Διεθνή
Ο Κρις Σπύρου εξευτελίζει τον Νίμιτς και τα τσιράκια του στην Αθήνα
CHRIS SPIROU
Εmail: cspirou@hau.gr ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ
Δικηγόρο Μάθιου Νίμιτς
Ειδικό Διαμεσολαβητή του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τα θέματα Ελλάδας- πΓΔΜ
Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων
405 East 42nd Street, New York, NY, 10017, USA
Αθήνα, 25 Ιανουαρίου 2018
Αγαπητέ Μάθιου,
Επειδή γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον για πολλά χρόνια, ένιωσα την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί σου. Αυτή τη φορά γραπτώς. Ξέρεις ότι ποτέ δεν έχω αμφισβητήσει την ικανότητά σου και την αποφασιστικότητά σου να είσαι δίκαιος ενδιάμεσος μεσολαβητής στη δύσκολη αναζήτηση μιας θεμιτής λύσης στο ζήτημα του ονόματος του κράτους της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (FYROM). Πρέπει να ομολογήσω όμως, ότι οι τελευταίες δημόσιες προτάσεις σου σχετικά με μια πιθανή λύση στη διαμάχη της FYROM με ένα όνομα που εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία, με εξέπληξαν. Όχι μόνο οι προτάσεις σου ήταν ανάρμοστες για έναν δήθεν ουδέτερο μεσολαβητή, αλλά ήταν εντελώς ανεφάρμοστες και δεν αντιπροσώπευαν τίποτα διαφορετικό από αυτό που υπάρχει τώρα.
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σου, με εκπλήσσει το γεγονός, ότι μετά από 20 και πλέον χρόνια άμεσης εμπλοκής στη διαμάχη για την ονομασία της FYROM, δεν κατάφερες να συνειδητοποιήσεις ότι το ψευδο-μακεδονικό μόρφωμα, το οποίο αναγνώρισαν τα Ηνωμένα Έθνη στις 7 Απριλίου του 1993, ως ανεξάρτητο κράτος με το όνομα πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM), και με Σύνταγμα γεμάτο επεκτατικές διατάξεις και παράλογες εθνοτικές αξιώσεις, δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει ειρηνικά ή να ευημερήσει, με το 2% της σύνθεσης των κατοίκων του να είναι Μακεδόνες και το 98% να αποτελείται από την πρόσμιξη των κομμουνιστών νομάδων των Βαλκανίων, και τα σύνορα του να αγγίζουν την ιστορική αρχαία ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας.
Αναρωτιέμαι ποια ήταν τα εμπόδια για τα οποία διαπραγματευόσουν για περισσότερα από 20 χρόνια με τις δύο πλευρές, σχετικά με την ονομασία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Διαπραγματευόσουν την ανάγκη να παραμείνει ή όχι στην ονομασία ο όρος «Πρώην»; Διαπραγματευόσουν με τις δύο πλευρές εάν ή όχι θα παραμείνει ο όρος «Γιουγκοσλαβική»; Ή μήπως διαπραγματευόσουν εάν ή όχι ο όρος «Δημοκρατία» έπρεπε να παραμείνει στην ονομασία της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Απ’ όσο γνωρίζω, ο μόνος λόγος για τον οποίο τα Ηνωμένα Έθνη διόρισαν έναν «Ειδικό Αντιπρόσωπο για την Διαφορά του ονόματος της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» ήταν ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος του. Η ονομασία. Και όταν ο «Αντιπρόσωπος» με τις επίσημες δημόσιες δηλώσεις του προτείνει ονομασία που δεν διαφέρει από αυτή που διαπραγματεύεται, τότε τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης των δύο πλευρών θα παραμείνουν τα ίδια, δηλαδή απαράδεκτα.
Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας από το 1993 έως και σήμερα έχουν αρνηθεί να στηρίξουν αίτηση της FYROM για την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην συμμαχία του ΝΑΤΟ, επειδή το όνομα του νέο- αναγνωρισμένου κράτους με την ονομασία πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας περιέχει τη λέξη Μακεδονία.
Και σου θυμίζω, ότι ποτέ, μα ποτέ, η Ενωμένη Ευρώπη ως πολιτική οντότητα δεν ψήφισε υπέρ της αναγνώρισης του νοτίου τμήματος της Γιουγκοσλαβίας, γνωστής ως πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας, ως ανεξάρτητου κράτους, με όνομα που να περιέχει τη λέξη Μακεδονία.
Στην πραγματικότητα, σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών της Ευρώπης ψήφισε να απορρίψει την αναγνώριση αυτής της οντότητας, γιατί το όνομα με το οποίο αιτούνταν αναγνώριση περιείχε τη λέξη Μακεδονία.
Στις 22 Ιανουραίου 1992 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συνεδρίασε για να μελετήσει και να αποφασίσει την αίτηση της πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας να αναγνωριστεί ως ανεξάρτητο κράτος με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών της Ευρώπης απέρριψε την αίτηση, διότι η ονομασία με την οποία αιτούνταν αναγνώριση εμπεριείχε τον όρο Μακεδονία. Η επίσημη ανακοίνωση του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπως εκδόθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1992 και χωρίς καμία αλλαγή από τότε έως σήμερα έχει ως εξής:
«Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επαναλαμβάνει τη θέση που έλαβε η Κοινότητα και τα Κράτη Μέλη της στο Γκιμάρες κατόπιν αιτήματος της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας να αναγνωριστεί ως ανεξάρτητο κράτος. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εκφράζει την ετοιμότητά του να αναγνωρίσει το κράτος αυτό με τα υπάρχοντα σύνορά του, σύμφωνα με τη Δήλωση της 16ης Δεκεμβρίου 1991, με όνομα που δεν περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία».»
Θα ήθελα να γνωρίζεις ότι τον Ιανουάριο του 1995 συναντήθηκα με τον τότε Υφυπουργό Εξωτερικών για θέματα Ευρώπης και Καναδά, Ντικ Χόλμπρουκ, στην Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα. Σε αυτή τη συνάντηση, είπα στον Υφυπουργό Χόλμπρουκ ότι το πείραμα που διεξήγαγαν αστραπιαία τα Ηνωμένα Έθνη, με το οποίο αναγνώρισαν την πρώην Γιουγκοσλαβική δημοκρατία της Βοσνίας ως ανεξάρτητο κράτος, με μια μουσουλμανική κυβέρνηση φονταμενταλιστών στην εξουσία, και με ένα Σύνταγμα γεμάτο ανόητες διατάξεις, θα έπληττε καταστροφικά την περιοχή, εκτός αν αντιμετωπιζόταν και διορθωνόταν άμεσα. Και γνωρίζεις καλά τι συνέβη στην περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας μεταξύ Ιανουαρίου και Νοεμβρίου 1995, που προκάλεσε την «Συνάντηση για την Ειρήνη» στο Ντέϊτον, Οχάϊο, στην οποία παραβρέθηκα ως επίσημο μέλος, όντας πολιτικός σύμβουλος του τότε Προέδρου της Σερβίας, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.
Είπα επίσης στον τότε Υφυπουργό Χόλμπρουκ, ότι το πείραμα της πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με το οποίο αναγνώριζαν το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας ως ανεξάρτητο κράτος, με ονομασία που περιείχε τον όρο Μακεδονία, εγκυμονούσε κινδύνους αιώνιας αστάθειας για την περιοχή. Η αναγνώριση της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας με τον όρο Μακεδονία στο όνομά της, δεν θα λειτουργήσει ποτέ, είπα στο Χόλμπρουκ τότε, και λέω και σε σένα το ίδιο πράγμα τώρα. Δεν θα λειτουργήσει ποτέ!
Ο όρος Σλαβο-Μακεδόνας είναι οξύμωρος. Ο όρος Αλβανο- Μακεδόνας είναι οξύμωρος. Ο όρος Βουλγαρο-Μακεδόνας είναι οξύμωρος. Ο όρος Σερβο-Μακεδόνας είναι οξύμωρος. Οτιδήποτε άλλο πέραν από Έλληνας Μακεδόνας είναι ένα οξύμωρο σχήμα. Μια πρόχειρη εξέταση της αρχαίας παγκόσμιας ιστορίας θα επιβεβαιώσει αυτόν τον ισχυρισμό. Χιλιάδες ιστορικών εγγράφων θα πιστοποιήσουν ότι οι Μακεδόνες είναι μόνον Έλληνες.
Είμαι βέβαιος ότι γνωρίζεις ότι οι επιστήμες της κοινωνιολογίας και της εθνολογίας ορίζουν ένα “έθνος” ως τη συγχώνευση συγγενών φυλών. Το ελληνικό έθνος, σε όλη την περίφημη ιστορία του, αποτελείται από τις συγγενείς φυλές των Ηπειρωτών (Ηπείρου), των Θεσσαλών (Θεσσαλίας), των Μακεδόνων (Μακεδονίας), των Θρακών (Θράκης), των Κυπρίων (Κύπρου), των Ποντίων (Πόντου), των Πελοποννησίων (Πελοποννήσου), των Κρητικών (Κρήτης), των Αθηναίων (Αθήνας) και πολλών άλλων φυλών. Έτσι, εάν οι Μακεδόνες απουσιάσουν από το ελληνικό εθνολογικό μίγμα, το ελληνικό έθνος θα είναι για πάντα μισό. Και το ίδιο θα ισχύει και για την παγκόσμια ιστορία.
Ο κόσμος υιοθέτησε την ελληνική Αθηναϊκή δημοκρατία. Και ο Απόστολος Παύλος απηύθυνε επιστολές προς τους «Θεσσαλονικείς» και προς τους «Φιλιππησίους» γραμμένες στα ελληνικά. Οι «Θεσσαλονικείς» και οι «Φιλιππήσιοι» ήταν Έλληνες Μακεδόνες και κατοικούσαν στην Ελληνική Μακεδονία. Ο Απόστολος Παύλος δεν έγραψε τις επιστολές του προς τους «Θεσσαλονικείς» και προς τους «Φιλιππησίους» στην «Μακεδονική γλώσσα» που οι ψευδο-Μακεδόνες σήμερα ισχυρίζονται ότι είχαν και έχουν. Ο Απόστολος Παύλος απηύθυνε τις επιστολές προς τους Έλληνες Μακεδόνες και ήταν γραμμένες στα ελληνικά. Οι επιστολές του Αποστόλου Παύλου γράφτηκαν 600 χρόνια πριν οι Σλάβοι εμφανιστούν στις περιοχές της Ελληνικής Μακεδονίας όπου ζούσαν οι Φιλιππήσιοι και οι Θεσσαλονικείς για χιλιάδες χρόνια πριν.
Και αν υφίσταται η πρωτοφανής θεωρία που έχουν προωθήσει οι ψευδο-Μακεδόνες και οι Γιουγκοσλάβοι κομμουνιστές των Βαλκανίων τα τελευταία 84 χρόνια, ότι αν κάποια φυλή Α ζει σε μια γεωγραφική περιοχή που κατοικείται από τη φυλή Β, η φυλή Α μπορεί να μετατραπεί σε φυλή Β, τότε εγώ και η οικογένεια μου που έχουμε ζήσει στην Πολιτεία του Νιου Χάμσαϊρ, ΗΠΑ, για πάνω από 100 χρόνια, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι δεν είμαστε πια Ελληνοαμερικανοί, γιατί έχουμε μετατραπεί σε αυτόχθονες Αμερικανούς Ινδιάνους της φυλής των «Αμπενάκι». Η ινδιάνικη φυλή «Αμπενάκι» ζούσε για χιλιάδες χρόνια στην περιοχή που ονομάστηκε Νιου Χάμσαϊρ από τους Άγγλους αποίκους πριν από 300 χρόνια. Και ως αποτέλεσμα αυτής της μετατροπής, εγώ θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι δεν είμαι Ελληνοαμερικανός αλλά αυτόχθων ινδιάνος της φυλής «Αμπενάκι» και να αλλάξω το όνομά μου και τον τίτλο μου από «Δημοκράτης Ηγέτης Σπύρου», σε «Αρχηγό Τζερόνιμο» της ινδιάνικης φυλής «Αμπενάκι».
Είμαι επίσης βέβαιος ότι γνωρίζεις πως η γένεση του σημερινού ψευδο-μακεδονικού έθνους που ονομάζεται «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία Της Μακεδονίας» έχει τις ρίζες του στη Μόσχα της Ρωσίας. Η 7η συνάντηση της «Κομμουνιστικής Διεθνούς» «COMINTERN» πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα από τις 21 Ιουλίου έως τις 25 Αυγούστου 1935. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, η «COMINTERN» υπερψήφισε ένα ψήφισμα που δηλώνει την ανάγκη δημιουργίας ενός «ενωμένου ανεξάρτητου Μακεδονικού έθνους.»
Η στρατηγική και το σχέδιο για τη δημιουργία ενός «ενωμένου» ανεξάρτητου μακεδονικού έθνους ήταν έργο του Βούλγαρου κομμουνιστή ηγέτη, Γκεόργκι Ντιμιτρόφ. Ένας αφοσιωμένος κομμουνιστής ηγέτης, ο Ντιμιτρόφ είχε αποκτήσει ρωσική υπηκοότητα και τοποθετήθηκε από τον Ιωσήφ Στάλιν, τον κομμουνιστή ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, ως επικεφαλής της «COMINTERN».
Ο Ντιμιτρόφ προήδρευσε της 7ης Κομμουνιστικής Διεθνούς και εξέδωσε την απόφαση της «COMINTERN» σχετικά με την απόφαση για τη δημιουργία ενός «ενωμένου,» ανεξάρτητου μακεδονικού έθνους. Η επίσημη απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς αναφέρει:
«ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΜΕΟ»
«Η μπουρζουαζία των κυρίαρχων εθνών στα τρία ιμπεριαλιστικά κράτη, ανάμεσα στα οποία διαμοιράστηκε η Μακεδονία, προσπαθεί να αποκρύψει την εθνική καταπίεση, αρνούμενη τις εθνικές ιδιαιτερότητες του μακεδονικού λαού και την ύπαρξη μακεδονικού έθνους.
Οι Έλληνες σωβινιστές ισχυρίζονται ότι ο γηγενής σλαβικός πληθυσμός στο τμήμα που έχουν υπό την κατοχή τους αποτελείται από Έλληνες που εκσλαβίστηκαν.
Οι Μεγαλο-Σέρβοι σωβινιστές εκμεταλλευόμενοι τα σερβικά στοιχεία στην γλώσσα του ντόπιου μακεδονικού πληθυσμού, θεωρούν αυτόν τον πληθυσμό ως μία από τις «φυλές» του νοτιοσλαβικού έθνους και τον υποβάλλουν σε βίαιο εκσερβισμό.
Τέλος, ο Βουλγαρικός σωβινισμός, εκμεταλλευόμενος τη συγγένεια μεταξύ της Μακεδονικής γλώσσας και της Βουλγαρικής, διακηρύσσει ότι οι Μακεδόνες είναι Βούλγαροι και με αυτόν τον τρόπο επιδιώκει να δικαιολογήσει την κυριαρχία τους τόσο στην περιοχή του Πετριτσιου όσο και την επεκτατική τους πολιτική σε ολόκληρη την Μακεδονιία.
Παλεύοντας ενάντια στην διαίρεση και την υποδούλωση του Μακεδονικού λαού, ενάντια σε όλες τις μορφές εθνικής, πολιτιστικής, κοινωνικής και οικονομικής καταπίεσής του, η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ) είναι υποχρεωμένη να ξεσκεπάσει το πραγματικό νόημα όλων των σοφισμάτων που αρνούνται στους Μακεδόνες την εθνική τους ταυτότητα και να μην επιτρέψει στα σοφίσματα αυτά να παρεισφρήσουν στους κύκλους της.
Ο αγώνας για την ενωμένη και ανεξάρτητη Μακεδονική δημοκρατία των εργαζομένων αποτελεί δίκαιη υπόθεση όχι μόνο για τις εργαζόμενες μάζες της Μακεδονίας αλλά και για την εργατική τάξη και την αγροτιά που αγωνίζονται κάτω από την καθοδήγηση των κομμουνιστικών κομμάτων στην Βουλγαρία, την Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα.»
Το 1944, ο Γιόσιπ Τίτο, ο ισχυρός ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας, έγινε ο αδιαμφισβήτητος κομμουνιστής ηγέτης των Βαλκανίων. Για τα μελλοντικά επεκτατικά σχέδια του, ο Τίτο αποφάσισε να εφαρμόσει το σχέδιο του Δημητρόφ για ένα «ενωμένο» μακεδονικό έθνος. Ο Τίτο ονόμασε τη διοικητική περιοχή της Γιουγκοσλαβίας «Βαρντάρσκα» ως «Γιουγκοσλαβική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Επισυνάπτω το αντίγραφο ενός γραμματοσήμου του έτους 1939, το οποίο απεικονίζει τον χάρτη της περιοχής και την περιφέρεια Βαρντάρσκα που ο Τίτο το 1944 βάφτισε «Γιουγκοσλαβική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Στην συνέχεια, ο Τίτο όρισε τον Σβετοζάρ “Τέμπο” Βουκμάνοβιτς, τον κατεξοχήν προπαγανδιστή της Γιουγκοσλαβίας για την προώθηση του σχεδίου για ένα «ενωμένο» ανεξάρτητο μακεδονικό έθνος στις κομμουνιστικές πολεμικές δυνάμεις της περιοχής.
Οι γραπτές οδηγίες του Τέμπο στους κομμουνιστές «συντρόφους» πολεμιστές της περιοχής ανέφεραν:
«Οι μονάδες σας που θα περάσουν στο έδαφος της Ελληνικής Μακεδονίας, οφείλουν να αναπτύξουν εντατική πολιτική δραστηριότητα μεταξύ της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα με τα ακόλουθα συνθήματα: 1. Η μακεδονική μειονότητα πρέπει για δικό της συμφέρον να αγωνιστεί μαζί με τον Ελληνικό λαό ενάντια στους κατακτητές και όλους τους υπηρέτες του. 2. Η μακεδονική μειονότητα πρέπει να σταματήσει τον αδελφοκτόνο πόλεμο που υποδαυλίζει ο κατακτητής, οι Βούλγαροι φασίστες και ο προδότης του μακεδονικού λαού Βάτσε Μιχαήλοφ. 3. Η μακεδονική μειονότητα μαζί με τον ελληνικό λαό πρέπει να δημιουργήσει έναν κοινό λαϊκό απελευθερωτικό στρατό υπό την Διοίκηση του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΛΑΣ. 4. Μόνο με αυτόν τον τρόπο, με τον κοινό αγώνα με τον ελληνικό λαό, η μακεδονική μειονότητα θα εξασφαλίσει ίσα δικαιώματα και την απαλλαγή από κάθε εθνική καταπίεση.
Κατά την πολιτική τους δραστηριότητα στην Ελληνική Μακεδονία, οι ομάδες σας μπορούν να λένε ότι μετά τον πόλεμο ο μακεδονικός λαός θα κατακτήσει την πλήρη ελευθερία του, ότι η
Μακεδονία θα γίνει πραγματικά ελεύθερη. Επίσης, όλα τα διμερή ζητήματα μεταξύ των Βαλκανικών λαών θα λυθούν στην βάση της αδελφικής συνεργασίας και αναγνώρισης του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης των λαών.»
Λίγους μήνες αργότερα το 1944, ο Τίτο αποφάσισε να αλλάξει το όνομα της περιοχής, σε «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ο Τίτο κατήργησε την λέξη «γιουγκοσλαβική» από την ονομασία με σκοπό να προωθήσει την ιδέα του «ενωμένου» ανεξάρτητου μακεδονικού έθνους, σκοπός της οποίας ήταν η ενσωμάτωση των αρχαίων Μακεδονικών γεωγραφικών περιοχών της Ελλάδος και της Βουλγαρίας.
Η έκθεση της «Οργανωτικής Επιτροπής του Αντιφασιστικού Συμβουλίου της Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας» «ΑΣΝΟΜ» και το «Μανιφέστο της πρώτης συνόδου του «ΑΣΝΟΜ» προς το λαό της Μακεδονίας» αποκαλύπτουν σε βάθος τις προπαγανδιστικές δεξιότητες των κομμουνιστών ηγετών του Τίτο. Φανερώνουν επίσης πόσο συστηματικά εξελισσόταν η δημιουργία του Σλάβο – ψευδό – μακεδονικού μορφώματος.
«ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΛΑΪΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ (ASNOM) ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ»
2 Αυγούστου 1944
« Αυτή την ιστορική ημέρα, την ημέρα του Προφήτη Ηλία (Ilinden) του 1944, μοιραία για την εξέλιξη του μακεδόνικου λαού, για πρώτη φορά στην ιστορία του λαού μας συνεκλήθη ένα εθνικό συμβούλιο, το ASNOM, ως σύμβολο εθνικής χειραφέτησης και ανακήρυξης μακεδόνικου κράτους για πρώτη φορά στην ιστορία από την εποχή του Σαμουήλ, αποτελώντας κορυφαία και αποφασιστική καμπή στην ιστορία του λαού μας, σημαδεύοντας την απαρχή μιας νέας εποχής, μιας εποχής δημιουργικής εργασίας, εθνικής ζωής, μιας εποχής προόδου. Αυτήν την ιερή ιστορική στιγμή οφείλουμε να διακηρύξουμε ότι για αιώνες ο μακεδόνικος λαός πολεμά σκληρά και καταβάλλει υπεράνθρωπες προσπάθειες με σκοπό τη χειραφέτηση ολόκληρου του μακεδόνικου έθνους μέσα σ’ ένα ελεύθερο μακεδόνικο κράτος.
Αυτή τη στιγμή, όταν όλες οι αγωνιζόμενες δυνάμεις στη Μακεδονία έχουν ριχτεί στη μάχη ενάντια στους φασίστες κατακτητές, καλούμε και τα άλλα δύο τμήματα του μακεδόνικου λαού να πάρουν μέρος στο μεγάλο αντιφασιστικό μέτωπο, αφού αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να κερδίσουμε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και το πέρασμα που οδηγεί στην ένωση ολόκληρου του μακεδόνικου έθνους σε μια ελεύθερη κοινότητα των χειραφετημένων λαών της Γιουγκοσλαβίας.
Το αγωνιζόμενο Πεδεμόντιο της Μακεδονίας έχει με πάθος διακηρύξει ότι θα προσφέρει κάθε βοήθεια και για την τελειωτική ένωση ολόκληρου του μακεδόνικου λαού. Όταν γνωρίζουμε ότι το αγωνιζόμενο Πεδεμόντιο της Μακεδονίας αποτελεί τμήμα της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο, τότε φαίνεται καθαρά πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η υποστήριξη που διαθέτουμε και πόσο σταθερή είναι η επιθυμία μας για την ένωση ολόκληρου του έθνους μας.»
«ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΑSNOM ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ»
2 Αυγούστου 1944
«Έχοντας υπόψη τα προαιώνια ιδανικά του λαού της Μακεδονίας, το πρώτο Μακεδονικό Εθνικό Συμβούλιο διακηρύσσει σε ολόκληρο τον κόσμο το δίκαιο και σταθερό του πόθογια την ενοποίηση όλου του μακεδονικού λαού στη βάση του δικαιώματος για αυτοδιάθεση. Αυτό θα έθετε ένα τέλος στην καταπίεση του λαού της Μακεδονίας σε όλα τα τμήματα της και θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για γνήσια αλληλεγγύη και ειρήνη μεταξύ των βαλκανικών λαών.»
Όλοι αυτοί οι αβάσιμοι, ιστορικά ανακριβείς και παντελώς ανόητοι ισχυρισμοί που βλέπουμε στην έκθεση και στο μανιφέστο του ΑSNOM τον Αύγουστο του 1944, έχουν συγχωνευτεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στο Σύνταγμα και στις νομοθεσίες του ψευδό-μακεδονικού κράτους που τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν στις 7 Απριλίου 1993 με το όνομα «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας – FYROM».
Οι ανησυχίες του κόσμου για τους πιθανούς κινδύνους που υπέθαλπε η δημιουργία ενός ενωμένου ανεξάρτητου μακεδονικού έθνους για την περιοχή των Βαλκανίων και ειδικότερα για την Ελλάδα, έχουν εκφραστεί και έχουν σφραγισθεί για πάντα από τις λέξεις στην επίσημη εγκύκλιο του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ που εξέδωσε ο υπουργός
Η εγκύκλιος του Υπουργού Στεττίνιους ήταν ξεκάθαρη.
Την συμπεριλαμβάνω όπως εκδόθηκε και ακόμη υπάρχει στα αρχεία του
Υπουργείου Εξωτερικών της χώρας μας για να την εξετάσεις:
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΩΝ ΗΠΑ Εξωτερικές σχέσεις ΤΟΜΟΣ VIII Ουάσιγκτον
Μήνυμα προς ενημέρωση
(868.014 / 26 Δεκ. 1944)
Ο Υπουργός Εξωτερικών προς ορισμένους διπλωματικούς και προξενικούς υπαλλήλους:
«Τα παρακάτω είναι προς πληροφόρηση και γενικές οδηγίες, αλλά όχι για οποιαδήποτε ανάληψη δράσης αυτή τη στιγμή.
Το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών σημείωσε με μεγάλη ανησυχία τις αυξανόμενες προπαγανδιστικές φήμες και τις ημιεπίσημες δηλώσεις προς όφελος μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά και από Γιουγκοσλάβους υποστηρικτές και άλλες πηγές, υπονοώντας ότι η ελληνική επικράτεια θα συμπεριληφθεί στο σχεδιαζόμενο κρατίδιο. “Αυτή η κυβέρνηση θεωρεί τις συζητήσεις περί του μακεδονικού «έθνους», της Μακεδονικής «Πατρίδας» ή της μακεδονικής «εθνικής συνείδησης» ως αδικαιολόγητη δημαγωγία χωρίς εθνική ή πολιτική υπόσταση και βλέπει την παρούσα αναβίωση ως πιθανό μανδύα για επιθετικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδας.
Η εγκεκριμένη πολιτική της κυβέρνησης αυτής είναι να αντιτάσσεται σε κάθε αναβίωση του μακεδονικού ζητήματος που σχετίζεται με την Ελλάδα. Το ελληνικό τμήμα της Μακεδονίας κατοικείται σε μεγάλο βαθμό από Έλληνες και ο ελληνικός λαός αντιτίθεται σχεδόν ομόφωνα στη δημιουργία ενός μακεδονικού κρατίδιου. Οι ισχυρισμοί περί σοβαρής ελληνικής συμμετοχής σε οποιαδήποτε τέτοια αναταραχή μπορούν να θεωρηθούν ψευδείς. Η κυβέρνηση αυτή θεωρεί υπεύθυνη κάθε κυβέρνηση ή ομάδα κυβερνήσεων που ανέχεται ή ενθαρρύνει απειλητικές ή επιθετικές πράξεις «μακεδονικών δυνάμεων» κατά της Ελλάδας.
Το Υπουργείο θα εκτιμούσε κάθε πληροφορία σχετική με αυτό το θέμα, η οποία μπορεί να πέσει στην αντίληψή σας.»
ΣΤΕΤΤΙΝΙΟΥΣ
Δεν χρειάζεται να σου παραθέσω τι ανέφερε γραπτώς ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1992 στον Πρόεδρος Μπους και στους ηγέτες της Ευρώπης όσον αφορά τους κινδύνους για την περιοχή, αν ένα κράτος αναγνωριζόταν με τον όρο «Μακεδονία» στο όνομά του.
Επίσης, δεν θα σου πω τι δήλωσε στις 17 Φεβρουαρίου 1992 ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Αντώνης Σαμαράς, στους Υπουργούς Εξωτερικών της Ευρώπης για τους κινδύνους και τις συνέπειες που θα είχαν οι κάτοικοι των «Σκοπίων» και της περιοχής των Βαλκανίων εάν τα «Σκόπια» αναγνωριστούν ποτέ ως ανεξάρτητο κράτος με το όνομα «Μακεδονία».
Και δεν θα σου αναφέρω τι είπε ο πρώην Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ανδρέας Παπανδρέου, πέραν του να σου υπενθυμίσω πως δήλωσε ότι «το όνομα Μακεδονία είναι η καρδιά της Ελλάδας». Δεν θα σου τα πω αυτά καν, γιατί μπορείς να μου πεις ότι όλοι αυτοί είναι Έλληνες. Θα σε προτρέψω λοιπόν, να διαβάσεις προσεκτικά τις δηλώσεις του δικού μας Υπουργού Εξωτερικών, του Έντουαρντ Στεττίνιους, σχετικά με τους κινδύνους ύπαρξης ανεξάρτητου «Μακεδονικού» κράτους στα Βαλκάνια. Κινδύνους, τους οποίους έχεις αναλάβει να αναγνωρίσεις και να βοηθήσεις στην επίλυσή τους.
Καταλαβαίνω ότι θα βρίσκεσαι στην περιοχή στο τέλος του μήνα.
Την ίδια περίοδο θα βρίσκομαι κι εγώ στην Αθήνα. Αν έχεις χρόνο, στείλε μου ένα email στο cspirou@hau.gr, για να πιούμε ένα ποτό.
Με θερμούς προσωπικούς χαιρετισμούς,
{Υπογραφή}
Κρις Σπύρου
Κοινοποίηση:
Γενικό Γραμματέα ΟΗΕ, Antonio Guterres
Πρόεδρο Ελληνικής Δημοκρατίας, Κύριο Προκόπη Παυλόπουλο Πρωθυπουργό, Κύριο Αλέξη Τσίπρα
Πρόεδρο της Βουλής, Κύριο Νίκο Βούτση
Πρώην Πρωθυπουργό, Κύριο Κώστα Καραμανλή
Πρώην Πρωθυπουργό Κύριο Αντώνη Σαμαρά
Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, κ.κ. Ιερώνυμο και Μέλη της Ιερά Συνόδου.
Αρχηγό Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της ΝΔ., Κύριο Κυριάκο Μητσοτάκη
Υπουργό Εξωτερικών, Κύριο Νίκο Κοτζιά
Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Κύριο Πάνο Καμμένο
Πρόεδρο Χρυσής Αυγής, Κύριο Νικόλαο Μιχαλολιάκο
Πρόεδρο Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Κυρία Φώφη Γεννηματά
ΚΚΕ Γενικό Γραμματέα, Κύριο Δημήτρη Κουτσούμπα
Πρόεδρο Κόμματος «Το Ποτάμι», Κύριο Σταύρο Θεοδωράκη
Πρόεδρο Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Κύριο Πάνο Καμμένο
Πρόεδρο Ενώσεως Κεντρώων, Κύριο Βασίλη Λεβέντη
Όλα τα Μέλη του Κοινοβουλίου
Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη
Πρώην Υπουργό, Κύριο Στέλιο Παπαθεμελή
Μουσικοσυνθέτη, Κύριο Μίκη Θεοδωράκη
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας