Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Η συμβουλή του καθηγητή Καρυώτη: Η Κύπρος να πιέσει την Ελλάδα για την ΑΟΖ της

Δημοσιεύτηκε στις

Ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης. (Φωτογραφία από το προσωπικό του αρχείο)Ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης. (Φωτογραφία από το προσωπικό του αρχείο)Ο Δρ. Θεόδωρος Καρυώτης είναι ομότιμος καθηγητής πολιτικής οικονομίας και διαμένει τα τελευταία 45 χρόνια στην Ουάσιγκτον. Υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και έχει γράψει βιβλία και άρθρα στα ελληνικά και αγγλικά για το θέμα της ΑΟΖ. Είναι γνωστός σαν ο «πατέρας» της ελληνικής ΑΟΖ.
Η συνέντευξη του στην εφημερίδα Φιλελεύθερος ακολουθεί:
1)   Ποιες σημαντικές ενέργειες πιστεύετε ότι έχουν γίνει έως τώρα από μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας στο θέμα της ΑΟΖ και τι χρειάζεται να γίνει ακόμα;
Η Κύπρος υπήρξε τυχερή γιατί ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος κατάλαβε πολύ νωρίς την αξία της ΑΟΖ για το μαρτυρικό νησί του και ανακήρυξε την ΑΟΖ το 2004 παρά τις αντιρρήσεις της τότε κυβέρνησης Σημίτη και κατόπιν της κυβέρνησης Καραμανλή (ενθυμούμαι πόσο έξω φρενών ήταν τότε η Ντόρα Μπακογιάννη με τον Παπαδόπουλο). Επίσης, η κυπριακή αντιπροσωπεία πολέμησε σθεναρά για την έννοια της ΑΟΖ και ιδιαίτερα για τα δικαιώματα των νήσων στις συζητήσεις για το νέο σύνταγμα των ωκεανών στη Νέα Υόρκη και στη Γενεύη. Σήμερα, οι υδρογονάνθρακες αποτελούν, αναμφισβήτητα, ένα ισχυρό διπλωματικό όπλο. Αλλά θα χρειαστεί να πιέσει την Ελλάδα να ανακηρύξει πρώτα την ΑΟΖ της και μετά να την οριοθετήσει με την Αίγυπτο. Αυτή η οριοθέτηση πρέπει να προηγηθεί πριν την οριοθέτηση Ελλάδας-Κύπρου γιατί θα είναι ένα πιο ισχυρό όπλο στη άμεση αντίδραση της Τουρκίας μετά από αυτή την τριπλή οριοθέτηση.
2)   Σε πρόσφατο άρθρο σας, επισημάνατε ότι, σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS ΙΙΙ), «ένα κράτος δεν έχει δικαίωμα να απαγορεύει σε ένα άλλο κράτος να περάσει έναν αγωγό φυσικού αερίου από την ΑΟΖ του». Δηλαδή, το Ισραήλ θα μπορούσε να στείλει φυσικό αέριο στην Τουρκία χωρίς την έγκριση της Κυπριακής Δημοκρατίας;
Η Διεθνής Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας (UNCLOS III) στο Άρθρο 79, με τίτλο Υποβρύχια καλώδια και αγωγοί στην υφαλοκρηπίδα, αναφέρει στη παράγραφο 3 «….,το παράκτιο κράτος δεν μπορεί να εμποδίζει την τοποθέτηση ή συντήρηση αυτών των καλωδίων ή αγωγών.» Υπάρχουν δεκάδες αγωγοί και θα υπάρξουν, μελλοντικά, δεκάδες άλλοι στον πλανήτη Γη και κανένα τρίτο κράτος δεν μπορεί να εμποδίσει τους αγωγούς να περάσουν από την ΑΟΖ του. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ζητήσει αλλαγή πορείας του αγωγού. Έτσι ο αγωγός South Stream από την Ρωσία στη Βουλγαρία θα διέσχιζε την ΑΟΖ της Τουρκίας και η Τουρκία δεν έφερε καμία αντίρρηση, ούτε θα μπορούσε να φέρει. Πριν αρκετά χρόνια είχε γραφτεί ότι σε περίπτωση που η Κύπρος δεν είχε θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα θα ήταν μεγάλη καταστροφή γιατί ένας αγωγός από την Κύπρο στην Ελλάδα έπρεπε να περάσει από την ΑΟΖ της Τουρκίας και, φυσικά, η Τουρκία δεν θα έδινε άδεια. Έγραψα και τότε ότι η Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας του 1982 απαγορεύει σε ένα κράτος να παρεμποδίσει την διέλευση αγωγού από την ΑΟΖ του. Τότε η κυπριακή κυβέρνηση αποδέχτηκε, με ανακούφιση, αυτή τη θέση μου, αλλά τώρα φαίνεται ότι άλλαξε γνώμη! Θα ήθελα εδώ να προσθέσω ότι κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση ζήτησαν επίμονα να υπάρξει αυτή η διατύπωση του Άρθρου 79!
3)   Η ΕΕ δεν κατάφερε να έχει κοινή εξωτερική πολιτική, ούτε κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας. Επομένως, φαντάζει σχεδόν ανέφικτο να δημιουργηθεί μια Ευρωπαϊκή ΑΟΖ. Με βάση τα συγκρουόμενα συμφέροντα στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και τις τουρκικές απειλές, η Ελλάδα «ορθά πράττει» -σύμφωνα με την επικρατούσα αντίληψη στην Αθήνα- και αποφεύγει να κάνει οτιδήποτε στο Αιγαίο, όπως επίσης αποφεύγει την οριοθέτηση για την ΑΟΖ με την Κύπρο. Διαφωνείτε κάθετα με αυτή την πολιτική. Τι προτείνετε για όλο το πλαίσιο που αφορά τα ελληνικά χωρικά ύδατα, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ;
Η Ελλάδα δεν «πράττει ορθά» γιατί, δυστυχώς, δεν διαθέτει έναν Τάσσο Παπαδόπουλο. Η δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής ΑΟΖ πρέπει να είναι μια από τις προτεραιότητες εξωτερικής πολιτικής της Ελληνικής αλλά και της Κυπριακής κυβέρνησης. Σήμερα, πράγματι, φαντάζει ανέφικτο, αλλά πρέπει να πειστούν όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μεσόγειο ότι είναι κάτι πολύ χρήσιμο για τα θέματα ενέργειας και αλιείας που θα βοηθήσουν, πάνω απ’ όλα στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.
Βέβαια, η μέχρι τώρα συμπεριφορά της Ε.Ε. είναι απόλυτα απογοητευτική. Δεν υπερασπίζεται το Καστελόριζο γιατί δεν λένε στους Τούρκους ότι «το Καστελόριζο δεν είναι μόνο νησί της Ελλάδας αλλά και νησί της Ευρώπης» και βέβαια ξεχνούν για χρόνια τώρα να πουν στους Τούρκους ότι έχουν στρατεύματα κατοχής σε ένα κράτος-μέλος της Ε.Ε. Αντίθετα συνεχίζουν τις προσπάθειες ώστε κάποια μέρα η Τουρκία να γίνει πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας.  Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος στο κόσμο που έχει χωρικά ύδατα 6 ν.μ.. αλλά φαίνεται ότι ο κύριος λόγος που δεν τολμούμε να πάμε στα 12 ν.μ. δεν είναι το casus belli της Τουρκίας αλλά η θέση των ΗΠΑ που θέλει να έχει ελεύθερη διέλευση στο Αιγαίο Πέλαγος. Όσον αφορά την ΑΟΖ, η Αμερική έχει μια, εντελώς, φιλοτουρκική θέση τονίζοντας, για χρόνια τώρα, ότι πρέπει να τα βρούμε πρώτα με τη Τουρκία και μετά να ανακηρύξουμε ΑΟΖ.
4)   Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε πρόσφατα νέο ψήφισμα για τους Ωκεανούς και το Δίκαιο της Θάλασσας. Κατά ψήφισε μόνο η Τουρκία. Τι θα μπορούσαν να κάνουν η Αθήνα και η Λευκωσία ώστε να αναδείξουν την τουρκική θέση που περικλείει τη μόνιμη τουρκική παραβατικότητα και επεκτατικότητα;
Τις αποφάσεις του ΟΗΕ, για το Δίκαιο της Θάλασσας και για το Κυπριακό, η Τουρκία τις γράφει στα παλιά της τα παπούτσια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να σταματήσει τις συνομιλίες ένταξης της Τουρκίας μέχρι να επικυρώσει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας που είναι μια υποχρέωση που έχει αναλάβει απέναντι στην Ευρώπη. Η συμφωνία ξεκάθαρα ορίζει ότι εάν η Τουρκία δεν επικυρώσει το UNCLOS, δεν θα μπορεί να γίνει πλήρες κράτος-μέλος της Ε.Ε. Ίσως εδώ απαιτούμαι περισσότερα από ότι πρέπει από τους ευρωπαίους αφού και η Ελλάδα και η Κύπρος ξεχνούν να υπενθυμίσουν στη Τουρκία αυτή την υποχρέωσή της.
5)   Σε τι νομίζετε βοήθησαν οι τριμερείς συναντήσεις και πώς θα συνέβαλαν αποτελεσματικότερα για την ΑΟΖ και την ασφάλεια της Κύπρου και της Ελλάδας;
Είμαι της γνώμης ότι οι τριμερείς συναντήσεις μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου και μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου Ισραήλ είναι χρήσιμες αλλά φαίνεται ότι επαναλαμβάνονται και έχουμε «μια από τα ίδια» χωρίς ουσιαστικά κέρδη. Πιστεύω ότι θα είναι πιο χρήσιμη μια τετραμερής που θα παίρνει και θα υλοποιεί σημαντικές αποφάσεις για τα κοινά τους συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.
6)   Και μια τελευταία ερώτηση κύριε καθηγητά. Ποιος είναι ο λόγος που οι ελληνικές κυβερνήσεις σας αγνοούν τα τελευταία δέκα χρόνια;
Με αγνοούν πάνω από δέκα χρόνια τώρα γιατί είμαι ΠΑΣΟΚ και με θεωρούν trouble maker σαν τον δικό σας Σόλωνα Κασίνη, διότι γνωρίζουν ότι δεν είμαι ένας “yes man”. Θα μου πείτε βέβαια ότι υπήρξε και κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά, τότε, δεν ήμουν καθόλου συμπαθής στον Γεώργιο Παπανδρέου γιατί ήμουν πολύ συμπαθής στον μεγάλο πατέρα του. Για τους ίδιους λόγους, βέβαια, με αγνοεί και η ελληνοαμερικανική κοινότητα.
ΠΑΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ – WWW.PHILENEWS.COM

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός10 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή