Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Οι μαζικές διώξεις της Τουρκίας εναντίων Χριστιανών και Κούρδων

Δημοσιεύτηκε στις

Turkey’s Mass Persecution of Christians and Kurds

  • Yazidis, Alevis and women in the region are also being abused by Turkish authorities, and dozens of Kurdish journalists who have publicized this have been imprisoned.
  • This hatred of Christians and Kurds in Turkey is not restricted to government officials. It is widespread among the public, as well, and expressed extensively on social media.
  • The situation of minorities in Turkey and their persecution by Turkey — a member of NATO and perpetual candidate for EU membership — must be told as often and as loudly as possible.
Since 2015, the government of Turkish President Recep Tayyip Erdogan has been attacking Kurdish-majority areas in the country.
A 2017 World Heritage Watch report details the destruction of one such town, Suriçi (Sur), as follows:

“[C]urfews were declared six times for several days each from September 2015. These curfews were 24-hour-a-day blockades and led to clashes between Turkish state forces and Kurdish rebel groups, resulting in the deaths of hundreds of people and serious destruction of the affected area. The last ongoing curfew from 11 December 2015, accompanied by the use of heavy military weapons such as tanks, mortar and artillery by the government, was the most devastating one. Numerous historical buildings and monuments – as well as the integrity and authenticity of Suriçi – suffered damage and destruction.”

The clashes have taken their toll on Turkey’s Christian population, which is caught in the crossfire. According to a November 2016 report in The Armenian Weekly,

“The past year has been a living hell for the hidden Armenians of Turkey. The civil war between the Kurdish resistance guerrillas and the Turkish army has resulted in massive destruction in southeastern and eastern Turkey. Most of the buildings in the region have been bombed or burnt by the army and police forces, followed by complete demolition and razing of the damaged buildings… with only a few mosques, police stations, or government buildings left standing.
“Entire neighborhoods have disappeared, reduced to rubble. The Surp Giragos Church in Diyarbakır has escaped the fighting relatively intact structurally… But the Turkish security forces have used it as an army base, desecrating the church, burning some of the pews as firewood, with garbage and smell of urine everywhere.”

similar report, from August 2017, appeared in the Armenian-Turkish weekly Agos. According to the report, “Armenian, Syriac and Chaldean Christians have not been able to worship in their churches for the last three years.” This is because virtually the entire town — and all Christian properties belonging to the indigenous Armenian, Assyrian (Syriac), Chaldean and Protestant communities — was included in an expropriation plan adopted in March 2016 by the Turkish cabinet. Among the Christian properties expropriated are the Armenian Catholic, the Chaldean Mor Petyun and the Armenian Surp Giragos churches.
In response, the Surp Giragos church — whose members claim that every time they visit, they see that the structure has suffered additional damage — filed a lawsuit against the Turkish State Council. Other Christian foundations are also engaged in litigation to stop the expropriation, but the suits are still pending.
Surp Giragos is the largest Armenian church in the Middle East. According to Agos, its bell tower was destroyed by artillery fire during the 1915 Armenian genocide (at the hands of the Ottoman Empire, precursor to the Turkish Republic), because it stood taller than the minaret of a nearby mosque. After it was expropriated from the Armenian community during the First World War, it was initially used as a cotton storage warehouse. It remained in ruins for nearly a century, until being restored in 2011 and reopened to worship with the support of the Kurdish-administered Diyarbakır municipality.

The Surp Giragos Armenian church in Diyarbakır, Turkey, in 2008, prior to its restoration. (Image source: Nevit Dilmen/Wikimedia Commons)

Diyarbakır (originally named Tigranakert) was once ruled by the Armenians and Assyrians. Its most prominent feature, massive black walls that surround the city, were originally built by the Romans, who established a colony there in the third century A.D. When Rome fell, its Greek-speaking eastern realm continued as the Byzantine Empire. Expanding and fortifying the walls, Greek Byzantines tried to defend the city — as well as the rest of Asia Minor — from the armies of foreign invaders. Among these were the Persians, the Turks and Arab Muslims, who struggled for regional hegemony during the first expansion of the Islamic Empire in the seventh century, after the death of Muhammed.
The Islamic Arab armies won. Khalid Ibn al-Walid, also known as the “Sword of Allah,” conquered the city and granted control over it to the Arab Bakr clan, which gave it its current name: Diyar Bakr — the “place of Bakr,” or the “city of the Bakr tribes.” The city was then invaded and captured by the Ottoman Turks in 1515.
Among the oldest cities in the world, Diyarbakır is now predominantly Sunni-Muslim and Kurdish. Since 1923, in the wake of the genocide, the Armenians and Assyrians — the first nations to adopt Christianity — mostly disappeared from the region.
The Kurds have also been persecuted by the Turkish government for decades. Gültan Kışanak and Fırat Anlı, the co-mayors of Diyarbakır, for example, were arrested on October 30, 2016 for “being members of a terrorist organization,” and Turkish authorities then appointed a custodian to run the city. In addition, there are currently 13 Kurdish MPs — including the leaders of the pro-Kurdish Peoples’ Democratic Party (HDP) — in Turkish jails.
Nor was Diyarbakır the only municipality to have been targeted by the Turkish government. In April 2017, the pro-Kurdish Democratic Regions Party (DBP) announced that Ankara had appointed custodians to govern 83 Kurdish-run municipalities, and had imprisoned 89 Kurdish mayors.
YazidisAlevis and women in the region are also being abused by Turkish authorities, and dozens of Kurdish journalists who have publicized this have been imprisoned. The Kurdish news outlet Dihaber, for example, which has widely covered the devastation of Sur and the persecution of its Christians, was shut down by governmental decree at the end of August.
Ahmet Güvener, a pastor and the spiritual leader of the Diyarbakır Protestant Church, said in a recent interview that the anti-Christian practices in Turkey of forced assimilation, community plundering and church-desecration are not new. “We have been exposed to ethnic and religious discrimination for years,” he told Dihaber, adding that, since the founding of the Turkish Republic in 1923, not a single church has been erected.
“The state, which spends billions [of Turkish liras] and builds gigantic mosques, has not built a church so far,” he said.
The situation is so acute that anyone who does not shun Christians or Kurds is imperiled. For instance, a 76-year-old Muslim grandmother in Diyarbakır who is active in a Kurdish political movement has been harassed by Turkish police for being a “hidden Armenian,” simply because she reads the Bible as well as the Koran.
This hatred of Christians and Kurds in Turkey is not restricted to government officials. It is widespread among the public, as well, and expressed extensively on social media. In response to a tweet by a Kurdish journalist calling for an end to the devastation in Sur, Turkish twitter users not only called him a “vile, treacherous Armenian dog,” and “Armenian sperm,” who, like all Armenians, “must die,” but hailed the destruction of the town for being kafir (“infidel”). This is in keeping with a common term in Turkey used to describe the grandchildren of survivors of the Christian genocide — “kılıç artığı,” or “remnants of the sword.”
Turkey seems determined to annihilate even the defenseless “remnants of the sword” and whatever is left of their civilization. The situation of minorities in Turkey and their persecution by Turkey — a member of NATO and perpetual candidate for EU membership — must be told as often and as loudly as possible.

Uzay Bulut, a journalist born and raised in Turkey, is currently based in Washington D.C. She is a writing fellow of the Middle East Forum.

https://www.gatestoneinstitute.org/10932/turkey-persecution-christians-kurds

Διεθνή

Το κυνήγι των 450 κιλών ουρανίου: Γιατί οι ΗΠΑ εξετάζουν χερσαία επέμβαση στο Ισφαχάν και το Φορντό

Σύμφωνα με το Axios, το οποίο επικαλείται πηγές που γνωρίζουν τις συζητήσεις, η επιχείρηση θα είχε ως στόχο τα περίπου 450 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%, τα οποία θα μπορούσαν να μετατραπούν σε υλικό πυρηνικών όπλων μέσα σε λίγες εβδομάδες. Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι άλλωστε επισήμως η βασική αιτία του πολέμου.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν συζητήσει το ενδεχόμενο αποστολής ειδικών δυνάμεων στο Ιράν σε μεταγενέστερο στάδιο του πολέμου, με στόχο την κατάσχεση των αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου της χώρας.

Σύμφωνα με το Axios, το οποίο επικαλείται πηγές που γνωρίζουν τις συζητήσεις, η επιχείρηση θα είχε ως στόχο τα περίπου 450 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%, τα οποία θα μπορούσαν να μετατραπούν σε υλικό πυρηνικών όπλων μέσα σε λίγες εβδομάδες. Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι άλλωστε επισήμως η βασική αιτία του πολέμου.

Μια τέτοια αποστολή θα απαιτούσε πιθανότατα αμερικανικές ή ισραηλινές δυνάμεις στο έδαφος του Ιράν, οι οποίες θα έπρεπε να εισέλθουν σε υπόγειες, βαριά οχυρωμένες πυρηνικές εγκαταστάσεις εν μέσω πολεμικών επιχειρήσεων.

Δεν έχει ακόμη αποφασιστεί αν η επιχείρηση θα ήταν αμερικανική, ισραηλινή ή κοινή.

Αξιωματούχοι των ΗΠΑ εξετάζουν δύο βασικά σενάρια:

  • Απομάκρυνση του ουρανίου από το Ιράν,
  • ή αραίωση του υλικού επί τόπου, με τη συνδρομή ειδικών πυρηνικών επιστημόνων.

Η αποστολή θα μπορούσε να περιλαμβάνει ειδικές δυνάμεις μαζί με επιστήμονες, πιθανόν και με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA).

Τραμπ: «Ίσως γίνει αργότερα»

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ανάπτυξης δυνάμεων στο έδαφος του Ιράν, υπογραμμίζοντας όμως ότι κάτι τέτοιο θα γινόταν μόνο «για πολύ σοβαρό λόγο».

«Αν το κάναμε, οι Ιρανοί θα είχαν ήδη αποδεκατιστεί σε τέτοιο βαθμό που δεν θα μπορούσαν να πολεμήσουν στο έδαφος», δήλωσε.

Σε ερώτηση για το ενδεχόμενο αποστολής στρατευμάτων με στόχο την εξασφάλιση του πυρηνικού υλικού, ο Τραμπ δεν το απέκλεισε: «Ίσως κάποια στιγμή να το κάνουμε. Όχι τώρα – ίσως αργότερα».

Πού βρίσκεται το ουράνιο

Αμερικανοί και Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι το μεγαλύτερο μέρος των αποθεμάτων βρίσκεται σε υπόγειες σήραγγες της πυρηνικής εγκατάστασης στο Ισφαχάν, ενώ μικρότερες ποσότητες βρίσκονται στις εγκαταστάσεις Φορντό και Νατάνζ.

Στις πρώτες ημέρες του πολέμου, αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα στις εγκαταστάσεις αυτές φαίνεται ότι στόχευαν στο σφράγισμα των εισόδων, ώστε να αποτραπεί η μεταφορά του υλικού.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θεωρούν τα 450 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60% ιδιαίτερα επικίνδυνο απόθεμα, καθώς εάν εμπλουτιστεί περαιτέρω στο 90%, θα μπορούσε να επαρκεί για έως και 11 πυρηνικές βόμβες.

naftemporiki.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Κίνα: Παρέμβαση Γουάνγκ Γι για το Ιράν – “Ένας πόλεμος που δεν ωφέλησε κανέναν”

“Αυτός ήταν ένας πόλεμος που δεν έπρεπε να είχε συμβεί ποτέ και ένας πόλεμος που δεν ωφέλησε κανέναν”, δήλωσε ο Γουάνγκ Γι, κορυφαίος διπλωμάτης της Κίνας, σε συνέντευξη Τύπου την Κυριακή (08/03), στο περιθώριο της ετήσιας συνέλευσης του νομοθετικού σώματος της Κίνας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας παρουσίασε τη χώρα του ως υπερασπιστή της ειρήνης και της σταθερότητας εν μέσω του πολέμου που μαίνεται στο Ιράν, ενώ υιοθέτησε συμβιβαστικό τόνο απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από την πολυαναμενόμενη σύνοδο κορυφής μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών.

“Αυτός ήταν ένας πόλεμος που δεν έπρεπε να είχε συμβεί ποτέ και ένας πόλεμος που δεν ωφέλησε κανέναν”, δήλωσε ο Γουάνγκ Γι, κορυφαίος διπλωμάτης της Κίνας, σε συνέντευξη Τύπου την Κυριακή (08/03), στο περιθώριο της ετήσιας συνέλευσης του νομοθετικού σώματος της Κίνας.

Ο Γουάνγκ, προωθώντας την Κίνα ως “την πιο σημαντική δύναμη ειρήνης, σταθερότητας και δικαιοσύνης στον κόσμο”, επανέλαβε το αίτημα του Πεκίνου για άμεση κατάπαυση του πυρός, προκειμένου “να αποφευχθεί η κλιμάκωση της κατάστασης και να αποτραπεί η εξάπλωση και η διάδοση των φλογών του πολέμου”.

“Όλα τα μέρη πρέπει να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το συντομότερο δυνατόν και να επιλύσουν τις διαφορές τους μέσω ισότιμου διαλόγου”, πρόσθεσε.

Η αυξανόμενη ανησυχία της Κίνας για τον πόλεμο με το Ιράν έρχεται την ώρα που ο κορυφαίος ηγέτης της, Σι Τζινπίνγκ, ετοιμάζεται να υποδεχτεί τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στο Πεκίνο για κρίσιμες συνομιλίες μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου προς το τέλος του μήνα.

Οι ηγέτες του Ιράν έχουν από καιρό στενές σχέσεις με το Πεκίνο, και η Κίνα – όπως και πολλές άλλες χώρες – παρακολουθεί με ανησυχία τον εντεινόμενο πόλεμο στη Μέση Ανατολή, καθώς και την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και το πλήγμα που έχει υποστεί η παγκόσμια οικονομία από τη σύγκρουση.

Ταυτόχρονα, ωστόσο, ο Γουάνγκ κάλεσε σε συνεχή διάλογο με την Ουάσινγκτον για την επίλυση των βασικών διαφορών, καθώς οι δύο χώρες προετοιμάζονται για την ιστορική σύνοδο κορυφής.

“Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι και οι δύο πλευρές να κάνουν διεξοδικές προετοιμασίες, να καλλιεργήσουν ένα ευνοϊκό περιβάλλον, να διαχειριστούν τις υπάρχουσες διαφορές και να εξαλείψουν τις περιττές παρεμβάσεις”, δήλωσε ο Γουάνγκ την Κυριακή (08/03).

“Η στάση της Κίνας ήταν πάντα θετική και ανοιχτή. Το κλειδί είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες να κινηθούν προς την ίδια κατεύθυνση”, πρόσθεσε.

ERTnews

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Τούρκος πρώην αξιωματούχος “μηνύει” το Οικουμενικό Πατριαρχείο: Ακραίες κατηγορίες για… «κατάληψη» νησιών του Αιγαίου

Ο Γιαλίμ στρέφεται προσωπικά και κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, αλλά και εναντίον 267 ιερέων, υποστηρίζοντας ότι φέρουν ευθύνη για την «παράνομη ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας» σε νησιά όπως το Αγαθονήσι, το Μαράθι, οι Αρκιοί και το Φαρμακονήσι. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα νησιά αυτά «ανήκουν στην επαρχία Αϊδινίου», επαναφέροντας γνωστές τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο επεισόδιο έντασης γύρω από το Αιγαίο έρχεται να προκαλέσει η κίνηση του πρώην γενικού γραμματέα του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας, Ουμίτ Γιαλίμ, ο οποίος κατέθεσε μήνυση κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατηγορώντας το ακόμη και για… παράνομη κατοχή ελληνικών νησιών.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες του, το Οικουμενικό Πατριαρχείο φέρεται να εμπλέκεται σε διαδικασίες «εκχώρησης» νησιών του Αιγαίου στην Ελλάδα, ενώ στη μήνυσή του υποστηρίζει ότι παραβιάζονται διεθνείς συνθήκες – μεταξύ αυτών και η Συνθήκη της Λωζάννης.

Ο Γιαλίμ στρέφεται προσωπικά και κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, αλλά και εναντίον 267 ιερέων, υποστηρίζοντας ότι φέρουν ευθύνη για την «παράνομη ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας» σε νησιά όπως το Αγαθονήσι, το Μαράθι, οι Αρκιοί και το Φαρμακονήσι. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα νησιά αυτά «ανήκουν στην επαρχία Αϊδινίου», επαναφέροντας γνωστές τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο.

Στη μήνυσή του ο πρώην αξιωματούχος δεν περιορίζεται μόνο στα ζητήματα κυριαρχίας. Επικεντρώνεται επίσης στη λειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, την οποία χαρακτηρίζει «παράνομη εκπαιδευτική δομή», υποστηρίζοντας ότι η λειτουργία της αντιβαίνει στις διεθνείς συνθήκες και στην τουρκική νομοθεσία.

Παράλληλα, ο Γιαλίμ ισχυρίζεται ότι το Πατριαρχείο δρα πολιτικά και στρατηγικά, με στόχο –όπως υποστηρίζει– να υπονομεύσει την εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας και να ενισχύσει την ελληνική επιρροή στην περιοχή του Αιγαίου.

Η κίνησή του έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Τουρκία, καθώς μεταξύ άλλων ζητά ακόμη και τη μεταφορά της έδρας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Άγιο Όρος, γεγονός που ανοίγει ευρύτερη συζήτηση για το καθεστώς του θεσμού στην Κωνσταντινούπολη.

Η υπόθεση έρχεται σε μια περίοδο όπου οι ελληνοτουρκικές σχέσεις παραμένουν εύθραυστες και οι αμφισβητήσεις γύρω από την κυριαρχία νησιών του Αιγαίου επανέρχονται συχνά στη δημόσια συζήτηση στην Τουρκία. Μέχρι στιγμής, η τουρκική κυβέρνηση δεν έχει τοποθετηθεί επίσημα για τη μήνυση, ενώ παραμένει ασαφές εάν η υπόθεση θα εξελιχθεί σε ζήτημα με πολιτικές ή διπλωματικές προεκτάσεις.

Σε κάθε περίπτωση, η πρωτοβουλία του πρώην αξιωματούχου επαναφέρει στο προσκήνιο τόσο τις τουρκικές θέσεις για το Αιγαίο όσο και το ευρύτερο ζήτημα των σχέσεων του τουρκικού κράτους με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έναν θεσμό με σημαντική θρησκευτική και διεθνή επιρροή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή30 λεπτά πριν

Το κυνήγι των 450 κιλών ουρανίου: Γιατί οι ΗΠΑ εξετάζουν χερσαία επέμβαση στο Ισφαχάν και το Φορντό

Σύμφωνα με το Axios, το οποίο επικαλείται πηγές που γνωρίζουν τις συζητήσεις, η επιχείρηση θα είχε ως στόχο τα περίπου 450...

Διεθνή1 ώρα πριν

Κίνα: Παρέμβαση Γουάνγκ Γι για το Ιράν – “Ένας πόλεμος που δεν ωφέλησε κανέναν”

"Αυτός ήταν ένας πόλεμος που δεν έπρεπε να είχε συμβεί ποτέ και ένας πόλεμος που δεν ωφέλησε κανέναν", δήλωσε ο...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Αρμενία: Συνεδρίαση Συμβουλίου Ασφαλείας και επαφές με Μπαχρέιν – Αζερμπαϊτζάν

Στο επίκεντρο της ενημέρωσης βρέθηκαν οι διπλωματικές επαφές του υπουργού Εξωτερικών της Αρμενία Ararat Mirzoyan, οι εξελίξεις γύρω από την κρίση στη...

Άμυνα2 ώρες πριν

Λετυμπιώτης για μεταστάθμευση τουρκικών F-16 στα κατεχόμενα: «Οι πληροφορίες αξιολογούνται»

Κληθείς να σχολιάσει τα σχετικά δημοσιεύματα, ο κ. Λετυμπιώτης σημείωσε ότι πρόκειται για πληροφορίες οι οποίες εξετάζονται, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Βέλγιο: Η δημοκρατία πεθαίνει πίσω από το “αντιφασιστικό τείχος”

Στο Βέλγιο, τρεις πρόσφατες υποθέσεις, μεταξύ των οποίων οι κυρώσεις σε ένα μέσο ενημέρωσης επειδή μετέδωσε ολόκληρο τον λόγο του...

Δημοφιλή