Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ακιντζί στον «Φ»: Η ασφάλειά μας δεν πρέπει να σημαίνει απειλή για τους Ε/κ

Δημοσιεύτηκε στις

Φόρμουλα για τις εγγυήσεις 

Λευκωσία: Αυτή η φορά είναι διαφορετική από οποιανδήποτε άλλη, δηλώνει ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί στην πρώτη του συνέντευξη σε ελληνοκυπριακό Μέσο Ενημέρωσης, διότι όπως εξηγεί «έχουμε διαφορετική κατάσταση, οι δυο ηγέτες αποφεύγουμε να κατηγορούμε ο ένας τον άλλο, προσπαθούμε να περπατούμε στο ίδιο μονοπάτι. Βλέπουμε ο ένας τον άλλο ως συνεργάτες του μέλλοντος». Αναφερόμενος στο θέμα των εγγυήσεων εξηγεί πως δεν θέλει ένα σύστημα στο οποίο ο συνεργάτης του θα αισθάνεται υπό την απειλή όσο εκείνος νιώθει ασφαλής.
Γι’ αυτό όπως αποκαλύπτει «δεν λέμε ότι οι εγγυήσεις δεν θα αλλάξουν, ότι θα μείνουν αμετάβλητες. Όταν τελειώσουμε όλα τα άλλα θέματα και μια νέα κατάσταση θα προκύψει στο τραπέζι, θα καθίσουμε με τις εγγυήτριες δυνάμεις και θα βρούμε μια φόρμουλα. Πιστεύω ότι μπορεί να βρεθεί μια φόρμουλα που θα είναι αποδεχτή και από τις δυο κοινότητες». Στέλνει το μήνυμα ότι καταλαβαίνει τις ανησυχίες των Ελληνοκυπρίων και αντιλαμβάνεται πόσο σημαντικό είναι να βρεθεί μια λύση που να είναι αποδεχτή από τις δυο κοινότητες και να αντιμετωπίζει τις ανησυχίες και των δυο πλευρών. Δηλώνει ότι θα δουλέψει με όλη του τη δύναμη ώστε αυτή η ευκαιρία να μην χαθεί. Εκφράζει την ελπίδα ότι φέτος θα φέρουν μόνιμη ειρήνη και σταθερότητα στο νησί.

– Πόσο εφικτή είναι η προοπτική εξεύρεσης λύσης εντός του 2016 και από ποιους παράγοντες εξαρτάται αυτή η προοπτική;
-Η λύση αυτό τον χρόνο είναι δυνατή. Tο πιστεύω και δεν είμαι ο μόνος. Tο ίδιο λέει ο κ. Αναστασιάδης και τα Ηνωμένα Έθνη. Οι δυο πλευρές έχουμε αυτό τον σκοπό, έχουμε τη δύναμη της θέλησης και αν συνεχίσουμε με την ίδια βούληση και αποφασιστικότητα, δεν νομίζω ότι χρειαζόμαστε χρόνια για μια λύση στην Κύπρο. Το λέω αυτό επανειλημμένα και συνεχίζω να το πιστεύω. Τώρα βέβαια θα περάσουμε από μια ευαίσθητη περίοδο. Aκόμα κι αν οι άνθρωποι δεν θέλουν να καταλάβουν, στην πραγματικότητα, βρισκόμαστε σε μια προεκλογική περίοδο στον νότο και αυτό σίγουρα δημιουργεί μια ευαισθησία. Έστω κι αν δεν είναι προεδρικές εκλογές, τα πολιτικά κόμματα, τα οποία αναμένεται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της λύσης, θα πρέπει να ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Ως εκ τούτου, μετά τον Μάιο νομίζω ότι θα είμαστε σε θέση να δούμε μια ταχύτερη πρόοδο. Μέχρι τότε, προσπαθούμε να σημειώσουμε μεγαλύτερη πρόοδο σε θέματα στα οποία έχει καταγραφεί πρόοδος. Στο παρελθόν, θυμάμαι όταν μιλούσαμε για πρόοδο, αναφερόμασταν σε τρεις πτυχές, τώρα μιλάμε για τέσσερις, της διακυβέρνησης και του διαμοιρασμού εξουσίας, της οικονομίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του περιουσιακού. Είναι προφανές ότι υπάρχει πρόοδος σε τέσσερα ζητήματα. Υπάρχουν ορισμένα ζητήματα πάνω στα οποία δεν συμφωνήσαμε, προσπαθούμε να τα ελαχιστοποιήσουμε όσο μπορούμε. Και τότε θα προχωρήσουμε στους χάρτες του εδαφικού, στα ποσοστά, τα ονόματα των τοποθεσιών και μετά στην ασφάλεια και τις εγγυήσεις.
Προτείνω να χειριστούμε τα θέματα αυτά με μια διαφορετική μορφή. Δεν έχουμε ακόμη συγκεκριμένη απόφαση σε αυτό.  Δεν νομίζω ότι θα ήταν καλό για μας να συναντιόμαστε και μετά ξανά σε μια βδομάδα και μεταξύ των δύο συναντήσεων να δημοσιεύονται σχετικά άρθρα στις εφημερίδες. Όπως θα θυμάστε, πριν αρχίσουμε να μιλάμε για το εδαφικό, ορισμένες εφημερίδες άρχισαν να δημοσιεύουν χάρτες. Φανταστείτε τι θα είχε συμβεί αν είχαμε ξεκινήσει να μιλάμε για το εδαφικό. Γι’ αυτό, θέλουμε να είναι μια συνεχής διαδικασία διαπραγμάτευσης, να ακολουθήσουν αμέσως μετά τα θέματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, με τη συμμετοχή των εγγυητριών δυνάμεων. Η πρότασή μου είναι να μην έχουμε τις εγγυήτριες δυνάμεις όταν συζητάμε το εδαφικό. Αλλά αμέσως μετά να έλθουν μαζί μας για να συζητήσουν και να καταλήξουν στο θέμα των εγγυήσεων.
Το ερώτημά σας σχετικά με τους παράγοντες που θα κάνουν μια λύση εφικτή, είναι σημαντικό και πιστεύω ότι υπάρχουν περισσότεροι από ένας. Πρώτο είναι ότι για πενήντα χρόνια το κυπριακό πρόβλημα παραμένει άλυτο. Αν εξακολουθήσει να παραμείνει άλυτο, τότε αυτή θα είναι η τελευταία ευκαιρία. Αυτό είναι πιο σαφές από ό,τι ήταν προηγουμένως και νομίζω ότι ο κόσμος το αντιλαμβάνεται περισσότερο από πριν. Ο Αναστασιάδης και εγώ ανήκουμε στην ίδια γενιά. Και οι δύο μας συνειδητοποιούμε ότι αυτή είναι η τελευταία προσπάθεια από τη δική μας γενιά. Αν δεν μπορούμε να εξεύρουμε λύση, η νεότερη γενιά θα αρχίσει να συζητά διαφορετικά μοντέλα λύσης.

– Εννοείτε ότι οι συζητήσεις για λύση του Κυπριακού στο μέλλον δεν θα βασίζονται στο ομοσπονδιακό μοντέλο;
-Όλες οι έρευνες έχουν δείξει ότι η λύση ομοσπονδίας υποστηρίζεται από μεσήλικες ή άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, ανθρώπους που γνωρίζουν ο ένας τον άλλον, οι οποίοι έχουν κοινό παρελθόν. Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι στις νεότερες γενιές που ενδιαφέρονται για μια ομοσπονδιακή λύση. Ωστόσο και παρ’ όλες τις προσπάθειες, δυστυχώς, οι νεότερες γενιές έχουν την κλήση να παραμείνουν ξεχωριστά. Στον νότο μπορεί αυτό να είναι ακόμη πιο εμφανές μεταξύ των νέων. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι δεν είναι μόνο η τελευταία προσπάθεια της δικής μας γενιάς, αλλά είναι η τελευταία προσπάθεια και της ομοσπονδίας.
Ο δεύτερος παράγοντας είναι ότι είχαμε ένα ανεπιτυχές δημοψήφισμα πριν από δώδεκα χρόνια και η μία πλευρά προσχώρησε στην ΕΕ. Αυτό δεν έφερε τη λύση στην Κύπρο. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι στον νότο σκέφτηκαν ότι ακόμη κι αν δεν υπήρχε λύση, αν η Κύπρος προσχωρούσε στην ΕΕ, όπως έγινε, τότε σε σύντομο χρονικό διάστημα θα είχαμε λύση, γιατί θα είμαστε εντός της ΕΕ. Αυτό δεν συνέβη, αντιθέτως, έγινε πιο εμφανής ο διαχωρισμός και οι αποκλίσεις. Το έλεγα από τότε ότι με το να γίνεις απλά μέλος της ΕΕ δεν είναι αρκετό. Οι οικονομίες στο νησί θα πρέπει να συνδέονται. Η συγχώνευση των οικονομιών, το νέο δυναμικό που θα επιφέρει μια λύση, οι επενδύσεις που θα προσελκύονται από την εδώ σταθερότητα, θα οδηγήσουν σε ανάπτυξη της οικονομίας και αυτό είναι όλο και περισσότερο αντιληπτό από τους επιχειρηματίες και στις δύο πλευρές. Για πρώτη φορά, πιστεύω ότι οι Ελληνοκύπριοι επιχειρηματίες συνειδητοποιούν ότι η τεράστια αγορά όπως η Τουρκία είναι εκεί. Όχι μόνο Ελληνοκύπριοι αλλά και Τουρκοκύπριοι επιχειρηματίες ξεκίνησαν να συμμετέχουν σε πλατφόρμες. Είμαι σίγουρος ότι στην Τουρκία υπάρχουν πολλοί τουρίστες που περιμένουν πότε θα μπορούν να επισκεφτούν τον νότο. Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι οι θρησκευτικοί ηγέτες έρχονται κοντά, υποστηρίζουν τη λύση και ψάχνουν τρόπους για να συμβάλουν σε αυτή. Επιπλέον, ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι το θέμα της ενέργειας. Οι ενεργειακοί πόροι στην Ανατολική Μεσόγειο είτε θα καταστούν παράγοντας συνεργασίας είτε παράγοντας σύγκρουσης. Όταν εξέφρασα αυτή την άποψη είπαν ότι ο Ακιντζί μας απειλεί. Αυτή δεν είναι η περίπτωση. Το όραμά μου είναι αυτό. Φυσικά το Κυπριακό πρέπει να λυθεί. Υπάρχουν μερικά εναπομείναντα προβλήματα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, όπως δήλωσε ο Τσαβούσογλου. Το Ισραήλ και η Τουρκία θέλουν να αποκαταστήσουν τη σχέση τους, αν αυτό συμβεί οι φυσικοί πόροι του Ισραήλ και της Κύπρου θα μπορούσαν να μεταφερθούν στην Τουρκία μέσω της Κύπρου και στη συνέχεια να μεταφερθούν στην ΕΕ. Αυτή είναι η πιο λογική, οικονομικά εφικτή, ταχύτερη και φθηνότερη επιλογή. Αυτό το θέλει και η Ευρώπη, διότι θέλει να διαφοροποιήσει τους πόρους της. Λέχθηκε πριν μερικές μέρες ότι προγραμματίζουν ηλεκτρικό καλώδιο να πάει από το Ισραήλ μέσω Κύπρου στην Κρήτη, στην Ελλάδα. Προς το παρόν έχουμε συνδέσει προσωρινά τον ηλεκτρισμό βορρά και νότου και εργαζόμαστε να το κάνουμε μόνιμο. Κάνουμε δοκιμές και έχουμε συμφωνήσει σε αυτό, δεν υπάρχουν προβλήματα όπως στο θέμα των τηλεφώνων. Θα σας πω τις σκέψεις μου πάνω σε αυτό το θέμα. Εμείς ως τουρκοκυπριακή πλευρά κάναμε ό,τι είχαμε υποσχεθεί στα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Το οδόφραγμα της Δερύνειας, παρόλα τα προβλήματα που είχαμε προχωρά, αφαιρέσαμε τις διατυπώσεις στα σημεία διέλευσης, έχουμε πείσει τον στρατό να δώσει την έγκριση για 30 πιθανές τοποθεσίες ταφής αγνοουμένων σε στρατιωτικές περιοχές και κάναμε ό,τι είχαμε πει στον τομέα του ηλεκτρισμού και των ραδιοφωνικών συχνοτήτων. Και για τα κινητά τηλέφωνα κάναμε ό,τι είπαμε, ό,τι ζητήθηκε από εμάς. Βασικά τα κινητά τηλέφωνα είναι πιο σημαντικά από πολλά άλλα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Δυστυχώς υπάρχουν πολλά στον νότο που το εμποδίζουν. Αν ήμουν εγώ, θα μάζευα όλα τα πολιτικά κόμματα και θα τους ζητούσα να αλλάξουν τη νομοθεσία για να φύγουν τα εμπόδια. Αυτό δυστυχώς δεν έγινε.
Όσον αφορά στην ενέργεια και τον ηλεκτρισμό, η διαδρομή Ισραήλ, Κύπρος,  Κρήτη είναι πολύ μεγάλη απόσταση και τα βάθη του Αιγαίου δημιουργούν φυσικά προβλήματα. Αντίθετα η διαδρομή Ισραήλ, Κύπρος, Τουρκία είναι απλούστερη, ευκολότερη, ταχύτερη και φθηνότερη μέθοδος. Και επιτρέψτε μου επίσης να σας πω ότι Τουρκία και Ελλάδα είναι διασυνδεδεμένες. Ως εκ τούτου, όταν θα συνδεθούμε με την Τουρκία, θα έχουμε αυτόματα συνδεθεί με την Ευρώπη.
Έχουμε το νερό από την Τουρκία. Αυτό το νερό ήλθε εδώ μέσα από μια νέα τεχνολογία, είναι ένα σημαντικό προϊόν, θα έχουμε 75 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως και όταν επανενωθεί η Κύπρος μπορούμε να δημιουργήσουμε μέσω αυτής της τεχνολογίας χωρητικότητα για να εξυπηρετήσει την ενωμένη Κύπρο. Έτσι η απάντησή μου στο ερώτημά σας είναι: ηλεκτρισμός, νερό, φυσικό αέριο, συνεργασία και θετική αλληλεξάρτηση που θα δημιουργηθεί από αυτά.
Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι η διεθνής κοινότητα υποστηρίζει λύση. Τουρκία, Ελλάδα, Ηνωμένα Έθνη, ΕΕ χρειάζονται ένα καλό παράδειγμα. Γι’ αυτό, κάποια στιγμή οι άνθρωποι λένε ότι τα άστρα ευθυγραμμίζονται. Φυσικά, αυτό συνέβη μετά την «εκλογή» μου και ίσως είναι ένας από τους παράγοντες για τους οποίους έχω εκλεγεί. Άφησα αυτό να το πω τελευταίο, αλλά δεν είναι κάτι που μπορούμε να αγνοήσουμε.

-Ένα άλλο κρίσιμο σημείο είναι η δεδηλωμένη θέση σας ότι οι συνιστώσες πολιτείες θα πρέπει να απολαμβάνουν πλειοψηφίες τόσο στον πληθυσμό όσο και την ιδιοκτησία της γης, κάτι που δεν δέχεται η ελληνοκυπριακή πλευρά.
Αυτή δεν είναι η δική μου θέση αλλά παράμετρος των Ηνωμένων Εθνών από το 1990. Στις 11 Φεβρουαρίου 2014 στην κοινή διακήρυξη Αναστασιάδη – Έρογλου δεν ενέκριναν μόνο τις παραμέτρους της ΕΕ αλλά και των Ηνωμένων Εθνών. Μιλούμε για διζωνική ομοσπονδία. Φυσικά η μια κοινότητα θα είναι πλειοψηφία στη μια ζώνη. Δεν πρέπει να το δούμε ως ακραίο αίτημα το ότι η άλλη κοινότητα έχει πλειοψηφία στην άλλη ζώνη. Ας αφήσουμε το σήμερα στην άκρη, γιατί κάποιοι μπορεί να λένε «δεν υπάρχει καμία ανάγκη για την πλειοψηφία του πληθυσμού, επειδή θα έχετε την πολιτική πλειοψηφία, θα κυβερνήσετε». Αν, με το πέρασμα του χρόνου, μια κοινότητα γίνει πλειοψηφία σε όλο το νησί και στις δύο ζώνες, αυτή η πλειοψηφία θα θέλει να κυβερνήσει και την άλλη ζώνη. Αυτό είναι φυσικό. Θέλουμε μια μακροπρόθεσμη βιώσιμη λύση. Φυσικά, οι άνθρωποι θα έχουν το δικαίωμα διαμονής και θα είναι σε θέση να εγκατασταθούν οπουδήποτε θέλουν. Ως εκ τούτου, φυσικές συνθήκες ορίζουν ότι ο αριθμός των ανθρώπων που θα θέλουν να έρθουν και να εγκατασταθούν εδώ δεν μπορεί να είναι πάρα πολύ μεγάλος. Δηλαδή, όσο η κατοικία του είναι από την άλλη πλευρά, αν ένας Ελληνοκύπριος θέλει να έρθει και να χτίσει ένα εξοχικό σπίτι εδώ, ή να αγοράσει ένα διαμέρισμα, θα έχει το δικαίωμα να το πράξει. Ακριβώς όπως ένας Γερμανός ή ένας Βρετανός ή ένας Αρμένιος ή Μαρωνίτης, δεν θα είναι πρόβλημα διότι η μόνιμη κατοικία του θα είναι στην άλλη πλευρά.

– Είπατε πιο πριν ότι έχετε μια ευρεία κατανόηση σε τέσσερις πτυχές, αλλά υπάρχουν ακόμη κάποια προβλήματα ιδίως όσον αφορά στο περιουσιακό και τη διακυβέρνηση. Ξεκινώντας με τη διακυβέρνηση γιατί επιμένετε τόσο πολύ στην εκ περιτροπής προεδρία, όταν οι Ελληνοκύπριοι δεν θέλουν να ακούσουν γι’ αυτήν;
Η εκ περιτροπής προεδρία είναι πολύ σημαντική για τους Τουρκοκύπριους, τη βλέπουν ως μέρος της πολιτικής ισότητας. Η εκ περιτροπής προεδρία στην πραγματικότητα δεν πρέπει να είναι δύσκολη για τους Ελληνοκύπριους. Αυτό το κτήριο που βλέπετε και το παλαιότερο, το 1960, πριν 56 χρόνια ήταν η κατοικία του αντιπρόεδρου δρα Κουτσιούκ. Και οι Τουρκοκύπριοι από το 1963 δεν είχαν καμία θέση στην κοινή Δημοκρατία, αφήστε στην άκρη την αντιπροεδρία. Τώρα κάποια ελληνοκυπριακά κόμματα που είναι εναντίον της εκ περιτροπής προεδρίας λένε ότι θέλουν συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην Κυπριακή Δημοκρατία υπάρχει Τουρκοκύπριος αντιπρόεδρος, το ξεχνούν αυτό και ότι ο αντιπρόεδρος είχε δικαίωμα βέτο. Δεν μιλούμε για βέτο τώρα. Στη νέα εποχή δεν θέλουμε να είμαστε ανταγωνιστές αλλά συνέταιροι. Ωστόσο, θέλουμε έναν Τουρκοκύπριο να είναι σε θέση να ηγηθεί της νέας Κύπρου για εύλογα χρονικά διαστήματα. Πιστεύουμε ότι αυτό είναι ένα λογικό αίτημα και ο τρόπος που το οραματιζόμαστε είναι: Εάν δέχονται εκ περιτροπής προεδρία, δίνουμε τη συγκατάθεσή μας σε σταθμισμένη ψήφο.
Αυτό είναι κάτι που σχεδόν είχε συμφωνηθεί από τον Ταλάτ και τον Χριστόφια. Ο κ. Αναστασιάδης είπε εντάξει σε αυτό στο Σχέδιο Ανάν.

– Δεν είναι το ίδιο, υπήρχε προεδρικό συμβούλιο στο Σχέδιο Ανάν. 
– Αλλά δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει εάν θα υπάρξει προεδρικό σύστημα, κοινοβουλευτικό σύστημα ή ένα προεδρικό συμβούλιο. Αν οι Ελληνοκύπριοι είναι έτοιμοι να αποδεχθούν την εκ περιτροπής προεδρία με το προεδρικό συμβούλιο, είμαι εντάξει με αυτό. Δίνω τη συγκατάθεσή μου τώρα. Αυτό είναι ένα θέμα αρχής. Θα μιλήσουμε φυσικά για τις περιόδους. Θα είναι λογικές. Οι Τουρκοκύπριοι δεν θα εγκρίνουν μια λύση που δεν θα έχει εκ περιτροπής προεδρία.

Στο περιουσιακό γίνονται αποσαφηνίσεις με τα κριτήρια

-Με τέτοιες διευθετήσεις δημιουργείται ένα μοντέλο με διακρίσεις για την άλλη κοινότητα.
-Αν θέλουν να έλθουν να εγκατασταθούν εδώ και αν θα κάνουν τις νόμιμες διευθετήσεις για επαγγελματική δραστηριότητα εδώ θα έχουν το δικαίωμα, αλλά μόνιμη κατοικία και εσωτερική υπηκοότητα του πολίτη είναι διαφορετικό θέμα όπως σας είπα.

-Δεν είναι παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο;
-Όχι, μιλήσαμε με τους αντιπροσώπους της ΕΕ και λαμβάνουμε υπόψη τους νόμους και αρχές της ΕΕ, έτσι η μόνιμη διαμονή προέρχεται από τους νόμους της ΕΕ, για παράδειγμα θέματα που αφορούν στη ρύθμιση των ακινήτων θα είναι αρμοδιότητα της συνιστώσας πολιτείας και αυτό δεν είναι παρέκκλιση των ευρωπαϊκών νόμων.

-Μιλώντας για το περιουσιακό λέτε ότι σε κάποιες περιπτώσεις οι χρήστες έχουν ίσα δικαιώματα με τους νόμιμους ιδιοκτήτες.
-Και πάλι δεν είναι δικές μου θέσεις, αλλά αυτό λέει ο νόμος για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

-Αυτό είναι άδικο μια που κάποιες περιουσίες κατοικούνται από άτομα που δεν έχουν το νόμιμο δικαίωμα να ζουν στο νησί.
-Αυτό το θέμα δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί. Η θέση της τουρκοκυπριακής πλευράς είναι ότι υπάρχουν κάποιοι Ελληνοκύπριοι που ζούσαν στον βορρά το 1974 και μετακινήθηκαν στον νότο, οι οποίοι ζουν ακόμα και θα θέλουν να πάνε πίσω να ζήσουν στο σπίτι τους. Υπάρχει η άποψη ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια συναισθητική σύνδεση και μπορεί να θέλουν να έλθουν να ζήσουν στον βορρά. Ωστόσο, υπάρχει η πραγματικότητα. Ας πούμε δύο χρόνια πριν το 1974 μια οικογένεια έζησε στο σπίτι στον βορρά για δύο χρόνια και μετά μετακινήθηκε στον νότο. Μια οικογένεια από τον νότο, από την Πάφο ή Λεμεσό πήγε σε αυτό το σπίτι, ζει εκεί για 42 χρόνια. Ποιος έχει περισσότερη συναισθηματική σύνδεση σε αυτό το σπίτι; Σε αυτό το σημείο έδωσε απάντηση η περίπτωση Δημόπουλου με τις αποφάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι σωστό να κάνουμε αυτούς τους ανθρώπους ξανά πρόσφυγες ή να ικανοποιήσουμε τους προηγούμενους ιδιοκτήτες με κάποιο τρόπο; Για μας η σωστή απόφαση είναι ότι βεβαιότατα αναγνωρίζουμε το δικαίωμα του καθενός στην ιδιοκτησία, αλλά εδώ το σημαντικό είναι πώς αυτό το δικαίωμα θα ασκηθεί. Αυτό θα μπορούσε να είναι με επιστροφή, με μερική επιστροφή, με αποζημίωση, με άλλη περιουσία. Αυτές οι επιλογές θα παρουσιαστούν στους ανθρώπους. Τώρα στις διαπραγματεύσεις είμαστε στο στάδιο όπου υπάρχουν μερικά θέματα που πρέπει να αποσαφηνιστούν μέσα στα κριτήρια και αυτό είναι ένα από τούτα.

Η Τουρκία δεν έχει αρνητική στάση για τις συνομιλίες

«Μέχρι τώρα μπορώ να πω με ανοικτή καρδιά ότι η Τουρκία δεν έχει καμία αρνητική στάση για τις συνομιλίες. Θα δούμε αν αυτό θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος», τονίζει ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. «Θέλουμε διζωνικότητα, αυτό είναι σημαντικό. Θέλουμε πολιτική ισότητα, αυτό είναι σημαντικό για μας. Θέλουμε ελευθερία, θέλουμε μια δομή όπου κανείς δεν θα είναι ανώτερος του άλλου». Στη συνέντευξή του ο Μουσταφά Ακιντζί επισημαίνει πως είναι λάθος να υποτιμάται ο ρόλος των Τουρκοκυπρίων και υπογραμμίζει ότι δεν είναι αρκετό να λέγεται ότι όλοι θα είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

– Θα μπορούσατε να μας διευκρινίσετε  τι θα συμβεί με τη Μόρφου; Πρόσφατα υπήρξε δήλωση από τον «Υπουργό Παιδείας» ότι η Μόρφου δεν πρέπει να επιστραφεί στους Ελληνοκύπριους και αυτό είναι πολύ σημαντικό θέμα για τους Ελληνοκύπριους. 
-Θα διευκρινιστεί στις διαπραγματεύσεις όταν θα έλθουμε σε αυτή τη φάση. Μην περιμένετε σήμερα να σας μιλήσω για το εδαφικό. Οι δυο πλευρές έχουν συμφωνήσει ότι χάρτες, ονόματα χωριών και ποσοστά θα συζητηθούν στην τελευταία φάση. Σας είπα πιο πριν τον λόγο. Γι’ αυτό δεν πρόκειται να σας πω για κανένα χώρο. Σήμερα είδα να δημοσιεύεται στα Μέσα Ενημέρωσης για τις οικοδομές που ανεγείρονται, γι’ αυτό με ρωτάτε για τη Μόρφου;

– Ναι. 
-Οικοδομές ανεγείρονται παντού και στον βορρά και στον νότο, δεν μπορείς να παγώσεις τη ζωή, δεν μπορείς να πεις στον κόσμο να περιμένει διότι θα έλθει λύση. Δυστυχώς δεν έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε αυτό. Γι’ αυτό χάσαμε τα 12 χρόνια από το δημοψήφισμα του 2004, δεν βρήκαμε λύση και γίνεται όλο και πιο δύσκολο, διότι η πραγματικότητα είναι ότι η ζωή συνεχίζεται.

– Καταλαβαίνετε τις ανησυχίες των Ελληνοκυπρίων, το πόσο ευαίσθητοι είναι για τη Μόρφου;
– Καταλαβαίνω όλες τις ευαισθησίες και των δυο, Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων. Αν θα λυθεί το Κυπριακό και οι δυο πλευρές πρέπει να κατανοούν τις ευαισθησίες η μια της άλλης πλευράς. Καταλαβαίνω τις ευαισθησίες των Ελληνοκυπρίων και ο Αναστασιάδης καταλαβαίνει τις ευαισθησίες των Τουρκοκυπρίων. Οι κοινότητες πρέπει να καταλαβαίνουν τις ευαισθησίες η μια της άλλης και έτσι θα βρεθεί η λύση. Αυτά που λέω είναι γενικά και περιλαμβάνουν όλα τα θέματα όχι μόνο το εδαφικό.

– Ο τρόπος που θέτετε τα πράγματα, μας δίνει την αίσθηση ότι αφήνετε ανοικτό το ενδεχόμενο της Μόρφου.
-Όχι δεν είπα τίποτα, ούτε ανοικτά ούτε κλειστά!

– Ποιος είναι ο ρόλος της Τουρκίας στην όλη διαδικασία, στο τέλος της ημέρας ποιος θα πάρει τις τελικές αποφάσεις για θέματα όπως εγγυήσεις, χάρτες, έποικους;
-Δεν θα ήταν σωστό να υποτιμήσουμε τον ρόλο της Τουρκίας στην Κύπρο. Αλλά στον νότο υπάρχει μια διαδεδομένη προσέγγιση που υποτιμά τον ρόλο των Τουρκοκυπρίων. Πιστεύω ότι αυτό είναι μεγαλύτερο λάθος. Μέχρι τώρα μπορώ να πω με ανοικτή καρδιά ότι η Τουρκία δεν έχει καμία αρνητική στάση για τις συνομιλίες. Θα δούμε αν αυτό θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος, αλλά αυτή τη στιγμή δεν έχω καμία ένδειξη ότι θα είναι αρνητική, τουναντίον υπάρχουν αποδείξεις που με κάνουν να πιστεύω ότι θα έχει θετική στάση. Μέχρι τώρα όλες οι επαφές μου το πιστοποιούν αυτό. Πιστεύω ότι η Τουρκία λόγω των περιφερειακών συνεργασιών και πλεονεκτημάτων, λόγω της ανάπτυξης σε ένα ειρηνικό νησί, τα βλέπει αυτά ως θετικά και δεν έχει την προσέγγιση του παρελθόντος που έλεγε ότι η μη λύση είναι η λύση. Νομίζω ότι αυτό είναι πλέον μέρος της ιστορίας. Με τις τελευταίες εξελίξεις η Τουρκία έρχεται πιο κοντά με το Ισραήλ, οι σχέσεις της με την ΕΕ, με την Ελλάδα, οι σχέσεις με την ομόσπονδη Κύπρο θα τη φέρουν σε μια πιο θετική θέση και όλοι θα επωφεληθούν από αυτό. Και η Τουρκία το γνωρίζει αυτό. Βέβαια θα έχει επίδραση στις εγγυήσεις. Υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα, οι Τουρκοκύπριοι βλέπουν ως σημαντικό να συνεχίσουν οι εγγυήσεις της Τουρκίας. Το «μην ανησυχείτε, όλοι μας θα είμαστε εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν υπάρχει κίνδυνος», δεν είναι αρκετό με το να το λέμε. Οι κοινότητες θέλουν να το ζήσουν και να το δουν από μόνες τους. Βέβαια ποτέ δεν κατηγορώ την ελληνοκυπριακή κοινότητα ως σύνολο, αλλά φανατισμοί μπορούν να συμβούν στο μέλλον, ίσως μπορεί να έχουμε πιο σοβαρά γεγονότα, γι’ αυτό τον λόγο θέλουμε τις εγγυήσεις της Τουρκίας να συνεχίσουν. Δεύτερο αυτό το ομόσπονδο κράτος δεν θέλουμε να καταρρεύσει, διότι για 53 χρόνια οι Τουρκοκύπριοι δεν έχουν στάτους. Πολλοί Ελληνοκύπριοι δεν το γνωρίζουν αυτό, η νέα γενιά δεν το ξέρει. Δεν προσπαθώ να υπενθυμίσω παλιό πόνο, προσπαθώ να κτίσω ένα μέλλον όπου αυτά δεν θα συμβούν ξανά.

– Γιατί να χρειαζόμαστε μητέρες πατρίδες να εγγυηθούν μια σύγχρονη Κύπρο; 
-Μια σύγχρονη χώρα δεν γίνεται σύγχρονη απλά λέγοντάς το, οι συμπεριφορές θα την κάνουν σύγχρονη, η εκπαίδευση θα την κάνει σύγχρονη, η αλληλεγγύη θα την κάνει σύγχρονη, είναι μια διαδικασία που δεν γίνεται ξαφνικά. Δεν γίναμε μέλη της ΕΕ και αμέσως είμαστε σύγχρονοι. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, αυτό είναι διαδικασία και θα φτάσουμε σε αυτή μια μέρα. Η ασφάλειά μας δεν πρέπει να σημαίνει απειλή για τους Ελληνοκύπριους. Γι’ αυτό δεν λέμε ότι οι εγγυήσεις δεν θα αλλάξουν, ότι θα μείνουν αμετάβλητες. Όταν τελειώσουμε όλα τα άλλα θέματα και μια νέα κατάσταση προκύψει στο τραπέζι, θα καθίσουμε με τις εγγυήτριες δυνάμεις και θα βρούμε μια φόρμουλα. Πιστεύω ότι μπορεί να βρεθεί μια φόρμουλα που θα είναι αποδεχτή και από τις δυο κοινότητες.

– Εννοείτε προσωρινό σύστημα εγγυήσεων; 
-Αυτό δεν έχει συζητηθεί, απλά προβάλλω τις αρχές, αν θα φτάσουμε σε συμφωνία αυτό τον χρόνο, αυτή είναι μια παράμετρος. Τι θέλουμε; Θέλουμε διζωνικότητα, αυτό είναι σημαντικό. Θέλουμε πολιτική ισότητα, αυτό είναι σημαντικό για μας. Θέλουμε ελευθερία, θέλουμε μια δομή όπου κανείς δεν θα είναι ανώτερος του άλλου. Το θέλουμε αυτό και για τις δυο κοινότητες, ασφάλεια, ισότητα, ελευθερία και όταν λέμε ασφάλεια δεν μιλούμε μόνο οι Τουρκοκύπριοι να νιώθουν ασφαλείς και οι Ελληνοκύπριοι να μην νιώθουν ασφαλείς, αυτό δεν είναι ανεκτό. Η νέα δομή επειδή θα είναι διζωνική, είναι σημαντικό πώς θα είναι αυτή η διζωνικότητα, θα αναπτυχθεί αμοιβαία ανεξαρτησία και νομίζω όλα αυτά θα κάνουν ευκολότερο το θέμα αυτό. Η νέα δομή με αυτά τα χαρακτηριστικά θα κάνει το θέμα των εγγυήσεων πιο εύκολο. Αλλά επειδή δεν έχουμε μπει στις λεπτομέρειες, σας λέω τη γενική μου άποψη διότι δεν έχουμε συζητήσει με την Τουρκία το θέμα αυτό σε λεπτομέρειες. Δεν θέλω ένα σύστημα εγγυήσεων όπου ο συνεργάτης μου θα αισθάνεται υπό την απειλή όσο εγώ νιώθω ασφαλής.

– Θα λέγατε ως αρχή ότι μπορεί οι εγγυήσεις να μείνουν για ένα χρονικό διάστημα ανάλογα με τις καταστάσεις και μετά να καταργηθούν;
– Αυτές είναι λεπτομέρειες του θέματος και άλλες επιλογές που θα δούμε, που δεν θέλω να μιλήσω περισσότερο γι’ αυτά.

Ακριβή η λύση αλλά πιο ακριβή η μη λύση

– Τι θα λέγατε για τα οικονομικά της λύσης;
– Αυτή τη φορά εκείνο που διαφέρει από τις προηγούμενες προσπάθειες είναι ότι η χρηματοδότηση της λύσης είναι στην ατζέντα. Για πρώτη φορά οι δυο ηγέτες πήγαν στο οικονομικό φόρουμ στο Νταβός και έστειλαν μηνύματα γι’ αυτό. Για πρώτη φορά όσο συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις υπάρχουν ειδικοί από Διεθνή Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην Κύπρο και κάνουμε σοβαρές προσπάθειες για το θέμα αυτό. Βέβαια τα έξοδα έχουν τη διάσταση των περιουσιών, του εδαφικού, θα πρέπει να γίνουν κάποιες κατασκευές για εναλλακτική επιλογή και το σύστημα θα πρέπει να είναι υποστηρικτικό, η λύση πρέπει να είναι υποστηρικτική. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τα πάντα να έλθουν από τη διεθνή κοινότητα. Την τελευταία φορά, η διάσκεψη δωρητών στο σχέδιο Ανάν ήταν δυστυχώς ανεπιτυχής. Αυτή τη φορά η ΕΕ είπε ότι θα υποστηρίξει, άλλες χώρες είπαν ότι θα στηρίξουν, αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε θαυματουργές εισφορές. Ίσως μακροχρόνια δάνεια με χαμηλά επιτόκια να είναι μια επιλογή. Έχουμε αμοιβαίο πλούτο από τα αποθέματα του φυσικού αερίου, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι Κύπριοι δεν μπορούν να σηκώσουν όλα τα έξοδα, θα είναι μια ακριβή λύση, αλλά πρέπει να πω ότι η μη λύση θα είναι πολύ πιο ακριβή.

Έτοιμος να ανοίξω τα Βαρώσια αν τεθεί στο τραπέζι το «Ερτζιάν»

– Σε μια συνέντευξή μας τον Ιούνιο του 2014 μου είπατε ότι για χρόνια ζητάτε να δοθεί η κλειστή πόλη της Αμμοχώστου στους νόμιμους ιδιοκτήτες πριν από τη λύση του Κυπριακού, γιατί να μην δημιουργήσουμε μια κοινή ομάδα ειδικών για να μελετήσουν τα κτήρια, χρειάζεται να γίνει master plan. Γιατί αυτό δεν γίνεται;
– Ηλθε ο Μπάιντεν προσπάθησε να κάνει ένα βήμα πάνω σε αυτό, αλλά οι πλευρές δεν συμφώνησαν. Εγώ υποστηρίζω αυτά που έλεγα προηγουμένως. Τα Βαρώσια πρέπει να ανοίξουν, δεν θέλω κανένα μέρος να είναι καταφύγιο ποντικών και κουφάδων. Θέλω να είναι σπίτι των ανθρώπων. Και όταν ανέλαβα το καθήκον αυτό, το συζήτησα με τον Αναστασιάδη από την πρώτη συνάντηση. Το τι είδα ήταν ότι όχι μόνο ο κ. Αναστασιάδης αλλά και εγώ και η Τουρκία και η Ελλάδα και τα Ηνωμένα Έθνη και η Αμερική, με οποιονδήποτε μίλησα, στήριξαν περιεκτική λύση το συντομότερο. Μην ξεχνάτε ότι στην προεκλογική μου εκστρατεία είχα τα Βαρώσια, μίλησα για τα Βαρώσια αλλά και το λιμάνι της Αμμοχώστου και το αεροδρόμιο του «Ερτζιάν» ότι θα έπρεπε παράλληλα να ανοίξουν με τα Βαρώσια. Γενικά υπάρχει μια επιφύλαξη για το αεροδρόμιο «Ερτζιάν» από την ελληνοκυπριακή κοινότητα, βλέπω ότι δεν είναι έτοιμη γι’ αυτό και βέβαια δεν ήμουν επίσης προετοιμασμένος να ανοίξω τα Βαρώσια όταν το «Ερτζιάν» δεν ήταν στο τραπέζι. Αλλά ο πρώτος λόγος που είπα να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για συνολική λύση, είναι διότι αν ξεκινήσουμε να ασχολούμαστε με άλλα ζητήματα θα χάσουμε χρόνο και ειδικά όταν είδαμε τι περάσαμε με το θέμα των κινητών τηλεφώνων και όταν σκεφτώ τις προσπάθειες του Μπάιντεν που έμειναν στην άκρη. Αλλά το οδόφραγμα της Δερύνειας που είναι δίπλα από τα Βαρώσια θα ανοίξει πολύ σύντομα και όταν θα είμαστε σε πιο προχωρημένο στάδιο για τη λύση, όταν θα δούμε ότι είμαστε πολύ κοντά, σχεδόν το έχουμε καταφέρει, θα δημιουργήσουμε αμέσως Τεχνική Επιτροπή. Κάποιες ομάδες δημιουργούν διάφορα σχέδια για τα Βαρώσια, το έργο για «έξυπνη πόλη», μια ομάδα τεχνικών εμπειρογνωμόνων θα πρέπει να δημιουργηθεί, αλλά δεν είμαστε σε αυτό το στάδιο.

Προσπαθούμε να περπατήσουμε στο ίδιο μονοπάτι

– Ένα μήνυμα κλείνοντας… 
-Αυτή η φορά είναι διαφορετική από οποιανδήποτε άλλη φορά, έχουμε διαφορετική κατάσταση, και οι δυο ηγέτες αποφεύγουμε να κατηγορούμε ο ένας τον άλλο, προσπαθούμε να περπατούμε στο ίδιο μονοπάτι. Μιλούμε για μια ώρα και δεν έχω κατηγορήσει ούτε μια φορά τον Αναστασιάδη. Για την κινητή τηλεφωνία ήταν μια εξαίρεση, δεν τον κατηγόρησα προσωπικά, απλά υπογράμμισα το πρόβλημα και αυτό θα πρέπει να διορθωθεί, αλλά δεν παίζουμε το παιχνίδι επίρριψης ευθυνών και ο ίδιος ενεργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Βλέπουμε ο ένας τον άλλο ως συνεργάτες του μέλλοντος και έτσι θα το βλέπουμε. Πολλοί άνθρωποι εργάζονται στις επιτροπές που έχουμε δημιουργήσει, έρχονται ειδικοί της ΕΕ να μας ενημερώσουν για το ευρωπαϊκό κεκτημένο, για να εναρμονίσουμε τους νόμους μας με της ΕΕ και οι Ελληνοκύπριοι μας λένε για την εμπειρία τους και τις δυσκολίες που είχαν κατά τη διάρκεια της εναρμόνισης. Αυτά δεν είναι εμφανή, γίνεται μια πολύ σοβαρή προσπάθεια και ο κύριος λόγος που όλα αυτά συμβαίνουν είναι η πεποίθηση ότι η λύση θα πραγματοποιηθεί. Θα κάνω όσα μπορώ ώστε αυτή η πεποίθηση να μας οδηγήσει σε αποτέλεσμα. Ο μόνος λόγος που είμαι εδώ είναι γιατί θέλω να πω και στην ελληνοκυπριακή κοινότητα ότι, ως Τουρκοκύπριος ηγέτης, είναι βέβαια το καθήκον μου να προστατεύσω τα δικαιώματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας, αλλά είμαι ένα άτομο που καταλαβαίνει τις ανησυχίες των Ελληνοκυπρίων και αντιλαμβάνομαι πόσο σημαντικό είναι να βρούμε μια λύση που να είναι αποδεχτή και από τις δυο κοινότητες και να αντιμετωπίζει τις ανησυχίες και των δυο πλευρών. Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε την Κύπρο να έχει καλύτερες μέρες στο μέλλον και δεν θέλω να χαθεί αυτή η ευκαιρία. Θα δουλέψω με όλη μου τη δύναμη, ώστε αυτή η ευκαιρία να μην χαθεί.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ C. WEEKLY – HAVADIS

– Πώς βλέπετε τη στρατηγική συνεργασία που ξεκίνησε ο Όμιλος του Φιλελευθέρου και η εφημερίδα Havadis;
– Εφημερίδες σε τρεις διαφορετικές γλώσσες, ελληνικά, τουρκικά και αγγλικά, συνεργάζονται μαζί για πρώτη φορά. Ως εκ τούτου, πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα και στις δύο κοινότητες. Ελπίζω ότι φέτος θα φέρουμε μόνιμη ειρήνη και σταθερότητα στο νησί. Βρίσκω πολύ σημαντική αυτή τη συνεργασία. Αν θέλουμε να ζήσουμε με ειρήνη και ηρεμία, μια από τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις είναι να είμαστε σε θέση να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο. Και ο τρόπος για να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο είναι η επικοινωνία. Η σωστή πληροφόρηση θα πρέπει να δοθεί άμεσα στις δύο κοινότητες. Ως εκ τούτου Φιλελεύθερος, Cyprus Weekly και Havadis είναι μια τριπλή συνεργασία και θα ήθελα να σας συγχαρώ γι’ αυτό. Ελπίζω ότι θα αποτελέσει παράδειγμα και για άλλους.

Γράφει: Αντιγόνη Σολομωνίδου Δρουσιώτου
– See more at: http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/302519/akintzi-ston-f-i-asfaleia-mas-den-prepei-na-simainei-apeili-gia-tous-ek#sthash.ABmIqsfD.dpuf

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός2 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή