Άμυνα
Θα κοιτάξει άραγε προς το Αιγαίο ο Βλαντιμίρ Πούτιν μετά την Ανατολική Μεσόγειο;

Του ΜΙΧΑΗΛ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Η προοπτική πιο συστηματικής ενασχόλησης του ρωσικού Ναυτικού με το Αιγαίο δείχνει πιο πιθανή από ποτέ, εάν κανείς παρατηρήσει την ανάπτυξη των ρωσικών ναυτικών δυνάμεων που αναπτύσσονται στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και τη συνεχή αναβάθμιση των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων σε όλο το φάσμα των δυνητικών σεναρίων που θα μπορούσαν θεωρητικά να κληθούν να αντιμετωπίσουν, ενώ την ίδια στιγμή το τοπίο στη Μαύρη Θάλασσα δείχνει ολοένα και πιο γκρίζο…
Η πιθανή πλέον εξέλιξη δεν δείχνει να έχει απασχολήσει και πολύ την ελληνική πλευρά, έστω και ως υπόθεση εργασίας, παρότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου η Ελλάδα θα ωφελούνταν από ενδεχόμενη ρωσική εμπλοκή στην περιοχή δεδομένης της αντιπαράθεσης Μόσχας-Άγκυρας, όμως οι Συμμαχικές της υποχρεώσεις θα περιέπλεκαν την εικόνα…
Θα την έθεταν στο επίκεντρο της διαμάχης, ενός στρατηγικού παιγνίου στο οποίο η χώρα μας θα ήταν υποχρεωμένη υπό τις ανωτέρω συνθήκες να συνεχίσει να ευθυγραμμίζεται με την πλευρά που επί δεκαετίες απέφυγε συστηματικά να εμπλακεί στην εξεύρεση μια λύσης που να είναι συμβατή με το διεθνές δίκαιο, δίνοντας ένα τέλος στην αναθεωρητική συμπεριφορά της Τουρκίας. Δεν υποστηρίζεται εδώ ότι θα υπήρχε άλλη ρεαλιστική προοπτική, όμως τέτοια κατάσταση θα είχε πραγματικό ενδιαφέρον.
Η βασική σκέψη των σχεδιαστών της ρωσικής στρατηγικής στην περιοχή ξεκινά από την πασιφανή μέχρι σήμερα απροθυμία της Ατλαντικής Συμμαχίας να προκαλέσει τη Ρωσία, τουλάχιστον στην άμεση «γειτονιά» της, όπου και λόγω γεωγραφικής γειτνίασης διαθέτει στρατιωτικό πλεονέκτημα, η αντιμετώπιση του οποίου θα απαιτούσε ενέργειες που θα συνεπάγονταν αυτομάτως την κάθετη κλιμάκωση μιας τοπικής αντιπαράθεσης, κάτι που με τη σειρά του θα ήγειρε τον κίνδυνο αντιμετώπισης εξαιρετικά επικίνδυνων σεναρίων, με εμπλοκή των πυρηνικών οπλοστασίων των δυο πλευρών.
Κομβικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία παίζει η κατάσταση στην Τουρκία όπου η ισλαμιστική ηγεσία συμπεριφέρεται με έναν τρόπο που έχει ενοχλήσει τα μέγιστα τους Σύμμαχους της – τυπικά, έως ότου τους θυμήθηκε εξαιτίας της μεγιστοποίησης της απειλής από τη Ρωσία λόγω της εμπλοκής της τελευταίας στη Συρία και της άφρονος κατάρριψης του ρωσικού Su-24 – με αποτέλεσμα το ΝΑΤΟ (βλ. ΗΠΑ) να προσέχουν εμφανώς να μην εμπλακούν σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία παρασυρμένοι από τις τουρκικές επιλογές που έχουν αυτό ως στόχο, επιλογές οι οποίες συχνότατα δεν ευθυγραμμίζονται με τη στρατηγική θεώρηση και τις προτεραιότητες της Συμμαχίας.
Με την ενίσχυση των ναυτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, η μία ανάγνωση είναι οι Ρώσοι επιχειρούν προφανώς να ενισχύσουν τις πιθανότητες ενός ευνοϊκού συμβιβασμού στο πλαίσιο μιας πολιτικής διευθέτησης του συριακού προβλήματος και να παγιώσουν την παρουσία τους στα «θερμά ύδατα» όπως την εποχή του Ψυχρού Πολέμου και της ΕΣΣΔ. Στις υπόλοιπες θα αναφερθούμε στη συνέχεια.
Στη Μαύρη Θάλασσα, οι ρωσικές δυνάμεις, όπως ειπώθηκε, διατηρούν σημαντικό πλεονέκτημα και το ΝΑΤΟ αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για διακεκαυμένη ζώνη, καθώς η παρουσία Βουλγαρίας και Ρουμανίας στη Συμμαχία, πέραν της Τουρκίας, σε μια κλειστή θάλασσα δημιουργεί μεγάλες απαιτήσεις. Σε κάθε περίπτωση πάντως, από στρατιωτικής απόψεως, οι ρωσικές δυνατότητες να απαντήσουν σε οποιοδήποτε σενάριο είναι ιδιαιτέρως αυξημένες και σε κάθε περίπτωση ασυγκρίτως περισσότερες από ότι σε πιο απομακρυσμένο σημείο.
Με δεδομένη την ενίσχυση των δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, μένει να καλυφθεί ένας «ενδιάμεσος χώρος» ο οποίος είναι προβληματικός παραδοσιακά, αυτός του Αιγαίου και της διαδρομής από τα στενά μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα που τελεί υπό τον έλεγχο δυο χωρών – μελών του ΝΑΤΟ. Αυτή καθαυτή η σημασίας της γεωγραφικής τους θέσης ήταν βασικό κίνητρο για την ταυτόχρονη ένταξή τους στη Συμμαχία το 1952.
Τμήμα της αμερικανικής απροθυμίας να «αποχωριστεί» την «απροσάρμοστη» και ανεξέλεγκτη Τουρκία, είναι το μέτωπο της Μαύρης Θάλασσας, πολύ περισσότερο και από αυτό της Μέσης Ανατολής, στο οποίο η συμπεριφορά της Τουρκίας από το 2003 (που απαγόρευσε την εισβολή στο Ιράκ από το έδαφός της) και μετά, έχει αλλάξει σημαντικά τα δεδομένα και τη στρατηγική εικόνα, που περιπλέχτηκε ακόμα περισσότερο μετά την υπογραφή της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Αυτός ο χώρος είναι που κρατά αποκομμένες τις ναυτικές δυνάμεις που επιχειρούν στη Μεσόγειο. Δεν είναι τυχαία η παραδοσιακή επιθυμία της Μόσχας να καταλήξει σε συμφωνία ώστε να μπορεί να ελλιμενίζει πλοία της στο Αιγαίο, ενώ η βεβαιότητα των πολλαπλών δυνατοτήτων αντίδρασης από βορρά, είναι η σημαντικότερη αποτροπή που διαθέτει για την προστασία των ναυτικών δυνάμεων σε οποιοδήποτε σημείο της διαδρομής για την Ανατολική Μεσόγειο.
Επί της ουσίας της διαρκούς ενίσχυσης των ρωσικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ρωσία έχει ανακοινώσει πρόσφατα ότι τα καταδρομικά «Pyotr Velikii» και «Admiral Nakhimov», τύπου Kirov, θα εξοπλιστούν με τους υπερηχητικούς πυραύλους επιφανείας-επιφανείας 3M22 Zircon.
Στην περιοχή όμως θα αναπτυχθούν σε μονιμότερη βάση οι μικρού αναλογικά εκτοπίσματος κορβέτες κατευθυνομένων βλημάτων, κλάσης Buryan-M, που θα φέρουν τους πολυδιαφημισμένους πλέον πυραύλους κρουζ Kalibr, οι οποίοι μπορούν να πλήξουν στόχους στην ξηρά με υπερηχητική ταχύτητα από αποστάσεις έως 2.000 χιλιόμετρα.
Στην εξίσωση αυτή να προστεθεί και πρόσφατη αναφορά του Ρώσου πρεσβευτή στη Λευκωσία, για την πιθανότητα αναζωπύρωσης του ρωσικού ενδιαφέροντος για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων στην περιοχή, ιδιαίτερα μετά τις συμφωνίες μεταξύ των εμπλεκομένων χωρών και τη διάθεση συνεργασίας που επιδεικνύεται.
Κατά συνέπεια, η ενίσχυση των ρωσικών ναυτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, πέραν του θεάτρου της Συρίας και γενικότερα της Μέσης Ανατολής, θα μπορούσαν να αποτελέσουν προάγγελο για ρωσική κίνηση και διεκδίκηση μεριδίου στην αξιοποίηση των «οικοπέδων» της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Αιγύπτου και γιατί όχι, ακόμα και του Ισραήλ.
Όπως έχει αναφερθεί και στο παρελθόν, η ρωσική παρουσία θα μπορούσε να αποτελέσει καταλύτη των εξελίξεων, αφού είναι ο παράγοντας που θα μπορούσε να ελέγξει για παράδειγμα τη Χεζμπολάχ που έχει απειλήσει να πλήξει τις θαλάσσιες εξέδρες εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Σε περίπτωση στρατιωτικής συνεργασίας, οι δυνάμεις θα είναι ισχυρότατες και οι τουρκικές δυνατότητες αντίδρασης με τη μορφή στρατιωτικού καταναγκασμού, εξαιρετικά περιορισμένες. Η λογική αφορά τη συμμετοχή της Μόσχας ώστε να μην εξελιχθεί ο – υπό αναζήτηση – εναλλακτικός ενεργειακός προμηθευτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ένα «παίγνιο μηδενικού αθροίσματος» με τη Ρωσία.
Την ίδια στιγμή όμως, η ενίσχυση των ρωσικών ναυτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, σε συνδυασμό με ισχυρά συστήματα επάκτιας άμυνας στις συριακές αρχές, υποδεικνύουν την οικοδόμηση δυνατοτήτων «απαγόρευσης πρόσβασης» σε μια δεδομένη περιοχή, μη φιλικών δυνάμεων.
Προφανώς θα πρέπει να υπενθυμιστεί και το πόσο ταιριάζει αυτό το σενάριο με μια λύση που θα προέβλεπε τη διάλυση της Συρίας, ή τη μετατροπής της σε μια χαλαρή Ομοσπονδία, όπου οι ακτές στη Μεσόγειο θα ελέγχονταν από τους Αλαουίτες του Άσαντ, που προφανώς θα είχαν τη ρωσική υποστήριξη.
Την εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να εξυπηρετεί, τουλάχιστον σε πρώτη ανάγνωση και το Ισραήλ, που αναπτύσσει σταθερά τις σχέσεις του με τη Ρωσία, καθώς είναι δεδομένη η προτίμησή του στο να έχει να συνεννοηθεί με τη Ρωσία και όχι με τη Χεζμπολάχ.
Η ανωτέρω καταγραφή των δυνητικών εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή συνεπεία της απόπειρας αλλαγής στην ισορροπία δυνάμεων από την πλευρά της Ρωσίας, θα έπρεπε να αποτελεί συστηματική ενασχόληση των αρμοδίων για την άμυνα και τις εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας, με την εκπόνηση σεναρίων και των επιλογών που θα υπάρχουν.
Θα πρέπει να καλλιεργηθεί το έδαφος στο επίπεδο της διπλωματίας, της κλασικής και της «στρατιωτικής», ώστε η χώρα να μην εμφανιστεί για μια ακόμη φορά να τρέχει πίσω από εξελίξεις που θα έχουν καθορίσει άλλοι, αναζητώντας πολιτική την τελευταία στιγμή, επιχειρώντας να αντιδράσει…
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας