Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Τεχνητή Νοημοσύνη: Ηθικά ζητήματα, προβληματισμοί και κίνδυνοι

Δημοσιεύτηκε στις

Πέρασαν κάτι
παραπάνω από 20 χρόνια από τότε που μπήκε
στις ζωές μας η Kasperky και είναι γεγονός
πως το brand έχει φτάσει να θεωρείται
συνώνυμο της ασφάλειας για τη διαδικτυακή
ζωή εκατομμυρίων χρηστών σε όλο τον
κόσμο. Οι περισσότεροι, ωστόσο, δεν
γνωρίζουν ή δεν έτυχε να ακούσουν ποτέ
ότι η εταιρεία δραστηριοποιείται σε
πολλούς διαφορετικούς τομείς της
τεχνολογίας και χρησιμοποιεί την
τεχνογνωσία της για να προλάβει κινδύνους
που ενδεχομένως θα προκύψουν στο μέλλον.

Σε μια προσπάθεια
να επικοινωνήσει τις ανησυχίες, τους
προβληματισμούς και τις έρευνες της
για τις σύγχρονες και μελλοντικές
τεχνολογίες, η εταιρεία διοργάνωσε πριν
από μερικές ημέρες το συνέδριο Kaspersky
Next που πραγματοποιήθηκε στη Λισαβόνα,
όπου και είχαμε την τιμή να παρακολουθήσουμε
από κοντά. Στο πλαίσιο του συνεδρίου
είναι αλήθεια ότι αφήσαμε στην άκρη
σχεδόν οποιοδήποτε τελικό προϊόν
προέρχεται από την Kaspersky και ουσιαστικά
έγινε μια μεγάλη και πολύ ενδιαφέρουσα
συζήτηση, με αντικρουόμενες πολλές
φορές απόψεις, για τα ζητήματα που
αφορούν την Τεχνητή Νοημοσύνη, τη
Ρομποτική, την Ηθική και την Ισότητα
γενικότερα στον χώρο της Τεχνολογίας.
Τεχνητή
Νοημοσύνη – Ισχυρή και Ασθενής
Η έναρξη του
συνεδρίου ήταν μάλλον μη αναμενόμενη
για τους περισσότερους από εμάς.
Προβλήθηκε ένα video με τον ιδρυτή της
εταιρείας, κ. Eugene Kaspersky, ο οποίος φρόντισε
με μιας να ξεκαθαρίσει την κατάσταση
σε ό,τι αφορά τον όρο “Τεχνητή Νοημοσύνη”
που χρησιμοποιείται ασύστολα και με
κάθε ευκαιρία σήμερα. Χωρίς πολλά πολλά,
ο κ. Kaspersky ήταν κατηγορηματικός:
Όποιος μιλά για
πραγματική Τεχνητή Νοημοσύνη σήμερα,
λέει μ@λ%κ&Ες
Λιγάκι ωμός,
αλλά όπως τεκμηριώσαν στη συνέχεια οι
ομιλητές του συνεδρίου, αυτή είναι η
πραγματικότητα σήμερα. Δεν υπάρχει
Τεχνητή Νοημοσύνη υπό την έννοια που
τη φανταζόμαστε ή που βλέπουμε στις
ταινίες. Αυτή την εποχή το μόνο που
έχουμε είναι αλγόριθμοι που εκπαιδεύονται
από τις πληροφορίες που τους δίνουμε
εμείς, άρα μιλάμε κυρίως για Μηχανική
Μάθηση (Machine Learning). Αυτή ονομάζεται
“Ασθενής Τεχνητή Νοημοσύνη”.
Σε ό,τι αφορά
την “Ισχυρή Τεχνητή Νοημοσύνη”, οι
Αμερικανοί πιστεύουν ότι χρειάζονται
τουλάχιστον 70 χρόνια μέχρι να φτάσουμε
σε αυτό το επίπεδο, ενώ οι Κινέζοι περίπου
35 χρόνια. Αν βγάλουμε το μέσο όρο,
βρισκόμαστε καμιά 50αρια χρόνια (το
λιγότερο) μακριά από κάτι που θα μπορεί
να θεωρηθεί πραγματική Τεχνητή Νοημοσύνη.
Χοντρικά, μπορούμε
να πούμε ότι η Ισχυρή Τεχνητή Νοημοσύνη
θα είναι ένα σύστημα που θα αναγνωρίζει
εξωτερικά αντικείμενα, θα γνωρίζει την
ύπαρξη του και θα έχει αυτογνωσία, ενώ
θα μπορεί να εφαρμόσει την ευφυΐα του
για την επίλυση οποιουδήποτε προβλήματος.
Από την άλλη, η Ασθενής Τεχνητή Νοημοσύνη
προορίζεται για την επίλυση συγκεκριμένων
προβλημάτων, ανάλογα με την εκπαίδευση
που έχει λάβει από τους ανθρώπους.
Αντιλαμβάνεστε
ότι η Ισχυρής Τεχνητή Νοημοσύνη είναι
όντως κάτι πολύ μακρινό με βάση τα
σημερινά δεδομένα. Παρόλα αυτά, ο κ.
Alexey Malanov (ειδικός στον τομέα του malware)
αναφέρθηκε σε ορισμένους κινδύνους και
ηθικά ζητήματα που μπορεί να προκύψουν
στο μέλλον.
Θα ήταν ηθικό
να πονέσεις την Ισχυρή Τεχνητή Νοημοσύνη
εάν γνωρίζεις ότι μπορεί να νιώσει πόνο;
Να την αφήσεις μόνη της, εάν γνωρίζεις
ότι μπορεί να νιώσει μοναξιά; Να της
φέρεσαι άσχημα ή σαν σκλάβο; Στον
αντίλογο, όμως, ένα τόσο ευφυές και
αυτόνομο σύστημα θα μπορούσε να ξεγελάσει
τον άνθρωπο ή ακόμη και να τον υποδουλώσει.
Έχουμε δει και τις δύο πλευρές του
νομίσματος στις ταινίες, αλλά θα το
αφήσουμε στην άκρη αφού είναι ένα αρκετά
μακρινό σενάριο και στην πραγματικότητα
κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πως θα
εξελιχθεί και πως να προστατευτούμε
από κάτι τέτοιο.
Ασθενής Τεχνητή
Νοημοσύνη (Μηχανική Μάθηση) – Προκαταλήψεις
και Ισότητα
Αφήνουμε στη
άκρη τα μακρινά σενάρια, για να περάσουμε
στο σήμερα, τι κάνουμε με την τρόπον
τινά Τεχνητή Νοημοσύνη που έχουμε στα
χέρια μας αυτήν την εποχή. Για να μη
μπερδευόμαστε στο κείμενο, θα την
αναφέρουμε ως Μηχανική Μάθηση στο εξής.
Στην πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία της κ.
Kriti Sharma, αλλά και στα panels που στήθηκαν
κατά τη διάρκεια του διημέρου, αναλύθηκε
η τεράστια σημασία που έχει η εκπαίδευση
των αλγορίθμων Μηχανικής Μάθησης. Η
γενική ιδέα είναι ότι μπορείς πολύ
εύκολα να δημιουργήσεις ένα προκατειλημμένο
σύστημα ανάλογα με τα δεδομένα που θα
χρησιμοποιήσεις για την εκπαίδευση
του. Όπου προκατάληψη βάλτε ό,τι περνά
από το μυαλό σας, από ρατσισμό και
ομοφοβία μέχρι ψυχοπάθεια.
Η κ. Sharma παρουσίασε
παραδείγματα για την αντιμετώπιση της
γυναίκας στον χώρο της Τεχνολογίας,
όπως αυτό που κάλεσε το κοινό να ψάξει
στη μηχανή αναζήτησης της Google τον όρο
“CEO”. Ο αλγόριθμος της Google εμφάνισε ως
επί το πλείστον κοστουμαρισμένους
λευκούς άνδρες. Είναι αλήθεια ότι οι
μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας έχουν
αρχίσει να διορθώνουν αυτά τα προβλήματα,
αλλά αυτή είναι και μια απόδειξη πως
ένας αλγόριθμος που εκπαιδεύτηκε με
συγκεκριμένο τρόπο, θα παρουσιάζει και
συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Αν αφήσουμε στην
άκρη το δέντρο και κοιτάξουμε το δάσος,
η Μηχανική Μάθηση είναι αυτή που πλέον
παίρνει πολλές αποφάσεις καθημερινά
για εμάς, ανεξάρτητα αν το αντιλαμβανόμαστε
ή όχι. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τη ροή
ειδήσεων που εμφανίζεται στο Google News, το
News Feed στο Facebook ή ακόμη και τις προτάσεις
για ταινίες σε υπηρεσίες όπως το Netflix.
Όλα αυτά είναι για την ώρα “αθώα”, αλλά
σταδιακά διαμορφώνουν (ίσως και
υποσυνείδητα) τη γνώμη και τις επιθυμίες
του χρήστη.
Ένα άλλο σημαντικό
σημείο που στάθηκε η κ. Sharma είναι αυτό
της χρήσης γυναικείων ονομάτων και
φωνών στους ψηφιακούς βοηθούς (π.χ. Siri,
Alexa, Google Assistant, Cortana). Με αυτήν την de facto,
μέχρι πριν από μερικούς μήνες, επιλογή
των εταιρειών, διατηρείται η εικόνα ότι
η θέση της γυναίκας είναι να δέχεται
και να εκτελεί εντολές. Στο συγκεκριμένο
κομμάτι υπήρξε αντιπαράθεση, μιας και
ήδη έχει αλλάξει η κατάσταση με επιλογές
αντρικών ή ουδέτερων φωνών, ενώ οι
έρευνες έχουν δείξει ότι μια γυναικεία
φωνή είναι πάντοτε πιο ευχάριστη για
την ψυχολογία του χρήστη, ανεξάρτητα
από το φύλο του. Θα δώσουμε δίκιο, όμως,
στην κ. Sharma για το γεγονός ότι οι χρήστες
μιλούν απότομα ή αγενέστατα και απαιτούν
από τον ψηφιακό βοηθό την άμεση εξυπηρέτηση
του αιτήματός του, μια συμπεριφορά που
συνηθίζεται πολύ εύκολα και μπορεί να
μεταφερθεί στην πορεία στην πραγματική
κοινωνική ζωή τους.
Τι μπορεί να
γίνει για να διορθωθεί αυτή η κατάσταση;
Το αναφέραμε
και προηγουμένως ότι έχει αρχίσει να
αλλάζει η κατάσταση από τις μεγαλύτερες
εταιρείες του χώρου. Από την πλευρά της,
η κ. Sharma τόνισε στη συνέντευξη που είχαμε
μαζί της, την ανάγκη να τεθούν κανόνες
που θα αφορούν την εκπαίδευση της
Μηχανικής Μάθησης και τη σημασία να
συμμετέχουν σε αυτόν τον τομέα άνθρωποι
διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων,
πολιτισμών, πεποιθήσεων, θρησκειών
κλπ., έτσι ώστε να δημιουργούνται μη
προκατειλημμένα εργαλεία όσο το δυνατόν
πιο κοινής αποδοχής για την επίλυση
συγκεκριμένων προβλημάτων.
Ασθενής Τεχνητή
Νοημοσύνη (Μηχανική Μάθηση) – Προβλήματα,
Ηθική και Κίνδυνοι
Ήδη θα έχετε
καταλάβει ότι ένα από τα μεγαλύτερα
προβλήματα της Μηχανικής Μάθησης είναι
η προκατάληψη. Αν μέχρι σήμερα θεωρούσαμε
ότι ορισμένα συστήματα αναπτύχθηκαν
έτσι λόγω άγνοιας, όσο περνά ο καιρός
γινόμαστε πιο καχύποπτοι για τις
σκοπιμότητες που μπορεί να κρύβονται
πίσω από οποιονδήποτε αλγόριθμο που
θεωρητικά μας εξυπηρετεί. Πρόκειται,
λοιπόν, για μια συζήτηση που εμπλέκει
την παράμετρο του προβλήματος, του
ενδεχόμενου κινδύνου και φυσικά της
ηθικής.
Για παράδειγμα,
ένα σύστημα Μηχανικής Μάθησης που
χρησιμοποιείται στον χώρο της Υγείας,
δεν είναι καθόλου απίθανο να έχει
εκπαιδευτεί με τέτοιον τρόπο ώστε να
βγάζει διαγνώσεις και να προτείνει
μεθόδους θεραπείας με απώτερο στόχο το
κέρδος και όχι την πραγματική παροχή
λύσης για τα προβλήματα των ασθενών. Αν
θέλετε και ένα πιο “χαλαρό” παράδειγμα,
ας μιλήσουμε για τον αλγόριθμο που σας
προτείνει ταινίες σε κάποια πλατφόρμα
streaming. Είναι πολύ εύκολο με τον καιρό να
επηρεάσει τα γούστα σας και να δημιουργήσει
μια τάση για περιεχόμενο που ενδεχομένως
θα αποφέρει περισσότερα κέρδη στους
δημιουργούς (π.χ. ταινίες με υπερήρωες).
Προσέξτε, αυτό δεν σημαίνει ότι θα
αλλάξουν τα γούστα σας από τη μια στιγμή
στην άλλη, ωστόσο, είναι μια μίνι πλύση
εγκεφάλου αν βομβαρδίζεσαι κάθε φορά
με ένα συγκεκριμένο είδος. Σε βάθος
χρόνου επηρεάζεται η κρίση, ειδικά όταν
απευθύνεται σε μεγάλες μάζες χρηστών.
Όλα εξαρτώνται
από τα δεδομένα που θα εκπαιδεύσουν το
σύστημα και σε αυτό το σημείο είναι η
κατάλληλη στιγμή να σημειώσουμε ότι
δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα
“κακός” αυτός που δημιουργεί και
εκπαιδεύει το σύστημα. Όπως ανέλυσε ο
κ. Malanov στην παρουσίαση του, η Μηχανική
Μάθηση κινδυνεύει από δύο παράγοντες:
μπορεί να δηλητηριαστεί και μπορεί να
χακαριστεί.
Για το θέμα της
“δηλητηριάσης” τα πράγματα είναι
ξεκάθαρα και ουσιαστικά αφορά την
μόλυνση της βάσης δεδομένων που εκπαιδεύει
το σύστημα Μηχανικής Μάθησης με ό,τι
αυτό συνεπάγεται για τα αποτελέσματα
που θα δίνει. Το κομμάτι του hacking είναι
σαφέστατα πιο επικίνδυνο, καθώς ο
επίδοξος hacker μπορεί να εκμεταλλευτεί
πλήρως το σύστημα για δικό του όφελος.
Χαρακτηριστικό
παράδειγμα “δηλητηρίασης” ήταν αυτό
με τον αλγόριθμο της Microsoft, η οποία είχε
τη φαεινή ιδέα να αφήσει ανοικτό το
chatbot Tay στο Twitter με την αφέλεια ότι οι
χρήστες θα το ανατροφοτούσαν με θετικό
περιεχόμενο. Στόχος της εταιρείας ήταν
να εκπαιδευτεί έτσι ώστε να πραγματοποιεί
ευχάριστες συζητήσεις και να απαντά
πιο φυσικά. Μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες,
το Tay είχε μετατραπεί σε εργαλείο
ναζιστικής προπαγάνδας και φυσικά
αποσύρθηκε…
Από την άλλη,
για το θέμα του hacking ήταν πολύ ενδιαφέρον
το παράδειγμα με τα αυτοοδηγούμενα
οχήματα, όπου πολύ μικρές αλλαγές
μεταβάλλουν την ικανότητα τους στην
αναγνώριση των αντικειμένων και του
περιβάλλοντος χώρου, άρα αυξάνεται
σημαντικά ο κίνδυνος για τους επιβάτες,
τους πεζούς και τους υπόλοιπους οδηγούς.
Αντιλαμβάνεστε πόσο επικίνδυνη θα είναι
η κατάσταση στο μέλλον εάν κάποιος
χακάρει π.χ. το σύστημα της Waymo.
Στη συνέντευξη
μας με τον κ. Malanov συζητήσαμε για τους
τρόπους καταπολέμησης αυτών των κινδύνων.
Στο ζήτημα της “δηλητηρίασης” ήταν
ξεκάθαρος πως μπορεί να γίνει πολύ
εύκολα κλείνοντας το mode εκμάθησης του
αλγορίθμου. Αυτό σημαίνει ότι η εκπαίδευση
του θα πρέπει να γίνεται σε κλειστό
περιβάλλον και έπειτα να λανσάρεται
στο κοινό με απενεργοποιημένο το learning
mode. Στο ζήτημα του hacking, παραδέχτηκε ότι
δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος ότι
δεν θα χακαριστεί ένα σύστημα, αλλά
μπορούμε τουλάχιστον να ελαχιστοποιήσουμε
όσο γίνεται τις επιπτώσεις ενός πιθανού
χακαρίσματος.
Ενδιαφέρουσα
ήταν και η απάντηση του κ. Malanov στην
ερώτηση μας για το πως μπορείς να
καταλάβεις εάν ένα σύστημα Μηχανικής
Μάθησης είναι κακόβουλο ή προκατειλημμένο.
Η ειλικρινής απάντηση του ήταν ότι όντως
δεν μπορείς να το γνωρίζεις, αλλά ακόμη
και αν το ξέρεις δεν υπάρχει τρόπος να
διορθωθεί εάν δεν γίνει επανεκπαίδευση
από την αρχή. Στη περίπτωση που
προσπαθήσουμε να του δώσουμε περισσότερα
δεδομένα για να επεξεργαστεί με σκοπό
να δώσει πιο σωστά αποτελέσματα, υπάρχει
πάντοτε ο κίνδυνος να “υπερεκπαιδευτεί”
και να χάσει την ικανότητα διαχείρισης
των δεδομένων. Αυτό σημαίνει πως μπορεί
οι απαντήσεις να μην είναι κακόβουλες
ή προκατειλλημένες, αλλά απλά λανθασμένες
ή απρόβλεπτες.
Για να συνοψίσουμε
τα όσα έχουμε αναφέρει μέχρι στιγμής
για την Τεχνητή Νοημοσύνη (Μηχανική
Μάθηση) και βάζοντας στην εξίσωση όσα
συζητήθηκαν στα panels μεταξύ των ομιλητών
και με τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων,
το μεγάλο δίλημμα είναι το εξής: Θα
πρέπει αυτά τα συστήματα να παίρνουν
αποφάσεις ή να μας βοηθούν να πάρουμε
εμείς την καλύτερη δυνατή απόφαση;
Οι έρευνες έχουν
δείξει πως οι αποφάσεις που μπορεί να
πάρει ένα τέτοιο σύστημα είναι πολλές
φορές λανθασμένες ή/και κακοπροαίρετες
για τους λόγους που αναλύσαμε νωρίτερα.
Ακόμη και αν λυθεί το ζήτημα της σωστής
εκπαίδευσης, θα πρέπει να εκμηδενιστεί
ο κίνδυνος δηλητηριασμού ή χακαρίσματος.
Όπως κάθε άλλη τεχνολογία, έτσι και αυτή
μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν εργαλείο
που διευκολύνει τρομακτικά τις ζωές
των ανθρώπων σε πολλούς τομείς, αλλά με
τον ίδιο τρόπο μπορεί να μετατραπεί σε
όπλο για κακόβουλους σκοπούς. Επομένως,
αντί να δημιουργείται η ψύχωση για την
ανάπτυξη συστημάτων που παίρνουν
αποφάσεις, θα είναι καλύτερο να επενδύσουμε
στη Μηχανική Μάθηση με σκοπό να κατανοήσει
περισσότερο τον χρήστη για να του παρέχει
καλύτερες προτάσεις.
Σαν προέκταση
αυτής της συζήτησης και φέρνοντας στο
προσκήνιο και την Ισχυρή Τεχνητή
Νοημοσύνη, είναι ίσως η πρώτη φορά που
η Ανθρωπότητα ασχολείται τόσο πολύ και
σε βάθος με τις επιπτώσεις που θα μπορούσε
να έχει μια νέα τεχνολογία, παρά το
γεγονός ότι βρισκόμαστε αρκετά χρόνια
μακριά από την πραγματική υλοποίηση
της. Μάλιστα, κλείνοντας τη συζήτηση
μας με τον κ. Malanov τον ρωτήσαμε εάν θα
είναι εφικτό να βάλουμε έναν διακόπτη
ασφαλείας ακόμη και στην Ισχυρή Τεχνητή
Νοημοσύνη, για να αποφύγουμε τα σενάρια
“υποδούλωσης” των ανθρώπων. Η απάντηση
του ήταν καταφατική και στάθηκε ξανά
στη σημασία της σωστής εκπαίδευσης,
κάτι που στην περίπτωση της Ισχυρής
Τεχνητής Νοημοσύνης μεταφράζεται στο
να της δώσουμε το κίνητρο να αυτοεκπαιδευτεί.
Αυτό δεν μπορεί να συμβεί εάν με κάποιον
τρόπο δεν καταφέρουμε να της δώσουμε
την ικανότητα να νιώθει πόνο για να
αναγκαστεί να μάθει, αν και ελλοχεύει
ο κίνδυνος ο πόνος να οδηγήσει σε θυμό
για αυτόν που τον προκαλεί…Είπαμε,
μακρινά σενάρια αλλά αναλύονται ήδη
από τους ειδικούς.
Social Robotics
Αφού μιλήσαμε
αρκετά για την Τεχνητή Νοημοσύνη (Ισχυρή
και Ασθενή), στο επόμενο σκέλος του
συνεδρίου Kaspersky NEXT έγινε σύνδεση με τη
Ρομποτική, τους τρόπους αλληλεπίδρασης
με τους ανθρώπους και τους κινδύνους
που μπορούν να προκύψουν και σε αυτόν
τον τομέα.
Τον λόγο πήρε ο
κ. Tony Balpaeme, καθηγητής Ρομποτικής στο
Πανεπιστήμιο της Γάνδης, για να εξηγήσει
τις προκλήσεις στις σχέσεις μεταξύ των
κοινωνικών (social) ρομπότ και των ανθρώπων.
Καταρχάς, να διευκρινήσουμε ότι ένα
κοινωνικό ρομπότ (social robot) είναι ουσιαστικά
ένα σύστημα Ασθενούς Τεχνητής Νοημοσύνης
που διαθέτει φυσική παρουσία (δεν είναι
δηλαδή ένα σύστημα τύπου Google Assistant ή
Siri) και αλληλεπιδρά με ανθρώπους ή/και
άλλα ρομπότ. Αυτή τη στιγμή, τα ρομπότ
τοποθετούνται κάπου ανάμεσα στους
ανθρώπους και τα κατοικίδια, με την
ανάπτυξη τους να βασίζεται στο hardware και
την Ασθενή Τεχνητή Νοημοσύνη, και η
μεγάλη πρόκληση είναι να βρεθεί μια
χρυσή τομή μεταξύ αυτών των δύο και της
ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Από τις έρευνες
και τα πειράματα που πραγματοποίησε η
ομάδα του, εξήγαγαν πολύ ενδιαφέροντα
συμπεράσματα. Ο κόσμος έχει την τάση να
εμπιστεύεται τα ρομπότ περισσότερο από
τους ανθρώπους, ενώ ειδικά τα παιδιά
μπορούν να επηρεαστούν από αυτά και να
συμφωνήσουν σε μια λανθασμένη απόφαση
τους, κάτι που δεν συμβαίνει στους
ενηλίκους. Ξεκινώντας από το θέμα της
εμπιστοσύνης, είναι χαρακτηριστικό το
παράδειγμα με τα ρομπότ συντροφιάς στα
οποία πολλοί κάτοχοι αποκαλύπτουν
ευαίσθητες προσωπικές πληροφορίες
επειδή πιστεύουν πως είναι κλειστά
συστήματα, αλλά και το παράδειγμα με το
ρομπότ – delivery στο οποίο δίνουν πρόσβαση
για να εισέλθει σε έναν όροφο μιας
εταιρείας όπου κανονικά απαιτείται
ειδική άδεια. Μπορεί να φαίνονται “αθώες”
καταστάσεις, αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε
πως τα ρομπότ είναι συνδεδεμένα συστήματα
και το λειτουργικό σύστημα τους (ROS)
είναι εύκολος στόχος για επιθέσεις
πολλών ειδών και μορφών, από υποκλοπή
πληροφοριών μέχρι πλήρη έλεγχο του
ρομπότ για πρόκληση φυσικών καταστροφών
σε βιομηχανικούς χώρους.
Αναγνωρίζοντας,
πάντως, ότι οι καιροί έχουν αλλάξει και
πως ένα απλό λογισμικό ασφαλείας δεν
μπορεί να σε προστατεύσει από όλους
τους κινδύνους, οι ερευνητές ετοιμάζουν
νέα έκδοση του ROS που θα έχει πρόσβαση
σε σύγχρονες βιβλιοθήκες και τεχνολογίες
για να διορθώσει πολλά ζητήματα ασφαλείας
των social robots.
Honeypots – OpSec –
Deepfakes
Η κουβέντα
συνεχίστηκε με μια μίνι ανάλυση του
τοπίου των απειλών που αφορούν τις
συσκευές IoT, με τους κ.κ. Marco Preuss και Dan
Demeter, να αναφέρουν ότι μέχρι το 2020 θα
υπάρχουν τουλάχιστον 5 δισεκατομμύρια
συσκευές IoT συνδεδεμένες στο Internet και
εκτεθειμένες σε πολλών ειδών κινδύνους.
Η λύση που
προτείνουν είναι τα Honeypots, τα οποία
γενικά μιλώντας θα μπορούσαμε να
χαρακτηρίσουμε ως “παγίδες” που τραβούν
επάνω τους τις επιθέσεις για να τις
μελετήσουν και να προχωρήσουν στη
συνέχεια σε διορθώση των κενών ασφαλείας.
Αυτά τα Honeypots είναι απλωμένα σε παγκόσμιο
επίπεδο και στόχος είναι να πολλαπλασιαστούν
σε συνεργασία με παρόχους τηλεπικοινωνιών,
αλλά και με απλούς χρήστες.
Στη συνέχεια,
οι δύο ομιλητές μας παρουσίασαν τρόπους
για να προστατευόμαστε ψηφιακά όταν
ταξιδεύουμε!
Μην αφήνεις ποτέ
τις ηλεκτρονικές συσκευές σου στο
ξενοδοχείο
Παίρνε μαζί σου
μόνο τις πραγματικά απαραίτητες συσκευές
στα ταξίδια σου
Αγόρασε RFID
blocker για τις πιστωτικές κάρτες σου
Μην εμπιστεύεσαι
άγνωστα καλώδια επειδή κάποιος π.χ.
μπορεί να θέλει να φορτίσει το κινητό
του στο laptop σου
Όταν διαμένεις
για 2-3 ημέρες μην ζητάς καθαρίστρια και
βάλε το Do Not Disturb. Πραγματικά δεν υπάρχει
λόγος και προστατεύεσαι νόμιμα από την
είσοδο προσωπικού στο δωμάτιο σου.
Γενικά είναι
πανεύκολη η παραβίαση των κλειδαριών
στα ξενοδοχεία, ειδικά σε αυτά με RF
cards.
Έλεγξε αν ο
καθρέπτης είναι απλός ή διπλός!
Ο λευκός θόρυβος
μπορεί να σε προστατεύσει από κοριούς
Τσέκαρε με την
κάμερα του smartphone αν υπάρχουν κάμερες.
Τα περισσότερα σύγχρονα smartphones βλέπουν
την υπέρυθρη ακτινοβολία
Καλύψε τη webcam
με ταινία
Για το θέμα των
Deepfakes μίλησε ο κ. David Jacoby, Security Evangelist της
Kaspersky. Σε περίπτωση που δεν θυμάστε, τα
deepfakes είναι αυτά τα πολύ αληθοφανή
ψεύτικα ηχητικά μηνύματα ή videos όπου
χρησιμοποιείται η φωνή ή το πρόσωπο
κάποιου (συνήθως) διάσημου. Μέχρι στιγμής
η τεχνολογία αυτή χρησιμοποιείται
κυρίως στο πορνό, αλλά έχουν καταγραφεί
και πιο σοβαρά περιστατικά όπως αυτό
της τηλεφωνικής εξαπάτησης ενός CEO που
προχώρησε στην κατάθεση $243.000.
Ο κ. Jacoby σημείωσε
ότι όσο βελτιώνεται η τεχνολογία, τόσο
θα μεγαλώνει η αληθοφάνεια τους και θα
γίνεται δυσκολότερο να καταλάβουμε αν
πρόκειται για ψεύτικο video ή ηχητικό
μήνυμα. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε
εκθετική αύξηση των phishing scams, στην
εξάπλωση πολύ επικίνδυνων fake news και
προφανώς στην παράκαμψη βιομετρικών
συστημάτων αναγνώρισης προσώπου.
Δυστυχώς, είναι πολύ εύκολο και θα
γίνεται ακόμη πιο εύκολο για τον καθένα
να χρησιμοποιήσει αυτήν την τεχνολογία,
με αποτέλεσμα στο μέλλον να φτάσουμε
στο σημείο να μην ξέρουμε τι να πιστέψουμε.
Μια κάποια λύση
θα ήταν η σωστή ενημέρωση, η εκπαίδευση
και η εφαρμογή σωστών διαδικασιών
προστασίας από άπατες (ειδικά σε εταιρείες
και μεγάλους οργανισμούς), αλλά ενδεχομένως
να κριθεί αναγκαία η ανάπτυξη κάποιας
νέας τεχνολογίας που θα αναγνωρίζει αν
κάτι είναι deepfake ή όχι.
Επίλογος
Πολλά και
ενδιαφέροντα τα θέματα που συζητήθηκαν
στο Kaspersky NEXT 2019, με πολύ θετικό το γεγονός
ότι άνοιξε ο διάλογος για τεχνολογίες
που ακούγονται μεν μακρινές, ωστόσο,
επηρεάζουν ήδη την καθημερινότητα μας.
Αυτό που κρατάμε περισσότερο είναι η
ανάγκη να μπουν κανόνες στην ανάπτυξη
της Τεχνητής Νοημοσύνης (Μηχανικής
Μάθησης) με γνώμονα το γενικό καλό και
σεβασμό στη διαφορετικότητα. Κίνδυνοι
υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντοτε, αλλά
είναι μια χρυσή ευκαιρία να γίνει σωστά
η δουλειά τώρα που βρισκόμαστε στην
αρχή.
Από αυτή τη σωστή
εκπαίδευση θα κριθεί εάν μπορούμε να
εμπιστευτούμε στο μέλλον ολοένα και
πιο εξελιγμένα συστήματα για χρήση τους
στους χώρους της Βιομηχανίας, της Υγείας
και της Εκπαίδευσης.

ΠΗΓΗ:  techgear.gr

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO24 λεπτά πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός1 ώρα πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή