Άμυνα
Με αφορμή τη βομβιστική επίθεση: Το τουρκικό “δεβλέτι” σε κατάσταση παρανοϊκής αφασίας
FILEPHOTO: Firefighters try to extinguish the flames at the scene of a car
bomb detonation close to buildings of the Turkish military, in Ankara,
capital of Turkey, 17 February 2016. EPA/STR
Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ
Ας παρακολουθήσουμε τη “λογική” του τουρκικού/ισλαμιστικού καθεστώτος
της Άγκυρας, με αναφορά την πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση της 17ης
Φεβρουαρίου μέσα στην Τουρκική πρωτεύουσα, με στόχο το κατ´εξοχήν
εργαλείο του τουρκικού κράτους- τον Τουρκικό στρατό. Ως γνωστό η
βομβιστική επίθεση, με παγιδευμένο αυτοκίνητο εναντίον λεωφορείου που
μετέφερε στρατιωτικούς, άφησε νεκρούς 20 υψηλόβαθμους αξιωματικούς, 8
πολίτες και πάνω από 60 τραυματίες.
Σχεδόν αμέσως η Άγκυρα κατηγόρησε το κουρδικό αυτονομιστικό κίνημα της Συρίας, το PYD και τον στρατιωτικό του βραχίονα, το YPG, ως υπεύθυνους της επίθεσης. Παρουσίασαν μάλιστα επεξεργασμένα στοιχεία ατόμου συριακής καταγωγής, μέλους του YPG- που πρόσφατα εισήλθε στην Τουρκία ως “πρόσφυγας”- που θεωρούν ως τον “οδηγό-βομβιστή”, της επιχείρησης.
Λίγες ώρες μετά, ακολούθησε η διασύνδεση του αυτονομιστικού κινήματος της Συρίας με αυτό της Τουρκίας, το γνωστό Κουρδικό Λαϊκό Κόμμα, το PKK. Η πάγια τουρκική θέση είναι πως το συριακό PYD αποτελεί τμήμα του PKK, το οποίο η Τουρκία , όπως και τα μεγάλα Δυτικά κράτη, χαρακτηρίζουν ως τρομοκρατική οργάνωση. Κατά συνέπεια η βομβιστική επίθεση είχε ως ουσιαστικό οργανωτή το PKK της Τουρκίας.
Η θέση αυτή- η ταύτιση PKK και PYD- κυριάχισε για λίγες ώρες παίρνοντας έτσι και τη σχετική κάλυψη από τα διεθνή ΜΜΕ. Και μετά ακολούθησε η κατηγορία πως πίσω από την επίθεση βρίσκεται το καθεστώς Άσαντ, αφού το καθεστώς είναι σύμμαχος του συριακού PYD.
Η κατηγορία εναντίον του Συριακού καθεστώτος έγινε από το τουρκικό ΥΠΕΞ, σε διμερές επίπεδο, σε όλους τους πρέσβεις των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, με έδρα την Άγκυρα. Πριν και μετά την τοποθέτηση του ΥΠΕΞ,
το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου εξέφρασαν την ίδια θέση, εμπλουτίζοντάς την με αόριστες κατηγορίες πως άλλα κράτη, πέραν της Συρίας, κρύβονται πίσω από την επίθεση, όπως και πίσω από άλλες αιματηρές επιθέσεις (Οκτώβριο 2015, Ιανουάριο 2016).
Κατά τον Νταβούτογλου η Τουρκία βρίσκεται στο στόχαστρο ενός “κοκτέιλ τρομοκρατίας” – δηλαδή ενός συνδυασμού τρομοκρατικών πράξεων εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών, που επιδιώκουν τον διαμελισμό της “Μητέρας Πατρίδας” αναβιώνοντας και εφαρμόζοντας τη Συνθήκη των Σεβρών (1922) που προνοούσε, μεταξύ άλλων, και κουρδικό κράτος.
Στην περίπτωση όμως της επίθεσης της 17ης Φεβρουαρίου, η Άγκυρα κατηγορεί, εμμέσως, ως “ηθικά υπεύθυνες”, Αμερική και Ρωσία. Την μεν πρώτη επειδή- και σε αντίθεση με την περίπτωση του PKK- όχι μόνο δεν χαρακτηρίζει το Συριακό αυτόνομο κίνημα PYD ως “τρομοκρατική οργάνωση”, αλλά, αντίθετα το υποστηρίζει δημόσια παρέχοντάς του στρατιωτική αρωγή. Όπως είναι γνωστό, το PYD-YPG αποδεικνύεται ο πιο αποτελεσματικός πολέμιος του “Ισλαμικού κράτους” σε Συρία και Ιράκ και για το λόγο αυτό κέρδισε, με το σπαθί του, την εύνοια της Ουάσιγκτον και όχι μόνο.
Ως προς τη Ρωσία, η στρατιωτική της επέμβαση στην Συρία ανέτρεψε τα δεδομένα υπέρ του Άσαντ και κατά των σχεδιασμών της Άγκυρας για να ηγεμονεύσει γεωπολιτικά της Συρίας. Ταυτόχρονα, η ρωσική επέμβαση κάνει δυνατή την αυτονομία των Κούρδων της Συρίας. Μετά δε τη δόλια κατάρριψη του Ρωσικού βομβαρδιστικού από τους Τούρκους τον περασμένο Νοέμβριο, η Μόσχα ενίσχυσε τις σχέσεις της με τους Κούρδους της Τουρκίας και της Συρίας, αναβαθμίζοντάς τους διπλωματικά και παρέχοντας, στους τελευταίους, κάθε δυνατή αρωγή κατά των ισλαμιστών-συμμάχων της Άγκυρας στην Συρία. Έτσι η τελευταία δεν χάνει μόνο τα “αυγά” στη Συρία αλλά, με τη διασυνοριακή πλέον ενίσχυση των Κούρδων, κινδυνεύει να χάσει και το “καλάθι” στην Τουρκία.
Σε αρκετά έντυπα ΜΜΕ αλλά και στο Διαδίκτυο, καταγράφεται έντονη δυσπιστία αναφορικά με τις θέσεις, τοποθετήσεις και ερμηνείες της Άγκυρας, ως προς τα αιτία των πρόσφατων επιθέσεων μέσα στην Τουρκική επικράτεια. Η ευθύς κατηγορία είναι πως οι ενέργειες αυτές είναι ουσιαστικά προβοκατόρικες πρακτικές του τουρκικού “βαθέως κράτους”-του περιβόητου “derin devlet “- που έλκει τις καταβολές του στις πρακτικές του Οσμανλικού τζινχαντιστικού Χαλιφάτου (Οθωμανική Αυτοκρατορία) και τους Νεότουρκους.
Ιστορικά, υπάρχει πληθώρα γεγονότων που τεκμηριώνουν τέτοιου είδους διαχρονικές πρακτικές του τουρκικού δεβλέτ. Μεταπολεμικά και όσο αυτές οι πρακτικές εφαρμόζονταν κατά των μειονοτικών στην Τουρκία- των Ρωμιών κυρίως- και τις δεκαετίες 1950-70 κατά των Ελλήνων της Κύπρου, οι σύμμαχοι της Νατοϊκής Τουρκίας τις αγνοούσαν.
Στην μεταψυχροπολεμική περίοδο, αρχίζοντας με τον “βρώμικο πόλεμο” κατά των Κούρδων της Τουρκίας την δεκαετία του 1990, οι πρακτικές αυτές του “derin devlet” άρχισαν να μελετούνται από μελετητές-ερευνητές στη Δύση και να δημοσιοποιούνται.
Η ρήξη όμως Τουρκίας- Ισραήλ τη δεκαετία του 2000, σε συνδυασμό με την κρίση στην Συρία , όπου η Νατοϊκή Τουρκία λειτούργησε και λειτουργεί ως αρωγός της ισλαμιστικής τρομοκρατίας- ένα γεγονός που δεν μπορεί πλέον να διασκεδαστεί- έχουν εδραιώσει διεθνώς την άποψη πως το τουρκικό κράτος έχει υιοθετήσει ως μέρος της εξωτερικής του πολιτικής την “στρατηγική της έντασης”, (“strategy of tension”), δηλαδή των προβοκατόρικων πράξεων, τρομοκρατικών ή μή, εναντίον εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών.
Στην περίπτωση της Συρίας έχουν καταγραφεί αρκετές περιπτώσεις τουρκικών προβοκατόρικων ενεργιών, γνωστών στη γλώσσα του “επαγγέλματος” ως “επιχειρήσεις πλαστής σημαίας” (“false flag operations”). Η πιο γνωστή υπήρξε αυτή της χρήσης χημικών όπλων κατά αμάχων σε γειτονιά της Δαμασκού, (Αύγουστο 2013) ώστε να κατηγορηθεί ο Άσαντ. Η όλη επιχείρηση έγινε υπό την εποπτεία των Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών. Σε μια άλλη περίπτωση, το Τουρκικό κράτος σχεδίασε επίθεση εναντίων των δικών του ενόπλων δυνάμεων στη Συρία, με σκοπό να την αποδώσει σε “τρομοκράτες” και να την εκμεταλλευθεί ανάλογα.
Και στις δυο περιπτώσεις οι Τούρκοι επεδίωκαν τη δημιουργία συνθηκών για επεμβάσεις των Δυτικών τους συμμάχων στη Συρία, με απώτερο στόχο την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ. Οι Δυτικοί τους όμως σύμμαχοι είχαν πλέον καταλάβει το παιχνίδι της Άγκυρας και δεν παγιδεύτηκαν από τις ανατολίτικές τους πονηριές της.
Τη περίοδο αυτή η Τουρκία έχει χάσει κάθε πρωτοβουλία στο μέτωπο της Συρίας. Η στρατηγική της έχει όχι μόνο καταρεύσει αλλά εξελίσσεται σε μπούμερανγκ. Αν η επίθεση της 17ης Φεβρουαρίου είναι μια ακόμη επιχείρηση “πλαστής σημαίας”, αυτό σημαίνει πως ο Ισλαμοφασισμός της Άγκυρας έχει πλέον εισέλθει στο σπειροειδή κύκλο της κόλασης.
Υ. Γ. Δυο μέρες μετά τη επίθεση στην Άγκυρα και μία μετά μια ακόμη επίθεση στις κουρδικές περιοχές της Ανατολής με νεκρούς στρατιωτικούς, μια κουρδική οργάνωση-της οποίας τα μέλη αποσχίσθηκαν από το PKK- “Γεράκια για την Απελευθέρωση του Κουρδιστάν”, ανέλαβε την ευθύνη και για τις δυο επιθέσεις , κατηγορώντας τον “φασίστα Ερντογάν και τη συμμορία του” για σφαγές αμάχων στο Κουρδιστάν. Η οργάνωση δημοσιοποίησε τη φωτογραφία και το όνομα του φερόμενου Κούρδου βομβιστή. Η ανάλυψη ευθύνης από Κούρδους συγκρούεται κάθετα με την εδώ και μέρες επίσημη τοποθέτηση του Τουρκικού καθεστώτος και τις διεθνείς του καταγγελίες πως την ευθύνη φέρουν Κούρδοι αυτονομιστές της Συρίας του PUD-YPG , καθώς και με συναφείς λεπτομέρειες, όπως το όνομα του Σύριου δράστη (κουρδικής καταγωγής και μέλους του YPG) και σχεδόν 20 συνεργατών του που συνελήφθησαν!
Πιθανολογώ πως η καθυστερημένη ανάληψη ευθύνης από Κούρδους της Τουρκίας έγινε σκόπιμα ώστε να εκτεθεί διεθνώς η αναξιοπιστία του Τουρκικού καθεστώτος, καθώς και το δίδυμο Ερντογάν -Νταβούτογλου για τα ασύστολα και προπαγανδιστικά του ψεύδη και για τις ευνόητες διεθνείς σκοπιμότητες που ήθελαν να εξυπηρετήσουν τη συγκεκριμένη αυτή περίοδο.
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας