Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Π. Ήφαιστος, ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ, ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ Η «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΡΗΣ»

Δημοσιεύτηκε στις

Η ανάλυση της διεθνούς πολιτικής και οι διαγνώσεις των παθολογιών του διεθνούς συστήματος είναι το αντίστοιχο των διαγνώσεων της συμβατικής ιατρικής. Εάν ένας τσαρλατάνος γιατρός κάνει λάθος διάγνωση των ασθενειών και προτείνει λάθος θεραπείες μερικοί ασθενείς θα αποβιώσουν. Εάν ένας διεθνολόγος κάνει λάθος στην ανάλυση των παθολογιών της διεθνούς πολιτικής πολλοί θα αποβιώσουν, ενδέχεται και εκατομμύρια.
Τις τελευταίες δεκαετές στα πεδία της διεθνούς πολιτικής, της κρατική θεωρίας και της στρατηγικής θεωρίας οι τσαρλατανιές πρυτάνευαν και οι ιατροί της διεθνούς πολιτικής βάλλονταν ποικιλοτρόπως, με δολοφονίες όρων και εννοιών και ενίοτε με δολοφονία επιστημονικών χαρακτήρων.
Ο πίνακας που παρεμβάλλεται με τα δέκα σημεία του Waltz και κάποια αποσπάσματα του Θουκυδίδη δεν είναι μόνο αξιώματα απόρροια εγγενών χαρακτηριστικών του διεθνούς συστήματος αλλά και θεωρήσεις του κρατοκεντρικού συστήματος που επαληθεύονται καθημερινά. Κάποιοι εν τούτοις, για ποικίλους λόγους αντέκρουαν με σφοδρότητα τα αξιώματα της διεθνούς πολιτικής.

Για κάποιο λόγο οι νεοέλληνες πολίτες έπρεπε να πειστούν ότι έννοιες όπως το έθνος είναι παρωχημένες και ίσως ποτέ δεν υπήρξαν, ότι το κράτος είναι παρωχημένος θεσμός γιατί η παγκοσμιοποίηση, δήθεν, το εξάλειψε, ότι οι νεοέλληνες καμιά σχέση δεν έχουν με την Ελληνικότητα και τις διαχρονικά σμιλευμένες πολιτικές παραδόσεις και ότι κάθε αναφορά σε έννοιες όπως εθνικό συμφέρον ή εθνικός πολιτισμός ήταν ακρότητα και εξτρεμισμός. Εθνικά, κοσμοθεωρητικά και κρατικά λοιπόν ανυπόστατους μας ήθελε το ξενοκρατούμενο «σύστημα».
Τόσο τραγικά διαδεδομένες και κυρίαρχες ήταν μεταπολιτευτικά οι εθνομηδενιστικές σαχλαμάρες του κάθε οριακού και φλύαρου μοντερνιστή ούτως ώστε μερικές φορές μόνο να γελάσεις μπορούσες, όχι να συζητήσεις. Το ζήτημα όμως είναι πολύ σοβαρό γιατί επηρεάστηκε η διαμόρφωση των νέων, κατεδαφίστηκε ακόμη και η στοιχειώδης γνώση για την ιστορία μας, διαστρεβλώθηκε βάναυσα εάν όχι πολιτικά και πνευματικά εγκληματικά ο χαρακτήρας του διεθνούς συστήματος και της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αποπροσανατολίστηκε η διπλωματία μας και βλήθηκε μαζικά κάθε θέση για μια αξιόπιστη εθνική στρατηγική. Αυτά είναι τα κύρια τα αίτια της συμφοράς που έπληξε τους νεοέλληνες την δεκαετία του 1990.
Επειδή δε κάθε κράτος βρίσκεται μονίμως μέσα σε μια δίνη διακρατικών ανταγωνισμών και ενδοκρατικής πολιτικής συγκρότησης οι λανθασμένες διαγνώσεις από κάθε είδους τσαρλατάνους σε αμφότερα τα αλληλένδετα επίπεδα οδηγεί πάντα σε ζημιές ή σε πολύ μεγάλες συμφορές. Ας διερωτηθούμε για μερικά θεμελιώδη ζητήματα:
  • Η κάθε εθνική κοινωνία ορίζει το κράτος, την δομή του, τις λειτουργίες του και τους προσανατολισμός ή μήπως αντίθετα κάποιος κρατικός διοικητικός μηχανισμός κατασκευάζει ανθρώπους, το κράτος και την κοινωνία σύμφωνα με τις ιδεοληψίες κάποιου ηγετίσκου, κάποιου ιδεολόγου ή κάποιου παρανοϊκού! [Αριστοτελισμός, διαδρομές των Νέων Χρόνων και το μοντερνιστικό ιδεολογικό δηλητήριο http://wp.me/p3OqMa-1jx]
  • Υπάρχουν κράτη ή μήπως πλέον οι ΜΚΟ, οι τοκογλύφοι και οι κερδοσκόποι κινούνται ανεξέλεγκτα μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο πλανήτη; [βλ. ΖΙΑΚΑΣ: «ΤΖΟΓΑΔΟΡΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ Η ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕ… http://wp.me/p3OlPy-I4 και ΗΘΙΚΗ και ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑ, Η μη θεσπισμένη ισχύς στην διεθνή πολιτική. Πολιτική θεολογία versus πολιτική θεωρία και η σημασία της αξιολογικά ελεύθερης περιγραφής και ερμηνείας των διεθνών φαινομένων ­– http://wp.me/p3OlPy-1bH]
  • Υπάρχουν εθνικά συμφέροντα και υπάρχει ιεράρχησή τους; [Το εθνοκρατοκεντρικό διεθνές σύστημα και η διαδρομή της ανθρωποκεντρικής θεμελίωσης  https://wp.me/p3OlPy-1id]
  • Υπάρχει ανάγκη πίστης, νομιμοφροσύνης και αν χρειαστεί επίδειξη αυτοθυσίας για την πατρίδα;[ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ: Τι είναι οι Θερμοπύλες, εν τέλει; Τι είναι η Ιθάκη; Τι είναι οικογένεια; Τι είναι πατρίδα; http://wp.me/p3OlPy-1pZ]
  • Υπάρχουν κράτη στην Ευρώπη και βρίσκονται σε ανταγωνισμό για πάρα πολλά ζητήματα ή μετά από έξη δεκαετίες εκπληρώθηκε η πολιτική ένωση οπότε πανευρωπαϊκά όλα κινούνται με όρους αλληλεγγύης, αλτρουισμού και κοινού συμφέροντος κάποιας ευρωπαϊκής κοινωνίας στα πεδία της οικονομίας, των πολιτικοοικονομικών ιεραρχιών και της διπλωματίας; [EE: ΤΟ «ΙΔΕΑΛΙΣΤΙΚΟ» ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ, ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ http://wp.me/p3OlPy-1gC]
  • Υπάρχει διεθνής ή και παγκόσμια πολιτική ηθική ή μόνο πολιτική ηθική προσδιορισμένη εντός κάθε κρατικού κοινωνικοπολιτικού συστήματος οπότε και απαιτείται οι πολίτες ως εντολείς της εξουσίας να μεριμνούν να προσδιορίζουν οι ίδιοι την διανεμητική δικαιοσύνη και τις κανονιστικές δομές; [ΗΘΙΚΗ και ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑ, Η μη θεσπισμένη ισχύς στην διεθνή πολιτική. Πολιτική θεολογία versusπολιτική θεωρία και η σημασία της αξιολογικά ελεύθερης περιγραφής και ερμηνείας των διεθνών φαινομένων– http://wp.me/p3OlPy-1bH]
ΕθνικόΣυμφέρον 2
Παρένθετο σχόλιο για την «Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΡΗΣ». Για να διαβαστεί αυτή η
επιφυλλίδα, μια από τις χιλιάδες της μεταπολιτευτικής περιόδου, ιδιαίτερα μετά το 1990, κάντε
κλικ στο σκαναρισμένο πίνακα για μεγένθυνση.

Στο στόχαστρο είναι το έθνος και η κατά τα άλλα πασίδηλη και καθημερινά καταμαρτυρούμενη σχέση 
του με το κράτος. Στο στόχαστρο είναι επίσης η έννοια εθνικό συμφέρον όπως το ορίζουν όλα τα κράτη 
του κρατοκεντρικού διεθνούς συστήματος ενώ εμπαίζει την «ελληνική πολιτική σκέψης» (σημειολογικά, 
«ελληνική» χωρίς κεφαλαίο «Ε»).
Έτσι, η «ελληνική πολιτική σκέψη» κακώς λέει ότι «το ελληνικό εθνικό συμφέρον δεν είναι
αναλώσιμο στον βωμό οποιασδήποτε ψευδαίσθησης ή ουτοπίας». Είναι λοιπόν αναλώσιμο το
εθνικό συμφέρον!! Και όσοι έλεγαν τόσο πολιτικά και πνευματικά εγκληματικές θέσεις δεν
ντρέπονται και κυκλοφορούν στους δρόμους όταν οι ίδιοι είναι πολιτικά και ηθικά ένοχοι για:
·         την καταστολή της Ελληνικής Κοινωνίας,
·         την καταστροφή της οικονομίας,
·         τους θανάτους που προκάλεσε η κρίση στην μεγάλη πληγείσα ζώνη των πιο κάτω και
μεσαίων εισοδηματικών στρωμάτων,
·         την μεταναστευτική γενοκτονία της νεολαίας,
·         την απώλεια της συλλογικής ελευθερίας των νεοελλήνων που αναιρέθηκε από τους
τοκογλύφους, τους κερδοσκόπους και τους πραιτοριανούς τους και
·         όλα αυτά στο όνομα του Δαρβίνου για αποτελεσματικότητα, δήθεν, που ρημάζει τα
νοικοκυριά, τον σωρευμένο κόπο και μόχθο δύο αιώνων και ξεπουλά την ιδιωτική και δημόσια
περιουσία.
Γιατί όμως να ζητήσουν συγνώμη όταν σύμβουλοι αριστεροδεξιοσοσιαλιστικοαναρχικών
εξουσιών και πρωθυπουργών έγραφαν εξίσου θαυμαστές επιφυλλίδες με τίτλο «η ουτοπία στην
εξουσία». Το γνωστό παριζιάνικο σύνθημα του 1968 όταν ο Ντε Γκολ και όχι μόνο περικύκλωσε
το Παρίσι με τανκς λέγοντάς τους (verbatim): «Ανόητοι, δεν θα καταστρέψετε την Γαλλία γιατί
είναι ο θεσμός ελευθερίας των Γάλλων, η ασφάλειά τους και η ευημερία τους ενώ η ουτοπία σας
είναι φαντασιόπληκτος αέρας κοπανιστός μέσα στον οποίο μπορείτε να πάτε να ζήσετε εσείς».
Εδώ στην νεοελλάδα, όμως, ελαφρόμυαλοι, ημιμαθείς και φορείς ιδεολογικών παρωπίδων
συμβούλευαν ακόμη και πρωθυπουργούς. [ή μήπως ακόμη συμβουλεύουν!;]
Τώρα, τι να πούμε για τον … κ Χόμπσμπάουμ και άλλους παρόμοιους σπιθαμιαίους μοντερνιστές
που συνειδητά ή χειρότερα ανεπίγνωστα ρέπουν προς τον συνεπή μηδενισμό του Μαρκήσιου de
Sade και που θεωρούν τους ανθρώπους-πολίτες ανυπόστατα ανθρωπάκια που συμμετέχουν
«εταιρικά» ανεξαρτήτως πολιτισμού, πολιτικών παραδόσεων, μεταφυσικής πίστης, ιστορικής
ταυτότητας και άλλων εθνικών ιδιοτήτων. Ομολογώ ότι επειδή ήταν της μόδας ως φοιτητής
προσπαθούσα να καταλάβω τι έλεγαν αλλά δεν μπορούσα. Το κατάλαβα αργότερα όταν όδευσα
σε σημεία του σύμπαντος από τα οποία όταν κοιτάς κάτω βλέπεις τους ανθρώπους-πολίτες ως
όντα με υπόσταση, αξία και άξιους σεβασμού και τέτοιους σπιθαμιαίους με αδιαφορία και ενίοτε
 αηδία. Στην υποψήφια για θανάτωση νεοελλάδα, όμως, τέτοιους νάνους τους σύγκριναν με
στοχαστές του διαμετρήματος, για παράδειγμα, του Κοντογιώργη ή του Κονδύλη, για να πληγούν
 οι τελευταίοι.
Τέλος, για τους σοβαροφανείς γελοιογράφους που ξέρουν τι είναι επιστημονικό και τι όχι,  δεν
υπάρχει συγκρότηση κατά έθνος/κράτος και κατά εθνική ανθρωπολογική ιδιοσυστασία που
διαμορφώνει συλλογικές ταυτότητες, κοσμοθεωρητικά θέσφατα, στρατηγικούς προσανατολισμούς
 και την κατά τον Κονδύλη εύστοχη έννοια της «τυπικής λογικής». Παραθέτω ως προς το
τελευταίο μια συμπύκνωση του εμβληματικού του έργου «Ισχύς και απόφαση»:
Κονδύλης: Ισχύς και απόφαση (Εκδόσεις Στιγμή) – αναγωγή στις διεθνείς σχέσεις – 
[κοσμοθεωρητική, κοινωνική, κανονιστική ετερότητα, τυπική λογική]
«ΠΡΟΚΑΤΑΡΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»: διαρκής διαπάλη αξιώσεων διακριτής ύπαρξης των
διακριτών κοινωνιών κατά των πολυεθνικών-δυναστικών αυτοκρατορικών ®® Αξιώσεις
κυρίαρχης ύπαρξης

Δυναμικές αποχωρήσεις – επιτυχείς αγώνες ανεξαρτησίας – αποφάσεις ανεξαρτησίας
Δημιουργούν κόσμο διακριτών κυρίαρχων οντοτήτων άνισου μεγέθους, άνισης ανάπτυξης, 
άνισων πόρων, άνισης ισχύος, άνισων δυνατοτήτων, κτλ (σήμερα περίπου 200 κράτη)
O   O   O O   OO   OOO

O   O    O     O

Αξιώσεις αυτοσυντήρησης, αγώνας κατοχής επαρκούς ισχύος ικανού για την επιβίωση,
διλήμματα ασφαλείας – αγώνας διεύρυνσης της ισχύος¯     ¯      
¯Ενδο-Πολιτειακά, πλέον, ο κατ’ αλήθειαν πνευματικός και αισθητός κοινός βίος, η 
κοινωνία σχέσεων και η αέναη ενστικτώδης-αυτοδύναμη αναζήτηση ενός κατ’ αλήθειαν 
συλλογικού «τρόπου ζωής», παράγουν αναρίθμητες ορατές και αόρατες σμίλες που διαρκώς 
διαμορφώνουν-βαθαίνουν την εθνική-κρατική ετερότητα:-συλλογικές κοσμοεικόνες, 
συλλογικούς μύθους, -συλλογικούςς εξαντικειμενικευμένους «τρόπους ζωής», -συλλογικές 
ταυτότητες, μεταφυσικά δόγματα, -συλλογικά κοσμοθεωρητικά υπόβαθρα, -συλλογικούς 
στρατηγικούς προσανατολισμούς, -συλλογικές εικόνες εχθρών-φίλων, ιεραρχίες 
φίλιων-εχθρικών «Άλλων», -συστήματα τάξης-δικαιοσύνης, εξωτερικής ασφάλειας, 
έσχατες λογικές -συστήματα διανεμητικής δικαιοσύνης, κτλ
ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ: μορφοποιούνται συλλογικά ηθικοκανονιστικά συστήματα, 
διοικητικά-καθεστωτικά πρότυπα, ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ: μορφοποιούνται πολιτικά 
ελεύθερες-πολιτικά κυρίαρχες κοινωνικές ενώσεις που αδιάλειπτα πραγματώνουν 
τον κατ’ αλήθειαν συλλογικό βίο, διαμορφώνουν τον συλλογικό τρόπο ζωής και 
απολαμβάνουν την ετερότητά τους.¯     ¯      ¯
Οντολογικά θεμελιωμένο διακρατικό σύστημα, Εθνικά-κρατικά κοσμοθεωρητικά και 
ηθικοκανονιστικά συστήματα των οποίων η ετερότητα βαθαίνει ολοένα και περισσότερα κράτη 
με τις ίδιες δομές (εσωτερική-εξωτερική κυριαρχία) αλλά διαφορετικού κοσμοθεωρητικού και 
ηθικοκανονιστικού περιεχομένου
Τυπική λογική ενός οντολογικά θεμελιωμένου εθνικού-κρατικού συστήματος 
(αναγωγή στο διεθνές του Κονδύλης 1987 Ι, σ. 47,48):            
-Κόσμος εθνών-κρατών που μορφικά είναι τα ίδια (αξίωση κυρίαρχης ύπαρξης –
 εσωτερική-εξωτερική κυριαρχία) αλλά τα περιεχόμενά τους διαφέρουν.            
–Συλλογικές θεμελιώδεις στάσεις και έσχατες λογικές που εκλογικεύουν πολιτικά και 
ιδεολογικά συλλογικές στάσεις απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο και που βρίσκονται οι ίδιες 
πέραν κάθε λογικής αιτιολόγησης: Μονάχα η εκλογίκευση της θεμελιώδους στάσης ή 
απόφασης μπορεί να πραγματοποιηθεί με «λογική» συνέπεια όχι η ίδια η θεμελιώδης στάση:
 στα έσχατα ερωτήματα η απάντηση δίνεται με αξιωματικές αποφάνσεις. 
Υπάρχουν τόσες μορφές λογικής συνέπειας όσες και οι θεμελιώδεις στάσεις.             
-Μολονότι τα τυπικά λογικά μέσα παραμένουν τα ίδια, ωστόσο υπηρετούν κάθε φορά την 
εκλογίκευση θεμελιωδών αποφάσεων με διαφορετικό περιεχόμενο». 
Και από το εξίσου εμβληματικό και ίσως ανεπανάληπτο «Η παρακμή του Αστικού 
Πολιτισμού» όπου περιγράφοντας την έλευση του μεταμοντερνισμού εξηγεί ότι απαιτεί 
κατάτμηση των δομών, κατάτμηση των συντελεστών παραγωγής και κατάτμηση της 
υποκείμενης ανθρωπολογίας για να γίνει υποχείριο. Αυτό εξυπηρετούσαν οι περιπαικτικές 
επιφυλλίδες. 130-1 «Το εσωτερικά διαλυμένο πρόσωπο ως μέλος μιας κοινωνίας αποτελεί 
ένα αδύναμο, στερημένο ταυτότητας και ανώνυμο σημείο, το οποίο χάνεται μέσα στην 
αχρωμία και στην ανωνυμία απρόσωπων δομών, ενώ τα ατομικά γνωρίσματα του προσώπου
 συρρικνώνονται σε απλά σημεία. Η εσωτερική διάλυση του προσώπου μεταπίπτει σε 
κατάτμηση της κοινωνικής ζωής σε άτομα – και τότε έρχεται η στιγμή όπου το διαλυμένο 
πρόσωπο αισθάνεται ως απλό σημείο ή ως παίγνιο στα χέρια ανεξέλεγκτων και αδιάγνωστων
δυνάμεων».131 «Πάνω από μια χαοτική ψυχή μπορεί να στέκεται μονάχα μια ζοφερή και 
καταθλιπτική εξουσία ή αυθεντία, η οποία είναι ακαταμάχητη ακριβώς επειδή δεν αποτελεί 
τίποτα άλλο παρά τις ανώνυμες εκείνες δομές που συγκρατούν τα πρόσωπα αφού πια τούτα
 εδώ ως κοινωνικές υπάρξεις έχουν μεταβληθεί σε σημεία ή άτομα»
Υστερόγραφο. Αυτά τα λίγα για την «Ελληνική πολιτική σκέψη της Μαριορής» και τους
κατ’ επάγγελμα περιπαίχτες της επιστήμης, του έθνους, του πολιτισμού και των πολιτικών
παραδόσεων που συγκροτούν τα έθνη, την ανθρωπολογική υπόσταση των πολιτών και την ισχύ
του κράτους και της κοινωνίας.
Είναι εν τέλει ιδεοληπτική Ελληνική πολιτική σκέψη και μάλιστα της … Μαριορής εάν κανείς στο νεολληνικό κράτος μιλούσε ή συνεχίζει να μιλά για Ελληνικό έθνος, Ελληνικό πολιτισμό, Ελληνικές παραδόσεις και Εθνικά συμφέροντα;
Ως προς αυτά και όλα τα συμπαρομαρτούντα όταν κανείς αναλύει την διεθνή πολιτική, τα ζητήματα του κράτους και την εθνική στρατηγική, είναι φρικτό και αναπόφευκτα θανατηφόρο εάν κυριαρχήσουν τσαρλατανιές, ασχετοσύνες, ημιμάθειες, υποβολές ξένων, ιδεοληψίες, επιπολαιότητες, ανευθυνότητες, ανορθολογισμοί, παρακρούσεις και πολιτική τυφλότητα λόγω ιδεολογικών, λόγω κομματικών παρωπίδων και λόγω συνδρόμων ιδιωτείας.
Ένα από αυτά ή όλα μαζί ή ένα οποιοδήποτε μείγμα οδηγεί το κράτος και την κοινωνία του σε συμφορές, στον πόλεμο, στην καταστροφή της οικονομίας και πιθανότατα σε πολλούς θανάτους πολιτών. Θανάτους πολιτών οι οποίοι μπορούν να προέρχονται όχι μόνο λόγω κάποιας πολεμικής σύγκρουσης αλλά και λόγω ενός μεταμοντέρνου πολέμου όπως αυτός που πλήττει τους νεοέλληνες για κοντά μια δεκαετία τώρα. [ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ http://wp.me/p3OqMa-1ij]
Scripta manent έλεγαν οι Ρωμαίοι. Μολαταύτα ενώ στο παρόν παρεμβάλλεται ένα από εκατοντάδες ή και χιλιάδες δημόσια κείμενα που είναι αποθηκευμένα σε κάσες, μάλιστα και της δεκαετίας του 1980 και 1990 πριν η τεχνολογία επιτρέψει την ηλεκτρονική αποθήκευσή τους, έχω σβήσει το όνομα.
Πρώτον, σκοπός των αναλύσεών μας δεν είναι η αντιδικία αλλά η περιγραφή και ερμηνεία, δεύτερον, σε τίποτα δεν βοηθά ο διάλογος κωφαλάλων και τρίτον, από καιρό δηλώθηκε ότι καμιά διάθεση δεν έχουμε να συζητάμε στην βάση κειμένων τέτοιου επιπέδου τα οποία επιπλέον είναι επιθετικά και δολοφονικά όρων και εννοιών. Παραμένει όμως γεγονός πως τέτοιου επιπέδου θέσεις διαμόρφωσαν την μεταπολιτευτική πολιτική σκέψη και τον πνευματικό κόσμο των νεοελλήνων.
Η επιφυλλίδα που παρεμβάλλεται είναι του Απριλίου του του 1995. Η «πολιτική σκέψης της Μαριορής» όπως και πολλές άλλες πολλών άλλων δολοφονεί πάγιες και σταθερές έννοιες που αφορούν την δομή και την λειτουργία του σύγχρονου διεθνούς συστήματος. Σχετίζεται με ένα άρθρο μου στην Ελευθεροτυπία για την τυπολογία των εθνικών συμφερόντων (βλ. τον παρεμβαλόμενο πίνακα) και από ότι θυμάμαι δημοσίευση του Γιώργου Κοντογιώργη που αντέκρουε τις θέσεις του Έρικ Χόμπσπάουμ υποστηρίζοντας ότι το έθνος δημιουργεί το κράτος και όχι το κράτος κατασκευάζει την κοινωνία (δηλαδή την εταιρική κοινωνία, όπου τα μέλη επαρκεί να είναι ένας ανθρωπολογικός ακταρμάς που θα συνδέονται όπως μέσα σε μια εταιρεία με όρους οφέλους και κέρδους).
Τι έγκλημα λοιπόν κάποιοι Έλληνες να μιλήσουν για εθνικά συμφέροντα και για ύπαρξη έθνους! Έπρεπε να πληγούν με δολοφονίες χαρακτήρα, εμπαιγμούς, υπονοούμενα, εκλογικεύσεις και ειρωνείες του χαμηλότερου νοητικού επιπέδου. Κάποιος άλλος φορέας τίτλου σε αντίστοιχη επιφυλλίδα των Νέων μου έγραψε τότε ότι το εθνικό συμφέρον είναι ανύπαρκτη έννοια και μάλιστα … «ιδιοτροπία κάποιων Ελλήνων». Ο εθνομηδενισμός ως μέσο αποδόμησης του νεοελληνικού κράτους και του Ελληνικού έθνους έχει ρίζες. Δεν είναι τυχαίος όπως δεν είναι τυχαία και η συμφορά που έπληξε τους νεοέλληνες την δεκαετία του 2010.
Βασικά, μετά την δολοφονία του Καποδίστρια και την θεμελίωση τότε της ξενοκρατίας των Ελλήνων οι Κοινότητες σταδιακά διαλύθηκαν.  [βλ. Ο Ιωάννης Καποδίστριας και οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις με τις Μεγάλες Δυνάμεις: Σχέσεις ισχυρών και λιγότερο ισχυρών κρατών στο σύγχρονο διεθνές σύστημα http://wp.me/p3OqMa-1p5 και Π. Ήφαιστος, «ΟΙ ΑΦΕΤΗΡΙΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ» http://wp.me/p3OlPy-1FG – http://wp.me/p3OqMa-1oL]
Το καίριο πλήγμα δόθηκε με τον εμφύλιο πόλεμο, την δικτατορία και την μεταπολίτευση το σύστημα εξουσίας της οποίας μαζί και οι φορείς επιστημονικών τίτλων που έφερε οδήγησε στην κυριαρχία του εθνομηδενισμού. Η αντιστροφή δεν είναι ανέφικτη γιατί η πολιτική ανθρωπολογία του Ελληνικού έθνους πέρασε χειρότερα και μολαταύτα επιβίωσε, πλην η κρίση της δεκαετίας του 2010 αποδυναμώνει τις αντιστάσεις, εξαθλιώνει τα νοικοκυριά και κυρίως προκαλεί μαζική μετανάστευση των νέων.
Αν λοιπόν λόγος υπάρχει να μνημονεύουμε κάποια κείμενα που ολοφάνερα αποδομούσαν την πολιτική σκέψη είναι για να γίνει η διάγνωση των παθολογιών της νεοελληνικής ζωής καθότι εάν και όταν σταθούμε όρθιοι μετά από πολλές ζημιές –ήδη πολύ ζημιώθηκε η Ελληνική κοινωνία, ελπίζουμε όχι θανατηφόρα και ανεπίστροφα– θα χρειαστούν σωστές θεραπείες. Για εμάς, συνοπτικά, σωστή θεραπεία αυτονόητα σημαίνει τα εξής:
  • Πολίτης σημαίνει γνώση –και για στοιχειώδη γνώση θα μιλάμε εφεξής–, συμμετοχή στην πολιτειακή ζωή στην βάση τεκμηριωμένων επιχειρημάτων που στηρίζουν το κοινό συμφέρον (το εθνικό συμφέρον) και συμβάλλουν στην λήψη ορθολογιστικών αποφάσεων.
  • Γνώση σημαίνει σωστή αντίληψη της θέσης και του ρόλου του ανθρώπου-πολίτη μέσα στο κράτος και την αξίωση του πολίτη να είναι εντολέας της ανακλητής πολιτικής εξουσίας. Αυτό είναι η δημοκρατία και περισσότερη δημοκρατία έχουμε εάν είμαστε προσανατολισμένοι σωστά και ανοδικά στην κλίμακα ατομική, κοινωνική και πολιτική ελευθερία.
  • Γνώση σημαίνει σωστή αντίληψη της διεθνούς πολιτικής, σωστή κατανόηση του ρόλου και της θέσης του κράτους στο διεθνές σύστημα και σωστή αντίληψη των αιτιών πολέμου και των εγγενών χαρακτηριστικών που οδηγούν σε ανελέητο ανταγωνισμό και συχνά πόλεμο.
  • Γνώση της διεθνούς πολιτικής σημαίνει κατανόηση των αξιωμάτων κάθε κρατοκεντρικού συστήματος και πρωτίστως του Θουκυδίδειου Παραδείγματος [βλ. Το Θουκυδίδειο «Παράδειγμα» της επιστημονικής μελέτης της διεθνούς πολιτικής και οι «επιστημονικές επαναστάσεις» http://wp.me/p3OlPy-Lb 
    και τον πίνακα των δέκα σημείων του Kenneth Waltz στην αρχή του κειμένου]
  • Γνώση σημαίνει σωστή κατανόηση της σχέσης έθνους και κράτους και πρωτίστως σωστή γνώση της σχέσης των εθνικών κοσμοθεωριών, των εθνικών πολιτισμών και των εθνικών παραδόσεων τα οποία είναι τα θεμέλια και η υπόσταση του κράτους.
  •                    Προηγούνται και δημιουργούν το κράτος το οποίο διαιωνίζεται ελεύθερο εάν διαθέτει τέτοια ισχυρά θεμέλια. Όσα κράτη δεν τα έχουν παλεύουν να τα δημιουργήσουν πλην στην Ελλάδα που είναι απέραντα τα πετάξαμε στον καιάδα.
  • Γνώση σημαίνει την σωστή κατανόηση της σημασίας της Εθνικής Ανεξαρτησίας. Στην κλασική εποχή ήταν το «ιδεώδες της Ανεξαρτησίας», είναι η Ελευθερία της Κοινωνίας, είναι έσχατη λογική και χωρίς αυτή δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική συγκρότηση εντός της Πολιτείας.
  • Γνώση σημαίνει στοιχειώδη έστω κατανόηση της ιστορίας διεθνών σχέσεων. Τουτέστιν, την διαδρομή από τα Ομηρικά χρόνια στην Κλασική εποχή, στους Ελληνιστικούς χρόνους, στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στην συνέχεια στην χιλιετία Δυτικά της Θεοκρατίας και Ανατολικά του κοσμοσυστήματος της Βυζαντινής Οικουμένης όπου οτιδήποτε σημαίνει πολιτικός πολιτισμός κορυφώθηκε ανθρωποκεντρικά. Ακολούθησε η καταστροφή της Βασιλεύουσας Πόλης και της Βυζαντινής Οικουμένης από Θεοκρατικές και λεηλατικές Ανατολικές εισβολές για να οδηγηθούμε στην συνέχεια στον Τριακονταετή Πόλεμο και στην Συνθήκη της Βεστφαλίας που αποτελεί τον πρόδρομο της Κοινωνίας των Εθνών και του ΟΗΕ τέσσερις αιώνες μετά.
  • Γνώση σημαίνει κατανόηση του γεγονότος πως ενώ μέχρι και το 1922 ο Ελληνισμός και η Ελληνικότητα ήταν ισχυρός το κρατοκεντρικό διεθνές σύστημα που είχε ως αφετηρία την Βεστφαλία δεν ήταν καν κλασικό κρατοκεντρικό αλλά πρώιμο κλασικό ή και πιο πίσω (Γιώργος Κοντογιώργης, «Δημοκρατία ως Ελευθερία» και «Ελληνικό Κοσμοσύστημα»).
  • Γνώση σημαίνει κατανόηση ότι από τον 18ο μέχρι και τον 20ο αιώνα όταν δημιουργήθηκε ο ΟΗΕ το σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος δημιουργήθηκε μέσα από μια δίνη γενοκτονιών, εθνοκαθάρσεων, πολέμων και του πρώτου και δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Προηγήθηκε η λεηλατική αποικιοκρατία που πλούτισε κάποια κράτη και εξαθλίωσε κάποια έθνη και που οδήγησε σε μια ακόμη δίνη, στους εθνικοαπελευθερωτικούς πολέμους.
  • Γνώση σημαίνει αυτό που πάντα ζητούσα από τους πρωτοετείς φοιτητές της διεθνούς πολιτικής, δηλαδή κατανόηση του Κεφαλαίου Ι, άρθρου 2 του ΟΗΕ όπου και οι υψηλές αρχές του διεθνούς δικαίου (αρχές γράψαμε, όχι κανόνες). Εκεί όπως και στον πρόδρομο του ΟΗΕ την Κοινωνία των Εθνών η κρατική κυριαρχία ορίστηκε τελεσίδικα ως το καθεστώς των διεθνών σχέσεων. Πιο απλά, τερματίστηκαν όλοι οι διεθνισμοί για πολιτική ένωση του πλανήτη. Γνώση σημαίνει ότι η προσχώρηση της ΕΣΣΔ στην κοινωνία τρων Εθνών υπό αυτό το πρίσμα οδήγησε στην σύγκρουση Στάλιν – Τρόσκι, στην θανάτωση του τελευταίου και πολλών άλλων, στο δόγμα «σοσιαλισμός σε ένα κράτος».
  • Γνώση σημαίνει ότι έκτοτε η χρήση των ιδεολογικών δογμάτων εξυπηρετούσε ένα μόνο πράγμα γνωστό και διαχρονικό: Μεταμφίεση των ηγεμονικών αξιώσεων ισχύος για να παραμυθιάζονται ιθαγενείς και να οδηγούνται σε εμφύλιους πολέμους και έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών και των κοινωνιών τους.
  • Γνώση σημαίνει να ήξεραν στην Ελλάδα όσοι αποφασίζουν για την Ευρώπη ή τουλάχιστον οι καλοπληρωμένοι φορείς επιστημονικών τίτλων ότι η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση εξελίχθηκε σε ένα κατά βάση εθνοκρατοκεντρικό πεδίο και αυτό έγινε εφικτό υπό την στρατηγική κάλυψη των ΗΠΑ που είχε στρατηγικό συμφέρον για κάτι τέτοιο. Γνώση των ιδίων επίσης για το τι συνέβη το 1989-92, ότι δηλαδή η ΟΝΕ επιβλήθηκε στην Γερμανία υπό την απειλή να μην επιτραπεί η επανένωση, ότι αυτό δεν σήμαινε πολιτική ένωση παρά μόνο ενός χώρου όπου οι διανεμητικές λειτουργίες των νομισματικών/μακροοικονομικών αποφάσεων δεν θεσπίζονταν, ότι αυτό σημαίνει λάκκο των λεόντων για τα λιγότερο ισχυρά μέλη και ότι αν πέσεις εκεί μέσα θα κατασπαραχθείς από λέοντες. [βλ. ΟΝΕ: Ο μηχανισμός της καταστροφής και έγκαιρες προειδοποιήσεις http://wp.me/p3OlPy-CS  και Η Ευρώπη σε Σταυροδρόμι: Οι προϋποθέσεις μιας Εθνοκρατοκεντρικής ΕΕ http://wp.me/p3OlPy-uy  ]
  • Γνώση σήμαινε να γνώριζες ότι η μεταψυχροπολεμική εποχή δεν είναι παγκοσμιοποιημένη και ανθόσπαρτη –είναι ένα πράγμα η παγκοσμιοποίηση όπως μεταφράστηκε Ελληνικά το globalization και που απαιτεί παγκόσμια κοινωνία και άλλο η πλανητικοποίηση– αλλά προγραμματικά και εξ ορισμού ανελέητα συγκρουσιακή. Πως αλλιώς αφού έλαβε χώρα μια τεράστια αλλαγή της κατανομής ισχύος λόγω πτώσης της ΕΣΣΔ και η επιδίωξη νέων ισορροπιών θα ήταν (και θα είναι για καιρό ακόμη) ανελέητα συγκρουσιακοί οι δε περιφέρειες πεδία συγκρούσεων των ηγεμονικών δυνάμεων για τον έλεγχο της κατανομής ισχύος και για εκπλήρωση πολλών ηγεμονικών σκοπών.
Μεαρχ2 2 2
Σταματούμε λοιπόν εδώ και λέμε ότι η Ελληνική πολιτική σκέψη που είναι συμβατή με το Παράδειγμα και κυρίως τα αξιώματα του Θουκυδίδη καλλιεργήθηκε συστηματικά μετά το 1990 αλλά για τους πολιτικούς λόγους που όλοι πλέον κατανοεί κανείς καταπολεμήθηκε άγρια και όχι για επιστημονικούς λόγους.  Στην χώρα που ανέδειξε τον Θουκυδίδη και τον Αριστοτέλη  χιλιάδες κείμενα και δηλώσεις δολοφονούσαν όρους, έννοιες και τους αναλυτές ως περίπου άσχετους που αναδεικνύουν μια «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΡΗΣ». Διαχρονικοί όροι και έννοιες της πολιτικής και του πολιτικού πολιτισμού αποδεκτοί σε όλο τον πλανήτη ακόμη και εάν διατυπώνονται με πρωτοτυπία, τεκμηριωμένα και με επιστημονικές αξιώσεις πέραν των συνόρων στην χώρα του Αριστοτέλη και του Θουκυδίδη είναι απαγορευμένες. Εάν τις εκστομίσεις δολοφονείται ο επιστημονικός σου χαρακτήρας με εμπαιγμούς σίγουρα χαμηλότερου επιπέδου από παραστάσεις του καραγκιόζη οι δε αστειότητες ασυνάρτητων μοντερνιστών θεοποιούνται ως θέσφατα μπροστά στα οποία θα πρέπει να γονατίζουμε.
Καλά είναι να ξέρουν οι νεοέλληνες τι πρέπει να κάνουν εάν τελικά μπορούν να διασωθούν. «Εάν» λέμε. Η δε γνώση στην οποία προαναφερθήκαμε δεν αφορά τόσο την συμβατική παιδεία όσο την πολιτική παιδεία.
Φωτογραφία του Panayiotis Ifestos.
Πολιτική παιδεία χρειάζονται οι πολίτες όλων των κοινωνιών και αυτό σημαίνει
  • στοιχειώδη γνώση όσων ενδιαφέρουν αυτούς και το κράτους τους,
  • ενεργή συμμετοχή στα πολιτειακά δρώμενα,
  • έγερση αξιώσεων για να καταστούν εντολείς μιας ανακλητής εξουσίας
  • ανοικτά μάτια για να ελέγχουν με κάθε μη εμφύλιο και ειρηνικό τρόπο τις αποφάσεις της εκάστοτε εξουσίας
    • (εδώ οι πολίτες έχουν ένα πανίσχυρο μέσο, το διαδίκτυο, το οποίο όμως απαιτείται να είναι περισσότερο μέσο άσκησης πολιτικού ρόλου και πληροφόρησης και λιγότερο μέσο χαβαλέ, δηλητηριωδών ύβρεων και εκτόνωσης ιδεοληψιών που προκάλεσαν στα παρελθόν τα ιδεολογικά δηλητήρια και οι συμπαρομαρτούσες προκαταλήψεις)
  • Πάλη για τον προσδιορισμό του κοινού συμφέροντος για κάθε ζήτημα που αφορά τον πολίτη και το κράτος και καταπολέμηση της διαφθοράς και της ιδιωτείας
  • ζύμωση μέσα στα διλήμματα της περί κράτους και διεθνούς πολιτικής σκέψης
  • και κυρίως ορθάνοικτα μάτια και όχι κομματικές και ιδεολογικές παρωπίδες που τυφλώνουν πολιτικά και πνευματικά.
Facebook, σελίδα βιβλίου
ΕθνικόΣυμφέρον 2
Π. Ήφαιστος – P. Ifestos
Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία https://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/
Διεθνής πολιτική 21ος  αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/
ΗΠΑ: Ιστορία, Διπλωματία, Στρατηγική https://www.facebook.com/groups/USAHistDiplStrat/
Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο https://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/
Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/
Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμόςhttps://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/
Κονδυλης Παναγιώτης– https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/
Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/
Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμόςhttps://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/
Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτηςhttps://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/
Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/
Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/
Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos
Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB
«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos
Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO19 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός1 ώρα πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή