Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Γιατί τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά – Η πρώτη κριτική του Ύμνου εις την Ελευθερία από τον Σπυρίδωνα Τρικούπη

Δημοσιεύτηκε στις

21 Οκτωβρίου 1825: Δημοσιεύεται για πρώτη φορά στη «Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος» κριτική του ποιήματος του Διονυσίου Σολωμού «Ύμνος εις την Ελευθερία», από τον Σπυρίδωνα Τρικούπη.

Ποίημα
του Διονυσίου Σολωμού (1798-1857), οι δύο
πρώτες στροφές του οποίου σε μουσική
του Νικολάου Μάντζαρου (1795-1872), αποτελούν
τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας (1865) και της
Κύπρου (1966).
Ο
Ύμνος εις την Ελευθερία γράφτηκε από
τον 25χρονο Σολωμό στη Ζάκυνθο, πρώτα
στα ιταλικά και εν συνεχεία στα ελληνικά,
τον Μάιο του 1823, σε μία περίοδο ιδιαίτερης
έξαρσης της Ελληνικής Επανάστασης. «…Δε
θέλω να περάσει κανενός από το μυαλό
πως την ώρα που νικούν οι δικοί μας στο
Μαραθώνα, εγώ κάθομαι και τραγουδώ για
ένα βοσκόπουλο…» (Ο θάνατος του βοσκού),
έγραφε στον φίλο του Γεώργιο Δε Ρώσση
την ίδια εποχή.
Το
ποίημα του Σολωμού αποτελείται από 158
τετράστιχες στροφές. Το μέτρο είναι
τροχαϊκό με εναλλαγές επτασύλλαβων και
οκτασύλλαβων στίχων. Σύμφωνα με το
περιεχόμενό του μπορεί να χωρισθεί στα
εξής μέρη:
Προοίμιο
(στρ. 1-34). Ο ποιητής παρουσιάζει τη θεά
ελευθερία, θυμίζει τα περασμένα μαρτύρια
του Ελληνισμού, την εξέγερση των σκλάβων,
τη χαρά του Ελληνισμού, την έχθρα των
Ευρωπαίων ηγεμόνων και την περιφρονητική
αδιαφορία των Ελλήνων για τα φιλότουρκα
αισθήματά τους.
Η
περιγραφή της Μάχης της Τριπολιτσάς
(στρ. 35-74).
Η μάχη
της Κορίνθου και η καταστροφή του Δράμαλη
στα Δερβενάκια (στρ. 75-87).
Η
πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου στα
1822 και ο πνιγμός των Τούρκων στον ποταμό
Αχελώο (στρ. 88-122).
Τα
πολεμικά κατορθώματα στη θάλασσα, η
πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας
κοντά στην Τένεδο και ο απαγχονισμός
του Γρηγορίου Ε’. (στρ. 123-138).
Επίλογος
(στρ. 139-158). Ο ποιητής συμβουλεύει τους
αγωνιστές να απαλλαγούν από τη διχόνοια
και προτρέπει τους δυνατούς της Ευρώπης
να αφήσουν την Ελλάδα να ελευθερωθεί
(Γιάννης Ν. Παππάς: «Για να γνωρίσουμε
το Σολωμό», εκδ. Μεταίχμιο).
Η φήμη
του ποιήματος ξεπέρασε γρήγορα τα στενά
όρια της Ζακύνθου. Το 1824 μεταφράστηκε
μέρος του στα αγγλικά και ολόκληρο στα
γαλλικά. Στον επαναστατημένο ελληνικό
χώρο δημοσιεύτηκε τον ίδιο χρόνο στο
Μεσολόγγι, στην εφημερίδα «Ελληνικά
Χρονικά» του Ιάκωβου Μάγερ. Θα ακολουθήσουν
και άλλες δημοσιεύσεις τον επόμενο
χρόνο, ενώ στις 21 Οκτωβρίου του 1825 θα
δημοσιευθεί και η πρώτη κριτική του
ποιήματος από τον Σπυρίδωνα Τρικούπη
στη Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος, που
εκδιδόταν στο Ναύπλιο.
Μεταξύ
1828 και 1830, ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν
μελοποιήθηκε από τον κερκυραίο μουσουργό
Νικόλαο Μάντζαρο για τετράφωνη ανδρική
χορωδία και ακουγόταν με ενθουσιασμό
σε εθνικές εορτές στα Επτάνησα. Τον
Δεκέμβριο του 1844 ο Μάντζαρος παρουσίασε
μια νέα μελοποίηση του ποιήματος και
την υπέβαλε στον βασιλιά Όθωνα, με την
ελπίδα να γίνει το «εθνικό άσμα» της
χώρας. Μέχρι τότε ο Εθνικός Ύμνος της
Ελλάδας ήταν ο Βαυαρικός (η γνωστή
μελωδία του Χάιντν, που σήμερα είναι ο
εθνικός ύμνος της Γερμανίας και της
Αυστρίας). Το έργο έγινε δεκτό μόνο ως
σύνθεση και βραβεύτηκε με τον Αργυρό
Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος.
Το
1865, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην
Κέρκυρα, ο Βασιλιάς Γεώργιος Α’ άκουσε
την εκδοχή της σύνθεσης του Μάντζαρου
για ορχήστρα πνευστών από την μπάντα
της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας
και του έκανε εντύπωση. Ακολούθησε το
Βασιλικό Διάταγμα της 4ης Αυγούστου
1865, που το χαρακτήρισε «επίσημον εθνικόν
άσμα» και εντελλόταν η εκτέλεσή του
«κατά πάσας τας ναυτικάς παρατάξεις
του Βασιλικού Ναυτικού». Επίσης,
ενημερώθηκαν οι ξένοι πρέσβεις, ώστε
να ανακρούεται και από τα ξένα πλοία
στις περιπτώσεις απόδοσης τιμών προς
τον Βασιλιά της Ελλάδος ή την Ελληνική
Σημαία. Από τότε ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν
του Διονυσίου Σολωμού, μελοποιημένος
από τον Νικόλαο Μάντζαρο, θεωρείται ως
εθνικός ύμνος της Ελλάδας. Από τις 18
Νοεμβρίου 1966 με την απόφαση 6133 του
υπουργικού συμβουλίου καθιερώθηκε και
ως εθνικός ύμνος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Σε
γνωρίζω από την κόψη
Του
σπαθιού την τρομερή,
Σε
γνωρίζω από την όψη
Που
με βία μετρά τη γη.
Απ’
τα κόκαλα βγαλμένη
Των
Ελλήνων τα ιερά,
Και
σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε,
ω χαίρε, Ελευθεριά!
Εκεί
μέσα εκατοικούσες
Πικραμένη,
εντροπαλή,
Κι
ένα στόμα ακαρτερούσες,
Έλα
πάλι, να σου πη.
Άργειε
νά ‘λθη εκείνη η μέρα,
Και
ήταν όλα σιωπηλά,
Γιατί
τά ‘σκιαζε η φοβέρα
Και
τα πλάκωνε η σκλαβιά.
Δυστυχής!
Παρηγορία
Μόνη
σου έμενε να λες
Περασμένα
μεγαλεία
Και
διηγώντας τα να κλαις.
Και
ακαρτέρει, και ακαρτέρει
Φιλελεύθερη
λαλιά,
Ένα
εκτύπαε τ’ άλλο χέρι
Από
την απελπισιά.
Κι
έλεες: πότε, α! πότε βγάνω
Το
κεφάλι από τς ερμιές;
Κι
αποκρίνοντο από πάνω
Κλάψες,
άλυσες, φωνές.
Τότε
εσήκωνες το βλέμμα
Μες
στα κλάιματα θολό,
Και
εις το ρούχο σου έσταζ’ αίμα,
Πλήθος
αίμα Ελληνικό.
Με τα
ρούχα αιματωμένα
Ξέρω
ότι έβγαινες κρυφά
Να
γυρεύης εις τα ξένα
Άλλα
χέρια δυνατά.
Μοναχή
το δρόμο επήρες,
Εξανάλθες
μοναχή
Δεν
είν’ εύκολες οι θύρες,
Εάν
η χρεία τες κουρταλή.
Άλλος
σου έκλαψε εις τα στήθια,
Αλλ’
ανάσασιν καμιά
Άλλος
σου έταξε βοήθεια
Και
σε γέλασε φρικτά.
Άλλοι,
οϊμέ! στη συμφορά σου
Οπού
εχαίροντο πολύ,
Σύρε
νάβρης τα παιδιά σου,
Σύρε
ελέγαν οι σκληροί.
Φεύγει
οπίσω το ποδάρι
Και
ολοκλήγορο πατεί
Ή την
πέτρα ή το χορτάρι
Που
τη δόξα σου ενθυμεί.
Ταπεινότατη
σου γέρνει
Η
τρισάθλια κεφαλή,
Σαν
πτωχού που θυροδέρνει
Κι’
είναι βάρος του η ζωή.
Ναι
αλλά τώρα αντιπαλεύει
Κάθε
τέκνο σου με ορμή,
Που
ακατάπαυστα γυρεύει
Ή τη
νίκη ή τη θανή.
Απ’
τα κόκαλα βγαλμένη
Των
Ελλήνων τα ιερά,
Και
σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε,
ω χαίρε, Ελευθεριά!
Μόλις
είδε την ορμή σου
Ο
ουρανός, που για τς εχθρούς
Εις
τη γη τη μητρική σου
Έτρεφ’
άνθια και καρπούς.
Εγαλήνευσε
και εχύθη
Καταχθόνια
μία βοή,
Και
του Ρήγα σου απεκρίθη
Πολεμόκραχτη
η φωνή.
Όλοι
οι τόποι σου σ’εκράξαν
Χαιρετώντας
σε θερμά,
Και
τα στόματα εφωνάξαν
Όσα
αισθάνετο η καρδιά.
Εφωνάξανε
ως τ’ αστέρια
Του
Ιονίου και τα νησιά,
Και
εσηκώσανε τα χέρια
Για
να δείξουνε χαρά.
Μ’
όλον πού ‘ναι αλυσωμένο
Το
καθένα τεχνικά,
Και
εις το μέτωπο γραμμένο
Έχει:
Ψ ε ύ τ ρ α Ε λ ε υ θ ε ρ ι ά.
Γκαρδιακά
χαροποιήθη
Και
του Βάσιγκτον η γη,
Και
τα σίδερα ενθυμήθη
Που
την έδεναν και αυτή.
Απ’
τον πύργο του φωνάζει,
Σα να
λέη σε χαιρετώ,
Και
τη χήτη του τινάζει
Το
Λεοντάρι το Ισπανό.
Ελαφιάσθη
της Αγγλίας
Το
θηρίο, και σέρνει ευθύς
Κατά
τ’ άκρα της Ρουσίας
Τα
μουγκρίσματα της οργής.
Εις
το κίνημά του δείχνει
Πως
τα μέλη είν’ δυνατά
Και
στου Αιγαίου το κύμα ρίχνει
Μια
σπιθόβολη ματιά.
Σε
ξανοίγει από τα νέφη
Και
το μάτι του Αετού,
Που
φτερά και νύχια θρέφει
Με τα
σπλάχνα του Ιταλού.
Και
σ’ εσέ καταγυρμένος,
Γιατί
πάντα σε μισεί,
Έκρωζ’
έκρωζε ο σκασμένος,
Να σε
βλάψη, αν ημπορή.
Aλλο
εσύ δεν συλλογιέσαι
Πάρεξ
που θα πρωτοπάς
Δεν
μιλείς και δεν κουνιέσαι
Στες
βρισιές οπού αγρικάς.
Σαν
τον βράχον οπού αφήνει
Κάθε
ακάθαρτο νερό
Εις
τα πόδια του να χύνη
Ευκολόσβηστον
αφρό.
Οπού
αφήνει ανεμοζάλη
Και
χαλάζι και βροχή
Να
του δέρνουν τη μεγάλη,
Την
αιώνιαν κορυφή.
Δυστυχιά
του, ω δυστυχιά του,
Οποιανού
θέλει βρεθή
Στο
μαχαίρι σου αποκάτου
Και
σ’ εκείνο αντισταθή.
Το
θηρίο π’ ανανογιέται,
Πως
του λείπουν τα μικρά,
Περιορίζεται,
πετιέται,
Αίμα
ανθρώπινο διψά.
Τρέχει,
τρέχει όλα τα δάση,
Τα
λαγκάδια, τα βουνά,
Κι
όπου φθάση, όπου περάση,
Φρίκη,
θάνατος, ερμιά.
Ερμιά,
θάνατος και φρίκη
Όπου
επέρασες κι εσύ
Ξίφος
έξω από τη θήκη
Πλέον
ανδρείαν σου προξενεί.
Ιδού
εμπρός σου ο τοίχος στέκει
Της
αθλίας Τριπολιτσάς
Τώρα
τρόμου αστροπελέκι
Να
της ρίψης πιθυμάς.
Μεγαλόψυχο
το μάτι
Δείχνει,
πάντα οπώς νικεί,
Και
ας είν’ άρματα γεμάτη
Και
πολέμιαν χλαλοή.
Σου
προβαίνουνε και τρίζουν
Για
να ιδής πως είν’ πολλά
Δεν
ακούς που φοβερίζουν
Aνδρες
μύριοι και παιδιά;
Λίγα
μάτια, λίγα στόματα
Θα
σας μείνουνε ανοιχτά
Για
να κλαύσετε τα σώματα
Που
θε νάβρη η συμφορά.
Κατεβαίνουνε,
και ανάφτει
Του
πολέμου αναλαμπή.
Το
τουφέκι ανάβει, αστράφτει,
Λάμπει,
κόφτει το σπαθί.
Γιατί
η μάχη εστάθη ολίγη;
Λίγα
τα αίματα γιατί;
Τον
εχθρό θωρώ να φύγη
Και
στο κάστρο ν’ ανεβή.
Μέτρα…
είν’ άπειροι οι φευγάτοι,
Οπού
φεύγοντας δειλιούν
Τα
λαβώματα στην πλάτη
Δέχοντ’,
ώστε ν’ ανεβούν.
Εκεί
μέσα ακαρτερείτε
Την
αφεύγατη φθορά
Να,
σας φθάνει, αποκριθήτε
Στις
νυκτός τη σκοτεινιά.
Αποκρίνονται,
και η μάχη
Έτσι
αρχίζει, οπού μακριά
Από
ράχη εκεί σε ράχη
Αντιβούιζε
φοβερά.
Ακούω
κούφια τα τουφέκια,
Ακούω
σμίξιμο σπαθιών,
Ακούω
ξύλα, ακούω πελέκια,
Ακούω
τρίξιμο δοντιών.
Α! Τι
νύκτα ήταν εκείνη
Που
την τρέμει ο λογισμός;
Άλλος
ύπνος δεν εγίνη
Πάρεξ
θάνατου πικρός.
Της
σκηνής η ώρα, ο τόπος,
Οι
κραυγές, η ταραχή,
Ο
σκληρόψυχος ο τρόπος
Του
πολέμου, και οι καπνοί.
Και
οι βροντές, και το σκοτάδι,
Οπού
αντίσκοφτε η φωτιά,
Επαράσταιναν
τον άδη
Που
ακαρτέρειε τα σκυλιά.
Τ’
ακαρτέρειε. – Εφαίνοντ’ ίσκιοι
Αναρίθμητοι
γυμνοί,
Κόρες,
γέροντες, νεανίσκοι,
Βρέφη
ακόμη εις το βυζί.
Όλη
μαύρη μυρμηγικάζει,
Μαύρη
η εντάφια συντροφιά,
Σαν
το ρούχο οπού σκεπάζει
Τα
κρεβάτια τα στερνά.
Τόσοι,
τόσοι ανταμωμένοι
Επετιούντο
από τη γη,
Όσοι
είν’ άδικα σφαγμένοι
Από
τούρκικην οργή.
Τόσα
πέφτουνε τα θέρι-
σμένα
αστάχια εις τους αγρούς
Σχεδόν
όλα εκειά τα μέρη
Εσκεπάζοντο
απ’ αυτούς.
Θαμποφέγει
κανέν’ άστρο,
Και
αναδεύοντο μαζί,
Αναβαίνοντας
το κάστρο
Με
νεκρώσιμη σιωπή.
Έτσι
χάμου εις την πεδιάδα,
Μες
στο δάσος το πυκνό,
Όταν
στέλνη μίαν αχνάδα
Μισοφέγγαρο
χλωμό.
Εάν
οι άνεμοι μες στ’ άδεια
Τα
κλαδιά μουγκοφυσούν,
Σειούνται,
σειούνται τα μαυράδια,
Οπού
οι κλώνοι αντικτυπούν.
Με τα
μάτια τους γυρεύουν
Όπου
είν’ αίματα πηχτά,
Και
μες στ’ αίματα χορεύουν
Με
βρυχίσματα βραχνά,
Και
χορεύοντας μανίζουν
Εις
τους Έλληνας κοντά,
Και
τα στήθια τους εγγίζουν
Με τα
χέρια τα ψυχρά.
Εκειό
το έγγισμα πηγαίνει
Βαθιά
μες στα σωθικά,
Όθεν
όλη η λύπη βγαίνει,
Και
άκρα αισθάνονται ασπλαχνιά.
Τότε
αυξαίνει του πολέμου
Ο
χορός τρομακτικά,
Σαν
το σκόρπισμα του ανέμου
Στου
πελάου τη μοναξιά.
Κτυπούν
όλοι απάνου κάτου
Κάθε
κτύπημα που εβγή
Είναι
κτύπημα θανάτου,
Χωρίς
να δευτερωθή.
Κάθε
σώμα ιδρώνει, ρέει
Λες
και εκείθεν η ψυχή
Απ’
το μίσος που την καίει
Πολεμάει
να πεταχθή.
Της
καρδίας κτυπίες βροντάνε
Μες
στα στήθια τους αργά,
Και
τα χέρια οπού χουμάνε
Περισσότερο
είν’ γοργά.
Ουρανός
γι’ αυτούς δεν είναι,
Ουδέ
πέλαγο, ουδέ γη
Γι’
αυτούς όλους το παν είναι
Μαζωμένο
αντάμα εκεί.
Τόση
η μάνητα και η ζάλη,
Που
στοχάζεσαι, μη πως
Από
μία μεριά και απ’ άλλη
Δεν
μείνη ένας ζωντανός.
Κοίτα
χέρια απελπισμένα
Πώς
θερίζουνε ζωές!
Χάμου
πέφτουνε κομμένα
Χέρια,
πόδια, κεφαλές,
Και
παλάσκες και σπαθία
Με
ολοσκόρπιστα μυαλά,
Και
με ολόσχιστα κρανία
Σωθικά
λαχταριστά.
Προσοχή
καμία δεν κάνει
Κανείς,
όχι εις τη σφαγή
Πάνε
πάντα εμπρός. Ω! Φθάνει,
Φθάνει,
έως πότε οι σκοτωμοί;
Ποίος
αφήνει εκεί τον τόπο,
Πάρεξ
όταν ξαπλωθή;
Δεν
αισθάνονται τον κόπο
Και
λες κι είναι εις την αρχή.
Ολιγόστευαν
οι σκύλοι,
Και
Α λ λ ά εφώναζαν, Αλλά
Και
των Χριστιανών τα χείλη
Φ ω τ
ι ά εφώναζαν, φ ω τα ι ά.
Λεονταρόψυχα
εκτυπιούντο,
Πάντα
εφώναζαν φ ω τ ι ά,
Και
οι μιαροί κατασκορπιούντο,
Πάντα
σκούζοντας Α λ λ ά.
Παντού
φόβος και τρομάρα
Και
φωνές και στεναγμοί
Παντού
κλάψα, παντού αντάρα,
Και
παντού ξεψυχισμοί.
Ήταν
τόσοι! Πλέον το βόλι
Εις
τ’ αυτιά δεν του λαλεί.
Όλοι
χάμου εκτίτοντ’ όλοι
Εις
την τέταρτη αυγή.
Σαν
ποτάμι το αίμα εγίνη
Και
κυλάει στη λαγκαδιά,
Και
το αθώο χόρτο πίνει
Αίμα
αντίς για τη δροσιά.
Της
αυγής δροσάτι αέρι,
Δεν
φυσάς τώρα εσύ πλιό
Στων
ψευδόπιστων το αστέρι
Φύσα,
φύσα εις το ΣΤΑΥΡΟ.
Απ’
τα κόκαλα βγαλμένη
Των
Ελλήνων τα ιερά,
Και
σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε,
ω χαίρε, Ελευθεριά!
Της
Κορίνθου ιδού και οι κάμποι
Δεν
λάμπ’ ήλιος μοναχά
Εις
τους πλάτανους, δεν λάμπει
Εις
τ’ αμπέλια, εις τα νερά.
Εις
τον ήσυχον αιθέρα
Τώρα
αθώα δεν αντηχεί
Τα
λαλήματα η φλογέρα,
Τα
βελάσματα το αρνί.
Τρέχουν
άρματα χιλιάδες
Σαν
το κύμα εις το γιαλό
Αλλ’
οι ανδρείοι παλληκαράδες
Δεν
ψηφούν τον αριθμό.
Ω
τρακόσιοι! Σηκωθήτε
Και
ξανάλθετε σ’ εμάς
Τα
παιδιά σας θέλ’ ιδήτε
Πόσο
μοιάζουνε με σας.
Όλοι
εκείνοι τα φοβούνται
Και
με πάτημα τυφλό
Εις
την Κόρινθο αποκλειούνται
Κι’
όλοι χάνουνται απ’ εδώ.
Στέλνει
ο άγγελος του ολέθρου
Πείναν
και Θανατικό
Που
με σχήμα ενός σκελέθρου
Περπατούν
αντάμα οι δύο.
Και
πεσμένα εις τα χορτάρια
Απεθαίνανε
παντού
Τα
θλιμμένα απομεινάρια
Της
φυγής και του χαμού.
Και
εσύ αθάνατη, εσύ θεία,
Που
ό,τι θέλεις ημπορείς,
Εις
τον κάμπο, Ελευθερία,
Ματωμένη
περπατείς.
Στη
σκιά χεροπιασμένες,
Στη
σκιά βλέπω κι’ εγώ
Κρινοδάκτυλες
παρθένες
Οπού
κάνουνε χορό.
Στο
χορό γλυκογυρίζουν
Ωραία
μάτια ερωτικά,
Και
εις την αύρα κυματίζουν
Μαύρα,
ολόχρυσα μαλλιά.
Η ψυχή
μου αναγαλλιάζει
Πώς
ο κόρφος καθεμιάς
Γλυκοβύζαστο
ετοιμάζει
Γάλα
ανδρείας και ελευθεριάς.
Μες
στα χόρτα, τα λουλούδια,
Το
ποτήρι δεν βαστώ
Φιλελεύθερα
τραγούδια
Σαν
τον Πίνδαρο εκφωνώ.
Απ’τα
κόκαλα βγαλμένη
Των
Ελλήνων τα ιερά,
Και
σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε,
ω χαίρε, Ελευθεριά!
Πήγες
εις το Μεσολόγγι
Την
ημέρα του Χριστού,
Μέρα
που άνθισαν οι λόγγοι
Για
το τέκνο του Θεού.
Σούλθε
εμπρός λαμποκοπώντας
Η
Θρησκεία μ’ ένα σταυρό,
Και
το δάκτυλο κινώντας
Οπού
ανεί τον ουρανό.
Σ’
αυτό, εφώναξε, το χώμα
Στάσου
ολόρθη, Ελευθεριά
Και
φιλώντας σου στο στόμα
Μπαίνει
μες στην εκκλησιά.
Εις
την τράπεζα σιμώνει
Και
το σύγνεφο το αχνό
Γύρω
γύρω της πυκνώνει
Που
σκορπάει το θυμιατό.
Αγρικάει
την ψαλμωδία
Οπού
εδίδαξεν αυτή
Βλέπει
τη φωταγωγία
Στους
Αγίους εμπρό χυτή.
Ποιοι
είν’ αυτοί που πλησιάζουν
Με
πολλή ποδοβολή,
Κι’
άρματ’, άρματα ταράζουν;
Επετάχτηκες
εσύ.
Α! Το
φως που σε στολίζει,
Σαν
ηλίου φεγγοβολή,
Και
μακρόθεν σπινθηρίζει,
Δεν
είναι, όχι, από τη γη.
Λάμψιν
έχει όλη φλογώδη
Χείλος,
μέτωπο, οφθαλμός
Φως
το χέρι, φως το πόδι
Κι’
όλα γύρω σου είναι φως.
Το
σπαθί σου αντισηκώνεις,
Τρία
πατήματα πατάς,
Σαν
τον πύργο μεγαλώνεις,
Και
εις το τέταρτο κτυπάς.
Με
φωνή που καταπείθει
Προχωρώντας
ομιλείς
«Σήμερ’,
άπιστοι, εγεννήθη
Ναι,
του κόσμου ο Λυτρωτής.
»
Αυτός λέγει… Αφοκρασθήτε:
Εγώ
είμ’ A λ φ α, Ω μ έ γ α εγώ
Πέστε,
που θ’ αποκρυφθήτε
Εσείς
όλοι, αν οργισθώ;
»
Φλόγα ακοίμητην σας βρέχω,
Που
μ’ αυτήν αν συγκριθή
Κείνη
η κάτω οπού σας έχω
Σαν
δροσιά θέλει βρεθή.
»
Κατατρώγει, ωσάν τη σχίζα,
Τόπους
άμετρα υψηλούς,
Χώρες,
όρη από τη ρίζα,
Ζώα
και δένδρα και θνητούς.
» Και
το παν το κατακαίει,
Και
δεν σώζεται πνοή,
Πάρεξ
του άνεμου που πνέει
Μες
στη στάχτη τη λεπτή».
Κάποιος
ήθελε ερωτήσει:
Του
θυμού του είσαι αδελφή;
Ποιός
είν’ άξιος να νικήση,
Ή με
σε να μετρηθή;
Η γη
αισθάνεται την τόση
Του
χεριού σου ανδραγαθιά,
Που
όλην θέλει θανατώσει
Τη
μισόχριστη σπορά.
Την
αισθάνονται, και αφρίζουν
Τα
νερά, και τ’ αγρικώ
Δυνατά
να μουρμουρίζουν
Σαν
να ρυάζετο θηριό.
Κακορίζικοι,
που πάτε
Του
Αχελώου μες στη ροή,
Και
πιδέξια πολεμάτε
Από
την καταδρομή.
Να
αποφύγετε! Το κύμα
Έγινε
όλο φουσκωτό
Εκεί
ευρήκατε το μνήμα
Πριν
να ευρήτε αφανισμό.
Βλασφημάει,
σκούζει, μουγκρίζει
Κάθε
λαρυγγας εχθρού,
Και
το ρεύμα γαργαρίζει
Τες
βασφήμιες του θυμού.
Σφαλερά
τετραποδίζουν
Πλήθος
άλογα, και ορθά
Τρομασμένα
χλιμιτρίζουν
Και
πατούν εις τα κορμιά.
Ποίος
στον σύντροφον απλώνει
Χέρι,
ωσάν να βοηθηθή
Ποίος
τη σάρκα του δαγκώνει
Όσο
οπού να νεκρωθή.
Κεφαλές
απελπισμένες,
Με τα
μάτια πεταχτά,
Κατά
τ’άστρα σηκωμένες
Για
την ύστερη φορά.
Σβηέται
-αυξαίνοντας η πρώτη
Του
Αχελώου νεροσυρμή-
Το
χλιμίτρισμα, και οι κρότοι,
Και
του ανθρώπου οι γογγυσμοί.
Έτσι
ν’ άκουα να βουίξη
Τον
βαθύν Ωκεανό,
Και
στο κύμα του να πνίξη
Κάθε
σπέρμα Αγαρηνό.
Και
εκεί πού ‘ναι η Αγία Σοφία,
Μες
στους λόφους τους επτά,
Όλα
τ’ άψυχα κορμία
Βραχοσύντριφτα,
γυμνά.
Σωριασμένα
να τα σπρώξη
Η
κατάρα του Θεού,
Κι
απ’ εκεί να τα μαζώξη
Ο
αδελφός του Φεγγαριού.
Κάθε
πέτρα μνήμα ας γένη,
Και
η θρησκεία κι η Ελευθεριά
Μ’
αργοπάτημα ας πηγαίνη
Μεταξύ
τους, και ας μετρά.
Ένα
λείψανο ανεβαίνει
Τεντωτό,
πιστομητό,
Κι
άλλο ξάφνου κατεβαίνει
Και
δεν φαίνεται και πλιό.
Και
χειρότερα αγριεύει
Και
φουσκώνει ο ποταμός
Πάντα
πάντα περισσεύει
Πολυφλοίσβισμα
και αφρός.
Α!
Γιατί δεν έχω τώρα
Τη
φωνή του Μωυσή;
Μεγαλόφωνα,
την ώρα
Οπού
εσβηούντο οι μισητοί.
Τον
Θεόν ευχαριστούσε
Στου
πελάου τη λύσσα εμπρός,
Και
τα λόγια ηχολογούσε
Αναρίθμητος
λαός.
Ακλουθάει
την αρμονία
Η
αδελφή του Ααρών,
Η
προφήτισσα Μαρία,
Μ’
ένα τύμπανο τερπνόν.
Και
πηδούν όλες οι κόρες
Με
τις αγάλες ανοικτές,
Τραγουδώντας,
ανθοφόρες,
Με τα
τύμπανα τερπνόν.
Σε
γνωρίζω από την κόψη
Του
σπαθιού την τρομερή,
Σε
γνωρίζω από την όψη
Που
με βία μετράει τη γη.
Εις
αυτήν, είν’ ξανουσμένο,
Δεν
νικιέσαι εσύ ποτέ
Όμως,
όχι, δεν είν’ ξένο
Και
το πέλαγο για σε.
Το
στοιχείον αυτό ξαπλώνει
Κύματ’
άπειρα εις τη γη,
Με τα
οποία την περιζώνει,
Κι’
είναι εικόνα σου λαμπρή.
Με
βρυχίσματα σαλεύει
Που
τρομάζει η ακοή
Κάθε
ξύλο κινδυνεύει
Και
λιμιώνα αναζητεί.
Φαίνετ’
έπειτα η γαλήνη
Και
το λάμψιμο του ηλιού,
Και
τα χρώματα αναδίνει
Του
γλαυκότατου ουρανού.
Δεν
νικιέσαι, είν’ ξακουσμένο,
Στην
ξηρά εσύ ποτέ
Όμως,
όχι, δεν είν’ ξένο
Και
το πέλαγο για σε.
Περνούν
άπειρα τα ξάρτια,
Και
σαν λόγγος στριμωχτά
Τα
τρεχούμενα κατάρτια,
Τα
ολοφούσκωτα πανιά.
Συ
τες δύναμές σου σπρώχνεις,
Και
αγκαλά δεν είν’ πολλές,
Πολεμώντας,
αλλά διώχνεις,
Aλλα
παίρνεις, αλλά καις.
Με
επιθύμια να τηράζης
Δύο
μεγάλα σε θωρώ,
Και
θανάσιμον τινάζεις
Εναντίον
τους κεραυνό.
Πιάνει,
αυξάνει, κοκκινίζει,
Και
σηκώνει μια βροντή,
Και
το πέλαο χρωματίζει
Με
αιματόχροη βαφή.
Πνίγοντ’
όλοι οι πολεμάρχοι
Και
δεν μνέσκει ένα κορμί
Χάρου,
σκιά του Πατριάρχη,
Που
σ’ επέταξαν εκεί.
Εκρυφόσμιγαν
οι φίλοι
Με τς
εχθρούς τους τη Λαμπρή,
Και
τους έτρεμαν τα χείλη
Δίνοντάς
τα εις το φιλί.
Κειές
τες δάφνες που εσκορπίστε
Τώρα
πλέον δεν τες πατεί,
Και
το χέρι οπού εφιλήστε
Πλέον,
α! Πλέον δεν ευλογεί.
Όλοι
κλαύστε. Αποθαμένος
Ο
αρχηγός της Εκκλησιάς
Κλαύστε,
κλαύστε κρεμασμένος
Ωσάν
νά ‘τανε φονιάς.
Έχει
ολάνοικτο το στόμα
Π’
ώρες πρώτα είχε γευθή
Τ’
Άγιον Αίμα, τ’ Άγιον Σώμα
Λες
πως θε να ξαναβγή.
Η
κατάρα που είχε αφήσει
Λίγο
πριν να αδικηθή
Εις
οποίον δεν πολεμήση
Και
ημπορεί να πολεμή.
Την
ακούω, βροντάει, δεν παύει
Εις
το πέλαγο, εις τη γη,
Και
μουγκρίζοντας ανάβει
Την
αιώνιαν αστραπή.
Η
καρδιά συχνοσπαράζει…
Πλην
τι βλέπω; σοβαρά
Να
σωπάσω με προστάζει
Με το
δάκτυλο η θεά.
Κοιτάει
γύρω εις την Ευρώπη
Τρεις
φορές μ’ ανησυχιά
Προσηλώνεται
κατόπι
Στην
Ελλάδα, και αρχινά:
«Παλληκάρια
μου! Οι πολέμιοι
Για
σας όλοι είναι χαρά,
αι το
γόνα σας δεν τρέμει
Στους
κινδύνους εμπροστά.
» Απ’
εσάς απομακραίνει
Κάθε
δύναμη εχθρική
Αλλά
ανίκητη μια μένει
Που
τες δάφνες σας μαδεί.
» Μία,
που όταν ωσάν λύκοι
Ξαναρχόστενε
ζεστοί,
Κουραμένοι
από τη νίκη,
Αχ!
Τον νουν σας τυραννεί.
» Η
Διχόνοια που βαστάει
Ενα
σκήπτρο η δολερή
Καθενός
χαμογελάει,
Πάρ’
το, λέγοντας, και συ.
» Κειό
το σκήπτρο που σας δείχνει
Έχει
αλήθεια ωραία θωριά
Μην
το πιάστε, γιατί ρίχνει
Εισέ
δάκρυα θλιβερά.
» Από
στόμα οπού φθονάει,
Παλληκάρια,
ας μην ‘πωθή,
Πως
το χέρι σας κτυπάει
Του
αδελφού την κεφαλή.
» Μην
ειπούν στο στοχασμό τους
Τα
ξένα έθνη αληθινά:
Εάν
μισούνται ανάμεσό τους
Δεν
τους πρέπει ελευθεριά.
»
Τέτοια αφήστενε φροντίδα
Όλο
το αίμα οπού χυθή
Για
θρησκεία και για πατρίδα
Όμοιαν
έχει την τιμή.
» Στο
αίμα αυτό, που δεν πονείτε
Για
πατρίδα, για θρησκειά,
Σας
ορκίζω, αγκαλιασθήτε
Σαν
αδέλφια γκαρδιακά.
»
Πόσον λείπει, στοχασθήτε,
Πόσο
ακόμη να παρθή
Πάντα
η νίκη, αν ενωθήτε,
Πάντα
εσάς θ’ ακολουθή.
» Ω
ακουσμένοι εις την ανδρεία!…
Καταστήστε
ένα σταυρό,
Και
φωνάξετε με μία:
Βασιλείς,
κοιτάξτ’ εδώ.
»Το
σημείον που προσκυνάτε
Είναι
τούτο, και γι’αυτό
Ματωμένους
μας κοιτάτε
Στον
αγώνα το σκληρό.
»
Ακατάπαυστα το βρίζουν
Τα
σκυλιά και το πατούν
Και
τα τέκνα του αφανίζουν
Και
την πίστη αναγελούν.
» Εξ
αιτιάς του εσπάρθη, εχάθη
Αίμα
αθώο χριστιανικό,
Που
φωνάζει από τα βάθη
Της
νυκτός: Να’ κ δ ι κ η θ ώ.
» Δεν
ακούτε, εσείς εικόνες
Του
Θεού, τέτοια φωνή;
Τώρα
επέρασαν αιώνες
Και
δεν έπαυσε στιγμή.
» Δεν
ακούτε; εις κάθε μέρος
Σαν
του Αβέλ καταβοά
Δεν
είν’ φύσημα του αέρος
Που
σφυρίζει εις τα μαλλιά.
» Τι
θα κάμετε; θ’ αφήστε
Να
αποκτήσωμεν εμείς
Λευθερίαν,
ή θα την λύστε
Εξ
αιτίας Πολιτικής;
»
Τούτο ανίσως μελετάτε,
Ιδού,
εμπρός σας τον Σταυρό
Βασιλείς!
ελάτε, ελάτε,
Και
κτυπήσετε κι εδώ».
Πηγή:
https://www.sansimera.gr/anthology/140

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή