Γενικά θέματα
Ο κρυφός πόλεμος Γιάνη-Μαξίμου: Όλο το άγνωστο παρασκήνιο
Θιγμένος ο υπουργός από τον υποβιβασμό, απειλεί με εντυπωσιακή έξοδο 
Η ίδια η Μέρκελ ζήτησε την απομάκρυνσή του – Ούτε ένας «δικός» του στην ομάδα διαπραγμάτευσης – Η απόρρητη αναφορά στον Τσίπρα ότι ο ΥΠΟΙΚ προκάλεσε το μαζικό bullying σε βάρος του στη Ρίγα- Το άρθρο στο Project Syndicate που ενόχλησε την κυβέρνηση – Σημείο-κλειδί, ποιος θα τον «συνοδεύσει» στο επόμενο EurogroupΒροχή πέφτουν τα στοιχήματα στα υπουργικά γραφεία και τους διαδρόμους της Βουλής για το πόσες είναι οι ημέρες παραμονής στο κυβερνητικό σχήμα του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος, μέρα με τη μέρα, αναδεικνύεται σε «ασήκωτο βαρίδι για την πρόοδο της επιδιωκόμενης συμφωνίας με τους εταίρους της χώρας».
Η πλειονότητα των κυβερνητικών στελεχών και κυρίως όσοι εξ αυτών έχουν πρόσβαση στις αγωνιώδεις συζητήσεις που γίνονται στα ενδότερα του Μεγάρου Μαξίμου επιμένουν ότι έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για τον κ. Γιάνη Βαρουφάκη και το μόνο που απομένει είναι να επιλεγεί η κατάλληλη συγκυρία για να ανακοινωθεί η απομάκρυνσή του από το υπουργείο Οικονομικών χωρίς να συνοδευτεί από επιπρόσθετο αρνητικό επικοινωνιακό αντίκτυπο για την κυβέρνηση.
Κοινή πεποίθηση στους κυβερνητικούς κύκλους αποτελεί ότι, παρά την υψηλή προσωπική δημοφιλία που απολαμβάνει -και «ενδεχομένως εξαιτίας αυτής», όπως λένε άλλοι- ο 54χρονος «ροκ σταρ» της ελληνικής οικονομίας κινδυνεύει από… «asset» (κεφάλαιο, προσόν) για την κυβέρνηση, κατά τον χαρακτηρισμό που του προσέδωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στη μεταμεσονύκτια συνέντευξη της περασμένης Δευτέρας, να μετατραπεί στον ιδανικό loser, το «μοιραίο πρόσωπο», όπως λέγεται χαρακτηριστικά, που θα τινάξει στον αέρα τις εργώδεις προσπάθειες για την επίτευξη συμβιβασμού με τους εταίρους και δανειστές που καταβάλλουν ο πρωθυπουργός και το στενό επιτελείο του.
Δεν είναι λίγοι όσοι αναγνωρίζουν ότι ο κ. Βαρουφάκης, που αποτέλεσε προσωπική επιλογή του κ. Τσίπρα και δεν απέκτησε ποτέ καλή χημεία με το στελεχιακό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ, απεδείχθη χρήσιμος στην αρχή της κυβερνητικής θητείας, καθώς με «το αναμφισβήτητο επικοινωνιακό χάρισμα που διαθέτει» συνέβαλε στη διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος, κινητοποιώντας δυνάμεις που πίεζαν για να βοηθηθεί η Ελλάδα. Ολα αυτά, όμως, ανήκουν στο παρελθόν και πλέον πληθαίνουν όσοι τον χαρακτηρίζουν «περιφερόμενη βόμβα, έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή». Μάλιστα, παρά την πρόθεση για εύσχημο παραγκωνισμό του από τον κεντρικό πυρήνα της διαπραγματευτικής ομάδας, η οποία συνομιλεί με τους εταίρους και δανειστές της χώρας, ο υπουργός Οικονομικών, όπως διαπιστώνουν κυβερνητικοί παράγοντες, εξακολουθεί να κινείται και να δρα με βάση το προσωπικό του σχέδιο, για το οποίο κανείς στην κυβέρνηση δεν είναι βέβαιος πού κατατείνει. Αντιθέτως, αρκετοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται αν «εργάζεται για τον συμβιβασμό ή σκόπιμα επιχειρεί να τορπιλίσει τις διαπραγματεύσεις και να οδηγήσει τα πράγματα στη ρήξη;».
Το blame game
Ολα αυτά ξυπνούν μνήμες και φέρνουν στο προσκήνιο ασύνδετα εκ πρώτης άποψης μεταξύ τους επεισόδια που εκτυλίχτηκαν στο πρόσφατο ή στο απώτερο παρελθόν και όταν συνδυάζονται γίνονται αποκαλυπτικές των προθέσεων μαρτυρίες. Πόση, για παράδειγμα, αυτογνωσία περιείχε ο παλαιότερος ισχυρισμός Βαρουφάκη ότι δεν πολιτεύεται γιατί θα διαφωνήσει με το κόμμα με το οποίο θα αναδειχτεί βουλευτής; Γιατί άλλαξε αυτή του την άποψη που είχε μόλις πριν από έναν χρόνο και δέχτηκε να είναι υποψήφιος στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές; Εκείνο, όμως, που δημιουργεί μεγαλύτερη εντύπωση είναι οι συχνές αναφορές που κάνει στη ρήξη, έστω και αν προσπαθεί εκ των υστέρων να τις δικαιολογήσει με ισχυρισμούς ότι δήθεν έτσι διαπραγματεύεται σκληρότερα.
«Για ποια διαπραγματευτική ικανότητα, άλλωστε, μπορεί να μιλάει ο άνθρωπος που έβαλε την υπογραφή του κάτω από τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, με την οποία όχι μόνο δεν πήραμε τα λεφτά που προσδοκούσαμε, αλλά, αντιθέτως, μας πήραν και εκείνα που είχαμε εδώ από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ έλεγε ότι θα πάνε για την ανθρωπιστική κρίση;» αναρωτιέται κοινοβουλευτικός αξιωματούχος του κυβερνώντος κόμματος και ερμηνεύει με αυτό τον τρόπο την πρόσφατη αναφορά του πρωθυπουργού στην παραπλάνηση που υπέστημεν από τους Ευρωπαίους εταίρους. «Μας άφησαν… ρέστους με την υπογραφή του δικού μας υπουργού Οικονομικών που κανείς μας δεν ξέρει αν κατάλαβε τι έκανε ή όχι», προσθέτει το ίδιο στέλεχος. Και δεν κρύβει την ανησυχία του από τη διάσταση που μπορεί να λάβει τυχόν επανάληψη της καθυστέρησης να πιστωθούν και να εμφανιστούν στα ΑΤΜ μισθοί ή συντάξεις του Δημοσίου, όπως συνέβη τις προηγούμενες ημέρες και παραλίγο να προκαλέσει εξέγερση των συνταξιούχων.
Με όλα αυτά γίνονται ακόμη πιο επικίνδυνα τα λογοπαίγνια (;) περί ρήξης, στα οποία καταφεύγει συχνά. Το έκανε δημοσίως όταν στις 25 Μαρτίου οι πολίτες των Χανίων που τον επαινούσαν, έκπληκτοι, τον άκουγαν να τους ρωτάει αν θα είναι μαζί του και μετά τη ρήξη. Αλλά το επαναλαμβάνει και σε στενότερο κύκλο όταν, σύμφωνα με μαρτυρίες «παθόντων», βρίσκεται με συναδέλφους του στους διαδρόμους της Βουλής και, μεταξύ (δήθεν) αστείου και σοβαρού, τους απευθύνει το ερώτημα: «Εσύ είσαι με τη ρήξη;». Και όλα αυτά ενώ από την κυβερνητική ηγεσία, διά του κ. Τσίπρα, του αντιπροέδρου Γιάννη Δραγασάκη και των στενών επιτελών τους στέλνονται διαρκή μηνύματα καταλλαγής και επιμένουν στερεότυπα να προαναγγέλλουν, χωρίς, ωστόσο, να επιβεβαιώνονται, επικείμενη συμφωνία με τους εταίρους.
Επικοινωνιακή διαχείριση του εαυτού του
Ορισμένοι, μάλιστα, αντιπαραβάλλουν την -«επικίνδυνη», όπως χαρακτηρίζεται- τακτική που ακολουθεί ο κ. Βαρουφάκης με εκείνη άλλων επιφανών κυβερνητικών στελεχών, όπως, επί παραδείγματι, ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οποίος, όπως λέγεται, «μπορεί να εκφράζει ενστάσεις για τον προσανατολισμό που δείχνει να παίρνουν τα πράγματα, αλλά είναι βέβαιο ότι διαθέτει ισχυρή αίσθηση καθήκοντος και θα συνταχτεί με τις αποφάσεις που θα ληφθούν». Αντιθέτως, όπως λένε κυβερνητικές πηγές, ο υπουργός Οικονομικών «με το μόνο που ασχολείται είναι η επικοινωνιακή διαχείριση του εαυτού του».
Και αυτό «γίνεται επισταμένα και με όλα τα μέσα», όπως σημειώνουν. Εντάσσουν δε σε αυτή τη στρατηγική όχι μόνο τις εκατοντάδες συνεντεύξεις που παραχωρεί σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη ή την προκλητική στάση που τηρεί απέναντι στους Ευρωπαίους συνομιλητές του, αλλά και τους καβγάδες που στήνει στα social media με εμπρηστικά tweet που συχνά πυκνά εκτοξεύει. Δεν είναι λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι ακόμη και οι νυχτερινές επισκέψεις του στα Εξάρχεια είναι «επιμελώς επιλεγμένες κινήσεις». Με αποκορύφωμα, πάντως, την επεισοδιακή συνεδρίαση του Eurogroup στη Ρίγα της Λετονίας και την άνευ προηγουμένου εδώ και δεκαετίες απομόνωση στην οποία βρέθηκε πολιτικός από ευρωπαϊκή χώρα, στο κυβερνητικό επιτελείο έχει αρχίσει από καιρό να ωριμάζει η ιδέα για την επιδίωξη ενός βελούδινου διαζυγίου με τον κ. Βαρουφάκη, καθώς, σύμφωνα με την εκτίμηση πηγών που έχουν πρόσβαση στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια, «η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει τις ρηξικέλευθες αποφάσεις που θα ήθελαν στο Μαξίμου να ληφθούν» σε σχέση με τον υπουργό Οικονομικών και το μέλλον του στην κυβέρνηση.
Οι από καιρό προβληματικές σχέσεις τις οποίες έχει με επιτελείς του Μαξίμου, που γίνονται κοινωνοί της έντονης δυσφορίας που επικρατεί στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο αλλά και στην Ουάσινγκτον για τον -κάθε άλλο παρά «δημιουργικό»- «επικοινωνιακό ακτιβισμό» τού αρκετά δημοφιλούς υπουργού, επιβαρύνθηκαν δραματικά στο μέσον της προηγούμενης εβδομάδας. Και κυρίως όταν -«αναιτίως», όπως επισημαίνεται- την επομένη της ωριαίας συνάντησης που είχαν στο περιθώριο της ευρωπαϊκής συνόδου ο Ελληνας πρωθυπουργός με τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ απειλήθηκε να τιναχτεί στον αέρα το καλό κλίμα που διαμορφώθηκε.
Η αρχή έγινε με άρθρο του υπουργού Οικονομικών στο blog με την επωνυμία Project Syndicate, το οποίο περιείχε αμφίθυμες αναφορές στις (εναπομείνασες) «κόκκινες γραμμές» που προβάλλει η ελληνική πλευρά στον συνεχιζόμενο διαπραγματευτικό μαραθώνιο. Οι δημόσιες τοποθετήσεις του κ. Βαρουφάκη για τόσο κρίσιμα ζητήματα -και μάλιστα την παραμονή της συνεδρίασης του Eurogroup- προκάλεσαν ενόχληση στην κυβέρνηση, καθώς, εκτός των άλλων, έφερναν άκαιρα στο φως πράγματα που η κυβέρνηση δεν θέλει να συζητούνται δημοσίως. Πολύ περισσότερο, μάλιστα, όταν αυτό συμβαίνει μία ημέρα μόλις μετά τα όσα θετικά διημείφθησαν στην επαφή του κ. Τσίπρα με την καγκελάριο Μέρκελ και, όπως συμφωνήθηκε, τα όσα ειπώθηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες καλύφθηκαν με πέπλο εχεμύθειας το οποίο άπλωσαν οι δύο πλευρές, όπως είχαν κάνει και παλαιότερα κατά την πολύωρη συνάντηση που είχαν στην καγκελαρία του Βερολίνου.
Το «κάρφωμα» του Ντάισελμπλουμ
Κάπως έτσι άρχισαν να πυκνώνουν τα πρώτα βαριά νέφη που είχαν συσσωρευτεί πάνω από το Μαξίμου εξαιτίας δημοσιευμάτων και πληροφοριών που μιλούσαν για περίεργες σχέσεις που έχει αναπτύξει ο κ. Βαρουφάκης και το περιβάλλον του με κύκλους γύρω από τον
κ. Τζορτζ Σόρος, αλλά και άλλους που λέγεται ότι ποντάρουν στη ρήξη της Ελλάδας με την Ευρώπη. Τα νέφη πολλαπλασιάστηκαν με την ανεξήγητη υπουργική αρθρογραφία στο Project Syndicate μία ημέρα πριν από το Eurogroup και ήταν πλέον θέμα χρόνου πότε θα ξέσπαγε το μπουρίνι που προμηνυόταν. Οπως και έγινε, μόλις άρχισαν να φτάνουν με δόσεις στην Αθήνα τα όσα απίστευτα έγιναν στο Eurogroup της Ρίγα. Λέγεται ότι «η συσσωρευμένη οργή ξεχείλισε» όταν διασταυρώθηκε ότι το… μαζικό bulling που υπέστη ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών από τους ομολόγους του το προκάλεσε ο ίδιος. Κατά πληροφορίες που έφτασαν στο Μαξίμου, στη διάρκεια της συνεδρίασης ο κ. Βαρουφάκης «μίλησε εξαρχής πολύ επιθετικά, σαν να ήθελε να χαλάσει το κλίμα».
Η εμφάνιση «σταρ» του Βαρουφάκη στη συγκέντρωση των εργαζομένων για την Πρωτομαγιά (φωτογραφία), όπως και οι δηλώσεις μετά το επεισόδιο στα Εξάρχεια, δεν διέλαθε της προσοχής του ΜαξίμουΓι’ αυτό και σε όλα τα μέσα ενημέρωσης επισημαινόταν ότι αποτέλεσμα της δικής του επιθετικής τακτικής ήταν οι εις βάρος του αντιδράσεις που ακολούθησαν από όλους τους συμμετέχοντες. Αντιδράσεις οι οποίες ήταν τόσο έντονα προσβλητικές που τον έκαναν να μην μπορεί κατόπιν να πάει ούτε στο δείπνο, αφού ήταν πολύ πιθανό να μην του απευθύνει τον λόγο κανείς από τους υπόλοιπους 22 που μετείχαν στη συνεδρίαση. Η εκ των υστέρων δικαιολογία ότι δεν συνέφαγε με τους ομολόγους του επειδή θεωρεί «βαρετά» αυτά τα γεύματα όχι μόνο δεν διασκέδασε τις εντυπώσεις, αλλά χειροτέρεψε την πεποίθηση που δημιουργήθηκε στο Μαξίμου για τη ζημιά που προκαλεί ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών στην επίπονη πορεία των διαβουλεύσεων. Επισήμως από την κυβέρνηση διαψεύδουν τους ισχυρισμούς του επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ ότι με δική του παρέμβαση που έγινε μέσα στο προηγούμενο Σαββατοκύριακο ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να ορίσει συντονιστή της διαπραγματευτικής ομάδας τον αναπληρωτή υπουργό Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος, πάντως, και παλαιότερα προσπάθησε να ακολουθήσει τον κ. Βαρουφάκη στις επαφές στο εξωτερικό, αλλά, συν τω χρόνω, παροπλίστηκε από τον πληθωρικό υπουργό Οικονομικών. «Ο κ. Ντάισελμπλουμ ουδέποτε ανέφερε στον πρωθυπουργό το παραμικρό σχετικά με τον ρόλο του κ. Βαρουφάκη», ανέφερε το σχετικό non paper του Μαξίμου, στο οποίο προστέθηκε ότι «αν είχε συμβεί αυτό άλλωστε, ο πρωθυπουργός θα ήταν υποχρεωμένος (sic!) να του απαντήσει».
Απευθείας με την καγκελάριο
Αντιδρώντας στα όσα εντελώς άκομψα τουλάχιστον είχε υποστηρίξει ο Ολλανδός πολιτικός, το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου, σύμφωνα με πηγές που έχουν γνώση των γεγονότων, δεν ενέδωσε στις απαιτήσεις του κ. Βαρουφάκη να εκδοθεί σκληρή ανακοίνωση με την οποία να καταγγέλλεται ο κ. Ντάισελμπλουμ. Και περιορίστηκε να επαναλάβει την -αυτονόητη για όσο παραμένει στην κυβέρνηση- στήριξη του Μαξίμου. «Ο κ. Βαρουφάκης παραμένει στη θέση του ως υπουργός Οικονομικών και υπεύθυνος της πολιτικής ομάδας διαπραγμάτευσης και έχει την αμέριστη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης», έγραφε το ίδιο non paper. «Οι στοχευμένες επιθέσεις στο πρόσωπο του υπουργού Οικονομικών, στην πιο κρίσιμη στιγμή της διαπραγμάτευσης, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι εξυπηρετούν συγκεκριμένους στόχους και προθέσεις», τόνιζε.
Είναι αλήθεια ότι δεν θα μπορούσε να υπαγορεύσει την αντικατάσταση ενός Ελληνα υπουργού ο -«μαρτυριάρης», κατά τα λοιπά-, κ. Ντάισελμπλουμ, ο οποίος, ενδεχομένως, είπε «και μια κουβέντα παραπάνω…» ίσως επειδή μιλούσε σε τηλεόραση της χώρας του και ήθελε να δείξει ότι είναι ισχυρός παίκτης που μπορεί να επηρεάζει τις αποφάσεις. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι ότι η τύχη του κ. Βαρουφάκη αποφασίστηκε όταν το «κάρφωμα» του Ολλανδού για τα όσα διημείφθησαν στη Ρίγα και περισσότερο κάποιοι υπαινιγμοί ότι «δύσκολα μπορεί να συγκληθεί το επόμενο Eurogroup με τις ίδιες συμμετοχές» διασταυρώθηκαν με τη διάθεση που επικρατεί στο Βερολίνο και την εξέλαβε ο κ. Τσίπρας μιλώντας απευθείας με την κυρία Μέρκελ. Με διακριτικότητα, αλλά και σαφήνεια που δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνειών, η Γερμανίδα καγκελάριος έδωσε στον Ελληνα πρωθυπουργό να καταλάβει ότι «είναι προβληματική η εκπροσώπηση» από τον κ. Βαρουφάκη.
Αλλωστε, ειρήσθω εν παρόδω, η κυρία Μέρκελ είναι το πρόσωπο που περισσότερο από κάθε άλλον στην ευρωπαϊκή ηγεσία εμπιστεύεται το Μαξίμου, όπως σαφώς άφησε να εννοηθεί ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του την περασμένη Δευτέρα στον STAR. «Τώρα που τη γνώρισα από κοντά λέω ότι δεν είναι τυχαίο που είναι τόσα χρόνια καγκελάριος. Είναι μια Ανατολικογερμανίδα πάρα πολύ τακτική και επιμελής. Δεν αφήνει τίποτε να πέσει κάτω, μελετημένη, διαβασμένη και η οποία, εν πάση περιπτώσει, έχει αυτή τη γερμανική κουλτούρα που θέλει -και αυτό είναι καλό στη σχέση μας- να λέει ο άλλος την αλήθεια και να μην κοροϊδεύει», είπε, δείχνοντας ότι έχει αφήσει πίσω στο παρελθόν τα… ηρωικά «Go back… madam Merkel» που βροντοφώναζε μόλις πριν ακριβώς έναν χρόνο (2 Μαΐου 2014, από προεκλογικό μπαλκόνι της Μυτιλήνης). Στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν, μεταξύ άλλων, εντυπωσιαστεί και από τις λεπτομέρειες για την κατάσταση στην Ελλάδα που έχει υπόψη της η Γερμανίδα καγκελάριος, η οποία ήθελε να μάθει ακόμη και για το τι σκέφτεται να κάνει η κυβέρνηση για τον υπερβολικά μεγάλο αριθμό ταξιτζήδων που έχει η Αθήνα. Στην ανακοίνωση δεν γινόταν βεβαίως λόγος για την τύχη του κ. Βαρουφάκη -και πώς θα μπορούσε άλλωστε;-, πλην όμως καθίστατο σαφές ότι η «hotline» που χωρίς φανφάρες έχει εγκατασταθεί και συνδέει την Αθήνα με το Βερολίνο είναι απευθείας και χωρίς ενδιάμεσες παρεμβολές, είτε από την πλευρά του συνήθως προκλητικού κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, είτε από τον ασυναγώνιστο στη φλυαρία Ελληνα ομόλογό του. Ετσι, κατά την ελληνική πλευρά, στη συνομιλία Τσίπρα – Μέρκελ «εκφράστηκε η κοινή βούληση για σταθερή επικοινωνία καθ’ όλη την πορεία της διαπραγμάτευσης, προκειμένου να υπάρξει άμεσα μια αμοιβαία επωφελής λύση».
Πώς έγινε το «φάγωμα»
Λίγες ώρες μετά την επικοινωνία του με την καγκελάριο, ο κ. Τσίπρας συγκαλούσε, κυριακάτικα, σύσκεψη του οικονομικού του επιτελείου με παρόντες τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, τους υπουργούς Οικονομίας Γιώργο Σταθάκη και Επικρατείας Νίκο Παππά, όπως και τους κυρίους Βαρουφάκη και Τσακαλώτο, με αντικείμενο τον συντονισμό και την παρακολούθηση της πορείας της διαπραγμάτευσης. Πολλά από όσα ειπώθηκαν σε αυτή τη σύσκεψη δεν έγιναν γνωστά, ίσως γιατί οι ουσιώδεις αποφάσεις ελήφθησαν με το πέρας της. Αλλωστε, τα καθέκαστα που αφορούσαν στον ουσιαστικό περιορισμό του ανεξέλεγκτου έως τότε υπουργού Οικονομικών ανακοινώθηκαν την επομένη και λίγο πριν ο κ. Τσίπρας εμφανιστεί στην τηλεόραση για να δώσει στον Νίκο Χατζηνικολάου την πρώτη συνέντευξή του σε κανάλι ως πρωθυπουργός.
Με εκφράσεις όπως «επιβεβαιώθηκε η στήριξη στον υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη που έχει γίνει στόχος μεθοδευμένων δημοσιευμάτων του διεθνούς Τύπου» και οι οποίες από ορισμένους -μάλλον εύστοχα- χαρακτηρίστηκαν «πρόωρος πολιτικός επικήδειος», το μήνυμα που εστάλη από τον πρωθυπουργό ήταν σαφές και είχε πολλούς αποδέκτες. Ανάμεσά τους βέβαια και τον πολυπράγμονα υπουργό Οικονομικών, ο οποίος, παρά ταύτα, έδειξε με τα πολλά «εγώ» που χρησιμοποίησε στις επόμενες συνεντεύξεις που παραχώρησε να μην αναγνωρίζει την προφανή διαφορά σε σχέση με τα έως τώρα ισχύοντα που δρομολογεί η κυβερνητική ανακοίνωση, στην οποία αναφέρεται ρητώς ότι «συγκροτείται πολιτική ομάδα διαπραγμάτευσης υπό την ευθύνη του υπουργού Γιάνη Βαρουφάκη, με τον συντονισμό της να ανατίθεται στον Ευκλείδη Τσακαλώτο».
Και δεν είναι μόνον αυτό. Από την ίδια ανακοίνωση πληροφορηθήκαμε τη «δημιουργία ειδικής ομάδας συντονισμού, υπό τον γενικό γραμματέα της κυβέρνησης, Σπύρο Σαγιά, για την καλύτερη υπoστήριξη των τεχνικών κλιμακίων στην Αθήνα», όπως και ότι «την ευθύνη των τεχνικών κλιμακίων του Brussels Group αναλαμβάνει ο πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων Γιώργος Χουλιαράκης». Ενώ τα μηνύματα προς τον κ. Βαρουφάκη εστάλησαν και με την εξίσου εύσχημη υποβάθμιση του στενότερού του συνεργάτη, γενικού γραμματέα Νίκου Θεοχαράκη, στον οποίο ανατέθηκε «η συγκρότηση ενός σχεδίου για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας που θα αποτελέσει τη βάση για τη νέα συμφωνία του Ιουνίου», παύοντάς τον, έτσι, από τη θέση του βασικού διαπραγματευτή που του είχε αναθέσει ο υπουργός Οικονομικών εις βάρος του αθόρυβου κ. Χουλιαράκη, που είναι στενός συνεργάτης του κ. Δραγασάκη και επανέρχεται στο προσκήνιο.
Ποιος θα βάλει την υπογραφή;
Αν και ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών επιμένει να λέει «εγώ παίρνω τις αποφάσεις. Εγώ δίνω τόνο στις διαπραγματεύσεις. Εξακολουθώ να είμαι υπεύθυνος για τις διαπραγματεύσεις με το Eurogroup», το διαπραγματευτικό πεδίο είναι ακόμη ασαφές. Η αναδόμηση της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας με τον παραγκωνισμό του «κύκλου Βαρουφάκη» -αγνοείται η τύχη και της κυρίας Ελενας Παναρίτη και των multinational συνεργατών του Ελληνα υπουργού- αντιμετωπίστηκε πολύ θετικά από τις αγορές, οι οποίες την προεξόφλησαν ως κίνηση που οδηγεί σε συμφωνία.
Από την κυβέρνηση, όμως, δεν ξεκαθαρίζεται -σκοπίμως;- ποιος ή ποιοι θα εκπροσωπήσουν την ελληνική πλευρά στις επόμενες συνεδριάσεις της «ευρωομάδας» όπως αποκαλείται το συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης! Δεν είναι τυχαίο ότι ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης το άφησε ασαφές. Θα είναι ο «έχων την ευθύνη» Βαρουφάκης ή ο «συντονιστής» Τσακαλώτος; Ή μήπως και οι δύο, για να έχουν τα… μάτια τους τέσσερα και το Μαξίμου ήσυχο το κεφάλι του ότι αυτή τη φορά θα ακουστεί η ελληνική πλευρά; Η συντήρηση της ασάφειας οδηγεί αρκετούς στο συμπέρασμα: «Βαρουφάκης τέλος».
Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι αν θα επιμείνει να εμφανιστεί προσωπικά ο υπουργός Οικονομικών, εν γνώσει του κλίματος που έχει διαμορφωθεί για το πρόσωπό του μετά τα όσα του καταμαρτυρήθηκαν στη Ρίγα και την απάντηση που έδωσε ο ίδιος.
Το εμπρηστικό tweet της περασμένης Κυριακής με το τσιτάτο του Φραγκλίνου Ρούζβελτ ότι «είναι ομόθυμοι στο μίσος τους για εμένα, και εγώ καλοδέχομαι το μίσος τους», έκανε τον γύρο του κόσμου και είναι δύσκολο να ξεχαστεί. Ακόμη και αν επιχειρηθεί να αναιρεθεί όπως επανειλημμένα έχει συμβεί με άλλες προκλητικές ενέργειες του κ. Βαρουφάκη, ανάμεσα στις οποίες ήταν και το σηκωμένο μεσαίο δάχτυλο προς τους Γερμανούς ως απάντηση στο ερώτημα τι θα πάρουν πίσω από τα δάνεια που έχουν χορηγήσει στην Ελλάδα. Ο υπουργός Οικονομικών είχε διαψεύσει ότι έκανε μια τέτοια χειρονομία, αλλά οι εντυπώσεις από τη δημοσιότητα που έλαβε το αμφιλεγόμενο βίντεο, έστω και αν δημοσιοποιήθηκε με καθυστέρηση, έχουν μείνει και σκιάζουν τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές της Ελλάδας. Τώρα που οι εκατέρωθεν προσβολές έγιναν διά ζώσης και δεν υπάρχει βίντεο για να υποστηριχτεί ότι παραποιήθηκε, πώς θα δικαιολογηθούν τα διαμειφθέντα εντός και εκτός της συνεδρίασης; Ορισμένοι, πάντως, στην Αθήνα εκτιμούν ότι ο υπαινιγμός Βαρουφάκη για μίσος εναντίον του δεν αφορά μόνον τους «έξω», αλλά και κάποιους στο εσωτερικό της χώρας αλλά και της κυβέρνησης, που ο ίδιος πιστεύει ότι τον υπονομεύουν.
Το επεισόδιο των Εξαρχείων
Δεν λείπουν εξάλλου και εκείνοι που πιστεύουν ότι το όλο σκηνικό που στήθηκε το βράδυ της περασμένης Τρίτης στα Εξάρχεια με τους αντεξουσιαστές που του επιτέθηκαν ενώ έτρωγε με τη σύζυγό του «δεν είναι παρά μία ακόμη σκηνή στο σίριαλ που παίχτηκε με πρωταγωνιστή τον σταρ υπουργό Οικονομικών». Από την άλλη, πάντως, το γεγονός ότι επέλεξε να πάει στα Εξάρχεια ενώ ήξερε ότι ήταν ανεπιθύμητος, αλλά και η επιλογή του να περιγράψει την επομένη λεπτομερώς την άποψή του για τα διαμειφθέντα εντός και εκτός του εστιατορίου, είναι για πολλούς και ένα μήνυμα ότι μπορεί να πηγαίνει ή να μένει εκεί που τον θέλουν. Ενα μήνυμα που θα δούμε από τις εξελίξεις που θα δρομολογηθούν αν αφορά μόνον τους συμμετέχοντες στο Eurogroup ή και τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το σίριαλ της «Βαρουφακειάδας» θα έχει πολλά ακόμη επεισόδια όπως αυτό των Εξαρχείων, αλλά και της παρουσίας του στην εκδήλωση της Πρωτομαγιάς, όπου ήταν σαφές ότι αποζητούσε την αποθέωση του πλήθους κατά το προηγούμενο στις συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» του 2011, στις οποίες καλούσε να πάει με το ποδήλατό του και τον τότε πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Η προφανής αντιπαράθεση στις στοχεύσεις της μίας και της άλλης πλευράς, δηλαδή της κυβερνητικής ηγεσίας και του υπουργού Οικονομικών, που διαπιστώνεται πλέον διά γυμνού οφθαλμού, κάνει πολλούς να μιλούν για ένα εξελισσόμενο άγριο blame game ανάμεσά τους, το οποίο είναι άγνωστο πού θα καταλήξει. Στην πραγματικότητα, λένε όσοι έχουν πρόσβαση στα κυβερνητικά άδυτα, «πρόκειται για έναν αδυσώπητο αγώνα χρόνου και ψυχολογίας», με κατάληξη η οποία, όπως λένε οι γνωρίζοντες το παρασκήνιο, «δεν μπορεί, στην παρούσα φάση, να προδικαστεί».
Πολλές απορίες και περισσότερα ερωτήματα προκάλεσαν τα όσα εκ των υστέρων έρχονται στο φως για το επεισόδιο των Εξαρχείων και το κατά πόσο όντως ο υπουργός Οικονομικών «γλίστρησε» από τη διαρκή αστυνομική επιτήρηση υπό την οποία βρίσκεται. Μεγάλο προβληματισμό δημιούργησε και ο ισχυρισμός αυτόπτη μάρτυρα σύμφωνα με τον οποίο ο κ. Βαρουφάκης απευθυνόμενος στους αντεξουσιαστές που του ζητούσαν να αποχωρήσει από την περιοχή είπε τα εξής εκπληκτικά: «Γιατί κράζετε εμένα; Εχετε καταλάβει πώς δουλεύει το σύστημα; Εχετε καταλάβει ότι δεν είμαι μέρος του συστήματος και το πολύ σε μία εβδομάδα θα με έχουν πετάξει έξω από την κυβέρνηση;». Και, πάντα κατά τη μαρτυρία, όταν ένας από τους νεαρούς τον ρώτησε: «Αφού ξέρεις ότι είναι βρώμικο γιατί δεν κάνεις κάτι για να το καθαρίσεις;», ο κ. Βαρουφάκης φέρεται να του απάντησε: «Δεν γίνεται. Το σύστημα αυτό είναι, προσπάθησα, αλλά απέτυχα». Το μόνο βέβαιο είναι ότι «το πνεύμα της αμοιβαίας καχυποψίας ήρθε για να μείνει», προσθέτουν. Και δεν αποκλείουν στο επόμενο Eurogroup, αν τελικώς παραστεί ο κ. Βαρουφάκης, όπως ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί, να δούμε την τελευταία παράσταση ενός σταρ που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα γράψει ιστορία. Οι μέρες και οι εβδομάδες που έρχονται θα δείξουν αν το επόμενο επεισόδιο θα γραφτεί με μια πρωθυπουργική επιστολή που θα λέει «Γιάνη, έγραψες ιστορία…» ή με μια ηρωική έξοδο του κ. Βαρουφάκη προς το Τέξας, όπου είχε καταφύγει τα τελευταία χρόνια ως διδάσκων. Οποιο από τα δύο κι αν συμβεί, το βέβαιο είναι ότι ο απόλυτος σταρ που ανέδειξε η ελληνική κρίση θα έχει ανοιχτό τον δρόμο μπροστά του για μια διεθνή τουρνέ με παχυλά αμειβόμενες διαλέξεις ανά την υφήλιο.
Δεν θα είναι, άλλωστε, ούτε ο πρώτος και μάλλον ούτε ο τελευταίος πολλαπλά ωφελημένος από την κρίση…
Ούτε ένας «δικός» του στη διαπραγματευτική ομάδα
Ενδεικτικό του πλήρους παραγκωνισμού του κ. Βαρουφάκη αποτελεί το γεγονός ότι στην επταμελή διαπραγματευτική ομάδα του Brussels Group, που ξεκίνησε από την περασμένη Πέμπτη εντατικές διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους των θεσμών, δεν συμμετέχει κανείς από τους συνεργάτες του υπουργού Οικονομικών. Αντιθέτως, τη νέα ομάδα απαρτίζουν τρεις στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, ένας του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη, ένας του συντονιστή της διαπραγμάτευσης, αναπληρωτή υπουργού Διεθνών Οικονομικών Υποθέσεων Ευκλείδη Τσακαλώτου και ένας του υπουργού Οικονομίας Γιώργου Σταθάκη. Ειδικότερα, από τον κύκλο του Μαξίμου συμμετέχουν ο οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Φραγκίσκος Κουτεντάκης, ο σύμβουλος για ευρωπαϊκά θέματα Παναγιώτης Παυλόπουλος και η προϊσταμένη του ιδιαίτερου γραφείου του Κωνσταντίνα Κιντώνη. Από την αντιπροεδρία ο Δημήτρης Λιάκος, γενικός γραμματέας του Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής και συνεργάτης του κ. Δραγασάκη, όπως επίσης και η κυρία Ελενα Παπαδοπούλου, συνεργάτις του κ. Τσακαλώτου, αλλά και ο κ. Μιχάλης Νικολακάκης, διευθυντής του γραφείου του κ. Σταθάκη.
Πρώτο Θέμα
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας