Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ακιντζί: Το φυσικό αέριο δεν αποτελεί προϋπόθεση για έναρξη διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό

Δημοσιεύτηκε στις


“Με ανοικτή
καρδιά” και την επιθυμία να βγει ένα
θετικό αποτέλεσμα προσέρχεται στη
συνάντηση της 9ης Αυγούστου δήλωσε στο
ΚΥΠΕ ο Τ/κ ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί,
λέγοντας ότι η ατζέντα είναι ανοικτή
και οι δύο ηγέτες μπορούν να θέσουν τα
θέματα που θέλουν να συζητήσουν με στόχο
να ξεκαθαρίσει η εικόνα.

Στην πρώτη
του συνέντευξη στο ΚΥΠΕ, ο κ. Ακιντζί
μίλησε και για την τριμερή με το ΓΓ του
ΟΗΕ, την άτυπη πενταμερή αργότερα, και
το πώς οι όροι αναφοράς της Τζειν Χολ
Λουτ μπορούν να ολοκληρωθούν όπως
επιθυμεί και ο ΓΓ.

Για το θέμα
του φυσικού αερίου, ο κ. Ακιντζί είπε
ότι δεν αποτελεί προϋπόθεση για να
αρχίσει μια διαπραγματευτική διαδικασία,
αλλά το πολιτικό κλίμα ως έχει σήμερα
δεν βοηθά σε κάτι τέτοιο. Διέξοδο,
πρόσθεσε, αποτελούσε η πρότασή του για
κοινή επιτροπή που απορρίφθηκε από την
ε/κ πλευρά, αλλά μπορεί να συζητήσει και
άλλες επιλογές, όπως την ιδέα για
μορατόριουμ που είχε υποβάλει ο Νίκος
Ρολάνδης. Θα θέσει, είπε, το θέμα προς
συζήτηση στις 9 Αυγούστου και ο Πρόεδρος
Αναστασιάδης να θέσει όποιο θέμα θέλει,
όπως αυτό των Βαρωσίων.
Οποιαδήποτε
κίνηση αφορά την περίκλειστη πόλη της
Αμμοχώστου, δήλωσε ο Τ/κ ηγέτης, δεν
πρέπει να αποκλείει τα ΗΕ, δεν πρέπει
να αντιβαίνει τις αποφάσεις του ΟΗΕ και
το διεθνές δίκαιο, προσθέτοντας ότι
θέλει να συζητήσει ΜΟΕ.
Συναντήσεις
και συνομιλίες
Αναφερόμενος
στις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα
πραγματοποιηθεί η συνάντηση των δύο
ηγετών στις 9 Αυγούστου, ο Μουσταφά
Ακιντζί είπε ότι εδώ και ένα χρόνο η
προσπάθεια της κ. Λουτ για την ολοκλήρωση
των όρων αναφοράς δεν έχει τελεσφορήσει,
πλησιάζει η ΓΣ του ΟΗΕ, ο ΓΓ των ΗΕ μίλησε
τηλεφωνικώς με τους δύο ηγέτες και
υπάρχουν οι εξελίξεις στην ανατολική
Μεσόγειο.
“Τα μάτια
όλων έχουν στραφεί προς αυτήν τη
συνάντηση. Μας το επεσήμανε αυτό και ο
κ. Γκουτέρες, αναφορά (στη σημασία της
συνάντησης των ηγετών) έκανε και ο κ.
Μητσοτάκης όταν ήρθε στη ‘νότια’
Κύπρο”, κατά την έκφρασή του. Απασχολεί
και την κοινή γνώμη στις δύο κοινότητες,
πρόσθεσε, λέγοντας ότι όλοι βλέπουν πως
η πορεία που έχουν πάρει τα πράγματα
δεν είναι καλή και εάν δεν πετύχουμε
θετικές εξελίξεις στο νησί, αυτό θα
επηρεάσει το κλίμα και την ένταση γύρω
μας, η οποία θα αυξηθεί.
Θα είναι μια
συνάντηση με ανοικτή ατζέντα, είπε, και
θα συζητήσουν θέματα που θα θέσουν και
οι δύο ηγέτες, με τον ίδιο να θεωρεί ότι
το θέμα του φυσικού αερίου πρέπει να
συζητηθεί, όπως και νέα ΜΟΕ, όπως και
“θέματα που θέλει να φέρει ο κ.
Αναστασιάδης προς συζήτηση. Για
παράδειγμα, έχουμε καταφέρει ΜΟΕ προς
όφελος των πολιτών και στις δύο κοινότητες,
όπως το άνοιγμα νέων σημείων διέλευσης,
η διασύνδεση του ηλεκτρισμού, τώρα τα
κινητά τηλέφωνα. Έχουμε φτάσει σε ένα
σημείο που μπορούμε να προσθέσουμε και
νέα ΜΟΕ, γιατί να μην το κάνουμε;”
Η μεγαλύτερη
προσδοκία μου είναι να εξαλειφθεί η
ένταση, να δημιουργηθεί ένα έδαφος για
καλές εξελίξεις, δήλωσε ο Τ/κ ηγέτης,
λέγοντας ότι γι’ αυτό, αυτή η συνάντηση
“πρέπει να γίνει με ανοικτή καρδιά,
αλλά με πολιτική αποφασιστικότητα και
πολιτική βούληση”. Ύστερα από δύο
χρόνια, συνέχισε, να συζητήσουμε “με
ανοικτή καρδιά” πώς βλέπουμε το μέλλον
αυτού του τόπου, πού μπορούμε να βρούμε
μια διέξοδο, πώς μπορούν οι απόψεις μας
να προσεγγίσουν η μία την άλλη και σε
ποιο πλαίσιο.
“Εγώ θα
ήθελα να ακούσω από τον κ. Αναστασιάδη,
υπό το φως της αξιολόγησης που έκανε
στο τέλος της προηγούμενης διαδικασίας,
ποιο θεωρεί ότι μπορεί να είναι το σημείο
που θα τα βρούμε. Και εγώ θέλω να του
εξηγήσω τις σκέψεις μου. Να μοιραστούμε
τις σκέψεις μας για το τι δηλαδή μπορεί
να γίνει και τι όχι. Ευχή και προσδοκία
μου είναι να πραγματοποιηθεί μια
συνάντηση που θα μπορεί να στείλει
θετικά μηνύματα στον κόσμο, στις
κοινότητές μας. Αλλά εάν δεν συμβεί κάτι
τέτοιο δεν θέλω να δώσω φρούδες ελπίδες”.
Ερωτηθείς
εάν η τριμερής συνάντηση με το ΓΓ του
ΟΗΕ θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα της
άτυπης συνάντησης των ηγετών, ο κ. Ακιντζί
θέλησε όπως είπε, να ξεκαθαρίσει ότι
στην τηλεφωνική του επικοινωνία με τον
κ. Γκουτέρες, ο ΓΓ δεν πρότεινε την
πραγματοποίηση τριμερούς στο πλαίσιο
της ΓΣ του ΟΗΕ.
“Θα
συναντηθούμε χωριστά, αυτό είπαμε, αλλά
μας είπε ότι μετά το τέλος της Γενικής
Συνέλευσης, στη Νέα Υόρκη ή σε άλλη πόλη
της Ευρώπης (πχ Γενεύη) θα μπορούσε να
μας διαθέσει χρόνο για να συναντηθούμε
οι τρεις μας”.
Υπήρξε ξανά
στο παρελθόν τριμερής συνάντηση στο
πλαίσιο γεύματος στη Νέα Υόρκη, υπενθύμισε
ο κ. Ακιντζί. “Αλλά ο κ. Γκουτέρες είπε
ακόμη ένα πράγμα, να διευθετήσουμε το
ζήτημα των όρων αναφοράς. Μας είπε λοιπόν
και ποια είναι η δική του προσδοκία”.
Ερωτηθείς
για την πενταμερή συνάντηση, ο Τ/κ ηγέτης
είπε ότι και στη δική του επιστολή, αλλά
και στην επιστολή του Προέδρου Αναστασιάδη
προς τον ΓΓ του ΟΗΕ υπάρχει αναφορά σε
πενταμερή, “μιλάμε για μια άτυπη
πενταμερή συνάντηση”, γιατί – πρόσθεσε
– κανείς δεν θέλει να πάμε ξανά σε μια
επίσημη συνάντηση τύπου Κραν Μοντάνα
και να έρθουμε αντιμέτωποι με μια
κατάρρευση, “τουλάχιστον εγώ δεν θέλω
κάτι τέτοιο”. Πρέπει όμως ακόμα και
για μια άτυπη πενταμερή συνάντηση να
υπάρξει μια καλή προετοιμασία, σημείωσε,
και εκεί το πιο σημαντικό είναι να
αποσαφηνιστεί εάν “όλες οι πλευρές
θέλουν ή όχι το ίδιο πράγμα”.
Σε αυτό το
σημείο είμαι υποχρεωμένος να πω το εξής,
ανέφερε ο κ. Ακιντζί, λέγοντας ότι ο
Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ανοικτά
είπε ότι ο κ. Αναστασιάδης στο Κραν
Μοντανά του είχε μιλήσει για δύο κράτη,
μετά στη Νέα Υόρκη για συνομοσπονδία,
ενώ στον ίδιο (τον Τ/κ ηγέτη) στις
συναντήσεις τους μίλησε για χαλαρή
ομοσπονδία, μετά για αποκεντρωμένη, για
αλλαγή σε κοινοβουλευτικό σύστημα και
αντί για εκ περιτροπής προεδρία, εκ
περιτροπής πρωθυπουργία. “Γι’ αυτό
σε μια άτυπη συνάντηση με όλες τις
πλευρές, πρέπει να διασαφηνιστεί τι
ακριβώς θέλουμε, ποιος είναι ο στόχος,
υπάρχει όραμα και αυτά που λέμε έχουν
βαρύτητα; Για παράδειγμα, στο θέμα της
πολιτικής ισότητας, να μην μείνουμε
μόνο στα λόγια, αλλά μπορούμε να γεμίσουμε
το περιεχόμενο, καταλαβαίνοντας το ίδιο
πράγμα; Πρέπει να συζητήσουμε αυτά τα
θέματα από την άποψη ενός κοινού στόχου”.
Ο κ. Ακιντζί
είπε ότι μετά τη διμερή συνάντηση των
ηγετών, θα ακολουθήσει πιθανότατα η
τριμερής, μεταξύ αυτών των δυο συναντήσεων
και σε ημερομηνία που δεν έχει καθορισθεί
θα έρθει στην Κύπρο η Τζέιν Χολ Λουτ,
διευκρινίζοντας ότι δεν έχει καθορισθεί
ημερομηνία επίσκεψης, και μια πενταμερής
“θα πρέπει να πραγματοποιηθεί όχι σε
μια μακρινή ημερομηνία”.
Ερωτηθείς
εάν οι όροι αναφοράς πρέπει να διαμορφωθούν
πριν από την τριμερή συνάντηση με το ΓΓ
του ΟΗΕ, ο κ. Ακιντζί είπε ότι αυτή είναι
η προσδοκία του κ. Γκουτέρες, αλλά δεν
τίθεται θέμα να μην πραγματοποιηθεί η
τριμερής εάν δεν υπάρξει κατάληξη στους
όρους αναφοράς.
Σε ερώτηση
εάν αυτό το θέμα (των όρων αναφοράς) θα
μπορούσε να διευθετηθεί στη συνάντηση
των ηγετών, ο Μουσταφά Ακιντζί απάντησε
ότι κάτι τέτοιο διαφαίνεται δύσκολο,
λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις των δύο
πλευρών σήμερα. “Αλλά ας το συζητήσουμε
να δούμε. Η δική μας θέση στο ζήτημα αυτό
είναι ξεκάθαρη, θέλουμε οι συγκλίσεις
του παρελθόντος να ισχύουν, το είπαμε
ξεκάθαρα και στην κ. Λουτ. Να ισχύει το
κοινό ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου
2014, το πλαίσιο της 30ης Ιουνίου 2017 χωρίς
αλλοιώσεις. Στην τελευταία απόφαση του
ΣΑ του ΟΗΕ, ο ΓΓ και το ΣΑ έχουν ακόμη
μια φορά υπογραμμίσει αυτά τα στοιχεία,
γίνεται αναφορά πιο ξεκάθαρα και στην
πολιτική ισότητα μέσω των παλαιότερων
αποφάσεων (ψηφισμάτων του ΟΗΕ). Πρέπει
ο κ. Αναστασιάδης να μιλήσει πιο ξεκάθαρα
και με λεπτομέρεια γι’ αυτό το θέμα”.
Κληθείς να
σχολιάσει το γεγονός ότι στην επιστολή
Αναστασιάδη προς το ΓΓ του ΟΗΕ υπάρχει
αναφορά στην αποκεντρωμένη ομοσπονδία
ενώ και ο ίδιος (ο κ. Ακιντζί) είχε δηλώσει
στο παρελθόν πως θα μπορούσε να είναι
μια επιλογή, εάν αυτό το μοντέλο λύσης
θα μπορούσε να συζητηθεί σε μια νέα
διαδικασία διαπραγματεύσεων, ο Τ/κ
ηγέτης είπε στο ΚΥΠΕ ότι η τ/κ πλευρά
κατέθετε προτάσεις στο παρελθόν προς
αυτήν την κατεύθυνση, αλλά ήταν η ε/κ
διαπραγματευτική ομάδα που κατέβαλλε
προσπάθεια για συγκέντρωση περισσότερων
εξουσιών στην κεντρική κυβέρνηση.
Εάν τώρα
υπάρχει μια νέα αντίληψη στην ε/κ πλευρά
στο θέμα της αποκέντρωσης των εξουσιών,
να καθίσουμε να δούμε ποιες θα δοθούν
στις συνιστώσες πολιτείες, ανέφερε,
λέγοντας ότι στην τελευταία συνάντηση
με τον Ε/κ ηγέτη, είχαν συζητήσει το
θέμα, αλλά δεν έχει δοθεί από την ε/κ
πλευρά καμία λίστα (για τις αρμοδιότητες).
Ο κ. Ακιντζί
επανέλαβε τη θέση του ότι το ζήτημα
είναι, ακόμα και αν μείνουν λίγες εξουσίες
στην κεντρική κυβέρνηση, πώς θα λαμβάνονται
οι αποφάσεις. Εάν η μια πλευρά λέει ότι
μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις με τη δική
της πλειοψηφία χωρίς να χρειάζεται την
ψήφο της άλλης πλευράς, αυτό δεν είναι
ομοσπονδία, είπε. “Είναι μια αντίληψη
ενός ενιαίου κράτους. Εάν καμία
αρμοδιότητα δεν θα μείνει στην κεντρική
κυβέρνηση, όλες θα πάνε στις συνιστώσες
πολιτείες, αυτό και πάλι δεν είναι
ομοσπονδία, είναι δύο κράτη”.
“Εάν εμείς
δημιουργήσουμε μια διζωνική, δικοινοτική
ομοσπονδιακή δομή, βασισμένη στην
πολιτική ισότητα, όπως προνοούν οι
αποφάσεις του ΣΑ του ΟΗΕ και οι προσπάθειες
που έχουν γίνει μέχρι τώρα, σημαίνει
ότι πρέπει να αποδεχθούμε τον διαμοιρασμό
της εξουσίας και την αποτελεσματική
συμμετοχή και των δύο πλευρών στη λήψη
αποφάσεων. Η ουσία είναι εδώ”.
Εάν, συνέχισε,
ξαναδούμε τα σημεία που έχουμε συμφωνήσει
προς όφελος των δύο πλευρών και πούμε
ότι είναι για το καλό και των δύο πλευρών,
τότε η αποκεντρωμένη ομοσπονδία μπορεί
να συζητηθεί σε ένα επόμενο στάδιο.
Κληθείς να
σχολιάσει ότι στην ε/κ κοινή γνώμη
υπάρχει η εντύπωση ότι είναι ο μόνος
που στηρίζει μια λύση ΔΔΟ επειδή στην
τ/κ πλευρά και από την τουρκική κυβέρνηση
ακούγονται διαφορετικές απόψεις και
εάν αισθάνεται “μοναξιά” σε αυτό
το θέμα, ο Μουσταφά Ακιντζί είπε ότι
κανείς ηγέτης που αισθάνεται ότι είναι
δίπλα στο λαό του, αισθάνεται μετά
μοναξιά. Η δύναμη των ηγετών, ανέφερε,
είναι ο λαός τους.
“Εγώ δεν
αισθάνθηκα ποτέ μόνος γιατί ποτέ δεν
αποκόπηκα από το λαό μου”, είπε,
προσθέτοντας ότι το Κυπριακό αφορά μια
διαδικασία που εμπλέκει όλους, “κυβέρνηση”,
αντιπολίτευση, την κοινωνία των πολιτών,
τις συντεχνίες και τις οργανώσεις και
σίγουρα χρειάζεται ένας διάλογος με
την Τουρκία, όπως και η ε/κ πλευρά πράττει
με την Ελλάδα, όπως είδαμε πρόσφατα.
Μια διαδικασία
προς τη λύση χρειάζεται και τη διαβούλευση
με την Τουρκία, αφού είναι αναγκαία η
στήριξή της, όπως και της Ελλάδας.
Άλλωστε, είπε, στην άτυπη πενταμερή
συνάντηση θα ξεκαθαρίσει ποιος στηρίζει
τι. “Θέλω όμως να υπογραμμίσω ότι οι
Τούρκοι αρμόδιοι, λόγω και των μηνυμάτων
που έρχονται από τους Ε/κ, είπαν ότι
μπορούν να συζητηθούν και διαφορετικά
μοντέλα. Αλλά δεν είπαν, τουλάχιστον το
τελευταίο διάστημα, ότι στο τραπέζι δεν
υπάρχει η ομοσπονδία. Λένε, να δούμε
όλες τις επιλογές και όλες οι επιλογές
να είναι στο τραπέζι”.
Για τον ίδιο,
συνέχισε, το τι είναι επιλογή και τι
μπορεί να γίνει, είναι ξεκάθαρο και
πλέον “ήρθε ο καιρός να υπάρξει ένα
ξεκαθάρισμα. Αυτό θα προσπαθήσουμε να
κάνουμε εμείς ως ηγέτες, πρέπει να το
κάνουμε. Και μετά, στην τριμερή και
τελικά στην πενταμερή, πρέπει να δούμε
εάν υπάρχει ενότητα ή όχι, πριν συζητήσουμε
τις λεπτομέρειες”. Μπορεί να υπάρχουν
διαφορετικές απόψεις και εντός της τ/κ
πλευράς, αλλά εγώ μέχρι σήμερα λέω ότι
μπορεί για κάθε θέμα να μην σκεφτόμαστε
όλοι το ίδιο, το σημαντικό όμως είναι
να υπάρχει ενότητα όσον αφορά το στόχο,
πρόσθεσε.
Ερωτηθείς
πώς είναι οι σχέσεις του με τον Ε/κ ηγέτη
και αν υπάρχει θέμα εμπιστοσύνης μεταξύ
τους, ο κ. Ακιντζί είπε ότι σε προσωπικό
επίπεδο δεν έχουν κανένα πρόβλημα.
“Είναι ένας ηγέτης που εκλέχθηκε δύο
φορές από το λαό του”. Υπάρχει διαφορά
στην πολιτική μας, στις απόψεις μας,
είπε, προσθέτοντας ότι δεν πρέπει κανείς
να ξεχνά ότι οι δύο τους, δύο χρόνια, το
2015 και το 2016, διένυσαν μια μεγάλη απόσταση,
πρόσθεσαν νέες συγκλίσεις. Εγώ προτιμώ
αντί να στέκομαι σε αυτά που μας
απομακρύνουν, να μένω σε αυτά που μας
φέρνουν πιο κοντά, είπε, λέγοντας ότι
θέλει να στείλει μήνυμα στην ε/κ κοινότητα,
ότι αυτή η πορεία δεν ωφελεί κανέναν,
ούτε τους Τ/κ, ούτε τους Ε/κ.
“Γι’ αυτό,
πιστεύω ότι η επόμενη περίοδος πρέπει
να αξιολογηθεί πολύ καλά, αυτό αισθάνομαι
ότι είναι το καθήκον μου και έχοντας
αυτό ως συναίσθηση μιλώ. Μπορεί να είχαμε
αποτελέσματα στο παρελθόν μη επιθυμητά,
αλλά δεν είναι αυτή η μοίρα μας, αρκεί
μαζί με τον κ. Αναστασιάδη να μπορέσουμε
να ενεργήσουμε με το ίδιο πνεύμα, την
ίδια βούληση και την ίδια αποφασιστικότητα.
Είναι αυτό εφικτό; Ναι, είναι. Μπορούμε
να το κάνουμε και πρέπει να το κάνουμε”.
Φυσικό αέριο
Ερωτηθείς
εάν πιστεύει ότι στο θέμα το φυσικού
αερίου μπορεί να υπάρξει μια κοινή ιδέα
στη συνάντηση των δύο ηγετών και κληθείς
να πει, εάν αρχίσει μια νέα διαδικασία
συνομιλιών, το θέμα των υδρογονανθράκων
πώς θα συζητηθεί και από ποιους, ο κ.
Ακιντζί είπε ότι η ε/κ πλευρά αξιολογεί
το θέμα αυτό ως ανεξάρτητο εντελώς από
τις διαπραγματεύσεις, λέει ότι ποτέ δεν
ήταν θέμα διαπραγματεύσεων και ούτε
αποτελεί κεφάλαιο στις διαπραγματεύσεις.
“Αλλά έχει
καταστεί ένα κεφάλαιο της ζωής μας,
αποτελεί ένα από τα σημαντικά θέματα
της επικαιρότητας και έχει μετατραπεί
σε ένα θέμα που εάν το διαμορφώσουμε
σωστά, τότε μπορεί να βοηθήσει στη λύση.
Αλλά εάν χρησιμοποιηθεί λάθος, όπως
σήμερα, μπορεί να τορπιλίσει και τη
λύση”.
“Είναι
λογικό να μην συζητήσουμε ένα τέτοιο
σημαντικό θέμα;”, διερωτήθηκε ο κ.
Ακιντζί, λέγοντας ότι γι’ αυτό το λόγο
ο ίδιος έχει πει επανειλημμένως στον
κ. Αναστασιάδη να το χειριστούν από
κοινού, υπενθυμίζοντας ότι ο ίδιος το
είχε θέσει στην πρώτη τους συνάντηση,
το Μάιο του 2015, πριν ακόμα ξεκινήσουν
οι διαπραγματεύσεις. Υπό τις σημερινές
συνθήκες είμαστε υποχρεωμένοι όμως να
συζητήσουμε το θέμα, είμαστε υποχρεωμένοι
να βρούμε μια διέξοδο, συνέχισε ο Τ/κ
ηγέτης, “προς όφελος και των δύο
κοινοτήτων”.
Προς αυτήν
την κατεύθυνση, είπε, υπέβαλλε την
πρόταση για το φυσικό αέριο, η οποία από
την ε/κ πλευρά αξιολογήθηκε ως “ενάντια
στις συμφωνίες/συγκλίσεις. Γιατί ενάντια;
Το θέμα αυτό θεωρείται αρμοδιότητα της
ομοσπονδιακής κυβέρνησης, εμείς δεν
έχουμε αντίρρηση σε αυτό, δεν το
απορρίπτουμε”.
Αυτή τη
στιγμή, πρόσθεσε, δεν υπάρχει λύση, δεν
υπάρχει ομοσπονδιακή κυβέρνηση, δεν
είναι όμως λογικό να κάνουμε μια κοινή
επιτροπή να δούμε αυτό το θέμα από
κοινού, να κάνουμε έναν προγραμματισμό,
το λιγότερο να συζητήσουμε τα
ποσοστά;διερωτήθηκε. Κάποιοι προβάλουν
λάθος επιχειρήματα, ότι η τ/κ πλευρά
έχει ζητήσει 50-50, είπε ο κ. Ακιντζί,
αναφέροντας ότι δεν έγραψε κάτι τέτοιο
στην πρότασή του. “Είπαμε να συζητήσουμε
ένα λογικό ποσοστό”.
Θεωρεί ότι
η πρόταση απορρίφθηκε νωρίς από την ε/κ
πλευρά και αυτό ήταν λάθος, λέγοντας
ότι μιλώντας ο ίδιος με ξένους διπλωμάτες
του είπαν ότι τη βρήκαν λογική.
Στη συνάντηση
των ηγετών, συνέχισε, θα προσπαθήσει να
εξηγήσει στον κ. Αναστασιάδη ότι στο
θέμα του φυσικού αερίου θα πρέπει να
βρουν μία διέξοδο. “Μπορεί να μην
είναι κεφάλαιο των διαπραγματεύσεων,
αλλά είναι ένα κεφάλαιο της ζωής μας,
της περιοχής μας, αιτία της έντασης”.
Το ιδανικό
είναι να λύνεται κάθε θέμα με διαπραγμάτευση,
με ειρηνικό τρόπο, συνέχισε, αλλά αν μία
πλευρά λέει ότι αυτό το θέμα δεν το
συζητά με την άλλη, “δεν δημιουργώ
επιτροπή, περίμενε μετά τη λύση, που δεν
ξέρουμε πότε θα συμβεί, αλλά εγώ αρχίζω
να στέλνω (αέριο) από την Αφροδίτη στην
Αίγυπτο και τα έσοδα θα αρχίσουν να
έρχονται – έστω και μετά από κάποια
χρόνια – εσύ περίμενε μετά τη λύση, τότε
αυτό δεν ικανοποιεί την τ/κ πλευρά, ούτε
την Τουρκία”.
Τότε αυτό
που θα συμβεί, πρόσθεσε, είναι “εσύ
κάνεις γεώτρηση, θα κάνω και εγώ. Εάν
εσύ κάνεις έρευνες, θα κάνω κι εγώ, εάν
έχω τη δύναμη να το κάνω”.
Η Τουρκία,
συνέχισε, λέει ότι τώρα έχει δύο πλοία
και κάνει έρευνες και στη δική της
υφαλοκρηπίδα και στην περιοχή που
αδειοδοτήθηκε από τους Τ/κ. “Είναι
αυτό το ιδανικό;” διερωτήθηκε. “Όχι,
το ιδανικό είναι η προσέγγιση, η συμφωνία.
Ποιο είναι το στοιχείο για να συμβεί
αυτό; Το να μπορούμε να μιλάμε. Λέμε
λοιπόν, να κάνουμε μια επιτροπή να το
συζητήσουμε το θέμα. Αλλιώς θα συμβαίνει
αυτό που γίνεται”.
Σε παρατήρηση
ότι μεταξύ των Ε/κ υπάρχει μια ανησυχία
εάν όταν μιλάμε για το φυσικό αέριο θα
αναφερόμαστε στο πώς θα επωφεληθούν οι
Κύπριοι ή στην εξίσωση θα μπαίνει η
Τουρκία, ο κ. Ακιντζί είπε ότι εάν Τ/κ
και Ε/κ δημιουργήσουμε μια κοινή επιτροπή
και διευθετήσουμε τα θέματα που μας
αφορούν όπως τα ποσοστά και τη δημιουργία
ενός ταμείου και στο πλαίσιο μιας
ομοσπονδιακής λύσης του Κυπριακού, τότε
μια ομοσπονδιακή Κύπρος θα συζητήσει
με την Τουρκία την οριοθέτηση.
Σε παρατήρηση
ότι το θέμα του ποσοστού αποτέλεσε
σύγκλιση μεταξύ των Χριστόφια και Ταλάτ,
ο Μουσταφά Ακιντζί είπε ότι σύγκλιση
υπήρχε μόνο στο ότι το ζήτημα θα αποτελούσε
αρμοδιότητα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.
Από πλευράς
της, συνέχισε, η Τουρκία λέει ότι είναι
η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή και
θεωρεί ότι η πολιτική της Ελλάδας και
των Ε/κ είναι να την “φυλακίσουν”
στα παράλιά της, εάν δεχθεί ότι όλα τα
ελληνικά νησιά έχουν δικές τους ΑΟΖ. Η
διέξοδος σε αυτό είναι να συζητήσετε,
αναζητώντας μια λογική συμφωνία,
πρόσθεσε. Εάν αυτό δεν γίνει, συνέχισε,
μπορείτε να πάτε σε διεθνή δικαστήρια
να το λύσετε. Αλλά σήμερα, είπε, λόγω της
μη λύσης του Κυπριακού, αυτό δεν μπορεί
να γίνει, γιατί οι πλευρές δεν αναγνωρίζουν
η μία την άλλη. “Εάν το Κυπριακό
επιλυθεί, σίγουρα το θέμα (της οριοθέτησης)
θα συζητηθεί μεταξύ της Κύπρου και της
Τουρκίας, θα χρειασθεί να το λύσουν και
η Τουρκία με την Ελλάδα και έτσι θα λυθεί
το θέμα σε ολόκληρη την περιοχή”.
Η λογική
λέει, συνέχισε, ότι υπάρχουν βήματα που
μπορούν να γίνουν για την καλυτέρευση
των σχέσεων Ε/κ – Τ/κ, με την Τουρκία και
μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας κι αυτό
περιέχει αρχικά την λύση του Κυπριακού
που θα συμβάλει στην ειρήνη στην περιοχή.
Ο κ. Ακιντζί
είπε ότι λόγω του ότι οι σχέσεις της
Τουρκίας με χώρες της περιοχής, αλλά
και τους Ε/κ δεν είναι καλές, αναπτύσσονται
προγράμματα “εκτός λογικής”, με
μεγάλο κόστος, όπως ο EastMed. “Σκεφτείτε
τώρα σε ένα κλίμα ειρήνης ότι μπορούν
να αναπτυχθούν πιο πρακτικά, γρήγορα
και σύντομα εναλλακτικά έργα, για τα
οποία το μοναδικό εμπόδιο είναι το
πολιτικό αδιέξοδο. Όταν λύσουμε τα
πολιτικά άλυτα ζητήματα θα επωφεληθούν
όλοι και θα πάρουν το μερίδιό τους. Το
πιο σημαντικό όμως, θα συμβάλει στην
ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή.
Γι’ αυτό πρέπει να κοιτάμε τη μεγάλη
εικόνα, να μην εγκλωβιζόμαστε στο μικρό
μας νησί”.
Σε ερώτηση
εάν μια συμφωνία για το φυσικό αέριο
είναι προϋπόθεση για να ξεκινήσει μια
νέα διαδικασία συνομιλιών, ο Τ/κ ηγέτης
απάντησε ότι “σε μια τέτοια συνέντευξη
δεν θέλω να θέτω προϋποθέσεις, αλλά
υπάρχει η εξής πραγματικότητα: Να
ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις, αλλά
από τη μια η ε/κ πλευρά θα κάνει γεωτρήσεις
με τις εταιρείες που έχει αδειοδοτήσει
και από την άλλη να κάνουν γεωτρήσεις
τα πλοία της η Τουρκία, και να υπάρχει
αυτή η μεγάλη ασυμφωνία. Αυτή η ασυμφωνία
θα συνεχιστεί, πολεμικά πλοία θα κάνουν
κύκλους γύρω από τις πλατφόρμες και
εσείς, σαν να μην συμβαίνει τίποτα, θα
διαπραγματεύεστε. Αυτό δεν είναι κάτι
εύκολο. Γι’ αυτό πρέπει να βρούμε διέξοδο
στο θέμα του φυσικού αερίου. Γι’ αυτό
και εγώ αυτήν ακριβώς την εποχή, υπέβαλα
την παλιά πρόταση, επικαιροποιώντας
την για μια κοινή επιτροπή. Δηλαδή, ακόμα
και αν εμείς δεν λέμε για ‘προϋποθέσεις’,
το πολιτικό κλίμα που επικρατεί θα μας
επιτρέψει να προχωρήσουμε; Προϋποθέσεις
θέτει βασικά η ε/κ πλευρά που λέει ότι
όσο η Τουρκία συνεχίζει της γεωτρήσεις
στην περιοχή, δεν μπορούν να αρχίσουν
διαπραγματεύσεις”.
Σε παρατήρηση
ότι αυτό έγινε και στο παρελθόν, ο κ.
Ακιντζί είπε ότι όντως συνέβη όταν το
Μπαρμπαρός είχε έρθει στην περιοχή, την
περίοδο του Ντερβίς Έρογλου το 2014, οι
διαπραγματεύσεις είχαν διακοπεί. “Είναι
σωστό, (ήταν) ο κ. Αναστασιάδης, το θυμάμαι.
Παρόμοια θέση εκφράζει και τώρα. Όμως
η πραγματικότητα τώρα είναι ότι δεν
υπάρχουν διαπραγματεύσεις για να
διακοπούν. Αλλά το θέτει ως προϋπόθεση
για να αρχίσουν. Στην πραγματικότητα
υπάρχουν μερικές φόρμουλες σε αυτό το
ζήτημα. Είτε θα συμφωνήσουμε να κάνουμε
μια επιτροπή και να τα συζητήσουμε και
μαζί με την λύση (του Κυπριακού) θα
προχωρήσουμε προς κάθε κατεύθυνση και
πώς θα το διαμοιράσουμε (το φυσικό αέριο)
και ίσως θα μπορέσει να γίνει μια
προεργασία για το πώς θα μπορέσει να
διευθετηθεί η οριοθέτηση με την Τουρκία,
ενώ θα διαρκούν αυτές οι διαπραγματεύσεις.
Μπορεί να υπάρξει και προσέγγιση και
στο πλαίσιο των τουρκο-ελληνικών σχέσεων.
Ή εάν αυτή η ιδέα για την επιτροπή
απορρίπτεται, ίσως για να δοθεί μια
ανάσα για διαπραγματεύσεις, θα μπορούσε
να έρθει στην επικαιρότητα ένα μορατόριουμ.
Νομίζω ότι σε αυτό το θέμα ο κ. Ρολάνδης
είχε κάνει μια πρόταση για ένα διάλειμμα
ενός χρόνου. Μπορεί να αξιολογηθεί και
αυτό, εάν δεν υπάρξει σύγκλιση αλλιώς”.
Ο κ. Ακιντζί
είπε ότι η σύσταση μιας επιτροπής θα
δημιουργήσει διαφορετικά δεδομένα,
αρκεί να υπάρχει βούληση και θέληση,
θεωρώντας ότι αυτό είναι που λείπει.
“Δηλαδή, δεν υπάρχει λύση ακόμα,
εντάξει, αλλά πρέπει να μπορέσουμε να
λύσουμε κάποια προβλήματα και χωρίς να
υπάρχει λύση και αυτό να το δείξουμε
στον κόσμο μας, να λένε ότι ναι υπάρχει
ο στόχος της λύσης, αλλά οδεύοντας προς
τα εκεί μπορούν (οι ηγέτες) να λύσουν κι
άλλα προβλήματα που βγαίνουν ενώπιον
τους. Αυτό πρέπει να το πετύχουμε, κι αν
θέλουμε μπορούμε να το κάνουμε”.
Βαρώσια
Στο θέμα των
τελευταίων εξελίξεων γύρω από το Βαρώσι,
ο Μουσταφά Ακιντζί είπε στο ΚΥΠΕ ότι η
θέση του είναι πολύ ξεκάθαρη. Σύμφωνα
με το τι λένε αυτοί που έλαβαν την απόφαση
στην “κυβέρνηση”, θα γίνει ακόμη
μια καταγραφή – ανέφερε ο κ. Ακιντζί –
και είναι νωρίς για να πουν τι θα γίνει
πιο μετά. Έγιναν καταγραφές, θα
επικαιροποιηθούν, αυτό δεν είναι επιζήμιο
για κανένα, συνέχισε ο Τ/κ ηγέτης, ας
γίνει. “Εγώ λέω κάτι ξεκάθαρο, ό,τι κι
αν κάνουμε στα Βαρώσια, πρέπει να είναι
εντός του διεθνούς δικαίου και σύμφωνα
με τα ΗΕ. Δεν πρέπει να γίνει ένα βήμα
που θα μας φέρει αντιμέτωπους με τον
ΟΗΕ. Η τ/κ πλευρά θα αντιμετωπίσει
δυσκολίες”.
Θέλησε, είπε,
να σημειώσει ωστόσο το εξής: η συνέχιση
του υφιστάμενου στάτους κβο αμφισβητείται
και αυτό το δείχνουν διάφορα συμβάντα,
όπως τα όσα ζήσαμε με το φυσικό αέριο,
η ΟΥΝΦΙΚΥΠ, όπου η ανανέωση της θητείας
κάθε έξι μήνες δεν είναι πλέον ρουτίνα
όπως παλιά και μέσω αυτής της ανανέωσης
δίδονται πλέον μηνύματα, λέγοντας ότι
για κάποιες χώρες το θέμα αυτό είναι
πλέον ένας πονοκέφαλος. “Τώρα γίνονται
αυτά τα βήματα στα Βαρώσια. Εκεί είναι
μια νεκρή πόλη για τόσα χρόνια. Πόσο θα
μείνει ακόμα έτσι; Δεν πρέπει να μείνει
έτσι. Το άνοιγμα θα είναι υπό αυτήν τη
διοίκηση (την τ/κ), παρά τις αποφάσεις
του ΟΗΕ;” διερωτάται. “Εγώ ως Τ/κ
ηγέτης θεωρώ ότι οι κινήσεις πρέπει να
γίνουν στο πλαίσιο των ΗΕ και του διεθνούς
δικαίου”.
Σχετικά με
τους ισχυρισμούς για περιουσία του
ΕΒΚΑΦ στα Βαρώσια και ερωτηθείς εάν το
θέμα αυτό δεν λύθηκε με την απόφαση στην
υπόθεση Ξενίδη – Αρέστη και τι θα γίνει
με τις 500 αιτήσεις Ε/κ για την εν λόγω
περιοχή ενώπιον της “επιτροπής
ακίνητης περιουσίας”, ο κ. Ακιντζί
επανέλαβε πως ό,τι γίνει στα Βαρώσια
πρέπει να είναι σύμφωνο με τους κανόνες
του διεθνούς δικαίου. Εάν υπάρχουν
οποιοιδήποτε ισχυρισμοί για δικαιώματα
εκεί, συνέχισε, θα πρέπει να εξετασθεί
και το καθεστώς, οι λόγοι δημιουργίας
της “επιτροπής ακίνητης περιουσίας”
και τα βακούφικα έχουν διεκδικήσεις
δεν πρέπει να περιοριστούν μόνο στις
αποφάσεις των δικών μας “δικαστηρίων”.
“Πρέπει αυτές τις διεκδικήσεις να
τις κατοχυρώσουν και σε διεθνή δικαστήρια.
Τότε θα μπορούμε να βλέπουμε το θέμα
διαφορετικά”.
Ερωτηθείς
γιατί απέρριψε την πρόταση του Προέδρου
Αναστασιάδη για μια κοινή επιτροπή για
τα Βαρώσια, ο Μουσταφά Ακιντζί είπε ότι
τότε δεν την είχαν συζητήσει σε
λεπτομέρεια. “Όπως κι εγώ, και ο κ.
Αναστασιάδης μπορεί να θέσει όποιο θέμα
θέλει (στις 9 Αυγούστου) να το συζητήσουμε
και να φτάσουμε μέχρι ενός σημείου όπου
συμφωνούμε. Υπάρχουν ακόμα πολλά που
μπορούμε να κάνουμε σχετικά με μέτρα
οικοδόμησης εμπιστοσύνης, προς όφελος
του λαού και να διευκολύνουμε την
καθημερινότητα. Στόχος μου δεν είναι
τα σημεία διαφωνίας, αλλά τα σημεία που
μας ενώνουν, να τα συζητήσουμε αυτά τα
μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και να
τα προωθήσουμε”.
Υπενθύμισε
και τη δική του παλιά πρόταση για άνοιγμα
της περιοχής των Βαρωσίων υπό διοίκηση
των ΗΕ έναντι της έναρξης διεθνών πτήσεων
στο Ερτζιάν (σσ: το παράνομο αεροδρόμιο
της Τύμπου) και του λιμανιού της
Αμμοχώστου. Τότε, είπε, δεν είχαν
προχωρήσει σε συζήτηση με τον κ.
Αναστασιάδη, επειδή υπήρξε ο ενθουσιασμός
για μια περιεκτική λύση και η Τουρκία
έβλεπε το θέμα της περίκλειστης πόλης
ως μέρος μιας συνολικής λύσης. Εάν θέλει
αυτό το θέμα να συζητήσουμε, θα το
κάνουμε, όπως και με άλλα, σημείωσε ο κ.
Ακιντζί, θεωρώντας ότι “πρέπει να
προτιμήσουμε θέματα που θα μπορούν
άμεσα να πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο
μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Έχουμε
το υλικό για να πετύχουμε”.
Μήνυμα
Κληθείς να
στείλει ένα μήνυμα προς την ε/κ κοινότητα,
ο Τ/κ ηγέτης είπε ότι θέλει να στείλει
μήνυμα και προς τις δύο κοινότητες:
“Ζούμε σε ένα όμορφο νησί. Μπορεί να
γίνει ένας παράδεισος. Όπως έχω πει και
στο παρελθόν, σε αυτό το νησί βιώσαμε
πολύ πόνο και η τ/κ κοινότητα και η ε/κ
κοινότητα, σε διαφορετικά χρονικά
διαστήματα, με διαφορετικές διαστάσεις,
ωστόσο ήταν πόνος. Πλέον να αφήσουμε το
επώδυνο παρελθόν. Πρέπει να μπορέσουμε
να προχωρήσουμε σε ένα ευτυχισμένο
μέλλον. Πρέπει να το πετύχουμε αυτό. Το
έχουν πετύχει αυτό πολλές κοινότητες
στον κόσμο και δίπλα μας στην Ευρώπη,
μπορούμε κι εμείς, πρέπει να το πετύχουμε
κι εμείς. Εγώ θα εργαστώ προς αυτήν την
κατεύθυνση, θέλω να το γνωρίζει αυτό
και η τ/κ κοινότητα και η ε/κ”.
Μπορούμε,
συνέχισε, να ζήσουμε με ισότητα, ελευθερία,
και ασφάλεια και να αυξήσουμε την
οικονομική μας ευμάρεια. Εξήγησε δε ότι
λέγοντας ισότητα εννοεί ένα σύστημα
όπου η μία κοινότητα, ή η μία συνιστώσα
πολιτεία να μην επιβάλλεται στην άλλη.
Λέγοντας ελευθερία, είπε, αυτό αφορά
όλους και όταν λέει ασφάλεια εννοεί να
δημιουργηθούν τέτοιες συνθήκες ώστε
όχι μόνο η δική του κοινότητα, αλλά και
η άλλη να αισθάνεται ότι είναι ασφαλής.
“Υπάρχουν
οι δρόμοι γι’ αυτό. Αρκεί να δείξουμε
πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα.
Έχουμε το υλικό με όλα όσα πετύχαμε
μέχρι σήμερα, εάν το χρησιμοποιήσουμε
με τον καλύτερο τρόπο, με καλή πρόθεση,
με αποφασιστικότητα, θα μας φέρει σε
ένα αποτέλεσμα. Αλλά εάν δεν μπορούμε
να πάμε εκεί να το πούμε ειλικρινά στις
κοινότητές μας. Δεν χρειάζεται ούτε να
δημιουργούμε αχρείαστες προσδοκίες”.
Καταλήγοντας
ο Τ/κ ηγέτης ζήτησε να παραμείνουμε
συγκρατημένα αισιόδοξοι, να δούμε θετικά
τα γεγονότα, να έχουμε θετική στάση και
να εργαστούμε από κοινού για να είναι
θετικά και τα αποτελέσματα.
Πηγή:
philenews.com

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή