Γενικά θέματα
Ελλάδα: Η τραγωδία της ανάπτυξης
Αλέξης Τσίπρας δέχεται τα συγχαρητήρια των Βουλευτών στη συζήτηση του
νομοσχεδίου για την «Διαπραγμάτευση και Σύναψη Δανειακής Σύμβασης με τον
Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM)», στην Ολομέλεια της Βουλής.
ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ
Του Θεόδωρου Καρυώτη
«Ποιὸς φταίει; Ποιὸς φταίει;… κανένα στόμα δὲν τὅβρε καὶ δὲν τὄπε ἀκόμα. Ἔτσι,
στὴν σκοτεινὴ ταβέρνα πίνουμε πάντα μας σκυφτοί, σὰν τὰ σκουλήκια κάθε
φτέρνα ὅπου μᾶς εὕρει, μᾶς πατεῖ: δειλοί, μοιραῖοι κι ἄβουλοι
ἀντάμα! προσμένουμε, ἴσως, κάποιο θάμα!»
Κώστας Βάρναλης – Οι Μοιραίοι
Όλοι μιλούν για Ανάπτυξη αλλά ελάχιστοι γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει. Για την λέξη Aνάπτυξη η αγγλική γλώσσα χρησιμοποιεί δύο λέξεις. Την λέξη Growth και την λέξη Development. Στην ελληνική γλώσσα χρησιμοποιούμε την λέξη Aνάπτυξη και για τις δυο έννοιες και έτσι σίγουρα δεν μας βοηθά να καταλάβουμε το νόημά τους. Economic Growth, είναι μια περιοριστική έννοια, σε σχέση με την λέξη Economic Development.
Βασικά, Economic Growth μετριέται από την αύξηση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) ενός κράτους. Από την άλλη πλευρά, Economic Development σημαίνει αύξηση στο βιοτικό επίπεδο ενός λαού και η πιο ασφαλής μέθοδος μέτρησης της ανάπτυξης είναι το Human Development Index
που λαμβάνει υπόψη το μορφωτικό επίπεδο, το επίπεδο μακροζωίας, το
επίπεδο υγείας που επηρεάζει την παραγωγικότητα, τα θέματα του
περιβάλλοντος και το πρόβλημα των οικονομικών ανισοτήτων που θα μπορέσει
να οδηγήσει στην άλλη οικονομική ανάπτυξη (growth). Η πραγματική
ανάπτυξη συνοδεύεται πάντα με την άνοδο του κατά κεφαλήν εισοδήματος
μιας κοινωνίας.
Οι οικονομολόγοι γνωρίζουν ότι είναι δυνατόν να υπάρξει
growth χωρίς να υπάρξει development που θα αυξήσει το βιοτικό επίπεδο
ενός λαού.
Έτσι, βλέπουμε ότι
1. Η πρώτη ανάπτυξη (growth) μπορεί να ωφελήσει ένα μικρό ποσοστό
του πληθυσμού μιας χώρας και να αυξηθεί το ΑΕΠ, χωρίς να ωφεληθεί η
πλειοψηφία των πολιτών της. Κλασσική περίπτωση είναι τα Αραβικά κράτη,
που το πετρέλαιο τους αυξάνει τον πλούτο τους χωρίς να ωφελεί την
πλειοψηφία των λαών τους.
2. Η διαφθορά μπορεί να φέρει μεγαλύτερους ρυθμούς του ΑΕΠ αλλά ωφελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό μιας κοινωνίας.
3. Περιβαλλοντολογικά προβλήματα όπως η παραγωγή τοξικών απόβλητων,
δημιουργεί μείωση στην ποιότητα υγείας και μείωση του βιοτικού
επιπέδου.
4. Κυκλοφοριακή συμφόρεση είναι ένας άλλος τομέας που δημιουργεί
σοβαρά προβλήματα που έχουν αντίκτυπο στην ποιότητα της ζωής των
πολιτών.
5. Η πλήρως αναποτελεσματική Δικαιοσύνη, αποτελεί άλλο ένα
σημαντικό εμπόδιο στην σωστή ανάπτυξη. Δεν μπορούν δικαστικές αποφάσεις
να χρειάζονται μεταξύ 5 και 10 ετών για να εκδικαστούν. Η Ελλάδα με 11
εκατομμύρια πληθυσμό, έχει 90 μέλη στον Άρειο Πάγο και 147 μέλη στο
Συμβούλιο της Επικρατείας. Στις ΗΠΑ των 319 εκατομμυρίων υπάρχει μόνο
ένα ανώτατο δικαστήριο το Supreme Court με μόνο 9 μέλη!
6. Είμαστε το μόνο κράτος, στον 21ο αιώνα, που δεν
έχουμε αποκτήσει κτηματολόγιο, με αποτέλεσμα, το κράτος να χάνει μεγάλα
έσοδα και, ταυτόχρονα, να συνεχίζει να επιτρέπει την παράνομη οικοδόμηση
επειδή της αποδίδει έσοδα και έτσι το κράτος αποτελεί ένα κακό
παράδειγμα για τις μελλοντικές γενιές. Τελικά, το Κτηματολόγιο της
Ελλάδας έμελε να εξελιχθεί σε έναν εφιάλτη. Η ολοκλήρωση του έργου το
2020 αποτελεί «μνημονιακή» υποχρέωση, ενώ το Κτηματολόγιο αποτελεί μια
από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές υποδομές για τη χώρα, καθώς -μεταξύ
άλλων- πρόκειται να μεταρρυθμίσει ένα σημαντικό τμήμα της Δημόσιας
Διοίκησης. Συνολικά, μέχρι σήμερα έχει καταγραφεί μόλις το 23% των
τίτλων ιδιοκτησίας, σε ένα σύνολο 38 εκατομμυρίων τίτλων.
7. Η ανισότητα στην κατανομή του εισοδήματος και του πλούτου στην
πατρίδα μας είναι μια από τις κύριες αιτίες που είναι υπεύθυνη για την
ποιότητα της οικονομικής μας ανάπτυξης. Έτσι, για δεκαετίες τώρα,
είμαστε μια από τις πιο άνισες χώρες της Ευρώπης. Το πλουσιότερο 20% του
πληθυσμού λαμβάνει 6,6 φορές μεγαλύτερο εισόδημα από το φτωχότερο 20%
που είναι ίδιο με τα ποσοστά της Βουλγαρίας. Η Νορβηγία είναι το κράτος
με την καλύτερη κατανομή, όπου το πλουσιότερο 20% λαμβάνει 3,3 φορές το
ποσοστό του φτωχότερου 20%.
Ένας άλλος τρόπος μέτρησης ανισοτήτων, που χρησιμοποιούν οι
οικονομολόγοι, είναι το Gini Coefficient που κυμαίνεται από το 0 μέχρι
το 1. Όπου 0 είναι η πλήρη ισότητα και 1 η πλήρη ανισότητα. Σ’ ένα άρθρο
μου το 1974, είχα αναφερθεί σε μια μελέτη του αείμνηστου Σάκη
Καράγιωργα που έδειχνε ότι το Gini στο τέλος της δεκαετίας του1960 ήταν
ένα εκπληκτικό 0,83, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες κυμαίνεται μεταξύ 0,33
και 0,35, και παραμένει στα υψηλότερα επίπεδα της Ευρώπης.
Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, είναι πολύ γνωστόν ότι οι πλούσιοι
γίνονται πλουσιότεροι και οι πτωχοί φτωχότεροι στην παγκόσμια κοινότητα.
Τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης Γη στον 21ο
αιώνα είναι με την σειρά, οι ανισότητες στην κατανομή του εισοδήματος
και του πλούτου, η έλλειψη πόσιμου νερού, και η υποβάθμιση του
περιβάλλοντος.
8. Διαθέτουμε ένα δαιδαλώδες φορολογικό σύστημα και μια τεράστια
φοροδιαφυγή, που έχει επικίνδυνα αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, με
αποτέλεσμα να παρεμποδίζει αφάνταστα την σωστή ανάπτυξη. Τώρα τελευταία
οι εφημερίδες βάζουν τεράστιους πρωτοσέλιδους τίτλους για να δείξουν ότι
εργολάβοι, μάνατζερ ποδοσφαίρου (!), συνταξιούχοι, ηλεκτρολόγοι,
γιατροί, ακόμα και ανεπάγγελτοι, από τον Βορά στο Νότο κι από την
Ανατολή στη Δύση, κλέβουν το Δημόσιο. Εκείνο που δεν εξηγείται, είναι η
μεγάλη προβολή αυτών των υποθέσεων λες και αυτά το γεγονότα συμβαίνουν
πάρα πολύ σπάνια στην Βαλκανική μας χώρα.
9. Ακόμα και οι αμυντικές δαπάνες δεν ευνοούν την σωστή οικονομική
ανάπτυξη, αλλά αυτός ο τομέας είναι κρίσιμος για τα εθνικά μας θέματα
και λόγω της γεωπολιτικής μας θέσης. Στην σημερινή κρίσιμη συγκυρία, η
άμυνα της πατρίδας μας έχει μειωθεί και επομένως είναι άμεση ανάγκη
αύξησης και όχι μείωσης των αμυντικών δαπανών μας.
Ο εφιάλτης της παραοικονομίας
Ασχολούμενος, για πολλά χρόνια τώρα, με το φαινόμενο της
παραοικονομίας στην παγκόσμια οικονομία, έβλεπα ότι πολλές από αυτές τις
μελέτες τοποθετούσαν την Ελλάδα στις πέντε πρώτες χώρες με την
μεγαλύτερη παραοικονομία. Δυστυχώς, το μέγεθος της παραοικονομίας που
μαστίζει την ελληνική οικονομία για δεκαετίες τώρα βρίσκεται, την
τελευταία περίοδο, σε έξαρση.
Μία πρόσφατη έκθεση που γράφτηκε από τον καθηγητή Friedrich Schneider
του Πανεπιστημίου Λινζ της Αυστρίας αναλύει το πρόβλημα της
παραοικονομίας στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη του ΟΟΣΑ. Η Βουλγαρία
κατέχει την πρώτη θέση με 31%, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στη μέση του
πίνακα με 23,3%. Τα κράτη με την μικρότερη παραοικονομία είναι η Ελβετία
με 6,5%, η Αυστρία με 8,2% το Λουξεμβούργο με 8,3% και η Ολλανδία με
9%. Μια άλλη μελέτη, έχει υπολογίσει ότι ξεπερνά το 30% και οι κύριοι
ύποπτοι είναι οι αυτοαπασχολούμενοι που κρύβουν ετησίως 30 δις. δολάρια.
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει ότι η Ελλάδα παρουσιάζει την μεγαλύτερη παραοικονομία σήμερα στην Ευρώπη:
Η χαμηλή ανταγωνιστικότητα
Ενθυμούμαι ότι από την δεκαετία του 1980, που εργαζόμουν σαν
οικονομικός σύμβουλος στην πρεσβεία μας στην Ουάσιγκτον, οι Αμερικανοί
μιλούσαν από τότε για την χαμηλή ανταγωνιστικότητα και τα εμπόδια στην
επιχειρηματικότητα που δεν επέτρεπαν στην Ελλάδα να ακολουθήσει μια
σωστή πορεία ανάπτυξης.
Σήμερα, 35 χρόνια αργότερα, σένα άρθρο της η Washington Post
επαναλαμβάνει την ίδια ιστορία αναφερόμενη στον «υγρό χρυσό» της
πατρίδας μας που δεν είναι από το περίφημο λάδι μας. Η εφημερίδα
αναφέρει ότι η Ελλάδα παράγει ελαιόλαδο παγκοσμίου φήμης αλλά
συμπεριφέρεται σαν μια τριτοκοσμική χώρα και δεν μπορεί να αξιοποιήσει
σωστά αυτό τον θησαυρό για πάρα πολλά χρόνια τώρα. Αυτό αποτελεί ένα
κλασσικό παράδειγμα οικονομικής ανάπτυξης που χρειαζόμαστε, αλλά το
κράτος ασχολείται με άλλα πιο σοβαρά θέματα και είναι συγκλονιστικό να
διαβάζει κάποιος την Washington Post που αναφέρει «Η οικονομική εξαθλίωση της Ελλάδας έχει σε ένα μεγάλο βαθμό αυτό-επιβληθεί».
Έτσι δεν γίνεται αντιληπτό ότι υπάρχουν απλά πράγματα που θα μπορούσαν
να βελτιώσουν αισθητά την οικονομία σε τομείς που υπερτερούμε μια και
κατέχουμε το 28% της παγκόσμιας αγοράς για την φέτα και το 30% για το
γιαούρτι στην αγορά των ΗΠΑ.
Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι διαθέτουμε και άλλα αγροτικά
προϊόντα όπως το μέλι και το κρασί που θα μπορούσαμε, με την κατάλληλη
υποδομή, να τα πουλούμε σε όλα τα πλάτη και μήκη της υφηλίου. Όπως
εξηγεί η εταιρία McKinsey, υπάρχουν και άλλοι υποσχόμενοι τομείς σαν τις
υδατοκαλλιέργειες, την αιολική και ηλιακή ενέργεια και των γεννόσημων
φαρμάκων.
Τέλος, πάνω απ’ όλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε την μεγάλη αξία της
Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) που η αδιαφορία των ελληνικών
κυβερνήσεων αποτελεί μια απαράδεκτη στάση που πρέπει άμεσα να
σταματήσει. Αλλά, ξαφνικά, έσκασε η βόμβα. Το νέο Ταμείο Αξιοποίησης της
Δημόσιας Περιουσίας θα συγκεντρώσει την δημόσια περιουσία της Ελλάδας
(50 δις. ευρώ σε βάθος 30ετίας) και σε αυτό το ταμείο θα ενταχθούν και
όλα τα έσοδα που θα προκύψουν από την μελλοντική αξιοποίηση των
υδρογονανθράκων στις ελληνικές θάλασσες! Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε
προβλέψει με νόμο ότι τα έσοδα αυτά θα προοριζόντουσαν για την στήριξη
του ασφαλιστικού συστήματος, ειδικά για τις νέες γενιές. Τώρα όλη η
δημόσια περιουσία τίθεται υπό τον έλεγχο της ΕΕ μέσω του νέου ταμείου
που ποτέ δεν είχε γίνει δεκτό την προηγούμενη πενταετία. Πρέπει, άμεσα, η
κυβέρνηση να αποσύρει τους υδρογονάνθρακες από την λίστα του, υπό
δημιουργία, νέου ταμείου. Εάν η τρόικα βάλει χέρι στην ΑΟΖ, τότε
καλύτερα να αλλάξουμε πατρίδα.
Ήρθε η ώρα, επιτέλους, να κάνουμε αυτό που έκανε ο αείμνηστος Τάσσος
Παπαδόπουλος πριν 11 χρόνια. Δεν άρχισε να ρωτάει εάν η Κύπρος διαθέτει
υδρογονάνθρακες αλλά έκανε τις σωστές πρώτες κινήσεις. Πρώτα ανακήρυξε
την ΑΟΖ μετά την οριοθέτησε με την Αίγυπτο και το Ισραήλ και μετά
μοίρασε οικόπεδα για εξερεύνηση. Εμείς, μέχρι σήμερα, δεν έχουμε δώσει
ούτε ένα οικόπεδο σε περιοχές που ξεκάθαρα μας ανήκουν.
Η ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδας πρέπει να είναι,
από εδώ και εμπρός, όχι η βιομηχανία του τουρισμού αλλά αυτή των
υδρογονανθράκων. Αλλά πρέπει να μην ακολουθήσει τον σχεδιασμό του
τουρισμού που ακόμα παλεύει να διαμορφώσει μια σωστή στρατηγική. Τα λάθη
του τουρισμού δεν πρέπει να επαναληφτούν και στους υδρογονάνθρακες.
Πρέπει να υπάρξει ένας επιστημονικός προγραμματισμός σε εθνικό και
ευρωπαϊκό επίπεδο με στόχο την σωστή εξέλιξη του κλάδου των
υδρογονανθράκων, χωρίς να ξεχνάμε και τις ανάγκες των γενιών που θα
ακολουθήσουν.
Δυστυχώς, την αξία της ΑΟΖ την κατάλαβαν πρώτοι οι Τούρκοι και
αντιλήφθηκαν την σημασία που θα έπαιζε στον τομέα της αλιείας. Σο
απέραντο γαλάζιο της ελληνικής ΑΟΖ, η αλιεία θα είναι ένας από τους πιο
κερδισμένους τομείς της ελληνικής οικονομίας και ήρθε, επιτέλους, ο
καιρός να προστατέψουμε τους αλιείς μας από τις απέραντες προκλήσεις των
Τούρκων, για αρκετές δεκαετίες τώρα στο Αιγαίο Πέλαγος. Η αλιεία στην
Ελλάδα έχει μια πολύ αρχαία παράδοση. Διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα και
γραπτά έχουν βρεθεί στη Κρήτη και αλλού, καθώς και περιγραφές από
διάσημους αρχαίους έλληνες συγγραφείς όπως είναι ο Αισχύλος, ο Ησίοδος
και ο Ξενοκράτης που δείχνουν ότι η αλιεία έχει παίξει ένα σημαντικό
ρόλο στη ζωή των ελλήνων, τουλάχιστον, από το 2000 π.Χ.
Ο καταραμένος ΕΝΦΙΑ
Ο Φόρος Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ) ξεκίνησε, στον πλανήτη Γη, πριν
6.000 χρόνια π.Χ. με μια μέθοδο που η πληρωμή γινόταν με τούβλα από πηλό
που βρέθηκαν στην αρχαία πόλη Lagash, του σημερινού Ιράκ, νοτιοδυτικά
των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη. Ο βασιλιάς χρησιμοποιούσε ένα σύστημα
φορολόγησης που ονομαζόταν «μπάλα» που σήμαινε «περιστροφική». Οι
εφοριακοί έβαζαν στόχο μια γειτονιά της πόλης και αφού συνέλεγαν τους
φόρους μέσα σένα μήνα, μετά πήγαιναν, τον επόμενο μήνα, στην επόμενη
γειτονιά και συνέλεγαν πάλι φόρους.
ΦΑΠ, επίσης, είχε χρησιμοποιηθεί στην Αίγυπτο, στην Βαβυλωνία, την
Περσία και την Κίνα. Φόροι, στην αρχαία Αίγυπτο, είχαν επιβληθεί στην
αξία των σιτηρών, στα βοοειδή, στο λάδι, στην μπύρα και στη γη. Η
φημισμένη Rosetta Stone ήταν ένα φορολογικό έγγραφο που εξαιρούσε από
φόρους τους ιερείς.
Βέβαια, στην αρχαία Ελλάδα οι εφοριακοί θεωρούνταν υπάλληλοι υψηλής
αξίας. Υπάρχει, κοντά στην Ακρόπολη ένα μνημείο για τον τίμιο εφοριακό. Ο
Αθηναίος στρατηγός Αριστείδης μεταρρύθμισε ριζικά το φορολογικό σύστημα
της Αθήνας την περίοδο που υπηρέτησε σαν Ταμίας της πόλης των Αθηνών. Η
αίγλη του ήταν τόσο μεγάλη που έγινε γνωστός σαν ο Αριστείδης ο
Δίκαιος. Δυστυχώς, αυτό το φορολογικό σύστημα κατέρρευσε κατά τον
Πελοποννησιακό Πόλεμο.
Τέλος, φαίνεται ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ο πρώτος οπαδός του
ΠΑΣΟΚ, μια και περνώντας από την Περσία, την Ινδία, την Αίγυπτο και άλλα
μέρη, διόριζε διαχειριστές με σαφείς οδηγίες πώς να επιβάλουν φόρους
ακίνητης περιουσίας!
Όταν η τελευταία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επέβαλε τον ΕΝΦΙΑ, που ο λαός
τον ονόμασε «χαράτσι», υποσχέθηκε ταυτόχρονα ότι θα ίσχυε μόνο για έναν
χρόνο, λες και δεν γνώριζε ότι τέτοιοι φόροι δεν είναι προσωρινοί σε
κανένα κράτος. (Πολλοί υποστηρίζουν ότι η επιβολή του ΕΝΦΙΑ ήταν το
μεγαλύτερο πολιτικό λάθος του Ευάγγελου Βενιζέλου. Εγώ πιστεύω ότι το
μεγαλύτερο λάθος του ήταν όταν δέχτηκε να αναλάβει Υπουργός Οικονομικών
του Γ. Παπανδρέου. Έχω την εντύπωση ότι ο Βενιζέλος δεν μετάνιωσε ποτέ
γι’ αυτή την απόφαση και ίσως η ιστορία να τον δικαιώσει διότι ο ΕΝΦΙΑ
απέτρεψε τότε την πλήρη καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας).
Μετά ήρθε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που υποσχέθηκε ότι θα τον
καταργήσει αλλά και αυτή τον διατήρησε. Τέλος, εμφανίστηκε και η πρώτη
κυβέρνηση της αριστεράς και πριν καν γίνει κυβέρνηση είχε υποσχεθεί να
καταργήσει αυτόν τον καταραμένο φόρο και βέβαια μόλις ήρθε στην εξουσία
ξέχασε την υπόσχεσή της. Δηλαδή, ο σύντροφος Λαφαζάνης δεν γνώριζε ότι
αυτός ο απαίσιος φόρος, που δεν υπήρχε στην Σοβιετική Ένωση, υπάρχει
σήμερα στη Ρωσία του Πούτιν; Στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στην Ευρώπη αυτοί
οι φόροι ισχύουν από τότε που ιδρύθηκαν αυτά τα κράτη.
Αυτά είναι, σήμερα, τα κράτη που δεν έχουν φόρο ακίνητης περιουσίας
και η πλειοψηφία των Ελλήνων απαιτούν να προστεθεί και η χώρα μας σ’
αυτή τη λίστα χωρίς να γνωρίζουν ή να ενδιαφέρονται για την ανήκουστη
καταστροφή που θα προκαλέσουν στην πατρίδα μας:
Σήμερα, που η Ελλάδα ζει μια από τις πιο τραγικές στιγμές στην
ιστορία της, επιβάλλεται να υπάρξει όχι μόνο μια αλλαγή της ιδιόρρυθμης
νοοτροπίας μας αλλά και θα χρειαστεί να υπάρξει η σωστή οικονομική
ανάπτυξη στα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε και όχι να φανταζόμαστε
όνειρα θερινής νυχτός. Θέλουμε και απαιτούμε δωρεάν παιδεία και δωρεάν
υγεία, αλλά αρνούμαστε να πληρώσουμε τους φόρους που πρέπει, για να
έχουμε δωρεάν παιδεία και δωρεάν υγεία.
Επίλογος
Τα αίτια των ελληνικών προβλημάτων είναι γνωστά στους πάντες και ιδιαίτερα στους Έλληνες που τους αρέσει να τα αναφέρουν με στόμφο αλλά περιμένουν από κάποιους άλλους να διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Η Ελλάδα για πολλές δεκαετίες τώρα ξόδευε περισσότερα απ’ ότι εισέπραττε και ο λαός, που νόμιζε ότι περνούσε θαυμάσια, δεν είχε κανένα πρόβλημα με το δικομματικό σύστημα που διήρκεσε 35 χρόνια. Πολλοί πιστεύουν, λανθασμένα, ότι αυτός ο δικομματισμός ήταν δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ενώ στην ουσία ήταν δημιούργημα του ελληνικού λαού που έδιναν πάνω από 80% στα δύο αυτά κόμματα στις εκλογές από το 1974 μέχρι το 2009.
Έτσι αυτό το δικομματικό σύστημα έδινε τεράστιες συντάξεις στους δημόσιους υπάλληλους, έδινε τεράστια ποσά για πανάκριβα έργα υποδομών αμφίβολης αξίας, δημιούργησε μια τεράστια προέκταση του κράτους πρόνοιας που την συναντούσε κάποιος μόνο στα σκανδιναβικά κράτη. Οι μισθοί του δημόσιου τομέα αυξήθηκαν κατά 50% μεταξύ του 1999 και του 2007 και στην περίοδο αυτή η φοροδιαφυγή και η διαφθορά έφτασαν στο κορύφωμα τους. Έτσι με μια τέτοια κατάσταση δεν ήταν σε θέση να υπάρξει μια σωστή οικονομική ανάπτυξη. Το ρουσφέτι και το φακελάκι έγιναν λέξεις με παγκόσμια φήμη και, δυστυχώς, συνυπάρχουν ακόμη και σήμερα που η οικονομία και η κοινωνία βρίσκονται μπροστά στο γκρεμό.
Μια μελέτη από το Ινστιτούτο Brookings της Ουάσιγκτον, που έγινε το 2010, ανακάλυψε ότι το 8% του ΑΕΠ (περίπου 26 δις. δολάρια) δαπανήθηκαν σε δωροδοκίες και διορίστηκαν 27.000 δημόσιοι υπάλληλοι ένα μήνα πριν από τις εκλογές του 2009. Έτσι η αμερικανική οικονομική κρίση που έπληξε και την παγκόσμια οικονομία βρήκε την Ελλάδα εντελώς απροετοίμαστη και the rest is history. Η Ελλάδα ζούσε τότε στον κόσμο της και δεν αντιλήφτηκε, έγκαιρα, το μέγεθος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2008.
Όπως, πολύ σωστά, επισημαίνει ο καθηγητής Κώστας Βεργόπουλος:
Η «δημιουργική ασάφεια» αποδείχθηκε πικρή και ακριβοπληρωμένη σαφήνεια. Το εξάμηνο κύλησε όχι υπέρ ημών, όπως ήλπιζε και διαβεβαίωνε η ελληνική πλευρά, αλλά δραματικά εις βάρος μας. Η εξάρτηση της χώρας από την έκτακτη ρευστότητα της ΕΚΤ όχι μόνον δεν μειώθηκε, αλλά επιδεινώθηκε μέχρι παθολογικού σημείου. Εάν η κυβέρνηση έπεισε ότι είχε όντως σχέδιο Β, το σχέδιο Α ακόμη μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστο.»
Η Ελλάδα, μέσα στο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό χάος πρέπει να
αποκτήσει μια παραγωγική οικονομία και να αυξήσει τις εξαγωγές της. Αυτό
βέβαια δεν είναι κάτι το καινούργιο και είναι και αυτονόητο, αλλά για
να επιτύχει πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία ενός λαού που παραμένει
στάσιμη για πάνω από ένα αιώνα τώρα.
Έτσι η πολυπόθητη σωστή οικονομική ανάπτυξη δεν φαίνεται να
είναι στον ορίζοντα, εφόσον η κοινωνία της διασκέδασης και της
παραβατικότητας, δεν θα καταφέρει να βρει τον δρόμο της σύντομα.
Προχειρότητες και αφορισμοί δεν αποτελούν λύση στο πολύπλοκο και τραγικό
πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημά μας.
http://mignatiou.com/2015/08/ellada-i-tragodia-tis-anaptixis/
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

