Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Αυτά αποφασίστηκαν στη Ρόδο – Πώς ο Κοτζιάς «ενώνει» Βαλκάνια, Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική

Δημοσιεύτηκε στις

Αυτά αποφασίστηκαν στη Ρόδο – Πώς ο Κοτζιάς «ενώνει» Βαλκάνια, Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική
Ολοκληρώθηκε στη Ρόδο η διήμερη Διάσκεψη (8-9 Σεπτεμβρίου) για την Ασφάλεια και τη Σταθερότητα.

Η Διάσκεψη της Ρόδου ήταν μια πρωτοβουλία του Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά,
με τη συμμετοχή Υπουργών Εξωτερικών, διπλωματών και υψηλόβαθμων
αξιωματούχων από τις χώρες της Βαλκανικής, της Μέσης Ανατολής και της
ανατολικής Μεσογείου.

Συγκεκριμένα παραβρέθηκαν Υπουργοί Εξωτερικών και υψηλοί αξιωματούχοι
από την Ελλάδα, την Αλβανία, τη Βουλγαρία, την Ιταλία, την Κροατία, την
Κύπρο, τη Σλοβακία, την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την
Ιορδανία, το Λίβανο, τη Λιβύη και την Τυνησία.

Μετά το πέρας της Διασκέψεως, ο υπουργός Εξωτερικών παραχώρησε συνέντευξη Τύπου.


«Επιλέξαμε να γίνει αυτή η συνάντηση στη Ρόδο διότι, πρώτον, έχει μακρά ιστορία», είπε ο Νίκος Κοτζιάς στην αρχή της τοποθέτησής του προς τους δημοσιογράφους.

«Σας θυμίζω ότι οι πρώτες συναντήσεις Παλαιστινίων και Ισραηλινών και οι Διεθνείς Συνδιασκέψεις για τη λύση του προβλήματος της Μέσης Ανατολής τη δεκαετία του ’40 έγιναν στη Ρόδο. Επίσης, πάρα πολλές συναντήσεις τη δεκαετία του ’50, αλλά και του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80 που αφορούσαν την περιοχή έγιναν στη Ρόδο – και αυτό δεν είναι τυχαίο, διότι η Ρόδος είναι μια πόλη που συνδυάζει πολλούς πολιτισμούς μαζί, από τον αρχαιοελληνικό μέχρι την ιταλική αρχιτεκτονική στο κέντρο της πόλης».

«Η Ρόδος είναι ένα σημείο επαφής των πολιτισμών της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης, ιδιαίτερα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, κόμβος Δύσης, Ανατολής, Βορρά, Νότου», επεσήμανε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών.

«Γιατί αυτή η πρωτοβουλία; Όπως ξέρετε, έχουμε κάνει ήδη μαζί με την Κύπρο τριμερείς συνεργασίες με Ισραήλ, Ιορδανία, Λίβανο, Αίγυπτο, και ετοιμάζουμε μια καινούργια που θα ξεκινήσει στη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας και Παλαιστίνης.

Αυτό δείχνει και τις πολύ καλές σχέσεις που έχουμε με τα κράτη της περιοχής, αλλά και το αναβαθμισμένο κύρος που έχει η Ελλάδα, ως χώρα η οποία συμβάλλει στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής.

Επίσης, πιστεύουμε ότι υπάρχει μια ιστορική συνέχεια και παράδοση ανάμεσα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ιδιαίτερα τη Βαλκανική, και τον χώρο της Βορειοανατολικής Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

Αυτός ο χώρος απασχολεί τη διεθνή κοινότητα περισσότερο ως χώρος πολέμου και συγκρούσεων, παρά ως χώρος που μπορεί να έχει μια θετική ενέργεια και να διαμορφώσει θετικές δράσεις.

Ο σκοπός αυτής της Διάσκεψης, λοιπόν, ήταν να βρούμε ποιες είναι εκείνες οι θετικές δράσεις που θα βοηθήσουν τις χώρες μας.

Συμφωνήσαμε ότι θα κάνουμε κάθε έτος στη Ρόδο αυτή τη Διάσκεψη και θα καλέσουμε και τα υπόλοιπα αραβικά κράτη του Κόλπου και ότι η Διάσκεψη αυτή θα πρέπει να στηρίζεται σε αρχές.

Η πρώτη αρχή είναι ότι δεν θέλουμε την επέμβαση τρίτων στην περιοχή.

Μπορούμε να συνεργαζόμαστε, να αξιοποιούμε βοήθεια από τρίτες πλευρές, αλλά η περιοχή αυτή πρέπει να αναπτύξει τις δικές της εσωτερικές σχέσεις, στη βάση εμπιστοσύνης και μιας θετικής ατζέντας• δηλαδή, μιας ατζέντας που θα αναπτύσσει τα δίκτυα και τα δημόσια αγαθά στην περιοχή, όπως είναι τα ζητήματα που σχετίζονται με τον πολιτισμό, τη μάχη ενάντια στη διαφθορά, την ενέργεια, τις μεταφορές, τους θεσμούς, την εκπαίδευση, ιδιαίτερα σε σχέση με τις ανάγκες της νεολαίας.

Ασχοληθήκαμε, επίσης, όχι εκτεταμένα όμως, με τα θέματα της μετανάστευσης και των προσφυγικών κυμάτων, όπου όλοι στην περιοχή συμφωνούμε ότι άλλοι προκαλούν αυτά τα κύματα και άλλοι τα πληρώνουν.

Άλλοι βομβαρδίζουν και άλλοι αντιμετωπίζουν το προσφυγικό θέμα.

Επίσης, κάναμε συζήτηση για ορισμένα γεωστρατηγικά ζητήματα, ιδιαίτερα από την πλευρά των αραβικών κρατών, που αφορούν τη μάχη ενάντια στην τρομοκρατία, το πρόβλημα της Συρίας και της Λιβύης, το πώς μπορούμε να συμβάλλουμε στην υπέρβαση των συγκρούσεων Ισραήλ – Παλαιστίνης –όλοι στηρίζουμε τη λύση των δυο κρατών– και γενικότερα για το πώς αναπτύσσεται η περιοχή.

Συμφωνήσαμε και για μια σειρά από πρακτικά μέτρα, καθότι εγώ είμαι πρακτικός άνθρωπος.

Ήδη κάθε κράτος που ήταν παρόν χρεώθηκε με την προετοιμασία μιας κοινής δράσης ανάμεσα στα κράτη που συμμετείχαν.

Οι κοινές αυτές δράσεις ξεκινούν από τη συνεργασία για την πράσινη τεχνολογία, όπου την ευθύνη την έχει π.χ. η Λιβύη μαζί με την Ιταλία.

Επίσης, τη συνεργασία των πανεπιστημίων. Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη χάραξη των γνωστών ατελέσφορων αποικιακών συνόρων στην περιοχή, θα κάνουμε ένα διεθνές συνέδριο με συμμετοχή πανεπιστημίων από όλη την περιοχή.

Συζητάμε για να οργανώσουμε στην Αίγυπτο ένα φεστιβάλ κινηματογράφου των κρατών της περιοχής.

Υπάρχουν, λοιπόν, μια σειρά από πρακτικά ζητήματα για τα οποία συμφωνήσαμε χθες και καταλήξαμε σε κοινές δράσεις, ώστε να αλλάξει λίγο η ατζέντα για εμάς στην περιοχή, στη βάση της παραδοχής ότι δεν θέλουμε επεμβάσεις από έξω και μπορούμε να αναπτύξουμε εσωτερική συνεργασία, η οποία μπορεί να πάρει πάρα πολλές μορφές και να είναι επωφελής για όλους, από την οικονομία μέχρι την εκπαίδευση και τον πολιτισμό.

Θέλω να σας πω ότι με μεγάλη ευχαρίστηση, γιατί όπως ξέρετε έχω ευαισθησία στην πολιτισμική διπλωματία, όλες οι πλευρές έκαναν προτάσεις πάνω σε αυτό το θέμα.

Δεν χρειάζεται να σας πω για τους δεσμούς που μας συνδέουν σε αυτή την περιοχή, ιστορικούς, πολιτισμικούς, αλλά και διαπροσωπικούς».

 
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, πόσο εύκολο είναι να συνεργαστούν
χώρες, οι οποίες έχουν διαφορετική αντίληψη της πολιτικής και της
δημοκρατίας; Συναντηθήκατε χθες και σήμερα εδώ χώρες από την Ευρώπη, από
την Αφρική και από την Ασία, τη Μέση Ανατολή. Είναι εύκολο αυτό;

«Στην εξωτερική μας πολιτική το πρώτο κριτήριο δεν είναι το εύκολο ή δύσκολο, αλλά το αναγκαίο.

Και κατά τη γνώμη μας είναι αναγκαία αυτή η συνεργασία.

Το δεύτερο κριτήριο είναι ότι από τη μια μεριά έχουμε διαφορετικά
πολιτικά συστήματα, ωστόσο έχουμε κοινά συμφέροντα για τη σταθερότητα
και για την ασφάλεια του κόσμου.

Εγώ λέω πολύ συχνά –και μάλιστα υπήρξε αντικείμενο διαμάχης, αλλά
σιγά σιγά αρχίζουν να το αντιλαμβάνονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση– ότι
κάποιοι που σκέφτονται ότι δεν πειράζει να αποσταθεροποιηθεί επί
παραδείγματι η Αίγυπτος, αγνοούν και δεν θέλουν να καταλάβουν τι
σημαίνει η αποσταθεροποίηση ενός κράτους πληθυσμού 97 εκατομμυρίων, εκ
των οποίων τα 65 εκατομμύρια είναι κάτω των 28 ετών, οι περισσότεροι δεν
έχουν δουλειά, ενός κράτους το οποίο συνορεύει με το Σουδάν, μια χώρα
που έχει ξεπεράσει τον εμφύλιο πόλεμο τυπικά αλλά όχι ουσιαστικά, ενώ
νοτιότερα υπάρχουν ένα κατεστραμμένο κράτος, η Σομαλία, η Αιθιοπία με
πολλές συγκρούσεις τους τελευταίους μήνες και, αριστερότερα στον χάρτη,
κράτη με τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως το Τσαντ, και ούτω καθ’ εξής.

Όσον αφορά αυτή την οπτική γωνία, είναι κοινό συμφέρον όλων των
κρατών της περιοχής η ασφάλεια και η σταθερότητα, μέσω της ανάπτυξης
εσωτερικών δικτύων και της συνεννόησης.

Θα επαναλάβω τη βασική μου σκέψη, που λέω και στα ευρωπαϊκά φόρα:
άλλοι ξεκινούν τους βομβαρδισμούς στη Συρία και στο Ιράκ και άλλοι
αναγκάζονται να υποδέχονται και να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της
οικονομικής μετανάστευσης και των προσφυγικών ροών. Εδώ έχουμε κοινά
συμφέροντα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες.

Τέλος, θέλουμε να αναπτύξουμε κοινή δράση σε πάρα πολλούς τομείς, από
την ενέργεια μέχρι τα πανεπιστήμια. Πρόκειται για ανάγκες των κοινωνιών
και των λαών της περιοχής, που δεν εξαρτώνται από το πώς συμπεριφέρεται
η μία ή η άλλη κυβέρνηση».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είμαι από αιγυπτιακό Μέσο και τηλεόραση. Θα ήθελα να
ρωτήσω αν αυτό το Συνέδριο έχει σχέση με την Αραβο-ευρωπαϊκή Σύνοδο
Κορυφής που θα γίνει στην Αθήνα στις 3 και 4 Νοεμβρίου και τι σημαίνει
ότι η Ελλάδα τελευταία παίζει μεγάλο ρόλο, σαν να είναι πρέσβης, ας
πούμε, για τον αραβικό κόσμο στην Ευρώπη και από την Ευρώπη στον αραβικό
κόσμο. Ευχαριστώ.

«Η εκδήλωση του Ευρω-αραβικού Επιχειρηματικού Κόσμου τον Νοέμβριο
είναι άλλο πράγμα σε σχέση με αυτή τη Διάσκεψη, όπου συζητάμε για τα
ζητήματα σταθερότητας και ασφάλειας.

Βέβαια και τα δυο εντάσσονται στη γενική προσπάθεια που κάνει η
ελληνική κοινωνία για να αναπτυχθούν οι σχέσεις ανάμεσα σε εμάς και τον
αραβικό κόσμο.

Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι γνωστό ότι νιώθουμε τον εαυτό
μας εκπρόσωπο των συμφερόντων και του πολιτισμού της περιοχής εντός της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έχουμε διεξάγει μεγάλες και σκληρές συζητήσεις με στόχο την αποτροπή
κάθε είδους επέμβασης ή παρέμβασης σε βάρος των χωρών της περιοχής και
θεωρούμε ότι είμαστε ένα κράτος, μια κοινωνία, μια κυβέρνηση που
κατανοεί καλύτερα από πολλές άλλες το τι συμβαίνει και τι εξελίσσεται
και ποιες είναι οι ανάγκες της περιοχής.

Εγώ λέω καμία φορά: «είστε πολύ μακριά και δεν οσμίζεστε τι γίνεται
στην περιοχή, δεν μπορείτε να την καταλάβετε, δεν ανταποκρίνεστε ή δεν
σας ενδιαφέρει να ανταποκριθείτε στα συμφέροντα αυτής της περιοχής».
Νιώθουμε, λοιπόν, τον εαυτό μας ως ένα είδος φίλου και δικηγόρου των
αραβικών κρατών εντός των ευρωπαϊκών θεσμών».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, τι διαφοροποιεί τη συγκεκριμένη
Διάσκεψη από άλλα θεσμοθετημένα φόρα, όπως ο ευρωμεσογειακός διάλογος ή
άλλα τέτοια φόρα; Και, εάν θα υπάρξουν κοινές δράσεις, με ποιον τρόπο θα
μπορούν να χρηματοδοτηθούν; Θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ευρωπαϊκά
κονδύλια γι’ αυτές τις δράσεις; Θα είναι εθνικά κονδύλια; Πώς βλέπετε
αυτή την εξέλιξη;

«Η Ευρωμεσογειακή Διάσκεψη ή και το Euromed, όπου συμμετέχουν τα
κράτη μέλη του Nότου της Ευρωπαϊκής Ένωσης –σήμερα γίνεται η συνάντησή
τους σε επίπεδο Πρωθυπουργών και Προέδρων– είναι θεσμοθετημένες διεθνείς
οργανώσεις, οι οποίες ασχολούνται με τα προβλήματα συνολικά της
Μεσογείου και τη σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εμείς εδώ κάνουμε μια πολυμερή διπλωματική πράξη, που θέλει να φέρει
σε επαφή τη Ν.Α. Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή, που
αποτελούσε ιστορικά, εδώ και χιλιάδες χρόνια, σε έναν βαθμό, ενιαίο
πολιτισμικό, κοινωνικό, οικονομικό χώρο.

Θέλουμε να αποκαταστήσουμε την εσωτερική σχέση αυτού του χώρου.

Τα άλλα φόρα διερευνούν τη σχέση συνολικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή κάποιων Ευρωπαίων με τις υπόλοιπες χώρες της Μεσογείου.

Δεν θέλουν να αναπτυχθούν ειδικές προνομιακές σχέσεις ανάμεσα στα κράτη αυτού του χώρου.

Εμείς είμαστε ένα κράτος που συμμετέχουμε στα διεθνή όργανα, έχουμε
διμερείς σχέσεις, αλλά επιδιώκουμε και τις πολυμερείς συνεργασίες».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, ο Σλοβάκος ομόλογός σας, ως εκπρόσωπος
της Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χαιρέτισε την πρωτοβουλία και είπε
μάλιστα ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει ένα νέο μονοπάτι ειρήνης. Ποια
σημασία θα μπορούσε να είχε αυτή η πρωτοβουλία για την Ελλάδα και στο
πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Προεδρίας;

«Καταρχάς, ξέχασα να πω πριν για τη χρηματοδότηση, ζητώ συγνώμη.

Η χρηματοδότηση θα έρθει από τις διακρατικές μας σχέσεις και θα
εξετάσουμε όλα τα διεθνή προγράμματα που υπάρχουν προς αξιοποίηση, που
είναι από προγράμματα του ΟΗΕ μέχρι προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέχρι σήμερα τα αξιοποιούν κατεξοχήν πλούσιες χώρες της Ένωσης.

Είναι καιρός να διαχειριστούμε εμείς οι ίδιοι της περιοχής αυτά που θα πάρουμε.

Η Σλοβακική Προεδρία είναι μια Προεδρία που είναι φιλική απέναντι στις αραβικές χώρες.

Θα έλεγα ότι η Σλοβακία συντάχθηκε μαζί μας, όπως και μια σειρά
κρατών, στην προσπάθεια να αναπτύξουμε τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης
μαζί τους, χωρίς τα στοιχεία της επέμβασης, της παρέμβασης και της
διδασκαλίας.

Γιατί πολλοί στην Ευρώπη έχουν την τάση να μιλάνε «με το δάχτυλο» σε αυτές τις χώρες.

Είμαι ευτυχής, διότι μετά από 20 μήνες που είμαι Υπουργός Εξωτερικών
της Ελλάδας, δεν είμαι πια μόνος μου σε αυτή την αντίληψη, ότι η περιοχή
πρέπει να στηρίζεται και να βοηθιέται στην ανάπτυξή της, ωστόσο δεν
μπορούν κάποιοι να σηκώνουν το δάχτυλο και να διδάσκουν, ή να
παρεμβαίνουν με τρόπο απροκάλυπτο, ενίοτε παραβιάζοντας το διεθνή νόμο,
στην περιοχή.

Από αυτή την άποψη, η Σλοβακική Προεδρία είναι μια θετική Προεδρία
και μάλιστα πρόθεσή της είναι να καλέσει και την Αίγυπτο για μια
συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Εγώ με επιστολή μου προς την Επιτροπή έχω ζητήσει να αλλάξουν οι
αποφάσεις που υπήρξαν στο παρελθόν, με τις οποίες είχαν συμφωνήσει οι
προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις σε βάρος αραβικών κρατών, ιδιαίτερα
της Αιγύπτου για παράδειγμα».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τα όσα συζητάτε, κ. Υπουργέ, αυτές τις δυο μέρες εδώ
αφορούν και περιφερειακές δυνάμεις της Ανατολικής Μεσογείου, όπως η
Τουρκία και το Ισραήλ. Αναφερθήκατε καθόλου σε αυτές τις δύο χώρες; Και
πώς σκοπεύετε να προχωρήσετε την υλοποίηση όσων αποφασίσετε εδώ, σε
συνεργασία ή και σε αντιδιαστολή μαζί τους;

«Για την Τουρκία δεν κάναμε συζήτηση. Στο Ισραήλ αναφέρθηκαν
ορισμένοι ομιλητές, αλλά όχι ως κύριο θέμα, διότι η προσπάθεια αυτής της
Διάσκεψης ήταν να διαμορφώσουμε μια θετική ατζέντα.

Το ζήτημα του Ισραήλ και της Παλαιστίνης και τα ζητήματα του πολέμου
στη Συρία είναι αντικείμενα συζητήσεων, αλλά πρέπει να σας πω ότι δεν
πρέπει –αυτή ήταν και η αρχική εισήγησή μου– να εξαντλείται η συζήτησή
μας στην περιοχή στους πολέμους και στις συγκρούσεις.

Πρέπει να διαμορφώσουμε –και η Ελλάδα έχει πάρει την πρωτοβουλία– μια
θετική ατζέντα συνεργασίας και κοινής ανάπτυξης στην περιοχή.

Ένα στοιχείο βέβαια αυτής της κοινής ανάπτυξης είναι ότι πρέπει να
λυθεί το παλαιστινιακό πρόβλημα και να υπάρξει η διαμόρφωση δύο κρατών
στην περιοχή».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καλησπέρα, κ. Υπουργέ. Σε ποιους τομείς συνεργειών,
αν μπορείτε να μας τους απαριθμήσετε, μπορεί να υπάρξει κοινό έδαφος
μετά από αυτή τη Διάσκεψη και τι χρονικό ορίζοντα βάζετε; Γατί έχουμε
πολύ μεγάλη εμπειρία από διασκέψεις που ξεκινούν με όλες τις καλές
προθέσεις και δεν γίνεται τελικά κάτι.

«Αφήστε που στο τέλος καταλήγουν με κακές προθέσεις… Αυτά που έχω
σημειώσει αναλυτικά εδώ είναι ζητήματα ασφάλειας, είναι συνεργασίες
επιστημονικών κέντρων πάνω σε θέματα της περιοχής.

Έχουμε το εκπληκτικό φαινόμενο ότι η περιοχή μας μελετάται από
επιστημονικά κέντρα εκτός περιοχής και η χρηματοδότηση που δίνεται από
διεθνείς οργανισμούς (ΟΗΕ, Ευρωπαϊκή Ένωση) πάει σε ερευνητικά κέντρα
εκτός περιοχής.

Αυτά τα χρήματα πρέπει να έρθουν εδώ και να υπάρχει συνεργασία ερευνητικών κέντρων στην περιοχή.

Οι τομείς που ιδιαίτερα εντοπίσαμε είναι τομείς ιστορίας, πολιτισμού της περιοχής και τεχνολογίας.

Υπάρχει ένα ενδιαφέρον, ιδιαίτερα από την πλευρά του αραβικού κόσμου, να έχουμε από κοινού μια ανάπτυξη στην τεχνολογία.

Έγινε μεγάλη συζήτηση για την Πράσινη Τεχνολογία.

Το επόμενο είναι η συνεργασία ανάμεσα στα πανεπιστήμια.

Η πρόταση στην οποία συμφωνήσαμε χτες ήταν να κάνουμε ένα δίκτυο με
τουλάχιστον ένα Πανεπιστήμιο από κάθε μία από τις 12 χώρες που ήταν
παρούσες.

Το επόμενο είναι ο πολιτισμός.

Υπήρξε η σκέψη για σειρά ενεργειών, από Φεστιβάλ Μουσικής μέχρι Κινηματογράφου.

Αυτό που συμφωνήσαμε καταρχάς για φέτος είναι να γίνει ένα
κινηματογραφικό φεστιβάλ, όχι στο Κάιρο, όπως πρότεινα εγώ, αλλά στην
Αλεξάνδρεια, όπως πρότειναν οι Αιγύπτιοι.

Μεγάλο αντικείμενο ήταν η ενέργεια. Πρέπει να σας πω ότι κράτη όπως
τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν αναπτύξει μια υψηλή τεχνολογία, όχι με
φυσικό αέριο και πετρέλαιο, όπως θα νόμιζε κανείς, αλλά με ανανεώσιμες
πηγές – και πιστεύουμε ότι είμαστε μια περιοχή που μπορεί να αναπτύξει
τη δική της αντίληψη, το δικό της εμπόριο γύρω από μορφές ανανεώσιμης
ενέργειας.

Κάναμε μια ξεχωριστή συζήτηση για τις μεταφορές και ιδιαίτερα για την εμπορική ναυτιλία.

Υπάρχουν πολλές συζητήσεις, που δεν έγιναν μόνο σήμερα, για τη
διαμόρφωση ενός διαδρόμου που θα συνδέει την Ανατολική Αφρική, μέσω των
λιμανιών της Αιγύπτου, με την Ανατολική Ευρώπη, μέσω των λιμανιών της
Βορείου Ελλάδος, Μακεδονίας και Θράκης.

Μιλήσαμε για τα ζητήματα της προστασίας των πληθυσμών.

Πρέπει να σας πω ότι οι σύνεδροι ήταν πάρα πολύ αυστηροί όσον αφορά
τα ανθρώπινα δικαιώματα, διότι στο όνομά τους έχουν διεξαχθεί πόλεμοι,
οι οποίοι κατέληξαν να καταστρατηγήσουν κάθε ανθρώπινο δικαίωμα.

450.000 ψυχές έχουν χαθεί μόνο από τον τελευταίο πόλεμο, 20 εκατομμύρια κόσμος έχει ξεριζωθεί, άνθρωποι πεθαίνουν στη Μεσόγειο.

Τι είδους προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι αυτή;

Διότι στην πολιτική, όπως γνωρίζετε, όλα τα μετράμε διά του αποτελέσματος.

Και το αποτέλεσμα δεν είναι ότι υπήρξε η καλύτερη προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Υπήρξε μια συζήτηση γύρω από το τι είναι και τι σημαίνει καλή
διακυβέρνηση, πώς μπορούμε να ανταλλάξουμε πληροφορίες και μορφές
θεσμικής συνεργασίας.

Έγινε επίσης ειδική κουβέντα για το πώς θα καταπολεμήσουμε το εμπόριο
ανθρώπων και οργάνων, ενώ ένας άλλος τομέας ειδικού ενδιαφέροντος αφορά
τη νεολαία.

Έχουμε πάρει έξι αποφάσεις.

Έχουμε συμφωνήσει το επόμενο τρίμηνο να υπάρξει η προετοιμασία των θεμάτων από κάθε χώρα που είναι αρμόδια.

Πέρυσι διοργανώσαμε, όπως ξέρετε, τη Διεθνή Διάσκεψη για την
Προστασία των πολυθρησκευτικών και πολυπολιτισμικών κοινοτήτων στη Μέση
Ανατολή.

Διότι αυτό που η Δύση προβάλλει ως πρότυπο, η συνύπαρξη πληθυσμών με
διαφορετική θρησκεία και κουλτούρα, υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια σε
περιοχές της Ανατολής.

Έχουμε διαμορφώσει ένα ερευνητικό κέντρο που συνεργάζεται με πολλούς φορείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον αραβικό κόσμο.

Έχουμε τη χαρά να έχουμε μαζί μας τον Διευθυντή του που είναι, θα
έλεγα –ως ακαδημαϊκός θα το πω αυτό, όχι ως Υπουργός– ο πλέον ειδικός
για τον αραβικό κόσμο, ο κ. Σωτήρης Ρούσσος, Καθηγητής του Πανεπιστημίου
Πελοποννήσου. Ο κ. Ρούσσος θα συντονίζει αυτά τα θέματα. Ελπίζω να τα
υλοποιήσουμε.

Εγώ αυτό που αντιλήφθηκα ήταν η θέληση όλων να μορφοποιήσουμε αυτή τη Διάσκεψη ως έναν θεσμό.

Είναι ο τρίτος διεθνής θεσμός που διαμορφώνουμε αυτό το έτος ως
Ελλάδα και που αφορά την ευρύτερη περιοχή μας και τη Μέση Ανατολή.

Μετά τη διαβαλκανική διασυνοριακή συνεργασία και τη Διάσκεψη για την
Προστασία των πολυθρησκευτικών και πολυπολιτισμικών κοινοτήτων στη Μέση
Ανατολή, η Διάσκεψη της Ρόδου θα είναι ο τρίτος θεσμός».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είπατε ότι από τα κορυφαία θέματα ήταν και τα
ενεργειακά. Έχετε να μας πείτε περισσότερα, αν υπήρξαν διμερείς
συναντήσεις και αν έχουμε κάτι περισσότερο να πούμε για την ενεργειακή
συνεργασία μεταξύ των χωρών που συμμετείχαν σε αυτή τη διάσκεψη.

«Η υπόθεση της ενεργειακής συνεργασίας είναι πάρα πολύ μεγάλη και αφορά τα τριμερή σχήματα.

Ιδιαίτερα οι τριμερείς συνεργασίες Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου και Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ ασχολούνται με αυτό το ζήτημα.

Έχουν διαμορφωθεί εναλλακτικοί διάδρομοι για την ενέργεια.

Δεν επεκταθήκαμε πολύ σε αυτή τη συζήτηση.

Αυτό που προστέθηκε χθες και σήμερα αφορούσε τις άλλες μορφές ενέργειας, ιδιαίτερα τις ανανεώσιμες.

Μην ξεχνάτε ότι η Διεθνής Υπηρεσία Ανανεώσιμης Ενέργειας έχει την
έδρα της στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και είχαμε μια ειδική συζήτηση για
το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί για την περιοχή μας».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ήθελα να ρωτήσω για το προσφυγικό, ποιες είναι οι
προθέσεις και οι απόψεις που διατυπώθηκαν και αν ελήφθησαν κάποιες
αποφάσεις. Κι ένα δεύτερο σκέλος, στο πλαίσιο της ενίσχυσης του ρόλου
της Ελλάδας ως χώρας γεφυροποιού, ποια είναι τα επόμενα βήματα και
πρωτοβουλίες που αναμένεται να λάβει το Υπουργείο Εξωτερικών.

«Το προσφυγικό υπήρξε αντικείμενο πολλών παρεμβάσεων.

Ιδιαίτερα εκτεταμένη ήταν του Κύπριου συναδέλφου μου, του κ.
Κασουλίδη, ο οποίος έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα ταξινόμηση των
προβλημάτων του προσφυγικού στη διαδρομή του.

Δηλαδή τι προβλήματα υπάρχουν εκεί που ξεκινά, τι προβλήματα μετάβασης, τι προβλήματα ενσωμάτωσης.

Συζητήσαμε πώς μπορούν να βοηθηθούν τα κράτη που φέρουν το μέγιστο βάρος του προσφυγικού.

Αυτά τα κράτη είναι αφενός μεν η Τουρκία, που δεν μας απασχόλησε εδώ, αφετέρου είναι όμως η Ιορδανία και ο Λίβανος.

Θα ήθελα να σας πω ότι ο Λίβανος είναι η χώρα που ποσοστιαία έχει τον περισσότερο προσφυγικό πληθυσμό στον κόσμο.

Όταν ανέλαβα Υπουργός Εξωτερικών είχαμε μεγάλες διαμάχες σε ευρωπαϊκό επίπεδο γύρω από το ζήτημα της βοήθειας σε αυτά τα κράτη.

Σας θυμίζω ότι ο ΟΗΕ έκοψε την υποστήριξή του στις περιοχές του Λιβάνου και της Ιορδανίας όπου είχαν συρρεύσει πρόσφυγες.

Αυτό ανακόπηκε χάρη και στις δικές μας ενέργειες και τώρα
διαμορφώνονται βιομηχανικές ζώνες –και αυτές τις υποστηρίζει η Διάσκεψή
μας– και αγροτικές ζώνες σε Ιορδανία και σε Λίβανο, ιδιαίτερα στην
Ιορδανία.

Στη χώρα αυτή διαμορφώνονται πέντε ζώνες, στις οποίες ενσωματώνονται οι πρόσφυγες, αλλά και τμήμα του ντόπιου πληθυσμού.

Επίσης, κάναμε μια σύντομη συζήτηση για το μεγάλο προσφυγικό ρεύμα και την εμπειρία που έχει η Αίγυπτος.

Ίσως δεν είναι σε όλους γνωστό, αλλά η Αίγυπτος έχει πάνω από 5
εκατομμύρια πρόσφυγες, τους οποίους έχει ενσωματώσει σε μεγάλο βαθμό,
γι’ αυτό η εστίαση του διεθνούς Τύπου σε αυτό το ζήτημα δεν είναι τόσο
ισχυρή όπως σε άλλες περιπτώσεις.

Όμως το παράδειγμα της Αιγύπτου που κουβεντιάσαμε έχει μεγάλο
ενδιαφέρον, διότι πολλοί μελετητές και πολιτικοί προβλέπουν ότι τα νέα
κύματα προσφυγιάς δεν θα είναι μόνο από Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ιράκ,
Συρία, αλλά θα έρχονται από την υποσαχάρια Αφρική, για δυο λόγους.

Ο πρώτος λόγος είναι ότι έχουμε διπλασιασμό του πληθυσμού.

Σήμερα σχεδόν φθάνει το ένα δισεκατομμύριο στην Αφρική και αναμένεται να ξεπερνά τα δύο δισεκατομμύρια σε λίγα χρόνια.

Ο δεύτερος είναι ότι οι κλιματολόγοι προβλέπουν μεγάλες
κλιματολογικές αλλαγές και ερήμωση περιοχών που σήμερα αξιοποιούνται για
αγροτική οικονομία και για την παραγωγή ειδών διατροφής στην Αφρική,
και επίσης, έλλειψη νερού, πράγμα που θα μετακινήσει προς τον βορρά τις
προσφυγικές ροές.

Η Αίγυπτος μας επισήμανε τη δική της εμπειρία και αυτό που μας έρχεται συνολικά στην Ευρώπη.

Οι επόμενες πρωτοβουλίες μας είναι πάρα πολλές.

Τον Οκτώβρη έχουμε την πρωτοβουλία για την οποία ήδη σας μίλησα.

Με μεγάλη μου χαρά να σας πω ότι στο πρόσφατο ταξίδι στο Πεκίνο υπό
τον κ. Πρωθυπουργό, η Κίνα συμφώνησε να αρχίσουμε να υλοποιούμε από το
2017 το όνειρο που έχω εδώ και 25 χρόνια για τη διαμόρφωση του GC10,
δηλαδή των μεγάλων λαών του παγκόσμιου πολιτισμού, όπου η Κίνα ήταν το
αποφασιστικό κομμάτι και λόγω ιστορίας και λόγω μεγέθους και λόγω
παράδοσης πολιτισμού.

Σε αυτό το σχήμα θα συμμετάσχουν η Κίνα, η Ινδία, η παλαιά
Μεσοποταμία που είναι το Ιράκ σήμερα, η Αίγυπτος ασφαλώς, η Ελλάδα, η
Ιταλία, το Μεξικό και η Βολιβία. Έχουμε και άλλες πρωτοβουλίες, αλλά δεν
προλαβαίνουμε να τις πούμε όλες σήμερα».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το προσφυγικό για εμάς είναι πολύ σημαντικό, γιατί τα
νησιά έχουν δεχτεί πάρα πολύ μεγάλο όγκο προσφύγων και, σύμφωνα
τουλάχιστον και με τον Επίτροπο, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν
γίνονταν τα hot spots θα υπήρχε και η ανάλογη χρηματοδότηση. Μέχρι τώρα
δεν έχουμε δει και πολλές κινήσεις. Η ερώτησή μου είναι ότι μέσω αυτής
της Διάσκεψης, εφόσον το συζητήσατε, θα μπορούσατε να ασκήσετε κάποιες
πιέσεις, να δεσμευτείτε για κάτι άλλο; Γιατί πέραν του ότι υπάρχει το
προσφυγικό και το ξέρουμε όλοι μας και συζητείται σε όλα τα επίπεδα,
βλέπουμε ότι δεν…

«Το προσφυγικό είναι ένα ζήτημα που συνδέει τις χώρες του αραβικού
κόσμου με εμάς εδώ στην περιοχή, διότι, όπως ξέρετε, και η Βουλγαρία
υποδέχεται πρόσφυγες, η Αλβανία έχει μια μεγάλη ανασφάλεια, η Ιταλία
δέχεται ροές από τη Λιβύη.

Η Σλοβακία πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα, γιατί είναι ένα από τα δυο
θέματα της Σλοβακικής Προεδρίας, άρα υπάρχει ενδιαφέρον και από τις δυο
πλευρές.

Κάναμε μια ανίχνευση του προβλήματος.

Έχουμε πει ότι θα κοιτάξουμε να το κουβεντιάσουμε περισσότερο.

Αυτό στο οποίο συμφωνούμε όλοι είναι να βοηθήσουμε να σταματήσει ο πόλεμος στη Συρία, η κύρια πηγή της προσφυγιάς.

Γιατί άνοιξε η πόρτα με τη συριακή προσφυγιά και επανήλθαν οι άλλες
ροές από Αφγανιστάν, Πακιστάν, αλλά και από τις χώρες του Μαγκρέμπ, εκ
των οποίων άλλες περνάνε απευθείας στις απέναντι πλευρές της Ευρώπης και
άλλες μας έρχονται μέσω Τουρκίας.

Και μάλιστα το ιδιαίτερο νέο φαινόμενο που έχουμε είναι ότι υπάρχουν
προσφυγικές ροές, όχι μεγάλες αλλά σταθερές, προς την Κύπρο.

Είναι Σύροι πρόσφυγες, που όμως δεν έρχονται από τη Συρία, παρ’ όλο
που η απόσταση δεν είναι μεγάλη, αλλά φτάνουν από την Τουρκία.

Το πρώτο ζήτημα είναι να σταματήσει ο πόλεμος.

Το δεύτερο να δοθεί χρηματοδοτική βοήθεια στην Ιορδανία και στον
Λίβανο, όπου βρίσκονται πάνω από 3,5 με 4 εκατομμύρια πρόσφυγες.

Η συνεργασία αυτή είναι πιο σύνθετη από ό,τι είναι μια συμφωνία ΕΕ –
Τουρκίας. Υπάρχουν ορισμένες σκέψεις που διατυπώθηκαν για συνεργασία
τέτοιου τύπου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βορειοαφρικανικές χώρες, αλλά
δεν έχουμε καταλήξει για το σχήμα. Χρειάζεται συζήτηση – από τη σκοπιά
του Υπουργείου Εξωτερικών, εννοώ – με τις αραβικές χώρες».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είστε ευχαριστημένος από τις διαβεβαιώσεις που έχετε
πάρει από τους συναδέλφους σας, ή τελικά μετά από κάποιους μήνες θα
είστε εκείνος ο οποίος έχετε τρέξει όλη αυτή την ιστορία και θα είστε
μόνος; Νιώθετε ασφαλής από αυτές τις συζητήσεις που κάνατε;

«Ουδείς προφήτης, όπως λέω, μετά τη γέννηση του Χριστού και του
Μωάμεθ. Αυτό που έχω να πω είναι ότι στην πολιτική μπορεί να
χρησιμοποιήσει κανείς δυο ρήματα. «Μπορώ» και «θέλω».

Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει «δεν μπορώ» σε τέτοιου είδους ζητήματα, υπάρχει «θέλω» ή «δεν θέλω».

Αυτό που κατέγραψα με μεγάλη ευχαρίστηση ήταν η βαθιά θέληση να
αναπτύξουμε αυτή την περιοχή με έναν νέο τρόπο. Δεν είναι ατελείωτες οι
δυνάμεις του Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά είναι μεγάλη η θέλησή μας».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πώς σκοπεύετε να αντιμετωπίσετε τον εξτρεμισμό σε
κάποιες χώρες, όπως είναι η Τυνησία και η Αίγυπτος που συμμετέχουν στη
Διάσκεψη; Ακούσαμε ότι η ανοιχτή και εξωστρεφής κοινωνία και η
δημοκρατία είναι ένας τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς την τρομοκρατία.
Πώς ακριβώς λοιπόν θα το λύσετε;

«Δεν ήταν ιδιαίτερο θέμα στη συζήτησή μας. Αναφέρθηκαν ορισμένοι
ομιλητές. Η τρομοκρατία συνδέεται με μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, με την
αίσθηση του αδιεξόδου που έχουν δεκάδες εκατομμύρια νέοι άνθρωποι,
συνδέεται με πρακτικά μέτρα οικονομίας και κοινωνίας, αλλά συνδέεται και
με έναν ιδεολογικό πόλεμο γύρω από το εάν τα προβλήματα πρέπει να
λυθούν σε αυτή τη ζωή ή θα τους τα λύσει ο παράδεισος της επόμενης. Σας
ευχαριστώ πολύ όλους».

http://www.tribune.gr/politics/news/article/280868/afta-apofasistikan-sti-rodo-pos-o-kotzias-enoni-valkania-mesi-anatoli-ke-voria-afriki.html

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή