Πολιτική
Εισήγηση Μάριου Ευρυβιάδη στην ημερίδα: Στρατηγική για απεγκλωβισμό από την δι-κοινοτική δι-ζωνική ομοσπονδία
Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Νεάπολης Πάφος
Άκουσα πριν λίγες μέρες τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και υποψήφιο του ΔΗΣΥ στις επικείμενες προεδρικές εκλογές, να δηλώνει πως προτιμά να πάει σπίτι του παρά να παραβιάσει τις αρχές του.
Υπέθεσα πως η αναφορά του ήταν στο κυπριακό. Αργότερα, όταν διάβασα τη δήλωσή του κατάλαβα πως αφορούσε στις επικείμενες προεδρικές εκλογές. Και αναρωτήθηκα. Θα έκανε και μια τέτοια δήλωση-υπόσχεση και για το κυπριακό; Αλλά πάλι ξανασκέφτηκα. Και να έκανε την σημασία θα είχε; Θα την τηρούσε;
Η μέχρι τώρα πολιτική διαδρομή του Νίκου Αναστασιάδη χαρακτηρίζεται από αναξιοπιστία και ανακολουθία. Εαν ο Νίκος Αναστασιάδης επανεκλεγεί θα οδηγηθούμε, πιστεύω, νομοτελειακά στην ΔΔΟ.
Θέλω να αρχίσω με μια θεμελιώδη παρατήρηση-διαπίστωση, ένα γεγονός που κατά καιρούς αναδεικνύω στην εβδομαδιαία μου στήλη στον κυριακάτικο “Φιλελεύθερο” και όπου αλλού μου δοθεί η ευκαιρία.
Ποια είναι η λογική της δικοινοτικής ομοσπονδίας στη βάση της οποίας “νομιμοποιείται” η δημιουργία της και, μετά τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής, “νομιμοποιείται” και η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία;
Είναι η ύπαρξη στην Κύπρο “δυο κοινοτήτων”. Όμως οι κοινότητες στην Κύπρο δεν είναι δυο άλλα πέντε. Υπάρχουν και οι κοινότητες των Αρμενίων των Μαρωνιτών και των Λατίνων. Μπορεί οι Λατίνοι να βρίσκονται στην Κύπρο για λιγότερο από 200 χρόνια, κάτι βέβαια που δεν έχει σημασία. Αλλά οι Μαρωνίτες και Αρμένιοι βρίσκονται στην Κύπρο για εκατοντάδες χρόνια.
Τι είναι αυτοί οι άνθρωποι; Πολιτικοί μπάσταρδοι;
Βέβαια το ζήτημα αυτό μας πάει πολύ πίσω από το Σύνταγμα του 1960. Μας πάει πίσω στις πολιτικές πρακτικές των Βρετανών αποικιοκρατών που ακολουθούσαν ήδη, στη ίδια τους τη χώρα, πολιτικές διακρίσεων. Οι πολιτικές αυτές υπήρξαν ο προπομπός των ρατσιστικών πολιτικών των Εγγλέζων στην Κύπρο και στις λοιπές αποικίες.
Η πολιτική του “διαίρει και βασίλευε” ήταν στη βάση της ένα ρατσιστικό σύστημα για την εμπέδωση και τη διατήρηση του αγγλικού ρατσισμού στις αποικίες.
Παρεμπιπτόντως το “διαίρει και βασίλευε” των Εγγλέζων είχε, τηρουμένων των αναλογιών, και συγγένεια με το αραβικό σύστημα “μίλλαχ”, που σημαίνει εθνότητα και από το οποίο προέρχεται το σύστημα “μιλλέτ” του Οσμάνλικού Χαλιφάτου – αυτού που στην Δύση είναι λανθασμένα γνωστό ως Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Και στις δυο περιπτώσεις το ζητούμενο ήταν ο έλεγχος και η ρατσιστική ιεράρχηση των μη εγγλέζων στις αποικίες και των μη μουσουλμάνων στο Οσμανλικό Χαλιφάτο.
Το πολιτικό παιχνίδι στην Κύπρο σε όλη την περίοδο της αποικιοκρατίας μετατράπηκε περίτεχνα από τους αποικιοκράτες σε “παιχνίδι κοινοτήτων”. Όμως ήταν παιγνίδι ανάμεσα σε “δύο κοινότητες” και όχι ανάμεσα στις υφιστάμενες πέντε.
Παρακαλώ, προσέξτε.
Μόνο με την ύπαρξή δυο και όχι περισσοτέρων κοινοτήτων μπορεί να υπάρξει, να θεμελιωθεί, και να αποκτήσει νομιμότητα η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία. Η ύπαρξη περισσότερων από δυο κοινοτήτες χαλούσε το κοινό παιχνίδι Εγγλέζων και Τούρκων. Διότι αν δεχτούμε να οικοδομηθεί ένα κράτος στη βάση των “δικαιωμάτων” των κοινοτήτων και όχι των πολιτών, τότε η πολιτική εξουσία πρέπει να μοιράζεται 20:20:20:20:20 και όχι 50:50.
Η ΔΔΟ νομιμοποιείται μόνο στην βάση του 50:50 και με το έωλο επιχείρημα πως οι αριθμοί δεν παίζουν ρόλο και συνεπώς το 80% του πληθυσμού ισούται με το 18% . Δεν υπάρχει πλειοψηφία και μειοψηφία και συνεπώς ούτε και η θεμελιώδης αρχή κάθε δημοκρατικού πολιτεύματος “ένας άνθρωπος μια ψήφος”. Όταν η νομιμοποιητική βάση ενός πολιτικού συστήματος δεν είναι ο πολίτης αλλά η “κοινότητα” τότε το πολιτικό αποτέλεσμα είναι η θεσμοθέτηση του ρατσισμού (institutional racism) και το κράτος γίνεται εξ´ορισμού ρατσιστικό (racialist state).
Εφόσον λοιπόν οι αριθμοί δεν παίζουν κανένα ρόλο- κατά τη λογική των Διζωνιστών- και ο καθοριστικός παράγοντας είναι οι κοινότητες, τότε και οι άλλες κοινότητες έχουν ίσα δικαιώματα ανεξάρτητα από τους αριθμούς του. Εδώ έχουμε το γνωστό φαινόμενο του σκύλου του χορτασμένου με παραδίπλα την πίτα ολόκληρη.
Έπρεπε συνεπώς οι “άλλες” κοινότητες να εξαφανιστούν πολιτικά όπως και έγινε. Οι Αρμένιοι, οι Μαρωνίτες και οι Λατίνοι μετατράπησαν σε “ντίμηδες” στην Κυπριακή Δημοκρατία. Έγιναν δηλαδή “υποταγμένοι προστατευόμενοι”. Εγώ τους έχω ονομάσει “παρακατιανούς κύπριους” που δεν χαίρουν πολιτικών δικαιωμάτων.
Δεν είναι από σχολαστικότητα που υπογραμμίζω αυτό το ζήτημα. Είναι διότι αποτελεί το δομικό συστατικό της ΔΔΟ και το οποίο νομιμοποιεί και τη ρατσιστική της υπόσταση.
Υπάρχει, διαβάζουμε στον “Φιλελεύθερο” της Κυριακής της 2 Μαΐου 2016, το λεγόμενο “Σπίτι της Συνεργασίας” στη λεγόμενη Πράσινη Γραμμή, με διευθύντρια κάποια κυρία Μαρίνα Νεοφύτου. Έγινε εκεί τον Μάιο του 2016 η πρώτη εκδήλωση της “Δικοινοτικής Τεχνικής Εκπαίδευσης” παρουσία των ηγετών και των “δυο κοινοτήτων” και με τη συμμετοχή μαθητών των “δυο κοινοτήτων”. Συμμετείχαν μας λέει η κυρία Νεοφύτου στην εκδήλωση 50 + 50 παιδιά και από τις “δυο κοινότητες.” Παιδιά όμως από τις άλλες τρεις κοινότητες, τις παρακατιανές του κατώτερου θεού, δεν υπήρχαν. Ήταν σκοπίμως εξαφανισμένες διότι αλλιώς η παρουσία τους θα χαλούσε τη σούπα της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Αυτά τα παιδιά δεν μοιράζονται και αυτά “πολλές κοινές λέξεις, κοινά τραγούδια και παιχνίδια” όπως τα άλλα 50+50, κατά την κυρία Νεοφύτου. Τα παιδιά αυτά δεν είναι μόνο μικροί πολιτικοί μπάσταρδοί. Είναι και πολιτισμικοί μπάσταρδοι.
Το παράδειγμα και οι δράσεις του “Σπιτιού της Συνεργασίας” είναι ένα παράδειγμα όπου η ελληνοποίηση της τουρκικής προπαγάνδας έχει εισχωρήσει στο υποσυνείδητο των θιασωτών της ΔΔΟ, ή αλλιως των Διζωνιστών.
Για το ζήτημα αυτό έχουν μερική ευθύνη Αρμένιοι, Μαρωνίτες και Λατίνοι, διότι αποδέχονται μοιρολατρικά να ζουν μέσα στην πατρίδα τους ως άτομα με μειωμένες ελευθερίες και δικαιώματα. Η δε δική μας πλευρά έχει θελημένα αποποιηθεί ένα πολιτικά πολύ σημαντικό επιχείρημα το οποίο, μαζί με το ζήτημα της ασφάλειας είναι τα μόνα που μπορούν να γίνουν κατανοητά από τρίτους και κυρίως στην Ευρωπαΐκή Ένωση. Δυστυχώς δεν γίνονται κατανοητά από τη Γραμματεία του ΟΗΕ όπως μας υπενθυμίζει και ο νέος Γ.Γ. του ΟΗΕ όποιος, στην τελευταία του έκθεση αναφέρει πως ο πλούτος της ΑΟΖ θα πρέπει να ωφελήσει και τις “δύο κοινότητες”. Ούτε και για τον κύριο Γκουτέρες, δηλαδή, υφίστανται οι άλλες τρεις κοινότητες της Κύπρου.
Τώρα ως προς μια στρατηγική ή στρατηγικές απεγκλωβισμού μας από την ΔΔΟ και τον θανάσιμο εναγκαλισμό της ισλαμικής πλέον Τουρκίας, θέλω να συνοψίσω μια σειρά από θέσεις που έχω για χρόνια τώρα δημοσιοποίηση ή έχω καταθέσει σε παράγοντες σε Λευκωσία και Αθήνα.
Αρχίζω με το πιο βασικό. Η Κύπρος δεν είναι “μικρό κράτος” και συνεπώς έχει επιλογές μέσα στο διακρατικό σύστημα. Αντίθετα, αν λειτουργούμε με την αντίληψη πως είναι “μικρο κράτος”, το επόμενο είναι να αποδεχόμεθα μοιρολατρικά τη “μοίρα” μας.
Προσωπικά αποφεύγω την χρήση της φράσης “μικρό κράτος” για να χαρακτηρήσω την Κύπρο και αυτό διότι – και όπως όλοι γνωρίζουμε- οι λέξεις, οι φράσεις και οι όροι επικοινωνίας που χρησιμοποιούμε υποδηλώνουν και τις αντιλήψεις μας για τα πράγματα. Όμως πιο σημαντικό, η χρήση συγκεκριμένων λέξεων και φράσεων υποδηλώνουν και τις συμπεριφορές που άλλοι επιθυμούν να μας επιβάλλουν. Φράσεις όπως “δυο κοινότητες”, για παράδειγμα.
Η Κύπρος είναι κράτος. Έστω κράτος τραυματισμένο από την Τουρκία, από τις δουλείες της Ζυρίχης και από τις πολιτικές των πατρώνων της Άγκυρας. Παραμένει όμως κράτος, έστω κσι τραυματισμένο. Είναι όμως ένα αδύναμο κράτος. Όχι μικρό, αλλά αδύναμο.
Τα κράτη λειτουργούν σε ένα διεθνές σύστημα που έχει τις καταβολές του στην Ειρήνη της Βεστφαλίας του 1648. Μέσα στο σύστημα αυτό, που ισχύει με πολύ λίγες παραλλαγές από τότε, όλα τα κράτη είναι ισότιμα. Και το λέω αυτό με κάθε σοβαρότητα. Βασικός νομιμοποιητικός πυλώνας του Βεστφαλιακού συστήματος – που όχι τυχαία αποτελεί και τον νομιμοποιητικό πυλώνα του ΟΗΕ- είναι η κυριαρχία και η μη επέμβαση άλλων στα εσωτερικά ζητήματα των κρατών.
Όλα τα κράτη είναι υποκείμενα και όχι αντικείμενα του συστήματος του οποίου είναι συνιδρυτές και διαμορφωτές. Είναι τα κράτη που νομιμοποιούν το σύστημα και όχι το σύστημα τα κράτη. Και οι διακρατικοί οργανισμοί αποτελούν εργαλεία και υπηρέτες των κρατών. Δεν είναι αφεντάδες τους, όπως πάρα πολλοί και ιδιαίτερα στην Κύπρο, πιστεύουν.
Η Κύπρος δεν έγινε κράτος λόγω των συμφωνιών Ζυρίχης Λονδίνου. Έγινε κράτος διότι πολέμησε για την ανεξαρτησία της. Και εφόσον έγινε κράτος είναι πλέον αυθύπαρκτο. Κανείς δε νομιμοποιείται να το καταλύσει. Πόσο δε μάλλον δεν μπορεί να το καταλύσει ο πρόεδρος του ο οποίος έχει πάρει και όρκο να τηρεί το Σύνταγμά του. Υπάρχουν μόνο δυο τρόποι για να καταλυθεί ένα κράτος. Με πόλεμο ή συναινετικά. Στη δεύτερη περίπτωση απαιτείται η συναίνεση της πλειοψηφίας, τουλάχιστον, του λαού.
Μέσα στο διακρατικό σύστημα τα κράτη διατηρούν τις επιλογές τους, δηλαδή την ελευθερία τους, με τέσσερις τρόπους.
Πρώτο:
Μέσω της αυτοβοήθειας, δηλαδή με τις δικές του δυνάμεις. Αυτό όμως είναι θεωρητικό. Δεν νομίζω πως υπήρξε ιστορικά κράτος που μπόρεσε μόνο του να επιτύχει την χίμαιρα της απόλυτης ασφαλείας. Η ασφάλεια είναι πάντα σχετική και βασίζεται στην αμοιβαιότητα.
Δεύτερο:
Μέσω της εξισορρόπησης, η οποία μας είναι γνωστή με τον όρο “ισορροπία της ισχύος”. Η ισορροπία της ισχύος είναι συναφής με το ζήτημα της αυτοβοήθειας. Συνήθως η εξισορρόπηση λαμβάνει τη μορφή διμερών αλλά και πολυμερών πολιτικών συμμαχιών. Οι συμμαχίες αυτές, υπογραμμίζω, είναι πολιτικές συμμαχίες και όχι στρατιωτικές όπως τις γνωρίζαμε πριν το 1945. Στρατιωτικές συμμαχίες με ρήτρα πολέμου δεν υπάρχουν από το 1945 διότι δεν νομιμοποιούνται με βάση τη Χάρτα του ΟΗΕ. Μετά το 1945 ο πόλεμος έχει προγραφεί.
Τρίτο:
Η ελευθερία ενός κράτους και συνεπώς η ειρήνη, διατηρείται μέσω πολιτικών συμμαχιών και με τη συμμετοχή σε περιφερειακούς ή οικουμενικούς οργανισμούς. Τέτοιοι είναι τα Ηνωμένα Έθνη, το Συμβούλιο της Ευρώπης, η Ευρωπαΐκή Ένωση, το ΝΑΤΟ , ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη, κλπ.
Τέταρτο:
Η ειρήνη διατηρείται με την προσαρμογή στον ηγεμόνα. Ενας λαός μπορεί να ζεί ειρηνικά αλλά με τίμημα τις ελευθερίες του. Εδώ μπαίνω στον πειρασμό να αναφερθώ και σε μια ρήση του αμερικανού Μπέντζαμιν Φράνκλιν, που έχει χαρακτηριστεί και ως ο πρώτος αμερικανός πατριώτης: “Αυτοί που είναι διαθετημένοι να αποποιηθούν θεμελιακές ελευθερίες εξαγοράζοντας λίγη προσωπική ασφάλεια δεν δικαιούνται ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια”.
Αυτό που προσφέρεται στον κυπριακό λαό με αντάλλαγμα την κατάλυση του κράτους του και το οποίο, για την Κύπρο, είναι ταυτόχρονα θεσμός ελευθερίας και ασφάλειας, είναι μια τουρκική ειρήνη στην Κύπρο. Και αυτή διασφαλίζεται μέσω της ΔΔΟ η οποία, εξ’ορισμού, συνεπάγεται και τουρκικές εγγυήσεις.
Το πρώτο λοιπόν απαραίτητο βήμα κατά της ΔΔΟ είναι να συνεχίσει να υφίσταται το κυπριακό κράτος και να λειτουργεί, μέσω κυρίως της συμμετοχής του σε περιφερειακούς και οικουμενικούς θεσμούς και των ισορροπήσεων που αυτές παράγουν.
Όσο και να θέλει, όσο και να επιδιώκει, όση συμπαράσταση και να έχει η Τουρκία από τους δυτικούς πάτρωνές της δεν μπορεί να αποτρέψει και να ακυρώσει μια τέτοια στρατηγική.
Εδώ μπαίνω και στον πειρασμό να πω πως ούτε και οι δικοί μας απάτριδες, εξωνημένοι και όσοι έχουν ελληνοποίηση την τουρκική προπαγάνδα μπορούν να τα καταφέρουν, αν και προσπάθησαν και προσπαθούν. Σε αυτούς ανήκουν, βέβαια, και οι αφελείς που προπαγανδίζουν υπέρ της τουρκικής ειρήνης. Και όπως λέει και ο Παναγιώτης Κονδύλης, αυτά που επιθυμούν οι ισχυροί τα προπαγανδίζουν οι αφελείς.
Πέραν της συμμετοχής της Κύπρου στους γνωστούς διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς με πρώτο και κύριο την ΕΕ, πρέπει να πιστώσουμε τις κυβερνήσεις Παπαδοπούλου, Χριστόφια και Αναστασιάδη για τη διεύρυνση των στρατηγικών επιλογών της Κύπρου λόγω της εντόπισης υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο καθώς και για την ανακήρυξη, έστω και μιας κολοβής ΑΟΖ.
Εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει ποσώς ο όποιος πλουτισμός μέσω της εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Η Κύπρος ζεί χωρίς αυτούς και μπορει να συνεχίσει να επιβιώνει οικονομικά χωρίς να μετατραπεί σε “ενεργιακό κολοσσό”.
Εμένα με ενδιαφέρει πρωτίστως, και νομίζω και τη μεγάλη πλειοψηφία του κυπριακού λαού, κάτι που δεν κατανόησαν οι κατασκευαστές του Σχεδίου Ανάν και τα παρακολουθήματά τους. Και αυτό είναι το ζήτημα της ασφάλειας. Της αμοιβαίας ασφαλείας.
Παρά το γεγονός πως αρκετά θέματα γύρω από τις γνωστές πλεόν τριμερείς συναντήσεις Ελλάδος-Κύπρου- Ισραήλ, Ελλάδος- Κύπρου – Αιγύπτου, είναι σχετικά ασαφή- εκτός βέβαια της συνομολόγησης συγκεκριμένων διμερών συμφωνιών με Αίγυπτο και Ισραήλ για την χάραξη της ΑΟΖ, στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν δημιουργηθεί συνθήκες για την οικοδόμηση ενός υποσυστήματος περιφερειακής συνεργασίας και ασφάλειας.
Όλοι γνωρίζουμε πως καταλύτης της διαμορφούμενης αυτής κατάστασης υπήρξε η ρήξη στις στρατηγικές σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ μετά το 2010.
Ένταση ανάμεσα στις σχέσεις Τουρκίας και Ισραήλ υπήρχε ανέκαθεν. Αλλά επειδή οι σχέσεις αυτές ήταν στην ουσία “τριμερείς” με senior πάρτνερ τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εντάσεις ανάμεσα σε Ισραήλ και Τουρκία τύχαιναν διαχείρισης. Και το γεγονός αυτό απέβαινε νομοτελειακά σε βάρος της Κύπρου και της Ελλάδας.
Με τη σταδιακή επαναισλαμοποίηση της Τουρκίας υπό το καθεστώς του Ερντογάν δημιουργήθηκαν συνθήκες οικοδόμησης, σταδιακά και μεθοδικά, ενός περιφερειακού υποσυστήματος συνεργασίας και ασφάλειας που θα έχει χαρακτηριστικό του γνώρισμα τον αντί-ηγεμονισμό.
Πέραν της Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ και Αιγύπτου, μελλοντικοί συμμετέχοντες στο υποσύστημα αυτό μπορούν να είναι ο Λίβανος, η Ιορδανία και πιθανότατα και η Συρία. Η Τουρκία δεν μπορεί να αποκλειστεί. Αλλά θα πρέπει να επιλέξει να αποδεχθεί πως όλοι οι συμμετέχοντες θα αποτελούν αυτοτελή στρατηγικά υποκείμενα και όχι ενεργούμενες οντότητες, ή πως θα λειτουργήσει με το γνωστό της σύνδρομο του ηγεμόνα το οποίο, εξ’ορισμού, δημιουργεί αντιδράσεις, έντασεις αλλά και συσπειρώσεις.
Αυτό που τελικά υποστηρίζω είναι πως Κύπρος και Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσουν μια στρατηγική η οποία να περιορίζει τις επιλογές της Τουρκίας. Η στρατηγική αυτή είναι ποιοτικά διαφορετική από εκείνη που ακούμε καθημερινά, “πως πρέπει να αυξηθεί το κόστος” για την Τουρκία. Είναι οι επιλογές της που πρέπει να περιοριστούν από μια δική μας ευρηματική στρατηγική.
Μπορεί η παρούσα κυβέρνηση, εάν επανεκλεγεί, να ακολουθήσει μια τέτοια στρατηγική; Όχι αν τα δείγματα γραφής που μας έδειξε την τελευταία πενταετία συνεχίσουν, με κύριο γνώρισμα την “πρεμούρα”, αν μου επιτρέπεται, για επανέναρξη των συνομιλιών στη βάση της ΔΔΟ.
Θα μπορέσει μια καινούργια κυβέρνηση να αλλάξει πορεία; Δεν γνωρίζω. Αυτό που γνωρίζω είναι πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να κάνει ο Νίκος Αναστασιάδης και το κόμμα του, εάν επανεκλεγούν.
Ολοκληρώνω με το εξής. Ακόμη και πριν ξεράνει το μελάνι των Συνθηκών Ζυρίχης- Λονδίνου, οι Δυτικοί, δηλαδή οι αγγλοαμερικανοί, αποφάσισαν πως ήταν στρατηγικό λάθος η δημιουργία της έστω και κολοβής Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 οι Δυτικοί άρχισαν να αναφέρονται στην Κύπρο ως τη Τσεχοσλοβακία του Μεσοπολέμου. Ότι δηλαδή Κύπρος θα κουμουνιστικοποιηθεί μέσω της κάλπης, όπως συνέβη στην Τσεχοσλοβακία το 1948. Και αυτό λόγω της ύπαρξης στην Κύπρο ενός αριθμητικά μεγάλου κομουνιστικού κόμματος.
Το 1963-4, με μια πιο επικοινωνιακή φράση, είχαμε τις συνεχείς αναφορές της Κύπρου ως “η Κούβα της Μεσογείου” και αναφορές στον Μακάριο ως τον “Κάστρο με το καλυμμαύχι”. Το 1963-64, είχαμε επίσης και την πρώτη απόπειρα κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με την συνέργεια Τούρκων και αγγλοαμερικάνων.
Το 1974 είχαμε τη δεύτερη προσπάθεια με το προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή. Στο μεσοδιάστημα είχαμε σειρά αποτυχημένων πραξικοπημάτων, αρχίζοντας από το 1964.
Το 1975 επινοήθηκε ένας άλλος τρόπος κατάλυσης του κυπριακού κράτους- ο συναινετικός. Αυτός είναι μέσω των λεγομένων Διακοινοτικών Συνομιλιών με τη Γραμματεία του ΟΗΕ να λειτουργεί ως εξαπτέρυγο των αγγλοαμερικανών και των Τούρκων. Η προσπάθεια αυτή κλιμακώθηκε το 2004 με το γνωστό κρατοκτόνο Σχέδιο Αναν.
Σήμερα συνεχίζεται η ίδια διαδικασία με εργαλείο την ΔΔ0. Όποτε λοιπόν και αν ολοκληρωθούν οι συνομιλίες αυτές θα έχουμε, νομοτελειακά ως αποτέλεσμα την κατάλυση του κυπριακού κράτους και, μαζί του, θα έχουμε την τουρκική ειρήνη και η οποία, προφανώς, δεν θα είναι μόνο τουρκική αλλά και ισλαμική, μια κατάσταση που εμείς εδώ αγνοούμε παντελώς.
Φίλες και φίλοι,
Το κυπριακό δεν μπορούν να το λύσουν απάτριδες, εξωνημένοι, αυτοί που έχουν ελληνοποίηση την τουρκική προπαγάνδα, και οι αφελείς.
Ο θεσμός ελευθερίας του κυπριακού λαού είναι το κράτος του. Και η εξωτερική πολιτική της όποιας κυβέρνησης πρέπει να εκφράζει και να ενισχύει την υπόσταση του και όχι τη κατάλυσή του. Στο δε εσωτερικό, οι πολιτικές του κράτους πρέπει να λειτουργούν με βάση το τρίπτυχο, δημοκρατία, διαφάνεια και ευθυνοδοσία.
Ευχαριστώ.
GEOPOLITICO
«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία
Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και η ερμηνεία της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα από τον τουρκικό Τύπο. Ξεχωριστή θέση κατέχουν η 66η επέτειος της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και η δυναμική παρουσία των Ελληνοκυπρίων στη βρετανική αυτοδιοίκηση.
Με πλούσια θεματολογία γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, το Κυπριακό, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και τη δραστηριότητα της ελληνικής και κυπριακής ομογένειας κυκλοφόρησε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026 το 1308ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ελευθερία» του Λονδίνου.
Η έκδοση αναδεικνύει τις διπλωματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και τον ενεργό ρόλο του απόδημου ελληνισμού στη δημόσια ζωή της Βρετανίας.
Κυπριακό: Καμία ουσιαστική μετακίνηση από την τουρκική πλευρά
Ένα από τα κεντρικά πολιτικά θέματα της εφημερίδας αφορά τη συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν.
Με τίτλο «Καμία μετακίνηση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό», η «Ελευθερία» επισημαίνει ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε περιορισμένης σημασίας ζητήματα, χωρίς να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στον πυρήνα του προβλήματος.
Οι συμφωνίες αφορούν την κοινή παρουσία των δύο ηγετών στο 6ο Δικοινοτικό Φεστιβάλ Ειρήνης στην Πύλα, τη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις τεχνικών επιτροπών και τον προγραμματισμό νέας συνάντησης.
Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα, η τουρκική πλευρά εξακολουθεί να θέτει ως προϋπόθεση για την επανέναρξη των ουσιαστικών συνομιλιών την αποδοχή της λεγόμενης «κυριαρχικής ισότητας».
Το δημοσίευμα στρέφει επίσης την προσοχή στην επικείμενη επίσκεψη της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, και στο ερώτημα αν θα μπορέσει να επανεκκινήσει η διαπραγματευτική διαδικασία πριν ολοκληρωθεί η θητεία του Αντόνιο Γκουτέρες.
Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα και η αντίδραση του τουρκικού Τύπου
Ξεχωριστή θέση στην έκδοση καταλαμβάνει το άρθρο του δημοσιογράφου Χρήστου Κωνσταντινίδη, με τίτλο «Πώς ερμήνευσε η Τουρκία την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα», το οποίο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αντιμετώπισαν τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών.
Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα και η προβολή της Ελλάδας ως στρατηγικού εταίρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτέλεσαν αντικείμενο σχολιασμού από τουρκικές εφημερίδες και αναλυτές.
Στο επίκεντρο βρίσκονται η αμερικανική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, η ενεργειακή ασφάλεια και η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.
Σε άλλη παρέμβαση της έκδοσης, ο ακαδημαϊκός Αυγουστίνος Αυγουστή θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι θετικές δηλώσεις της αμερικανικής πλευράς συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.
Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση: Ανοίγει η συζήτηση για υπέρβαση του Brexit
Στο βρετανικό μέτωπο, η «Ελευθερία» αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην προσπάθεια της κυβέρνησης του Άντι Μπέρναμ να διαμορφώσει μια νέα σχέση με τις Βρυξέλλες.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός εμφανίζεται να θεωρεί ανεπαρκές το σημερινό πλαίσιο συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι το Brexit προκάλεσε μεγαλύτερη οικονομική ζημιά από τα αναμενόμενα οφέλη.
Η εφημερίδα αναφέρεται στην προγραμματισμένη για τις 20 Νοεμβρίου σύνοδο κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ηνωμένου Βασιλείου στις Βρυξέλλες, όπου αναμένεται να εξεταστούν νέες συμφωνίες για το εμπόριο, την κινητικότητα των νέων και την οικονομική συνεργασία.
Στη συζήτηση περιλαμβάνονται ακόμη η πιθανότητα στενότερης σύνδεσης της Βρετανίας με την ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση, καθώς και οι προοπτικές μιας νέας συζήτησης για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μετά τις επόμενες γενικές εκλογές.
Ουκρανία και Ιράν: Αμυντική συνεργασία και ζητήματα ασφάλειας
Στη διεθνή επικαιρότητα, η εφημερίδα παρουσιάζει τη συνάντηση του Βρετανού πρωθυπουργού με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Λονδίνο.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, βασικά θέματα των συνομιλιών αποτέλεσαν η ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, η διάθεση νέων πυραυλικών συστημάτων και η αντιμετώπιση των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Παράλληλα, καταγράφονται οι βρετανικές ανησυχίες για πιθανή ιρανική εμπλοκή σε περιστατικό ασφαλείας στη στρατιωτική βάση RAF Fairford, που χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Η εφημερίδα αποδίδει στον Μπέρναμ την εκτίμηση ότι η εμπλοκή των Φρουρών της Επανάστασης είναι «σχεδόν βέβαιη».
Η ομογένεια τίμησε την Κυπριακή Ανεξαρτησία
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην 66η επέτειο της ανακήρυξης της Κυπριακής Ανεξαρτησίας.
Η εφημερίδα καταγράφει την επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσαν στο βόρειο Λονδίνο η Κυπριακή Υπάτη Αρμοστεία και η Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα Λονδίνου, παρουσία διπλωματών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, της βρετανικής αυτοδιοίκησης και της ομογένειας.
Ο Ύπατος Αρμοστής Κυριακός Κούρος αναφέρθηκε στη σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης, στην ανάγκη τερματισμού της τουρκικής κατοχής και στη συμβολή της κυπριακής παροικίας στην ενημέρωση της βρετανικής κοινωνίας για το Κυπριακό.
Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο πρόεδρος της Αδελφότητας Φάνος Θεοφάνους και η δήμαρχος Μπάρνετ Zahra Beg, η οποία περιέγραψε τις εντυπώσεις της από πρόσφατη επίσκεψή της στην κατεχόμενη Μόρφου.
Τιμή στους 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους
Η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία Ηνωμένου Βασιλείου τίμησε 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές και προσφέρουν στις κοινότητες όπου ζουν.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, με συμμετοχή της αναπληρώτριας Υπάτης Αρμοστή Άννας Παπασάββα, του προέδρου της Ομοσπονδίας Χρίστου Καραολή και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Η παρουσία των Ελληνοκυπρίων σε θεσμικές θέσεις από το Λονδίνο μέχρι το Κάρντιφ και άλλες βρετανικές πόλεις παρουσιάζεται ως σημαντικό κεφάλαιο για την ενίσχυση της πολιτικής εκπροσώπησης της ομογένειας.
Ιστορική μνήμη, ελληνική πολιτική και πολιτισμός
Στις υπόλοιπες σελίδες της έκδοσης παρουσιάζονται ακόμη οι εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή, η συζήτηση για τον περιορισμό της πρόσβασης παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι δημοσιογραφικές αναφορές στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.
Ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Παύλο Μελά και τον Μακεδονικό Αγώνα, ενώ η εφημερίδα φιλοξενεί παρουσίαση του βιβλίου της Tanya Liveras Candy για τη ζωή και τη δολοφονία του Ανδρέα Λιβέρα κατά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη το 2008.
Στην έκδοση περιλαμβάνονται επίσης αφιερώματα στην εκπαιδευτική, πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα των Ελλήνων και Κυπρίων της Βρετανίας.
Με το νέο της φύλλο, η «Ελευθερία» του Λονδίνου συνδυάζει την ελληνική και κυπριακή επικαιρότητα με τις εξελίξεις στη βρετανική και διεθνή πολιτική σκηνή, δίνοντας παράλληλα χώρο στους ανθρώπους και τους θεσμούς που διατηρούν ζωντανή την παρουσία του ελληνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
GEOPOLITICO
Τέλος η Γκίλφοϊλ από την Αθήνα – Οι αιχμές Τραμπ και η απάντηση στις καταγγελίες
Ο Λευκός Οίκος ζήτησε την παραίτηση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, μετά τα δημοσιεύματα για τη συμπεριφορά της. Η ίδια απορρίπτει τις κατηγορίες, υπερασπίζεται τον απολογισμό της και δηλώνει ότι παραμένει πιστή στον Αμερικανό πρόεδρο.
Με την αποχώρηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα ολοκληρώνεται η θητεία της στην Ελλάδα, ύστερα από παρέμβαση του Λευκού Οίκου και στον απόηχο δημοσιευμάτων για φερόμενη ανάρμοστη και ενδεχομένως παράνομη συμπεριφορά.
Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου, η εκπρόσωπος Τύπου του Αμερικανού προέδρου, Κέιτι Ζαχάρια, ανακοίνωσε ότι ζητήθηκε από την πρέσβειρα να παραιτηθεί, προσθέτοντας ότι υπήρξε πολύτιμο στέλεχος της ομάδας και εκφράζοντας ευχές για τη συνέχεια.
Η ανακοίνωση επισφράγισε τη δυσαρέσκεια που είχε εκδηλώσει ήδη ο Ντόναλντ Τραμπ. Τη Δευτέρα, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους εάν εξετάζει την απομάκρυνσή της, είχε απαντήσει: «Το εξετάζουμε», προσθέτοντας: «Δεν είμαστε ικανοποιημένοι».
Τραμπ: «Δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που διαβάζαμε»
Στην πρώτη τοποθέτησή του μετά την ανακοίνωση της αποχώρησής της, ο Αμερικανός πρόεδρος αναγνώρισε ότι η Γκίλφοϊλ έκανε καλή δουλειά, αλλά συνέδεσε την απόφαση με όσα είχαν δημοσιοποιηθεί για τη συμπεριφορά της.
«Έκανε καλή δουλειά, αλλά δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που διαβάζαμε», δήλωσε.
Παράλληλα, αποστασιοποιήθηκε από την προσωπική σύνδεσή της με την οικογένειά του, αναφέροντας ότι δεν υπήρξε μέλος της, αλλά διατηρούσε σχέση με τον γιο του στο παρελθόν.
Είχε προηγηθεί δημοσίευμα του Associated Press, το οποίο, επικαλούμενο ανώτερο Αμερικανό αξιωματούχο, ανέφερε ότι τόσο ο Τραμπ όσο και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ήταν ιδιαίτερα εξοργισμένοι με τη φερόμενη συμπεριφορά της και αναμενόταν να αποφασίσουν για το μέλλον της εντός της εβδομάδας.
Trump:
Kimberly Guilfoyle was not a member of my family. I guess she dated my son a long time ago, but she wasn’t.
She was doing a good job, but we didn’t like what we were reading. https://t.co/G1Cj1bqhCD
— Clash Report (@clashreport) October 13, 2026
Τα δημοσιεύματα και η θέση των δικηγόρων της
Σύμφωνα με το υλικό που μετέδωσαν το Associated Press και η ΕΡΤ, η Wall Street Journal είχε δημοσιεύσει, από τα τέλη του προηγούμενου μήνα, σειρά αναφορών για τη Γκίλφοϊλ.
Οι καταγγελίες περιλάμβαναν φερόμενη απειλή προς αξιωματούχο της χώρας υποδοχής, αποδοχή ανάρμοστων δώρων και υπηρεσιών, καθώς και πρόταση αξιοποίησης της επιρροής της στην αμερικανική κυβέρνηση με αντάλλαγμα την εξόφληση μεγάλου λογαριασμού πιστωτικής κάρτας.
Πρόκειται για καταγγελίες δημοσιευμάτων, τις οποίες η ίδια και οι δικηγόροι της απορρίπτουν.
Σε δήλωση που εκδόθηκε την Κυριακή, οι νομικοί εκπρόσωποί της αρνήθηκαν οποιοδήποτε παράπτωμα. Υποστήριξαν ότι τα χρήματα που ζητούσε από δωρητή του Τραμπ αφορούσαν ανεξόφλητες αμοιβές για δημόσιες εμφανίσεις και ομιλίες, οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί πριν από την υποψηφιότητά της για τη θέση της πρέσβειρας.
Γκίλφοϊλ: «Οι κατηγορίες είναι ψευδείς»
Με αποχαιρετιστήρια δήλωσή της, η Γκίλφοϊλ χαρακτήρισε τη θητεία της στην Ελλάδα «τη μεγαλύτερη τιμή της ζωής της» και ευχαρίστησε τον Τραμπ και τον Ρούμπιο για την εμπιστοσύνη τους.
Απαντώντας στις κατηγορίες, τις χαρακτήρισε «ψευδείς» και ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να υπερασπιστεί σθεναρά το όνομα, τη φήμη και την ακεραιότητά της. Υποστήριξε ότι δεν θα επιτρέψει στις καταγγελίες να καθορίσουν την εικόνα της πολυετούς παρουσίας της στον δημόσιο βίο.
Στη δήλωσή της δεν έδωσε αναλυτικές απαντήσεις για κάθε επιμέρους αναφορά των δημοσιευμάτων. Επέμεινε, ωστόσο, στην απόρριψή τους και στην πρόθεσή της να υπερασπιστεί την προσωπική και επαγγελματική της διαδρομή.
Serving as the United States Ambassador to Greece has been the honor of a lifetime. I will forever be grateful to President Donald J. Trump and Secretary of State Marco Rubio for entrusting me with the extraordinary privilege of representing the greatest country in the history of the world.
From my first day as Ambassador, I have worked tirelessly to advance President Trump’s America First agenda, strengthen our strategic alliance with Greece, and deliver meaningful victories for the American people.
During my tenure, we have helped secure historic agreements to expand American liquefied natural gas exports to Europe, advanced the Vertical Corridor to reduce Europe’s dependence on Russian energy, strengthened our defense and security partnership with a critical NATO ally, and expanded opportunities for American businesses and investment throughout the region.
I am especially proud of the role our Embassy has played in strengthening American energy dominance, advancing economic cooperation, and ensuring that the United States remains the indispensable leader in Southeast Europe.
These accomplishments are a testament to President Trump’s bold leadership, Secretary Rubio’s commitment to American diplomacy, and the extraordinary men and women who serve our country every day.
I also want to address the recent allegations against me. These allegations are false, and I intend to vigorously defend my name, my reputation, and my integrity. I have dedicated my professional life to fighting for justice, standing up for what is right, and defending the values that make America exceptional. I will not allow false accusations to define my decades of public service.
My gratitude and respect for President Trump and Secretary Rubio remain unwavering. I am proud of what we accomplished together, and I will always be a loyal supporter of President Trump and his mission to Make America Great Again.
While my time as Ambassador may be coming to an end, my commitment to President Trump, the America First movement, and the country I love will never end.
It has been the honor of my lifetime to serve the United States of America. My deepest heartfelt appreciation to the people of Greece for their hospitality, partnership, and welcoming me with open arms. God bless President Trump, God bless our incredible diplomats and service members, and God bless the United States of America.
— Kimberly Guilfoyle (@kimguilfoyle) October 13, 2026
LNG, Κάθετος Διάδρομος και αμυντική συνεργασία στον απολογισμό της
Στον απολογισμό της, η απερχόμενη πρέσβειρα έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας–ΗΠΑ.
Ανέφερε ότι, κατά τη διάρκεια της θητείας της, η πρεσβεία συνέβαλε σε συμφωνίες για την αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και στην προώθηση του Κάθετου Διαδρόμου, με στόχο τον περιορισμό της ευρωπαϊκής εξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια.
Επικαλέστηκε επίσης την ενίσχυση της συνεργασίας στην άμυνα και την ασφάλεια, χαρακτηρίζοντας την Ελλάδα κομβικό σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, καθώς και τη διεύρυνση των ευκαιριών για αμερικανικές επιχειρήσεις και επενδύσεις στην περιοχή.
Η ίδια απέδωσε τα αποτελέσματα αυτά στην ηγεσία του Τραμπ, στη διπλωματική δράση του Ρούμπιο και στο προσωπικό της αμερικανικής πρεσβείας. Ευχαρίστησε ακόμη τον ελληνικό λαό για τη φιλοξενία, τη συνεργασία και τη θερμή υποδοχή.
Δηλώνει ότι παραμένει στο πλευρό του Τραμπ
Παρά την αποχώρησή της κατόπιν αιτήματος του Λευκού Οίκου, η Γκίλφοϊλ υπογράμμισε ότι η στήριξή της προς τον Αμερικανό πρόεδρο παραμένει ακλόνητη.
Δήλωσε υπερήφανη για όσα, όπως ανέφερε, πέτυχαν μαζί και διαβεβαίωσε ότι θα συνεχίσει να υποστηρίζει τον Τραμπ και την πολιτική «Πρώτα η Αμερική».
Η δήλωσή της συνδυάζει έτσι την υπεράσπιση της θητείας της στην Αθήνα με την απόρριψη των καταγγελιών και τη διατήρηση της πολιτικής της προσήλωσης στον πρόεδρο που ζήτησε την αποχώρησή της.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
