Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Στημένη από τους Άγγλους και με ψευδομάρτυρες η δίκη του ήρωα Μιχαλάκη Καραολή

Δημοσιεύτηκε στις

Ο μύθος της λεγόμενης αδέκαστης βρετανικής δικαιοσύνης κατέρευσε με τη δίκη του ηρωομάρτυρα της αγχόνης Μιχαλάκη Καραολή, ο οποίος υπέστη έκδηλη κακοδικία, επειδή, κατά τη βρετανική πολιτική «έπρεπε» να καταδικαστεί σε θάνατο «για παραδειγματισμό». 
Όπως αποκαλύπτεται μέσα από τα έγγραφα των Βρετανών, για την καταδίκη του Μιχαλάκη Καραολή χρημοποιήθηκαν Τούρκοι ψευδομάρτυρες, οι οποίοι πληρώθηκαν με χίλιες λίρες έκαστος και με βάση αυτές τις «μαρτυρίες» και άλλες λοβιτούρες κατέληξαν στην καταδίκη του υπόπτου. Τα αποκαλυπτικά νέα στοιχεία στην υπόθεση Καραολή, ο οποίος κατά τη διάρκεια της δίκης αναφέρεται ως Καρολίδης, έφερε στο φως ο πρόεδος του Τμήματος Νομικής στο Πανεπιστήμιο Φρέντερικ, δικηγόρος Χρίστος Κληρίδης, σε διάλεξη που έδωσε στο πλαίσιο της Ακαδημίας Ιστορικών Σπουδών του Ιδρύματος Απελευθερωτικού Αγώνα Ε.Ο.Κ.Α. 1955-1959. Η διάλεξη πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Ηρώων του οικήματος των Συνδέσμων Αγωνιστών Ε.Ο.Κ.Α. στη Λευκωσία, την Τρίτη 27 Νοεμβρίου.
 
Ο εισηγητής χαρακτήρισε ως δίκη-εξπρές και ως έκδηλη κακοδικία την όλη διαδικασία της εκδίκασης της υπόθεσης από το αποικιοκρατικό δικαστήριο βάζοντας ουσιαστικά στο εδώλιο του κατηγορουμένου την κατά τα άλλα πολυδιαφημιζόμενη ως αμερόληπτη και αδέκαστη βρετανική δικαιοσύνη. 
 
Ο εγνωσμένου κύρους νομικός προέβη σε σοβαρές αποκαλύψεις παρουσιάζοντας τεκμηριωμένα στοιχεία και ατράντακτες αποδείξεις όπως προκύπτουν έπειτα από έρευνα στα ίδια τα βρετανικά έγγραφα, τα οποία ανατρέπουν τους βρετανικούς ισχυρισμούς με βάση τους οποίους καταδικάστηκε ο Μιχαλάκης Καραολής. 
 
Η αλήθεια είναι ότι ο Μιχαλάκης Καραολής συμμετείχε στην επιχείρηση της εκτέλεσης του Ηρόδοτου Πουλλή, για την οποία προσήχθη στο δικαστήριο, όμως, το μαρτυρικό υλικό το οποίο είχε ενώπιόν του το Κακουργιοδικείο και με βάση το οποίο έπρεπε να οδηγηθεί στην απόφασή του δεν ήταν αρκετό ώστε να καταδικαστεί ο Καραολής. Η βρετανική… δικαιοσύνη, όμως, κατασκεύασε το υλικό αυτό κατά το δοκούν, γιατί ο Μιχαλάκης Καραολής «έπρεπε» να καταδικαστεί!
 
Δίκη εξπρές – Το χρονικό της
 
O Xρίστος Κληρίδης χαρακτηρίζει την όλη διαδικασία εκδίκασης της υπόθεσης ως δίκη-εξπρές που θα μπορούσε να περιληφθεί στα ρεκόρ Γκίνες της πιο ταχείας εκδίκασης υπόθεσης φόνου και εκτέλεσης του καταδικασθέντος τουλάχιστον στα χρονικά της Δικαιοσύνης διεθνώς.
Έκδηλα υπήρξε μία σπουδή, στο να εκδικασθεί η υπόθεση, να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος και να απαγχονισθεί μέσα σε 8 ½ μήνες. Το αποικιακό καθεστώς ήθελε να τρομοκρατήσει με τον πρώτο  απαγχονισμό και να πιέσει για συμβιβασμό, σημειώνει ο κ. Κληρίδης και παραθέτει το χρονικό της εκδίκασης της υπόθεσης:
 
Ο φόνος του αστυνομικού Πουλλή του «special branch» διεπράχθη στην οδό Λήδρας της Λευκωσίας, στις 28 Αυγούστου 1955. 
 
O Μιχαλάκης Καραολής και όπως είχε αλλάξει το όνομά του, Μιχαλάκης Καραολίδης, συνελήφθη στις 3 Σεπτεμβρίου1955. Λίγες μέρες μετά διεξήχθη προανάκριση και η δίκη στο Ειδικό Κακουργιοδικείο, ενώ η καταδικαστική απόφαση εξεδόθη στις 28 Οκτωβρίου 1955. Η δίκη διήρκεσε πέντε μέρες, πρωί-απόγευμα από τις 24 Οκτωβρίου 1955 μέχρι τις 28 Οκτωβρίου.1955. Στο τέλος της δίκης, την πέμπτη μέρα το απόγευμα, εξεδόθη η απόφαση, η οποία εφεσιβλήθη.
 
Στις 12 Νοεμβρίου 1955 εξεδόθη η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Εφετείου) ύστερα από ακροαματική διαδικασία. Η απόφαση του Ανακτοβουλίου εξεδόθη στις 13 Απριλίου 1956.
 
Αν ληφθεί  υπόψιν ότι η υπόθεση «πολεμήθηκε» σε όλα τα στάδιά της τόσο στο Κακουργιοδικείο όσο και στο Εφετείο και στο Ανακτοβούλιο, η τελική εκδίκασή της και εκτέλεση της θανατικής ποινής στις 10 Μαΐου 1956, δηλαδή μέσα σε οκτώ μήνες και κάτι, μπορεί να πάρει το «Γκίνες» της ταχύτερης εκδίκασης υπόθεσης φόνου!
 
Μετά την ανάλυση της μαρτυρίας την οποία προσέφερε η Κατηγορούσα Αρχή, δηλαδή ο δημόσιος κατήγορος Ραούφ Ντενκτάς, ο μετέπειτα ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας, τότε αναπληρωτής Εισαγγελέας Γενικών Υποθέσεων (Acting Solicitor General) αλλά και της Υπεράσπισης, το Δικαστήριο κατέληξε στην καταδίκη του Μιχάλη Καραολή.
 
Υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής και συγκεκριμένα τρεις Τούρκοι που «ανεγνώρισαν» τον Καραολή ως τον δολοφόνο.
 
Από την άλλη πλευρά, εκ μέρους της Υπεράσπισης, υπήρχαν μάρτυρες που διαβεβαίωσαν ότι δεν ήταν ο Μιχάλης Καραολής ένας εκ των παρόντων στο όλο συμβάν. Περαιτέρω η Υπεράσπιση προσέφερε μαρτυρία για άλλοθι, δηλαδή ότι κατά τον χρόνο της δολοφονίας ο Μιχαλάκης Καραολής βρισκόταν αλλού. 
 
Το δικαστήριο απέρριψε τις μαρτυρίες υπεράσπισης και αποδέχθηκε την μαρτυρία των Τούρκων πληρωμένων μαρτύρων.
Η πραγματικότητα είναι ότι ο Καραολής βρισκόταν στην επιχείρηση για την εκτέλεση του Πουλλή, αλλά το μαρτυρικό υλικό που είχε ενώπιον του το δικαστήριο δεν ήταν αρκετό για τον καταδικάσει, όπως επεξηγεί ο Χρίστος Κληρίδης. 
 
Ατράνταχτα τα επιχειρήματα της υπεράσπισης στο Ανώτατο 
 
Τα επιχειρήματα τα οποία τέθηκαν από τους συνήγορους Υπεράσπισης τόσο στο Ανώτατο Δικαστήριο στην Κύπρο που ασκούσε δευτεροβάθμια δικαιοδοσία σαν Εφετείο, όσο και στη συνέχεια στο Ανακτοβούλιο, ήταν πολύ δυνατά και κατά τη γνώμη του Χρίστου Κληρίδη δεν θα έπρεπε να είχαν απορριφθεί. Ορισμένα από αυτά όπως αναφέρονται στην απόφαση είναι τα εξής:
 
1. Το Δικαστήριο, σύμφωνα με την Υπεράσπιση, επενέβη σε κρίσιμο στάδιο της αντεξέτασης του μάρτυρα Ντερέκογλου. Ο συνήγορος της Υπεράσπισης Στέλιος Παυλίδης QC έθεσε το θέμα ότι ο μάρτυρας αυτός, ο οποίος σύμφωνα με τη μαρτυρία καταδίωκε τον κατηγορούμενο Μιχαλάκη Καραολή, τον συνέδεσε στη σκέψη του με την παρουσία του Καραολή στη Γραμματεία πριν από τρία χρόνια και όχι πριν 20 μέρες που ο μάρτυρας αυτός εκ των υστέρων ανέφερε ότι τον είχε δει.
 
2. Το γεγονός ότι ένας από τους μάρτυρες που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή, ο Τζινγκίζ, απεδείχθη ψευδομάρτυρας, έπρεπε να είχε οδηγήσει σε αμφιβολίες για τη μαρτυρία και των άλλων δύο μαρτύρων που παρουσιάστηκαν σαν αυτόπτες μάρτυρες. 
 
3. Η παράλειψη της Αστυνομίας να λάβει λεπτομερή κατάθεση από τον Δαμιανό, θείο του Μιχαλάκη Καραολή, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ο οποίου ο Μιχαλάκης Καραολής ήταν στο σπίτι του κατά τον ουσιώδη χρόνο διάπραξης του εγκλήματος. 
 
4. Διάφορες αντιφάσεις των μαρτύρων κατηγορίας που παρουσιάστηκαν σαν αυτόπτες μάρτυρες θίγησαν, αλλά το Εφετείο είπε ότι η αξιοπιστία των μαρτύρων αυτών ήταν θέμα που αφορούσε το Πρωτόδικο Δικαστήριο. 
 
5. Ηγέρθη το θέμα ότι η δίκη διεξήχθη σε ατμόσφαιρα υποψίας και προκατάληψης. Αρχιδικαστής δικάζει πρωτόδικα, η δίκη διεξάγεται σαν πολιτικής φύσεως σε ειδικό Δικαστήριο, ο αρχιδικαστής επεμβαίνει κατά απαράδεχτο τρόπο σε κρίσιμο σημεία της αντεξέτασης και η όλη διαδικασία συμπληρώνεται σε δύο μήνες μετά το έγκλημα.
 
Λάθος απόφαση από Ανώτατο και Ανακτοσυμβούλιο
 
Δυστυχώς τόσο το Ανώτατο Δικαστήριο όσο και το Ανακτοβούλιο απέρριψαν τα επιχειρήματα της Υπεράσπισης και τις Εφέσεις, με αποτέλεσμα στις 10 Μαΐου 1956 να οδηγηθεί στην αγχόνη ο Μιχαλάκης Καραολής. 
 
Είναι κατά τη γνώμη μου σαφές, υποστηρίζει ο Χρίστος Κληρίδης, ότι η αγγλική δικαιοσύνη και στα τρία στάδια δεν ήθελε να απαλλάξει τον Καραολή, αλλά ήθελε να τον καταδικάσει. Απέρριψε τα πολύ δυνατά επιχειρήματα της Υπεράσπισης. Το μεγαλύτερο βάρος ευθύνης βαρύνει τον αρχιδικαστή Hallinan C.J., τα ευρήματα του οποίου δύσκολα ανατρέπονται κατ’ Έφεση. 
 
Ο Μιχαλάκης Καραολής στη βάση της μαρτυρίας και ανεξαρτήτως των πραγματικών γεγονότων μπορούσε και έπρεπε να είχε αθωωθεί. Σίγουρα δημιουργήθηκαν, αντικειμενικά ομιλούντες, λογικές αμφιβολίες για την ενοχή του, γεγονός που οδηγεί στην αθώωσή του.
Πέραν των πιο πάνω ο κ. Κληρίδης υποστηρίζει ότι ήταν απαράδεκτο ο αρχιδικαστής Χάλιναν να αποφασίσει να προεδρεύσει του Κακουργιοδικείου. 
 
Απαράδεκτο ήταν επίσης και το γεγονός ότι ανώτατο στέλεχος του αγγλικού κατεστημένου εκδίκαζε υπόθεση στην οποία μάλιστα δέχθηκε μαρτυρία ότι είχε πολιτική υφή και συγκεκριμένα εμπλοκή του κατηγορουμένου με την ΕΟΚΑ και τις προκηρύξεις της σε έναν αγώνα ο οποίος αποσκοπούσε στην ανατροπή του αποικιακού καθεστώτος και του ιδίου. 
 
Είναι πρωτάκουστο σε μία δίκη να παρουσιάζεται μαρτυρία τριών Τούρκων μαρτύρων κατ’ ισχυρισμό παρόντων και επιμαρτυρούντων ότι ο Καραολής πυροβόλησε και σκότωσε τον Ηρόδοτο Πουλλή, η μία εξ αυτών των μαρτυριών να απορρίπτεται ως ψευδής και να μη τίθεται το ερώτημα από τον ίδιο τον αρχιδικαστή ποιος είναι αυτός ο οποίος υποκίνησε την ψευδομαρτυρία του ενός εκ των τριών Τούρκων μαρτύρων.

Η εμπλοκή του Ντενκτάς

 
Εξίσου απαράδεκτο είναι σήμερα το γεγονός ότι οι Άγγλοι έπαιζαν υποδαυλίζοντας το μίσος μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων και προωθώντας την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» ακόμη και στον τομέα της Δικαιοσύνης με Τούρκο κατήγορο και Τούρκους μάρτυρες αστυνομικούς.
 
Εκ των υστέρων διεφάνη ότι ο Ραούφ Ντεκτάς αναπληρωτής Εισαγγελέας Γενικών Υποθέσεων συνέπραττε στο παιχνίδι των Άγγλων με τους απώτερους στόχους του, οι οποίοι απεδείχθησαν στη συνέχεια επί Ανεξαρτησίας. 
 
Είναι για αυτά μεταξύ άλλων που κατέληξε στο συμπέρασμα έχοντας υπόψη και όλα τα προαναφερθέντα ότι ο αρχιδικαστής ήταν προκατειλημμένος  και αποφασισμένος να δικάσει και να καταδικάσει τον Μιχαλάκη Καραολή.
 
Διαβάζοντας τα πρακτικά της δίκης σημειώνει ο κ. Κληρίδης έρχεται στον νου μου το μυθιστόρημα «Η Αλίκη στη χώρα των Θαυμάτων, όπου αναφέρεται το εξής παράδοξο: Πρώτα να επιβάλλετε την ποινή και μετά να τους καταδικάσετε»!
 
Μαρτυρία: Πώς εκτέλεσα τον Ηρόδοτο Πουλλή

Ως προς τα πραγματικά γεγονότα, ο κ. Κληρίδης παραθέτει στην εισήγησή του απόσπασμα από το βιβλίο «Πεθαίνοντας για την Ελευθερία», 2η έκδοση 1999, τόμος 1ος, Μιχαλάκης Καραολής, σελ. 76 εκδόσεων Χρ. Ανδρέου, όπου ο Α.Π. αναφέρει τα εξής: 

«Η συγκέντρωση της «Αλάμπρας» (΄σ.σ. αίθουσα κοντά στον χώρο εκτέλεσης του Πουλλή όπου πραγματοποιούσαν εκδήλωση οι παλαιές συντεχνίες -ΠΕΟ) είχε στο μεταξύ τελειώσει και ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί. Ήταν 12:15 μ.μ. όταν βρισκόμασταν κοντά στο Ζαχαροπλαστείο του Στεφανίδη μαζί με τους Γιωρκάτζη και Λεωνίδα Στεφανίδη. Ο Γιωρκάτζης, εξοργισμένος, μας φώναζε «Δεν γίνεται! η εκτέλεση αυτή πρέπει να γίνει». Εμείς ήμασταν απογοητευμένοι και πολύ στενοχωρημένοι. Ακριβώς όμως την ώρα εκείνη είδαμε τον Πουλλή να κατευθύνεται προς τη στοά που οδηγούσε στην είσοδο  της «Αλάμπρας». Στη γωνιά ακριβώς ήταν τότε το περίπτερο του Χαριτωνίδη. Ο Πουλλής βάδιζε με γοργό βήμα και μόλις βρέθηκε μπροστά από το περίπτερο έσκυψε προς τη θυρίδα.  Εκείνη ακριβώς τη στιγμή εγώ βρέθηκα πίσω του, είχαμε τρέξει προς τα εκεί με τον Καραολή, γιατί υποψιαστήκαμε ότι ο Πουλλής θα πήγαινε μέσα στην «Αλάμπρα», οπότε ήταν αδύνατο να τον κτυπήσουμε, αφού στην είσοδό της βρίσκονταν αστυνομικοί, οι οποίοι την ώρα εκείνη ήταν έτοιμοι να αποχωρήσουν. Ο Πουλλής είχε γυρισμένη την πλάτη του προς εμένα και έτσι όπως ήμουν πίσω του, σε απόσταση ενός μέτρου περίπου, ανέσυρα το περίστροφό μου με το δεξί μου χέρι, το έβαλα κάτω από το αριστερό σαν σταυρό και του έριξα τον πρώτο πυροβολισμό που τον έπληξε στην πίσω δεξιά πλευρά. Τον είδα να ξαφνιάζεται και να στρίβει προς εμένα, οπότε του έριξα τον δεύτερο και αμέσως μετά τον τρίτο πυροβολισμό. Ο δεύτερος πυροβολισμός τον έπληξε στον δεξιό του ώμο, ενώ ο τρίτος στην καρδιά αφού είχε στο μεταξύ στρίψει για καλά προς το μέρος μου. Ο Καραολής, που ήταν πίσω μου δεξιά, έριξε επίσης μερικούς πυροβολισμούς που φαίνεται ότι δεν έπληξαν τον Πουλλή».

Τεκμήρια για πληρωμή ψευδομαρτύρων

Στο πλαίσιο ερευνών για σκοπούς προώθησης της αγωγής εναντίον της βρετανικής κυβέρνησης αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α. οι οποίοι υπέστησαν βασανιστήρια, σύμφωνα  με τον κ. Κληρίδη, διαπιστώθηκε ότι στους δύο βασικούς μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα στους Ντερέκογλου και Τζινγκίζ είχε προσφερθεί νέα ζωή (new life) στο Ηνωμένο Βασίλειο, προκειμένου να δώσουν μαρτυρία ότι αναγνώρισαν τον Καραολίδη σαν τον δολοφόνο του αστυνομικού Πουλλή και ότι περαιτέρω είχαν καταδιώξει τον Καραολή μαζί με άλλους μετά τη δολοφονία. 

 
Παρόλη την επιβεβαίωση της μαρτυρίας αυτής από αυτόπτη μάρτυρα, ο οποίος τη διάβασε και βεβαιώνει σε ένορκη δήλωσή του τούτο, κατεβλήθη δυστυχώς εκ των υστέρων προσπάθεια από τις αγγλικές Αρχές να μετακινηθεί το υλικό αυτό από τους φακέλους!
 
Προέκυψε επίσης στη συνέχεια μετά από περαιτέρω έρευνες ότι την περίοδο αυτή 1955 – 1959 γίνονταν πληρωμές σε πληροφοριοδότες και η βρετανική Κυβέρνηση παρείχε βοήθεια σε αυτούς και τις οικογένειές τους να εγκαταλείψουν την Κύπρο και να εγκατασταθούν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η σύνηθης αμοιβή ήταν 1.000 λίρες.
 
Προέκυψε επίσης από τις έρευνες ότι ποσό 1.000 λιρών κατεβλήθη σε κάποιον, το όνομα του οποίου αφαιρέθη από το αρχείο, για τη συμβολή του όμως, όπως αναφέρεται στη καταδίκη του Καραολίδη για τον φόνο του αστυνομικού 195 Πουλλή στις 28/8/1955. Επιβεβαιώνεται ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο. το όνομα του οποίου αφαιρέθηκε για να μην αποκαλυφθεί (redacted) δεν έλαβε ενεργό μέρος στη σύλληψη του Καραολή.
 
Επιβεβαιώνεται όμως ότι ανεγνώρισε τον«δολοφόνο» σε αναγνωριστική παράταξη έως εάν να ήταν παρών κατά τον χρόνο του φόνου ενώ δεν ήταν. Για τη μαρτυρία του αυτή εισέπραξε το ποσό των 1.000 λιρών σύμφωνα με την κυβερνητική πρακτική για αμοιβές.

Και δικαστικός φόνος

 
Προκύπτει ότι η όλη μαρτυρία ήταν προκατασκευασμένη, συμπεραίνει ο Χρίστος Κληρίδης και συνεχίζει: Είναι τραγικό γιατί χρειάστηκε να περάσουν 60 τόσα χρόνια για να επιβεβαιωθεί εκείνο το οποίο μία ανεξάρτητη και αμερόληπτη δικαιοσύνη έπρεπε να είχε διαπιστώσει. Ο αποικιοκράτες δεν είχαν  καμία απολύτως μαρτυρία εναντίον του Μιχαλάκη Καραολή. Τη μαρτυρία κατασκεύασε η Κατηγορούσα Αρχή εν γνώσει των αποικιοκρατών και με την ενθάρρυνσή τους. Οι αποικιοκράτες χρησιμοποίησαν και πλήρωσαν το σύνοικο στοιχείο για να καταδικάσουν και κρεμάσουν τον Μιχαλάκη Καραολή. 
 
Εξάλλου, αναφορικά με τη δωροδοκία Τούρκων μαρτύρων γίνεται και σε εκπομπή του Ράδιο Αθήνα της 16 Νοεμβρίου του 1955 στο εξής σχόλιο: «Οι λεπτομέρειες οι οποίες γνωστοποιήθηκαν σε σχέση με τη καταδίκη του Κύπριου πατριώτη Μιχάλη Καραολή σε θάνατο είναι τρομακτικές σε ειλικρινείς συνειδήσεις. Φτάνουν τα όρια του δικαστικού σκανδάλου και φέρνουν τον πολιτισμό πίσω στις μαύρες μέρες της Ιεράς Εξέτασης». 
 
«Πιστεύουμε ότι το δικαστικό σκάνδαλο της Κύπρου θα πρέπει να προσελκύσει την προσοχή του Λόρδου Καγκελάριου του ιδίου γιατί το τι τίθεται εν αμφιβόλω είναι η τιμή της αγγλικής Δικαιοσύνης και όχι η κεφαλή ενός αθώου Κύπριου πατριώτη». 
 
Το αποτέλεσμα της καταδίκης εν γένει χαρακτηρίστηκε στην Ελλάδα σαν «δικαστικός φόνος», κάτι στο οποίο συνηγορεί και ο κ. Κληρίδης.
Φιλελεύθερος

Γενικά θέματα

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε θρίλερ έχει εξελιχθεί η εξαφάνιση ενός 58χρονου Έλληνα ορθόδοξου μοναχού στην Τουρκία, ο οποίος αναχώρησε από τα Γιαννιτσά με προορισμό τον Πόντο και την Καππαδοκία, επιθυμώντας να επισκεφθεί τις πατρογονικές εστίες της οικογένειάς του και να ζήσει ως ασκητής. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, τα ίχνη του παραμένουν άγνωστα, με τους συγγενείς του να αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.

Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη, όπου οι αδελφές του περιέγραψαν τις συνθήκες της εξαφάνισής του και τις προσπάθειες που έχουν κάνει για να τον εντοπίσουν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.

Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής

Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.

Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.

«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

Καλόγερος χάθηκε από τα Γιαννιτσά στα βάθη της Τουρκίας

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.

Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία

Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.

Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.

Η ανακάλυψη του εισιτηρίου αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό στοιχείο για τις κινήσεις του 58χρονου. Η οικογένεια κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι ο μοναχός επιβιβάστηκε σε λεωφορείο με προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, δεν γνώριζε εάν είχε καταφέρει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί να συνεχίσει προς τις περιοχές που επιθυμούσε να επισκεφθεί.

Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα

Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.

«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.

Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.

Η επίσημη απάντηση του Προξενείου

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.

Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».

Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.

Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών

Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.

Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού

Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.

protothema.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή26 λεπτά πριν

Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό

Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Διεθνή3 ώρες πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Δημοφιλή