Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Το Ελληνικό Έθνος

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει
ο Κόντης Ιωάννης (*)
          Τον τελευταίο καιρό πολλά έχουν λεχθεί
και γραφεί περί του Έθνους.
          Συγχρόνως, δεν είναι τυχαίο, έκαναν
την εμφάνιση τους καινοφανείς (αν)ιστορικοί, ελευθεριάζοντες εθνολόγοι,
ανιστόρητοι και λαϊκίζοντες πολιτικοί, οι οποίοι, αντί να ασχολούνται με το
γνωστικό και εργασιακό τους καθεαυτό αντικείμενο, προσπάθησαν να “ορνιθοσκαλίσουν”
πάνω σε βασικές έννοιες, όπως το Ελληνικό
έθνος, έννοιες οι οποίες έμειναν ανεξίτηλες στο διάβα χιλιάδων χρόνων της
ιστορίας μας και μάλιστα δόμησαν την σημερινή ανθρωπότητα.
          Αν είναι δυνατόν η όρνιθες να μπορούν
να σκαλίσουν πάνω σε βράχο!!!

          Πρόκειται για άτομα ρευστής εθνικής
συνείδησης, επιπόλαιου χαρακτήρα, νεωτεριστές, μηδενιστές και σκοπίμως ελευθεριάζοντα
άτομα στον λόγο και τις πράξεις. Στο τέλος, θα αναφέρω δυό λόγια και για την
“σοβαρώς πάσχουσα” κατηγορία των “δήθεν” μελετητών,
νέο-προοδευτικών ή μετά-νεωτεριστών, οι οποίοι αρνούνται πλήρως την ύπαρξη της
εννοίας του Έθνους.
          Για να αντιληφθούμε λοιπόν την έννοια
του έθνους, πρέπει να την απογυμνώσουμε από κάθε άλλο λεκτικό, πολιτικό,
οικονομικό ή συναισθηματικό σχήμα, με τα οποία προσφάτως έχει επενδυθεί και
αλλοτριωθεί.
          Η ορθή έννοια του έθνους, όπως την
αποδεχόμαστε εμείς ως Έλληνες, (Ελληνικό Έθνος), με πολύ απλά και κατανοητά
λόγια, είναι, ότι αυτό αποτελεί μία ιστορική κοινότητα χωρίς να υφίστανται
γεωγραφικά ή χρονικά όρια, και η οποία κοινότητα συνεχίζει να ζει, ενώ οι
διάφορες γενιές της ανανεώνονται γενετικά (γεννούνται και πεθαίνουν).
Παραμένει ζώσα η
πνευματική παρουσία των προηγουμένων γενεών ως συλλογική μνήμη. Ενώ οι γενιές
ανανεώνονται (παρέρχονται), παραμένει ζώσα και ενεργή η πνευματική τους
παρουσία. Έτσι οι νέες γενιές, που αποτελούν τμήμα του Έθνους, συνεχίζουν να
πορεύονται στο μέλλον με την κληρονομία της πνευματικής παρουσίας των
προηγούμενων γενεών. Τα ψυχικά και τεχνικά δρώμενα, τα δημιουργήματα, οι πράξεις,
οι κατασκευές, οι δοξασίες, τα “πιστεύω”, τα ήθη και τα έθιμα, διαμορφώνουν
τον λεγόμενο χαρακτήρα του έθνους. Αυτός ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του έθνους
δημιουργεί τις παραδόσεις, που όπως λέει και η ετοιμολογία της λέξεως, είναι
εκείνα τα πολιτιστικά στοιχεία του έθνους, τα οποία παραδίδονται από την ζώσα
γενεά στην επερχόμενη και τα οποία την ανατροφοδοτούν και την επηρεάζουν βαθειά.
Το
έθνος λοιπόν, περιλαμβάνει όλες τις γενεές από τις οποίες ιστορικά
δημιουργήθηκε μέχρι σήμερα, αλλά και τις μελλοντικές, μέχρι να εκλείψει από της
γης.
          Ένα έθνος μπορεί να εκλείψει από την
γη, όταν χαθούν όλα τα ζώντα μέλη του με φυσικό θάνατο ή όταν εκλείψουν τα
συνδετικά και βασικά χαρακτηριστικά που το συνθέτουν και το διακρίνουν από τα
άλλα έθνη. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι οι εθνικές παραδόσεις, οι κοινές αξίες,
η κοινή συλλογική μνήμη, δηλαδή αυτό που αποκαλούμε εθνική συνείδηση.
Με
τον τρόπο αυτό, όταν το έθνος αποκοπεί από το παρελθόν του, διακόπτει την
επανοτροφοδότησή του και χάνεται, ή αφομοιώνεται από ένα άλλο ισχυρότερο έθνος.
          Ένα έθνος μπορεί να έχει ένα γεωγραφικό
χώρο (μια πατρίδα), όπου γεννήθηκε για πρώτη φορά και να διατηρεί τον χώρο αυτό
εις το μέλλον (π.χ. Έλληνες – Ελλάδα) ή να γεννήθηκε σε έναν χώρο και να
μετοίκησε σε άλλον χώρο, να έφτιαξε δηλαδή μια νέα πατρίδα (π.χ. Ούγγροι/Μαγιάροι
– Ουγγαρία, Οθωμανοί/Τούρκοι – Τουρκία κτλ). Επίσης ένα έθνος, μπορεί να έχει ένα
γεωγραφικό χώρο που ζεί διαχρονικά (πατρίδα), αλλά ουδέποτε να μην κατόρθωσε να
την οργανώσει σε οργανωμένο κυρίαρχο Κράτος (δηλαδή με κυβέρνηση, με διάφορες
εξουσίες, με εξωτερικά σύνορα κτλ), [π.χ. οι Κούρδοι, (οι αρχαίοι Καρδούχοι
κατά τον Ξενοφώντα) ζούσαν και ζούνε διαχρονικά εντός των κρατικών οντοτήτων
άλλων κυρίαρχων εθνών, όπως οι Πέρσες, οι Έλληνες, οι Άραβες, οι Τούρκοι].
          Η έννοια του έθνους μπορεί να
ταυτιστεί με την έννοια του Γένους, διότι εξ ορισμού στην έννοια του έθνους
περιλάβαμε όλες τις γενεές (και αυτές που γεννήθηκαν και βιολογικά απέθαναν).
          Τώρα, όσον αφορά την εξαφάνιση ενός
έθνους με συνολική εξαφάνιση των μελών που το απαρτίζουν (του πληθυσμού του), ιστορικά,
δεν έγινε ποτέ αυτό. Παρά τα υφιστάμενα όπλα μαζικής καταστροφής, παρά τις
ανακύψασες σοβαρές και μεταδοτικές ασθένειες, κανένα έθνος δεν χάθηκε πλήρως με
τον τρόπο αυτό. Πολλά αρχαία έθνη (Ετρούσκοι, Σουμέριοι, Αιγύπτιοι, Φοίνικες Ίνκας,
Αζτέκοι, Μάγια, κτλ), εξαφανίσθηκαν από του προσώπου γης με τον τρόπο της
αφομοιώσεώς τους από άλλα ισχυρότερα έθνη της εποχής τους. Τα προαναφερθέντα
έθνη δεν έχασαν ποτέ το 100% των μελών της ιστορικής τους κοινότητας. Απλώς,
είτε μειώθηκαν εξαιρετικά σε πληθυσμό και αφομοιώθηκαν από άλλα γειτονικά έθνη
ή από κατακτητές, είτε απώλεσαν ή εξασθένησαν την “συνδετική ύλη” που
τα συγκροτούσε, δηλαδή την εθνική τους συνείδηση.
          Οι αιτίες της εξασθένισης της εθνικής
συνείδησης είναι πολλές και διάφορες. Δεν θα προχωρήσω  στην ανάλυσή τους.    Επίσης, είναι πολύ πιθανόν, να χαθούν εθνικές κοινότητες (έθνη) με
συνδυασμό των δύο παραπάνω  λόγων, ήτοι,
αφενός να μειωθεί εξαιρετικά ο πληθυσμός (υπογεννητικότητα, σφαγές, γενοκτονία,
ενσκύψασα σοβαρά επιδημική θανατηφόρος νόσος, μικτοί γάμοι, κτλ) και αφετέρου,
να αφομοιωθεί πλήρως από άλλο έθνος και χαθεί από προσώπου γης λόγω κάποιων
σοβαρών καταστάσεων (συν-ύπαρξη δίπλα σε ισχυρό έθνος, κατάκτηση από βάρβαρο
κατακτητή με διαφορετική ισχυρή κουλτούρα και θρησκεία κτλ).
          Και για να μην δημιουργείται κάποια
σύγχυση, πρέπει να αναφέρω δυό λόγια για την έννοια του λαού.
          Ως λαό (γενικός ορισμός) εννοούμε το
σύνολο του πληθυσμού (αναφερόμαστε σε ανθρώπινες ψυχές) μιας χώρας (ενίοτε και
ενός ολόκληρου έθνους) ή μιας ορισμένης γεωγραφικής περιοχής, ανεξάρτητα από
την θρησκεία, φύλο, εθνικότητα ή υπηκοότητα που έχουν μερικά μέλη του. Το
βασικό τους χαρακτηριστικό είναι ότι ζούνε και αναπτύσσονται σε έναν
συγκεκριμένο χώρο, και έχουν κοινή πορεία ζωής. Λέμε π.χ. ο Ελληνικός λαός, ο
λαός της Δράμας, ο Θεσσαλικός λαός κ.ο.κ. Δηλαδή η έννοια “λαός”
αναφέρεται συγκεκριμένα μόνον στις ανθρώπινες ψυχές ενός έθνους, ενώ η έννοια
έθνος είναι επάλληλος και περιέχει εκτός του λαού και τα κοινά χαρακτηριστικά
τους (γλώσσα, πολιτισμό, ιστορία, ήθη και έθιμα κ.τ.λ.).
Συνήθως,
όταν αναφερόμαστε στην έννοια του λαού, εννοούμε τον ζώντα πληθυσμό της
παρούσης γενιάς, (αυτοί που ζούνε σήμερα στον συγκεκριμένο τόπο). Πολλές φορές
όμως, κάτω από τον γεωγραφικό αυτό περιορισμό, χρησιμοποιείται η έννοια λαός
για να περιγράψει γεγονότα άνευ χρονικού περιορισμού, π.χ. αναφέρουμε την
φράση, “Οι αγώνες του Ελληνικού λαού για την ελευθερία του…”,
εννοούμε και των γενιών που έζησαν παλιότερα και πολέμησαν για την ελευθερία
και σήμερα δεν υπάρχουν. Με την έννοια αυτή, δεν αναφερόμαστε μόνον στην ζώσα
γενεά, αλλά και στις παρελθούσες.
          Αναφέρω λίγα λόγια πως μας προέκυψαν
ετυμολογικώς, στην ελληνική γλώσσα, οι λέξεις έθνος, γενεά (γένος), λαός, φυλή,
κράτος.
          Η λέξη έθνος, προήλθε από την βασική
αρχαϊκή ρίζα “εθ”, από την οποία παράγονται και οι λέξεις έθος ,
ήθος, ηθικός, έθιμο, και η οποία εκφράζει ακόμη και από τα χρόνια του Ηροδότου
την κοινότητα των ανθρώπων που έχουν κοινό αίμα (κοινή γενιά), κοινή θρησκεία,
κοινή γλώσσα και κοινά ήθη και έθιμα. Αντιθέτως, σε όλες τις Ευρωπαϊκές
γλώσσες, η έννοια του έθνους αποδίδεται διά της Λατινικής λέξεως
“natio” (ασφαλώς με διάφορες παραλλαγές), λέξη που σημαίνει
“γένος” από το ρήμα “nascor” που σημαίνει
“γεννιέμαι”.
          Ο λόγος, ίσως, που επικράτησε στους
Έλληνες η λέξη “έθνος” αντί του “γένος”, είναι, γιατί το
επίθετο “εθνικός” αποδίδει πλήρως τον χαρακτηρισμό της εννοίας έθνος,
ενώ το επίθετο “γενικός” (από το “γένος”) δεν αποδίδει την ίδια
έννοια. Είναι πρόδηλο ότι, όταν λέμε “Μεγάλη του Γένους Σχολή” ή
“Μεγάλοι Διδάσκαλοι του Γένους” ταυτίζονται πλήρως στην Ελληνική
γλώσσα με τη “Μεγάλη του Έθνους Σχολή” και “Μεγάλοι Διδάσκαλοι
του Έθνους”, ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο με τα αντίστοιχα επίθετα στις
φράσεις: “Γενική Σχολή” και “Εθνική Σχολή” ή “Γενικοί
Διδάσκαλοι” και “Εθνικοί Διδάσκαλοι”. Επίσης άλλο πράγμα είναι η
“Εθνική επιταγή”, που σημαίνει ότι είναι απαίτηση όλων των γενεών του
Έθνους, των παρελθουσών και των μελλοντικών και όχι μόνον της παρούσης ή μιας μερίδας
αυτής και άλλο η “Γενική επιταγή”, που σημαίνει άλλα πράγματα.
Το
“γένος” προέρχεται από το ρήμα γεννώ και όπως αναφέραμε σημαίνει:
οικογενειακή καταγωγή, γενιά, καταγωγή, αυτοί που έχουν κοινούς ανιόντες,
επίσης Γένος=Φυλή, (αλλά και αρσενικό και θηλυκό γένος).
          Η φυλή, εκ του φύω- φύομαι, συνδέεται
με το Φύλο (Sex), και είναι συνδεδεμένη έννοια με τους δεσμούς αίματος. Είναι η
ίδια λέξη με την ιταλική ράτσα (razza) και την αγγλική/γαλλική (race).
Παραπάνω, αναφέραμε
την έννοια του Λαού. Η λέξη προέρχεται από το “λας”=λίθος (λα-τόμος =
αυτός που τέμνει λίθους), και η Πατρίδα μας ονομάζεται Ελλάς: (Ελ-λας= Ελ=Φως, [(ή Ήλ) Ήλ-ιος] δηλαδή Φωτεινός Λίθος= η Χώρα του Φωτός).
          Λαός λοιπόν είναι το έμψυχο υλικό, οι
άνθρωποι, οι πολίτες, το ανθρώπινο δυναμικό ενός έθνους. Στη Ομηρική έννοια λαός
σήμαινε τους άνδρες, διότι ήταν το “ισχυρό” (“σκληρό” σαν
πέτρα) στοιχείο της φυλής, οι πολεμιστές.
          Για την έννοια τού κράτους είπαμε, ότι
αποτελεί την συγκροτημένη πολιτεία του έθνους, η οποία έχει έδαφος (επικράτεια),
όρια (σύνορα), σύνταγμα, νόμους που ρυθμίζουν τις σχέσεις όλων των ειδών μεταξύ
των αρχών και των πολιτών, διακριτές αρχές, κτλ.
Στην έννοια τού έθνους αντιστοιχεί ο λαός (ο λαός
απαρτίζει ένα έθνος), ενώ στην έννοια
τού κράτους αντιστοιχεί ο πολίτης
(οι πολίτες μιας χώρας συνθέτουν το
κράτος).
          Παρά τον ορισμό της εννοίας
“έθνος” που δώσαμε παραπάνω, υπάρχουν σήμερα οργανωμένα κράτη τα
οποία για δικούς τους λόγους δίνουν έναν άλλο ορισμό του έθνους, αυτόν της
κοινής συνείδησης της κοινότητας, ότι δηλαδή, αποτελούν ένα εθνικό σύνολο οι
έχοντες κοινή συνείδηση άνθρωποι, ότι αποτελούν μία εθνική κοινότητα και με τον
τρόπο αυτόν αυτοπροσδιορίζονται. Τέτοια έθνη αποτελούν το Αμερικανικό, το Ελβετικό,
το Ρωσικό κ.ά, χωρίς αυτά τα έθνη να διαθέτουν πλήρως τα χαρακτηριστικά που
περιγράψαμε παραπάνω (διαφέρουν δηλαδή στη γλώσσα, δεν έχουν κοινή παράδοση ή
δεν έχουν κοινή καταγωγή). Το ίδιο υποστηρίζουν και Γάλλοι επιστήμονες (Γαλλική
Σχολή), ότι κύριο κριτήριο για τον προσδιορισμό τού έθνους είναι η κοινή
συνείδηση της κοινότητας ότι δηλαδή αποτελούν ένα εθνικό σύνολο.

          Ας περάσουμε
τώρα στους σύγχρονους “μηδίσαντες” Έλληνες, δηλαδή τους εραστές της αποδόμησης του βασικότερου
πυλώνα της Ιστορίας μας, της εννοίας του έθνους. Προσπαθούν με κάθε πρόσφορο
μέσον και τρόπο να απεθνικοποιήσουν το Ελληνικό Έθνος και την ένδοξη ιστορία
μας, την Μητέρα των Ιστοριών της Ανθρωπότητας. Αυτοί λοιπόν οι Νέο-Έλληνες,
ερμηνεύουν  την ιστορία μας μέσα από ένα  θεωρητικό πλαίσιο μιας καινοφανούς πλατφόρμας
της “μετά-νεωτερικότητος” (Post-modernite). Αρχικά αυτή ήταν μια
ενασχόληση σέ τομείς όπως η αρχιτεκτονική, η ζωγραφική, η μόδα, ο κινηματογράφος,
το τραγούδι. Δεν προσφέρονταν για τίποτε άλλο, πολλώ δε μάλλον για την νέα θεώρηση
βασικών εννοιών όπως το Έθνος. Σε αυτή την πλατφόρμα, όπως την χρησιμοποιούν οι
αναφερθέντες σύγχρονοι “μηδίσαντες” ιθαγενείς (Έλληνες), (μην φανταστείτε ότι είναι τίποτε
ημίθεοι της διανόησης… πρόκειται για διανοούμενους της πιάτσας, της κομματικής
γιάφκας…), δεν υπάρχουν επιστημονικά και λογικά συμπεράσματα για να “πιαστείς”
και να εργασθείς. Υπάρχουν μόνον “κολλημένες” κομματικές ιδέες,
κυρίως αριστερής ιδεολογίας, συμπλέγματα κατωτερότητας, γλωσσικά και
γλωσσολογικά παίγνια, και ότι άλλες αηδίες μπορεί να βγάλει ο νους τέτοιων
ατόμων. Και εάν οι άνθρωποι αυτοί τα λέγανε αυτά στα καφενεία της γειτονιάς
τους ή στις υπόγειες κομματικές γιάφκες, ή όπου αλλού πάνε και συνέρχονται, έχει
καλώς… Έλα όμως που λέγονται και γράφονται από άτομα της επίσημης Ελληνικής
Κυβέρνησης, και μάλιστα του Υπουργείου Παιδείας, (γιατί εν τω μεταξύ, δυστυχώς,
μεταπήδησαν στην Κυβέρνηση…!). Το αποτέλεσμα τέτοιων ενεργειών,  θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και
έρχεται να αποδομήσει και να γκρεμίσει την έννοια του έθνους των Ελλήνων,
βαλλόμενο δυστυχώς εκ των έσω. Το ισχυρό κτύπημα στο Ελληνικό Έθνος, έρχεται με
την αφαίρεση από σχολικά βιβλία της ελληνικής ιστορίας ολόκληρων κεφαλαίων
εμβληματικών ιστορικών περιόδων της ένδοξης ιστορίας μας ή εμβληματικών
ιστορικών προσώπων (μορφών) της ιστορίας μας καθώς και απόρριψη της Ορθοδόξου
Ελληνικής Εκκλησίας. Με την παράλειψη/εξαφάνιση αυτή, όλο το θέμα καθίσταται περισσότερο
δύσκολο και επικίνδυνο. Δεν μας έφτανε η ενσκύψασα οικονομική και πολιτική
κρίση, μας προέκυψαν και αυτοί οι ιθαγενείς αμφισβητίες, που λέγουν ότι εμφανίζονται
σαν υποψήφιοι σωτήρες της Πατρίδος, αλλά 
εκκρίνουν ένα θανάσιμο δηλητήριο που διαποτίζει τα σωθικά όλων μας και κυρίως
της σπουδάζουσας νεότητας, και κάνουν το θέμα της αμφισβήτησης του έθνους μας
ασφυκτικό και εκρηκτικό. Είναι οι ιδρυτές του “Ελλαδισμού”,  δηλαδή ενός ασθενούς κεντρομόλου Ελληνισμού εντός
του Ελληνικού Κράτους, που  βέβαια, δεν
ταυτίζεται με τον όλο Ελληνισμό. Είναι αυτοί που μιλούν για τον “συνωστισμό
στη παραλία της Σμύρνης” το 1922, για τις “Σουλιώτισσες και τις
Ναουσαίες στην Αραπίτσα που δεν πήδησαν στο γκρεμό για να μην ατιμαστούν από
τον βάρβαρο Οθωμανό κατακτητή, αλλά “γλίστρησε” η πρώτη και πέφτοντας,
παρέσυρε στο γκρεμό τις άλλες”, για τους Ήρωες του 1821 που δεν ήταν
τίποτε άλλο παρά “κατσικοκλέφτες” και “ληστές”, οι
Μακεδονομάχοι του 1904 -1908 που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά “τζιαχαντιστές
της εποχής τους”. Άκουσον… άκουσον!!! Φτάσανε να αμφισβητούνε και την
γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής!! Συμπερασματικά αμφισβητούν το Ελληνικό
Έθνος του 1821 και άλλα σπουδαία κεφάλαια της Ελληνικής Ιστορίας!!! Εθνομηδενιστές!!!
Τι μας λέμε λοιπόν!!! Ότι δεν υπήρξαμε! Ότι είμαστε ένας καινούργιος λαός που
προέκυψε από συνονθυλεύματα άλλων, όπως έγραφε πριν ένα αιώνα ο πλανεμένος Γότθος
Ι. Φαλμεράϊερ.

          Αυτές και
άλλες πολλές ανοησίες μας λένε, που δεν κρίνω χρήσιμο να αναφερθούν και να
κουράσουν. Δυστυχώς αυτά θα περάσουν στα βιβλία του Δημοτικού, του Γυμνασίου και
Λυκείου για να αλλοιώσουν με την εκπαίδευση, την εθνική συνείδηση των
Νέο-Ελλήνων.

          Η ιστορία όμως,
γράφεται στα πεδία των μαχών του καθήκοντος και της τιμής, γράφεται με αίμα,
ιδρώτα, αγώνες και όχι μέσα στα καφενεία, τα κομματικά γραφεία και τις
κομματικές γιάφκες. Η Ελληνική Ιστορία είναι γραμμένη από Έλληνες κολοσσούς
ιστορικούς όπως οι αείμνηστοι Κ.Παπαρηγόπουλος, Α.Βακαλόπουλος που είχαν το
επιστημονικό και ελληνικό παράστημα να γράψουν ιστορία. Είναι αδιανόητο νάνοι
της ελληνικής διανόησης και ασήμαντες ποσότητες σαν κάποιον Φίλη ή κάποιον
Λιάκο να προσπαθούν να “ορνιθοσκαλίσουν” πάνω στον βράχο του Ελληνικού
Έθνους και της ένδοξης Ελληνικής Ισορίας, για την οποία όλοι οι Έλληνες είμαστε
ιδιαιτέρως υπερήφανοι.

          Η
μετανεωτερικότητα λοιπόν ας παραμείνει ως πλατφόρμα σκέψης και δράσεις εκεί που
ανήκει, δηλαδή στους “κουλτουριάρηδες” του σινεμά και της
αρχιτεκτονικής  παράξενων κτηρίων
“νέας αντιλήψεως”. Δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τα σοβαρά θέματα
του Έθνους και της Εθνικής Ιστορίας που αποτελούν τον σκληρό πυρήνα της
συγκρότησης του Ελληνικού Έθνους και του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους, το οποίο
αποτελεί τον αδιαφιλονίκητο συνεχιστή και κληρονόμο της ένδοξης αρχαίας,
ελληνιστικής, βυζαντινής, μεσαιωνικής και συγχρόνου ιστορίας της Ελλάδος!

          Σαν
συμπέρασμα όλων των παραπάνω, θέλω να αναφέρω, ότι η σύγχρονη Ελλάς αποτελεί
συνέχεια της αρχαίας Ελλάδος, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες αποτελούν γνήσια τέκνα
και συνεχιστές του Ελληνικού Έθνους. Η σύγχρονη Ελλάς, δεν έχει ανάγκη
αναθεώρησης της ιστορίας της και ασφαλώς της Εθνικής της Ταυτότητος. Διαθέτει
μία από τις πλέον αρχαίες ιστορικές Εθνικές Ταυτότητες. Ο Ελληνικός Λαός διαθέτει
μνήμη και τεραστία αντοχή και θα ξεπεράσει και αυτή την νέα ενσκύψασα απειλή.
Την Ελλάδα δεν την αγγίζει η Παγκοσμιοποίηση και οι σύγχρονοι εθνομηδενιστές εκφραστές
της, που εργάζονται σκληρά να σκάψουν τα βαθειά της θεμέλια.

Δεν
είναι μόνο οι ιθαγενείς ανόητοι που πολεμούν την Πατρίδα εκ των έσω. Όλο το
Παγκόσμιο Σύστημα, αυτό που λέμε Παγκοσμιοποίηση, (Παγκόσμια Τράπεζα Εμπορίου, Παγκόσμια
Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το Διεθνές Δικαστήριο, κ.α.), αποτελούν
όπλα της παγκόσμιας διακυβέρνησης, και δυστυχώς δεν βρίσκονται/ελέγχοντα  στα/από τα χέρια των Λαών του Κόσμου. Αυτοί
δημιουργούν και ελέγχουν το παγκόσμιο παίγνιο… χρεωκοπίες χωρών, πολέμους,
προσφυγικά ρεύματα, άνοδο και πτώση των τιμών και αξιών στα χρηματιστήρια κ.α.
          Δεν μπορούν όμως να θίξουν καθόλου την
Ελλάδα. Η Ελλάς είναι το Φως που καταυγάζει τον Κόσμο!
Η
Ελλάς προορίζεται να ζήσει στους αιώνες, όσο θα υπάρχει ο πλανήτης Γη!
(*)
Ο Κόντης Ιωάννης είναι Υποστράτηγος
ε.α.
Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και
Εθνολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή