Γενικά θέματα
«Παραίτηση» Νταβούτογλου και «ερντογανισμός»
τρελό λεωφορείο Τουρκία πίσω από το οποίο βρίσκονται η Κύπρος, η Ελλάδα,
η περιφέρειά μας και η τουρκική κοινωνία

Αμπντουλάχ Γκιούλ, Φετουλάχ Γκιουλέν, και τώρα ο πνευματικός και
επιστημονικός μέντορας του Ερντογάν ο Αχμέτ Νταβούτογλου. Μένει τελικά
μόνος του ο Ερντογάν μαζί και κάποιοι αλλοπρόσαλλοι φανατικοί
ομοϊδεάτες;
Οι «προβλέψεις» δεν εμπίπτουν στην δική μας αρμοδιότητα.Αποτελούν προνόμιο των μελλοντολόγων, αστρολόγων και φαντασιόπληκτων.
Γι’ αυτό μόνο προσανατολιστικά μπορούμε να μιλήσουμε. Δηλαδή, μπορούμε
μόνο να περιγράψουμε προδιαγραμμένες τάσεις, σταθεροποιημένες τάσεις και
τάσεις που αποσταθεροποιούνται ραγδαία. Σε αυτή την προσανατολιστική
προσέγγιση, επίσης, μπορούν να φωτιστούν κάποιες ορατές προϋποθέσεις
όπως είναι και όπως εξελίσσονται. Υπό αυτό το πρίσμα η πολιτική ηγεσία ενός κράτους σταθμίζει,
εκτιμά και αποφασίζει στην βάση πολλών άλλων κριτηρίων και παραγόντων
που αφορούν το κράτος, την ισχύ του, τις συμμαχίες του και κυρίως στην
βάση του έσχατου κριτηρίου της εθνικής επιβίωσης. Σε πρώτη φάση λοιπόν
καταγράφουμε μερικές πτυχές και λογικά πολλά έπονται.
κράτους πριν ένα αιώνα εκτελέστηκαν ανείπωτες θηριώδεις
«ομογενοποιητικές» εθνοκαθάρσεις και γενοκτονίες, επί πολλές δεκαετίες ο νεοτουρκικός προσανατολισμός ήταν «κοσμικός» / «μοντερνιστικός».
πολλούς ειδοποιούς διαφορές και ιδιομορφίες που αφορούν την
θρησκευτική, πολιτισμική και ευρύτερα ανθρωπολογική δίνη Ανατολικά του
Αιγαίου. Καλά είναι να δώσουμε μερικά στοιχεία η συμπλοκή των
οποίων θα προσδιορίσει την πορεία και την ένταση της δίνης μέσα στην
οποία βρίσκεται το νεοτουρκικό κράτος:
- Μοντερνιστικό κοσμικό κράτος το οποίο επιχείρησε και εν μέρει πέτυχε να διαθέτει ισχυρή διοίκηση συμπεριλαμβανομένων ΕΔ ούτως ώστε να διασφαλίζεται η «κρατική συνοχή».
- «Κρατική συνοχή» που διασφαλιζόταν δυναστικά κα δεσποτικά.
Ανελέητοι μηχανισμοί επιχειρούσαν ακατάπαυστα εθνοκάθαρση, συγχώνευση
και αφομοίωση όσων μελών μειονοτήτων επέζησαν των γενοκτονιών. - «Μοντερνιστικό» επίσης ως προς τις ειδοποιούς διαφορές της κρατικής δομής και κρατικής τάξης που ενοποιούσε την πολιτική και την στρατιωτική ηγεσία ως εγγυητή του κεμαλικού καθεστώτος.
- Επί μακρόν εκτέλεση μιας κυριολεκτικά κτηνώδους καταστολής ενός ολόκληρου έθνους (του Κουρδικού, το οποίο εντός της Τουρκικής Επικράτειας αριθμεί τουλάχιστον δύο δεκάδες εκατομμύρια).
- Προσεκτική και συχνά «επιδέξια ουδέτερη» εξωτερική πολιτική
ούτως ώστε το επισφαλές κρατικό οικοδόμημα που καθόταν πάνω σε
διαφοροποιημένα ανθρωπολογικά θεμέλια δεν θα αντιμετώπιζε σοβαρούς
εξωγενείς κλονισμούς. - «Κοσμικό», επίσης, όχι με την έννοια της απουσίας θρησκείας
αλλά με την έννοια της πατερναλιστικής ένταξής της στο
κοινωνικοπολιτικό, πολιτικοοικονομικό σύστημα του νεοτουρκικού κράτους.
Μπορεί το Κεμαλικό καθεστώς να έθρεψε «κοσμικούς» που πιθήκιζαν τους
δυτικούς μοντερνιστές, πλην μεγάλο μέρος των μελών της νεοτουρκικής
κοινωνίας είναι πιστοί στα θεοκεντρικά και ενίοτε θεοκρατικά δόγματα του
Αλλάχ.- Τι έκαναν οι Κεμαλικοί; Δεν είμαι ο πιο αρμόδιος,
άλλοι πρέπει να γράψουν ενώ η μεγάλη αυθεντία ο Νεοκλής Σαρρής άφησε τα
εγκόσμια πριν λίγα χρόνια. Από ότι όμως κατάλαβα –και βρίσκεται υπό την
αίρεση εξειδικευμένης γνώσης– η κεμαλική πολιτική απέναντι στο Ισλάμ
ήταν εξεζητημένη: Αφενός υπήρχε μέριμνα να μην αμφισβητηθεί ο κοσμικός /
μοντερνιστικός χαρακτήρας του κράτους. Αφετέρου δινόταν ένας μεγάλος
και εξεζητημένος αγώνας για διασφάλιση νομιμοποίησης με τρόπους που δεν
θα έφερνε σε σύγκρουση το κράτος με την ισλαμική πίστη. [Για παράδειγμα
το άρθρο 136 του Συντάγματος το οποίο επιβάλλεται στην πίστη σε
αντίθεση, πχ, με την Γαλλία η οποία τηρεί αποστάσεις από τις
θρησκευτικές υποθέσεις – οφειλή ΝΡ].
- Τι έκαναν οι Κεμαλικοί; Δεν είμαι ο πιο αρμόδιος,
δεξιοτεχνικά διατυπωμένες περιγραφές του Κονδύλη για την σχέση του
μοντερνιστικού ευρωπαϊκού κράτους με την χριστιανική πίστη.
Κάπως έτσι, νομίζω, και το μοντερνιστικό νεοτουρκικό κράτος. Η επιτυχία του έγκειται στο ότι πέτυχε μιαιεραρχική σχέση κεμαλικού κράτους και ισλάμ με έσχατο κριτή το πρώτο
ούτως ώστε να διασφαλίζεται η συνοχή και επιβίωση του κράτους.
Σίγουρα έξυπνα δεν τόλμησε να συγκρουστεί μετωπικά με την πίστη ενώ το
πιο σύνηθες είναι να χρησιμοποιείται η πίστη εξεζητημένα εργαλειακά.
και ένα νέο προσανατολισμό και πως η «αποχώρηση» του πολιτικού και
πνευματικού μέντορα θα επηρεάσει τον Ερντογάν, τους ομοϊδεάτες του και
την εξέλιξη του τουρκικού κράτους;
Ιδιαίτερα από ένα μόνο αναλυτή. Ούτως ή άλλως σε όλα τα βιώσιμα κράτη η
προσπάθεια εξειδικευμένων σταθμίσεων και εκτιμήσεων που σχετίζονται με
τις αποφάσεις της στρατηγικής είναι έργο του ίδιου του κράτους και των
κρατικών λειτουργών που διαθέτουν ή πρέπει να διαθέτουν την αναγκαία
δομή, τις αναγκαίες πληροφορίες και την αναγκαία εξειδικευμένη γνώση.
Όπως ήδη είπαμε, εδώ καταγράφουμε προσανατολισμούς και τάσεις φωτίζοντας
μόνο μερικές προϋποθέσεις και θέτοντας ερωτήματα.
προσανατολιστικές περιγραφές είναι στοιχειωδώς σωστές σημαίνει ότι
διαχρονικά μοντερνισμός / κεμαλισμός και ισλαμική πίστη πορεύονταν
παράλληλα και συχνά έσμιγαν με κυρίαρχο όμως τον κεμαλισμό.
την έννοια μεγαλόπνοων ιδεών αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με
άξονα το νεοτουρκικό κράτος και προσαρμοσμένα πρότυπα διακυβέρνησης.
«ξεμύτισαν» με κίνδυνο να ανατραπούν αυτές οι λεπτές ισορροπίες. Το
αποτέλεσμα ήταν ότι τελικά έχαναν την εξουσία. Ο κεμαλισμός
και ο στρατός ξανά και ξανά κυριαρχούσε διαιωνίζοντας ενός αιώνα
αμφιλεγόμενη αλλά σταθερά προσανατολισμένη αμφίδρομη σχέση κράτους και
πίστης.
Νταβούτογλου στο «Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες» υιοθετώντας μια στάση που
μπορεί πλέον να είναι πολύ δυνατή στην Τουρκία αμφισβητεί την
πρωτοκαθεδρία του κράτους επί της πίστης:
στις μουσουλμανικές κοινωνίες αποσκοπούν στο να αλλάξει η παραδοσιακή
Selbstverständnis του ισλαμικού πολιτισμού προς την κατεύθυνση της
Selbstverständnis του δυτικού ανθρώπου, την οποία ο Husserl περιέγραψε
ως τη βασική αιτία για την κυριαρχία του δυτικού πολιτισμού.6 Το βασικό
φαινόμενο της αντίθεσης προκύπτει μεταξύ της Selbstverständnis του
Μουσουλμάνου η οποία είναι συνδεδεμένη με οντολογικές προϋποθέσεις και
της υποθετικής/υλικής Selbstverständnis των εκσυγχρονιστών σε μια εποχή
κυριαρχίας του δυτικού πολιτισμού. Μια τέτοια σύγκρουση οδηγεί σε
διχασμένες προσωπικότητες στις μουσουλμανικές κοινωνίες οι οποίες
μπορούν να ονομαστούν επίσημες [η] / κοσμικές [ή] τακίγια
(προσποιήσεις). Η τουρκική κοινωνία μπορεί να θεωρηθεί ως πρότυπο μιας τέτοιας εκτεταμένης σύγκρουσης.», σελ. 32. [έμφαση δική μου]
παρουσία του Νταβούτογλου τις δύο τελευταίες δεκαετίες και ο τρόπος που
επηρέασε τον Ερντογάν, τους διανοούμενους και την Τουρκική κοινωνία,
έθρεψε την «διχασμένη προσωπικότητα» του νεοτουρκικού κράτους και πόσο
αυτό θα επηρεάσει τις εξελίξεις τους μήνες και χρόνια που έρχονται;
πέτυχαν ή επειδή ενδεχομένως επειδή θα αποτύχουν οδηγώντας την Τουρκία
και την περιοχή προς την άβυσσο –και την περιφέρειά μας προς καταστάσεις
που κανένα φανταστικό σενάριο δεν θα μπορούσε να προβλέψει αλλά σίγουρα
ακραία επικίνδυνες για όλους–, αλλά επειδή έθεσαν το νεοτουρκικό κράτος σε μια νέα ριψοκίνδυνη τροχιά.
Για τους νέο-ισλαμιστές νέο-οθωμανούς αυτό ήταν ένα «στοίχημα»συμβατόεάν όχι επιβαλλόμενο από την πίστη τους. Κανείς δεν έχει παρά να
μελετήσει το κατά τα άλλα πολύ σημαντικό βιβλίο «Εναλλακτικές
Κοσμοθεωρίες» του Νταβούτογλου για να το κατανοήσει.
προσδιορίζει τον πνευματικό και θρησκευτικό προσανατολισμό των
νέο-ισλαμιστών οι οποίοι φιλοδόξησαν να ωθήσουν το νεοτουρκικό κράτος
προς ένα ηγεμονισμό νέο-Οθωμανικών προδιαγραφών και πλανητικής
εμβέλειας.
πλάστιγγα ο Ερντογάν κλίνει περισσότερο προς την πλευρά του
Αλλάχ/θεοκρατείας ενώ οι τάσεις που έθρεψαν οι νέο-ισλαμιστές τις δύο
τελευταίες δεκαετίες ενδέχεται να φούντωσαν στην τουρκική κοινωνία σε
βαθμό που ίσως πολλοί θα εκπλαγούν.
Όχι οι μουσουλμάνοι όμως οι οποίοι είναι κοντά δισεκατομμύριο και στην
Δύση αποικιοκρατικές ιδεοληψίες εμποδίζουν την καθαρή θέαση:
θέση να αντιληφθούν την απτή χρησιμότητα των “μεταφυσικών” κατασκευών
μέσα στον κοινωνικό αγώνα για ισχύ. Ίσως να είναι “καθ’ αυτό” (διάβαζε:
από την σκοπιά φιλελεύθερων ωφελιμιστικών αντιλήψεων) αδιάφορο, ποια
ιδέα περί Θεού πρεσβεύει κάποιος, ωστόσο η πρακτική διαφορά γίνεται
τεράστια, αν υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι για την ιδέα τους περί Θεού
είναι πρόθυμοι να πεθάνουν ή να σκοτώσουν, αφού συνδέουν μαζί της τη
δική τους ταυτότητα».
ένα ολόκληρο πνευματικό σύστημα, κοσμοαντιλήψεων, κοσμοθεωριών,
θεοκεντρικών δογμάτων, οικονομικών δογμάτων γύρω από αυτά και προχώρησαν
σε εξωτερικά ανοίγματα στην βάση μιας ισλαμικής κοσμοαντίληψης που
ήθελε το νεοτουρκικό κράτος τον ηγεμόνα-σωτήρα των μουσουλμάνων όλου του
πλανήτη και μια εκτεταμένη τουρκοκεντρική γεωπολιτική θεώρηση του
κόσμου.
Δύοολόκληρες δεκαετίες οι νεοισλαμιστές πάλευαν στην μια πλευρά εσωτερικά
για να κυριαρχήσουν και το πέτυχαν και στην άλλη πλευρά εξωτερικά για να
ανοίξουν λεωφόρους μιας ηγεμονικής εξωτερικής πολιτικής. Αυτό που θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε με έμφαση είναι ότι διάνυσαν πολύ δρόμο και με μεγάλη ταχύτητα.
μέσα σε ένα κράτος όπου η μέριμνα των κρατούντων ήταν να μην υπάρχουν
άνεμοι στο πλαίσιο μιας εύθραυστης πλην επί μακρόν βιώσιμης τάξης.
Επί δύο δεκαετίες ανέμιζαν την θρησκεία πάνω σε μεγάλες σημαίες –και
για να μιλήσουμε ξανά με τους παραστατικούς Κονδύλειους τρόπους, σε
βαθμό που ίσως πλέον είναι δύσκολο να κατεβάσουν κάποιοι άλλοι τον Αλλάχ
στο υπόγειο αλλά ούτε καν στον προθάλαμο ή την βιτρίνα– και προκάλεσαν
σημαντικές αλλαγές στην οικονομία που έβγαλαν την Τουρκία από το
προ-νέο-ισλαμικό βάλτο.
κινήθηκε και όπως δομήθηκε την τελευταία δεκαετία ένας ακριβής
προσανατολισμός δεν είναι εύκολο να αναγνωριστεί. Σίγουρα οι
νέο-ισλαμιστές έκαναν πολλές αλλαγές για να κατεδαφίσουν τους ελέγχους
του κεμαλικού κατεστημένου και την ασφυκτική εποπτεία των τουρκικών ΕΔ
ως θεματοφυλάκων του κράτους όπως δημιουργήθηκε και όπως εξελίχθηκε.
γίνεται, ιδιαίτερα όταν οι αξιωματικοί ενός από τους μεγαλύτερους
στρατούς του κόσμου επί δύο αιώνες έμαθαν να είναι όχι μόνο το κράτος
αλλά και οι εντολείς της πολιτικής και της κοινωνίας, καθώς επίσης και
σημαντικός οικονομικός παράγων.
- Τα περιβόητα «μηδενικά προβλήματα» πολλαπλασίασαν
τα προβλήματα σε βαθμό και σε έκταση που είναι αμφίβολο αν μπορούν, έστω
και στοιχειωδώς, να ελεγχθούν στοιχειωδώς. - Η δε κατάσταση στα Ανατολικά της σύνορα εν πολλοίς και λόγω
απίστευτα λανθασμένων επιλογών της Άγκυρας εξελίσσεται σε ριζικές
ανακατατάξεις ιδιαίτερα όσον αφορά τους Κούρδους, σε βαθμό που
είναι πλέον αμφίβολο εάν μπορεί να επιβιώσει το νεοτουρκικό κράτος στην
παρούσα του μορφή.
στοιχειωδώς το πώς κινείται η Τουρκία και γιατί εκτιμάται ότι βρίσκεται
στην κόψη του ξυραφιού, είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε τους
προσανατολισμούς των νέο-οθωμανών νέο-ισλαμιστών που όπως είπαμε
επηρέασαν ανεξίτηλα πλέον την τροχιά του νεοτουρκικού κράτούς.
δεν είναι να εξαντλήσει τα μεγάλα ζητήματα του τίθενται. Αντίθετα σκοπός
είναι να υπογραμμιστεί αυτό που επί δύο δεκαετίες γράφουμε εμείς και
άλλοι, ότι δηλαδή η Τουρκία λόγω έλευσης των νέο-ισλαμιστών και ανεξαρτήτως του πως θα εξελιχθούν τα πράγματα βρίσκεται σε μετάβαση.
Στην Ελλάδα «είχαμε την τύχη» ή καλύτερατην ευκαιρία να κατανοήσουμε την τις εξελίξεις Ανατολικά του Αιγαίου
διότι μετά από παραίνεση πολλών –Ν. Σαρρή, Σπ. Μαρκεζίνη, Σ.
Καλεντερίδη, ο υποφαινόμενος, ο Γ. Μάζης κ.α.– έγινε στην Ελληνική
γλώσσα η πρώτη μετάφραση του «Στρατηγικού Βάθους». Ακολούθησαν μεταφράσεις σε πολλές άλλες γλώσσες.
Η ανατολική Μεσόγειος: Δραματικές αλλαγές, δραματικές ευκαιρίες. ΟΝικόλαος Ραπτόπουλος, Η
θέση του ισλαμικού κόσμου στη στρατηγική της ισλαμικής κυβέρνησης ΑΚΡ.
Μια περίπτωση εργαλειακής χρήσης των «προνομιακών» σχέσεων. ΟΣάββας Καλεντερίδης, Η Τουρκία σε κρίσιμο σταυροδρόμι: Από τον Κεμαλισμό στο μετριοπαθές (;) Ισλάμ. Ο Σπυρίδων Ν. Λίτσας, H θεωρία της ήπιας ισχύος στο πλαίσιο των νέο-οθωμανικών προσανατολισμών: Μια ενδοσκόπηση στο Στρατηγικό βάθος. Και ο υποφαινόμενος, Νέο-οθωμανισμός και τουρκική στρατηγική μετά το 2002. Συγκριτική ανάλυση της ελληνικής και της τουρκικής στρατηγικής.
να διαβάσουμε έγκαιρα αυτά τα κείμενα. Αυτό γιατί ο στρατηγικός
προσανατολισμός μιας χώρας και ο πολιτικός και στρατηγικός ορθολογισμός
των αποφάσεων απαιτεί σωστή γνώση. Επιπλέον, καλά κάνουμε να θυμόμαστε
πάντα τονSun Zu: “Εάν γνωρίζεις τον εχθρό σου και τον
εαυτό σου, δεν έχεις ανάγκη να φοβάσαι το αποτέλεσμα ακόμη και εκατό
μαχών. Εάν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά όχι τον εχθρό, για κάθε νίκη που
κερδίζεις θα έχεις και μια ήττα. Εάν δεν γνωρίζεις τον εαυτό σου, ούτε
τον εχθρό, θα νικηθείς σε κάθε μάχη.»
–σε συνεννόηση με Ερντογάν; παραμένει στην εφεδρεία; Θα αντικρούσει τον
Ερντογάν ανοικτά; κτλ, όλα είναι ερωτήματα, το πρώτο βέβαια είναι το
πιο απίθανο και πιο αμφιλεγόμενο– αλλά η μελέτη των έργων του και το
γεγονός ότι ήταν ο μέντορας του Ερντογάν πολύ πριν ανέλθουν στην
εξουσία, θα βρίσκεται στην επικαιρότητα ως ο «καθοδηγητής» των τάσεων
των δύο τελευταίων δεκαετιών.
προσανατολισμοί, υπογραμμίζουμε, οι οποίες εντοπίζονται τόσο στην πράξη
όσο και σε μια συγκριτική μελέτη του «Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες» με το
«Στρατηγικό βάθος». Στο πρώτο, ο Νταβούτογλου έδωσε το
«Επαναστατικό» ισλαμικό στίγμα των παραδοχών του. Στο δεύτερο ολοφάνερα
έκανε ένα τεράστιο και αυθαίρετο άλμα: Αφού συγκράτησε την
ισλαμική ρητορική πρότεινε με κλασικό τρόπο την ανάδειξη του Τουρκικού
κράτους ως του ηγεμόνα των εκατοντάδων εκατομμυρίων πιστών μουσουλμάνων.
Παραμένει όμως ότι το εγχείρημα των Νταβούτογλου και Ερντογάν τις δύο
τελευταίες δεκαετίες ήταν να «παντρέψουν» την ισλαμική πίστη (εργαλειακά
ή όχι είναι ένα μεγάλο ζήτημα άλλης τάξης) με το ισχυρό και από άποψη
κρατικής οργάνωσης εύρωστο κεμαλικό κράτος.
ως διανοούμενος και στην συνέχεια ως πολιτικός χάραξε το όνομά του πάνω
σε συγκεκριμένους προσανατολισμούς μέσα στους οποίους πλέον αναπόδραστα
κινείται το νεοτουρκικό κράτος.
που πάντοτε συνευρίσκονταν μέσα στο τουρκικό κράτος. Σημασία έχει εδώ
να υπογραμμίσουμε την σύνθεση που επιχείρησαν οι νέο-ισλαμιστές με
μέντορα τον Νταβούτογλου και πολιτικό ηγήτορα τον Ερντογάν.
- Ο Νταβούτογλου επηρέασε βαθιά την ηγεσία των νέο-ισλαμιστών
και μεγάλου μέρους της κοινωνίας και τον κρατικών λειτουργών
προσανατολίζοντάς τους προς την δική κοσμοαντίληψη. - Αυτό κάνοντας, ένωσε τα νήματα –ή τουλάχιστον
προσπάθησε να τα ενώσει– των προγενέστερων σκόρπιων ισλαμικών /
νέο-οθωμανικών ρευμάτων, συνάμα και τα ενέταξε σε ένα νέο μεγάλο ρεύμα
που φούντωσε εκτινάσσοντας την Τουρκία εκεί που είναι τώρα. - Ο Νταβούτογλου και το σύστημα ιδεών, θέσεων, δογμάτων και εκλογικεύσεων που παρήγαγε
στα κατά τα άλλα σημαντικά κείμενά του, εκτός του ότι πολλούς επηρέασε,
συνθέτουν ένα κρίκο μιας μεγάλης νέο-ισλαμικής / νέο-Οθωμανικής
αλυσίδας που όπως είπαμε πιο πάνω ποτέ δεν έπαυσε να υποβόσκει στο
υπόβαθρο του νεοτουρκικού κράτους επί ένα αιώνα. - Το ποτάμι ως προς τούτα δεν αντιστρέφεται ενώ πολλές εναλλακτικές συγκρουόμενες ή συγκλίνουσες τάσεις είναι πιθανές:
- Προσπάθεια αρπαγής της εξουσίας από πιο φονταμενταλιστές / εθνικιστές που πάντοτε είχαν ισχυρά ερείσματα στα θεμέλια.
- Σε πρόσφατο συνέδριο υποστήριξα ότι λόγω φύσης της ισλαμικής πίστης
–και στο «Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες» ο Νταβούτογλου είναι πολύ κοντά
στον θεοκεντρικό φονταμενταλισμό περιγράφοντας το γεγονός ότι οτιδήποτε
μεταξύ Αλλάχ και πιστού, όπως πχ οι κρατικές δομές, αναφέροντας και το
μοντερνιστικό τουρκικό κράτος, είναι ασύμβατο– η προώθηση ενός μείγματος τουρκικού ηγεμονικού εθνικισμού, ισχυρών δογμάτων ισλαμικής πίστης και νέο-Οθωμανικών μεγαλομανιών,ενδέχεται υπό ορισμένες προϋποθέσεις να έχει πάνω στο Τουρκικό κράτοςΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ τύπου ISIS.- Όποιος διαβάσει το κοράνι γνωρίζει ότι σε μια πιθανή κατάσταση εσωτερικών διενέξεων και από-νομιμοποίησης του νέο-τουρκικού κράτους
ενδέχεται να οδηγήσει σε ανάλογες και αντίστοιχες καταστάσεις με αυτές
που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στα Ανατολικά σύνορα της Τουρκίας.
- Όποιος διαβάσει το κοράνι γνωρίζει ότι σε μια πιθανή κατάσταση εσωτερικών διενέξεων και από-νομιμοποίησης του νέο-τουρκικού κράτους
- Ο Νταβούτογλου, επιπλέον, παρήγαγε ένα ολόκληρο σύστημα
στρατηγικών εκλογικεύσεων για την θέση και τον ρόλο της Τουρκίας ως ενός
ισχυρού και ηγεμονικού κράτους συμπαρασύροντας σε αυτή την λογική την
πλειονότητα της κοινωνίας και του πολιτικού κόσμου. Το κατά
πόσο αυτό είναι εφικτό ή κατά πόσο βιάστηκαν και σκόνταψαν είναι ζήτημα
άλλης τάξης. Παραμένει γεγονός ότι η Τουρκία είναι σε αυτή την τροχιά
ενώ οι συνέπειες στον περίγυρό της και στο εσωτερικό της χρήζουν
αντιμετώπισης ανεξαρτήτως εσωτερικών εξελίξεων. - Μια πιθανή συρρίκνωση της εσωτερικής νομιμοποίησης, ιδιαίτερα εάν συνοδεύεται με «εμφύλιους» ποικίλων ειδών και βαθμίδων
μεταξύ των νέο-ισλαμιστών / νέο-Οθωμανών, κοσμικών και τούρκων
εθνικιστών, ενδέχεται να οδηγήσει τον εκάστοτε επικεφαλής πολύ
περισσότερο δε τον μεγαλομανή Ερντογάν στο να αναζητήσει «εκτόνωση» στο
εξωτερικό της χώρας. - Λογικά το πιθανότερο πεδίο εκτόνωσης είναι Δυτικά, δηλαδή στο Αιγαίο και στην Θράκη.
- Κανείς θα πρέπει να ξέρει ότι η Τουρκία εκτός και εάν εισέλθει σε ένα μεγάλο εμφύλιο, όποιος και εάν κυριαρχεί στην Άγκυρα θα διαθέτει ένα από τους ισχυρότερους στρατούς του κόσμου.
- Αν και αυτό λέγοντας κάνουμε μια παρένθεση πιθανολογώντας, κανείς θα
μπορούσε να εξετάσει την Τουρκική προκλητικότητα των τελευταίων μηνών
συν κάποιες προειδοποιήσεις της Μόσχας ως τάσεις που αναπτύσσονται και
που γνωρίζουν τα επιτελεία των μεγάλων δυνάμεων. [Επί αυτού όπως και για
μερικά ακόμη ζητήματα θα επανέλθουμε. Για την Ρωσία πολλά λέγονται,
εκτιμάται συχνά υπερβολικά και συναισθηματικά. Η στρατηγική όμως απαιτεί
πολιτικό και στρατηγικό ορθολογισμό σύμφωνα με τις κρατοκεντρικές
λογικές]
- Αν και αυτό λέγοντας κάνουμε μια παρένθεση πιθανολογώντας, κανείς θα
- Κανείς θα πρέπει να ξέρει ότι η Τουρκία εκτός και εάν εισέλθει σε ένα μεγάλο εμφύλιο, όποιος και εάν κυριαρχεί στην Άγκυρα θα διαθέτει ένα από τους ισχυρότερους στρατούς του κόσμου.
- Σε πρόσφατο συνέδριο υποστήριξα ότι λόγω φύσης της ισλαμικής πίστης
- Προσπάθεια αρπαγής της εξουσίας από πιο φονταμενταλιστές / εθνικιστές που πάντοτε είχαν ισχυρά ερείσματα στα θεμέλια.
εξέταση των νέο-ισλαμικών και νέο-Οθωμανικών αντιλήψεων, στάσεων και
προσανατολισμών καθότι τόσο ο υπογράφων όσο και πολλοί άλλοι το έκαναν
τα τελευταία χρόνια και ο ενδιαφερόμενος δύναται να ανατρέξει (Για μια συλλογή μερικών κειμένων βλ.Νταβούτογλου, Στρατηγικό βάθος και Νταβούτογλου, Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες).
υπαινιχθήκαμε, ότι δηλαδή οι τάσεις και προσανατολισμοί των δύο
τελευταίων δεκαετιών κατά την διάρκεια των οποίων πρωταγωνίστησαν οι
ύστερες πλην συγκριτικά πολύ πιο πλούσιες και συγκροτημένες εκδοχές
νέο-ισλαμιστών / νέο-Οθωμανών, τούρκων και νεοτούρκων, έθεσε το νέο-τουρκικό κράτος πάνω σε μια τροχιά ενδεχομένως χωρίς επιστροφή.
στρατός καιροφυλακτούσε και πέραν μιας γραμμής απλά ανέτρεπε την
πολιτική εξουσία και έβαζε την πολιτική στον γύψο για πολλά χρόνια.
Βέβαια, όπως υπαινιχθήκαμε πιο πάνω, οι μεταβλητές είναι πολλές και ο
Τουρκικός στρατός είναι οργανικά ενταγμένος στο κράτος, την κοινωνία και
την οικονομία.
- Το νέο-ισλαμικό / νέο-Οθωμανικό / νεοτουρκικό εγχείρημα των δύο τελευταίων δεκαετιών χάραξε μια νέα σελίδα και μια νέα τροχιά για το Τουρκικό κράτος.
- Η αποχώρηση του Νταβούτογλου εκτός και εάν είναι απολύτως
συμφωνημένη με τον Ερντογάν (επισφαλής όπως είπαμε εκτίμηση και
υποθετική) δεν μπορεί παρά να εντείνει αντιφατικές και αντιθετικές τάσεις τόσο στο εσωτερικό των ισλαμιστών όσο και όλων με όλους. - ΜΕΤΑΛΛΑΧΘΗΚΕ ΤΟ ΚΕΜΑΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ; Κατά κάποιο τρόπο ναι, με την έννοια ότι έγινε ένα ολοένα και πιο φανερό τερατώδες (μιλώντας για την κρατική του υπόσταση)ΝΕΟΙΣΛΑΜΙΚΟΚΕΜΑΛΙΚΟ ΤΕΡΑΣ.
Εκτιμήσεις περί αυτό είναι και ειδοποιός διαφορά του πως κινείται το
νεοτουρκικό κράτος όπως κινούμαστε στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα. - Έχουμε ένα μείγμα αξεδιάλυτων και μη εύκολα
αναγνωρίσιμων συμπλοκών αναρίθμητων μεταβλητών ενώ ένας εύρωστος
κεμαλικός μηχανισμός σταθεροποίησής τους φαίνεται να είναι πλέον απών. Είναι όντως απών; - Αβασάνιστα μπορούμε να πούμε ότι στην ύστερη αυτή φάση της ισλαμικής / νέο-Οθωμανικής έξαρσης το αποτέλεσμα ήταν μια σκέτη και οικτρή αποτυχία.
- Βασικά, η κρίση ή «κρίση» στις σχέσεις Νταβούτογλου – Ερντογάν που ακολούθησε αυτές του Γκιουλέν και του Γκιουλ μετάλλαξε
το νεοτουρκικό κράτος δημιουργώντας μια ρευστή, ασαφή, μπερδεμένη και
ακατάστατη δομή που γίνεται ολοένα και πιο προβληματική,
ιδιαίτερα εάν λάβουμε υπόψη ότι αποδεσμεύτηκαν δυνάμεις όπως οι Κούρδοι
που επί δύο αιώνες βρίσκονταν υπό πλήρη έλεγχο και σε καταστολή. - Ταυτόχρονα, και επειδή τα επιτελεία των μεγάλων δυνάμεων
συμπεριλαμβανομένων και των ισραηλινών ξέρουν πολύ περισσότερα από όσα
εδώ γράφονται. Οι μόνοι που φαίνεται να μην ξέρουν είναι από οι
καιρό «αποχαυνωμένοι» «παγκοσμιόπληκτοι» νεοέλληνες λόγω κυριαρχίας
κατευναστών κάθε είδους. Είναι τα λεγόμενα «πνευματικά και πολιτικά
ελίτ» και όσα μέλη της κοινωνίας έχουν πληγεί πνευματικά και γνωστικά
από τους ειδικούς της «διπλωματίας των ζεϊμπέκικων» και των «κουμπάρων». - Ο πιο κρίσιμος παράγων για κάθε κράτος, δηλαδή η διεθνής δομή, η κατανομή ισχύος και οι στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων ενδέχεται να αποδειχθούν αποφασιστική εισροή [«Η
τραγωδία της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων. Η σύρραξη στη Συρία και ο
ανελέητος ηγεμονικός ανταγωνισμός ως καθοριστικός παράγων των
περιφερειακών διενέξεων»http://www.ifestosedu.gr/130MearsheimerSyria.htm]. - Πιο απλά, παρόμοια με την Ελλάδα, μια ταχύρρυθμη αύξηση των
εντάσεων και απώλεια ελέγχου στο εσωτερικό θα μπορούσε να δημιουργήσει
ένα εκκρεμές το οποίο θα κυμαίνεται από εμφύλιο μέχρι πολιτική αστάθεια. Εκκρεμές το οποίο θα μπορούσε να επηρεάσει τα τουρκικά δρώμενα με τρόπους που οι νεότουρκοι ούτε καν φαντάστηκαν.
πιο ατελές είναι το εγχείρημα των νέο-ισλαμιστών / νέο-Οθωμανών τόσο
ατελέστερο θα είναι το νεοτουρκικό κράτος όπως διαμορφώθηκε τις δύο
τελευταίες δεκαετίες και τόσο ατελέστερα θα πορεύεται.
Τουρκία είναι ένα τρελό λεωφορείο τα νεοελληνικά και (νεο)κυπριακά
«ελίτ» ακάθεκτα πορεύονται προς «λύση». Δέσιμο δηλαδή της Κύπρου
πάνω στο τρελό λεωφορείο-Τουρκία, στρατηγική παγίδευση των Ελλήνων με
ομηρεία εκατοντάδων χιλιάδων ομοεθνών και συνέχιση του κατευνασμού στο
Αιγαίο και στην Θράκη. Συν όλα τα υπόλοιπα αυτονόητα και πασίδηλα.
- Στην Ελλάδα στα πεδία της μελέτης των διεθνών σχέσεων και της
γεωπολιτικής υπάρχει μια κρίσιμη μάζα Ελλήνων διεθνολόγων που μπορούν να
αναλύσουν με ψυχραιμία και επαρκή γνώση τις εξελίξεις στην περιφέρειά
μας. Τόσο Ανατολικά του Αιγαίου όσο και στα Βαλκάνια. Πιο πάνω ανέφερα
τους συντελεστές του βιβλίου «Το στρατηγικό βάθος και η Τουρκία.».
Ως επιστήμονες που με κόπο και μόχθο απέκτησαν ειδική γνώση θα μπορούσα
να αναφέρω ενδεικτικά τους Διονύση Τσιριγώτη, Ευαγόρα Ευαγόρου, πολλούς
νέους επιστήμονες στο Τμήμα Τουρκικών και Ανατολικών σπουδών του ΕΚΠΑ
(Πρόεδρος του Τμήματος Ι. Μάζης, Κ. Γώγος, Α. Στογιάννος, Μ. Σαρλής, Ι.
Σωτηρόπουλος, Κ. Νικολάου Πατραγάς, Α. Θεμοπούλου, Ελ. Σελλά), ασφαλώς
τον εκ της Πόλεως ορμώμενο Νικόλαο Ραπτόπουλο και τον Μάρκο Τρούλη. Οι
δύο τελευταίοι διέτρεξαν προσχέδιο του παρόντος και συνεκτίμησα δεόντως
μερικές επισημάνσεις τους, ιδιαίτερα όσον αφορά τις ρίζες του ισλαμισμού
και νέο-Οθωμανισμού. Την ευθύνη φέρει βέβαια ο υπογράφων. - Οι τάσεις που διαμορφώθηκαν στην Τουρκία όπως τις σκιαγραφήσαμε πιο
πάνω δεν έχουν ως αφετηρία την παραίτηση Νταβούτογλου. Σίγουρα όπως
εξελίσσονται τα πράγματα αποτελούν πλέον σημαντική εισροή στα στρατηγικά
δρώμενα της περιοχής και αναπόδραστα επηρεάζουν τόσο τα γειτονικά με
την Τουρκία κράτη όσο και τις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων. Η
διαρκής μελέτη των φαινομένων αυτών και των προσανατολισμών είναι κάτι
από αναγκαία προϋπόθεση για όλα τα κράτη, συμπεριλαμβανομένων του
Ελλαδικού και Κυπριακού.
Διεθνής πολιτική 21ος αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/
Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνοhttps://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/
Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/
Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμόςhttps://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/
Κονδυλης Παναγιώτης– https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/
Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/
Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/
Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτης https://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/
Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/
Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/
Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos
Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB
«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos
Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

