Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

ΚΚΕ: Το ΑΚΕΛ έχει δικαίωμα να έχει τις θέσεις του αλλά … θυμηθείτε στο σχέδιο Ανάν

Δημοσιεύτηκε στις

Για
τις θέσεις του ΚΚΕ ως προς τις γενικότερες εξελίξεις στην περιοχή αλλά
και ως προς το Κυπριακό ενημέρωσε τον Πρόεδρο της ελληνικής Δημοκρατίας
Προκόπη Παυλόπουλο ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ
Δημήτρης Κουτσούμπας.

«Το ΚΚΕ, ιδιαίτερα, με ζητήματα που αφορούν -αυτό που ονομάζουμε-
εθνικά θέματα της χώρας, οι προκλητικές δηλώσεις για παράδειγμα,
συνεχόμενες το τελευταίο διάστημα από τον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν,
η αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, η αμφισβήτηση του
Αιγαίου και των νησιών της πατρίδας μας, όπως επίσης και οι εξελίξεις με
το νέο σχέδιο Ανάν, ουσιαστικά σχέδιο διχοτόμησης της Κύπρου που
προωθείται αυτό το διάστημα με εντατικούς ρυθμούς, θα πρέπει να μας
κάνουν να βρεθούμε ακόμα περισσότερο σαν ελληνική κοινωνία, σαν
ελληνικός λαός σε ετοιμότητα, σε επαγρύπνηση και σε κινητοποίηση» τόνισε
σε δηλώσεις του εξερχόμενος από το Προεδρικό Μέγαρο ο κ. Κουτσούμπας.

Και συμπλήρωσε ότι το ΚΚΕ θα συνεχίσει να συμβάλλει με την τοποθέτησή
του «υπεύθυνα, σταθερά, έτσι ώστε να αξιοποιείται στην κατεύθυνση της
επίλυσης αυτών των προβλημάτων, όλων, σε όφελος της ειρήνης, σε όφελος
των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, της Κύπρου, σε όφελος των λαών
της περιοχής».

Κληθείς να σχολιάσει την ανακοίνωση του ΑΚΕΛ μετά τη δημοσιοποίηση
των θέσεων του ΚΚΕ για το Κυπριακό, ο κ. Κουτσούμπας σημείωσε ότι το
ΑΚΕΛ έχει δικαίωμα να έχει τις θέσεις του, όπως και το ΚΚΕ υπεύθυνα
σοβαρά και σταθερά αναπτύσσει τις θέσεις του γύρω από το Κυπριακό
πρόβλημα. «Μόνο να σας θυμίσω ότι ήταν το ΚΚΕ που μίλησε για το σχέδιο
Ανάν, για την ανάγκη να ρωτηθεί και ο κυπριακός λαός και να πει αυτό το
στεντόρειο «όχι» που τελικά είπε. Εάν δεν υπήρχε το ΚΚΕ με αυτή του θέση
και άλλες δυνάμεις, δεν θα μπορούσαμε να έχουμε αυτή την εξέλιξη εκείνη
την περίοδο. Έτσι και σήμερα. Ο συμβιβασμός που είχε γίνει για
παράδειγμα, ο επώδυνος συμβιβασμός, όπως και το ΑΚΕΛ και άλλα κόμματα
της Κύπρου και της Ελλάδας έλεγαν, σε σχέση με την διζωνική, δικοινοτική
ομοσπονδία, που ήταν κυρίως θέση της Τουρκίας και του τουρκοκυπριακού
«κράτους» διαχρονικά, έφτασε να θεωρείται θέσφατο, θέση αρχής. Και
μάλιστα όχι μόνο αυτό, αλλά να εξελίσσεται σήμερα, στην ουσία σε
διχοτομική λύση, σε δύο συνιστώντα κράτη. Δεν μιλάμε δηλαδή για
διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, αλλά μιλάμε για μία συνομοσπονδία,
μιλάμε για δύο κράτη που θα έχουν δικό τους σύνταγμα, δικιά τους σημαία
και βεβαίως θα είναι επίφαση η ομοσπονδία και η διζωνική, δικοινοτική
ομοσπονδία
».

Ο κ. Κουτσούμπας προσέθεσε ότι αυτά τα ζητήματα είναι πολύ σοβαρά και
ότι και το ΑΚΕΛ και άλλα κυπριακά κόμματα, όπως και τα ελληνικά
κόμματα, θα πρέπει να αξιοποιήσουν αυτή την εξέλιξη, αυτές τις θέσεις
του ΚΚΕ, να τις μελετήσουν βαθύτερα γιατί βοηθάνε στην επίλυση του
Κυπριακού προβλήματος και όχι στην διχοτόμηση της Κύπρου.

Η απόφαση του ΚΚΕ για το Κυπριακό

Απόφαση σταθμό για το Κυπριακό, εξέδωσε το Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος
(ΚΚΕ), με την οποία στην ουσία αντιτίθεται στη ρατσιστική λύση της
διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, την οποία χαρακτηρίζει
συνομοσπονδιακή.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η απόφαση του ΚΚΕ δεν συμφωνεί με τις θέσεις
του ΑΚΕΛ, το οποίο αντίθετα ταυτίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Σημειώνεται ότι
στελέχη του Συνασπισμού είχαν υποστηρίξει το ρατσιστικό και φιλοτουρκικό
σχέδιο Ανάν, όταν ταυτίστηκαν με πρώην “αριστερούς” στο νησί, οι οποίοι
ταυτίστηκαν με την πολιτική του τότε προέδρου του ΗΠΑ Τζόρτζ Μπους στο
Κυπριακό.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ: ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ
ΚΚΕ 

Συνεδρίασε η ΚΕ του ΚΚΕ, εξέτασε τις συνολικές εξελίξεις στο Κυπριακό
υπό το πρίσμα και των νέων δεδομένων. Κατέληξε στην ακόλουθη Απόφαση:

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας παρακολουθεί, μελετάει και τοποθετείται
με ευθύνη στο κυπριακό πρόβλημα. Έχει σημαντική συνεισφορά στην καταδίκη
της τουρκικής εισβολής – κατοχής, στην ανάδειξη του διεθνούς χαρακτήρα
του προβλήματος, στην εκδήλωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην εργατική
τάξη, στα λαϊκά στρώματα της Κύπρου, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους,
Αρμένιους, Μαρωνίτες ή Λατίνους.

Το ΚΚΕ αντιπαλεύει τους αρνητικούς, για τους λαούς, σχεδιασμούς που
αναπτύσσονται στο πλαίσιο και των ανταγωνισμών των αστικών τάξεων των
Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου, όπως και τον αρνητικό και επικίνδυνο ρόλο
που έπαιξαν διαχρονικά και παίζουν έως σήμερα στην επίλυση του κυπριακού
προβλήματος οι ΗΠΑ, η Βρετανία, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ.

Το άλυτο, για 42 χρόνια, πρόβλημα εισβολής – κατοχής έχει περάσει σήμερα
σε νέα φάση όξυνσης, λόγω των ιμπεριαλιστικών πολεμικών επιχειρήσεων
στην περιοχή και των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων γύρω από τους
αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου, τους δρόμους διακίνησης
εμπορευμάτων κ.ά. Τόσο η Ελλάδα και η Τουρκία όσο και η Κύπρος έχουν
εγκατεστημένες βάσεις, δηλαδή έχουν παραχωρήσει αμερικανοΝΑΤΟικές και
βρετανικές στρατιωτικές βάσεις, που διαδραματίζουν και σήμερα αυξημένο
ρόλο στην περιοχή, στις ιμπεριαλιστικές πολεμικές επιχειρήσεις.

Το ΚΚΕ συγκρούεται με τον αστικό εθνικισμό, που εκφράζει τα συμφέροντα
και μόνο της αστικής τάξης. Το γεγονός ότι αστικά κόμματα και θύλακες
του αστικού κράτους είχαν και έχουν κάθε συμφέρον να καλλιεργούν στους
λαούς την εθνικιστική και σοβινιστική αντιπαράθεση και το μίσος, ώστε να
διευκολύνονται κάθε φορά οι δικοί τους σχεδιασμοί στο φόντο των
ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ή, σε άλλες περιπτώσεις, καλλιεργούν τον
αστικό κοσμοπολιτισμό, δεν πρέπει να αποπροσανατολίσει τους λαούς. Και
οι δύο αυτές επιλογές (διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος)
υπηρετούν τελικά τη διχοτόμηση με συγκαλυμμένη ή ανοικτή μορφή.

Το ΚΚΕ, πέρα από τα θέματα αρχής, έχει και ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς
από τις αρχές της δεκαετίας του ’50 το Κυπριακό συνδέθηκε στενά με την
εξωτερική πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων και είχε ως αποτέλεσμα, με
διάφορες μορφές, άμεσα και έμμεσα, να λειτουργεί ως παράγοντας επίδρασης
και στις εσωτερικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

Οι αντιθέσεις ανάμεσα στις κυβερνήσεις, αλλά και μέσα στην ΕΕ και το
ΝΑΤΟ, οι όποιες συμμαχίες δημιουργούνται ευκαιριακά ή όχι, δεν έχουν
καμία σχέση με τα συμφέροντα των λαών και τη διεθνιστική αλληλεγγύη
μεταξύ τους. Σήμερα περισσότερο από πριν, οδηγούν ταχύτατα στη
διχοτόμηση και τη δημιουργία ουσιαστικά δύο κρατών, σχεδιασμός που
προϋπάρχει εδώ και πολλά χρόνια και απεφεύχθη προσωρινά το 2004 με την
καταψήφιση του «σχεδίου Ανάν», που περιέκλειε αυτήν την εξέλιξη.

Το ΚΚΕ ήταν η μοναδική πολιτική δύναμη στην Ελλάδα που καταδίκασε
αποφασιστικά και καθαρά το συνομοσπονδιακό, διχοτομικό «σχέδιο Ανάν» και
στήριξε το ΟΧΙ του κυπριακού λαού στο σχετικό δημοψήφισμα τον Απρίλη
του 2004. Ηταν το μόνο κόμμα στο ελληνικό Κοινοβούλιο που οργάνωσε
κινητοποίηση κατά του σχεδίου αυτού και κάτω από τη δική του πίεση
αποτράπηκε κοινό ανακοινωθέν υπέρ του «σχεδίου Ανάν» στη σύσκεψη υπό τον
τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Το ΚΚΕ εξετάζει τις εξελίξεις με κριτήριο τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα
και συγκεντρώνει την προσοχή του στα ακόλουθα ζητήματα για το κυπριακό
πρόβλημα.

Πρώτον, η ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει ότι, παρά τους συμβιβασμούς της
ελληνοκυπριακής πλευράς, η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή πλευρά
ανακυκλώνουν επικίνδυνες θέσεις, που διαιωνίζουν τις συνέπειες της
εισβολής – κατοχής και προωθούν τη διχοτόμηση της Κύπρου.

Συγκεκριμένα:

Στις 3 Οκτώβρη 2014, κι ενώ ήταν σε εξέλιξη οι δικοινοτικές
συνομιλίες, οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν «οδηγία προς τους
ναυτιλλομένους», η οποία στόχευε στη δέσμευση μεγάλης περιοχής της
κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) για την πραγματοποίηση
σεισμικών ερευνών από το τουρκικό πλοίο «Μπαρμπαρός».

Η τουρκική/ τουρκοκυπριακή πλευρά υποστηρίζει ότι το τουρκοκυπριακό
συνιστών κράτος θα είναι συνέχεια της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου
Κύπρου» (ΤΔΒΚ). Ο κ. Ακιντζί (Απρίλης 2015) μίλησε για «δύο ίσα κράτη».

Τον Ιούλη του 2015, την περίοδο του 3ου γύρου της παραχώρησης
ενεργειακών οικοπέδων σε μονοπωλιακούς ομίλους, η τουρκική πλευρά
αντέδρασε έντονα για το οικόπεδο 6 της κυπριακής ΑΟΖ, αμφισβήτησε τα
κυριαρχικά δικαιώματα και προέβαλε προκλητικές διεκδικήσεις.

Ο κ. Ακιντζί (Μάρτης 2016) δήλωσε ότι «δεν μπορεί να υπάρξει λύση
χωρίς εγγυήσεις της Τουρκίας» κ.ά.

Ο κ. Ερντογάν, σε δηλώσεις του όσον αφορά στο Εδαφικό, ανέφερε ότι η
Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να επιστρέψει την κατεχόμενη περιοχή της
Μόρφου.

Συμπερασματικά, η ευφορία που καλλιεργείται για λύση στο Κυπριακό δεν
πατάει σε πραγματική βάση. Τα προβλήματα, που έχουν οδηγήσει στη
σημερινή κατάσταση, στη διαιώνιση του καθεστώτος της κατοχής,
παραμένουν.

Η πολιτική που ακολουθεί η κυπριακή κυβέρνηση κινείται στις ράγες της
γραμμής που οδήγησε στο διχοτομικό «σχέδιο Ανάν»
, που δεν ήταν ούτε
δίκαιο, ούτε βιώσιμο και η προώθησή του ενέπλεκε τους λαούς της Ελλάδας
και της Τουρκίας σε νέες περιπέτειες.

Οι προσδοκίες για δίκαιη και βιώσιμη λύση, που καλλιεργούνται από την
κυπριακή και την ελληνική κυβέρνηση, δεν πηγάζουν από πραγματικά
στοιχεία: Η ίδια η κοινή ανακοίνωση Αναστασιάδη – Ερογλου (Φλεβάρης
2014) και η βασική θέση για τα Δύο Συνιστώντα Κράτη κινούνται στην
κατεύθυνση συνομοσπονδιακής, διχοτομικής λύσης.

Οι συστηματικές παρεμβάσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ, για να επισπευσθούν οι
συνομιλίες και να υπογραφεί συμφωνία, στοχεύουν στη δημιουργία
τετελεσμένων, με στόχο να ανοίξει ο δρόμος για την εκμετάλλευση των
ενεργειακών κοιτασμάτων του Νησιού προς όφελος των συμφερόντων των
αστικών τάξεων και των ευρωατλαντικών σχεδιασμών
.

Έχουν ως στόχο να αξιοποιηθεί η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου στον
ανταγωνισμό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ με τη Ρωσία, στις συνθήκες της
όξυνσης των γενικότερων ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων που έχουν
εκδηλωθεί στην περιοχή μας, στην οποία μαίνονται οι ιμπεριαλιστικοί
πόλεμοι στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη.

Οι εξελίξεις είναι πολύ επικίνδυνες. Οι ανταγωνισμοί οξύνονται και
αφορούν στο ποιοι ενεργειακοί σχεδιασμοί θα επικρατήσουν για την
εκμετάλλευση και μεταφορά του κυπριακού φυσικού αερίου και άλλων πηγών
Ενέργειας από τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη.

Η κατάσταση περιπλέκεται από την προσέγγιση Τουρκίας – Ισραήλ, τους
σχεδιασμούς της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Σε
όλους αυτούς τους σχεδιασμούς εμπλέκονται οι μονοπωλιακοί όμιλοι: DELEK,
EXXON Mobil – QATAR PETROLEUM, ENI – TOTAL, STATOIL και CAIRN – DELEK –
AVNER κ.ά.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι σε κάθε ιστορική φάση, η πορεία του
«κυπριακού προβλήματος» συνδέεται με τους ενδοϊμπεριαλιστικούς
ανταγωνισμούς για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και την αξιοποίηση της
στρατηγικής γεωγραφικής θέσης της Κύπρου και έχουν ιδιαίτερη ευθύνη οι
αστικές τάξεις της Βρετανίας, της Τουρκίας, της Ελλάδας και της Κύπρου.
Στη δημιουργία, στη διατήρηση και την όξυνση του κυπριακού προβλήματος
έχουν ισχυρή εμπλοκή και ευθύνες οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ.

Η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ όχι μόνο δεν οδήγησε στην εξασφάλιση ενιαίας
κρατικής κυπριακής οντότητας προς όφελος συνολικά του λαού της, όπως
ισχυρίζονταν οι υποστηρικτές της ευρωπαϊκής λυκοσυμμαχίας, αλλά εκ των
πραγμάτων αποδείχθηκε ότι είναι επιπρόσθετος παράγοντας δυσκολιών,
διαψεύδοντας προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν αυτά τα χρόνια.

Δεύτερον, σχετικά με τη Δικοινοτική – Διζωνική Ομοσπονδία που
προβάλλεται ως η καρδιά της λύσης του κυπριακού προβλήματος, σημειώνουμε
ότι από τη δεκαετία του ’60, μεθοδικά, σχεδιασμένα, η τουρκική αστική
τάξη προσπάθησε να δημιουργήσει τετελεσμένα για τη δημιουργία δύο
κρατών,
αξιοποιώντας τα προβλήματα των συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου, τη
θέση για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, τη δράση εθνικιστικών δυνάμεων,
και από τις δύο πλευρές, και πολύ περισσότερο το πραξικόπημα που
οργανώθηκε στην Κύπρο με ευθύνη της χούντας.

Κατά τη δεκαετία του ’60, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της συγκρότησης
θυλάκων
και μεταφέρθηκαν Τουρκοκύπριοι σε συγκεκριμένες περιοχές, για τη
διαμόρφωση εδαφικής τουρκοκυπριακής ζώνης, ενώ οι τουρκικές επιδιώξεις
ολοκληρώθηκαν με την εισβολή και κατοχή, με τον «Αττίλα 1» και τον
«Αττίλα 2», τον Ιούλη και τον Αύγουστο του 1974, αντίστοιχα.

Μετά την εισβολή, το τουρκικό κράτος δούλεψε συστηματικά για να περάσει η
θέση της Δικοινοτικής – Διζωνικής Ομοσπονδίας
και πέτυχε να περιληφθεί η
θέση αυτή – ως συμβιβασμός – στα υλικά των συνομιλιών, ως βάση εκ
μέρους του, για διχοτομική, συνομοσπονδιακή λύση, δύο κρατών.

Το 1983 ανακηρύχθηκε η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» και το
ψευδοκράτος αξιοποιήθηκε και πάλι για τη δημιουργία τετελεσμένων.

Στην πράξη, αποδεικνύεται πως μια θέση τακτικής, ένας «έσχατος
συμβιβασμός» της ελληνοκυπριακής πλευράς, που οδήγησε στη θέση της
Δικοινοτικής – Διζωνικής Ομοσπονδίας, μετατράπηκε στη συνέχεια σε θέση
αρχής και θεμέλιο της λύσης για το Κυπριακό.

Τρίτον, χαρακτηριστικό επίσης στοιχείο των εξελίξεων είναι η υποβάθμιση
του διεθνούς χαρακτήρα του κυπριακού προβλήματος, ως προβλήματος
εισβολής και κατοχής, της πρόταξης εσωτερικών (διακυβέρνηση κ.ά.) έναντι
των διεθνών πτυχών (αποχώρηση κατοχικών στρατευμάτων, δικαιώματα
επέμβασης άλλων κρατών, βρετανικές βάσεις κ.ά.).

Η παραμονή της Κύπρου στην ΕΕ, η διατήρηση των βρετανικών βάσεων και των
κατοχικών στρατιωτικών δυνάμεων, που συνδέονται με πιο δυσμενή διεθνή
συσχετισμό ως προς την επίλυση του κυπριακού προβλήματος, θεωρούνται όλα
τα χρόνια δεδομένα κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής των συνομιλιών.

Το «σχέδιο Ανάν» έκανε φανερό ότι το ζήτημα της κρατικής οργάνωσης (δύο
κράτη) δεν αποτελεί στενά εσωτερική πτυχή, αλλά διαπλέκεται με ζητήματα
που αφορούν στις διεθνείς πλευρές του κυπριακού προβλήματος, με εμπλοκή
της ΕΕ και ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών.

Στη βάση της πείρας που έχει συγκεντρωθεί, οι εξελίξεις στο Κυπριακό
επιβάλλεται να αντιμετωπιστούν από τη σκοπιά του ρόλου που μπορεί να
εκπληρώνουν η Κύπρος και τα Συνιστώντα Κρατίδια,
σε μια περιοχή με
έντονους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, εθνοτικές αντιθέσεις κ.ά.,
στις συνθήκες του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Συρία, στη Λιβύη και το
Ιράκ, των σοβαρών προβλημάτων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με φόντο την
πολιτική της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια, τη στρατηγική
της Ελλάδας για τη γεωπολιτική αναβάθμιση για λογαριασμό των μονοπωλίων.

Η διχοτομική λύση του Κυπριακού συνιστά διεθνή ανησυχητική εξέλιξη,
γιατί, εκτός του ότι δεν εγγυάται βιώσιμη λύση υπέρ του λαού της Κύπρου,
στην πράξη μπορεί να συνδεθεί με νέα όξυνση των αντιθέσεων στην
Ανατολική Μεσόγειο, με πολύ αρνητικές συνέπειες για τους λαούς στην
περιοχή.

Χαρακτηριστικό, επίσης, στοιχείο των συνομιλιών Αναστασιάδη – Ακιντζί
είναι η πρακτική που δίνει προτεραιότητα στα ζητήματα π.χ. της
διακυβέρνησης, της οικονομίας, της ΕΕ κ.ά., υποτιμώντας και αφήνοντας
για το τέλος των συνομιλιών ζητήματα που κατέχουν κεντρική θέση στις
συνέπειες της τουρκικής εισβολής – κατοχής.

Για παράδειγμα:

— Η κατοχή εδαφών, πόλεων, χωριών, περιουσιών, σε συνάρτηση και με το
πρόβλημα των προσφύγων.

— Η απομάκρυνση της τουρκικής κατοχικής στρατιωτικής δύναμης από την
Κύπρο.

— Το πρόβλημα των εποίκων που πολιτογραφούνται για να αλλάξει η
πληθυσμιακή σύνθεση και να ενισχυθούν τα τετελεσμένα.

Για το θέμα των εγγυήσεων έχει ανοίξει συζήτηση που θέτει το ζήτημα της
αντικατάστασης των εγγυητριών δυνάμεων (Τουρκία, Ελλάδα, Μ. Βρετανία)
από μηχανισμό της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ, ή από αστυνομική, στρατιωτική δύναμη
διαφόρων κρατών, ή διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων της Τουρκίας,
διαιωνίζοντας το πρόβλημα.

Για το ζήτημα αυτό πρέπει να παρθεί υπόψη ότι μαζί με το Σύνταγμα του
1960 συμφωνήθηκαν και τρεις διεθνείς συνθήκες:

— Η «συνθήκη εγκαθίδρυσης» που προβλέπει και την ύπαρξη των δύο
βρετανικών βάσεων.

— Η «συνθήκη εγγύησης» που συμπεριλαμβάνει το δικαίωμα των εγγυητριών
δυνάμεων «να επέμβουν για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στο
νησί».

— Η «συνθήκη συμμαχίας» που επιτρέπει στην Ελλάδα και την Τουρκία «να
αναλαμβάνουν να απωθήσουν κάθε επίθεση εναντίον της ανεξαρτησίας και της
εδαφικής ακεραιότητας της Κύπρου».

Συνεπώς, η αντίθεση στο καθεστώς των εγγυήσεων πρέπει να συνοδεύεται με
τη διεκδίκηση της ακύρωσης αυτών των συνθηκών, πράγμα που δεν έχει γίνει
ούτε από την ελληνική κυβέρνηση, ούτε από την κυπριακή πλευρά.

Τέταρτον, το ΚΚΕ, αμέσως μετά την υπογραφή της Κοινής Ανακοίνωσης
Αναστασιάδη – Ερογλου, το Φλεβάρη του 2014, συγκέντρωσε την προσοχή του
στην κριτική στα «ΔΥΟ ΣΥΝΙΣΤΩΝΤΑ ΚΡΑΤΗ» που συνιστούν συνομοσπονδιακή,
διχοτομική λύση.

Εκτός του ομόσπονδου κράτους, κάθε Συνιστών Κράτος (στη βάση του
κατάλοιπου των εξουσιών και στην πράξη πέρα από αυτό) θα έχει 

  • το δικό
    του σύνταγμα, 
  • το δικό του κρατικό μηχανισμό, βουλή, κυβέρνηση και
    υπουργικό συμβούλιο, αστυνομία, σημαία και ύμνο, 
  • το δικό του κρατικό
    προϋπολογισμό, τη δική του πολιτική για την Παιδεία, την Υγεία, τις
    συντάξεις κ.ά.
Συνεπώς, ο ισχυρισμός ότι η «Δικοινοτική – Διζωνική Ομοσπονδία» με τα
δύο Συνιστώντα Κράτη εξασφαλίζει μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια
διεθνή προσωπικότητα δεν έχει υπόσταση.

Οι «ασφαλιστικές δικλίδες» που προβάλλονται μέσα από τις εξουσίες του
ομόσπονδου κράτους, δεν μπορούν αντικειμενικά να λύσουν το πρόβλημα.
Πολύ περισσότερο που η Τουρκία κυριολεκτεί όταν μιλάει για «συνεταιρισμό
δύο κρατών» και αναφέρει ότι το τουρκοκυπριακό κράτος θα είναι συνέχεια
της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου».

Στην πράξη, το Τουρκοκυπριακό Συνιστών Κράτος, συνδεδεμένο με ισχυρούς
δεσμούς με το τουρκικό αστικό κράτος, θα εφαρμόζει τη δική του πολιτική
και πέρα από αυτά που θα προβλέπουν τα κατάλοιπα εξουσιών που θα του
δίνει το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα.

Στη βάση των δύο Συνιστώντων Κρατών, η αρχή της «μιας Διεθνούς
Προσωπικότητας» δεν θα έχει βάση εφαρμογής για δύσκολα, σύνθετα διεθνή
προβλήματα.

Πώς π.χ. θα ισχύσει η «αρχή» αυτή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, στην
περίπτωση των τουρκικών αμφισβητήσεων της ελληνικής ΑΟΖ και
υφαλοκρηπίδας, των απαράδεκτων θέσεων περί «γκρίζων ζωνών», στη θέση του
Τούρκου Προέδρου Ερντογάν περί αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λοζάνης;

Ποια θα είναι η τοποθέτηση, σε περίπτωση όξυνσης της κατάστασης στο
Αιγαίο, στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο;

ΒΑΣΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Το έδαφος πάνω στο οποίο στηρίζεται η θέση του ΚΚΕ είναι τα ενιαία
συμφέροντα του εργαζόμενου λαού όλης της Κύπρου, η αναγκαιότητα
συντονισμού της πάλης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων της
Κύπρου, της Τουρκίας και της Ελλάδας, η αντιμετώπιση του καθεστώτος που
προκάλεσε η εισβολή – κατοχή από τη σκοπιά της ταξικής πάλης στην
προοπτική της απελευθέρωσης από τα δεσμά της καπιταλιστικής
εκμετάλλευσης.

Συγκεκριμένα, η θέση του ΚΚΕ για το κυπριακό πρόβλημα καθορίζεται από
τους ακόλουθους άξονες:

Το κυπριακό πρόβλημα είναι διεθνές πρόβλημα, εισβολής και κατοχής του
βορείου τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία
. Εχει τη σφραγίδα της
επέμβασης του ΝΑΤΟ και των γενικότερων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην
περιοχή. Ο διεθνής χαρακτήρας προκύπτει και από τις σχετικές αποφάσεις
του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Τασσόμαστε υπέρ της αποχώρησης των κατοχικών και όλων των άλλων ξένων
στρατιωτικών δυνάμεων από την Κύπρο και γενικότερα υποστηρίζουμε την
εξάλειψη των συνεπειών της τουρκικής κατοχής, το σταμάτημα του
εποικισμού, το δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων στις εστίες τους και
την αποχώρηση εποίκων, παίρνοντας υπόψη κοινωνικά, ανθρωπιστικά
κριτήρια.

Υποστηρίζουμε το κλείσιμο των βρετανικών βάσεων και την κατάργηση του
καθεστώτος που απολαμβάνουν τόσα χρόνια.

Το ΚΚΕ θεωρεί πως η πάλη της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων
πρέπει να κατευθύνεται στο στόχο για μια Κύπρο στην οποία αφέντης θα
είναι ο λαός της, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι, Λατίνοι και
Μαρωνίτες. Μια Κύπρος Ενιαία, Ανεξάρτητη, με Μία και Μόνη Κυριαρχία,
μια Ιθαγένεια και Διεθνή Προσωπικότητα, χωρίς ξένες βάσεις και
στρατεύματα, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες.

Για το ΚΚΕ, Κύπρος Ενιαία σημαίνει:

— Ενιαία Κρατική Συγκρότηση: Ένα κράτος και όχι δύο κράτη.

— Δικαίωμα στην ελεύθερη διακίνηση, εγκατάσταση και διαμονή εργατικών –
λαϊκών οικογενειών σε όλες τις περιοχές του Νησιού, χωρίς όρους και
δεσμεύσεις, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για Τουρκοκύπριους,
Ελληνοκύπριους, Αρμένιους, Μαρωνίτες ή Λατίνους.

— Εξασφάλιση των εργασιακών, ασφαλιστικών, κοινωνικών δικαιωμάτων χωρίς
διακρίσεις. Σεβασμός στο δικαίωμα να μιλούν τη γλώσσα τους, να
μορφώνονται τα παιδιά τους. Σεβασμός στις θρησκευτικές επιλογές και
πολιτιστικές παραδόσεις.

Στη βάση αυτή, η θέση του ΚΚΕ για Κύπρο Ενιαία αντιπαλεύει τον
εθνικισμό και την γκετοποίηση, που προκαλούν η «διζωνικότητα» και τα δύο
«Συνιστώντα Κράτη», και εκφράζει την αναγκαιότητα της ενιαίας οργάνωσης
και της κοινής πάλης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων της
Κύπρου, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, Αρμενίων, Λατίνων και
Μαρωνιτών, ενάντια στην αστική τάξη, ενάντια στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ.

Η σύγκρουση με την καπιταλιστική εκμετάλλευση και η αντιμετώπιση της
επιθετικότητας του κεφαλαίου, η διεκδίκηση στόχων πάλης που υπηρετούν
τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, πολύ περισσότερο σήμερα στις σύνθετες
συνθήκες των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των
ιμπεριαλιστικών πολέμων στην περιοχή μας, απαιτούν αξιοποίηση της πείρας
που έχει συγκεντρωθεί, ενίσχυση του προλεταριακού διεθνισμού και του
συντονισμού της πάλης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων της
Ελλάδας, της Τουρκίας, της Κύπρου και των άλλων χωρών της περιοχής.

Συνολικά, η κοινή συντονισμένη πάλη της εργατικής τάξης και των λαϊκών
στρωμάτων στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Τουρκία και άλλων λαών της
περιοχής πρέπει να κατευθύνεται ενάντια στα μονοπώλια και το
εκμεταλλευτικό σύστημα, για την εργατική – λαϊκή εξουσία και την
κοινωνικοποίηση του πλούτου τους, για την αποδέσμευση από τους
ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τη διαμόρφωση των
συνθηκών για διεθνείς σχέσεις, που θα στηρίζονται στο αμοιβαίο όφελος.
Αυτή είναι η βάση για ισότιμες οικονομικές σχέσεις προς όφελος των λαών
διαφορετικών κρατικών οντοτήτων.

Οκτώβρης 2016

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ
ΑΘΗΝΑ 29/10/2016         ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ
ΚΚΕ

Πηγή: Το ΚΚΕ πρώτο ελληνικό κόμμα που αντιτίθεται στη ρατσιστική διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία https://mignatiou.com/2016/10/to-kke-proto-elliniko-komma-pou-antitithete-sti-ratsistiki-dizoniki-dikinotiki-omospondia/

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός8 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή