Ακολουθήστε μας

Πολιτική

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος: Γιατί θα πάω στο συλλαλητήριο

Δημοσιεύτηκε στις

«Η πολιτική δεν γίνεται από τα κοσμοπολίτικα
ξενοδοχεία στο Κάιρο μα στο πεζοδρόμιο πλάι.
Ούτε
υπάρχει πιο σίγουρος θάνατος για ένα έθνος,
πλην να παραδώσεις την πολιτική στους συμμάχους σου»       
Αλέξανδρος Κοτζιάς, Πολιορκία

Θα πάω στο συλλαλητήριο. Θα πάω παρά τις διαφωνίες που
μπορεί να έχω με τους οργανωτές,  παρόλο
που δεν μου άρεσαν καθόλου ορισμένες από τις φάτσες που είδα να μιλάνε στη
Θεσσαλονίκη και παρά τις όποιες ανησυχίες διατηρώ για την πιθανή εξέλιξη αυτού
του κινήματος. Ποιος ‘Ελληνας άλλωστε θα μπορούσε εύκολα να εμπιστευτεί πλήρως
οτιδήποτε και οποιονδήποτε, μετά μάλιστα την απίθανη εμπειρία της μεταμόρφωσης
του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ (σε κατσαρίδα, που θάλεγε ο Κάφκα). Ελπίζω ότι οι
οργανωτές έχουν κι αυτοί κάτι μάθει από τη Θεσσαλονίκη.


Από την αρχή τόξερα ότι θα πάω στο συλλαλητήριο, ότι πρέπει
να πάω. Έβαλα βέβαια αυτό πούνοιωθα και στη βάσανο της λογικής, αλλά κι αυτή
το ίδιο μούπε, να πάω.

Μερικοί θα με ρωτήσετε: Πως θα πας αφού, όπως λες, έχεις και
διαφωνίες, επιφυλάξεις ή ανησυχίες; Γιατί δεν κάθεσαι σπίτι σου; Εύλογο το ερώτημα
και θα το απαντήσω ευθύς αμέσως.

Θα πάω γιατί αυτό δεν το νοιώθω μόνο ένα συλλαλητήριο για τη
Μακεδονία. Νοιώθω ότι είναι μια κραυγή για την Ελλάδα από ένα πληγωμένο έθνος,
που, αφού του λεηλάτησαν οικονομικά τη χώρα, το ξευτέλισαν και του τσάκισαν την
αξιοπρέπεια, τώρα θέλουν να του αρπάξουν την ιστορία και τα σύμβολα, και αύριο
θα θελήσουν να του πάρουν και την σκληρή κυριαρχία στο Αιγαίο, την Κύπρο, την
Κρήτη, τη Βόρειο Ελλάδα, να το τελειώσουν, οριστικά και αμετάκλητα. Σταματείστε
να ξεπουλάτε τα πάντα, φέρτε πίσω τη χώρα μας. Έτσι διαβάζω εγώ το μήνυμα της
διαδήλωσης και αυτός είναι ένας βασικός λόγος που αποφάσισα να πάω.

Για δυόμισυ χρόνια οι ‘Ελληνες δεν μίλαγαν, έγλυφαν τις
πληγές τους, δεν είχαν ούτε το κουράγιο να βαρέσουνε το κεφάλι τους στον τοίχο,
έκρυβαν κι από τον ίδιο τους τον εαυτό τα αισθήματά μας. Και ξαφνικά, όλο αυτό
το συμπιεσμένο, ταπεινωμένο, ποδοπατημένο εθνικό αίσθημα του ελληνικού λαού
βρήκε τον τρόπο να ξεσπάσει.

Δεν πρόκειται για διαδήλωση, πρόκειται για εξέγερση και ήρθε
απροειδοποίητα, όπως όλες σχεδόν οι γνήσιες εξεγέρσεις στην ιστορία.
  
Αλλά έχω έναν ακόμα λόγο, που τον θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό
για τον οποίο θα πάω στο συλλαλητήριο. Η κυβέρνηση, τα πολιτικά κόμματα, το
πολιτικό και το κρατικό σύστημα της χώρας, έχουν παραδοθεί, έχουν γίνει όργανα
ξένων δυνάμεων που λεηλατούν και καταστρέφουν τη χώρα μας. Δεν έχουμε απολύτως
κανένα άλλο εργαλείο, απολύτως κανένα άλλο μέσο για να τους σταματήσουμε, εκτός
από τις εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη και θα
συγκεντρωθούν, πολύ περισσότεροι νομίζω στην Αθήνα, από τη δύναμη δηλαδή της
Οργής του ελληνικού λαού.
Θα πάω στη διαδήλωση της Αθήνας γιατί, αν δεν είχε γίνει με
τέτοια επιτυχία η διαδήλωση της Θεσσαλονίκης, κι αν δεν προγραμματιζόταν αυτή
της Αθήνας, θα είχαν ήδη κλείσει το θέμα της διαπραγμάτευσης για το όνομα, όπως
ακριβώς θέλουν και απαιτούν οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ. Μην έχετε αυταπάτες. Και
θα τους είχε κάνει πλάτη και η αντιπολίτευση. 
Θα πάω στη διαδήλωση γιατί ξέρω, και το ξέρουν και όλοι οι
πολίτες αυτής της χώρας, ότι αυτή η κυβέρνηση, αλλά και το σύνολο περίπου του
πολιτικού κόσμου, ούτε τη διάθεση έχουν, ούτε τη δυνατότητα να πούνε ‘Όχι στους Ξένους, ότι κι αν τους ζητήσουνε.
Από τους Γερμανούς στους Αμερικανούς, από την οικονομία στη
γεωπολιτική
 
Αυτοί επέτρεψαν στους Γερμανούς και την ΕΕ, με το πράσινο
φως των ΗΠΑ και υπό την καθοδήγηση του ΔΝΤ, να λεηλατήσουν, να υποδουλώσουν και
να καταστρέψουν οικονομικά τη χώρα μας. Τσάκισαν, με την τεράστια συνδρομή της
ηγεσίας ΣΥΡΙΖΑ και Αν. Ελλ., την ικανότητα κοινωνικής και κατ’ επέκτασιν εθνικής
αντίστασης του ελληνικού λαού, τον χτύπησαν στο φιλότιμο και την αξιοπρέπειά
του με τις κωλοτούμπες του 2015. Τώρα θέλουν να του καταστρέψουν και όποια
παραμένουσα δύναμη εθνικής αντίστασης, να οικειοποιηθούν τα σύμβολα και την
ιστορία του, να τον ταπεινώσουν και να τον εξευτελίσουν.
‘Όπως έγινε και στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, έτσι και με
τον οικονομικο-πολιτικό πόλεμο που υφιστάμεθα, οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί
τους ακολουθούν τους Γερμανούς και κυριαρχούν στη δεύτερη φάση της επίθεσης
κατά της Ελλάδας. Μας πήραν ήδη την εξωτερική και την αμυντική πολιτική. Θέλουν
τώρα να αποσπάσουν από τον ελληνικό λαό τον σκληρό πυρήνα της εθνικής, λαϊκής,
κρατικής κυριαρχίας του στην Κύπρο, την Κρήτη, τη Βόρειο Ελλάδα, το Αιγαίο.
Θέλουν να τον αφοπλίσουν, να του αρπάξουν από τα χέρια του τα τελευταία χαρτιά
πούχει για να σωθεί, την γεωπολιτική και πολιτιστική υπεραξία της χώρας του.
Θέλουν να μας τελειώσουν, να κάνουν τη χώρα χώρο, μια Ελλάδα
(και μια Κύπρο) χωρίς ‘Ελληνες. Το όνομα και τα σύμβολα της Μακεδονίας είναι
μόνο η αρχή. 
Δεν μπορώ φυσικά να το αποδείξω, αλλά πιστεύω ότι η πολιτική
τάξη της χώρας, τουλάχιστο η μεγάλη πλειοψηφία της, για να μην αδικήσω και
κανένα, είχε ήδη δώσει προτού αρχίσουν όλα αυτά και το όνομα της Μακεδονίας και
οτιδήποτε άλλο θέλουν να πάρουν από την Ελλάδα. Προσχήματα χρειάζονται, δεν
κάνουν διαπραγματεύσεις. Παραδίδονται, δεν αναζητούν συμβιβασμούς.
Η τραγική μας πείρα 
Το 2010 μπορεί να πιστώναμε ακόμα τους πολιτικούς μας με
καλή πρόθεση, το ίδιο και το 2015, να πιστεύαμε ακόμα ότι κάνουν απλώς λάθη.
Σήμερα, ποιος μπορεί να έχει την παραμικρή εμπιστοσύνη στα πολιτικά κόμματα της
Ελλάδας; Αυτοί, αν τους το ζητούσαν κάπως επίμονα, θα μπορούσαν να πουλήσουν
τους ‘Ελληνες και ως δούλους στα σκλαβοπάζαρα που λειτουργούν τώρα στη Λιβύη,
ως αποτέλεσμα της επιχείρησης του ΝΑΤΟ για την σωτηρία της. Εγώ τουλάχιστον,
πείτε με αν θέλετε κακόπιστο, τους έχω μηδενική εμπιστοσύνη.
Αυτά τα κόμματα άλλωστε δεν είναι που, το καλοκαίρι του
2015, ψήφισαν στη Βουλή, χωρίς να τις διαβάσουν, έξη χιλιάδες σελίδες νομικού
κειμένου πρόχειρα μεταφρασμένου με προγράμματα υπολογιστών από τα αγγλικά;
Υπάρχει στην παγκόσμια ιστορία άλλη πράξη που να εξευτέλισε περισσότερο την
ιδέα της Δημοκρατίας; Αυτοί δεν είναι που συνομολόγησαν, αν είναι δυνατό,
είκοσι διαδοχικές περικοπές συντάξεων των Ελλήνων;

Σε καμιά χώρα του πρώτου, του δεύτερου ή του τρίτου κόσμου
δεν έχουν γίνει τέτοια πράγματα, δεν έχουν ψηφίσει Βουλευτές τέτοιες διατάξεις.

Μας λένε να εμπιστευθούμε αυτή τη Βουλή να αποφασίσει για το
όνομα της πΓΔΜ. ‘Οχι μόνο δεν θέλουν να κάνουν δημοψήφισμα στην Ελλάδα, αν
μπορούσαν θα τόχαν απαγορεύσει και στους Σλαβομακεδόνες. Να αποφασίσουν για το
μέλλον της χώρας αυτοί οι εντιμότατοι, πατριώτες βουλευτές, που ψήφισαν και πάλι,
την άνοιξη του 2016, χωρίς να τις διαβάσουν, 1.600 σελίδες νομοθεσίας, πρόχειρα
μεταφρασμένης από τα αγγλικά, με τις οποίες παίρνουν τώρα τα σπίτια, τα
δικαιώματα και τις συντάξεις των Ελλήνων. Και μη μας πουν ότι υποχωρούν γιατί
δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο μπροστά στη Δύναμη των Δανειστών. Υποχωρούν
γιατί δεν σκέφτηκαν και δεν ετοιμάστηκαν ποτέ να κάνουν τίποτα άλλο. 

Εκεί βρισκόμαστε. Κι όταν βρισκόμαστε εκεί, τα άλλα, χωρίς
να χάνουν τη σημασία τους, γίνονται δευτερεύοντα. Και στους αριστερούς, τους
γνήσιους δηλαδή, όχι τους απατεώνες, εκ των φίλων μου, που μου λένε τις συχνά
όχι αβάσιμες αιτιάσεις και ανησυχίες τους, τους απαντώ με τη φράση του Λένιν,
νάναι καλά η μούμια του και τα εικονίσματα που του φτιάξανε, «συγκεκριμένη
ανάλυση συγκεκριμένης κατάστασης». Οι ξεσηκωμοί δεν γίνονται κατά παραγγελία,
στον χρόνο και στον χώρο που θέλουμε, για τα ζητήματα που εμείς ιεραρχούμε ως
σημαντικά. «Οι Μπολσεβίκοι διακρίνονται από όλα τα άλλα ρεύματα του εργατικού
κινήματος», έλεγε ο ιδρυτής τους, «για την ικανότητά τους να διεισδύουν σε όλα
ανεξαιρέτως τα κοινωνικά στρώματα, να τα επηρεάζουν και να επηρεάζονται από
αυτά». Προτού αρχίσει κανείς να παραδίδει μαθήματα, πρέπει να μάθει να παίρνει.
‘Όχι άλλη ‘Ηττα 
Σκοπεύω να πάω στη διαδήλωση και γιατί ο ελληνικός λαός δεν
έχει κανένα περιθώριο να υποστεί μία ακόμα, και την παραμικρότερη, εθνική ήττα.
Αν την υποστεί, δεν θα μπορέσει να αντισταθεί πια πουθενά, ούτε στα εθνικά,
ούτε στα κοινωνικά του θέματα. 
Το ζήτημα του ονόματος έχει την αυτονόητη διεθνοπολιτική
σημασία του. Πολύ πιο σημαντική είναι όμως η ιδέα πούχουν οι ‘Ελληνες για τον
εαυτό τους, για το δικαίωμα και τη δυνατότητά τους να διαφεντεύουν τον τόπο
τους. Αυτή είναι που κυρίως απειλείται από μια κακή λύση στο ονοματολογικό.

‘Ενα έθνος κι ένα κράτος δεν είναι μόνο η υλική και θεσμική
του υπόσταση, είναι και η Ιδέα που έχουν γι’ αυτό οι Πολίτες του. Στη θέση που
βρίσκεται η Ελλάδα και με την Ιστορία που κουβαλάει ο ελληνικός λαός, δεν
μπορεί να επιβιώσει χωρίς την Αξιοπρέπειά του. 
Ετοιμάζονται να μας τελειώσουν, θέλουν να ολοκληρώσουν τη
μεταβολή αυτής της χώρας σε χώρο, να φτιάξουν μια Ελλάδα (και μια Κύπρο) χωρίς
‘Ελληνες. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Το μόνο που μπορεί να τους
σταματήσει είναι ο κόσμος που πλημμύρισε τη Θεσσαλονίκη και θα πλημμυρίσει στην
Αθήνα.

Θυμάμαι όταν έλεγα κάποτε στον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη ότι
υπάρχουν δυνάμεις που θέλουν να καταστρέψουν την Ελλάδα, με έλεγαν
συνωμοσιολόγο. Ο Βαρουφάκης πίστευε ότι το σύστημα κάνει λάθος και θα το
διορθώσει μόνο του όταν ο ίδιος αρχίσει να του το εξηγεί. ‘Οσο για τον Τσίπρα
με άκουγε δύσπιστος και με διαβεβαίωνε ότι ο ίδιος δεν θα υπογράψει ποτέ Μνημόνιο. 

Δεν εκτιμώ ως σοβαρή την απειλή για την εδαφική μας
ακεραιότητα από τον οποιοδήποτε αλυτρωτισμό των Σλαβομακεδόνων. ‘Όχι, δεν είναι
αυτό που με ανησυχεί. Είναι το πλήγμα που θα δεχτούν οι ‘Ελληνες στην
αυτοεκτίμηση και στον αυτοσεβασμό τους, στην ιδέα πούχουν ότι πρέπει ο
ελληνικός λαός να είναι κυρίαρχος στον τόπο του.
Το πως θα ονομαστεί η πΓΔΜ έχει ασφαλώς τη σημασία του και
δεν είναι μικρή. Ακόμα περισσότερη σημασία έχει όμως το ποιος αποφασίζει την
πολιτική του ελληνικού κράτους. Είναι και πάλι το διαχρονικό ερώτημα που
στοιχειώνει την νεώτερη πολιτική μας ιστορία, ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο, το
ερώτημα πούθεσε ο Καραμανλής μετά τη δολοφονία Λαμπράκη. Η διαφορά είναι ότι
σήμερα, τα πράγματα είναι πολύ πιο επικίνδυνα από τη δεκαετία του 1960. Τώρα
απειλείται η ίδια η κρατική και εθνική υπόσταση του ελληνικού λαού.

Περισσότερο από το αν θα παρθεί η σωστή ή η λάθος απόφαση
για το όνομα της γειτονικής χώρας, εμένα με ενδιαφέρει ποιος θα την πάρει.
Θέλω, πρέπει να την πάρει ο ελληνικός λαός κι ας είναι και λάθος. Δεν πρέπει να
την πάρουν οι πολιτικοί του που ενεργούν για λογαριασμό των Ηνωμένων Πολιτειών
και του ΝΑΤΟ, ακόμα κι αν πάρουν τη σωστή. Φυσικά δεν υπάρχουν και πολλές
πιθανότητες να είναι σωστή αν την πάρουν αυτοί. Γι’ αυτό και συνέστησα στην
κυβέρνηση, αν έχει αναλάβει τέτοιες δεσμεύσεις προς τους Αμερικανούς, που δεν
μπορεί παρά να καταλήξει σε συμφωνία, να τη φέρει σε δημοψήφισμα. Ας αγωνιστεί
ο ΣΥΡΙΖΑ να πείσει τους ‘Ελληνες για την ορθότητα των απόψεών του.

Θα πάω στη διαδήλωση γιατί βλέπω σε αυτή τη διαδήλωση να
εκδηλώνεται ξανά η δύναμη του εθνισμού ενός πληγωμένου λαού, του ίδιου που
ξεσηκώθηκε κατά των Μνημονίων και των Δανειακών, που έφερε στην εξουσία τον
ΣΥΡΙΖΑ και τους Αν.Ελλ., τους έδωσε την εντολή να προχωρήσουν, κόντρα σε Θεούς
και σε Δαίμονες, στην αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής
κυριαρχίας της Ελλάδας, για να δει να τον προδίδουν και να τον εξευτελίζουν,
ακόμα μια φορά στην ιστορία του. 
Είναι το ίδιο ποτάμι που το φράξανε το 2015 χειραγωγώντας
και ελέγχοντας επιδέξια την ηγεσία του και που ζητάει τώρα να βρει διέξοδο και
την βρίσκει, όπως τόσο συχνά στην ιστορία, από κει που δεν το περίμεναν. Είναι
ο ελληνικός λαός που δεν θέλει να δώσουν τώρα την ιστορία και τα σύμβολά του,
που ζητάει πίσω τη χώρα του.
 Δεν ξέρει ακόμα πως ακριβώς θα μπορούσε να γίνει αυτό, μήπως
άλλωστε ξέρει και κανείς άλλος σήμερα, αλλά ξέρει τουλάχιστον ότι πρέπει να
σταματήσουν οι παραχωρήσεις.

Το 2008, όταν ο Καραμανλής διαπραγματευόταν το θέμα και
τασσόταν υπέρ σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό, μόνο πέντε
χιλιάδες είχαν διαδηλώσει στη Θεσσαλονίκη. Γιατί τώρα μαζεύτηκαν πεντακόσιες
χιλιάδες κι αύριο θάναι πολύ περισσότεροι;

Γιατί τότε ο ελληνικός λαός εμπιστευόταν κάπως την κυβέρνησή
του ότι θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά του, ενώ τώρα ξέρει με βεβαιότητα ότι δεν
θα το κάνει ούτε αυτή, ούτε οποιοδήποτε άλλο πολιτικό κόμμα από τα υπάρχοντα. 
Γιατί αυτός ο λαός είναι που είδε στο ενδιάμεσο τη χώρα του,
αφού της άρπαξαν την κυριαρχία στην οικονομική πολιτική, με τα Μνημόνια και τις
Δανειακές, να τις παίρνουν τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα τραίνα, τη ΔΕΗ, τις
τράπεζες, τα σπίτια και τις συντάξεις του κόσμου. Να της παίρνουν τα ίδια τα  παιδιά της, που τα στέλνουν στα πέρατα του
κόσμου να βρούνε μια δουλειά. Στο τέλος της πήραν και την αριστερά της, το
καλοκαίρι του 2015. Μια παράταξη, που, ότι κι αν κατηγορήσει κανείς την ηγεσία
της, και για πολλά μπορεί να την κατηγορήσει, έχυσαν ποτάμια το αίμα οι οπαδοί
της, η «βάση», στους αγώνες για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και προκοπή. Την
κάνανε κι αυτοί όργανό τους οι Ξένοι, όπως έκαναν προηγουμένως το ΠΑΣΟΚ και τη
ΝΔ.

Γιατί αυτά πούγιναν το 2015, εξευτέλισαν και έπληξαν καίρια
την ίδια την  αξιοπρέπεια του ελληνικού
λαού, ότι πιο πολύτιμο έχει για να επιβιώσει ένας λαός, πολύ περισσότερο ένας λαός
που κατοικεί σε αυτό το σημείο της Υφηλίου και φέρει το βάρος μιας τέτοιας Ιστορίας.
‘Ετσι εκμηδένισαν τη δυνατότητα των Ελλήνων να προτάξουνε
την οποιαδήποτε αντίσταση στον κανιβαλισμό της κοινωνίας τους. Η τωρινή όμως
εθνική εξέγερση δεν είναι παρά η συνέχεια της προδομένης κοινωνικής εξέγερσης
του 2015, που κι αυτή άλλωστε ήταν επίσης στο βάθος και εθνική, όχι μόνο
κοινωνική. Ο χαρακτήρας της τωρινής 
προσδιορίζεται και από τα πολιτικά και ψυχολογικά αποτελέσματα της
πανωλεθρίας του 2015, αλλά και από την ίδια τη φύση του προγράμματος
καταστροφής της Ελλάδας, που περνάει τώρα από την οικονομία στη γεωπολιτική και
στον πολιτισμό και ετοιμάζεται να ολοκληρώσει το μετασχηματισμό της πατρίδας
μας από χώρα σε χώρο, στην προοπτική μιας «Ελλάδας (και μιας Κύπρου) χωρίς
‘Ελληνες».

Το σοβαρότερο από τα επιχειρήματα που μούπαν οι φίλοι μου
εναντίον της διαδήλωσης είναι ότι οι ίδιες δυνάμεις που κατάφεραν να
χειραγωγήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, θα βρούνε τον τρόπο να χρησιμοποιήσουν πάλι για τους
δικούς τους σκοπούς και αυτό το κίνημα που τώρα φουντώνει. ‘Ότι μετά την
ψευτο-αριστερά που γνωρίσαμε, θα εμφανιστεί και ένας ψευτο-πατριωτισμός, ένας
ψευτο-εθνικισμός, πάλι επιδέξια κατευθυνόμενος από τις ίδιες δυνάμεις που έχουν
την εποπτεία της καταστροφής μας.

Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Στις μέρες μας, οι Αυτοκράτορες
έχουν πολύ περισσότερα μέσα από το παρελθόν να χειραγωγούν και μάζες και λαούς
και ηγεσίες. Αλλά και η ιδιαίτερη τραγωδία του ελληνικού λαού υπήρξε πάντα ότι
επέδειξε, όταν χρειάστηκε, ηρωϊσμό και αγωνιστικότητα, δεν βρήκε όμως αντίστοιχα
ηγετικά υποκείμενα, ούτε μπόρεσε να παράγει τα κοινωνικά και πολιτικά
υποκείμενα που χρειαζόταν. Η απουσία ιδεών και ανθρώπων είναι σήμερα πιο έκδηλη
από ποτέ άλλοτε στη χώρα. Η εντιμότητα, η σοβαρότητα και η μόρφωση, η συνέπεια
παραμένουν εξαιρετικά σπάνιες ιδιότητες, ο τυχωδιωκτισμός, ο καιροσκοπισμός, η
ιδιοτέλεια και η εξάρτηση από τους ξένους περισσεύουν. 
Μακροχρόνια, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να σωθεί χωρίς να
αναπτύξει όλα αυτά. Αλλά δεν μπορούμε ως τότε να καθόμαστε στα σπίτια μας
περιμένοντας να πραγματοποιηθεί από μόνο του ένα Θαύμα.
ΥΓ. Και οι φασίστες;
Μερικοί θα με ρωτήσουν ίσως. Μα θα πας σε μια διαδήλωση που
θα πάνε ίσως και ναζί, ακροδεξιοί, φασίστες, εθνικιστές, σωβινιστές; Δηλαδή, θα
σας ρωτήσω κι εγώ με τη σειρά μου, εσείς τι θέλετε ακριβώς; Να τους αφήσω
αυτούς να διαδηλώνουν για την Ελλάδα και να μείνω εγώ στο σπίτι μου; Θα μειώσει
κάτι τέτοιο την επιρροή του «φασισμού»;
Αν η κυβέρνηση και η συμμαχία παλαιού και νέου κατεστημένου
θέλουν να χαρίσουν στους φασίστες τη λαοθάλασσα της Θεσσαλονίκης, εγώ δεν έχω
λόγο να το κάνω. Αυτοί δεν είδαν καν ότι ένας ολόκληρος λαός είχε κατακλύσει τη
συμπρωτεύουσα, ούτε καν η ΕΡΤ 3 δεν συνειδητοποίησε τι γινόταν στην πόλη που
εδρεύει. ‘Όταν όμως υποχρεώθηκαν να ανοίξουν τα ματάκια τους, είδαν μόνο
φασίστες. ‘Όπως άλλοι έβλεπαν μόνο μπαχαλάκηδες, αναρχικούς, αντιεξουσιαστές
και κουκουλοφόρους στο πάνω από ένα εκατομμύριο διαδηλωτές που τόσες φορές
κατέκλυσαν το Σύνταγμα διαμαρτυρόμενοι για την οικονομική υποδούλωση της πατρίδας
τους, στις διαδηλώσεις των «Αντιμνημονιακών». 
Στη Θεσσαλονίκη, ο κόσμος, όταν έβλεπε ακροδεξιές ομάδες
απομακρυνόταν, τις κύτταγε καχύποπτα και τις απέφευγε. ‘Ηξερε από ένστικτο ότι
δεν θα κάνουν καλό στην υπόθεσή του, όπως οι αριστεροί διαδηλωτές ξέρουν ότι
δεν θα τους κάνουν καλό οι κουκουλοφόροι. 
Δεν νομίζω ότι οι ‘Ελληνες είναι λαός που θα ακολουθήσει, ότι
και να γίνει, τη Σβάστικα. Τον προστατεύει διαχρονικά από την πανούκλα η
Ιστορία, οι αγώνες και οι θυσίες του. Αλλά κι αν πράγματι παρατηρηθεί μια
αύξηση της άκρας δεξιάς ή του τυφλού εθνικισμού, ή μια αναβίωση της πρακτόρικης
εθνικοφροσύνης της δεξιάς, τότε μήπως αυτό δεν θα είναι παρά το αποτέλεσμα της
εγκατάλειψης από την ψευδώνυμη αριστερά του αγώνα για την υπεράσπιση της
εθνικής αξιοπρέπειας και των θεμιτών εθνικών συμφερόντων του ελληνικού λαού;
Την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και των Αν.Ελλ. εμπιστεύτηκε ο ελληνικός λαός να εκφράσει
και τα εθνικά και τα κοινωνικά του συμφέροντα. Στη δύναμη του εθνισμού του στηρίχτηκαν
αυτά τα δύο κόμματα για να πάρουν την εξουσία. Αυτοί δεν τον πρόδωσαν; Αυτοί
δεν δημιούργησαν έτσι τις προϋποθέσεις για να υπάρξει, αν υπάρξει, άνοδος της
‘Ακρας Δεξιάς ή ενός καταστροφικού εθνικισμού;
Και τι πρέπει να κάνω εγώ επιτέλους; Αν αύριο, φερ’ ειπείν,
η Χρυσή Αυγή δηλώσει ότι ο ήλιος ανατέλλει από την ανατολή, μήπως θα πρέπει να
αρχίσω να λέω ότι ανατέλλει από τη Δύση, για να την καταπολεμήσω; 
Είναι γεγονός ότι ο Φραγκούλης ήταν μια κακοφωνία στη
Θεσσαλονίκη. Αυτά που είπε δεν ταιριάζουν στην Ελλάδα. Αλλά θα υπήρχε ο Φραγκούλης,
ή θα του έδινε κανένας την παραμικρή σημασία, αν υπήρχε στη χώρα σήμερα μια
Αριστερά που να συνδυάζει την υπεράσπιση των κοινωνικών και των εθνικών
δικαιωμάτων του ελληνικού λαού και, προπάντων, της αξιοπρέπειάς του; 

Χρειαζόμαστε ένα αξιόπιστο μέτωπο για την κοινωνική σωτηρία
και την εθνική απελευθέρωση της Ελλάδας. ‘Οσο δεν τόχουμε, θα κινδυνεύουμε από
κάθε λογής τυχοδιώκτες και κάθε λογής μεθοδεύσεις ξένων υπηρεσιών.  

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος
Πρώην Μέλος Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και Γραμματέας Οργανώσεων Σπίθα 

GEOPOLITICO

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και η ερμηνεία της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα από τον τουρκικό Τύπο. Ξεχωριστή θέση κατέχουν η 66η επέτειος της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και η δυναμική παρουσία των Ελληνοκυπρίων στη βρετανική αυτοδιοίκηση.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με πλούσια θεματολογία γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, το Κυπριακό, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και τη δραστηριότητα της ελληνικής και κυπριακής ομογένειας κυκλοφόρησε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026 το 1308ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ελευθερία» του Λονδίνου.

Η έκδοση αναδεικνύει τις διπλωματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και τον ενεργό ρόλο του απόδημου ελληνισμού στη δημόσια ζωή της Βρετανίας.

Κυπριακό: Καμία ουσιαστική μετακίνηση από την τουρκική πλευρά

Ένα από τα κεντρικά πολιτικά θέματα της εφημερίδας αφορά τη συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν.

Με τίτλο «Καμία μετακίνηση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό», η «Ελευθερία» επισημαίνει ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε περιορισμένης σημασίας ζητήματα, χωρίς να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στον πυρήνα του προβλήματος.

Οι συμφωνίες αφορούν την κοινή παρουσία των δύο ηγετών στο 6ο Δικοινοτικό Φεστιβάλ Ειρήνης στην Πύλα, τη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις τεχνικών επιτροπών και τον προγραμματισμό νέας συνάντησης.

Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα, η τουρκική πλευρά εξακολουθεί να θέτει ως προϋπόθεση για την επανέναρξη των ουσιαστικών συνομιλιών την αποδοχή της λεγόμενης «κυριαρχικής ισότητας».

Το δημοσίευμα στρέφει επίσης την προσοχή στην επικείμενη επίσκεψη της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, και στο ερώτημα αν θα μπορέσει να επανεκκινήσει η διαπραγματευτική διαδικασία πριν ολοκληρωθεί η θητεία του Αντόνιο Γκουτέρες.

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα και η αντίδραση του τουρκικού Τύπου

Ξεχωριστή θέση στην έκδοση καταλαμβάνει το άρθρο του δημοσιογράφου Χρήστου Κωνσταντινίδη, με τίτλο «Πώς ερμήνευσε η Τουρκία την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα», το οποίο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αντιμετώπισαν τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών.

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα και η προβολή της Ελλάδας ως στρατηγικού εταίρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτέλεσαν αντικείμενο σχολιασμού από τουρκικές εφημερίδες και αναλυτές.

Στο επίκεντρο βρίσκονται η αμερικανική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, η ενεργειακή ασφάλεια και η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.

Σε άλλη παρέμβαση της έκδοσης, ο ακαδημαϊκός Αυγουστίνος Αυγουστή θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι θετικές δηλώσεις της αμερικανικής πλευράς συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.

Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση: Ανοίγει η συζήτηση για υπέρβαση του Brexit

Στο βρετανικό μέτωπο, η «Ελευθερία» αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην προσπάθεια της κυβέρνησης του Άντι Μπέρναμ να διαμορφώσει μια νέα σχέση με τις Βρυξέλλες.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός εμφανίζεται να θεωρεί ανεπαρκές το σημερινό πλαίσιο συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι το Brexit προκάλεσε μεγαλύτερη οικονομική ζημιά από τα αναμενόμενα οφέλη.

Η εφημερίδα αναφέρεται στην προγραμματισμένη για τις 20 Νοεμβρίου σύνοδο κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ηνωμένου Βασιλείου στις Βρυξέλλες, όπου αναμένεται να εξεταστούν νέες συμφωνίες για το εμπόριο, την κινητικότητα των νέων και την οικονομική συνεργασία.

Στη συζήτηση περιλαμβάνονται ακόμη η πιθανότητα στενότερης σύνδεσης της Βρετανίας με την ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση, καθώς και οι προοπτικές μιας νέας συζήτησης για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μετά τις επόμενες γενικές εκλογές.

Ουκρανία και Ιράν: Αμυντική συνεργασία και ζητήματα ασφάλειας

Στη διεθνή επικαιρότητα, η εφημερίδα παρουσιάζει τη συνάντηση του Βρετανού πρωθυπουργού με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Λονδίνο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, βασικά θέματα των συνομιλιών αποτέλεσαν η ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, η διάθεση νέων πυραυλικών συστημάτων και η αντιμετώπιση των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Παράλληλα, καταγράφονται οι βρετανικές ανησυχίες για πιθανή ιρανική εμπλοκή σε περιστατικό ασφαλείας στη στρατιωτική βάση RAF Fairford, που χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Η εφημερίδα αποδίδει στον Μπέρναμ την εκτίμηση ότι η εμπλοκή των Φρουρών της Επανάστασης είναι «σχεδόν βέβαιη».

Η ομογένεια τίμησε την Κυπριακή Ανεξαρτησία

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην 66η επέτειο της ανακήρυξης της Κυπριακής Ανεξαρτησίας.

Η εφημερίδα καταγράφει την επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσαν στο βόρειο Λονδίνο η Κυπριακή Υπάτη Αρμοστεία και η Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα Λονδίνου, παρουσία διπλωματών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, της βρετανικής αυτοδιοίκησης και της ομογένειας.

Ο Ύπατος Αρμοστής Κυριακός Κούρος αναφέρθηκε στη σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης, στην ανάγκη τερματισμού της τουρκικής κατοχής και στη συμβολή της κυπριακής παροικίας στην ενημέρωση της βρετανικής κοινωνίας για το Κυπριακό.

Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο πρόεδρος της Αδελφότητας Φάνος Θεοφάνους και η δήμαρχος Μπάρνετ Zahra Beg, η οποία περιέγραψε τις εντυπώσεις της από πρόσφατη επίσκεψή της στην κατεχόμενη Μόρφου.

Τιμή στους 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους

Η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία Ηνωμένου Βασιλείου τίμησε 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές και προσφέρουν στις κοινότητες όπου ζουν.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, με συμμετοχή της αναπληρώτριας Υπάτης Αρμοστή Άννας Παπασάββα, του προέδρου της Ομοσπονδίας Χρίστου Καραολή και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η παρουσία των Ελληνοκυπρίων σε θεσμικές θέσεις από το Λονδίνο μέχρι το Κάρντιφ και άλλες βρετανικές πόλεις παρουσιάζεται ως σημαντικό κεφάλαιο για την ενίσχυση της πολιτικής εκπροσώπησης της ομογένειας.

Ιστορική μνήμη, ελληνική πολιτική και πολιτισμός

Στις υπόλοιπες σελίδες της έκδοσης παρουσιάζονται ακόμη οι εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή, η συζήτηση για τον περιορισμό της πρόσβασης παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι δημοσιογραφικές αναφορές στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.

Ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Παύλο Μελά και τον Μακεδονικό Αγώνα, ενώ η εφημερίδα φιλοξενεί παρουσίαση του βιβλίου της Tanya Liveras Candy για τη ζωή και τη δολοφονία του Ανδρέα Λιβέρα κατά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη το 2008.

Στην έκδοση περιλαμβάνονται επίσης αφιερώματα στην εκπαιδευτική, πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα των Ελλήνων και Κυπρίων της Βρετανίας.

Με το νέο της φύλλο, η «Ελευθερία» του Λονδίνου συνδυάζει την ελληνική και κυπριακή επικαιρότητα με τις εξελίξεις στη βρετανική και διεθνή πολιτική σκηνή, δίνοντας παράλληλα χώρο στους ανθρώπους και τους θεσμούς που διατηρούν ζωντανή την παρουσία του ελληνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τέλος η Γκίλφοϊλ από την Αθήνα – Οι αιχμές Τραμπ και η απάντηση στις καταγγελίες

Ο Λευκός Οίκος ζήτησε την παραίτηση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα, μετά τα δημοσιεύματα για τη συμπεριφορά της. Η ίδια απορρίπτει τις κατηγορίες, υπερασπίζεται τον απολογισμό της και δηλώνει ότι παραμένει πιστή στον Αμερικανό πρόεδρο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με την αποχώρηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα ολοκληρώνεται η θητεία της στην Ελλάδα, ύστερα από παρέμβαση του Λευκού Οίκου και στον απόηχο δημοσιευμάτων για φερόμενη ανάρμοστη και ενδεχομένως παράνομη συμπεριφορά.

Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου, η εκπρόσωπος Τύπου του Αμερικανού προέδρου, Κέιτι Ζαχάρια, ανακοίνωσε ότι ζητήθηκε από την πρέσβειρα να παραιτηθεί, προσθέτοντας ότι υπήρξε πολύτιμο στέλεχος της ομάδας και εκφράζοντας ευχές για τη συνέχεια.

Η ανακοίνωση επισφράγισε τη δυσαρέσκεια που είχε εκδηλώσει ήδη ο Ντόναλντ Τραμπ. Τη Δευτέρα, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους εάν εξετάζει την απομάκρυνσή της, είχε απαντήσει: «Το εξετάζουμε», προσθέτοντας: «Δεν είμαστε ικανοποιημένοι».

Τραμπ: «Δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που διαβάζαμε»

Στην πρώτη τοποθέτησή του μετά την ανακοίνωση της αποχώρησής της, ο Αμερικανός πρόεδρος αναγνώρισε ότι η Γκίλφοϊλ έκανε καλή δουλειά, αλλά συνέδεσε την απόφαση με όσα είχαν δημοσιοποιηθεί για τη συμπεριφορά της.

«Έκανε καλή δουλειά, αλλά δεν είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που διαβάζαμε», δήλωσε.

Παράλληλα, αποστασιοποιήθηκε από την προσωπική σύνδεσή της με την οικογένειά του, αναφέροντας ότι δεν υπήρξε μέλος της, αλλά διατηρούσε σχέση με τον γιο του στο παρελθόν.

Είχε προηγηθεί δημοσίευμα του Associated Press, το οποίο, επικαλούμενο ανώτερο Αμερικανό αξιωματούχο, ανέφερε ότι τόσο ο Τραμπ όσο και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ήταν ιδιαίτερα εξοργισμένοι με τη φερόμενη συμπεριφορά της και αναμενόταν να αποφασίσουν για το μέλλον της εντός της εβδομάδας.

Τα δημοσιεύματα και η θέση των δικηγόρων της

Σύμφωνα με το υλικό που μετέδωσαν το Associated Press και η ΕΡΤ, η Wall Street Journal είχε δημοσιεύσει, από τα τέλη του προηγούμενου μήνα, σειρά αναφορών για τη Γκίλφοϊλ.

Οι καταγγελίες περιλάμβαναν φερόμενη απειλή προς αξιωματούχο της χώρας υποδοχής, αποδοχή ανάρμοστων δώρων και υπηρεσιών, καθώς και πρόταση αξιοποίησης της επιρροής της στην αμερικανική κυβέρνηση με αντάλλαγμα την εξόφληση μεγάλου λογαριασμού πιστωτικής κάρτας.

Πρόκειται για καταγγελίες δημοσιευμάτων, τις οποίες η ίδια και οι δικηγόροι της απορρίπτουν.

Σε δήλωση που εκδόθηκε την Κυριακή, οι νομικοί εκπρόσωποί της αρνήθηκαν οποιοδήποτε παράπτωμα. Υποστήριξαν ότι τα χρήματα που ζητούσε από δωρητή του Τραμπ αφορούσαν ανεξόφλητες αμοιβές για δημόσιες εμφανίσεις και ομιλίες, οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί πριν από την υποψηφιότητά της για τη θέση της πρέσβειρας.

Γκίλφοϊλ: «Οι κατηγορίες είναι ψευδείς»

Με αποχαιρετιστήρια δήλωσή της, η Γκίλφοϊλ χαρακτήρισε τη θητεία της στην Ελλάδα «τη μεγαλύτερη τιμή της ζωής της» και ευχαρίστησε τον Τραμπ και τον Ρούμπιο για την εμπιστοσύνη τους.

Απαντώντας στις κατηγορίες, τις χαρακτήρισε «ψευδείς» και ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να υπερασπιστεί σθεναρά το όνομα, τη φήμη και την ακεραιότητά της. Υποστήριξε ότι δεν θα επιτρέψει στις καταγγελίες να καθορίσουν την εικόνα της πολυετούς παρουσίας της στον δημόσιο βίο.

Στη δήλωσή της δεν έδωσε αναλυτικές απαντήσεις για κάθε επιμέρους αναφορά των δημοσιευμάτων. Επέμεινε, ωστόσο, στην απόρριψή τους και στην πρόθεσή της να υπερασπιστεί την προσωπική και επαγγελματική της διαδρομή.

LNG, Κάθετος Διάδρομος και αμυντική συνεργασία στον απολογισμό της

Στον απολογισμό της, η απερχόμενη πρέσβειρα έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας–ΗΠΑ.

Ανέφερε ότι, κατά τη διάρκεια της θητείας της, η πρεσβεία συνέβαλε σε συμφωνίες για την αύξηση των αμερικανικών εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και στην προώθηση του Κάθετου Διαδρόμου, με στόχο τον περιορισμό της ευρωπαϊκής εξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια.

Επικαλέστηκε επίσης την ενίσχυση της συνεργασίας στην άμυνα και την ασφάλεια, χαρακτηρίζοντας την Ελλάδα κομβικό σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, καθώς και τη διεύρυνση των ευκαιριών για αμερικανικές επιχειρήσεις και επενδύσεις στην περιοχή.

Η ίδια απέδωσε τα αποτελέσματα αυτά στην ηγεσία του Τραμπ, στη διπλωματική δράση του Ρούμπιο και στο προσωπικό της αμερικανικής πρεσβείας. Ευχαρίστησε ακόμη τον ελληνικό λαό για τη φιλοξενία, τη συνεργασία και τη θερμή υποδοχή.

Δηλώνει ότι παραμένει στο πλευρό του Τραμπ

Παρά την αποχώρησή της κατόπιν αιτήματος του Λευκού Οίκου, η Γκίλφοϊλ υπογράμμισε ότι η στήριξή της προς τον Αμερικανό πρόεδρο παραμένει ακλόνητη.

Δήλωσε υπερήφανη για όσα, όπως ανέφερε, πέτυχαν μαζί και διαβεβαίωσε ότι θα συνεχίσει να υποστηρίζει τον Τραμπ και την πολιτική «Πρώτα η Αμερική».

Η δήλωσή της συνδυάζει έτσι την υπεράσπιση της θητείας της στην Αθήνα με την απόρριψη των καταγγελιών και τη διατήρηση της πολιτικής της προσήλωσης στον πρόεδρο που ζήτησε την αποχώρησή της.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO44 δευτερόλεπτα πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO30 λεπτά πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

GEOPOLITICO60 λεπτά πριν

Η Ευρώπη γνωρίζει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια! Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας με Χαμάς και ισλαμιστικά δίκτυα

Η Ευρώπη δεν μπορεί να απαιτεί διαφάνεια από τους αιτούντες επιχορηγήσεων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει την εξουσία της Άγκυρας επί των...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η ελευθερία της έκφρασης στην Τουρκία του Ερντογάν: Λουκέτα, καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών και φίμωση του Τύπου

Από τις εφημερίδες Zaman και Bugün μέχρι τους τηλεοπτικούς σταθμούς TELE1 και Halk TV, η Τουρκία μετρά μια δεκαετία μαζικών...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο...

Δημοφιλή