Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Πώς στηρίζει τους τζιχαντιστές η Τουρκία

Δημοσιεύτηκε στις

Τιερί Μεϊσάν
JPEG - 38 ko
Η Ρωσία κατέθεσε στα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ έκθεση πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητες της Τουρκίας σε όφελος των τζιχαντιστών που δραστηριοποιούνται στη Συρία [ 1 ]. Το έγγραφο αυτό περιέχει μια δεκάδα γεγονότα τα οποία, το καθένα χωριστά , παραβιάζουν ένα ή περισσότερα ψηφίσματα του Συμβουλίου.
Η Ρωσία έθεσε το ζήτημα του μέλλοντος
της Τουρκίας, υποβάλλοντας στο Συμβούλιο Ασφαλείας μια έκθεση πληροφοριών
σχετικά με τις δραστηριότητες υποστήριξης της εν λόγω χώρας στους τζιχαντιστές. Το έγγραφο περιλαμβάνει μια δωδεκάδα
αποκαλύψεις που αφορούν τις δραστηριότητες της MIT. Το πρόβλημα είναι ότι η κάθε μία από
τις παραπάνω επιχειρήσεις παραπέμπει σε άλλες επιχειρήσεις, όπου οι ίδιοι παράγοντες
συνεργάστηκαν με τις Ηνωμένες Πολιτείες ή τους συμμάχους τους κατά της Ρωσίας. Αυτές οι πληροφορίες προσθέτονται  σε εκείνες τις ήδη διαθέσιμες για τους προσωπικούς δεσμούς του πρόεδρου Ερντογάν με
τον τραπεζίτη της Αλ Κάιντα και για την υπόθαλψη από τον γιο του σχετικά με το κλεμμένο πετρέλαιο
από το Ντάες/Daesh.
Δίκτυο Βολταίρος | Δαμασκός (Συρία) |24 Φεβρουαρίου 2016

Η Ρωσία κατέθεσε στα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ έκθεση πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητες της Τουρκίας
σε όφελος των τζιχαντιστών που δραστηριοποιούνται στη Συρία [ 1 ]. Το έγγραφο αυτό περιέχει μια δεκάδα
γεγονότα τα οποία, το καθένα χωριστά , παραβιάζουν ένα ή περισσότερα ψηφίσματα του Συμβουλίου.
Με τον τρόπο αυτό, η Ρωσία θέτει το
Συμβούλιο ενώπιον των υπευθυνοτήτων του και, κατ ‘επέκταση, διάφορες άλλες
διακυβερνητικές οργανώσεις. Στο δίκαιο, το Συμβούλιο θα έπρεπε να
ζητήσει τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία για αυτές τις κατηγορίες και να καλέσει
τη Τουρκίας για εξηγήσεις. Σε περίπτωση που θα αποδειχθεί η
ενοχή της Τουρκίας, θα έπρεπε να αποφασίσει τις κυρώσεις που θα έπρεπε να
ληφθούν δυνάμει του κεφαλαίου VII του Χάρτη, δηλαδή, με τη χρήση βίας. Από την πλευρά τους, ο Οργανισμός της
Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού και ο Οργανισμός της Ισλαμικής Συνεργασίας θα έπρεπε
να αποκλείσουν από τις τάξεις τους αυτό το κράτος-παρίας, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση
θα έπρεπε να σταματήσει τις διαπραγματεύσεις προσχώρησης.
Ωστόσο, μια προσεκτική ανάγνωση της
ρωσικής έκθεσης των μυστικών υπηρεσιών δείχνει ότι τα ισχυριζόμενα γεγονότα μπορούν
να ανοίξουν άλλους φακέλους και να ενοχοποιούνται άλλες δυνάμεις. Εντούτοις, είναι πιο πιθανό ότι δεν θα συζητηθεί
δημόσια αυτή η έκθεση, αλλά ότι θα διαπραγματευτεί το μέλλον της Τουρκίας
κεκλεισμένων των θυρών.
Το ζήτημα του Μαχντί Αλ-Χαρατί

Γεννηθείς στη Λιβύη, το 1973, ο Μαχντί
Αλ-Χαρατί (Mahdi al-Harati) μετανάστευσε στην Ιρλανδία όπου
δημιούργησε μια οικογένεια.
Τον Μάιο του 2001, βρίσκεται επί του Mahvi Μαρμαρά, ναυαρχίδα του “Στόλου της
Ελευθερίας”, που διοργανώθηκε από την τουρκική ΜΚΟ IHH για την παροχή
ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα. Τα πλοία καταλαμβάνονται πειρατικά
στην ανοικτή θάλασσα από τον ισραηλινό στρατό, προκαλώντας διεθνές σκάνδαλο. Οι επιβάτες απάγονται από τη Τσαχάλ (IDF), κρατούνται στο Ισραήλ και τελικά απελευθερώνονται
[ 2 ]. Ο τότε πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ
Ερντογάν, πήγε στο νοσοκομείο για να παρηγορήσει τους τραυματίες ακτιβιστές. Το γραφείο του διανέμει μια
φωτογραφία η οποία δείχνει έναν από τους τραυματίες ακτιβιστές να τον φιλήσει σαν
να ήταν πατέρας του. Φέρεται να ήταν ένας Τουρκο-ιρλανδός, El Μεχδί Ελ Χαμίντ Ελ Χαμδί, στην πραγματικότητα, πρόκειται
για τον Λίβυο-ιρλανδό Μαχντί Αλ-Χαρατί.

JPEG - 21.9 ko
Τον Ιούλιο του 2011, μπήκαν κλέφτες στο
σπίτι του στη Rathkeale (Ιρλανδία). Η σύντροφό του, Eftaima αλ-Najar, κάλεσε την αστυνομία και δήλωσε ότι
οι κλέφτες πήραν πλούσια αιγυπτιακά και λιβυκά κοσμήματα και 200.000 ευρώ σε χαρτονομίσματα
των 500. Σε τηλεφωνική επικοινωνία, ο Mahdi al-Harati επιβεβαίωσε στην αστυνομία ότι συνάντησε τις αρχές του
Κατάρ, της Γαλλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών και ότι έλαβε αυτό το ποσό από τη
CIA για να βοηθήσει να ανατραπεί ο Μουαμάρ
αλ-Καντάφι [ 3 ]. Θα αναιρέσει αργότερα τη πρώτη του
κατάθεση, όταν η λιβυκό αντίσταση θα αναλάβει την υπόθεση [ 4 ]
Τον Ιούλιο-Αύγουστο 2011, διατάζει τη
ταξιαρχία της Τρίπολης  -της οποίας ο
κουνιάδος του Hosam al-Najjair είναι επίσης μέλος-,  μια μονάδα της Αλ Κάιντα που πλαισιώνεται από
Γάλλους λεγεωνάριους, που επιφορτίστηκε από το ΝΑΤΟ να καταλάβει το ξενοδοχείο Rixos [ 5 ]. 
Επίσημα, το ξενοδοχείο είναι το
διεθνές κέντρο τύπου, αλλά η Συμμαχία είχε ενημερωθεί από τον Τούρκο
κατασκευαστή του κτιρίου ότι περιέχει υπόγειο, προσβάσιμο απ’ έξω, όπου κατέφυγαν
διάφορα μέλη της οικογένειας του Καντάφι και αξιωματούχοι της Τζαμαχιρίας. Για αρκετές ημέρες, πολέμησε με τους
Γάλλους εναντίον των στρατιωτών του Khamis Καντάφι [ 6 ]
Τον Σεπτέμβριο 2011, το ΝΑΤΟ τον
διόριζει αναπληρωτή του Αμπντελχακίμ Belhaj, ιστορικού
ηγέτη της Αλ Κάιντα που είχε γίνει «στρατιωτικός διοικητής της Τρίπολης». Παραιτείται
στις 11 Οκτωβρίου επικαλούμενος μια διαφωνία με τον Belhaj [ 7 ]
Ωστόσο, το Νοέμβριο του 2011, στο
πλευρό του Αμπντελχακίμ Belhaj, διατάζει μια ομάδα 600 – 1500
τζιχαντιστών της Αλ Κάιντα στη Λιβύη -πρώην Libyan Islamic Fighting Group (LIFG)-  οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι ως πρόσφυγες και
μεταφέρονται δια θαλάσσης στην Τουρκία υπό την επίβλεψη του Ian Martin, πρώην γενικού γραμματέα της Fabian Society και της Διεθνούς Αμνηστίας, ενώ είχε
γίνει ειδικός εκπρόσωπος του Μπαν Κι-μουν.
Αφού έφτασαν στην Τουρκία, οι
τζιχαντιστές μεταφέρονται με λεωφορείο, συνοδευόμενοι από το MIT (τη τουρκική μυστική υπηρεσία), στη Συρία.
Εγκαταστάθηκαν στο Jabal al-Zouia όπου δημιουργούν για λογαριασμό της
Γαλλίας, τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (ΕΣΣ). Για σχεδόν δύο μήνες, οι Αμπντελχακίμ
Belhaj και Μαχντί
Αλ-Χαρατί δέχονται όλους
τους δυτικούς δημοσιογράφους που προσπαθούν να καλύψουν το γεγονός μέσω της
Τουρκίας σε ό, τι μετατρέπουν σε ένα «χωριό Ποτέμκιν» [ 8 ]. Το γραφείο του πρωθυπουργού Ερντογάν
τους συνδέει με διακινητές που τους μεταφέρουν με μοτοσικλέτα στη Jabal al-Zouia. Εκεί βλέπουν με τα ίδια τα μάτια τους,
χιλιάδες άνθρωποι που διαμαρτύρονται « κατά της δικτατορίας του Μπασάρ Άσαντ
και υπέρ της δημοκρατίας ». Πεισμένος, ο δυτικός Τύπος συμπεράνει
ότι γίνεται επανάσταση, μέχρι που ένας δημοσιογράφος της ισπανικής εφημερίδας ABC, Daniel Iriarte, παρατηρεί ότι οι διαδηλωτές δεν
είναι κατά πλειοψηφία Σύροι και αναγνωρίζει τους Λιβύους ηγέτες τους Αμπντελχακίμ
Belhaj και Μαχντί
Αλ-Χαρατί [ 9 ]. Εν πάση περιπτώσει, η παράσταση της ταξιαρχίας
των γερακιών του Λεβάντε (Suqour al-Sham Brigade) είχε αποτέλεσμα. Ο μύθος ενός ΕΣΣ που αποτελείτο από «
λιποτάκτες από το συριακό αραβικό στρατό » γεννήθηκε και οι δημοσιογράφοι που το
έτρεψαν δεν θα αναγνωρίζουν ποτέ ότι είχαν ξεγελαστεί.
Τον Σεπτέμβριο 2012, ο Μαχντί
Αλ-Χαρατί ξαναπηγαίνει στη Λιβύη για ιατρικούς λόγους, όχι όμως χωρίς
πρώτα να έχει σχηματίσει με τον κουνιάδο του μια νέα ομάδα τζιχαντιστών, τη Liwa al-Umma (η ταξιαρχία της Ούμα) [10 ].
Τον Μάρτιο 2014, ο Μαχντί
Αλ-Χαρατί θα συνοδέψει μια νέα ομάδα Λίβυων τζιχαντιστών που πηγαίνει
στην Τουρκία μέσω θάλασσας. Σύμφωνα με τη έκθεση των ρωσικών μυστικών
υπηρεσιών, τον αναλαμβάνει ο υπ’ αριθμόν 2 του καθεστώτος, Hakan Fidan, επικεφαλής της ΜΙΤ ( μυστικές υπηρεσίες), ο οποίος
μόλις επέστρεψε σε αυτή τη θέση. Πηγαίνουν στο Ντάες/Daesh μέσω του συνοριακού σταθμού Barsai. Η απόφαση αυτή γίνεται μετά μια συνάντηση που οργανώθηκε στην
Ουάσινγκτον από τη σύμβουλο εθνικής ασφάλειας, Σούζαν Ράις, με τους διεθυντές των
μυστικών υπηρεσιών του Κόλπου και της Τουρκίας, προκειμένου να τους αναθέτει η
συνήχηση του πόλεμου κατά της Συρίας, δήθεν χωρίς χρήση της αλ Κάιντα και του
Ντάες/Daesh [ 11 ].
Τον Αύγουστο του 2014, ο Μαχντί
Αλ-Χαρατί «εκλέγεται» δήμαρχος της Τρίπολης, με την
υποστήριξη του Κατάρ, του Σουδάν και της Τουρκίας. Εξαρτάται από την κυβέρνηση της
Τρίπολης, που κυριαρχείται από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και απορρίπτει αυτή
του Τομπρούκ, που υποστηρίζεται από την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Η διαδρομή του Μαχντί
Αλ-Χαρατί πιστοποιεί τους δεσμούς μεταξύ της Αλ Κάιντα στη Λιβύη,
του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, του Ντάες/Daesh και της
Μουσουλμανικής Αδελφότητας, αναιρώντας τη θεωρία της δημοκρατικής επανάστασης
στη Συρία. Δείχνει επίσης την υποστήριξη της οποίας επωφελήθηκε το
δίκτυο από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και την Τουρκία.
Η μεταφορά μαχητών του Ντάες/Daesh από τη Συρία στην Υεμένη
Η έκθεση των μυστικών υπηρεσιών
αποκαλύπτει ότι οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες οργάνωσαν τη μεταφορά μαχητών
του Ντάες/Daesh από τη Συρία προς την Υεμένη. Κατά περίπτωση μεταφέρθηκαν με αεροπλάνο ή πλοίο στο Άντεν.
Ο ισχυρισμός αυτός είχε ήδη γίνει
στις 27 Οκτωβρίου 2015 από τον εκπρόσωπο του Συριακού Αραβικού Στρατού, στρατηγό
Ali Mayhub.κατά τον ίδιον, τουλάχιστον 500 τζιχαντιστές του Ντάες/Daesh είχαν βοηθηθεί από την τουρκική ΜΙΤ για να
πηγαίνουν στην Υεμένη. Φορτώθηκαν σε δύο αεροπλάνα της Turkish Airlines, ένα από την Qatar Airways και ένα από τα Emirates. Όταν έφτασαν στο Άντεν, οι τζιχαντιστές
χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. η πρώτη πήγε στο στενό του Μπαμπ ελ-μαντέλ,
η δεύτερη στην Marib, και η τρίτη στάλθηκε στη Σαουδική Αραβία.

Η πληροφορία αυτή, η οποία διαδόθηκε
σε μεγάλη κλίμακα από τα φιλο-συριακά αραβικά μέσα μαζικής ενημέρωσης,
αγνοήθηκε από το δυτικό Τύπο. Από πλευρά της Υεμένης, ο στρατηγός Sharaf Luqman, εκπρόσωπος των στρατιωτών πιστών στον πρώην πρόεδρο
Σαλέχ, επιβεβαίωσε το συριακό ισχυρισμό και πρόσθεσε ότι στην Υεμένη οι τζιχαντιστές
έγιναν δεκτοί από μισθοφόρους της Blackwater-Academi.

Η μεταφορά των μαχητές του Ντάες/Daesh από το ένα θέατρο επιχειρήσεων στο άλλο πιστοποιεί τον
συντονισμό των επιχειρήσεων στη Συρία και την Υεμένη. Ενοχοποιεί την Τουρκία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα
Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία και την Blackwater-Academi.
Το « ταταρικό χωριό »
Η έκθεση των ρωσικών μυστικών
υπηρεσιών ανέφερε επίσης την υπόθεση του «ταταρικού χωριού», αρχικά με έδρα την
Αττάλεια, στη συνέχεια μετακομίστηκε βορειότερα από τη MIT στο Εσκί Σεχίρ. Παρότι περιλαμβάνει μαχητές της Αλ
Κάιντα και βοηθά ισλαμιστές μαχητές στη Συρία, δεν εξηγεί γιατί αυτή η ομάδα
μετακινήθηκε πιο μακριά από τη Συρία, ούτε ποιες είναι οι συγκεκριμένες
δραστηριότητες του .
  • Οι Τάταροι αποτελούν τη δεύτερη
    ρωσική μειονότητα και πολύ λίγοι είναι εκείνοι που ακολουθούν την τζιχαντιστική ιδεολογία
    των Αδελφών Μουσουλμάνων ή της Hizb-ut-Tahrir. 
  • Ωστόσο, τον Μάρτιο του 2012, αραβο-ισλαμιστές
    από το Ταταρστάν επιτέθηκαν σε έκθεση για τη Συρία «λίκνο του πολιτισμού» στο
    μουσείο του Καζάν. Αργότερα, στις 5 Αυγούστου 2012, τζιχαντιστές, τόσο Άραβες
    όσο και Τάταροι, συγκεντρώνονται μυστικά στο Καζάν, συμπεριλαμβανομένων
    εκπροσώπων της Αλ Κάιντα. 
  •  Τον Δεκέμβριο του 2013, Παν-τουρκικοί
    Τάταροι τζιχαντιστές του κινήματος  Azatlyk (Ελευθερία) αναχωρούν από το συριακό
    θέατρο επιχειρήσεων για να πάνε στην Ουκρανία και να εξασφαλίσουν τη τάξη στη
    πλατεία Μαϊντάν, περιμένοντας το πραξικόπημα· ενώ άλλοι ακτιβιστές από του ίδιου
    κινήματος διαδηλώνουν στο Καζάν. 
  • Την 1η Αυγούστου 2015, διοργανώνεται
    στην Άγκυρα ένα Παγκόσμιο Συνέδριο των Τατάρων, με την υποστήριξη και τη
    συμμετοχή των ουκρανικών και τουρκικών κυβερνήσεων. Πρόεδρος είναι ο διάσημος πράκτορας
    της CIA κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου,
    Μουσταφά Ντζεμιλέφ, και αποφάσισε να δημιουργήσει τη «διεθνή μουσουλμανική
    Ταξιαρχία» για την «απελευθέρωση» της Κριμαίας. Ο Ντζεμιλέφ γίνεται αμέσως
    επίσημα δεκτός από τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν [ 12 ]. Η ταξιαρχία διαθέτει ένα στρατόπεδο στη
    Χερσώνα (Ουκρανία).  Οργανώνει διάφορες πράξεις δολιοφθοράς
    στην Κριμαία, συμπεριλαμβανομένου μιας μαζικής διακοπή ρεύματος (διακοπή από
    την Ουκρανία), έπειτα αποτύχει να εισέλθει μαζικά στη Ρωσία, και τελικά θα
    ενισχύσει τα ουκρανικά στρατεύματα στη Ντομπάς.
Αν το Συμβούλιο Ασφαλείας άρχιζε να σκάβει
το ζήτημα του «ταταρικού χωριού», δεν θα παρέλειπε να παρατηρήσει ότι οι
Ηνωμένες Πολιτείες, η Τουρκία και η Ουκρανία χορηγούν τους Τάταρους τζιχαντιστές
στη Συρία, στην Κριμαία και στο Ταταρστάν, συμπεριλαμβανομένων μελών της αλ
Κάιντα και του Ντάες/Daesh.
Οι Τουρκμένοι της Ταξιαρχίας Σουλτάνος ​​Αμπντούλ Χαμίτ
Ενώ η Τουρκία δεν κούνησε ούτε το
μικρό δάχτυλο της για να βοηθήσει τους Ιρακινοτουρκμένοι που σφαγιάστηκαν από το
Ντάες/Daesh, στηρίχθηκε στους Τουρκμένους της Συρίας
κατά της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας. Οι τελευταίοι οργανώνονται από τους «Γκρίζους
Λύκους», ένα τουρκικό παραστρατιωτικό πολιτικό κόμμα, ιστορικά συνδεδεμένο με
τις μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ στον αγώνα κατά του κομμουνισμού (η “Gladio”). Είναι αυτοί, για παράδειγμα, οι οποίοι
οργάνωσαν την απόπειρα δολοφονίας του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ το 1981 [ 13 ]. Οι Γκρίζοι Λύκοι υπάρχουν στην
Ευρώπη, ιδίως στους Βέλγους σοσιαλδημοκράτες και τους Ολλανδούς σοσιαλιστές. Έχουν ιδρύσει έναν ευρωπαϊκό
συντονισμό στη Φρανκφούρτη. Στην πραγματικότητα δεν είναι πολιτικό
κόμμα από μόνους τους, αλλά αποτελούν την παραστρατιωτική πτέρυγα του Κόμματος
Εθνικιστικής Δράσης, ΜΗΡ (Milliyetçi Hareket Partisi).
Οι τουρκμενιστικές Ταξιαρχίες οργανώνουν
με τη ΜΙΤ τη λεηλασία των εργοστασίων του Χαλεπίου. Τούρκοι εμπειρογνώμονες έρχονται και
αποσυναρμολογούν τις εργαλειομηχανές που αποστέλλονται και επανα-συναρμολογούνται
στην Τουρκία. Ταυτόχρονα, κατέχουν την συνοριακή περιοχή της Τουρκίας,
όπου η ΜΙΤ εγκαθιστά και ελέγχει τα στρατοπέδων εκπαίδευσης των τζιχαντιστών.
                                                                                           
Τον Νοέμβριο του 2015, το αστέρι των
Σύρων Τουρκμένων, ο Τούρκος Alparslan Çelik  -μέλος των Γκρίζων Λύκων και ένας από
τους διοικητές της Ταξιαρχίας  Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ -, ο οποίος θα δώσει την διαταγή να
σκοτωθούν οι δύο πιλότοι του SUKOI-24 το οποίο είχε καταρριφθεί από την
τουρκική πολεμική αεροπορία με τη βοήθεια ενός σαουδαραβικού AWACS.Ο ένας από τους δυο, πράγματι θα
εκτελεστεί.
Έτυχε το 1995, οι Γκρίζοι Λύκοι να είχαν
οργανώσει, με την τουρκο-αμερικανική επιχείρηση ακίνητης περιουσίας Celebiler isaat (που χρηματοδοτεί τις προεκλογικές εκστρατείες της
Χίλαρι Κλίντον), μια μεγάλη πρόσληψη 10.000 τζιχαντιστών για πολεμήσουν στην
Τσετσενία. Μια βάση εκπαίδευσης είχε εγκατασταθεί στη πανεπιστημιούπολη του Top Kopa στην
Κωνσταντινούπολη. Ένας γιος του στρατηγού Djokhar Doudaïev κατεύθυνε τη μεταφορά από την Τουρκία
μέσω του Αζερμπαϊτζάν στο πλευρό της MIT.
Η έκθεση των ρωσικών υπηρεσιών
πληροφοριών αποκαλύπτει ότι η MIT δημιούργησε τη Ταξιαρχία Σουλτάνος ​​ Αμπντούλ
Χαμίτ -που περιλαμβάνει τις
κύριες τουρκμενικές πολιτοφυλακές- και ότι έχει εκπαιδεύσει τα μέλη της στη
βάση του Bayır-Bucak
υπό την καθοδήγηση των
εκπαιδευτών των ειδικών δυνάμεων επέμβασης του Γενικού Επιτελείου του τουρκικού
στρατού και της MIT. Διευκρινίζει ότι η τουρκμενιστική ταξιαρχία συνεργάζεται
με την Αλ Κάιντα.
Λίγο βαθύτερη έρευνα θα οδηγούσε το
Συμβούλιο Ασφαλείας να ανοίξει εκ νέου παλιούς φακέλους ποινικών μητρώων και να
παρατηρήσει τις σχέσεις μεταξύ της Ταξιαρχίας Σουλτάνος ​​ Αμπντούλ
Χαμίτ, των Γκρίζων
Λύκων, της Τουρκίας, των ΗΠΑ και της Αλ Κάιντα.
ΙΗΗ και İmkander
Η έκθεση των ρωσικών υπηρεσιών
πληροφοριών αποκαλύπτει το ρόλο τριών τουρκικών ανθρωπιστικών ΜΚΟ για τη
παράδοση όπλων στους τζιχαντιστές, ΙΗΗ, İmkander και Öncü Nesil. Η Τελική Διακήρυξη της Διεθνούς
Ομάδας Υποστήριξης για τη Συρία (GSIS), στη συνάντηση στο Μόναχο, στις 11 και στις 12 Φεβρουαρίου
φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτή τη κατηγορία, δεδομένου ότι ορίζει ότι στο εξής
οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία θα εξασφαλίσουν ότι οι ανθρωπιστικές
συνοδείες στη Συρία θα μεταφέρουν μόνο ανθρωπιστικά υλικά. Μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση της Δαμασκού
και ο Τύπος συνεχώς κατηγορούσαν αυτές τις ΜΚΟ ότι υποστηρίζουν τους
τζιχαντιστές, αλλά δεν ακούστηκαν. Τον Σεπτέμβριο 2012, ένα φορτηγό
πλοίο ναυλωμένο από το IHH μετέφερε όπλα προς τη Συρία για
λογαριασμό της Μουσουλμανικής Αδελφότητας [ 14 ]
Δεν γνωρίζω παρά μόνο τις δύο πρώτες οργανώσεις
που αναφέρονται.
Το ΙΗΗ είναι μια ένωση που ιδρύθηκε και
διευθύνεται από το τουρκικό Κόμμα της Ευημερίας (Refah) του Νεσμετίν Ερμπακάν, αλλά χωρίς νομική ή οργανική
σύνδεση μαζί του. Καταγράφηκε καταρχάς στη Γερμανία στο Freiburg im Breisgau το 1992 με την επωνυμία Internationale Humanitäre Hilfe (IHH), στη συνέχεια
στην Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη το 1995, με την επωνυμία İnsani Yardım Vakfı.  Δεδομένου ότι το νέο ακρωνύμιο της είναι İYV και όχι ΙΗΗ, προσθέσαν στο όνομά της το Insan Hak ve Hürriyetleri, ήτοι στα τουρκικά «Ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες».Υπό
το πρόσχημα της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους Βόσνιους και Αφγανούς Μουσουλμάνους,
τους παρείχε όπλα, γεγονός που γραφόταν στη στρατηγική του ΝΑΤΟ. Στη συνέχεια, υποστήριξε στρατιωτικά το
Ισλαμικό Εμιράτο της Ichkeria (Τσετσενία) [ 15 ]. 
Το 2006, οργάνωσε στο τζαμί Φατίχ
στην Κωνσταντινούπολη μεγάλη κηδεία, χωρίς σορό, αλλά με δεκάδες χιλιάδες
ακτιβιστές, για τον τζιχαντιστή της Τσετσενίας Shamil Basayev που μόλις είχε σκοτωθεί από τις
ρωσικές δυνάμεις μετά τη σφαγή που είχε διατάσει στο σχολείο του Μπεσλάν [16 ].
Το ΙΗΗ απέκτησε παγκόσμια φήμη με τη
διοργάνωση με το AKP (διάδοχο κόμμα του Refah) του «Στολίσκου της Ελευθερίας», ο οποίος έπρεπε να
φέρει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα σπάζοντας τον ισραηλινό αποκλεισμό, και
πάλι με την έγκριση του Λευκού Οίκου ο οποίος προσπαθούσε να ταπεινώσει τον
Πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου. Μεταξύ των επιβατών του στολίσκου
ήταν ο ήδη αναφερόμενος Mahdi al-Harati. Η έκθεση της Επιτροπής του ΟΗΕ υπό
την προεδρία του Geoffrey Palmer επιβεβαιώνει ότι, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς, ο
στολίσκος δεν μετέφερε κανένα ανθρωπιστικό φορτίο. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το ΙΗΗ
ήξερε ότι ποτέ δεν θα φτάσει στη Γάζα και θέτει το ζήτημα των πραγματικών
στόχων αυτής της εκστρατείας.
Στις 2 Ιανουαρίου 2014, η τουρκική
αστυνομία -η οποία μόλις είχε προσαρτήσει τρεις γιους υπουργών και τον
διευθυντή μιας μεγάλης τράπεζας για ξέπλυμα χρήματος από παράνομες
δραστηριότητες-  συλλαμβάνει ένα φορτηγό με
όπλα του IHH με προορισμό τους Σύρους τζιχαντιστές [17 ]. Στη συνέχεια, έκανε επιδρομή στα
κεντρικά γραφεία του ΙΗΗ. Καλεί στα γραφεία της τον Halis Β, ύποπτος ότι είναι ο ηγέτης της Αλ Κάιντα στην
Τουρκία, και τον İbrahim Ş., δεύτερο στην ιεραρχία της οργάνωσης για τη Μέση Ανατολή [ 18 ]. Η κυβέρνηση κατόρθωσε να απολύσει τους
αστυνομικούς και απελευθερώνει τους ύποπτους.
Η İmkander (στα τουρκικά, Αδελφότητα, με αναφορά στη Μουσουλμανική
Αδελφότητα) είναι μια άλλη «ανθρωπιστική» ένωση, που ιδρύθηκε το 2009 στην
Κωνσταντινούπολη. Ειδικεύεται στην παροχή βοήθειας στους Τσετσένους και την
υπεράσπιση των τζιχαντιστών του Καυκάσου. Έτσι, οργάνωσε μια εκστρατεία στα
μέσα ενημέρωσης στην Τουρκία, όταν ο εκπρόσωπος του Doku Umarov (ο αυτοαποκαλούμενος «Εμίρης του
Καυκάσου»), Berg-Khazh Musaev (λεγόμενο Εμίρη Καμζάτ) δολοφονείται
στην Κωνσταντινούπολη. Εκείνη την εποχή, η FSB θεωρούσε ότι ήταν
σε πόλεμο κατά των κρατών που υποστήριζαν στρατιωτικά τους τζιχαντιστές και δεν
δίσταζε για δολοφονίες σε αυτές τις χώρες (όπως του Ζέλιμκαν Yandarbiyev στο Κατάρ, και του Umar Israilov στην Αυστρία). Η İmkander οργάνωσε μεγάλη
κηδεία στο τζαμί Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη.
Στις 12 και 13 Μαΐου του 2012, με την
υποστήριξη του Δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, η İmkander διοργάνωσε ένα διεθνές συνέδριο -με την παράδοση των συνέδριων
της CIA κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου-  για την υποστήριξη των αυτονομιστών του
Καυκάσου. Στο τέλος της εκδήλωσης, δημιουργήθηκε με μόνιμο τρόπο, το
Διαρκές Συνέδριο των Λαών του Καυκάσου αναγνωρίζοντας ως μοναδική εξουσία το
Εμιράτο του Καυκάσου Doku Umarov. Οι εκπρόσωποι κατηγόρησαν τη ρωσική
αυτοκρατορία, τη Σοβιετική Ένωση και τη Ρωσική Ομοσπονδία ότι διεξήγαγαν τη γενοκτονία
των Καυκασίων. Σε ένα βίντεο, ο Εμίρης Doku Umarov κάλεσε όλους τους λαούς του Καυκάσου
να ενταχθούν στην τζιχάντ. Η Ρωσία αντέδρασε έντονα [ 19 ].
Το 2013, η Ρωσία ζήτησε από την
Επιτροπή Κυρώσεων 1267/1989 του Συμβουλίου Ασφαλείας να γραφτεί η İmkander στον κατάλογο των οργανώσεων που
συνδέονται με την Αλ-Κάιντα. Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και το
Λουξεμβούργο αντιστάθηκαν [ 20 ]. Πράγματι, αν η İmkander διεκδικεί ότι υποστηρίζει
πολιτικά την Αλ Κάιντα στον Καύκασο, η Ρωσία δεν έφερε κανένα στοιχείο που να κρίνεται
επαρκές από τη Δύση για συμμετοχή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Αυτές οι δύο ΜΚΟ εμπλέκονται άμεσα σε
εμπόριο όπλων για την ΙΗΗ, και σε πολιτική στήριξη για τη İmkander. Έχουν την υποστήριξη του ΑΚΡ, το
κόμμα που ο Πρόεδρος Erdoğan δημιούργησε για
να αντικαταστήσει το Refah που είχε απαγορευτεί από το
Συνταγματικό Δικαστήριο.
Τι θα γίνει με την έκθεση των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών;
Είναι απίθανο ότι το Συμβούλιο
Ασφαλείας θα εξετάσει τη ρωσική έκθεση των μυστικών υπηρεσιών. Ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών
αντιμετωπίζεται συνήθως με μυστικότητα. 
Εν πάση περιπτώσει,
οι ΗΠΑ θα πρέπει
να διευκρινίσουν τι σκοπεύουν να κάνουν με τον τουρκό σύμμαχό τους ο οποίος
πιάστηκε παραβιάζοντας τα ψηφίσματα του Συμβουλίου.
Αυτές οι πληροφορίες προστίθενται  στις ήδη διαθέσιμες για τους προσωπικούς
δεσμούς του πρόεδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Γιασίν αλ-Καντί,
τον τραπεζίτη της Αλ Κάιντα [ 21 ], καθώς και για το ρόλο του γιου του
Bilal στην εμπορία του κλεμμένου πετρελαίου από το
Ντάες/Daesh [ 22 ].
Χωρίς αμφιβολία, η τουρκική λαλιά που
ανακοινώνει μια πιθανή στρατιωτική εισβολή στη Συρία δεν είναι παρά μόνο ένα
μέσο εκτροπής. 
Εν πάση περιπτώσει,
αν ξεσπάσει ένας
πόλεμος μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας, αυτή η έκθεση πληροφοριών θα
αρκούσε για να στερηθεί η Άγκυρα της υποστήριξης της ατλαντικής συμμαχίας
(άρθρο 5 του Χάρτη του ΝΑΤΟ).
Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Αθήνα, 24.2.2016
Τιερί Μεϊσάν
[1] Отчет России о текущей помощи Турции для Исламского Эмирата, основанный на оперативных данных », Сеть Вольтер, 18 февраля 2016.
[2] « Flottille de la liberté : le détail que Netanyahu ignorait », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 6 juin 2010.
[3] “Tinker raiders, Soldier, Spy”, Sunday World, November 7, 2011.
[4] “Dublin man denies receiving funds from US to assist overthrow of Gadafy”, Mary Fitzgerald, Irish Times, November 22, 2011.
[5] “Irish Libyans join rebels trying to oust Gadafy”, Paulo Nunes Dos Santos, Irish Times, August 13, 2011.
[6]
According to the orders of his mission, which had been determined
during a secret meeting of NATO in Naples attended by Alain Juppé, Mahdi
Al-Harati was supposed to profit from the confusion at the Rixos to
assassinate me.
[7] «Comment les hommes d’Al-Qaida sont arrivés au pouvoir en Libye», par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 6 septembre 2011.
[8]
In the 18th century, the Russian Minister Grigori Potemkine ordered the
construction of luxurious cardboard facades in order to hide the
poverty of the villages during a visit by the Empress Catherine II to
Crimea. Since then, the expression « Potemkin village » has been used to
describe the creation of a fictitious entity for propaganda purposes.
[9] «Islamistas libios se desplazan a Siria para «ayudar» a la revolución», por Daniel Iriarte, ABC (España) , Red Voltaire , 19 de diciembre de 2011.
[10] “Irish Syrian fighters pass on lessons of revolution”, Mary Fitzgerald, Irish Times, August 1, 2012.
[11] “Spymasters gather to discuss Syria”, David Ignatius, Washington Post, February 19, 2014.
[12] « L’Ukraine et la Turquie créent une Brigade internationale islamique contre la Russie », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 12 août 2015.
[13]
This was an attempy to force the Holy See to abandon Ostpolitk, which
Cardinal State Secretary Agostino Casaroli was pursuing with the same
goals as Willy Brandt.
[14] “Brotherhood ‘buying influence with arms’”, Sheera Frenkel, The Times, September 14, 2012.
[15] «The role of Islamic charities in international terrorist recruitment and financing», Evan F. Kohlmann, Danish Institute for International Studies, 2006.
[16] “Turkey pays homage to Basayev”, IHH, July 14, 2006.
[17] « La police turque saisit une cargaison d’armes destinées à la Syrie », Réseau Voltaire, 2 janvier 2014.
[18] « La Justice turque accuse l’IHH de liens avec Al-Qaïda », Réseau Voltaire, 15 janvier 2014.
[19] «De “la Conférence Internationale sur le Caucase” à Istanbul», in «Le briefing d’A.K. Loukachevitch, porte-parole du Ministère des Affaires étrangères de la Russie, le 18 mai 2012».
[20] “Commentaire
du Département de l’Information et de la Presse du Ministère des
Affaires étrangères de la Russie sur une demande russe adressée au
Comité des sanctions du Conseil de sécurité de l’ONU contre Al-Qaïda
”, Ministère des Affaires étrangères de la Fédération de Russie, 12 septembre 2013.
[21] “Ο Ερντογάν δεχόταν μυστικά τον τραπεζίτη της Αλ Κάιντα”; “Η Αλ-Κάιντα, το αιώνιο συμπλήρωμα του ΝΑΤΟ”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, al-Watan (Συρία) , Δίκτυο Βολταίρος, 9 janvier 2014.
[22] “Ο ρόλος της οικογένειας Ερντογάν εντός του Ισλαμικού Κράτους/Daesh”, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 4 août 2015; « La Russie expose les preuves du trafic de pétrole de Daesh via la Turquie », par Valentin Vasilescu, Traduction Avic, Réseau Voltaire, 3 décembre 2015.

ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Τέλος με τις μικρές αποκαλύψεις που
διανέμονται με φειδώ. 
Η ρωσική έκθεση των μυστικών υπηρεσιών δεν εγείρει
μόνο να σηκώσει τις γωνίες του πέπλου, ανοίγει διάπλατα την αυλαία ενώπιον όλου
του κόσμου, μέσω των Ηνωμένων Εθνών. 
Οι Ρώσοι αποδεικνύουν ότι γνωρίζουν όλες τις μυστικές
μηχανορραφίες που ασκήθηκαν εναντίον τους για χρόνια. 
Μας θυμίζει την ιστορία αυτού του τούνελ σκαμμένου από
τη CIA κάτω από το Τείχος του Βερολίνου για να
βάλει μικρόφωνα στους χώρους κάτω από το κτήριο της KGB. Οι Σοβιετικοί τους είχαν καταλάβει
πριν από το τέλος της εκσκαφής, αλλά τους είχε αφήσει. Μόνο μετά το τέλος της σοβιετικής αυτοκρατορίας, οι Αμερικανοί
συνειδητοποίησαν ότι είχαν ξελογιαστεί. 
Σήμερα, παρατηρούμε ότι οι Ρώσοι
εξακολουθούν να το παίζουν πάντα έκπληκτοι, εκείνοι που τα ανακαλύπτουν την
ίδια στιγμή με τους άλλους, διαπιστεύσουν ακόμα και τις θέσεις του αντιπάλου «συντρόφου»
τους. 
Η υποβολή της έκθεσης με τις πληροφορίες
στο Συμβούλιο Ασφαλείας, για την οποία η Ρωσία γνωρίζει ότι δεν θα κάνει
τίποτα, επιδιώκει στόχους για τους οποίους θα γνωρίζουμε την έκταση τις
επόμενες μέρες. 

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις20 λεπτά πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO50 λεπτά πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Αρμενία–Ινδία: Στο τραπέζι παραγωγή Pinaka Mk2 – Τα ανοίγματα σε ΕΕ και ΗΠΑ

Συζητήσεις για παραγωγή ινδικών πυραύλων στην Αρμενία, στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και επαφές στην Ουάσιγκτον συνθέτουν την ατζέντα...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Τομ Μπάρακ: Ο μυστικός παίκτης της τουρκικής αναβάθμισης; Το παιχνίδι ισχύος από τον Λευκό Οίκο ως την Ανατολική Μεσόγειο

F-35, S-400, Συρία, Κούρδοι και ενεργειακοί διάδρομοι: οι επιχειρηματικές διασυνδέσεις και τα γεωστρατηγικά ερωτήματα που οφείλει να εξετάσει η Ελλάδα.

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Μάζης: Οι υποχωρήσεις καταγράφονται – Η Τουρκία ανοίγει διαρκώς μέτωπα

Κριτική για Κρήτη, Κάσο και Διακήρυξη των Αθηνών από τον καθηγητή στη «Ναυτεμπορική» – Οι ανησυχίες για τη Λιβύη, τον...

Δημοφιλή