Ιστορία - Πολιτισμός
3η Επιλαρχία Αναγνωρίσεως του Ρόμελ, που έδρασε στη Λιβύη στον Β΄ΠΠ
Η 3η Επιλαρχία Αναγνώρισης συγκροτήθηκε το 1934. Αποτέλεσε οργανική μονάδα της 3ης Μεραρχίας Πάντσερ (ΜΠα). Το 1941 όμως αποσπάσθηκε στην 5η Ελαφρά Μεραρχία, την μετέπειτα 21η ΜΠα, στις τάξεις της οποίας έδρασε, υποδειγματικά, στη βόρεια Αφρική. Η δράση του στα πρώτα στάδια της γερμανικής εμπλοκής στο βορειοαφρικανικό μέτωπο υπήρξε μοναδική στα χρονικά.
Στις 14 Φεβρουαρίου 1941 το πρώτο τμήμα αυτού που έμελλε να εξελιχθεί στο περίφημο Afrika Korps αφίχθη στην αφρικανική ήπειρο. Ήταν η 3η Επιλαρχία Αναγνώρισης επικεφαλής του οποίου ήταν ο ταγματάρχης βαρώνος Ίνφριντ φον Βέχμαρ. Πατώντας το πόδι του στην ξηρά ο Βέχμαρ είδε μπροστά του έναν παράξενα ντυμένο αξιωματικό, ο οποίος όμως έφερε τον Σταυρό των Ιπποτών, αλλά και το περίφημο Pour le Merite, το ανώτατο παράσημο της αυτοκρατορικής Γερμανίας. Ήταν φυσικά ο Έρβιν Ρόμελ.
Σαν πύραυλοι…
Ο Βέχμαρ, μαζί με άλλους αξιωματικούς, αποβιβάστηκε από το πλοίο. Αμέσως κλήθηκαν από τον Ρόμελ. Ο Βέχμαρ παρουσιάστηκε πρώτος στον παράξενο στρατηγό. «Βέχμαρ πρέπει να αποβιβάσεις τη μονάδα σου και να είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις εντός, το αργότερο, πέντε ωρών. Μόλις είσαι έτοιμος ανάφερέ μου», είπε κοφτά ο Ρόμελ στον έκπληκτο ταγματάρχη.
Όλα έγιναν όπως περίμενε ο Ρόμελ. Έξι ώρες αργότερα ο στρατηγός επιθεωρούσε την 3η Επιλαρχία συνοδευόμενος από υψηλόβαθμους Ιταλούς αξιωματικούς. Ευχαριστημένος από το παράστημα των ανδρών είπε στον Βέχμαρ και τους άνδρες του: «Μόνο μπροστά παιδιά, μόνο μπροστά».
Η επιλαρχία διέθετε τετράτροχα τεθωρακισμένα οχήματα Sd. Kfz 221, Sd. Kfz 222 και ασυρματοφόρα Sd. Kfz 223, αλλά και οκτάτροχα Sd. Kfz. 231 και Sd. Kfz. 232, μοτοσυκλέτες και φορτηγά γενικής χρήσεως. Κατόπιν ο Ρόμελ κάλεσε τον Βέχμαρ και αφού τον «καλωσόρισε στην έρημο» του ανέθεσε να καλύψει το δεξιό πλευρό της Ιταλικής Μεραρχίας Πεζικού Pavia και παράλληλα να εκτελέσει αναγνώριση μέχρι την Ελ Αγκέιλα, σε απόσταση μεγαλύτερη των 300 χλμ. από την Τρίπολη της Λιβύης όπου βρισκόταν!
«Το κωδικό σας όνομα είναι Τίγρης. Ελπίζω να το δικαιολογήσεις Βέχμαρ και να μου αποδείξεις πως αξίζεις να είσαι στην Αφρική», είπε ο Ρόμελ.Έτσι η 3η ξεκίνησε. Ο Βέχμαρ διέταξε τον ανθυπολοχαγό φον Φάλοϊς, να προηγηθεί με τον ουλαμό βαρέων τεθωρακισμένων οχημάτων. Αποστολή του ουλαμού ήταν να φτάσει μέχρι τη Εν Νοφίλια, μια μικρή πολίχνη στο μέσο, σχεδόν, της απόστασης Τρίπολης – Ελ Αγκέιλα.
Χωρίς να συναντήσει αντίσταση ο βαρύς ουλαμός έφτασε στην Εν Νοφίλια και ενημέρωσε τον Βέχμαρ. Αμέσως αυτός κίνησε το υπόλοιπο του τάγματος και μαζί με ένα γερμανικό τάγμα αντιαρματικών και ένα ιταλικό τάγμα έφτασαν στη μικρή πόλη.
Η ασταμάτητη επιλαρχία
Κατόπιν η 3η συνέχισε την κίνησή της προς την Ελ Αγκέιλα. Κατά την πορεία το τάγμα συγκρούστηκε, για πρώτη φορά, με τους Βρετανούς. Στη συμπλοκή που ακολούθησε μεταξύ γερμανικών και βρετανικών τεθωρακισμένων οχημάτων, τρία βρετανικά καταστράφηκαν από τα πυροβόλα των 20 mm των γερμανικών οχημάτων.
Ο Βέχμαρ, που στο μεταξύ προήχθη σε αντισυνταγματάρχη, διέταξε τον λόχο μοτοσικλετιστών του να κινηθεί ως εμπροσθοφυλακή του τάγματος κατά μήκος της παραλιακής οδού, της περίφημης Βία Μπάλμπια. Οι μοτοσικλετιστές κινήθηκαν μέσα στη νύκτα και όταν πλησίασαν στις βρετανικές θέσεις σταμάτησαν και διανυκτέρευσαν ενώπιον αυτών, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί.
Ο επικεφαλής τους, υπολοχαγός Μπερ, απέστειλε πεζές περιπόλους μέχρι τα προάστια της Ελ Αγκέιλα. Οι περίπολοι ανέφεραν την παρουσία ασθενών βρετανικών δυνάμεων στην πόλη. Αμέσως ο Μπερ ενημέρωσε το τάγμα και σύντομα έφτασαν στις θέσεις που κατείχε και ένας ουλαμός τεθωρακισμένων οχημάτων υπό τον ανθυπολοχαγό Ζέιμπελ.
Άμα τη αφίξει των ενισχύσεων ο Βέχμαρ διάταξε τον Μπερ να επιτεθεί αμέσως, λέγοντάς του ότι ακολουθεί και ο ίδιος με το υπόλοιπο τάγμα και τέσσερα άρματα μάχης, υπό διοίκηση. Έτσι και έγινε οι Γερμανοί εφόρμησαν με τα οχήματα και τις μοτοσυκλέτες και καταλαμβάνοντας εξαπίνης τους Βρετανούς, κυρίευσαν την πόλη.
Μετά από την επιτυχία αυτή ο Ρόμμελ διέταξε την 3η να συνεχίσει την προς Ανατολάς κίνησή της και παρακάμπτοντας την Αγκεντάμπια, να κινηθεί κατά μήκος της Βία Μπάλμπια, προς Ανατολάς. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης αυτής τα γερμανικά τεθωρακισμένα οχήματα βρέθηκαν αντιμέτωπα με ελαφρά βρετανικά άρματα, εξοπλισμένα μόνο με πολυβόλα. Απέναντι στα άρματα αυτά τα γερμανικά οχήματα, τα φέροντα πυροβόλα των 20mm, είχαν σαφές πλεονέκτημα.
Καθώς όμως η επιλαρχία άρχισε να δέχεται πυρά πυροβολικού ο Βέχμαρ διέταξε τον λοχία Πλέτσερ να κινηθεί, με τρία οχήματα και να πλευροκοπήσει το βρετανικό δεξιό. Ο Πλέτσερ πράγματι κινήθηκε και έφτασε στο πλευρό των Βρετανών. Βλέποντας ένα βρετανικό αρματίδιο διέταξε αμέσως πυρ. Το βλήμα των 20 mm διαπέρασε την ελαφρά θωράκιση του άρματος, το οποίο πήρε φωτιά, αμέσως. Ακολούθως κατέστρεψαν ένα βρετανικό αρματίδιο το οποίο κανόνιζε τις βολές του βρετανικού πυροβολικού.
Μετά τις επιτυχίες αυτές οι γερμανικές δυνάμεις συνέχισαν την προέλασή τους. Στόχος του Ρόμμελ ήταν η άμεση κατάληψη του Τομπρούκ. Το μεσημέρι της 3ης Απριλίου 1941 η 3η κινείτο προς τη Βεγγάζη. Ο Βέχμαρ, ως συνήθως, βρισκόταν στην εμπροσθοφυλακή ώστε να σχηματίζει ίδια αντίληψη για την τακτική κατάσταση.
Η 3η κινείτο με ταχύτητα κατά μήκος της Βία Μπάλμπια και έφτασε στη Βεγγάζη τα μεσάνυχτα της ίδιας ημέρας. Μετά από σύντομη ανταλλαγή πυρών με βρετανικές περιπόλους, οι τελευταίες υποχώρησαν βιαστικά.
Ξαφνικά ένα αυτοκίνητο φάνηκε. Ήταν ο Ρόμελ. Ο Βέχμαρ πήγε να του μιλήσει.
«Λοιπόν Βέχμαρ, τι σου λένε οι περίπολοί σου;», τον πρόλαβε ο Ρόμμελ. «Ελαφρά επαφή με τον εχθρό, στρατηγέ μου», απάντησε αυτός. «Τις ίδιες πληροφορίες έχω και από την αεροπορία. Προχώρα λοιπόν προς τη Βεγγάζη, αλλά με προσοχή. Μπορεί να υπάρχουν Τόμυδες στην πόλη. Θα σου δώσω μια ίλη αρμάτων και έναν ουλαμό πυροβολικού. Δηλαδή θα διοικείς το ήμισυ του DAK (Deutsches Afrikakorps = Γερμανικό Σώμα Αφρικής)», είπε γελώντας και κυριολεκτώντας ο Ρόμελ, καθώς, ακόμα, ελάχιστες γερμανικές δυνάμεις βρίσκονταν στο αφρικανικό έδαφος.
Λίγες στιγμές αργότερα ο υπολοχαγός Βολφ επέστρεψε με την περίπολο της οποίας ήταν επικεφαλής μεταφέροντας την πληροφορία πως οι Βρετανοί εκκενώνουν τη Βεγγάζη. Μερικές ώρες αργότερα αφίχθη η ίλη αρμάτων και το πυροβολικό που ο Ρόμελ είχε υποσχεθεί στον Βέχμαρ.
Τα οχήματα και οι μοτοσυκλέτες της επιλαρχίας ανεφοδιάστηκαν σε καύσιμα και πυρομαχικά. Αμέσως μετά ο Βέχμαρ διέταξε τον λόχο μοτοσικλετιστών του υπολοχαγού Μπερ να κινηθεί προς τη Βεγγάζη και αν αυτό ήταν εφικτό να την καταλάβει.
Με το πρώτο φως της 4ης Απριλίου οι μοτοσικλετιστές του Μπερ έφτασαν στη Βεγγάζη και την κατέλαβαν χωρίς αγώνα, καθώς οι Βρετανοί είχαν υποχωρήσει. Ο Μπερ κινήθηκε ανατολικά της πόλης και περίμενε εκεί το υπόλοιπο τάγμα, έχοντας ενημερώσει για τις εξελίξεις τον διοικητή του. Λίγο αργότερα έφτασε στη Βεγγάζη και ο Ρόμελ και διάταξε την συνέχιση της προς Ανατολάς κίνησης. Η 3η όφειλε να ξεκινήσει και πάλι το αργότερο το μεσημέρι της 4ης Απριλίου. Στόχος του ήταν η περιοχή της Μπενίνα και το εκεί παλαιό φρούριο.
Τρελός αγώνας δρόμου
Η επιλαρχία πράγματι συνέχισε την, κυριολεκτικά, τρελή του πορεία, φτάνοντας στη Μπενίνα, με εμπροσθοφυλακή τους μοτοσικλετιστές του, από όπου δέχτηκε πυρά από παρακείμενο λόφο. Η προέλαση ανακόπηκε και ο Βέχμαρ διέταξε τα άρματά μάχης που είχε υπό διοίκηση να κινηθούν μπροστά. Οι μοτοσικλετιστές του Μπερ άφησαν τις μοτοσυκλέτες τους και πεζή ακολούθησαν τα άρματα μάχης.
Ξαφνικά ακούστηκαν τρεις εκρήξεις. Αν και το βρετανικό πυροβολικό έβαλλε εναντίον τους, τα άρματα δεν επλήγησαν από το πυροβολικό. Είχαν εισέλθει σε ναρκοπέδιο και τρία από αυτά ακινητοποιήθηκαν με τις ερπύστριές τους «κομμένες».
Οι μοτοσικλετιστές, παρόλα αυτά, συνέχισαν την επίθεση και υποχρέωσαν τους Αυστραλούς που αμύνονταν στον λόφο σε υποχώρηση, μετά από άγρια, σώμα με σώμα σύγκρουση με υποπολυβόλα, χειροβομβίδες, κοντάκια και ξιφολόγχες.
Οι Γερμανοί μοτοσικλετιστές κατέλαβαν τον λόφο κυριεύοντας και έξι πυροβόλα και εγκαταστάθηκαν αμυντικά σε αυτόν. Την ίδια ώρα η διμοιρία Μηχανικού της επιλαρχίας είχε αρχίσει να εκκαθαρίζει, με εντατικό ρυθμό, το ναρκοπέδιο, ενώ οι διμοιρία επισκευών βοηθούσε τα πληρώματα των ακινητοποιημένων αρμάτων να τα επισκευάσουν.
Όταν ησύχασε η κατάσταση ο Μπερ αντιλήφθηκε πως μια ολόκληρη διμοιρία του είχε χαθεί! Ήταν η διμοιρία του ανθυπολοχαγού Λάνγκερμαν, η οποία ήταν η πρώτη που είχε επιτεθεί στους Αυστραλούς. Όλοι πίστεψαν τότε πως η διμοιρία είχε καταστραφεί. Ωστόσο τίποτα τέτοιο δεν είχε συμβεί.
Ο Λάνγκερμαν και οι άνδρες του απλώς συνέχισαν να καταδιώκουν τους υποχωρούντες Αυστραλούς προς το φρούριο Μπενίνα. Είχε νυκτώσει όταν έφτασαν ενώπιον του φρουρίου. Τότε άκουσαν φωνές στα αγγλικά, πίσω τους. Ήταν φανερό πως είχαν αποκοπεί. Χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του, ο Λάνγκερμαν διέταξε τους άνδρες του να καλυφθούν και να μη ανασαίνουν καν.
Οι Αυστραλοί που έρχονταν από πίσω τους δεν τους αντελήφθησαν και πέρασαν μπροστά τους οδεύοντας προς το φρούριο. Ο Λένγκερμαν αμέσως αποφάσισε να εκμεταλλεύεται την ευκαιρία. Σιωπηλά, έδωσε τις διαταγές του στους άνδρες του και αυτοί, πιστά, τον ακολούθησαν.
Περπατώντας, κυριολεκτικά, στις άκρες των δακτύλων τους, οι Γερμανοί, βάδισαν πίσω από τους Αυστραλούς και κατάφεραν να πλησιάσουν το φρούριο. Ωστόσο οι Αυστραλοί ήταν πολλοί και έτσι ο Λάνγκερμαν αποφάσισε να αποσυρθεί λίγο πιο πίσω και να αναπτύξει τη διμοιρία σε γραμμή μάχης, αναμένοντας το ξημέρωμα.
Μόλις ο ήλιος άρχισε να ανατέλλει ένα διέταξε τα πολυβόλα του να ανοίξουν πυρ. Οι Αυστραλοί αιφνιδιάστηκαν και θεωρώντας πως αντιμετωπίζουν μια πολύ ισχυρότερη γερμανική δύναμη υποχώρησαν άμεσα. Ο Λάνγκερμαν και η «χαμένη» διμοιρία κατάλαβαν το φρούριο, αμέσως μετά την αποχώρηση των αντιπάλων τους.
Στόχος η Μπάρντια
Ο Ρόμελ, στο μεταξύ, διέταξε τον Βέχμαρ να συνεχίσει, χωρίς ανάπαυλα, την κίνησή του. Το τάγμα, πράγματι, κινήθηκε και πάλι, αφού πρώτα περισυνέλεξε το πλήρωμα ενός Stuka που είχε καταρριφθεί και είχε με επιτυχία εγκαταλείψει το αεροσκάφος.
Το πλήρωμα του αεροσκάφους τους ενημέρωσε το τάγμα για την παρουσία βρετανικών αρμάτων στην κατεύθυνση που κινείτο. Η 3η κινείτο με τα τεθωρακισμένα οχήματα εμπρός, τα φορτηγά στο μέσο και τους μοτοσικλετιστές στην οπισθοφυλακή.
Κάποια στιγμή το τάγμα πλησίασε σε έναν λόφο, στους πρόποδες του οποίου σταμάτησε. Ο Βέχμαρ διέταξε τον Φάλοϊς να ανέβει στον λόφο και να ελέγξει το πεδίο. Ο υπολοχαγός πράγματι ανέβηκε στον λόφο και εντόπισε 40 περίπου βρετανικά άρματα να πλησιάζουν. Τα άρματα όμως, ξαφνικά, σταμάτησαν ενώπιον της ανατολικής πλαγιάς του λόφου.
Οι Γερμανοί δεν αντέδρασαν και περίμεναν να πέσει η νύκτα. Όταν σκοτείνιασε μια περίπολος με επικεφαλής τον υπολοχαγό Μπερ κινήθηκε προς τα βρετανικά άρματα. Ο Μπερ και οι άνδρες του βρέθηκαν ενώπιον ενός ουλαμού πέντε βρετανικών αρμάτων.
Τρία από τα άρματα είχαν εγκαταλειφθεί. Τα πληρώματα των άλλων δύο αιχμαλωτίσθηκαν από τους Γερμανούς, χωρίς να ακουστεί το παραμικρό. Η ανάκριση των αιχμαλώτων αποκάλυψε τον λόγο για τον οποίο τα βρετανικά άρματα είχαν σταματήσει. Είχαν μείνει από καύσιμα και τα πληρώματά τους, τα περισσότερα τουλάχιστον, τα είχαν εγκαταλείψει.
Το επόμενο πρωί ο Βέχμαρ έλαβε διαταγή, απευθείας από τον Ρόμελ, κυριολεκτικά, εξ ουρανού, καθώς ο Γερμανός στρατηγός αναγνώριζε το πεδίο της μάχης επιβαίνων σε ένα αεροσκάφος Fieseler Storch. Η διαταγή του Ρόμμελ ήταν απλή. Αρκέστηκε να πει: «Κινηθείτε ταχύτερα. Στόχος σας η Ντέρνα». Παράλληλα ενημέρωσε τον Βέχμαρ πως το 8ο Τάγμα Πολυβόλων μαχόταν ήδη στην πόλη αυτή.
Για να εκτελέσει τη διαταγή του Ρόμελ, ο Βέχμαρ αποφάσισε να κινηθεί από το συντομότερο δυνατό δρομολόγιο. Δυστυχώς όμως το δρομολόγιο αυτό ήταν ναρκοθετημένο. Ένα μικρό όχημα ανατινάχθηκε, αλλά αμέσως έπιασαν δουλειά οι σκαπανείς του τάγματος και σε μερικές ώρες είχαν ανοίξει έναν ευρύ διάδρομο εν μέσω του ναρκοπεδίου. Η εκκαθάριση όμως στοίχισε στους σκαπανείς τρεις νεκρούς και έξι τραυματίες.
Κατόπιν αυτού η προέλαση συνεχίστηκε και μερικές ώρες αργότερα το τάγμα έφτασε στη Ντέρνα. Αμέσως μετά ο Ρόμελ διέταξε τον Βέχμαρ να συνεχίσει προς το Τομπρούκ και τη Μπάρντια. «Συνεχώς 60 Βέχμαρ. Μια επιλαρχία αναγνώρισης που δεν κάνει 60 την ημέρα δεν αξίζει τίποτα», διέταξε ο Ρόμμελ τον Βέχμαρ, εννοώντας πως το τάγμα όφειλε, ημερησίως, να καλύπτει τουλάχιστον 60 χλμ.
Η επιλαρχία πράγματι έφτασε στο Τομπρούκ, το παρέκαμψε και έφτασε στη Μπάρντια. Εκεί σταμάτησε από τον ήχο εκρήξεων. Οι Βρετανοί ανατίναζαν τις εγκαταστάσεις τους στην παράκτια πόλη καθώς υποχωρούσαν. Η 3η εισήλθε στην πόλη και κινήθηκε ακόμα ανατολικότερα από αυτή, αποκόπτοντας, οριστικά, την αυστραλιανή φρουρά του Τομπρούκ.
GEOPOLITICO
Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου
Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Το βιβλίο του Κώστα Μπαλαχούτη «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» παρουσιάζεται στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026, στις 20:00, σε εκδήλωση που διοργανώνουν ο Δήμος Βέροιας και οι Εκδόσεις Ινφογνώμων.
Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Στο επίκεντρο της βραδιάς βρίσκεται η έκδοση που είναι αφιερωμένη στον Στέλιο Καζαντζίδη, με τον τίτλο «Δεν με σβήνει κανένας» να δίνει το στίγμα της αναφοράς σε μια φωνή που παραμένει ζωντανή στη συλλογική μνήμη.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Κωνσταντίνος Καρέλας, επιχειρηματίας και μουσικός, ο Σάββας Καλεντερίδης, συγγραφέας και εκδότης, καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας, Κώστας Μπαλαχούτης. Τον πρόλογο της έκδοσης υπογράφει η Χάρις Αλεξίου, όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο του βιβλίου.
Οι διοργανωτές προσκαλούν το κοινό της Βέροιας να παρακολουθήσει την παρουσίαση και να γνωρίσει την έκδοση για τον μεγάλο λαϊκό ερμηνευτή.
Η εκδήλωση με μια ματιά:
- Ημερομηνία: Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026.
- Ώρα: 20:00.
- Χώρος: Αντωνιάδειος Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», Βέροια.
- Διοργάνωση: Δήμος Βέροιας και Εκδόσεις Ινφογνώμων.
- Είσοδος: Ελεύθερη.
GEOPOLITICO
Κειμήλια αντί λειψάνων Σαμουήλ: Τα ερωτήματα για τη συμφωνία με τη Βουλγαρία και τη Συνθήκη του Νεϊγύ
Ο Γιώργος Καρανίκας, με άρθρο του στον «Χρόνο», θέτει ζήτημα αντιμετώπισης των λεηλατημένων ελληνικών θησαυρών ως αντικειμένων ανταλλαγής. Η υποχρέωση επιστροφής, οι εκκρεμείς διεκδικήσεις και οι ενστάσεις των Μητροπόλεων.
Η επιστροφή 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων από τη Βουλγαρία επαναφέρει ένα ιστορικό και πολιτικό ερώτημα: γιατί η απόδοση θησαυρών που αφαιρέθηκαν από ελληνικές μονές συνδέεται με την παράδοση ανταλλάγματος, όταν η Συνθήκη του Νεϊγύ προέβλεπε ήδη την επιστροφή τους;
Αυτό είναι το κεντρικό ζήτημα που αναδεικνύει ο δημοσιογράφος Γιώργος Καρανίκας, στο άρθρο του «Διαγράφουμε την συνθήκη του Νεϊγύ;», που δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Χρόνος» στις 7 Οκτωβρίου. Η παρέμβασή του στρέφεται κατά της λογικής της ανταλλαγής και της πανηγυρικής παρουσίασης μιας συμφωνίας που αφορά μέρος των θησαυρών που διεκδικεί η ελληνική πλευρά.
Η υποχρέωση που διατυπώθηκε το 1919
Η Συνθήκη του Νεϊγύ υπογράφηκε στις 27 Νοεμβρίου 1919, μετά την ήττα της Βουλγαρίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πέρα από τις εδαφικές και οικονομικές ρυθμίσεις, περιλάμβανε συγκεκριμένη πρόβλεψη για την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών.
Το άρθρο 126 όριζε ότι η Βουλγαρία αναλαμβάνει να αναζητήσει και να επιστρέψει χωρίς καθυστέρηση στην Ελλάδα, τη Ρουμανία και το Σερβοκροατοσλοβενικό Κράτος αρχεία, έγγραφα και αντικείμενα αρχαιολογικού, ιστορικού ή καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος που είχαν απομακρυνθεί από τα εδάφη τους κατά τον πόλεμο.
Στη διάταξη αυτή στηρίζεται η κριτική του Καρανίκα: η επιστροφή των λεηλατημένων κειμηλίων αποτελούσε υποχρέωση της βουλγαρικής πλευράς, επομένως η αντιμετώπισή τους ως στοιχείων μιας αμοιβαίας συναλλαγής δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα.
Ο αρθρογράφος υπενθυμίζει και την παράδοση χειρογράφων το 1923. Σύμφωνα με την ιστορική αναδρομή του, η ελληνική αντιπροσωπεία παρέλαβε κιβώτια τα οποία παρουσιάστηκαν ως το σύνολο των αφαιρεθέντων, αλλά περιείχαν μόνο περιορισμένο αριθμό χειρογράφων. Κατά τον ίδιο, η εκκρεμότητα δεν έκλεισε ποτέ, παρά τους μεταγενέστερους βουλγαρικούς ισχυρισμούς.
Τι περιλαμβάνει η πρόσφατη συμφωνία
Στις 3 Οκτωβρίου 2026, στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της Θεσσαλονίκης, υπογράφηκαν τα πρωτόκολλα παράδοσης και παραλαβής, παρουσία των πρωθυπουργών Ελλάδας και Βουλγαρίας.
Τα 48 κειμήλια προέρχονται από την Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας, την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών και την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Η ελληνική πλευρά παραδίδει τα λείψανα που έχουν ταυτοποιηθεί ως ανήκοντα στον τσάρο Σαμουήλ, μαζί με το υπόλοιπο ανθρωπολογικό υλικό από τέσσερις σαρκοφάγους της Βασιλικής του Αγίου Αχιλλείου στις Πρέσπες.
Η επίσημη ανακοίνωση προβλέπει συνέχιση των διαπραγματεύσεων για ιστορικά αντικείμενα που δεν περιλήφθηκαν στην παρούσα συμφωνία. Τα επιστραφέντα κειμήλια θα εκτίθενται στη Θεσσαλονίκη έως τις 5 Νοεμβρίου και κατόπιν θα αποδοθούν στους φορείς προέλευσής τους.
Οι θησαυροί που παραμένουν εκτός
Οι εκκρεμείς διεκδικήσεις δείχνουν ότι η επιστροφή των 48 αντικειμένων δεν ολοκληρώνει τον επαναπατρισμό.
Ο Μητροπολίτης Δράμας Δωρόθεος, σε επιστολή του προς την υπουργό Πολιτισμού, αναφέρει ότι από την Εικοσιφοίνισσα είχαν αφαιρεθεί 800 ιερά κειμήλια και 430 χειρόγραφα. Εκφράζει επίσης την ανησυχία ότι η παράδοση των λειψάνων του Σαμουήλ αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική δυνατότητα της Ελλάδας για όσα παραμένουν στη Βουλγαρία.
Η Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθεωρίου διεκδικεί ακόμη 50 αντικείμενα από τις Μονές Παναγίας Καλαμούς και Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας, ζητώντας την επιστροφή τους έξω από τη λογική ανταλλαγής. Παράλληλα, η Ιερά Σύνοδος χαιρέτισε τον επαναπατρισμό των 48 κειμηλίων, εκφράζοντας την προσδοκία να ακολουθήσουν νέες επιστροφές.
Το ερώτημα περί «διαγραφής» της Συνθήκης του Νεϊγύ αποτελεί την αιχμηρή πολιτική θέση του Καρανίκα· δεν τεκμηριώνει από μόνο του νομική κατάργησή της. Αναδεικνύει, όμως, ένα συγκεκριμένο ζήτημα που απαιτεί απάντηση: πώς διασφαλίζεται η διεκδίκηση του συνόλου των αφαιρεθέντων θησαυρών, μετά την ολοκλήρωση αυτής της ανταλλαγής;
Η επιστροφή των 48 κειμηλίων έχει αξία για τις μονές και την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας. Η ιστορική εκκρεμότητα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτή όσο χειρόγραφα και εκκλησιαστικοί θησαυροί εξακολουθούν να βρίσκονται μακριά από τους τόπους στους οποίους ανήκουν.
GEOPOLITICO
Σμαραγδής: «Στην Ελλάδα είναι επικίνδυνο να είσαι Έλληνας» – Ο Κολοκοτρώνης, η εθνική ταυτότητα και η απάντηση στους επικριτές
Ο σκηνοθέτης μίλησε στην Όλγα Λαθύρη στον Star Κεντρικής Ελλάδας για τη νέα ταινία με επίκεντρο τον Γέρο του Μωριά, την ανάγκη εθνικής ενότητας και τον πολιτισμό ως δύναμη αντίστασης στην ομογενοποίηση.
Με αιχμηρές αναφορές στην παγκοσμιοποίηση, στην υποχώρηση της ελληνικής αυτοπεποίθησης και στις αρνητικές κριτικές που δέχθηκε ο «Καποδίστριας», ο Γιάννης Σμαραγδής παρουσίασε το σκεπτικό της επόμενης κινηματογραφικής του προσπάθειας. Στη συνέντευξή του στην Όλγα Λαθύρη για τον Star Κεντρικής Ελλάδας, αποκάλυψε ότι έχει ολοκληρωθεί η πρώτη μορφή του σεναρίου για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον οποίο αντιμετωπίζει ως φορέα της ελληνικής λαϊκής ψυχής και ως πρότυπο προσφοράς στην πατρίδα.
«Στην ουσία, στην Ελλάδα είναι επικίνδυνο να είσαι Έλληνας», ανέφερε χαρακτηριστικά, διευκρινίζοντας ότι εννοεί την υπεράσπιση μιας «ανώτερης Ελλάδας». Συνέδεσε την τοποθέτησή του με το όραμα του Καποδίστρια και με τις αντιδράσεις απέναντι στην ταινία του, υποστηρίζοντας ότι η ανάδειξη της ελληνικής ιστορίας και ταυτότητας συναντά αντιστάσεις.
Η σύγκρουση με τους κριτικούς και τα ξένα πρότυπα
Ο Σμαραγδής επιτέθηκε σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κινηματογραφικής κριτικής, αναγνωρίζοντας πάντως ότι υπάρχουν εξαιρέσεις. Χρησιμοποίησε τον όρο «σύνδρομο της Στοκχόλμης» για να περιγράψει αυτό που ο ίδιος θεωρεί θαυμασμό προς τον «επικυρίαρχο».
Στη δική του ανάγνωση, η παγκοσμιοποίηση επιδιώκει την πολιτισμική ομοιομορφία, με τον αμερικανικό κινηματογράφο να λειτουργεί ως όχημα επιβολής προτύπων. Υποστήριξε ότι η άκριτη υιοθέτησή τους μπορεί να οδηγήσει σε πολιτισμική εξάρτηση, ενώ αντιπαρέβαλε τη δυνατότητα του ελληνικού κινηματογράφου να αναδεικνύει ιστορικές προσωπικότητες και να ενισχύει την αυτογνωσία του κοινού.
«Μας έχουν πείσει ότι είμαστε αδύνατοι να ξαναγίνουμε μεγάλοι», είπε. Κατά τον ίδιο, οι ταινίες του επιχειρούν να αμφισβητήσουν αυτή την εικόνα, υπενθυμίζοντας στους θεατές τις δυνάμεις και τις αξίες που διαθέτουν.
«Ο Κολοκοτρώνης είναι η ελληνική ψυχή»
Για τον Γέρο του Μωριά, ο σκηνοθέτης έδωσε ιδιαίτερο βάρος στον λαϊκό πολιτισμό, στην πίστη, στην παράδοση και στη μετάδοση των αξιών από γενιά σε γενιά.
«Πρώτα απ’ όλα, ο Κολοκοτρώνης είναι η ελληνική ψυχή», υπογράμμισε. Εξήγησε ότι θέλει να φωτίσει, πέρα από τη στρατιωτική του δράση, την εσωτερική διαδρομή ενός ανθρώπου που έφθασε να υπηρετεί κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του.
Ως κεντρικό νόημα της ταινίας περιέγραψε την υπέρβαση της ατομικής επιδίωξης χάριν μιας ανώτερης αποστολής. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε σε περιστατικά συγχώρεσης και αποφυγής της εκδίκησης, όπως ο ίδιος τα έχει εντάξει στην προσέγγισή του για τον ήρωα.
Παρουσίασε, επίσης, τον Κολοκοτρώνη ως το «alter ego» του Καποδίστρια: τον άνθρωπο της στρατιωτικής πράξης δίπλα στον άνθρωπο του πολιτικού οράματος. Η νέα ταινία, όπως εξήγησε, αποτελεί προέκταση της προηγούμενης, με κοινό άξονα την αφύπνιση της ελληνικής αυτοσυνειδησίας.
Εθνική ενότητα απέναντι στον διχασμό
Η αναφορά στους εμφύλιους της Επανάστασης έφερε τη συζήτηση στη σημερινή Ελλάδα. Ο Σμαραγδής χαρακτήρισε τους εμφύλιους «κατάρα των Ελλήνων» και ζήτησε υπέρβαση της εσωτερικής αντιπαλότητας.
«Να ενωθούμε», τόνισε, εκφράζοντας την απογοήτευσή του για τον κατακερματισμό και τις κομματικές συγκρούσεις. Συνέδεσε το μήνυμα της ενότητας με την ανάγκη να αποκτήσουν οι νεότερες γενιές ουσιαστική σχέση με την ιστορία τους.
Ενδεικτική ήταν η αφήγησή του για ένα παιδικό πάρτι στις Λιβανάτες, όπου είδε να χρησιμοποιείται ο Spider-Man ως πρότυπο ψυχαγωγίας. Με αφορμή το περιστατικό, εξήγησε ότι επιθυμεί να αναδείξει τον Καποδίστρια και τον Κολοκοτρώνη ως ελληνικά πρότυπα για τα παιδιά.
Η τοποθέτηση για την Τριπολιτσά
Στο τέλος της συνέντευξης, όταν η Όλγα Λαθύρη έθεσε το ζήτημα των τουρκικών αναφορών στη σφαγή της Τριπολιτσάς, ο Σμαραγδής υποστήριξε ότι ο Κολοκοτρώνης απουσίαζε κατά τη σφαγή, συνδέοντας την απουσία του με τη συμφωνία αποχώρησης των Αλβανών.
Απέδωσε τη βία στη συσσωρευμένη οργή από την οθωμανική κυριαρχία, δηλώνοντας παράλληλα ότι η σφαγή «δεν έπρεπε να γίνει». Στην επιχειρηματολογία του επικαλέστηκε τις διώξεις των Ελλήνων, τις γενοκτονίες και την Κύπρο. Οι συγκεκριμένες ιστορικές αναφορές παρουσιάστηκαν ως δικές του εκτιμήσεις στη συνέντευξη.
Το σενάριο και το ζητούμενο της χρηματοδότησης
Στο πρακτικό σκέλος, ο Σμαραγδής ανέφερε ότι συνεργάζεται με τον Μελέτη Μελετόπουλο και τον ιστορικό Νίκο Γιαννόπουλο για την οργάνωση του ιστορικού υλικού. Δήλωσε ότι στόχος του είναι η δραματουργία να στηριχθεί στα πραγματικά περιστατικά.
Η πρώτη μορφή του σεναρίου έχει ολοκληρωθεί, αλλά προηγείται η εξασφάλιση της χρηματοδότησης. Ο σκηνοθέτης έχει τρεις ηθοποιούς στο μυαλό του για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς να τους έχει ενημερώσει.
Παράλληλα, ανέφερε ότι τον «Καποδίστρια» έχουν παρακολουθήσει περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι και μίλησε για δωρεάν προβολές σε σχολεία και για προβολές σε πολιτιστικά κέντρα διεθνώς. Για τον ίδιο, η συνέχεια αυτής της προσπάθειας έχει σαφή προορισμό: να μεταφέρει στις επόμενες γενιές την ιστορική μνήμη και την πίστη ότι η Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει ξανά.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας