Ακολουθήστε μας

Πολιτική

Περί συμμετοχής των Μητροπολιτών των Νέων Χωρών στη σύνθεση της Ι. Σ. του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Δημοσιεύτηκε στις

Κείμενο: Αναστάσιος Βαβούσκος
Οι σχέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από της ιδρύσεως ακόμα της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος, έχουν διαταραχθεί επανειλλημένως. Και η διατάραξη αυτή δυστυχώς, προκαλείται από πράξεις ή παραλείψεις της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Νέο, πρόσφατο, συμβάν, η φημολογούμενη απόρριψη από την Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος των ατομικών προσκλήσεων, που απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης προς τους Μητροπολίτες των Νέων Χωρών, για να συμμετάσχουν στην Σύναξη των Μητροπολιτών των επαρχιών του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που θα λάβει χώρα στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ 1-3 Σεπτεμβρίου τ.ε.

Πέραν της νομίμου βάσεως τόσον της αρμοδιότητας της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου να αποφασίσει για ένα τέτοιο θέμα όσον και του «δικαιώματος» της Αρχιγραμματείας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος να επιλέγει, εάν θα επιδώσει ή όχι επίσημα έγγραφα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στους αποδέκτες τους – θέματα που θα εξετάσω επίσης στο παρόν άρθρο – το μείζον ζήτημα είναι, αν οι Μητροπολίτες των Νέων Χωρών δύνανται να συμμετέχουν στην σύνθεση των συνοδικών οργάνων του Οικουμενικού Πατριαρχείου και υπό ποιες προϋποθέσεις.

Η βάση της επιλύσεως του ζητήματος βρίσκεται στις κανονικές διατάξεις περί της Συνόδου του Πατριαρχείου ή της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας
Α. Η Σύνοδος του Πατριαρχείου ή της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας:
α) είναι πολυμελές διοικητικό και δικαιοδοτικό όργανο ευρύτερο της Επαρχιακής Συνόδου (βλ. 2ο της Β΄ Οικουμενικής, 12ο της Αντιοχείας, 3ο της Σαρδικής),
β) συγκαλείται από τον Προκαθήμενο του Πατριαρχείου ή της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας (βλ. 6ο της Β΄ Οικουμενικής) και
γ) συντίθεται από τους προκαθημένους των μητροπόλεων της διευρυμένης αυτής περιφερείας, δηλαδή της Διοικήσεως και μεταγενεστέρως, του Πατριαρχείου ή Αυτοκέφαλης Εκκλησίας (βλ. 2ο κανόνα της Β΄ Οικουμενικής και 18ο της Καρθαγένης). Σε περίπτωση, δε, αδυναμίας αυτών να παραστούν, εκπροσωπούνται κανονικώς από τους αποστελλομένους απ’ αυτούς επισκόπους – τοποτηρητές (βλ. 18ο της Καρθαγένης).
Β. Με αφορμή το θέμα της συνθέσεως της Συνόδου αυτής, τέθηκε θέμα σε σχέση με τους μητροπολίτες, οι οποίοι δικαιούνται να συμμετέχουν στην εν λόγω Σύνοδο.
Κατά μία άποψη, οι μητροπολίτες, που δικαιούνται να συμμετέχουν στην Σύνοδο αυτήν είναι μόνον αυτοί, οι οποίοι χειροτονούνται από τον οικείο Πατριάρχη και δεν έχουν δικαίωμα χειροτονίας επισκόπων, δηλαδή δεν έχουν δική τους Επαρχιακή Σύνοδο. Την άποψη αυτή διατύπωσε ο Θ. Βαλσαμών στο ερμηνευτικό σχόλιό του υπό τον 8ο κανόνα της Πενθέκτης (βλ. Σύνταγμα Ράλλη-Ποτλή, ΙΙ, 326).
Κατ’ αντίθετη άποψη, συμμετοχής δικαιούνται όλοι οι Μητροπολίτες, ανεξαρτήτως αν δικαιούνται ή όχι να χειροτονούν επισκόπους και να έχουν κατά συνέπεια δική τους Επαρχιακή Σύνοδο. Την άποψη αυτή διετύπωσε ο Σπυρίδων Τρωϊάνος (β. ΣΠ. Τρωϊάνου, Η εκκλησιαστική δικονομία μέχρι του θανάτου του Ιουστινιανού, Αθήναι 1964, 29) κατά τον οποίο ο αποκλεισμός των εχόντων οικεία σύνοδο μητροπολιτών οφείλεται σε παρανόηση της Ν. 137 πργφ. 4 του Ιουστινιανού.
Η φιλολογία γύρω από αυτό το ζήτημα έχει μάλλον ως αφετηρία το προαναφερθέν ερμηνευτικό σχόλιο του Θ. Βαλσαμώνος υπό τον 8ο κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής. Στο σχόλιο αυτό ο ερμηνευτής ερμηνεύοντας τη Ν 137 πργφ. 4 του Ιουστινιανού, διατυπώνει την άποψη ότι στην Πατριαρχική Σύνοδο συμμετέχουν μόνον οι Μητροπολίτες, που δεν έχουν δική τους Επαρχιακή Σύνοδο και όχι και αυτοί που έχουν. Δικαιολογητική βάση της απόψεως αυτής του γνωστού Κανονολόγου συνιστούν οι δυσχέρειες, που δημιουργούσε η πιθανή ημερολογιακή σύμπτωση της συγκλήσεως μιας Πατριαρχικής Συνόδου και μιας ή περισσοτέρων Επαρχιακών Συνόδων του Πατριαρχείου. Η σύμπτωση αυτή θα καθιστούσε υποχρεωτική την απουσία των μητροπολιτών είτε από την Πατριαρχική Σύνοδο, εφ’ όσον επέλεγαν αν προεδρεύσουν της Επαρχιακής Συνόδου της Μητροπόλεώς τους, είτε από την Επαρχιακή Σύνοδο της Μητροπόλεώς τους, εφ’ όσον επέλεγαν τη συμμετοχή τους στην Πατριαρχική Σύνοδο. Επειδή όμως οι Επαρχιακές Σύνοδοι δεν δύνανται να συγκληθούν παρά μόνον από το Μητροπολίτη και δε δύνανται να συνεδριάσουν άνευ της συμμετοχής αυτού, αναγκαστικώς το συνοδικό σύστημα οδηγείται σε αδιέξοδο, αφού η υποχρεωτική παρουσία των Μητροπολιτών στις συνεδριάσεις της Επαρχιακής Συνόδου αποκλείει την συμμετοχή τους από τις συνεδριάσεις της οικείας Πατριαρχικής Συνόδου, η παρουσία τους δε στις συνεδριάσεις της Πατριαρχικής Συνόδου – η οποία είναι επίσης υποχρεωτική – καθιστά ανέφικτη την συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις των Επαρχιακών Συνόδων. Με αυτά τα δεδομένα ο Θ. Βαλσαμών και με γνώμονα την διασφάλιση της λειτουργίας του συνοδικού συστήματος ερμηνεύει τη προαναφερθείσα Νεαρά, εκφράζοντας την άποψή του περί αποκλεισμού από την Πατριαρχική Σύνοδο των μητροπολιτών, που έχουν Επαρχιακή Σύνοδο. Με τη λύση αυτή, η ημερολογιακή σύμπτωση των συνεδριάσεων της Πατριαρχικής Συνόδου και μιας ή περισσοτέρων Επαρχιακών Συνόδων της περιφερείας του οικείου Πατριαρχείου, δεν θα παρεμπόδιζε την ταυτόχρονη σύγκλησή τους ούτε θα παρακώλυε την λειτουργία του συνοδικού συστήματος, αφού η συμμετοχή στην πρώτη (την Πατριαρχική Σύνοδο) των μη εχόντων Επαρχιακές Συνόδους Μητροπολιτών θα επέτρεπε στους έχοντες Επαρχιακές Συνόδους Μητροπολίτες να συγκαλούν και να συμμετέχουν κανονικώς στις συνεδριάσεις των οικείων Επαρχιακών Συνόδων.
Τα επιχειρήματα, όμως, της απόψεως αυτής θεωρώ ότι καταρρίπτονται από τον προαναφερθέντα 18ο κανόνα της Καρθαγένης, ο οποίος παρέχει την δυνατότητα στους Μητροπολίτες, που κωλύονται να συμμετάσχουν στις εργασίες της Πατριαρχικής Συνόδου, να εκπροσωπούνται από κληρικούς, που οι ίδιοι έχουν ορίσει. Με δεδομένα, συνεπώς τη ρύθμιση του 18ου κανόνα της Καρθαγένης αλλά και την ανυπαρξία διακρίσεως από τους ιερούς κανόνες μεταξύ Μητροπολιτών εχόντων οικεία Επαρχιακή Σύνοδο και Μητροπολιτών μη εχόντων οικεία Επαρχιακή Σύνοδο, αμφοτέρων δικαιουμένων να συμμετέχουν στις εργασίες της Συνόδου, θεωρώ ως ορθότερη την άποψη, που δέχεται τη δυνατότητα συμμετοχής απάντων των μητροπολιτών στην Πατριαρχική Σύνοδο.
Η αποδοχή της παραπάνω απόψεως επηρεάζει αμέσως και την απάντηση στο ζήτημα της κατά χρόνο συγκλήσεως της Πατριαρχικής Συνόδου. Εφ’ όσον γίνει δεκτή η άποψη, που αποκλείει τους έχοντες δική τους Επαρχιακή Σύνοδο Μητροπολίτες από τη συμμετοχή τους στις εργασίες της Πατριαρχικής Συνόδου, τότε ουδόλως παρακωλύεται η τακτική σύγκληση της Πατριαρχικής Συνόδου κατά τα τους ιερούς κανόνες ισχύοντα περί των Επαρχιακών Συνόδων, δηλαδή κατ’ αρχήν δύο φορές το χρόνο, τουλάχιστον όμως μια φορά το χρόνο, εφ’ όσον υπάρχουν αποχρώντες λόγοι. Στο ίδιο όμως συμπέρασμα θα καταλήξουμε και με την αντίθετη άποψη, εφ’ όσον προσφύγουμε στην διάταξη του 18ου κανόνα της Καρθαγένης, η οποία επιτρέπει την εκπροσώπηση του κωλυομένου Μητροπολίτη στην Πατριαρχική Σύνοδο από τον ορισθέντα αντιπρόσωπό του – κληρικό του. Η δυνατότητα αυτή εφαρμογής του θεσμού της αντιπροσωπεύσεως αποσυνδέει το εύρυθμο της λειτουργίας του συνοδικού συστήματος από το χρονικώς ταυτόχρονο συνεδριάσεως των δύο Συνόδων και επιτρέπει την παράλληλη λειτουργία τους, ακόμη και αν οι εργασίες αμφοτέρων λαμβάνουν εν λόγω ή εν μέρει χώρα το ίδιο χρονικό διάστημα και επιτρέπει την τήρηση των σχετικών διατάξεων των ιερών κανόνων, που επιβάλλουν τουλάχιστον την άπαξ κατ’ έτος σύγκληση των συνοδικών οργάνων.
Συμπερασματικώς, το Κανονικό Δίκαιο αντιμετώπισε την περίπτωση συμμετοχής ενός Μητροπολίτη σε δύο Συνοδικά όργανα και όπως προκύπτει από τα προεκτεθέντα, η απάντηση που δίδεται, είναι ότι η συμμετοχή αυτή δεν παρεμποδίζεται ούτε συνιστά πρόβλημα για το συνοδικό σύστημα.
Γ. Η Σύνοδος του Πατριαρχείου ή της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας έχει αρμοδιότητα να συζητήσει όλα τα θέματα είτε αυτά είναι δογματικής είτε κανονικής τάξεως, εφόσον οι συνέπειες αυτών έχουν υπερβεί τα γεωγραφικά όρια μιας επαρχίας, εντός των οποίων ασκεί την κανονική δικαιοδοσία της η οικεία Επαρχιακή Σύνοδος. Τα θέματα ηθικής τάξεως, επειδή έχουν από την φύση τους ιδιαιτέρως προσωπικό χαρακτήρα, ως αφορώντα τον αποδέκτη της προσβολής (με απλές λέξεις το θύμα), κατά κανόνα δεν έχουν τον χαρακτήρα του ζητήματος μείζονος ενδιαφέροντος, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται ως σπάνια η περίπτωση ένα τέτοιο θέμα να απασχολήσει Σύνοδο Πατριαρχείου ή Αυτοκέφαλης Εκκλησίας.
Εάν θεωρηθεί, ότι υπάρχει τέτοιας υφής ενδιαφέρον εκ μέρους του συνόλου του πληρώματος της Εκκλησίας, αυτό μάλλον παρουσιάζεται σχετικώς αποδυναμωμένο και εστιάζεται στην απαίτηση για τήρηση των κανόνων, που αφορούν την τιμωρία των κανονικών παραπτωμάτων εν γένει, μέσω της ενεργοποιήσεως του δικαιοδοτικού μηχανισμού της Εκκλησίας, ζητούμενο το οποίο υπάγεται στα ζητήματα κανονικής τάξεως.
Ως θέματα δογματικής τάξεως νοούνται «αἰ κοιναί αἰτίαι» (βλ. σχετ. τον 18ο της Καρθαγένης και τον 95ος της αυτής συνόδου), όρος τον οποίο ερμηνεύει ο Θ. Βαλσαμών στο σχόλιό του υπό τον 95ο κανόνα (Σ.Ρ.Π., ΙΙΙ, 536).
Ως προς τα θέματα κανονικής τάξεως, πρέπει να επισημάνω το γεγονός ότι οι ιεροί κανόνες, οι οποίοι αναφέρονται στα ζητήματα αυτά, δεν χρησιμοποιούν ούτε ενιαία ορολογία ούτε απαριθμούν ποια ακριβώς είναι τα ζητήματα αυτά. ΄΄Ετσι ο 37ος κανόνας των Αποστόλων χρησιμοποιεί τον όρο «τάς ἐμπιπτούσας ἐκκλησιαστικάς ἀντιλογίας», ο 8ος κανόνας της Πενθέκτης τον όρο «ἐκκλησιαστικά κεφάλαια», ο 6ος κανόνας της Ζ΄ Οικουμενικής τον όρο «κανονικῶν καί εὐαγγελικῶν πραγμάτων», ο 20ος κανόνας της Αντιοχείας τον όρο «ἐκκλησιαστικάς χρείας καί τάς τῶν ἀμφισβητουμένων διαλὐσεις» και ο 18ος της Καρθαγένης τον όρο «ἐκκλησιαστικάς αἰτίας». Απάντηση, όμως, μπορούμε να αντλήσουμε από τις ερμηνευτικές προσεγγίσεις των σχολιαστών των ιερών κανόνων. Ο Ι. Ζωναράς στα ερμηνευτικά του σχόλια υπό τους κανόνες 6 της Ζ΄ Οικουμενικής και 20 της Αντιοχείας φαίνεται να εντάσσει στα ζητήματα κανονικής τάξεως τις υποθέσεις δικαστικού και διοικητικού χαρακτήρα, καθώς και τις παραβιάσεις των επιταγών του Ευαγγελίου (βλ. τα κείμενα των σχολίων σε Σύνταγμα Ράλλη–Ποτλή, ΙΙ, 578 και ΙΙΙ, 163). Με την άποψη του Ι. Ζωναρά φαίνεται να συντάσσεται και ο Θ. Βαλσαμών, ο οποίος στο ερμηνευτικό του σχόλιο υπό τον 6ο κανόνα της Ζ΄ Οικουμενικής σημειώνει:
«…Καί κανονικαί μέν παραδόσεις εἰσίν οἱ εὔλογοι καί παράλογοι ἀφορισμοί, αἱ καταταγαί τῶν κληρικῶν, αἱ διοικήσεις τῶν ἐπισκοπικῶν πραγμάτων, καί τά τοιαῦτα» (βλ. το κείμενο του σχολίου σε Σύνταγμα Ράλλη – Ποτλή, ΙΙ, 579). Με βάση λοιπόν τα ανωτέρω, στα ζητήματα κανονικής τάξεως θα πρέπει να περιληφθούν η άσκηση της δικαιοδοτικής εξουσίας της Εκκλησίας, η χειροτονία των κληρικών, η εκλογή και χειροτονία επισκόπων, οι μεταθέσεις επισκόπων, η διοίκηση των επισκοπικών υποθέσεων και της εκκλησιαστικής περιουσίας.
Η αρμοδιότητα συζητήσεως και λήψεως αποφάσεως επί αυτών των θεμάτων είναι απόλυτη. Τούτο σημαίνει, ότι το δικαίωμα της Συνόδου του Πατριαρχείου ή της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας να επιλαμβάνεται ενός ή περισσοτέρων από τα ως άνω ζητήματα είναι αδιαπραγμάτευτο, εκτός αν η ίδια η Σύνοδος με δική της απόφαση αναθέσει την άσκηση τομέα της αρμοδιότητας αυτής σε άλλο ισότιμο συνοδικό όργανο, δηλαδή σε ανώτατο συνοδικό όργανο άλλης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας. Στην περίπτωση αυτή η Σύνοδος του Πατριαρχείου ή της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας, η οποία αναθέτει σε Σύνοδο άλλης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας την άσκηση συγκεκριμένης αρμοδιότητάς της, παραιτείται αυτής (εννοείται της ασκήσεως της αρμοδιότητας) υπέρ του συνοδικού οργάνου που αναδέχεται την εντολή – ανάθεση αυτή, υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις που η αναθέτουσα Σύνοδος του Πατριαρχείου ή της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας θέτει και προβλέπονται στην σχετική Πράξη της αναθέσεως.
Επί του προκειμένου ζητήματος τώρα, έχω να επισημάνω τα εξής:
Συμφώνως προς την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928:
α) οι Μητροπόλεις των Νέων Χωρών υπάγονται στην κανονική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η χρήση των σχετικών όρων:
Όρος Α΄: «ἐπαρχίαι τοῦ Ἁγιωτάτου Ἀποστολικοῦ καὶ Πατριαρχικοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου». Όρος Γ΄: «οἱ ἐκ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐπαρχιῶν τοῦ καθ’ Ἡμᾶς Ἁγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Θρόνου».
Όρος Δ΄: «οἱ τῶν Ἐπαρχιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ἁγιωτάτου Πατριαρχικοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐν Ἑλλάδι ἀρχιερεῖς» και «ἐξ ἴσου ἰσχυούσας καὶ διὰ τὰς αὐτόθι Ἐπαρχίας τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου».
Όρος Ε΄: «οἱ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἐπαρχιῶν τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου ἀρχιερεῖς».
Όρος ΣΤ΄: «οἱ ἐν Ἑλλάδι ἀρχιερεῖς τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου».
Όρος Η΄: «οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Πατριαρχικῶν Ἐπαρχιῶν»,
αλλά και η ρητή πρόβλεψη μνημονεύσεως του Οικουμενικού Πατριάρχη από τους Μητροπολίτες των Νέων Χωρών (Όρος Θ΄) αποτελούν τις σαφέστερες αποδείξεις.
β) εκ της κανονικής δικαιοδοσίας αυτής, το Οικουμενικό Πατριαρχείο παρεκράτησε υπέρ αυτού την πνευματική εποπτεία (το ανώτατο κανονικό δικαίωμα) επ’ αυτών, αναθέτοντας την μέριμνα για την επίλυση των διοικητικής φύσεως ζητημάτων στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος.
γ) η ανάθεση αυτή δόθηκε για συγκεκριμένο λόγο και υπό καθεστώς προσωρινότητας (επιτροπικώς) και όχι μονιμότητας. Τούτο σημαίνει ότι, εάν το αναθέσαν την εντολή Οικουμενικό Πατριαρχείο κρίνει ότι εξέλιπε ο γενεσιουργός λόγος της αναθέσεως, δύναται – μόλις κρίνει ότι εξέλιπε ο λόγος – με αντίστοιχη απόφασή του να ανακαλέσει την εντολή.
Συμπερασματικώς, οι Μητροπόλεις των Νέων Χωρών υπάγονται υπό την κανονική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο έχει παραχωρήσει μέρος αυτής, και δή την διοικητική εποπτεία, στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος.
Λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα προεκτεθέντα, έχω την άποψη, ότι οι Μητροπολίτες των Νέων Χωρών – λόγω ακριβώς της διασπάσεως της κανονικής δικαιοδοσίας επ’ αυτών – δύνανται να συμμετέχουν και στην σύνθεση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, είτε αυτή συγκαλείται και συνεδριάζει υπό μορφή Συνάξεως άνευ αποφασιστικής αρμοδιότητας είτε υπό την κανονική μορφή της, οπότε και δύναται να επιλαμβάνεται ζητημάτων και να λαμβάνει αποφάσεις επ’ αυτών. Στην δεύτερη, όμως, περίπτωση, εξαιρούνται της αρμοδιότητάς της – που ούτως ή άλλως αυτό συμβαίνει – ζητήματα των οποίων η επίλυση με την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928 έχουν ανατεθεί στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος. Τούτο σημαίνει, ότι η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου δύναται να συζητεί θέματα, που αφορούν στις Μητροπόλεις των Νέων Χωρών, εφόσον αυτά συνδέονται με την άσκηση της πνευματικής εποπτείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου επ’ αυτών. Αφ’ ής στιγμής, λοιπόν, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου – υπό οιαδήποτε μορφή και σύνθεση–ουδέποτε συζητεί κατά τις εργασίες της θέματα διοικήσεως των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών, διότι η εξουσία επιλύσεως αυτών έχει ανατεθεί στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος, η συμμετοχή των Μητροπολιτών των Νέων Χωρών στη σύνθεσή της δεν παρεμποδίζεται σε καμία περίπτωση. Οι Μητροπολίτες των Νέων Χωρών υποχρεούνται να μετέχουν στις εργασίες της και να συναποφασίζουν με τα λοιπά μέλη της Συνόδου:
α) επί παντός θέματος αφορώντος το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις Ιερές Μητροπόλεις του πλην αυτών των Νέων Χωρών και
β) επί παντός θέματος αφορώντος τις Μητροπόλεις των Νέων Χωρών και σχετιζομένου με την άσκηση της πνευματικής εποπτείας επ΄ αυτών, εξαιρουμένων των θεμάτων που με την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928 έχουν ανατεθεί στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος.
Όσον δε αφορά το ζήτημα της αρμοδιότητας της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου να αποφασίσει περί της αποδοχής ή της απορρίψεως της προσκλήσεως του Οικουμενικού Πατριάρχη προς τους Μητροπολίτες των Νέων Χωρών, έχω να πω τα εξής:
Στη μόνη αρμοδιότητα της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 9 του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, που μπορεί να υπαχθεί η λήψη αποφάσεως για το ανακύψαν ζήτημα, είναι σ’ αυτή του εδ. δ΄ της πργφ. 1, κατά την οποία η Διαρκής Ιερά Σύνοδος «Ἐπιλαμβάνεται τῶν τρεχούσης φύσεως ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων». Και ερωτώ, η αποστολή της προσκλήσεως από το Οικουμενικό Πατριαρχείο προς τους Μητροπολίτες των Νέων Χωρών για συμμετοχή αυτών στην Σύναξη των Μητροπολιτών του συνιστά εκκλησιαστικό θέμα τρεχούσης φύσεως; Όταν μάλιστα η Σύναξη αυτή γίνεται ανά τρία έτη; Σε καμία περίπτωση. Συνεπώς, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δεν έχει τέτοια αρμοδιότητα, αν βεβαίως υποτεθεί ότι υπάρχει ζήτημα προς συζήτηση.
Μήπως, όμως, θεμελιώνεται αρμοδιότητα της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας;
Κατά το άρθρο 4 στοιχ. α΄ η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας: «Μεριμνᾷ ……, ὡς καὶ διὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴν κοινωνίαν μετὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου….». Από την διάταξη αυτή νομίζω, ότι δημιουργείται μάλλον υποχρέωση διατηρήσεως της «εκκλησιαστικής κοινωνίας» της Εκκλησίας της Ελλάδος – και κατ’ επέκτασιν και των Μητροπολιτών της – με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και όχι δικαίωμα διακοπής ή παρεμποδίσεως αυτής. Ιδίως, μάλιστα, όταν η μέριμνα αυτή συνδέεται στην συγκεκριμένη περίπτωση με την διατήρηση της «εκκλησιαστικής κοινωνίας» των εν Ελλάδι Μητροπολιτών του Οικουμενικού Πατριαρχείου μ’ αυτό. Συνεπώς, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας όχι μόνον δεν έχει αρμοδιότητα, να συζητήσει και να αποφασίσει, αν θα δεχθεί ή όχι τις αποσταλείσες προσκλήσεις αλλά στα πλαίσια της μέριμνας της κατά την διάταξη του άρθρου 4 στοιχ. α΄ υποχρεούται μέσω της Αρχιγραμματείας να διαβιβάσει αμέσως τις προσκλήσεις αυτές στους αποδέκτες της. Σε αντίθετη περίπτωση, θα παραβιάσει την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 4 στοιχ. α΄ του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Πηγή: Ορθοδοξία

GEOPOLITICO

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του Σταθμού Ηρακλείου. Η κίνηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία για την επανέναρξη των ερευνών της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, με το γαλλικής σημαίας πλοίο «Abeille Marengo».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέο επεισόδιο στον ανταγωνισμό για τις θαλάσσιες αρμοδιότητες στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί η Τουρκία, αυτή τη φορά σε περιοχή από την οποία προβλέπεται να διέλθει το ερευνητικό σκάφος που θα πραγματοποιήσει εργασίες για το υποθαλάσσιο καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.

Ο τουρκικός Σταθμός Αττάλειας εξέδωσε ναυτική αγγελία, αμφισβητώντας την αρμοδιότητα του ελληνικού Σταθμού Ηρακλείου σε θαλάσσια περιοχή νότια του Καστελλόριζου.

Η τουρκική ενέργεια σημειώθηκε λίγες ώρες μετά την έκδοση ελληνικής NAVTEX, με την οποία δεσμεύτηκε η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή για τη διεξαγωγή της πολυεθνικής άσκησης πυρών «EUNOMIA», στις 19 Οκτωβρίου.

Η Άγκυρα απάντησε εκδίδοντας δική της NAVTEX, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή εμπίπτει στη δική της ζώνη ευθύνης για την έκδοση ναυτικών αγγελιών.

Μάλιστα, προχώρησε στην επανέκδοση της αγγελίας για τη συμμαχική άσκηση, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες συντεταγμένες που είχαν περιληφθεί στην ελληνική ανακοίνωση.

Η κίνηση αυτή δεν αφορά την πραγματοποίηση διαφορετικής τουρκικής άσκησης, αλλά τη διεκδίκηση της αρμοδιότητας έκδοσης της σχετικής ναυτικής προειδοποίησης.

Το γαλλικό ερευνητικό και η επανεκκίνηση του Great Sea Interconnector

Το περιστατικό αποκτά ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση καθώς συνδέεται χρονικά και γεωγραφικά με την προετοιμασία για την επανέναρξη των εργασιών του Great Sea Interconnector.

Πρόκειται για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης–Κύπρου, το οποίο προβλέπει την εγκατάσταση υποθαλάσσιου καλωδίου υψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος 500 kV.

Στις 14 Οκτωβρίου, η γαλλική Nexans, ανάδοχος του καλωδίου, προχώρησε στις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση NAVTEX, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία έγκρισης της συμμετοχής του γαλλικής σημαίας ερευνητικού πλοίου «Abeille Marengo».

Το συγκεκριμένο πλοίο πρόκειται να πραγματοποιήσει προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες στη διαδρομή μεταξύ της Κορακιάς Ηρακλείου και της Κύπρου.

Οι εργασίες περιλαμβάνουν τη χαρτογράφηση του βυθού, την εξέταση της μορφολογίας του και τον προσδιορισμό της καταλληλότερης όδευσης για την τοποθέτηση των καλωδίων.

Η περιοχή νότια του Καστελλόριζου, στην οποία εκδηλώθηκε η νέα τουρκική αμφισβήτηση, περιλαμβάνεται στη σχεδιαζόμενη πορεία του ερευνητικού.

Δεν έχει, ωστόσο, ανακοινωθεί ακόμη οριστική ημερομηνία έναρξης των νέων ερευνών.

Το έγγραφο του Λιμενικού και η προθεσμία της 16ης Οκτωβρίου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το έγγραφο του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος, με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2026, το οποίο αφορά την αίτηση εξαίρεσης για τη χρήση του γαλλικού πλοίου.

Σύμφωνα με το έγγραφο, το αίτημα είχε υποβληθεί στις 9 Οκτωβρίου από το ναυτικό πρακτορείο «Δ. Πατρίκιος ΙΚΕ», για λογαριασμό της ιταλικής Next Geosolutions Europe SpA.

Η ιταλική εταιρεία έχει αναλάβει τις προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες για λογαριασμό της Nexans.

Η χρησιμοποίηση πρόσθετου ερευνητικού σκάφους κρίθηκε απαραίτητη εξαιτίας των ιδιαίτερα απαιτητικών τεχνικών χαρακτηριστικών της προβλεπόμενης όδευσης.

Συγκεκριμένα, οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν σε περιοχές μεγάλου βάθους, με απότομες υποθαλάσσιες πλαγιές και γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά που απαιτούν εξειδικευμένο εξοπλισμό.

Το Λιμενικό κάλεσε τις αρμόδιες λιμενικές αρχές και τους ναυτιλιακούς φορείς να διερευνήσουν εάν υπάρχουν διαθέσιμα πλοία ελληνικής σημαίας με αντίστοιχες δυνατότητες.

Η προθεσμία για την υποβολή των σχετικών απαντήσεων λήγει σήμερα, Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στις 13:00.

Το έγγραφο κοινοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού.

Οι έρευνες έχουν παράταση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026

Σημαντική λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός ότι οι υποθαλάσσιες έρευνες είχαν αρχικά εγκριθεί από το υπουργείο Εξωτερικών τον Ιούνιο του 2024.

Με νεότερη απόφαση, τον Φεβρουάριο του 2026, δόθηκε παράταση της σχετικής έγκρισης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Η επανέναρξη των εργασιών προϋποθέτει την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών, ενώ προβλέπεται ενημέρωση της Υδρογραφικής Υπηρεσίας και της Διοίκησης Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού τουλάχιστον 72 ώρες πριν από την έναρξη των ερευνών.

Η επίσημη ανακοίνωση του Λιμενικού επιβεβαιώνει την υποβολή αίτησης για τη χρησιμοποίηση του «Abeille Marengo», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ήδη δοθεί η τελική έγκριση ή ότι το πλοίο έχει ξεκινήσει τις εργασίες του.

Η «EUNOMIA» και το γεωπολιτικό μήνυμα στην Ανατολική Μεσόγειο

Η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA» πραγματοποιείται στο πλαίσιο της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Γαλλίας και Ιταλίας για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες πληροφορίες, το πρόγραμμα δραστηριοτήτων εκτείνεται από τις 16 έως τις 22 Οκτωβρίου, με επιπλέον δραστηριότητα στις 26 Οκτωβρίου. Η συγκεκριμένη NAVTEX που επικαλείται το Liberal αφορά άσκηση πυρών στις 19 Οκτωβρίου.

Η τουρκική παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή σημειώνεται σε περιοχή που συνδέεται με τον σχεδιασμό ενός ευρωπαϊκού ενεργειακού έργου.

Η Άγκυρα δεν αμφισβητεί απλώς μια ναυτική ανακοίνωση. Επαναφέρει τη διεκδίκησή της περί αρμοδιότητας έκδοσης NAVTEX σε μια θαλάσσια ζώνη όπου η ελληνική πλευρά προετοιμάζει δραστηριότητες που αφορούν την ηλεκτρική διασύνδεση.

Πρέπει, ωστόσο, να διακρίνεται η αρμοδιότητα έκδοσης ναυτικών αγγελιών από την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Πρόκειται για διαφορετικά νομικά ζητήματα και η έκδοση μιας NAVTEX δεν καθορίζει από μόνη της κυριαρχικά δικαιώματα.

Το κρίσιμο τεστ για την Αθήνα: Τι θα συμβεί όταν φτάσει το γαλλικό σκάφος;

Το πραγματικό ενδιαφέρον πλέον μετατοπίζεται στην επόμενη φάση.

Όταν ολοκληρωθεί η αδειοδότηση και εκδοθεί η NAVTEX για τις έρευνες του «Abeille Marengo», θα διαπιστωθεί εάν η Τουρκία περιοριστεί σε νέα αμφισβήτηση μέσω ναυτικών αγγελιών ή προχωρήσει σε άλλες ενέργειες.

Το προηγούμενο των εντάσεων γύρω από τις έρευνες για το καλώδιο καθιστά το συγκεκριμένο ερώτημα ιδιαίτερα σημαντικό για την Αθήνα και τη Λευκωσία.

Επιπλέον, η συμμετοχή γαλλικής εταιρείας και πλοίου γαλλικής σημαίας προσδίδει στο θέμα ευρωπαϊκή διάσταση, χωρίς να συνεπάγεται αυτομάτως στρατιωτική ή διπλωματική αντίδραση του Παρισιού.

Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των εργασιών και τις αποφάσεις των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων.

Η ουσία είναι ότι το Great Sea Interconnector επανέρχεται στο επίκεντρο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης πριν ακόμη αρχίσουν οι νέες έρευνες.

Η ελληνική πλευρά έχει ενεργοποιήσει τη διαδικασία για την επιστροφή του ερευνητικού σκάφους στη θάλασσα. Η Τουρκία, από την πλευρά της, επέλεξε να επαναφέρει την αμφισβήτηση της αρμοδιότητας του Ηρακλείου με αφορμή την άσκηση «EUNOMIA».

Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν οι νέες έρευνες θα προχωρήσουν χωρίς παρεμπόδιση ή εάν το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου θα αποτελέσει ξανά πεδίο έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και η ερμηνεία της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα από τον τουρκικό Τύπο. Ξεχωριστή θέση κατέχουν η 66η επέτειος της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και η δυναμική παρουσία των Ελληνοκυπρίων στη βρετανική αυτοδιοίκηση.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με πλούσια θεματολογία γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, το Κυπριακό, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και τη δραστηριότητα της ελληνικής και κυπριακής ομογένειας κυκλοφόρησε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026 το 1308ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ελευθερία» του Λονδίνου.

Η έκδοση αναδεικνύει τις διπλωματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και τον ενεργό ρόλο του απόδημου ελληνισμού στη δημόσια ζωή της Βρετανίας.

Κυπριακό: Καμία ουσιαστική μετακίνηση από την τουρκική πλευρά

Ένα από τα κεντρικά πολιτικά θέματα της εφημερίδας αφορά τη συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν.

Με τίτλο «Καμία μετακίνηση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό», η «Ελευθερία» επισημαίνει ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε περιορισμένης σημασίας ζητήματα, χωρίς να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στον πυρήνα του προβλήματος.

Οι συμφωνίες αφορούν την κοινή παρουσία των δύο ηγετών στο 6ο Δικοινοτικό Φεστιβάλ Ειρήνης στην Πύλα, τη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις τεχνικών επιτροπών και τον προγραμματισμό νέας συνάντησης.

Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα, η τουρκική πλευρά εξακολουθεί να θέτει ως προϋπόθεση για την επανέναρξη των ουσιαστικών συνομιλιών την αποδοχή της λεγόμενης «κυριαρχικής ισότητας».

Το δημοσίευμα στρέφει επίσης την προσοχή στην επικείμενη επίσκεψη της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, και στο ερώτημα αν θα μπορέσει να επανεκκινήσει η διαπραγματευτική διαδικασία πριν ολοκληρωθεί η θητεία του Αντόνιο Γκουτέρες.

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα και η αντίδραση του τουρκικού Τύπου

Ξεχωριστή θέση στην έκδοση καταλαμβάνει το άρθρο του δημοσιογράφου Χρήστου Κωνσταντινίδη, με τίτλο «Πώς ερμήνευσε η Τουρκία την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα», το οποίο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αντιμετώπισαν τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών.

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα και η προβολή της Ελλάδας ως στρατηγικού εταίρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτέλεσαν αντικείμενο σχολιασμού από τουρκικές εφημερίδες και αναλυτές.

Στο επίκεντρο βρίσκονται η αμερικανική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, η ενεργειακή ασφάλεια και η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.

Σε άλλη παρέμβαση της έκδοσης, ο ακαδημαϊκός Αυγουστίνος Αυγουστή θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι θετικές δηλώσεις της αμερικανικής πλευράς συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.

Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση: Ανοίγει η συζήτηση για υπέρβαση του Brexit

Στο βρετανικό μέτωπο, η «Ελευθερία» αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην προσπάθεια της κυβέρνησης του Άντι Μπέρναμ να διαμορφώσει μια νέα σχέση με τις Βρυξέλλες.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός εμφανίζεται να θεωρεί ανεπαρκές το σημερινό πλαίσιο συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι το Brexit προκάλεσε μεγαλύτερη οικονομική ζημιά από τα αναμενόμενα οφέλη.

Η εφημερίδα αναφέρεται στην προγραμματισμένη για τις 20 Νοεμβρίου σύνοδο κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ηνωμένου Βασιλείου στις Βρυξέλλες, όπου αναμένεται να εξεταστούν νέες συμφωνίες για το εμπόριο, την κινητικότητα των νέων και την οικονομική συνεργασία.

Στη συζήτηση περιλαμβάνονται ακόμη η πιθανότητα στενότερης σύνδεσης της Βρετανίας με την ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση, καθώς και οι προοπτικές μιας νέας συζήτησης για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μετά τις επόμενες γενικές εκλογές.

Ουκρανία και Ιράν: Αμυντική συνεργασία και ζητήματα ασφάλειας

Στη διεθνή επικαιρότητα, η εφημερίδα παρουσιάζει τη συνάντηση του Βρετανού πρωθυπουργού με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Λονδίνο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, βασικά θέματα των συνομιλιών αποτέλεσαν η ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, η διάθεση νέων πυραυλικών συστημάτων και η αντιμετώπιση των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Παράλληλα, καταγράφονται οι βρετανικές ανησυχίες για πιθανή ιρανική εμπλοκή σε περιστατικό ασφαλείας στη στρατιωτική βάση RAF Fairford, που χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Η εφημερίδα αποδίδει στον Μπέρναμ την εκτίμηση ότι η εμπλοκή των Φρουρών της Επανάστασης είναι «σχεδόν βέβαιη».

Η ομογένεια τίμησε την Κυπριακή Ανεξαρτησία

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην 66η επέτειο της ανακήρυξης της Κυπριακής Ανεξαρτησίας.

Η εφημερίδα καταγράφει την επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσαν στο βόρειο Λονδίνο η Κυπριακή Υπάτη Αρμοστεία και η Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα Λονδίνου, παρουσία διπλωματών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, της βρετανικής αυτοδιοίκησης και της ομογένειας.

Ο Ύπατος Αρμοστής Κυριακός Κούρος αναφέρθηκε στη σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης, στην ανάγκη τερματισμού της τουρκικής κατοχής και στη συμβολή της κυπριακής παροικίας στην ενημέρωση της βρετανικής κοινωνίας για το Κυπριακό.

Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο πρόεδρος της Αδελφότητας Φάνος Θεοφάνους και η δήμαρχος Μπάρνετ Zahra Beg, η οποία περιέγραψε τις εντυπώσεις της από πρόσφατη επίσκεψή της στην κατεχόμενη Μόρφου.

Τιμή στους 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους

Η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία Ηνωμένου Βασιλείου τίμησε 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές και προσφέρουν στις κοινότητες όπου ζουν.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, με συμμετοχή της αναπληρώτριας Υπάτης Αρμοστή Άννας Παπασάββα, του προέδρου της Ομοσπονδίας Χρίστου Καραολή και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η παρουσία των Ελληνοκυπρίων σε θεσμικές θέσεις από το Λονδίνο μέχρι το Κάρντιφ και άλλες βρετανικές πόλεις παρουσιάζεται ως σημαντικό κεφάλαιο για την ενίσχυση της πολιτικής εκπροσώπησης της ομογένειας.

Ιστορική μνήμη, ελληνική πολιτική και πολιτισμός

Στις υπόλοιπες σελίδες της έκδοσης παρουσιάζονται ακόμη οι εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή, η συζήτηση για τον περιορισμό της πρόσβασης παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι δημοσιογραφικές αναφορές στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.

Ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Παύλο Μελά και τον Μακεδονικό Αγώνα, ενώ η εφημερίδα φιλοξενεί παρουσίαση του βιβλίου της Tanya Liveras Candy για τη ζωή και τη δολοφονία του Ανδρέα Λιβέρα κατά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη το 2008.

Στην έκδοση περιλαμβάνονται επίσης αφιερώματα στην εκπαιδευτική, πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα των Ελλήνων και Κυπρίων της Βρετανίας.

Με το νέο της φύλλο, η «Ελευθερία» του Λονδίνου συνδυάζει την ελληνική και κυπριακή επικαιρότητα με τις εξελίξεις στη βρετανική και διεθνή πολιτική σκηνή, δίνοντας παράλληλα χώρο στους ανθρώπους και τους θεσμούς που διατηρούν ζωντανή την παρουσία του ελληνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή