Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Πώς γεννήθηκε και γιγαντώθηκε το Ισλαμικό Κράτος

Δημοσιεύτηκε στις

ISIS: Το ιρακινό και συριακό χάος εξέθρεψαν το «χαλιφάτο»

REUTERS/THAIER AL-SUDANI
Φωτογραφία αρχείου
Της Αγγελικής Κοτσοβού, του Μωυσή Λίτση και της Νατάσας Στασινού
Η αμερικανική-βρετανική εισβολή στο Ιράκ το 2003  θα εξουδετέρωνε, κατά τους ευσεβείς πόθους των Αμερικανών νεοσυντηρητικών, την απειλή της Αλ Κάιντα, θα ανέτρεπε το δεσποτικό καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν, το οποίο ο Λευκός Οίκος εξίσωνε με τους φανατικούς του Ισλάμ, και θα άνοιγε τον δρόμο για τον εκδημοκρατισμό των αραβικών καθεστώτων, τα οποία θα κατέρρεαν με διαδικασίες ανάλογες με αυτές των καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού», όταν έσπαγε η πρώτη αλυσίδα… 
Η πραγματικότητα αποδείχθηκε εντελώς διαφορετική. Στην απειλή της Αλ Κάιντα ήλθε να προστεθεί μία νέα οργάνωση φανατικών, το Ισλαμικό Χαλιφάτο του Ιράκ και του Λεβάντ – γνωστό πλέον ως Ισλαμικό Κράτος (ISIS), μία οργάνωση που υιοθέτησε την ουαχαμπίτικη φανατική εκδοχή του Ισλάμ, η ηγεσία του οποίου αποτελείται από Σουνίτες Αραβες, οι οποίοι μετά την ανατροπή του Σαντάμ πέρασαν σε δεύτερη μοίρα. Ο αρχικός μάλιστα ηγετικός πυρήνας του Ι.Κ. φέρεται να επανδρώθηκε από αξιωματικούς του Σαντάμ.
Το Ι.Κ. γεννήθηκε το 1999 ως Jama’at al-Tawhid wal-Jihad, οργάνωση που αρχικά είχε συμμαχήσει με την Αλ Κάιντα. Το 2006 ανακηρύσσεται σε Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ, τον Φεβρουάριο του 2014 αποσχίζεται από την Αλ Κάιντα και τον Ιούνιο του 2014 ανακηρύσσεται σε Ισλαμικό Χαλιφάτο.
Ο εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε στη Συρία το 2011 έδωσε νέα ώθηση στους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους οι οποίοι υπό την ηγεσία του «χαλίφη» Αμπού Μπακρ αλ-Μπαχντάντι, αυτοανακηρύχθηκαν σε χαλιφάτο, το οποίο ελέγχει μία περιοχή από το Ιράκ μέχρι το βόρειο τμήμα της Συρίας, η οποία κατοικείται από δέκα εκατομμύρια ανθρώπους και μέσω «θυγατρικών» οργανώσεων ελέγχει επίσης περιοχές στη Λιβύη, τη Νιγηρία και το Αφγανιστάν. «Θυγατρική» του Ισλαμικού Κράτους δρα επίσης στη χερσόνησο του Σινά στην Αίγυπτο με συχνές επιθέσεις σε στρατιωτικούς και όχι μόνο στόχους – η πρόσφατη πτώση ρωσικού αεροσκάφους στην περιοχή συνδέεται με το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο ούτως ή άλλως ανέλαβε την ευθύνη.
Ως χαλιφάτο το Ισλαμικό Κράτος διεκδικεί τη θρησκευτική, πολιτική και στρατιωτική εξουσία των μουσουλμάνων όλου του κόσμου, έχοντας καταφέρει μέσω της προπαγάνδας να προσηλυτίσει στις τάξεις τους μαχητές υπηκόους ευρωπαϊκών κρατών από υποβαθμισμένες περιοχές ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων και όχι μόνο. Το παράδειγμα του ευκατάστατου με καταγωγή από το Κουβέιτ αρχιεκτελεστή «Τζιχάντι Τζον» έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ταπεινή καταγωγή από υποβαθμισμένα προάστια του Παρισιού και των Βρυξελλών των δραστών του πρόσφατου μακελειού στο Παρίσι.
Μπορεί το ιρακινό και συριακό χάος να εξέθρεψε τη γιγάντωση του Ισλαμικού Κράτους, χωρίς πηγές χρηματοδότησης ωστόσο οι τζιχαντιστές δύσκολα θα κατάφερναν να εξοπλιστούν… Από το 2014 πλήθος δημοσιευμάτων στον διεθνή Τύπο αναφέρεται στις πηγές χρηματοδότησης του Ισλαμικού Κράτους από το λαθρεμπόριο πετρελαίου της Μοσούλης, το οποίο βρίσκει πρόθυμους αγοραστές στη διεθνή αγορά, μέχρι τις πωλήσεις όπλων, τη χρηματοδότηση από κυβερνητικές ή ιδιωτικές πηγές, επιχειρηματίες και πλούσιες οικογένειες από τα σουνιτικά καθεστώτα του Περσικού Κόλπου (Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Κουβέιτ).
Για να μην αναφερθούμε στο κόψιμο νομισμάτων από χρυσό και άργυρο ή το σάλο που προκάλεσε μόλις έναν μήνα πριν στα αμερικανικά ΜΜΕ το γεγονός ότι οι τζιχαντιστές επιβαίνουν στα τελευταίας λέξης φορτηγά τύπου Toyota.
Η δράση του Ισλαμικού Κράτους, αλλά και η εξίσου βίαιη αντίδραση των στρατευμάτων του Ασαντ στη σπαρασσόμενη από εμφύλιο Συρία έχουν προκαλέσει τη μεγάλη πλημμυρίδα προσφύγων. Πάνω από τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τη Συρία, με τους περισσότερους πρόσφυγες, πάνω από δύο εκατομμύρια, να έχουν εγκατασταθεί στην Τουρκία και οι υπόλοιποι στις γειτονικές χώρες Ιορδανία και Λίβανο.
Η αδυναμία της Ευρώπης να αντιμετωπίσει την προσφυγική κρίση σε συνδυασμό με την άνοδο των ακροδεξιών και ξενοφοβικών δυνάμεων, και η λύση «φράχτες» που υιοθετούν όλο και περισσότερες χώρες-μέλη της Ε.Ε. θέτουν πλέον σε δοκιμασία το ίδιο το ευρωπαϊκό εγχείρημα.
Το χρονικό του τρόμου

Ο πλούτος
Η τρομοκρατική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ISIS) αποτελεί την πλουσιότερη τρομοκρατική οργάνωση στην Ιστορία, καθώς δεν ελέγχει μόνο μια τεράστια περιοχή στο Ιράκ και στη Συρία, αλλά έχει και τεράστια έσοδα, ειδικά από την πώληση πετρελαίου, σύμφωνα με αναλυτές.
Με έσοδα της τάξης των 40 εκατ. δολαρίων στη διάρκεια της τελευταίας διετίας, η ISIS έχει εξασφαλίσει χρηματοδότηση από κυβερνητικές ή ιδιωτικές πηγές στις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες Σαουδική Αραβία, Κατάρ και Κουβέιτ, καθώς και από ένα μεγάλο δίκτυο ιδιωτών δωρητών, συμπεριλαμβανομένων βασιλικών οικογενειών, επιχειρηματιών και εύπορων οικογενειών από την περιοχή του Περσικού Κόλπου.
Η τρομοκρατική οργάνωση αποκόμισε το μεγαλύτερο όφελος όταν κατέλαβε την πόλη Μοσούλη στο Ιράκ τον Ιούνιο και λήστεψε τα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών της πόλης. Την ίδια στιγμή, τα έσοδα από πέντε πετρελαιοπηγές που κατέλαβε προσέφεραν έσοδα ύψους έως 2,73 δισ. δολαρίων, με τη μεγαλύτερη ποσότητα πετρελαίου να εισάγεται λαθραία στην Τουρκία και στο Ιράν. Εκτός από τα ιρακινά κοιτάσματα πετρελαίου, εκμεταλλεύεται και τα έξι από τα δέκα κοιτάσματα πετρελαίου στην Ανατολική Συρία.
Επίσης, εκτιμάται ότι τα έσοδα της ISIS από την εκμετάλλευση των τοπικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων φθάνουν τα 7,5 εκατ. δολάρια. Στη διάρκεια του περασμένου έτους, υπολογίζεται ότι άντλησε 60 εκατ. δολάρια από την κράτηση ομήρων, με κάθε ξένο όμηρο να υπολογίζεται στην αξία των 4,5 εκατ. δολάρια, παρότι οι απαγωγείς του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζέιμς Φόλεϊ ζήτησαν λύτρα 120 εκατ. δολάρια.
Το Ινστιτούτο Brooking στην Ντόχα του Κατάρ υπολογίζει ότι μόνο από τις ιρακινές πετρελαιοπηγές η ISIS έχει μια παραγωγή 80.000 βαρελιών. Και μόνο για τη σύγκριση, το σουλτανάτο του Μπρουνέι έχει συνολικά τη διπλάσια παραγωγή. Στην πραγματικότητα πάντως με τη βοήθεια τοπικών μεσαζόντων μπορεί να διαθέτει μόνο ένα μέρος της παραγωγής και σε τιμές πολύ πιο χαμηλές από αυτές της αγοράς. Σήμερα στην αγορά το βαρέλι κοστίζει 40 – 43 δολάρια.
Το Ινστιτούτο Brooking υπολογίζει πως το Ισλαμικό Κράτος πωλεί στη μαύρη αγορά το βαρέλι ανάμεσα στα 25 και 60 δολάρια. Η εταιρεία ερευνών IHS υπολογίζει ότι οι πωλήσεις πετρελαίου παρέχουν στην ISIS περί τα 2,5 εκατ. δολάρια ημερησίως, όμως ανάλογα με την εξέλιξη του πολέμου και τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς διαμορφώνεται και η ροή πετρελαίου. Αυτό σημαίνει ότι ανάλογα με τις πολεμικές επιχειρήσεις, τα πετρελαϊκά έσοδα της ISIS ποικίλλουν ανάμεσα σε 1,5 και 3,6 εκατ. βαρέλια ημερησίως.
«Τους στηρίζουν μια σειρά από καρτέλ που ενδιαφέρονται για αυτή τη μαύρη αγορά», δηλώνει ο Λιούαϊ αλ Χατέμπ στο CNN από το ίδιο ινστιτούτο. Και συμπληρώνει πως πρόκειται για ένα δίκτυο το οποίο επεκτείνεται σε τρεις χώρες, στη Συρία, στο Ιράκ και στην Τουρκία. Οι δοσοληψίες γίνονται όμως μόνο με χρήματα τοις μετρητοίς και για τον λόγο αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνουν οποιεσδήποτε ασφαλείς εκτιμήσεις. Και δεν είναι μόνον αυτά. Το Ισλαμικό Κράτος ελέγχει μια τεράστια εδαφική έκταση και εισπράττει «φόρους» και χρήματα για προστασία από τους κατοίκους. Μόνο από τη Μοσούλη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο Ιράκ, την οποία οι τρομοκράτες κατέκτησαν στα μέσα του περασμένου Ιουνίου, παίρνουν από «φόρους» γύρω στα 8 εκατ. δολάρια τον μήνα, όπως αναφέρει η δημοσιογράφος Μόνα Αλάμι σε μια έκθεση για το Ιδρυμα Carnegie. Σε αυτά έρχονται να προστεθούν και τα έσοδα από πωλήσεις αρχαιοτήτων που μαζί με τα λύτρα από απαγωγές φθάνουν γύρω στο 1,4 με 1,5 δισ. δολάρια. Παράλληλα όμως το Ισλαμικό Κράτος έχει και τεράστια έξοδα. Υπολογίζεται ότι συντηρεί περίπου 50.000 μαχητές. Εκτός αυτού η Ράκα της ανατολικής Συρίας, η «πρωτεύουσα» του χαλιφάτου, υπολογίζεται ότι πριν από τον πόλεμο είχε ένα εκατομμύριο κατοίκους. Η υποδομή της πόλης, με νοσοκομεία, σχολεία κτλ. απαιτεί την ανάλογη συντήρηση. Οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν πάντως ότι η τρομοκρατική οργάνωση θα δεχθεί σοβαρό πλήγμα μόνον όταν αποκοπεί από την πρόσβασή της στα κοιτάσματα πετρελαίου.
 O Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν αποκάλυψε χθες ότι το Ισλαμικό Κράτος χρηματοδοτείται από 40 χώρες, μεταξύ των οποίων και κάποιες που ανήκουν στο G20, επικαλούμενος πληροφορίες των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Στον απόηχο της συνόδου του G20, o κ. Πούτιν κατέστησε αναγκαίο τον τερματισμό του παράνομου εμπορίου πετρελαίου, από το οποίο το ΙSIS αποκομίζει τεράστια έσοδα. 
Ναυτεμπορική

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή