Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Τα παθήματα να μας γίνονται μαθήματα – Η Κύπρος της περιόδου 1963-64 και πικρές αλήθειες

Δημοσιεύτηκε στις

  Νίκος Παπαναστασίου 
Παρόλο που βρισκόμαστε αρκετές δεκαετίες μετά από την κρίσιμη για την Ιστορία του νησιού μας διετία 1963-64, ιστορικοί –με ή χωρίς εισαγωγικά– εξακολουθούν να προβάλλουν όχι αντικειμενικά τα τότε γεγονότα. Κι όμως, οι ζωντανές μαρτυρίες και τα έγγραφα που βγήκαν στο μεταξύ στο φως για την περίοδο αυτή τα φωτίζουν πλήρως και αποκαθιστούν την αλήθεια. Μια αλήθεια πικρή για την πλευρά μας. Και γι’ αυτό ευθύνη φέρουν πολλοί και κυρίως οι πρωταγωνιστές, πολιτικοί και άλλοι.
ΑΝΑΤΡΕΧΟΝΤΑΣ, λοιπόν, στην περίοδο εκείνη, διαπιστώνουμε σοβαρότατα λάθη και παραλείψεις, που πότισαν και μεγάλωσαν το δέντρο του σημερινού μας δράματος. Πιο κάτω θα παραθέσουμε συνοπτικά μεν τα όσα στοιχειοθετούν αυτό το σκηνικό, αλλά επαρκή πιστεύουμε ώστε οι αναγνώστες να ενημερωθούν για περιστατικά, ενέργειες και ημερομηνίες-κλειδιά, για να διαμορφώσουν γνώμη.
Πηγή της διαίρεσης οι Συμφωνίες του 1960
ΟΙ σπόροι για ένα αβέβαιο μέλλον για την Κύπρο τέθηκαν από το 1960, με τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου. Η τουρκική μειονότητα του 18% έγινε «συνέταιρος» στο κυπριακό κράτος μαζί με την ελληνική καταπληκτική πλειοψηφία του 82%, το Σύνταγμα της Ζυρίχης ήταν δοτό και η Κύπρος, από έναν αφέντη απέκτησε τρεις και με δικαίωμα στα εσωτερικά της εάν και όταν νόμιζαν πως τα συμφέροντά τους επηρεάζονταν με τον οποιοδήποτε τρόπο. Όπως έκαμε η Τουρκία το 1974.
ΟΙ Συμφωνίες του 1959 ενείχαν καθαρά το στοιχείο της διαίρεσης, που ήταν μόνιμος στόχος των Τούρκων και εξυπηρετούσε και τα αγγλικά σχέδια. Έτσι, με το που υπογράφτηκαν οι Συμφωνίες με την αχαρακτήριστη υποχωρητική στάση της ελληνικής πλευράς, οι Τουρκοκύπριοι έβαλαν μπροστά το διχοτομικό σχέδιο παρεμβάλλοντας εμπόδια στη λειτουργία του κράτους: Με τα συνεχή βέτο του αντιπροέδρου Κιουτσούκ, τη μη έγκριση φορολογικών νομοσχεδίων στη Βουλή, την επιμονή ύπαρξης χωριστού στρατού και Αστυνομίας, την κατασκευή διαχωριστικού τείχους στη Λευκωσία και την Πάφο κ.λπ., σε συνάρτηση προς τις στρατιωτικές προετοιμασίες στα πλαίσια της «Τουρκικής Οργάνωσης Αντιστάσεως»-ΤΜΤ: Εκπαίδευση Τ/κ φοιτητών στην Τουρκία, έλευση στην Κύπρο αξιωματικών του τουρκικού στρατού ως εκπαιδευτών και μυστικές εισαγωγές πολεμικού υλικού. Οι ενέργειες αυτές έγιναν αντιληπτές από ελληνικής πλευράς, η οποία αντέδρασε με τη δημιουργία 15(1) συνολικά παραστρατιωτικών Οργανώσεων, με κύρια την «Εθνική Οργάνωση Κυπρίων» (ΕΟΚ), γνωστή ως «Ακρίτας», από το ψευδώνυμο του αρχηγού της Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, τότε υπουργού Εσωτερικών. Η ίδρυση της Οργανώσεως έγινε σε πλήρη γνώση και βοήθεια του Προέδρου Μακαρίου, ο οποίος, βλέποντας το δυσλειτουργικό του κράτους, έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιό του για αναθεώρηση του Συντάγματος.
· ΝΑ σημειωθεί ότι, όλες οι Ε/κ Οργανώσεις διαδήλωναν ως κύρια επιδίωξή τους την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Γεγονός επίσης αποτελεί το ότι υπήρξε «Σχέδιο Μακαρίου» για την κατάργηση του Συντάγματος, το οποίο ο τότε Αρχηγός των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων Ιωάννης Πιπιλής ανέλυσε σε «Άκρως απόρρητο» έγγραφό του και το οποίο διελάμβανε τέσσερα στάδια: «α) Την προβολή των αρνητικών σημείων του Συντάγματος, β) την καταγγελία της Συνθήκης Εγγυήσεως, γ) την αυτοδιάθεση και δ) την υποβολή αιτήσεως προς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν εάν δέχεται την Κύπρον να ενωθή μετά του λοιπού ελληνικού κορμού».


Προθέσεις Μακαρίου και αντιδράσεις
Οι προθέσεις του Μακαρίου να τροποποιήσει το Σύνταγμα εκδηλώθηκαν νωρίς το 1963, για τον σκοπό δε αυτό φρόντισε να ενημερώσει την Κυβέρνηση Κ. Καραμανλή στην Ελλάδα. Απάντηση πήρε τον Μάιο της χρονιάς εκείνης από τον υπουργό Εξωτερικών Ευάγγελο Αβέρωφ, ο οποίος όχι μόνο απέρριπτε την εισήγηση Μακαρίου, αλλά με δραματικό τρόπο τον εξόρκιζε να μην προχωρήσει υποδεικνύοντας τους κινδύνους που δημιουργούνταν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Εκμεταλλευόμενος, όμως, την παραίτηση της Κυβέρνησης Καραμανλή τον επόμενο μήνα, ο Μακάριος προχώρησε στην υλοποίηση του σχεδίου του για αλλαγές στο Σύνταγμα, σε συνεννόηση με τον τότε Άγγλο ύπατο αρμοστή στην Κύπρο Σερ Άρθουρ Κλαρκ. Οι Άγγλοι, μάλιστα, ανέλαβαν να βολιδοσκοπήσουν σχετικά και την Τουρκία, από την οποία εισέπραξαν απλώς ένα ηχηρό «όχι».
Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ συνέχιζε και τους επόμενους μήνες να μιλά για την ανάγκη τροποποίησης του Συντάγματος, ενώ από τουρκικής πλευράς καταγράφονταν συνεχείς προβοκατόρικες ενέργειες για υποδαύλιση του μίσους εναντίον των Ελλήνων και δημιουργία πολεμικού κλίματος μεταξύ των δύο κοινοτήτων μέσω ενός λουτρού αίματος. Αυτό επιβεβαιώθηκε και από το απόρρητο τουρκικό έγγραφο που βρέθηκε στο γραφείο του Τούρκου υπουργού Γεωργίας Φαζίλ Πλουμέρ μετά την έναρξη των συγκρούσεων τον Δεκέμβρη. Μεταξύ των τουρκικών δυναμιτιστικών ενεργειών ήταν η τοποθέτηση βόμβας στο Τουρκικό Γραφείο Πληροφοριών στην τουρκική συνοικία Λευκωσίας και στο τέμενος Μπαϊρακτάρη στην Πλατεία του «ΟΧΙ».
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ της ΕΟΚΑ στρατηγός Γ. Γρίβας Διγενής, με δήλωσή του στις 7.12.63, επανέλαβε τη θέση του για τελεία κατάργηση των Συμφωνιών και όχι απλώς τροποποίησή τους. Ταυτόχρονα, προειδοποίησε για τους κινδύνους που δημιουργούνταν «από τας επιδιωκομένας εμβαλωματικάς λύσεις, αι οποίαι είναι εξαιρετικώς επικίνδυνοι».
ΣΤΗΝ Ελλάδα η πολιτική κατάσταση εξακολουθούσε από το καλοκαίρι να είναι ρευστή. Είχαν προκηρυχθεί εκλογές για τις τρεις Νοεμβρίου ’63 και υπηρεσιακός πρωθυπουργός ήταν ο Παναγιώτης Πιπινέλης. Τις εκλογές κέρδισε το κόμμα της Ένωσης Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, όμως η νέα Κυβέρνηση δεν έτυχε ψήφου εμπιστοσύνης στη Βουλή και 45 ημέρες μετά παραιτήθηκε. Ήταν ακριβώς μέσα στις καυτές εκείνες ημέρες που ακολούθησαν την έναρξη της τουρκικής ανταρσίας, με τις ατέλειωτες αιματηρές επιθέσεις των Τούρκων εναντίον των Ελλήνων σε παγκύπρια βάση. Η πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα συνεχίστηκε και μετά όταν προκηρύχθηκαν νέες εκλογές για τον Φεβρουάριο το 1964, τις οποίες κέρδισε πανηγυρικά Ένωση Κέντρου. Στο μεταξύ, ο Κ. Καραμανλής είχε φύγει για το Παρίσι, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο «Τριανταφυλλίδης»!


Άναμμα της θρυαλλίδας για την τραγωδία…
ΣΤΙΣ 30 Νοεμβρίου ’63. Ο Μακάριος υπέβαλε επίσημα προς τους Τουρκοκυπρίους και την Τουρκία τις προτάσεις του για αναθεώρηση 13 θεμελιωδών άρθρων του Συντάγματος. Μεταξύ των τροποποιήσεων ήταν: Η κατάργηση του δικαιώματος αρνησικυρίας του Προέδρου και Αντιπροέδρου της Κ.Δ., των χωριστών πλειοψηφιών για την ψήφιση ορισμένων νόμων από τη Βουλή και της διαίρεσης των Δυνάμεων Ασφαλείας σε Αστυνομία και Χωροφυλακή, η ενοποίηση απονομής της Δικαιοσύνης και η δημιουργία ενιαίων Δήμων.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ της Τουρκίας ήταν απορριπτική. Δόθηκε στις 6.12.63 από τον υπουργό Εξωτερικών Ερκίν, για ν’ ακολουθήσει και τουρκική διακοίνωση ότι απορρίπτεται η πρόταση Μακαρίου, με ταυτόχρονη την προειδοποίηση για στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας. Ο Μακάριος επέστρεψε τη διακοίνωση ως απαράδεκτη, στον Τούρκο πρέσβη στη Λευκωσία Οζκόλ και η Κύπρος έμπαινε σε περίοδο επικίνδυνης αντιπαράθεσης. Η θρυαλλίδα άναψε με το αιματηρό επεισόδιο στην Οδό Ερμού στη Λευκωσία, τα μεσάνυχτα της 21ης Δεκεμβρίου κατά το οποίο σκοτώθηκαν ένας Τούρκος και μια Τουρκάλα ελευθερίων ηθών. Από την επομένη η φωτιά επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Κύπρο, αφού οι Τούρκοι, καλά προετοιμασμένοι και εξοπλισμένοι, μπήκαν με μανία σ’ ένα πρωτοφανές όργιο αίματος κατά των Ελλήνων. Συμφωνία για κατάπαυση του πυρός που έγινε στις 24 Δεκεμβρίου από τους Μακάριο και Κιουτσούκ δεν εφαρμόστηκε, ενώ από πολλές περιοχές πέραν της Λευκωσίας, έρχονταν αναφορές ότι οι συγκρούσεις επεκτείνονταν. Ο Μακάριος επέτρεψε τότε τη διανομή οπλισμού σε Έλληνες μαχητές «για να κρατηθούν οι αμυντικές γραμμές», ενώ η Τουρκία απειλούσε για εισβολή.


Το έπος της Ομορφίτας και των «Μύλων Σεβέρη»
ΣΤΟ μεταξύ, δραματική ήταν η κατάσταση στην περιοχή Ομορφίτας, όπου οι Έλληνες κάτοικοι του μικτού αυτού προαστίου της Λευκωσίας παρέμεναν εγκλωβισμένοι στο έλεος των Τούρκων, οι οποίοι ήσαν τετραπλάσιοί τους σε αριθμό. Για ένα 15θήμερο οι Έλληνες ζούσαν υπό σκιά θανάτου, αφού οι Τούρκοι, πέραν της απειλής με όπλα, τους οδηγούσαν και στον θάνατο λόγω πείνας, αφού από μέρα σε μέρα τα τρόφιμα όλο και λιγόστευαν. Μόνη προστασία τους μια διμοιρία εθελοντών μαχητών με επικεφαλής τον ανθυπολοχαγό του Κυπριακού Στρατού Γιώργο Ολύμπιο, με ελάχιστο οπλισμό και πυρομαχικά.
ΜΕΡΕΣ πριν από την έναρξη των συγκρούσεων στη Λευκωσία, οι Έλληνες κάτοικοι της Ομορφίτας είχαν νεκρούς από τουρκικά πυρά. Με την πάροδο των ημερών η κατάσταση έγινε δραματική, όμως δυνάμεις εθελοντών μαχητών μπόρεσαν την ημέρα των Χριστουγέννων να τους απελευθερώσουν εκπορθώντας τις οχυρωματικές θέσεις των Τούρκων. Επρόκειτο για μεγάλη δύναμη Τούρκων τρομοκρατών εξοπλισμένων με βαριά πολυβόλα, με τα οποία «θέριζαν» κυριολεκτικά την περιοχή. Θύμα τους και μια 13χρονη, η Γιωργούλα Βενιζέλου, η οποία τραυματίστηκε από σφαίρα στον μηρό την ώρα που έπαιρνε τρόφιμα σε φυλάκιο των υπερασπιστών του προαστίου και πέθανε από σηψαιμία λόγω μη έγκαιρης μεταφοράς της στο Νοσοκομείο εξαιτίας του αποκλεισμού.
ΣΤΗΝ Ομορφίτα μεγαλούργησε η ανδρεία, η τόλμη και το θάρρος των Ελλήνων μαχητών, αλλά και η εξυπνάδα τους να χρησιμοποιήσουν φορτηγά με σάκους άμμου, με τα οποία έστηναν στη μέση των δρόμων πρόχειρα φυλάκια, προωθούμενοι έτσι και διαλύοντας τα τουρκικά οχυρά. Στην προσπάθεια αυτή μετείχαν μαχητές υπό τον Νίκο Σαμψών, διμοιρία υπό τον Κορνήλιο Κυριακίδη, αστυνομικοί και παλιοί αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Σελίδες ηρωισμού έγραψε επίσης ομάδα μαχητών υπό τον Νεοπτόλεμο Λεφτή στους «Μύλους του Σεβέρη», μέσα στην τότε τουρκική συνοικία της Λευκωσίας.
Ήταν τόση η ορμή και ο ενθουσιασμός των μαχητών που έδρασαν στην περιοχή Ομορφίτας, Νεάπολης και Τράχωνα, που έφτασαν μέχρι την Πύλη της Κερύνειας και προχωρούσαν προς την κατάληψη ολόκληρης της τουρκικής συνοικίας με προέλαση προς το Κιόνελι.
«Αυτό θα το πετυχαίναμε», δήλωσε στον γράφοντα στέλεχος της εθελοντικής Εθνοφρουράς, «αν το Επιτελείο μου έστελλε πυρομαχικά, όπως του ζητούσα. Αντίθετα, μας καλούσαν να επιστρέψουμε πίσω, αφού στις 29 του Δεκέμβρη υπογράφτηκε συμφωνία για εκεχειρία και τις θέσεις μας θα καταλάμβαναν Άγγλοι στρατιώτες!..»


H αναθεώρηση του Συντάγματος
ΠΡΙΝ προχωρήσει στην προετοιμασία προσχεδίου αναθεώρησης του Συντάγματος, την οποία του ανέθεσε ο Μακάριος, ο Γλαύκος Κληρίδης, Πρόεδρος της Βουλής και στενός συνεργάτης του Κύπριου Προέδρου, θεώρησε αναγκαίο να ζητήσει γνωμάτευση από τον Σερ Φρανκ Σόσκις, διακεκριμένο νομικό, πρώην Γενικό Εισαγγελέα του Ηνωμένου Βασιλείου. Το κρίσιμο ερώτημα, ανάμεσα σε άλλα για τα οποία ζητήθηκε η άποψη του Βρετανού νομικού, ήταν κατά πόσο η Συνθήκη Εγγυήσεως παρείχε το δικαίωμα επέμβασης στην περίπτωση αναθεώρησης άρθρων του Συντάγματος.
Ο ΣΟΣΚΙΣ αποφάνθηκε: «Ναι, αν η αναθεώρηση γίνει χωρίς γενική συμφωνία κι αν διαταράσσει στην ουσία την προστασία που παρέχεται στην τουρκική μειονότητα. Η μη επακριβής, ωστόσο, συμμόρφωση στα άρθρα του συντάγματος δεν δίνει τέτοιο δικαίωμα».
ΥΠΟ το φως της γνωμοδότησης αυτής, ο Κληρίδης εισηγήθηκε στον Μακάριο όπως, αντί να προχωρήσει σε αναθεωρήσεις άρθρων του Συντάγματος, να μην εφαρμόζει τις επίμαχες διατάξεις. «Έβλεπα καθαρά», αναφέρει σχετικά στο βιβλίο του «Η κατάθεσή μου» ο Γλ. Κληρίδης, για τη συνάντηση που είχε με τον Μακάριο αρχές Νοεμβρίου 1963 και όταν πια είχε στα χέρια του τη γνωμοδότηση του Σόσκις, «ότι ο Μακάριος δεν είχε εντυπωσιασθεί. Όταν έπαυσα να μιλώ, είπε πολύ ήρεμα: «Θέλω να ετοιμάσεις ένα προσχέδιο που θα προτείνει συνταγματικές αναθεωρήσεις. Το σύστημα θα παραμείνει προεδρικό. Οι εξουσίες του αντιπροέδρου οι οποίες δημιουργούν εξίσωση προέδρου και αντιπροέδρου, πρέπει να αναθεωρηθούν. Οι χωριστοί δήμοι, οι χωριστές πλειοψηφίες, η αναλογία 70 προς 30 στη δημόσια υπηρεσία και την Αστυνομία και η Ελληνική Κοινοτική Συνέλευση θα καταργηθούν. Θέλω να έχω αυτό το προσχέδιο μέσα στις επόμενες λίγες μέρες. Θέλω να το δείξω στον Σερ Άρθουε Κλαρκ, για να δω τις βρετανικές αντιδράσεις…»
ΟΙ βρετανικές αντιδράσεις ήταν, ως γνωστόν, πολύ θετικές. Ο Κλαρκ, μάλιστα, τότε ύπατος αρμοστής του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κύπρο, επέστρεψε στον Μακάριο το σημείωμά του με δικές του χειρόγραφες παρατηρήσεις. Να σημειωθεί ότι, τις προθέσεις του για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ο Μακάριος κατέστησε γνωστές και στην κυβέρνηση των ΗΠΑ μέσω του κάλεσε τον Αμερικάνο πρεσβευτή στη Λευκωσία Γουίλκινς, στον οποίο επέδωσε και σχετικό υπόμνημα. Όμως, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέφυγε να δώσει οποιαδήποτε απάντηση.

Προβοκάτσια η ανατίναξη του ανδριάντα Μ. Δράκου
Στις 3 Δεκεμβρίου 1963, η Κύπρος συγκλονίστηκε από την είδηση για βόμβα στον ανδριάντα του ήρωα της ΕΟΚΑ Μάρκου Δράκου, στον κυκλικό κόμβο κοντά στην Πύλη Πάφου. Η εγκληματική αυτή ενέργεια δεν ήταν, δυστυχώς, έργο Τούρκων ή ξένων, αλλά Ελλήνων που ανήκαν στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Επρόκειτο για καθαρή προβοκάτσια, που αποσκοπούσε στο να παρακινηθεί η Ελληνική Κυβέρνηση να αποστείλει όπλα στην Κύπρο ενόψει της αναμενόμενης τουρκανταρσίας, «αφού οι Τούρκοι ανατινάζουν μέχρι και μνημεία ηρώων μας»!.. Όση «λογική» κι αν έχει το επιχείρημα αυτό από μέρους εκείνων που το σχεδίασαν, αλλά και από εκείνους που το εκτέλεσαν. Πιο κατω, τρεις σημαντικές μαρτυρίες-ντοκουμέντα για την προβοκάτσια:
1. Εθελοντής μαχητής, που ανήκε στο τάγμα του ήρωα της τουρκικής εισβολής Τάσου Μάρκου, αποκάλυψε στον γράφοντα ότι: Τη νύχτα που έγινε η έκρηξη, έκανε με πολλούς άλλους εκπαίδευση στην τότε Παιδαγωγική Ακαδημία. Κάποια στιγμή, πρόσθεσε, κλήθηκε στο τηλέφωνο παριστάμενος αξιωματικός της Αστυνομίας, ο οποίος, επιστρέφοντας σε λίγο, τους ανήγγειλε πως «πρέπει να είμαστε έτοιμοι γιατί ο Τούρκοι ανατίναξαν το άγαλμα του Μάρκου Δράκου». Φίλος του μάρτυρα που απουσίαζε την ώρα εκείνη από την εκπαίδευση και ήρθε αργότερα, αποκάλυψε σ’ αυτόν ότι ο ίδιος είχε τοποθετήσει τη βόμβα μετά από υπόδειξη συγκεκριμένου παράγοντα. «Μου είπε μάλιστα», πρόσθεσε, «και τον λόγο για τον οποίο έβαλαν τη βόμβα: Η Ελληνική Κυβέρνηση υποσχέθηκε να μας στείλει βοήθεια, αλλά καθυστερούσε και βάλαμε τη βόμβα για να δείξουμε στην Ελλάδα ότι “ορίστε κύριοι, οι Τούρκοι μάς βάζουν βόμβες!” Ήταν, δηλαδή, ενέργεια για να εκβιάσουμε την Ελληνική Κυβέρνηση. Να σημειωθεί, κατέληξε, ότι εκείνες τις μέρες είχαμε παραλάβει από την Ελλάδα φορτίο με ημιαυτόματα τυφέκια Μ1, πάνω στα οποία κάναμε εκπαίδευση».
2. Πρόσφυγας από την Αμμόχωστο μου αποκάλυψε πως, προς το τέλος Νοεμβρίου 1963 κλήθηκε με επιστολή από τον υπεύθυνο των ομάδων εθελοντών στις οποίες ανήκε, να επισκεφθεί συγκεκριμένο πρόσωπο στη Λευκωσία «για να παραλάβω μιαν βόμβα για να ανατινάξουμε το άγαλμα του Μάρκου Δράκου. Όμως η βόμβα δεν ήταν έτοιμη και επέστρεψα άπρακτος. Σε μερικές μέρες ο ανδριάντας ανατινάχθηκε…»
3. Αξιωματικός του Κυπριακού Στρατού το 1963 και αργότερα του «Εφεδρικού Σώματος» έγραψε πριν μερικά χρόνια επώνυμα σε εφημερίδα ότι: Ήταν παρών όταν σημαίνων κυβερνητικό στέλεχος, το οποίο κατονόμασε, έδινε τις οδηγίες για την τοποθέτηση της βόμβας».
ΤΗΝ έκρηξη στον Μάρκο Δράκο καταδίκασε με δήλωσή του ο υπουργός Εσωτερικών Πολύκαρπος Γιωρκάτζης, ο οποίος κάλεσε τον λαό «να παραμείνει ήρεμος ενώπιον της απολιτίστου αυτής πράξεως». Εξ άλλου, η «Ένωση Αγωνιστών Λευκωσίας» τόνιζε σε ανακοίνωσή της ότι, «η βόμβα που μόλυνε το άγαλμα του αγωνιστού Μάρκου Δράκου αποτελεί βάρβαρον πρόκλησιν της τουρκικής μειονότητος».
Η ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ, βέβαια, με την έκρηξη στον ανδριάντα του ήρωα Δράκου, δεν μειώνει καθόλου το όργιο αίματος των Τούρκων εναντίον των Ελλήνων Κυπρίων κατά την τουρκανταρσία, ούτε «δένει» με την ανοησία «εκάμαμεν τζ’ εμείς». Περισσότερο, όμως, δεν εξομοιώνεται με τις θηριωδίες των Τούρκων – Τουρκοκυπρίων και εισβολέων –κατά το 1974. Θηριωδίες που, ακόμα και η βρετανική εφημερίδα «Sun» χαρακτήρισε σε ολοσέλιδο τίτλο της «Barbarians» (Βαρβαρότητες).


Η προβοκάτσια με την «αναίμακτη μπανιέρα»
ΣΕ αντιδιαστολή προς την έκρηξη στον Μ. Δράκο, να θυμίσουμε και την τουρκική προβοκάτσια με τη «Μπανιέρα της Ομορφίτας». Την ενέργεια αξιωματικού της ΤΟΡΔΥΚ, ο οποίος παραφρόνησε και σκότωσε τη γυναίκα και τα τρία παιδιά του στα πρώτα στάδια της τουρκικής ανταρσίας. Το γεγονός επισυνέβη σε σπίτι στο οποίο δεν έφθασαν ποτέ οι ελληνικές δυνάμεις που απελευθέρωσαν την Ομορφίτα τα Χριστούγεννα του 1963! Κι όμως οι Τούρκοι απέδωσαν το έγκλημα στους Έλληνες και μέχρι τώρα το παρουσιάζουν σε μουσείο σαν βαρβρότητα της δικής μας πλευράς.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ «για την μπανιέρα» προήλθε από τουρκικές πηγές. Σε άρθρα του το 2015 ο εκδότης της εφημερίδας «Αφρίκα» Σενέρ Λεβέντ αναφέρεται σε «αναίμακτη μπανιέρα της Ομορφίτας», αφού, όπως επισημαίνει, έξω από αυτήν φαίνονται πολλά αίματα, αλλά το εσωτερικό της είναι τελείως καθαρό! Όπως αποκαλύπτει, το όλο σκηνικό έστησε «ο εκ Τουρκίας δημοσιογράφος Ομέρ Σαμλί Τζοσάρ, ο οποίος ήταν ειδικός σε θέματα Κυπριακού και βρισκόταν τότε στην Κύπρο ως ανταποκριτής της εφημερίδας «Μιλιέτ», αλλά εργαζόταν πιο πολύ ως αξιωματικός των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών παρά ως δημοσιογράφος».
Για το μεγάλο ψέμα στην περίπτωση αυτή, «φωνάζει» και το ότι τα παιδιά φαίνονται μέσα στην μπανιέρα σε διαφορετικές στάσεις, ενώ άλλο ψέμα, ότι «τα παιδιά πυροβολήθηκαν στο κεφάλι και τα μυαλά τους πετάχτηκαν στους γύρω τοίχους», καταρρίπτεται από δηλώσεις του ίδιου του πατέρα αξιωματικού Ιλκάν, που ήρθε στην Κύπρο το 2003, λέγοντας ότι έπλυνε ο ίδιος τις σορούς των παιδιών του και ότι κανένα από αυτά δεν είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι»!
 Φιλελεύθερος

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις12 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή