Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Τζιχαντισμός και υψηλή προδοσία

Δημοσιεύτηκε στις

Οι Δυτικοί που έχουν
ενταχθεί στους τζιχαντιστές πρέπει να διωχθούν για τις βιαιοπραγίες που έχουν
διαπράξει, αλλά αυτό δεν τους κάνει προδότες.


Τιερί Μεϊσάν
Οι Ευρωπαίοι πολίτες που ενθαρρύνθηκαν
να συμμετάσχουν στον ένοπλο αγώνα στη Συρία στο πλευρό των φιλο-δυτικών
μισθοφόρων, δεν μπορούν να διωχθούν για συνεργασία με τον εχθρό και προδοσία,
στο βαθμό που μπορούν να διεκδικήσουν την υποστήριξη του ΝΑΤΟ και των κρατών μελών. Τα ευρωπαϊκά κράτη δεν μπορούν να τους δικάσουν χωρίς να εξετάζουν την
πρωταρχική ευθύνη των ηγετών τους στον πόλεμο εναντίον της Συρίας.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε από
τους δυτικούς συμμάχους του να επαναπατριστούν οι κρατούμενοι από τις Συριακές
Δημοκρατικές Δυνάμεις τζιχαντιστές τους και να τους δικάσουν στο έδαφός τους. Το Ηνωμένο Βασίλειο αντιτέθηκε σε αυτό, ενώ η Γαλλία εξετάζει μόνο επιστροφές
κατά περίπτωση.

Αποχωρώντας από το συριακό έδαφος,
οι Ηνωμένες Πολιτείες παραδέχονται ότι οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις δεν
είναι στρατός, αλλά απλώς μια συμπληρωματική δύναμη υπό αμερικανικό έλεγχο. Ομοίως, παραδέχονται ότι δεν υπάρχει κουρδικό κράτος στη Συρία, ούτε “Ροτζάβα”,
ότι ήταν μόνο μια φαντασία που δημιουργήθηκε για τους δημοσιογράφους. Ως αποτέλεσμα, η «κουρδική δικαιοσύνη» δεν ήταν παρά μόνο μια σκηνοθεσία και
τα μέσα για την επιβολή αποφάσεων θα εξαφανιστούν μέσα σε λίγες εβδομάδες. Οι ισλαμιστές κρατούμενοι θα πρέπει είτε να απελευθερωθούν είτε να
παραδοθούν στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, η οποία θα τους δικάσει σύμφωνα
με τους νόμους της που απορρέουν από το γαλλικό δίκαιο. Αλλά αυτό το
κράτος εφαρμόζει τη θανατική ποινή στην οποία αντιτίθενται σήμερα οι Ευρωπαίοι.
Στο δίκιο, οι πολίτες ευρωπαϊκών
χωρών που πήγαν για τζιχάντ στη Συρία «συνεργάστηκαν με τον εχθρό» και
ενδεχομένως διέπραξαν έγκλημα «υψηλής προδοσίας» καταπολεμώντας ευρωπαϊκά συμφέροντα. Ωστόσο, δεδομένων των ενεργειών των δυτικών κρατών σε αυτόν τον πόλεμο, κανένας
δυτικός τζιχαντιστής θα καταδικαστεί στη ίδια τη χώρα του για τις κατηγορίες
αυτές.
Το τέλος αυτού του πολέμου μας
φέρνει πίσω στην πραγματικότητα. Επί 8 χρόνια, οι
Ευρωπαίοι ισχυρίζονται ότι ανακάλυπταν με έκπληξη μια λαϊκή «επανάσταση»
εναντίον μιας «αλαουτικής δικτατορίας». Εντούτοις, οι
ενέργειες των ευρωπαϊκών κρατών είναι σήμερα εύκολο να εκτίθενται και να
αποδειχθούν. Δεν ανταποκρίνονται καθόλου σε αυτή την αφήγηση: προετοίμαζαν από το 2003
τα γεγονότα που ξεκίνησαν το 2011 και τα διοργάνωσαν μέχρι σήμερα [ 1 ]. Αυτός ο πόλεμος διήρκεσε τόσο πολύ και έτσι τα ψέματά τους ανακαλύφθηκαν.
Αν οι Ευρωπαίοι τζιχαντιστές ήταν να
δικαστούν για συνεργία με τον εχθρό ή για εσχάτη προδοσία, το δικαστήριο δεν θα
μπορούσε παρά μόνο να κρατήσει κατ’ εκείνων τις θηριωδίες τους εναντίον των Σύρων,
και, ενδεχομένως, τα εγκλήματά τους εναντίον των συμπολιτών τους στη χώρα τους -ο
φανατισμός δεν είναι έγκλημα-. Θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι μόνο οι δυτικοί
ηγέτες θα έπρεπε να δικαστούν για υψηλή προδοσία.
Πρώτα απ ‘όλα, διευκρινίζουμε ότι η
αντίρρηση σύμφωνα με την οποία τζιχαντιστικές ομάδες όπως η Αλ Κάιντα και το Ντάες
δεν μπορούν να εξομοιώνονται με αναγνωρισμένα κράτη δεν στέκει. Πράγματι, είναι προφανές ότι οργανώσεις με τέτοια στρατιωτικά μέσα δεν μπορούν
να υπάρξουν χωρίς την υποστήριξη κρατών.
Ως παράδειγμα, εδώ είναι πώς θα έκτιζα
στη Γαλλία μια αγόρευση για την υπεράσπιση αυτών των φανατικών:
Οι τζιχαντιστές δεν είναι προδότες,
αλλά στρατιώτες
 1. Οι εναγόμενοι έχουν ενεργήσει μόνο κατόπιν αιτήματος της γαλλικής
κυβέρνησης, πηγαίνοντας να καταπολεμήσουν την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας και
τον προέδρο της Μπασάρ αλ-Άσαντ
. Οι γαλλικές αρχές
επανειλημμένα κάλεσαν την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας «αλαούτικη δικτατορία»
και ζήτησαν τη δολοφονία του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ. 

Έτσι, ο σημερινός πρόεδρος του
Συνταγματικού Συμβουλίου της Γαλλίας, κ. Laurent Fabius, όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών, δήλωσε: «Αφού άκουσα τις οδυνηρές μαρτυρίων
των ανθρώπων εδώ (…), όταν ακούμε αυτά και έχω συνείδηση της δύναμης όσων
λέω: ο κ. Μπασάρ αλ-Άσαντ δεν αξίζει να είναι στη Γη». Μια ιδιαίτερα
ισχυρή θέση για χώρα που έχει καταργήσει τη θανατική ποινή.


Για να μην υπάρχει καμία σύγχυση και
για να γίνει κατανοητό ότι αυτό το κάλεσμα για δολοφονία δεν απευθυνόταν μόνο στους
Σύρους, αλλά σε όλους τους Γάλλους, ο δήμος του Παρισιού, με πρωτοβουλία της
δημάρχου του, κ. Anne Hidalgo, διοργάνωσε στο Πύργο του Άιφελ μια ημέρα αλληλεγγύης με τη συριακή
αντιπολίτευση. Στη συνέχεια, εγκαταστάθηκε ένα γραφείο στρατολόγησης στους πρόποδες του
Πύργου, το οποίο ανέφερε ο Τύπος.
Βέβαια αργότερα, η στήριξη αυτή έγινε
λιγότερο ορατή και από το 2016, δηλαδή πέντε χρόνια μετά την έναρξη των
γεγονότων, οι γαλλικές αρχές έλαβαν μέτρα για να σταματήσουν αποτελεσματικά τις
αναχωρήσεις προς τη Συρία. Αλλά σε καμία
περίπτωση δεν αναίρεσαν τις προηγούμενες δηλώσεις τους, ώστε οι εναγόμενοι να μπορούν
να πιστεύουν ότι η Γαλλία προσπαθούσε να συμμορφωθεί με διεθνείς δεσμεύσεις,
αλλά ότι δεν είχε αλλάξει τη θέση της σχετικά με τη νομιμότητα αυτής της
δράσης.

2. Όλοι οι εναγόμενοι επωφελήθηκαν από την έμμεση βοήθεια της γαλλικής
κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της τζιχάντ
 τους. Όλες οι τζιχάντικες ομάδες χρηματοδοτήθηκαν και οπλίστηκαν από το
εξωτερικό. Οι προσκλήσεις υποβολής προσφορών του Πενταγώνου δείχνουν ότι το Πεντάγωνο
έχει δημιουργήσει μόνιμους διαύλους εισαγωγής όπλων στη Συρία [ 2 ]. Οι έρευνες του μη ευθυγραμμισμένου τύπου έχουν αποδείξει ότι δεκάδες
χιλιάδες τόνοι όπλων εισήχθησαν παράνομα στη Συρία κατά τη διάρκεια της
επιχείρησης Timber Sycamore , πρώτα υπό τον έλεγχο της CIA, στη συνέχεια από το
ιδιωτικό ταμείο επενδύσεων KKR [ 3 ]. Τουλάχιστον 17 κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας και του Ηνωμένου
Βασιλείου, συμμετείχαν σε αυτό το εμπόριο. Κατά τα άλλα, αν δεν αποδειχθεί ότι
η Γαλλία συμμετείχε άμεσα σε αυτήν, εμπλέκεται άμεσα στη προώθηση και διανομή
αυτών των όπλων, μέσω του LandCom (Land Force Command) του ΝΑΤΟ στο οποίο προσχώρησε στην ολοκληρωμένη διοίκηση.

3. Οι εναγόμενοι που ανήκαν σε ομάδες που υποστηρίζονται από την Αλ Κάιντα έλαβαν
άμεση βοήθεια από τη γαλλική κυβέρνηση
. Αυτό μαρτυρείται
από επιστολή που παρέδωσε ο πρέσβης Μπασάρ Τζααφάρι στο Συμβούλιο Ασφαλείας
στις 14 Ιουλίου 2014. Με ημερομηνία 17 Ιανουαρίου του ίδιου έτους, και την υπογραφή
του διοικητή-επικεφαλής του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (SFA), περιγράφει την κατανομή των πυρομαχικών που παρέχονται από τη Γαλλία στους
τζιχαντιστές και διευκρινίζει ότι το ένα τρίτο απονέμεται από το Παρίσι στον Ελεύθερο
Συριακό Στρατό και τα άλλα δύο τρίτα θα πρέπει να αποστέλλονται στην αλ-Κάιντα
(γνωστή στη Συρία ως ” Μέτωπο αλ-Νουσρα “). Δεν έλεγε άλλωστε
ο κ. Fabius ότι “η Αλ-Νόσρα κάνει καλή δουλειά” [4];
Οι κατηγορούμενοι που συμμορφώθηκαν με
τις οδηγίες της γαλλικής κυβέρνησης και που έλαβαν έμμεσα όπλα και άμεσα πυρομαχικά
από τη γαλλική κυβέρνηση δεν μπορούν να κατηγορηθούν ότι συνεργάστηκαν με τον
εχθρό και για εσχάτη προδοσία.
Είναι οι ευρωπαίοι ηγέτες που είναι
προδότες κατά της χώρας τους
Αντίθετα, οι Γάλλοι ηγέτες που δήλωναν
δημοσίως το σεβασμό τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα και υποστήριξαν κρυφά τους
τζιχαντιστές θα πρέπει να λογοδοτήσουν ενώπιον των δικαστηρίων. Θα έπρεπε επίσης να εξηγήσουν σε τι η Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, την
οποία αναφέρουν ως “εχθρό” της Γαλλίας, έχει βλάψει τα γαλλικά
συμφέροντα.
Στην αρχή της σύγκρουσης, ήταν
συνηθισμένο να υπενθυμίσουν ότι το 1981, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου
του Λιβάνου, η Συρία είχε δολοφονήσει τον γάλλο πρεσβευτή Louis Delamare. Ωστόσο, πέρα ​​από το γεγονός ότι τριάντα χρόνια
διαχωρίζουν αυτό το γεγονός από της αρχής του πολέμου κατά της Συρίας,
είχε ήδη τιμωρηθεί σε ανταπάντηση από μια επίθεση εναντίον του εθνικού γραφείου
στρατιωτικής στρατολόγησης στη Δαμασκό η οποία προκάλεσε 175 νεκρούς. Επίθεση που αργότερα διεκδικήθηκε από τον διευθυντή της DGSE (γαλλικής υπηρεσίας πληροφοριών) την εποχή εκείνη, τον ναύαρχο Pierre Lacoste.
Αναφέρθηκε επίσης ότι η Αραβική
Δημοκρατία της Συρίας είχε υπονομεύσει τα γαλλικά συμφέροντα με τη δολοφονία
του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Rafic Hariri. Η Γαλλία έχει υποστηρίξει και εξακολουθεί να υποστηρίζει μια υβριδική
οργάνωση γνωστή ως “Ειδικό Δικαστήριο για τον Λίβανο” για να δικάσει
τους προέδρους του Λιβάνου και της Συρίας Emile Lahoud και Bashar al-Assad. Ωστόσο, αυτή η οργάνωση (η οποία παίζει τόσο ρόλο εισαγγελέα όσο και έδρα
δικαστών) απέσυρε τις κατηγορίες της μετά τις μαρτυρίες κατά τις οποίες βασίζονταν,
αποδείχθηκαν ψευδείς αμειβόμενες από την διωκτική αρχή. 
Κανείς σήμερα δεν πιστεύει αυτή την
ψευδή κατηγορία, εκτός από τους υπαλλήλους αυτής της οργάνωσης και τους
χορηγούς τους, ούτε καν τα παιδιά του αποθανόντος. Για παράδειγμα, ο Baha’a Hariri, ο μεγαλύτερος γιος του Rafic Hariri, πραγματοποίησε μια θερμή επίσκεψη στον πρόεδρο Bashar al-Assad τον περασμένο μήνα.
Για να διεξαγάγουν έναν πόλεμο
εναντίον μιας φιλικής χώρας, της Συρίας, οι Γάλλοι ηγέτες υποστήριξαν χωρίς
δισταγμό τους τζιχαντιστές. Με τον τρόπο αυτό,
όχι μόνο έβλαψαν την εικόνα της Γαλλίας στον κόσμο, αλλά και τα γαλλικά
συμφέροντα: έβαλαν τέλος σε μια επιτυχημένη αντιτρομοκρατική συνεργασία και τοποθετήθηκαν
σκόπιμα στο πλευρό των τρομοκρατών. Μερικοί από τους προστατευόμενους
τους επέστρεψαν στη Γαλλία με δική τους πρωτοβουλία και διαπράξαν φονικές επιθέσεις.
Αυτοί οι ηγέτες θα έπρεπε, συνεπώς,
να διωχθούν ενώπιον της γαλλικής δικαιοσύνης για συνέργεια με τρομοκρατικές
οργανώσεις που έχουν διαπράξει εγκλήματα στη Γαλλία, για συνεργασία με τον
εχθρό και για υψηλή προδοσία.
[1] Voir Sous nos
yeux. Du 11-Septembre à Donald Trump
, éditions Demi-lune, 2017. Ouvrage
disponible en six langues : anglais, espagnol, français, italien, russe
(épuisé) et turc. Et prochainement en arabe.
[2] « De Camp Darby, des armes US pour la guerre contre la Syrie et le Yémen », par Manlio
Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie), Réseau
Voltaire
, 18 avril 2017.
[3] ”  Δισεκατομμύρια
δολάρια σε όπλα εναντίον της Συρίας
  “, από τον Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 18 Ιουλίου 2017.
[4] Cité in « Pression militaire et succès diplomatique pour les
rebelles syriens
 », par Isabelle
Maudraud, Le Monde, 13 décembre 2012
Δίκτυο Βολταίρος | Δαμασκός (Συρία) | 26 Φεβρουαρίου
2019

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή