Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Στρατηγικός Σχεδιασμός Εξωτερικής Πολιτικής

Δημοσιεύτηκε στις

Δρ. Νικόλαος Λ. Μωραίτης*

Πολιτικός Σχεδιασμός
Ο πρωταρχικός ρόλος της κυβέρνησης είναι η επίλυση των προβλημάτων. Αυτοί που είναι επιφορτισμένοι με την ευθύνη της λήψης αποφάσεων για θέματα εξωτερικής πολιτικής εκτελούν μία από τις πιο σημαντικές θέσεις εργασίας στην κυβέρνηση. Το ζήτημα του πώς και κατά πόσο καλά οι κυβερνητικές αρχές προωθούν το εθνικό συμφέρον, την εθνική ανεξαρτησία, και την ευημερία του έθνους, είναι πολύπλοκο και μερικές φορές προκαλεί σύγχυση. Θα προσπαθήσω να δώσω μια γενική ιδέα του πολιτικού σχεδιασμού για την αντιμετώπιση της πραγματικής πολιτικής των διεθνών και περιφερειακών προβλημάτων. Για να γίνει πιο σαφές, θα αναπτύσουμε ένα μοντέλο του Πολιτικού Σχεδιασμού, που καθοδηγεί τις δραστηριότητες των υπευθύνων. Θα προσδιορίσουμε πέντε απαραίτητα στοιχεία της ορθής επίλυσης προβλημάτων. Οι υπεύθυνοι για τις επιλύσεις προβλημάτων θα πρέπει: “(1) Να αποσαφηνίσουν τους στόχους που θα θέλουν να πραγματοποιήσουν, (2) Να προσδιορίσουν τις κατευθύνσεις του παρελθόντος και του μέλλοντος, οι οποίες φέρνουν το πρόβλημα στην πρώτη γραμμή, (3) Να γίνει ανάλυση των συνθηκών (ή καταστάσεων), που διαμόρφωσαν το γενικό πλαίσιο του προβλήματος, (4) Σχεδιάζονται οι τρέχουσες εξελίξεις στο μέλλον και, τέλος, (5) Επινοούμε, αξιολογούμε και επιλέγουμε εναλλακτικές λύσεις για την επίλυση του προβλήματος”.

Το Μοντέλο του Πολιτικού Σχεδιασμού είναι το ακόλουθο:
Ι. Η Δημιουργία ενός Σχεδίου
Σε αυτό το μοντέλο, ο πολιτικός σχηματισμός έχει τις ακόλουθες πτυχές:
A. Η Αναγνώριση του Προβλήματος
Ένα προφανές πρώτο βήμα του πολιτικού σχεδιασμού είναι η προσεκτική αναγνώριση του προβλήματος. Έχουμε δηλώσει και αλλού για το πόσο σημαντικό είναι το θέμα του ορθού προσδιορισμού του προβλήματος. Κάπως παραδόξως, σε αυτό το σημείο είναι που ο πολιτικός-σχεδιασμός βρίσκεται σε ένα σημαντικό κίνδυνο να διακοπεί ή να πάρει λάθος κατεύθυνση.
Για παράδειγμα, ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι η αμερικανική τραγωδία της συμμετοχής της στο Βιετνάμ προήλθε από μια λανθασμένη αναγνώριση του προβλήματος από τους αμερικανικούς φορείς που χάραξαν την τότε πολιτική.
Επομένος, για την Ελλάδα, τα μέλη που είναι υπεύθυνα για τον σχεδιασμό κρίσης προβλημάτων, θα πρέπει να αναπτύξουν ένα σχέδιο που να απαιτεί να γίνει μια προσεκτική αναγνώριση του προβλήματος. Είναι ανάγκη για έναν εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό για την αποτροπή κινδύνων, όπως, π.χ., το λαθρομεταναστευτικό, για την επιδίωξη της τουρκίας περί αλλαγής του status quo εις βάρος της εθνικής ανεξαρτησίας στο Αιγαίο, οι τουρκικές παραβιάσεις του Ελληνικού και θαλάσσιου χώρου, η απειλή κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Θράκη, και η κατάκτιση δια μέσου μετανάστευσης.
B. Η Κατεπείγουσα Ανάγκη του Προβλήματος
Στο μοντέλο λήψης αποφάσεων, τα προβλήματα ποικίλλουν, όχι μόνο στην σημασία τους, αλλά και στην ένταση της πίεσης για την επίλυση του προβλήματος. Ορισμένα προβλήματα είναι πιο επείγοντα από άλλα.
Προβλήματα, όπως η κρίση των πυραύλων της Κούβας, απαιτούν άμεση προσοχή όταν υπάρχει περιορισμένος χρόνος για αποφάσεις. Οι μελετητές των διεθνών σχέσεων πάντα αναπτύσουν μοντέλα κρίσης, όχι μόνο για την απόκτηση καλύτερων εξηγήσεων του γιατί είχε ληφθεί η απόφαση μιας δράσης, αλλά και για την εξασφάληση κάποιας καθοδήγησης στους λειτουργούς των αποφάσεων. Το θέμα είναι ότι η αληθινή κρίση προβλημάτων, στην οποία οι βασικές αξίες, που είναι η ύπαρξη του έθνους, όταν άμεσα απειλείται, εκθέτει λίγα περιθώρια για να εφαρμοστεί ένας προσεκτικός σχεδιασμός. Μπορεί να υπάρξει ένας χρήσιμος σχεδιασμός ενδεχόμενης έκτακτης ανάγκης και προσομοίωσης καταστάσεων κρίσεων. Υποστηρίζεται, ότι αυτό το είδος του σχεδιασμού είναι επιθυμητό, ακόμα κι αν είναι απίθανο, η εξέλιξη ενός γεγονότος θα είναι ακριβώς η ίδια όπως στην προσομοίωση του σχεδίου.
Ωστόσο, το πλείστον της πολιτικής διαμόρφωσης, δεν επικεντρώνεται σε μια άμεση κρίση. Υπάρχει χρόνος για έναν προσεκτικό σχεδιασμό. Αυτό, βέβαια, δεν αναιρεί ότι πρέπει να γίνουν ορισμένες εκτιμήσεις για μια επείγουσα ανάγκη του προβλήματος. Απλώς, επειδή μια κατάσταση δεν βρίσκεται σε άμεση “κρίση”, δεν μας λέει ότι δεν μπορεί να είναι πολύ σημαντική, αλλά, ούτε ότι η απόφαση του δεν απαιτεί αμεσότητα. Ακόμα και για ένα μη κρίσιμο πρόβλημα απαιτείται προσοχή, για να μην επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο.
Συνεπώς, για το ελληνικό πρόβλημα, θα πρέπει να γίνει μια ενημέρωση για το σχετικό επείγοντα χαρακτήρα του προβλήματος. Οπως, εισβολής λαθρομεταναστευτικού, και να προσφέρουν μια αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης για μια ορθολογιστική εθνική στρατηγική που ο σκοπός της θα αποτελεί να διασφαλίζει το εθνικό συμφέρον, την εθνική ανεξαρτησία και την ασφάλεια της Ελληνικής Επικράτειας.
Γ. Το Ιστορικό: Καταστάσεις, Γεγονότα, Κατευθύνσεις και / ή Δράσεις που Οδηγούν στο Πρόβλημα
Ο αρμόδιος για τον πολιτικό σχεδιασμό θα πρέπει να ανακαλύψει ποιά γεγονότα, ποιές συνθήκες, ποιές τάσεις, ή / και προηγούμες δράσεις (τα ερεθίσματα) έχουν φέρει το πρόβλημα στο προσκήνιο αυτή τη στιγμή. Εδώ πρέπει να γίνει μια προσπάθεια για να ανακαλύψει τι προκάλεσε το πρόβλημα και, αν είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα, τι προσπάθειες έχουν επιχειριστεί για να επιλυθεί και γιατί δεν είχαν πλήρη επιτυχία. Ο κατάληλος για τον πολιτικό σχεδιασμό πρέπει να δώσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην απόφαση που θα πάρει γύρω από τις κατευθύνσεις, που θα είναι οι αιτίες για την επιδείνωση του προβλήματος στο μέλλον, ή μπορεί να υποδείξει ότι οι κατευθύνσεις κινούνται προς μια ευνοϊκότερη πορεία. Και πάλι, ο αρμόδιος για τον πολιτικό σχεδιασμό θα πρέπει να επισημάνει όποιες πολυπλοκότητες παρουσιάζει το πρόβλημα, τόσο για τα συστήματα πεποιθήσεων των φορέων της πολιτικής χάραξης, αλλά και για τις δυνατότητες των πόρων για την επίλυσή του.
Κατά συνέπεια, οι εξειδικευμένοι του σχεδιασμού, πρέπει να παρουσιάσουν μια πειστική και ζωντανή έκθεση για το πώς αυτή η κατάσταση εξελίχθηκε σε πρόβλημα. Επειδή τα πιο σοβαρά προβλήματα είναι στην ουσία συγκρούσεις, με την σύγκρουση αξιών και συμφερόντων, εδώ είναι όπου η ομάδα εξειδικευμένων μπορεί να παρουσιάσει μια αίσθηση των αρνητικών η θετικών γεγονότων. Επειδή, στο διεθνές σύστημα δεν υπάρχη ρυθμιστική εξουσία, το πολιτικό προσωπικό πρέπει να διαθέτει γνώση της διεθνούς πολιτικής και των ανεξέλεκτων αλλαγών στο διεθνές συγκρουσιακό σύστημα. Αυτά υποδεικνύουν ότι επειδή οι σχέσεις μεταξύ κρατών είναι σχέσεις “ισχύος”, οι πολιτικοί πρέπει να γνωρίζουν ότι οι ανακατανομές ισχύος στην περιοχή μας, θα προσδιορίσουν την σταθερότητα η την αστάθεια στην Ελλάδα.
Δ. Σχεδιασμός για τις Σημερινές Κατευθύνσες που δεν έχουν Παρθεί Αποφάσεις
Ο σοφός σχεδιαστής προσπαθεί να σχεδιάσει τις κατευθύνσεις ή τις συνέπειες ενός συγκεκριμένου προβλήματος αν το πρόβλημα θα συνεχιστεί χωρίς να έχει παρθεί μια απόφαση ή ένας μετριασμός. Αυτό, όχι μόνο θα βοηθήσει να καθοριστεί η συγκριτική κατεπείγουσα ανάγκη του προβλήματος, αλλά θα ευαισθητοποιήσει την ομάδα του σχεδιασμού για την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στα προβλήματα και να σκεφτούν για το μέλλον. Συχνά, αυτό είναι ένα πολύ δύσκολο έργο, ειδικά στην αντιμετώπιση των σύνθετων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο σχεδιαστής της πολιτικής. Ακόμα και στον τομέα της διεθνούς οικονομικής πολιτικής, όπου ένας κλάδος της επιστήμης της οικονομίας έχει αναπτύξει πολύ εξελιγμένα εργαλεία πρόβλεψης, συχνά, οι προβλέψεις είναι πολύ λεπτές και άκρως απρόβλεπτες.
Δεν είναι απορίας άξιον ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σχεδιαστής της πολιτικής είναι αποθαρρηντικά. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να γίνει μια προσπάθεια πρόβλεψης αν το πρόβλημα είναι να τεθεί σε σωστή προοπτική, και η προοπτική για την επιδείνωση ενός πρόβληματος πρέπει να αποφεύγεται. Ακόμα κι αν ο σχεδιαστής προσδοκεί μόνο να τα καταφέρει με έναν ικανοποιητικό τρόπο, αυτό δεν τον απαλλάσσει από την προσπάθεια να είναι πολύ ενημερωμένος, συστηματικά και αυστηρά οργανωμένος, σαφές, και να κοιτάζει όσο το δυνατόν μπροστά. Αυτός θα πρέπει να είναι ο στόχος του πολιτικού σχεδιαστή.
Για παράδειγμα, το σημερινό πρόβλημα του διεθνούς χρέους, που αντιμετωπίζει ο δανειστής και ο λήπτης, αντιμετωπίζουν και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής σε πολλές χώρες. Δεν είναι μόνο ότι είναι απαραίτητο να γίνει μια προσεκτική ανάλυση του πώς και γιατί προέκυψε το πρόβλημα, αλλά είναι επίσης επιθυμητό να γίνουν προβλέψεις για τις συνέπειες της συνέχισης του προβλήματος χωρίς μετριασμού ή λύση. Ποιες θα είναι οι συνέπειες τόσο για οφειλέτη όσο και για τον πιστωτή μιας αθέτησης; Θα μπορούσε η λίμνη επενδύσεων, σε τόσο μεγάλη ζήτηση από ορισμένες χώρες, απλά να στεγνώσει; Ποιες θα ήταν οι συνέπειες της αθέτησης στο βιοτικό επίπεδο των δανειστών ή στα σχέδια ανάπτυξης των αποδέκτων; Ποιες θα είναι οι συνέπειες για την υγεία και τη βιωσιμότητα ολόκληρης της καπιταλιστικής διεθνούς πολιτικής οικονομίας; Αυτά τα ερωτήματα, καθώς και πολλά άλλα, είναι η ουσία της πρόβλεψης ή του σχεδιασμού. Κατά μία έννοια, κάποτε διαιρούνται είτε θετικά, και κάποτε σε ένα σοβαρά επικύνδινο παιχνίδι του «τι γίνεται αν;”
Γι’αυτό το λόγο, και για ελληνική εθνική στρατηγική, θα πρέπει να διατυπωθούν κατάλληλες ερωτήσεις όπως, «τι γίνεται αν”, και στη συνέχεια, να εξετάζονται οι κατάληλλες μελέτες που εστιάζουν το πρόβλημα. Σε αυτό το σημείο προσπαθούμε να κάνουμε προβλέψεις ή εκτιμήσεις αν το πρόβλημα απειλεί την εθνική ασφάλεια, την οικονομική ευημερία, η μάστιγα της πείνας, την ανεργία, της φτώχειας, “την μετατόπιση πληθυσμών”, την παραβίαση των εθνικών μας συνόρων, κ.λπ. Εδώ ο στρατηγικός σχεδιασμός θα πρέπει να παρέχει πληροφορίες σχετικά με τους στόχους, τα κοινωνικά κριτήρια , το επείγον πρόβλημα, και εναλλακτικές επιλογές σε κάθε μία από τις εν λόγω απειλές στα θέματα που αντιμετωπίζει η χώρα.
Ε. Θέσεις και Συμφέροντα
Για να γίνει μια αρμόδια δουλειά προς την επίλυση ενός προβλήματος, είναι απαραίτητο να ανακαλύψουμε τους στόχους και τις αιτιώδεις παράγοντες για όλα τα διαπλεκόμενα μέρη. Στο διπλωματικό σχεδιασμό, αναφερόμαστε στους στόχους και τον αιτιώδη παράγοντα, όπως οι θέσεις και τα συμφέροντα. Όλοι οι καλοί σχεδιαστές πρέπει να καθορίσουν τις θέσεις και τα συμφέροντα των μερών σε ένα πρόβλημα ή να αμφισβητήουν όσο το δυνατόν ακριβέστερα. Τώρα, η ανάθεση για αυτό το μέρος του σχεδιασμού είναι να ανακαλύψουμε τις θέσεις και τα συμφέροντα των αντίπαλων μερών, καθώς και άλλων που είναι, τουλάχιστον, εν μέρει εμπλέκόμενοι.
Τι εννοούμε με τους όρους θέση και το συμφέρον; Μια θέση είναι η δήλωση ενός προτινώμενου αποτελέσματος, δηλαδή ένός σκοπού. Ένα συμφέρον είναι κάτι που προκαλεί τους ανθρώπους να κάνουν το ένα πράγμα ή το άλλο. Με αυτή την έννοια το συμφέρον βασίζεται σε ένα σύστημα πεποιθήσεων που περιλαμβάνει τις αξίες, τις στάσεις, τις εικόνες και τα συναισθήματα. Μια θέση είναι κάτι που έχει αποφασιστεί. Συμφέρον είναι αυτό που προκάλεσε τη σχετική δράση. Για παράδειγμα, σε μια διεθνή διαφωνία, όπως των αιγυπτιακών / ισραηλινών διαφορών για το Σινά μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών, η αιγυπτιακή θέση ήταν ότι το Σινά ανήκε σε αυτούς, η αντίθετη ισραηλινή θέση ήταν ότι ένα μέρος του Σινά τώρα ανήκει σε εκείνους. Από την άλλη πλευρά, το συμφέρον του Ισραήλ ήταν η ασφάλεια του, ενώ το Αιγυπτιακό συμφέρον ήταν η διατήρηση της κυριαρχίας επί του Σινά, η οποία ήταν μέρος της Αιγύπτου από την εποχή των Φαραώ. Είναι απολύτως κρίσιμο στην πολιτική (και στη διαπραγμάτευση) να εντοπιστούν οι θέσεις και τα συμφέροντα. Οι προοπτικές για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης σε ένα πρόβλημα πρέπει να εξαρτάται από την ικανότητα του σχεδιαστή να εντοπίσει ή να αναπτύξει ορισμένα σημαντικά συμφέροντα που είχαν από κοινού τα συμβαλλόμενα μέρη.
1. Θέσεις των Εμπλεκομένων Μερών
Συχνά, υπάρχουν πρωτοβάθμιοι και δευτεροβάθμιοι παίκτες στο διεθνές δραματικό πρόβλημα. Η εστίαση, βέβαια, θα πρέπει να είναι στους πρωτογενής παίκτες, αλλά δεν πρέπει να λησμονούνται οι δευτεροβάθμιοι όταν πρόκειται για την αντιμετώπιση προβλημάτων. Για παράδειγμα, οι πρωτογενείς παράγοντες στην προσπάθεια για τη δημιουργία μιας βορειοαμερικανικής Συμφωνίας Ελεύθερων Συναλλαγών ήταν ο Καναδάς, το Μεξικό και οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά η επιθυμία των άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής, που πρέπει να περιλαμβάνονται, έπρεπε να εξεταστούν.
2. Συμφέροντα των Αντιμαχόμενων Μερών
Για άλλη μια φορά, πρέπει να θυμόμαστε να εντοπίζουμε τα συμφέροντα όλων των μερών, τόσο στην πρωτοβάθμιων όσο και τη δευτεροβάθμιων παικτών.
3. Πιθανή Σύγκλιση Συμφερόντων
Εδώ θα πρέπει να ψάξουμε για πιθανές περιοχές σύγκλισης συμφερόντων μεταξύ των μερών για το πρόβλημα. Αυτό είναι το μέρος που απαιτεί την πιο πολύ δημιουργικότητα. Θα πρέπει να γίνουν σωστές κρίσεις, καθώς και από έρευνα που να επικεντρώνεται στα συμφέροντα και τις θέσεις.
Οπως προκύπτει, εδώ πρέπει να καταλήξουμε σε συμφωνία σχετικά με το πόσο κρίσιμο είναι οι θέσεις και τα συμφέροντα που πρέπει να εξεταστούν. Το πολιτικό προσωπικό πρέπει να έχει στόχο μια Ελληνική Εθνική Στρατηγική με βάση την διατήρηση του εθνικού συμφέροντος και την ασφάλεια της εδαφικής κυριαρχίας. Η Ελλάδα πρέπει να “μεριμνήσει για την ασφάλειά της” λαμβάνοντας υπόψη την “αυτοσυντήρηση/επιβίωση”.
Ζ. Σειρά Πιθανών Δράσεων
Το επόμενο βήμα για την επίλυση ενός προβλήματος είναι να ορίσουμε μια σειρά από επιλογές, μέσω των οποίων μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Αυτή η διαδικασία περιγράφεται παρακάτω. Ωστόσο, πριν κάνουμε την περιγραφή θα χρειαστεί να ψάξουμε για ανάλογες προηγούμενες περιπτώσεις, έτσι ώστε η ομάδα των ερευνητών να μπορεί να αποκτήσουν γνώσεις από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες του παρελθόντος.
1. Ανάλογες Περασμένες Περιπτώσεις
Ενας σώφρων πολιτικός σχεδιαστής, αναγνωρίζει ότι μπορεί να υπήρξαν κάποια παρόμοια προβλήματα στο παρελθόν. Ίσως κάτι μπορεί να μάθει για τις επιτυχίες και τις αποτυχίες αυτών των περιπτώσεων του παρελθόντος, έστω και αν δεν ήταν άμεσα ανάλογες. Οι περιπτώσεις αυτές δεν είναι απαραίτητες για τη συμμετοχή των συμμετεχόντων στο τρέχον πρόβλημα. Αλλά, η αναζήτηση για περασμένες ανάλογες περιπτώσεις έχει ως στόχο να καταδείξει αν υπάρχει ένα προηγούμενο που θα μπορούσε να ακολουθηθεί (ή να αποφευχθεί) στην υπό εξέταση περίπτωση, αν η τελευταία πολιτική δράση ή δράσεις ήταν επιτυχής ή όχι. Μπορεί να εξακολουθεί να είναι επιθυμητό να επιχειρήσει να αντλήσει διδάγματα και καθοδήγηση από αυτές τις εμπειρίες. Τα διδάγματα από το παρελθόν μπορεί να βοηθήσουν στην αποφυγή της επανάληψης των ίδιων λαθών. Για παράδειγμα, τα μαθήματα που οι Αμερικανοί έμαθαν από την πανωλεθρία στο Βιετνάμ ήταν πολλά. Ίσως, το πιο σημαντικό ήταν ότι μια σαφής κατανόηση της φύσης του προβλήματος, και σαφώς καθορισμένοι στόχοι και τα μέσα για να τους επιτύχει ήταν απαραίτητα. Αν είχε γίνει αυτό, υπάρχει μεγάλη αμφιβολία στο αν οι ΗΠΑ θα είχουν εμπλακεί σε αυτή στην σύγκρουση.
Αρα, πρέπει να ερευνηθούν δύο η τρία ανάλογα προβλήματα και να δούμε τι μπορούμε να μάθουμε από τις επιτυχίες η τις αποτυχίες των άλλων ανάλογων περιπτώσεων.
Εδώ πρέπει ένα ικανό πολιτικό προσωπικό να ενημέρωση για το σχετικό επείγοντα χαρακτήρα του προβλήματος και να προσφέρουν μια αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης για μια ορθολογιστική εθνική στρατηγική που ο σκοπός της θα αποτελεί να διασφαλίζει το εθνικό συμφέρον, την εθνική ανεξαρτησία και την ασφάλεια της Ελληνικής Επικράτειας.
2. Πιθανές Λύσης: Εναλλακτικά Σχέδια
Είμαστε τώρα στο σημείο της διαμόρφωσης πραγματικών σχεδίων που αποσκοπούν να επιλύσουν, να μετριάσουν, ή με άλλο τρόπο, να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Κάθε σχέδιο πρέπει να διαθέτει τα εξής μέρη:
α. Έκθεση των Στόχων
Ενώ ο συνολικός στόχος του σχεδιαστή είναι να λύσει το πρόβλημα, ένας σχεδιαστής πρέπει να έχει κάποιους καλά μελετημένους στόχους (ή αποφασιστικούς σκοπούς) που να αρθρώνονται προσεκτικά. Με τον τρόπο αυτό το σχέδιο θα έχει καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας. Για παράδειγμα, η έκθεση των στόχων του Χίτλερ στο σκοπό του ήταν να κυριαρχήσει στον κόσμο, θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν, πρώτα να κυριαρχήσει τη Δυτική Ευρώπη και την Αγγλία. Στη συνέχεια να υποτάξει την Ανατολική Ευρώπη και τη Σοβιετική Ένωση. Και μετά, να προχωρήσει στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Και, τέλος, να απομονώσει την Νότια Αμερική.
β. Μια Σειρά Κατευθυντήριων Αρχών
Ένα καλό σχέδιο πρέπει επίσης να έχει μια σειρά από κατευθυντήριες αρχές ή τις κατευθυντήριες γραμμές που δείχνουν τι μπορεί ή δεν μπορεί να γίνει με την εκτέλεση του σχεδίου. Έτσι, η συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στο σχέδιο για να αστυνομεύσει τη συμφωνία ειρήνης στην πρώην Γιουγκοσλαβία, προφανώς καθοδηγείθηκε από τις αρχές μιάς περιορισμένης χρονικής περιόδου για την εμπλοκή των αμερικανικών στρατευμάτων, ήταν μια επιθετική απάντηση προς τις δυνάμεις που ήταν εναντίον της ειρηνευτικής συμφωνίας, τοποθετώντας τις Αμερικές δυνάμεις υπό τη διοίκηση ενός Αμερικανού στρατηγού, καθώς και την επιχείρηση υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ.
γ. Διαδικασία Εφαρμογής
Εδώ ο σχεδιαστής πρέπει να παρέχει μια αρκετά λεπτομερή περιγραφή του τι μέτρα θα πρέπει να ληφθούν, πώς να επιτευχθούν, τι υλικοί πόροι πρέπει να υπάρχουν και ποιός είναι αυτός που θα αναλάβει οποιαδήποτε δράση που είναι απαραίτητη για να επιτευχθεί το σχέδιο. Προφανώς, οι σχεδιαστές συχνά πρέπει να ασχολούνται με ερωτήσεις για το τι να κάνουν σε περίπτωση παραβίασης της συμφωνίας, ποιόν να κρίνουμε για την παραβίαση, και πώς να φέρουμε τα μέρη πίσω στο τραπέζι, αν κάποοι παραπαίουν την συμφωνία.
δ. Μια Εφικτή Ανάλυση (Ανάλυση Κόστους-Οφέλους)
Ένα σχέδιο για να είναι εφικτό ή όχι, πρέπει να παρουσιάζει ερωτήσεις κατόπιν ερευνών. Εδώ είναι μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τον σχεδιαστή ή για αυτόν που θα κληθεί να επιλύσει το πρόβλημα. Πολλά ερωτήματα προκύπτουν όταν γίνεται ανάλυση κόστους-οφέλους ή εφικτή ανάλυση. Τα παρακάτω είναι αρκετά σημαντικά (Μπορούμε να σκεφτούμε και άλλα): Ποιες είναι οι πολιτικές μελέτες (εγχώριες και διεθνείς), που μπορεί να υπόσχονται την επιτυχία ή την αποτυχία του σχεδίου; Υπάρχουν διαθέσιμες δυνατότητες για την εκτέλεση του προγράμματος (όπλα, προϋπολογισμός, πόροι); Ποιες είναι οι πιθανές συνέπειες (βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες) για ένα επιτυχημένο σχέδιο; Τι σχέδιο υπάρχει, αν η επίλυση προβλημάτων αποτύχει. (Οι διαπραγματευτές αυτό το αποκαλούν BATNA -Καλύτερη Εναλλακτική λύση σε μια Διαπραγματευτική συμφωνία.)
Για τους παραπάνω λόγους, οι Ελληνες σχεδιαστές πρέπει να ορίσουν, τουλάχιστον, τρία εναλλακτικά σχέδια ή προγράμματα δράσης. Στο σημείο αυτό, χρειάζεται γνώση της λειτουργίας της στρατηγικής θεωρίας με βάση το εθνικό συμφέρον. Η ορθολογιστική στρατηγική πρέπει να βασιστεί σε έναν υπολογισμό κόστους-οφέλους. Εδώ χρειάζεται γνώση της λειτουργίας της στρατηγικής θεωρίας με βάση το εθνικό συμφέρον.
ΙΙ. Επιλογή
Τελικά, πρέπει να γίνει μια σωστή επιλογή. Η επιλογή μπορεί να είναι μία από τις εναλλακτικές που αναπτύχθηκαν παραπάνω ή μπορεί να είναι ένας συνδυασμός αυτών των περιπτώσεων .
Επιλογικά, πρέπει να δούμε γιατί ένα εναλλακτικό σχέδιο είναι το καλύτερο για τη λύση του προβλήματος.
*Νικόλαος Λ. Μωραίτης. Ph.D. Καλιφόρνια, Μάρτιος 2016
Διεθνείς Σχέσεις – Συγκριτική πολιτική – Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ

Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας

ΠΗΓΗ: International Hellenic Association

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή