[Το κατωτέρω άρθρο ρωσικού μέσου ενημέρωσης επισημαίνει, σαφέστερα και οξύτερα από δυτικές ανταποκρίσεις και σχόλια, την κρίσιμη επιδείνωση των ρώσο-ατλαντικών σχέσεων, την επαπειλούμενη έκρηξη συγκρούσεων «εντολοδόχων» και ψηφιακού και υβριδικού πολέμου, με το επακόλουθο ενδεχόμενο απονενοημένης απόπειρας «φυγής προς τα εμπρός» από την πολυδιάστατη Δυτική κρίση, με προσφυγή στην άμεση έσχατη αναμέτρηση δυνάμεων -με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την Ευρώπη και την ανθρωπότητα.]
Μετάφραση/ εισαγωγή: Μιχαήλ Στυλιανού . Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη γελοιοποιούνται για άλλη μια φορά με τις “κυρώσεις” τους, αυτή τη φορά με το πρόσχημα ότι η Ρωσία δεν έχει συμμορφωθεί με τα αιτήματά τoυς να “απελευθερώσει αμέσως” τον αντιπολιτευόμενο Nαβάλνι, ο οποίος στάλθηκε στην φυλακή επειδή δεν σεβάστηκε τον δικαστικό του έλεγχο. Είναι αλήθεια ότι γίνεται δύσκολο να βρεθεί νέο έδαφος “κυρώσεων”, με τη βία! Έτσι, αυτή τη φορά είναι πέντε ανώτεροι αξιωματούχοι ασφαλείας που υπόκεινται στις “κυρώσεις”. . Στην πράξη, απαγορεύεται να ταξιδεύουν στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σπουδαία υπόθεση. Έτσι κι’ έτσι αυτοί οι αξιωματούχοι σπάνια βγαίνουν από τη Ρωσία, όντας κάτοχοι κρατικών μυστικών. Τα υπάρχοντά τους στο εξωτερικό είναι επίσης παγωμένα. Αξίζει για περισσότερο γέλιο, δοθέντος ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τραπεζικό λογαριασμό ή κατοικία στο εξωτερικό, σε αντίθεση με πολλούς ολιγάρχες με δικαστικές καταδίκες, φυγάδες στην Αγγλία και τη Γαλλία, όπου οι περιουσίες τους, που έχουν κλαπεί στη Ρωσία, είναι ευπρόσδεκτες με ανοιχτές αγκάλες! . Αυτή η νέα κωμική φάρσα εκτυλίσσεται ενώ σημαντικά γεγονότα συμβαίνουν στη Ρωσία, με αυτό που κάποιοι αποκαλούν “Φάση 3 του Βλαντιμίρ Πούτιν”. Η βάση της “φάσης 1” ήταν η “Ομιλία του Μονάχου” του Βλαντιμίρ Πούτιν το 2007, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζορτζ Μπους. Η «ομιλία του Μονάχου» ήταν μια έκφραση αγανάκτησης: «Υψώσαμε τη Ρωσία που ήταν πεσμένη στα γόνατα, αποκαταστήσαμε τη δύναμή της και μας τοποθετούν σε μια περιθωριακή θέση στην παγκόσμια κοινότητα»». Η συνειδητοποίηση αυτής της Δυτικής στάσης, που αρνείται να θεωρήσει τη Ρωσία ισότιμη, βρίσκεται στη ρίζα της αποκατάστασης της δύναμης του στρατού και της ανάπτυξης όπλων χωρίς ισοδύναμο οπουδήποτε αλλού, ενώ η οικονομία ανέκαμπτε και το βιοτικό επίπεδο ανερχόταν με ταχείς ρυθμούς. Εσωτερικά, αυτή η περίοδος σημαδεύτηκε από την προεδρία του Μεντβέντεφ, η οποία υποτίθεται ότι «χάιδευε τους Δυτικούς», καθώς ο Μεντβέντεφ θεωρείται «φιλελεύθερος». . Το 2014, μετά το πραξικόπημα στην Ουκρανία, που υποκίνησε η Δύση για να απομονώσει λίγο περισσότερο τη Ρωσία, ήρθε η «Φάση 2»: Η Ρωσία δείχνει τους κυνόδοντές της. Αυτή ήταν η υποστήριξη της Ρωσίας προς τους αυτονομιστές της Νοβορόσια που σχημάτισαν τις Δημοκρατίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ και στη συνέχεια η επέμβαση στην Κριμαία, μετά το δημοψήφισμα που ζητούσε την προσάρτηση της περιοχής στη Ρωσία. Από το 2014 στον Πουτινισμό έχει αποδοθεί η μομφή ενός θεμελιωδώς αντιφιλελεύθερου κινήματος, στο πνεύμα μιας ενεργού σύγκρουσης με τις δυτικές χώρες. πολλαπλασιάζοντας κατηγορίες και “κυρώσεις” κάθε είδους κατά της Ρωσίας. . Αυτή η «Φάση 2» μπόρεσε να «ευημερήσει» ιδιαίτερα χάρη στην πλαδαρότητα των δυτικών χωρών, όπου κανένας πρόεδρος, ούτε ο Ομπάμα ούτε ο Τραμπ ούτε κανείς στην Ευρώπη, δεν είχε τη βούληση ή την ικανότητα να αντιταχθεί στη Ρωσία, εκτός με οικονομικά λόγια ή μέτρα που, στην πραγματικότητα, επέτρεψαν στη Ρωσία να ενισχύσει την ανάπτυξή της:. Οι Δυτικοί, ελλείψει ενότητας και πραγματικής βούλησης, επέτρεψαν στη Ρωσία να συνεχίσει να διεκδικεί τα προνόμιά της, προχωρώντας στο σημείο να κατοχυρώσει πέρυσι στο Σύνταγμά της ότι οι διεθνείς νόμοι είναι υποδεέστεροι των εθνικών. Διακήρυξη πραγματικής περιφρόνησης προς τους παγκόσμιους υπερεθνικούς θεσμούς. . Στις 18 Φεβρουαρίου, ο εκλεγείς Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ο οποίος εξελέγη μετά από μιαν εξαιρετική απάτη, δήλωσε ότι οι Hνωμένες Πολιτείες διαβουλεύονταν με τους Ευρωπαίους σχετικά με νέες αντιρωσικές κυρώσεις και ότι η απόφαση δεν θα ανακοινωθεί στη συνεδρίαση των αρχηγών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 25 και 26 Μαρτίου, αλλά νωρίτερα, κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου. Ενημέρωσε επίσης ότι θα ξεκινήσουν επιθέσεις εναντίον της Ρωσίας, μετά τις φερόμενες (σύμφωνα με τον ίδιο) ρωσικές ψηφιακές επιθέσεις «χάκερς» των Ηνωμένων Πολιτειών. . Λίγες ημέρες αργότερα, ακολούθησαν οι αμερικανικές βομβιστικές επιθέσεις στη Συρία, έναντι των οποίων ο πρόεδρος Άσαντ υποστηρίζεται στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά, από τη Ρωσία. Την ίδια στιγμή, οι ουκρανικές δυνάμεις αυξάνουν τις αψιμαχίες τους στη Νοβορόσια και, σύμφωνα με πληροφορίες, ετοιμάζονται να εξαπολύσουν άμεσες στρατιωτικές επιθέσεις στην περιοχή. Αυτό, φυσικά, είναι με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ, δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. . Ο Μπάιντεν θέτει στον εαυτό του μια φιλόδοξη επιδίωξη: να ταρακουνήσει την τρέχουσα ισορροπία της παγκόσμιας πολιτικής σχηματίζοντας έναν νέο «άξονα δημοκρατιών» έναντι των διεθνών θεσμών, μια νέα συμμαχία κρατών που υπερασπίζονται τη φιλελεύθερη δημοκρατία, θεωρώντας αυτό ως ιστορική αποστολή τους. Δεδομένου ότι αυτές οι «δημοκρατίες» είναι, κατά τη γνώμη του Μπάϊντεν και των Ευρωπαίων ηγετών, θεμελιωδώς αντίθετες με τη Ρωσία, είναι σαφές ότι ένα νέο στάδιο, το οποίο ορισμένοι αποκαλούν “Φάση 3”, θα ξεκινήσει στη Ρωσία, όπου η διεθνής πολιτική έχει επιπτώσεις στην εσωτερική πολιτική. Για παράδειγμα, οι «κυρώσεις» και η απαγόρευση της εισαγωγής ξένων προϊόντων επέτρεψαν στη Ρωσία να αναζωογονήσει επιτυχώς την εγχώρια παραγωγή σε πολλούς τομείς και, ως εκ τούτου, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας. . Την επομένη των δηλώσεων του Μπάιντεν, συμπτωματικά, ο Βλαντιμίρ Πούτιν απευθύνθηκε, κεκλεισμένων των θυρών, στους ανώτερους ηγέτες της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας FSB. Σύμφωνα με μια εσωτερική πηγή, ο Πρόεδρος έχει κάνει πραγματικό προσκλητήριο για αυξημένη κινητοποίηση απέναντι στην επιθετικότητα της Δύσης. Αλλά κανείς δεν βρέθηκε να υστερεί, καθώς τους τελευταίους μήνες πολλές αλλαγές στην κυβέρνηση και στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες έχουν φέρει πολλούς «φιλελεύθερους» στο στόχαστρο, ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος έχει ξαναβάλει το χέρι του στο εσωτερικό ενόψει, πρέπει να σημειωθεί, και της αύξησης της εσωτερικής δυσαρέσκειας, λόγω των επιπτώσεων της παγκόσμιας κρίσης του πανδημίας. . Φυσικά, δεν τίθεται θέμα συζήτησης για ένα νέο «σιδηρούν παραπέτασμα» μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης, αλλά μάλλον για ένα «ιδεολογικό παραπέτασμα» που θα αναπτυχθεί όχι για να εμποδίσει τους Ρώσους να φύγουν, αλλά μάλλον για να αποτρέψει τους Δυτικούς και την νοσηρή ιδεολογία τους από το να μολύνουν τη Ρωσία. Είναι βέβαιο ότι η Ρωσία δεν θα ενδώσει σε κανέναν τομέα κατά των εθνικών της συμφερόντων, ανεξάρτητα από τις “κυρώσεις” ή ακόμα και τις άμεσες απειλές και επιθέσεις της Δύσης. . Υπενθυμίζεται ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν είπε σε ένα διεθνές συμπόσιο ότι, ως παιδί στην Αγία Πετρούπολη, έμαθε ότι όταν γίνεται φανερό ότι ένας εχθρός πρόκειται να σε χτυπήσει, είναι καλύτερο να χτυπήσεις πρώτος. Αυτό έχει μεταφραστεί τις τελευταίες ημέρες σε πολλές ομοσπονδιακές υπηρεσίες σε έναν πολύ σαφή «οδικό χάρτη» : Ετοιμαστείτε να χτυπήσετε δυτικούς και να είστε έτοιμοι να χτυπήσετε πρώτοι.
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.
Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις
Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.
Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.
Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα
Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.
Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία
Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.
Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.
Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».
Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.
Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.
Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.
Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.
Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.
Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.
Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό
Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.
Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.
«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.
Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.
Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.
Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό
Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.
Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.
Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.
Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες
Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.
Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.
Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.
Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.
Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.
Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.
Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
