Αναλύσεις
Οι ελληνικές γελοιότητες με την ΑΟΖ και τη Λιβύη: Τελικά μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας…
Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας ανακοινώνει την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να δοθεί διορία 72 ωρών στον πρέσβη της Λιβύης για να εγκαταλείψει τη χώρα, Αθήνα, Παρασκευή 06 Δεκεμβρίου 2019, Η απόφαση απέλασης είναι έκφραση δυσαρέσκειας της ελληνικής κυβέρνησης προς την κυβέρνηση της Τρίπολης σχετικά με τη συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών Τουρκίας-Λιβύης. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΪΤΑΣ
Η Ελλάδα έχει την μεγαλύτερη ακτογραμμή στη Μεσόγειο, με 13,676 χιλιόμετρα ή 8,498 μίλια. Και είναι σχεδόν διπλάσια από την ακτογραμμή της Τουρκίας, που έχει 7,200 χιλιόμετρα ή 4,474 μίλια.
Η Ελλάδα έχει μια από τις μεγαλύτερες ακτογραμμές στον κόσμο. Είναι 12η. Η Τουρκία είναι 20η.
Η Ελλάδα έχει μεγαλύτερη ακτογραμμή από το Μεξικό, από την Ιταλία, από την Βραζιλία, από την Κροατία, από την Δανία και βέβαια από την Τουρκία.
- Πρώτος είναι ο Καναδάς με 202,080 χιλιόμετρα. 2η η Νορβηγία. Μετά η Ινδονησία (νησιωτικό κράτος). Μετά η Ρωσία. Ακόλουθουν: Φιλιππίνες, (νησιωτικό κράτος) Ιαπωνία (νησιωτικό κράτος), Αυστραλία (νησιωτικό κράτος) Ηνωμένες Πολιτείες, Νέα Ζηλανδία (νησιωτικό κράτος), η Ανταρτική, η Κίνα.
Η Ελλάδα (νησιωτικό κράτος) ακολουθεί την Κίνα που έχει 14,500 χιλιόμετρα. Μετά την Ελλάδα είναι το Ηνωμένο Βασίλειο (νησιωτικό κράτος) με 12,429 χιλιόμετρα.
Countries With The Longest Coastline – WorldAtlas.com
|
1 |
Canada |
202,080 |
125,567 |
|
2 |
Norway |
58,133 |
36,122 |
|
3 |
Indonesia |
54,720 |
33,939 |
|
4 |
Russia |
37,653 |
23,396 |
|
5 |
Philippines |
36,289 |
22,549 |
|
6 |
Japan |
29,751 |
18,486 |
|
7 |
Australia |
25,760 |
16,007 |
|
8 |
United States |
19,924 |
12,380 |
|
9 |
Antarctica |
17,968 |
11,165 |
|
10 |
New Zealand |
15,134 |
9,404 |
|
11 |
China |
14,500 |
9,009 |
|
12 |
Greece |
13,676 |
8,498 |
|
13 |
United Kingdom |
12,429 |
7,723 |
|
14 |
Mexico |
9,330 |
5,797 |
|
15 |
Italy |
7,600 |
4,722 |
|
16 |
India |
7,500 |
4,660 |
|
17 |
Brazil |
7,491 |
4,655 |
|
18 |
Croatia |
7,368 |
4,578 |
|
19 |
Denmark |
7,314 |
4,545 |
|
20 |
Turkey |
7,200 |
4,474 |
- Το γεγονός αυτό δεν θα το μάθετε από καμια ελληνική κυβέρνηση. Σίγουρα όχι από τις δυο τελευταίες. Αντίθετα αναπαρήγαγαν και αναπαράγουν την Τουρκική προπαγάνδα πως η Τουρκία έχει την μεγαλύτερη “ηπειρωτική ακτογραμμή” στη Μέσογειο. Ναι, την έχει. Όμως αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Δεν έχει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή. Αυτή την έχει η Ελλάδα. Και αυτό είναι το μείζον. Η ακτογραμμή ολόκληρη. Όχι ένα μέρος της.
Με μια μισή αλήθεια, οι τουρκαλλάδες εποφθαλμιούν τη μισή Ελλάδα- την νησιωτική Ελλάδα.
Και οι μισές αλήθειες είναι πολύ χειρότερες από τα ψέματα. Αποτελούν τον βασικό και κρίσιμο συντελεστή της προπαγάνδας. Δέστε τις συνεχόμενες δηλώσεις των Τούρκων. Ποτέ δεν αναφέρονται στην “ακτογραμμή” τους στη Μεσόγειο. Πάντα αναφέρουν πως έχουν τη μεγαλύτερη “ηπειρωτική ακτογραμμή” της Μεσογείου, υποβάλλοντας, έτσι, πως “δικαιούνται” το “μερίδιο του λέοντος” στην ΑΟΖ της Μεσογείου, προς ζημιά
της γειτονικής Ελλάδας και της Κύπρου.
Με το ανατολίτικο αυτό “ευφυολόγημα” οι Τούρκοι προσπαθούν να ακυρώσουν τη μισή Ελλάδα. Προσπαθούν να την ακρωτηριάσουν. Δέν υφίσταται, λένε, ελληνική εδαφική κυριαρχία στα ελληνικά νησιά. Δεν έχουν επήρεια τα νησιά. Δεν έχουν υφαλοκρηπίδα. Δεν έχουν ΑΟΖ. Δεν έχουν τίποτα. Η Ρόδος, η Κάρπαθος, η Κάσος, το Καστελλόριζο/Μεγίστη και πάει λέγοντας. Και τώρα, μαθαίνουμε, δεν έχει επήρεια ούτε η Κρήτη. Τα ελληνικά νησιά είναι για τους Τούρκους ανύπαρκτα. Είναι φαντάσματα. Σε λίγο θα τους ακούσουμε να λεν πως και η Πελοπό-νησος είναι νησί, χωρίς και αυτό με επήρεια στη θάλασσα.
- Αυτή λοιπόν την τουρκική προπαγάνδα έχει ουσιαστικά ελληνοποιήσει το ελληνικό κράτος, κάνοντας τη δουλειά των Τούρκων: ακυρώνοτας το ίδιο τη μισή του επικράτεια. “Δέστε την ακτογραμμή τους”, μας συμβούλεψε παλαιότερα ο ΥΠΕΞ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κατρούγκαλος. Το ίδιο επανέλαβε πρόσφατα και ο κ. Δένδιας, ΥΠΕΞ της Νέας Δημοκρατίας. Δυστυχώς και ο Νίκος Κοτζιάς με την ατυχή του δήλωση να μην είναι “μονοφαγάδες” οι Έλληνες αναφορικά με την ΑΟΖ. Παρέπεμψε και αυτός – που γνωρίζει καλύτερα- στη μεγάλη τουρκική “ακτογραμμή”.
Έρχομαι τώρα και στις γελοιότητες με τη Λιβύη.
Τις ελληνικές γελοιότητες. Καταρχάς να πούμε πως στη Λιβύη σήμερα μαίνεται ένας εμφύλιος πόλεμος που ουσιαστικά άρχισε το 2011, με την ανατροπή του Καντάφι από τους Δυτικούς. Συγκρούονται δυο μεγάλες φατρίες, μια με έδρα την Τρίπολη στα δυτικά και μια με έδρα την Βεγγάζη, στα ανατολικά. Η φατρία της Τρίπολης αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη ως η ενδιάμεση- μέχρι να συμφωνηθούν εκλογές- νόμιμη κυβέρνηση της χώρας. Το Κοινοβούλιο όμως της χώρας βρίσκεται στη Βεγγάζη. Και η φατρία της Βεγγάζης ελέγχει τα τρία τέταρτα της χώρας και σχεδόν όλη της ακτογραμμή. Το δε Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έχει επιβάλει εμπάργκο όπλων κατά των δυο φατριών.
Τουρκία και Κατάρ, υποστηρίζουν με φανατισμό τη φατρία της Τρίπολης και την τροφοδοτούν με όπλα. Χωρίς Τουρκία και Κατάρ η φατρία της Τρίπολης, που είναι ισλαμοφασιστική, θα είχε προ πολλού καταρρεύσει. Τουρκία και Κατάρ, υπενθυμίζω, υποστηρίζουν επίσης με τον ίδιο φανατισμό τους αποκεφαλιστές- τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία. Τα δυο κράτη έχουν επίσης διπλωματική εκπροσώπηση στην Τρίπολη, όπως και παρά πολλές άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων και όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις. Η Ελλάδα είναι απούσα, επικαλούμενη τις συνθήκες ανασφάλειας που επικρατούν στη χώρα. Οι ΗΠΑ, των οποίων ο πρέσβης δολοφονήθηκε άγρια- κάηκε σε επίθεση το 2012- είναι παρούσα, διότι έχει συμφέροντα να υπερασπισθεί.
- Και η Ελλάδα έχει συμφέροντα να υπερασπιστεί, μείζοντα μάλιστα. Αλλά είναι απούσα. Προφανώς πιστεύουν στο ελληνικό ΥΠΕΞ πως με τους σαλωνάτους και τη γραβάτα εξυπηρετούνται και τα εθνικά συμφέροντα. Αφήνουν λοιπόν εδώ και χρόνια την Τουρκία να αλωνίζει ελεύθερα στην Τρίπολη, γνωρίζοντας τις συγκεκριμένες προθέσεις της Άγκυρας.
Η Αθήνα περιορίζεται στην υπεράσπιση των ελληνικών συμφέροντων “εξ´αποστάσεως”, μέσω του πρέσβη της φατρίας της Τρίπολης στη Αθήνα.
Πάνω στον οποίο ξέσπασε ο ΥΠΕΞ κ. Δένδιας για την αδυναμία του ιδίου και του Υπουργείου του να προκαταλάβουν τις μηχανοραφίες της Άγκυρας με την φατρία της Τρίπολης. Οι μηχανοραφίες αυτές ανακοινώθηκαν πρόσφατα με την εξαγγελία υπογραφής, μεταξύ άλλων, και “Μνημονίου Κατανόησης επί των Θαλασσίων Δικαιοδοσιών” ανάμεσα σε Τουρκία και Λιβύη.
Τι περιέχει το Μνημόνιο δεν γνωρίζουμε.
Όμως από τους αλαλαγμούς των Τούρκων φαίνεται να υπάρχει πρόθεση οριοθέτησης ΑΟΖ με Λιβύη, η οποία όμως για να επιτεύχθεί θα πρέπει θα ακρωτηριασθεί η Ελλάδα βάση του Τουρκικού σκεπτικού περί “ηπειρωτικής ακτογραμμής”. Και ο κ. Δένδιας απειλεί τον φουκαρά τον Λίβυο πρέσβη με εκδίωξη από την Ελλάδα, αν δεν του αποκαλύψει “εδώ και τώρα” το περιεχόμενο της συμφωνίας. Δεν απειλεί κάν να διακόψει διπλωματικές σχέσεις με την Τρίπολη. Για τον πραγματικό δράστη, την Τουρκία, ούτε λόγος.
Ωστόσο τα παραπάνω είναι τα λιγότερα. Στα ελληνοτουρκικά και ειδικά στο ζήτημα θαλασσίων συνόρων και της ΑΟΖ, η Αθήνα κυνηγά την ουρά της εδώ και δεκαετίες, πλανεμένη πως έτσι η τουρκική επιθετικότητα θα εξανεμιστεί ως δια μαγείας.
Όπως έχουν επισημάνει πολλοί, με πρώτο τον Θεόδωρο Καρυώτη- σε πιο πρόσφατο κείμενό στον ιστότοπο Hellas Journal “Οι παρανοϊκοί Χάρτες της τουρκικής ΑΟΖ: Κωμικοτραγική και παράνομη οριοθέτηση”, (Πηγή ΕΔΩ)- η Τουρκία, από την εποχή της ελληνικής χούντας, έχει δημοσιοποιήσει και καταχωρίσει δεκάδες διεκδικητικούς χάρτες για το Αιγαίο και τη Μεσόγειο που ακρωτηριάζουν την Ελλάδα και εξαφανίζουν την Κύπρο. Και αντίθετα με τη Λευκωσία που πολεμά την Τουρκία σε όλα τα διεθνή φόρα και οργανισμούς στο ζήτημα αυτό – με χάρτες, γεωγραφικές συντεταγμένες, επιχειρήματα και διμερείς διακρατικές συμφωνίες, υψώνοντας έτσι ένα νομικά αδιαπέραστο τείχος για την Άγκυρα- η Αθήνα δεν αποτόλμησε ποτέ να παρουσιάσει έστω και έναν χάρτη των δικών της διεκδικήσεων για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Η Αθήνα δεν αποτολμά ούτε κάν να διαρρεύσει ένα τέτοιο “ανεπίσημο” χάρτη.
Περιορίζεται μόνο σε αναφορές στο διεθνές δίκαιο γενικά και στο δίκαιο της θάλασσας, συγκεκριμένα. Πολύ καλά πράττει. Όμως ακόμη και οι περί διεθνούς δικαίου τοποθετήσεις των Αθηνών χαρακτηρίζονται από συνεχείς και επαλαμβανόμενες κενοτυπίες.
- Θα αναφερθώ σε μόνο ένα πολύ συγκεκριμένο παράδειγμα ως προς τη ζημιά που συντελείται κατά των ελληνικών συμφερόντων, με το να αφήνει η Ελλάδα το πεδίο ελεύθερο στην Τουρκική “χαρτογραφική” προπαγάνδα. Επί προεδρίας Ομπάμα και όταν ακόμη ο έρωτας του νεόκοπου προέδρου με τον Ταγίπ Ερντογάν βρίσκονταν σε φάση κλιμάκωσης- ο αμερικανός αποκαλούσε τον Τούρκο τον “καλύτερο του φίλο” και τον επισκέφθηκε στο πρώτο του ευρωπαϊκό ταξίδι- οι επίσημες αμερικανικές υπηρεσίες “διέρρευσαν” ένα “ενεργειακό” χάρτη της ανατολικής Μεσογείου γραμμένο και ραμμένο στα μέτρα της Άγκυρας.
Όλοι οι ενεργειακοί αγωγοί οδηγούν στην Τουρκία.
Οι διεκδικήσεις της Άγκυρας στον χάρτη επικαλύπτουν όλη την περιοχή, ακυρώνουν την επήρεια Καστελλορίζου, Ρόδου, Νάξου, κλπ. και πλησιάζουν την Κρήτη. Όλοι δε οι ενεργειακοί αγωγοί οδηγούν στην Τουρκία. Επειδή ο χάρτης της ΑΟΖ της Κύπρου υπάρχει, εμφανίζεται στον αμερικανικό χάρτη έστω και αν τα γραφικά του φιλο-τουρκικού χάρτη τον “επικαλύπτουν” με τις τουρκικές διεκδικήσεις. Αλλά ακριβώς επειδή δεν υφίσταται ελληνικός διεκδικητικός χάρτης, όλη η περιοχή παρουσιάζεται ως τουρκική διεκδίκηση. Σήμερα που σε αυτές έχουν προστεθεί και τουρκικές οι διεκδικήσεις που καταλήγουν … στη Λιβύη, ο επόμενος επίσημος αμερικανός χάρτης θα συμπεριλαμβάνει και αυτές.
Η όλη φαιδρότητα της Αθήνας επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά και με την ανακοίνωση του Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου. “Τελείως αδόκιμη» και ” παντελώς αγεωγράφητη” χαρακτήρισε ο Έλληνας ΥΠΕΞ την προσπάθεια καθορισμού ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. “Αντιβαίνει,” εξήγησε, “κάτι το οποίο ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ότι ανάμεσα στις δυο χώρες υπάρχει ο μεγάλος όγκος της Κρήτης”. Υπάρχει, λοιπόν, και η νήσος Κρήτη που αποτελεί μέρος της νησιωτικής επικράτειας της Ελλάδας. Κάτι όμως που τόσο ο κ. Δένδιας όσο και ο Συριζαίος προκάτοχός του δεν “διαπίστωναν” όταν συμβούλευαν τον ελληνικό λαό να προσέξει και να λάβει στα υπόψη τη μεγάλη “ακτογραμμή” της Τουρκίας αναφορικά με τις διεκδικήσεις της τελευταίας.
- Αναφορικά με τον έλληνα ΥΠΕΞ υπάρχει και μια ακόμη πιο πρόσφατη δήλωση του, όπου και πάλι ο ίδιος δημιουργεί αμφιβολίες ως προς τη επήρεια της νησιωτικής Ελλάδας και κατ´επέκταση δημιουργεί αμφιβολίες για την κυριαρχία στη ελληνική επικράτεια. Ο κ. Δένδιας εξήγησε πως η Τουρκία επιδιώκει να γίνει δεκτή μια αντίληψη “ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα κι αυτό το επιδιώκει ιστορικά και όχι μόνο για το Καστελόριζο, αλλά και για τα νησιά του Αιγαίου που πολλά είναι πολύ μεγάλα νησιά”.
Εδώ ο κατεξοχήν εκπρόσωπος του ελληνικού κράτους σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής μιλά για για το “μικρό” Καστελλόριζο και για “άλλα” νησιά του Αιγαίου “που είναι πολύ μεγάλα νησιά”. Μίλησε πριν και για τον “όγκο” της Κρήτης. Αντιλαμβάνεται ο έντιμος Υπουργός τι παραδέχεται με τις διαφοροποιήσεις που κάνει; Αντιλαμβάνεται τι υποδηλώνουν οι αποχρώσεις των δηλώσεων του αναφορικά με την ελληνική κυριαρχία;
Αντιλαμβάνονται στο ΥΠΕΞ πως κατανοεί τα πράγματα ο προϊστάμενος τους και τι μηνύματα στέλνει αναφορικά με την κυριαρχία του κράτους που είναι εξ´ορισμού αδιαίρετη;
GEOPOLITICO
Κίνδυνος βαριάς εθνικής ήττας
Η τουρκική απαίτηση για συνεννόηση με την Άγκυρα, η γαλλοτουρκική αμυντική συνεργασία και οι δηλώσεις Μητσοτάκη και Ρούμπιο στο επίκεντρο της εκπομπής της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026.
Το διακύβευμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου ξεπερνά την υλοποίηση ενός ενεργειακού έργου και αγγίζει την υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
Αυτή ήταν η κεντρική προειδοποίηση του Σάββα Καλεντερίδη στην εκπομπή της Παρασκευής 9 Οκτωβρίου 2026, στην οποία άσκησε έντονη κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς και εξέτασε τι σημαίνουν στην πράξη η γαλλική συμμετοχή και η αμερικανική στήριξη στο καλώδιο.
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι, εάν η Τουρκία κατορθώσει να επιβάλει τις αξιώσεις της στην περιοχή ανατολικά της Κρήτης και πέρα από τα χωρικά ύδατα των νησιών, οι συνέπειες θα επεκταθούν στο Αιγαίο. Κατά την εκτίμησή του, η αποδοχή της τουρκικής λογικής για την Κρήτη μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός για την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων και άλλων ελληνικών νησιών ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.
Η απαίτηση της Άγκυρας πίσω από τη λέξη «συντονισμός»
Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε σε άρθρο του Οζάι Σεντίρ στη Milliyet, το οποίο ο Καλεντερίδης παρουσίασε και σχολίασε εκτενώς και μπορείτε να το διαβάσετε στο Geopolitico.
Σύμφωνα με το κείμενο που ανέγνωσε, η τουρκική πλευρά εμφανίζεται να μην αντιτίθεται γενικά στην πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων, θέτει όμως ως προϋπόθεση τη διπλωματική επικοινωνία του κράτους της σημαίας του πλοίου με την Άγκυρα για εργασίες σε περιοχές που η ίδια χαρακτηρίζει ως «τουρκική θαλάσσια δικαιοδοσία».
Για τον Καλεντερίδη, αυτή ακριβώς η διατύπωση αποκαλύπτει το πρόβλημα: η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε αποδεκτό πλαίσιο συνεννόησης. Έτσι, μια διαδικασία που παρουσιάζεται ως τεχνικός «συντονισμός» μπορεί, κατά την ανάλυσή του, να αποκτήσει πολιτικό βάρος αναγνώρισης τουρκικής δικαιοδοσίας.
Ο ίδιος απέρριψε την ανάγκη τουρκικής άδειας για το συγκεκριμένο έργο και επέμεινε ότι η Αθήνα οφείλει να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της στην περιοχή που συνδέει με την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση.
Το προηγούμενο που επικαλείται ο τουρκικός Τύπος
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο καλώδιο οπτικών ινών Blue Raman. Στο άρθρο που παρουσιάστηκε, ο Σεντίρ επικαλείται προηγούμενη ιταλοτουρκική συνεννόηση, το 2023, ως παράδειγμα της διαδικασίας που επιθυμεί η Άγκυρα.
Ο Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για τη χρησιμοποίηση ενός τέτοιου προηγουμένου, αναγνωρίζοντας πάντως ότι δεν είχε εξετάσει την ακριβή διαδρομή του καλωδίου και δεν ήταν βέβαιος για τη σύνδεσή της με την περιοχή του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Το ερώτημα που έθεσε αφορά την ελληνική αντίδραση: πώς αντιμετωπίζονται συνεννοήσεις τρίτων χωρών με την Τουρκία, όταν η Άγκυρα τις επικαλείται για να ενισχύσει διεκδικήσεις που η Ελλάδα απορρίπτει;
«Να βγάλουμε μαζί το φίδι από την τρύπα»
Ο αναλυτής ζήτησε να τεθεί το θέμα στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προτείνοντας έκτακτη σύνοδο κορυφής. Το επιχείρημά του ήταν ότι ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, το οποίο χρηματοδοτείται από την ΕΕ, χρειάζεται αντίστοιχη πολιτική στήριξη όταν παρεμποδίζεται.
«Ελάτε εδώ να βγάλουμε μαζί το φίδι από την τρύπα», ήταν η χαρακτηριστική διατύπωση με την οποία περιέγραψε τη στάση που θεωρεί ότι πρέπει να υιοθετήσει η Αθήνα απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους.
Παράλληλα, επέκρινε την προσδοκία ότι η γαλλική συμμετοχή αρκεί για να αντιμετωπιστούν οι τουρκικές πιέσεις. Κατά την άποψή του, η ευθύνη υπεράσπισης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων παραμένει στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως της εθνικότητας του επενδυτή ή της σημαίας του πλοίου που εκτελεί τις εργασίες.
Η Γαλλία έχει και δικά της συμφέροντα
Στο ίδιο πλαίσιο, παρουσίασε αναφορές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας για οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Τουρκίας–Γαλλίας. Oι προβλέψεις του περιλαμβάνουν διαβουλεύσεις για θέματα ασφάλειας, ανταλλαγή πληροφοριών, συνεργασία στην αεράμυνα, κοινή εκπαίδευση και επαφές στην αμυντική βιομηχανία.
Ο Καλεντερίδης χρησιμοποίησε αυτές τις αναφορές για να υπογραμμίσει ότι το Παρίσι διατηρεί δικές του σχέσεις και συμφέροντα με την Άγκυρα. Συνεπώς, εκτίμησε, οι ελληνικές αγορές γαλλικών οπλικών συστημάτων δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους ότι κάθε γαλλική απόφαση θα ευθυγραμμίζεται με τις ελληνικές επιδιώξεις.
Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι θα υποδεχθεί θετικά την ολοκλήρωση του έργου, εφόσον γίνει χωρίς να κατοχυρώσει η Τουρκία οποιοδήποτε κυριαρχικό δικαίωμα στις επίμαχες περιοχές. Το κριτήριο που έθεσε είναι το αποτέλεσμα και οι όροι με τους οποίους θα προχωρήσει το καλώδιο.
Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή
Το «πιστεύω» Μητσοτάκη και οι επιφυλάξεις Καλεντερίδη
Σχολιάζοντας τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον Άρη Πορτοσάλτε, ο Καλεντερίδης στάθηκε στη δήλωση:
«Πιστεύω ότι υπάρχει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο το καλώδιο μπορεί να προχωρήσει χωρίς καμία έκπτωση στα κυριαρχικά μας δικαιώματα».
Ο αναλυτής έκρινε ότι η διατύπωση «πιστεύω» δεν συνιστά τη σαφή διαβεβαίωση που απαιτεί η σοβαρότητα του ζητήματος. Ζήτησε συγκεκριμένες εγγυήσεις για το πλαίσιο υλοποίησης, αντί μιας γενικής έκφρασης αισιοδοξίας.
Στην εκπομπή μεταφέρθηκαν επίσης οι πρωθυπουργικές αναφορές στον ευρωπαϊκό χαρακτήρα του έργου, στην ευρωπαϊκή επιδότηση άνω των 600 εκατομμυρίων ευρώ και στη συμμετοχή του γαλλικού επενδυτικού κεφαλαίου Meridiam.
Για τον Καλεντερίδη, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει ποιος υπερασπίζεται στην πράξη τα ελληνικά δικαιώματα και με ποιους όρους θα συνεχιστούν οι εργασίες.
Ρούμπιο: Στήριξη στο έργο και «λεπτές ισορροπίες»
Εκτενής ήταν και ο σχολιασμός των δηλώσεων του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, τόσο στη συνέντευξη Τύπου όσο και στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά.
Ο Καλεντερίδης αναγνώρισε τις αναφορές του Ρούμπιο στην ενεργειακή ασφάλεια, στη διαφοροποίηση των οδών εφοδιασμού και στη σημασία της Ελλάδας ως εταίρου. Εστίασε, όμως, στις επισημάνσεις για «λεπτές ισορροπίες», εμπλοκή άλλων χωρών και ανάγκη αθόρυβης διπλωματικής διαχείρισης.
Ο Αμερικανός υπουργός, όπως παρουσιάστηκε στην εκπομπή, δεν κατονόμασε τις χώρες αυτές. Ο Καλεντερίδης ερμήνευσε την αναφορά ως μήνυμα που αφορά την Τουρκία και προειδοποίησε ότι η αμερικανική επιδίωξη αποφυγής μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης δεν εγγυάται αυτομάτως την προάσπιση των ελληνικών θέσεων.
«Όταν τηρείς ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον επιτιθέμενο και τον αμυνόμενο, στην ουσία στηρίζεις τον επιτιθέμενο», υπογράμμισε.
Επικαλούμενος την κρίση των Ιμίων ως ιστορικό παραλληλισμό, εξέφρασε τον φόβο ότι η αποτροπή της κλιμάκωσης μπορεί να επιδιωχθεί μέσω συμβιβασμών εις βάρος της ελληνικής πλευράς. Πρόκειται για την προειδοποίηση του αναλυτή σχετικά με το ενδεχόμενο μιας τέτοιας διαχείρισης.
Πώς ερμήνευσε η Τουρκία τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών από την Αθήνα;
Ιράν: Στρατιωτικά σχέδια και πολιτικός δισταγμός
Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής, ο Καλεντερίδης παρουσίασε διεθνή δημοσιεύματα για σχεδιασμούς νέων αμερικανικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν και για τη δήλωση Τραμπ ότι δεν θα προηγηθεί επίθεση των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου.
Μεταφέροντας πληροφορίες που απέδωσε στους New York Times, αναφέρθηκε σε σχέδιο σύντομης αλλά σφοδρής επιχείρησης, με στόχους πυραυλικά συστήματα, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενεργειακές εγκαταστάσεις και δομές διοίκησης.
Τόνισε τις δυσκολίες που, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα που παρουσίασε, δημιουργούν η βελτίωση των ιρανικών τακτικών και η πίεση στα αμερικανικά αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων. Παράλληλα, συνέδεσε τις δηλώσεις περί επίθεσης ή αναβολής της με τις διακυμάνσεις της τιμής του πετρελαίου.
Η εκτίμησή του ήταν ότι η στρατιωτική προετοιμασία δεν προδικάζει την απόφαση για πόλεμο, όσο συνεχίζονται οι διπλωματικές προσπάθειες.
Ουκρανία: Οι διαπραγματεύσεις και οι ενεργειακές επιδιώξεις
Στο κλείσιμο, παρουσίασε πληροφορίες που απέδωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο για σχεδιαζόμενες συνομιλίες στο Μαϊάμι μεταξύ Αμερικανών απεσταλμένων, Ουκρανών διαπραγματευτών και Ευρωπαίων αξιωματούχων.
Αναφέρθηκε επίσης σε ουκρανικά πλήγματα στη ρωσική ενδοχώρα και στις αμερικανικές ενεργειακές επιδιώξεις στην Ευρώπη. Κατά την ερμηνεία του, οι προσπάθειες τερματισμού του πολέμου συνδέονται και με επιχειρηματικά συμφέροντα που διαμορφώνουν τις επιλογές της Ουάσιγκτον.
Επιστρέφοντας στο ελληνικό ζήτημα, υπογράμμισε ότι το καλώδιο αποτελεί δοκιμασία για την αξιοπιστία της χώρας. Προειδοποίησε ότι ενδεχόμενη απώλεια δικαιωμάτων ανατολικά της Κρήτης θα συνιστούσε βαριά εθνική ήττα: η Ελλάδα, όπως είπε, έχει υπογράψει μια επώδυνη συμφωνία με την Αίγυπτο και οφείλει να μπορεί να την υποστηρίξει στην πράξη.
GEOPOLITICO
Εγκολφόπουλος: Το έμμεσο μήνυμα Ρούμπιο στην Άγκυρα
Μπορεί η Τουρκία να εμποδίσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ; Ο ναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμά ότι η Άγκυρα δεν διαθέτει τη δύναμη να ανατρέψει έργα που υπηρετούν ευρύτερα περιφερειακά και δυτικά συμφέροντα.
Την εκτίμηση ότι η Τουρκία δεν μπορεί να εμποδίσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, όταν αυτή εξυπηρετεί ευρύτερα περιφερειακά και δυτικά συμφέροντα, διατύπωσε ο ναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική».
Σχολιάζοντας τις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο, υποστήριξε ότι η απουσία ευθείας αναφοράς στην Άγκυρα δεν σημαίνει απουσία μηνύματος προς την τουρκική ηγεσία.
«Δεν έχει τη δύναμη η Τουρκία να παρεμποδίσει αυτά», ανέφερε χαρακτηριστικά, συνδέοντας το καλώδιο με τους ενεργειακούς σχεδιασμούς στην Ανατολική Μεσόγειο και την ενίσχυση της ελληνικής αποτροπής.
Το έμμεσο μήνυμα προς την Άγκυρα
Ο κ. Εγκολφόπουλος ξεχώρισε δύο σημεία από τις δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών: την ανάγκη εναλλακτικών οδών μεταφοράς ενέργειας και την αντίθεση στην παρεμπόδιση ενεργειακών διαδρομών που εξυπηρετούν την ευημερία των λαών.
Κατά τη δική του ανάγνωση, το δεύτερο σημείο αποτελεί έμμεση προειδοποίηση προς την Τουρκία. Εκτίμησε, παράλληλα, ότι οι προσωπικές σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν περιόριζαν το περιθώριο μιας δημόσιας, ευθείας τοποθέτησης του Ρούμπιο εναντίον της Άγκυρας.
Επέμεινε, ωστόσο, ότι η ουσία βρίσκεται στα συμφέροντα που συγκλίνουν γύρω από τα ενεργειακά έργα. Όπως υποστήριξε, η Τουρκία θα δυσκολευτεί να επιβάλει τις επιδιώξεις της εφόσον βρεθεί απέναντι σε ένα πλέγμα συμφερόντων που περιλαμβάνει το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το καλώδιο και η συζήτηση για τον EastMed
Ο ναύαρχος ε.α. ενέταξε την ηλεκτρική διασύνδεση στην ευρύτερη συζήτηση για τη μεταφορά ενέργειας από τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη. Αναφέρθηκε στον EastMed, εκτιμώντας ότι η αναζήτηση εναλλακτικών ενεργειακών διαδρομών επαναφέρει τη σημασία τέτοιων σχεδιασμών.
Απέδωσε τη μη υλοποίηση του αγωγού στις οικονομικές παραμέτρους που, σύμφωνα με την ανάλυσή του, δεν δικαιολογούσαν τότε το κόστος κατασκευής. Παράλληλα, περιέγραψε πιθανούς σχεδιασμούς για την αξιοποίηση σαουδαραβικού φυσικού αερίου και τη μεταφορά πετρελαίου από το βόρειο Ιράκ προς τη Μεσόγειο.
Οι αναφορές αυτές αφορούσαν προοπτικές και σενάρια που παρουσίασε ο ίδιος. Το βασικό του επιχείρημα ήταν ότι η Τουρκία δεν αποτελεί μονόδρομο για την έξοδο της ενέργειας προς τις ευρωπαϊκές αγορές.
«Με τι θα διασπάσει την Ασπίδα του Αχιλλέα;»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ελληνική στρατιωτική ισχύ, αμφισβητώντας την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλει τετελεσμένα χάρη στον όγκο της αμυντικής της παραγωγής.
Υποστήριξε ότι η αξιολόγηση των τουρκικών δυνατοτήτων πρέπει να γίνεται με βάση την πραγματική αποτελεσματικότητα των συστημάτων και τις απαιτήσεις μιας σύγκρουσης. Στο πλαίσιο αυτό, εκτίμησε ότι η Ελλάδα έχει αποκτήσει ποιοτικά πλεονεκτήματα μέσω των εξοπλιστικών επιλογών της.
Κεντρική θέση στην επιχειρηματολογία του είχε η «Ασπίδα του Αχιλλέα», την οποία περιέγραψε ως σύστημα διασύνδεσης διαφορετικών μέσων σε ενιαία αεράμυνα.
«Πώς θα τη διασπάσει αυτή η Τουρκία; Με τι θα τη διασπάσει;», διερωτήθηκε, υποστηρίζοντας ότι ο ελληνικός σχεδιασμός δημιουργεί σοβαρές δυσκολίες στους τουρκικούς στρατιωτικούς υπολογισμούς.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, στον σχεδιασμό συμμετέχουν Έλληνες αξιωματικοί και 19 ελληνικές εταιρείες. Εκτίμησε επίσης ότι η αμερικανική συνδρομή για την ολοκλήρωση του συστήματος αποτελεί αντικείμενο των επαφών του υπουργού Εθνικής Άμυνας.
Οι ελληνικοί Patriot και η Σαουδική Αραβία
Αναφερόμενος στη συνεργασία Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας, εξέφρασε επιφυλάξεις για τις πραγματικές δυνατότητες στρατιωτικής υποστήριξης που μπορούν να προσφέρουν η Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ.
Στάθηκε ιδιαίτερα στην ελληνική παρουσία με Patriot στη Σαουδική Αραβία. Υποστήριξε ότι η προστασία κρίσιμων υποδομών και προσωπικού αναδεικνύει έναν ελληνικό ρόλο ασφάλειας που συχνά υποτιμάται στη δημόσια συζήτηση.
Προχώρησε μάλιστα στην εκτίμηση ότι ενδεχόμενη παρουσία Τούρκων τεχνικών συμβούλων θα μπορούσε να επωφελείται από την προστασία των ελληνικών συστημάτων αεράμυνας.
Η συνεργασία με τη Φλόριντα και το μεταναστευτικό
Ο κ. Εγκολφόπουλος σχολίασε και τη συνεργασία με τη Φλόριντα, δίνοντας έμφαση στην τεχνογνωσία επιτήρησης και αντιμετώπισης μεταναστευτικών ροών.
Κατά την άποψή του, η σημασία της βρίσκεται στην αξιοποίηση τεχνολογίας και εμπειρίας από τις ελληνικές υπηρεσίες και το Λιμενικό. Συνέδεσε επίσης την έμφαση του Ρούμπιο στο μεταναστευτικό με τη διάσταση της ασφάλειας στη Μεσόγειο.
«Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας»
Κλείνοντας, υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να εστιάζει στην ανάπτυξη των δικών της δυνατοτήτων και των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Συνέδεσε τον ενεργειακό της ρόλο, τον κάθετο διάδρομο φυσικού αερίου και το ενδιαφέρον επενδυτών με την εικόνα μιας χώρας που, κατά την εκτίμησή του, αποκτά μεγαλύτερο στρατηγικό βάρος.
«Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας», τόνισε. Η κεντρική θέση της παρέμβασής του ήταν ότι η ελληνική αποτροπή και τα συγκλίνοντα συμφέροντα γύρω από τα ενεργειακά έργα περιορίζουν τα περιθώρια της Άγκυρας να μετατρέψει τις απειλές της σε πράξεις.
Αναλύσεις
Η Πνύκα στο επίκεντρο της Δύσης – Τα μηνύματα Ρούμπιο και οι τουρκικές αντιδράσεις
Το GSI μπαίνει στην κρίσιμη φάση; Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας, στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζει τις πληροφορίες του για αμερικανική στήριξη στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και αναμενόμενη NAVTEX για την επανέναρξη των ερευνών. Στο επίκεντρο η θέση ότι η Αθήνα δεν θα ζητήσει άδεια από την Τουρκία και η ανάγκη να μετατραπούν οι διπλωματικές δεσμεύσεις σε πράξεις.
Η επανέναρξη των ερευνών για το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου αναδεικνύεται στο πρώτο ουσιαστικό τεστ μετά την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News». Ο δημοσιογράφος υποστήριξε ότι υπάρχει αμερικανική δέσμευση υπέρ του Great Sea Interconnector, προανήγγειλε την έκδοση NAVTEX και τόνισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να ζητήσει άδεια από την Τουρκία για την υλοποίηση του έργου.
Στην εκπομπή συνέδεσε τις εξελίξεις γύρω από το GSI με την ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, τις ενεργειακές έρευνες και την ενίσχυση των σχέσεων με το Ισραήλ και την Ινδία. Παράλληλα, εξέφρασε έντονη ανησυχία για τις πληροφορίες περί διεύρυνσης της αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας.
Ο Μουντζουρούλιας επέμεινε ότι οι αναφορές του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στη διπλωματία που διεξάγεται μακριά από τη δημοσιότητα δεν συνιστούν υπαναχώρηση από τη στήριξη της ηλεκτρικής διασύνδεσης. Κατά τη δική του ανάγνωση, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποτρέψει μια κρίση στην περιοχή, υποστηρίζοντας παράλληλα το έργο.
Επικαλούμενος πληροφορίες του Directus και ενημέρωση από την ελληνική πλευρά, ανέφερε ότι η έκδοση NAVTEX αναμένεται τις επόμενες ημέρες. Πρόσθεσε πως η εμπλοκή γαλλικών εταιρειών, με αναφορά στη Meridiam, δημιουργεί πρόσθετη πίεση για να προχωρήσουν οι εργασίες, καθώς υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα και συμβατικές δεσμεύσεις.
Το κεντρικό του μήνυμα, πάντως, ήταν ότι η στήριξη των συμμάχων χρειάζεται να συνοδεύεται από ελληνική αποφασιστικότητα. «Όλα είναι θέμα πολιτικής βούλησης», υπογράμμισε, ζητώντας από την Αθήνα να αναλάβει η ίδια την ευθύνη προάσπισης των συμφερόντων της.
Στο αμυντικό σκέλος, παρουσίασε ένα πλαίσιο ελληνοαμερικανικής συνεργασίας που αποτίμησε σε περίπου 4 δισ., συνδέοντάς το με την αναβάθμιση των F-16 Block 50, την υποστήριξη των μαχητικών και των ελικοπτέρων Romeo και Black Hawk, καθώς και με την απόκτηση νέων όπλων.
Αναφέρθηκε σε Harpoon, StormBreaker, AIM-120D και AIM-260 ως συστήματα που, κατά την εκτίμησή του, θα μπορούσαν να ενισχύσουν σημαντικά τις ελληνικές δυνατότητες. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι για το σκέλος των πυραυλικών συστημάτων μιλά για συμφωνία και όχι για ήδη υπογεγραμμένες συμβάσεις.
Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στη μακροχρόνια τεχνική και εφοδιαστική υποστήριξη. Όπως εξήγησε, η ενίσχυση της αποτροπής προϋποθέτει υψηλή επιχειρησιακή διαθεσιμότητα. Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε την προοπτική απόκτησης τεθωρακισμένων Stryker, αφήνοντας ανοικτά τον αριθμό και τις εκδόσεις τους.
Σχολιάζοντας τη συνέντευξη Ρούμπιο στην «Καθημερινή», ο παρουσιαστής στάθηκε στα εμπόδια που συνδέονται με την κατοχή των ρωσικών S-400 από την Τουρκία. Κατά την εκτίμησή του, οι νομοθετικοί περιορισμοί δυσκολεύουν καθοριστικά την παράδοση F-35 στην Άγκυρα, παρά την επιθυμία του Ντόναλντ Τραμπ να βρεθεί λύση.
Ο Μουντζουρούλιας ερμήνευσε τις αντιδράσεις του τουρκικού Τύπου ως ένδειξη ανησυχίας για τις ελληνοαμερικανικές επαφές. Παρουσίασε επίσης πληροφορίες του για προσπάθεια φιλοτουρκικών κύκλων στην Ουάσιγκτον να ματαιώσουν την επίσκεψη Ρούμπιο ή να τη συνδέσουν με παράλληλη μετάβαση στην Τουρκία.
Εκτενής ήταν η αναφορά στην ομιλία Ρούμπιο στην Πνύκα, την οποία χαρακτήρισε μανιφέστο για το μέλλον της Δύσης. Παρουσιάζοντας σχόλια αμερικανικών και ισραηλινών μέσων, υποστήριξε ότι η επιλογή της Αθήνας και οι αναφορές στην αρχαία Ελλάδα προσέδωσαν στη χώρα ισχυρή πολιτική και πολιτισμική προβολή.
Στη δική του ανάλυση, η ομιλία συνδέει την εθνική ταυτότητα, την ιστορική μνήμη και την ισχύ, ενώ μεταφέρει μηνύματα προς την Ευρώπη. Παράλληλα, ανέδειξε τη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ ως σημαντικό στοιχείο της περιφερειακής στρατηγικής που περιγράφει.
Στην εκπομπή παρουσιάστηκε ακόμη η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον νέο πρέσβη της Ινδίας, με έμφαση στην προοπτική εμβάθυνσης της αμυντικής συνεργασίας. Ο Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε σε κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνογνωσίας και δυνατότητες συνεργασίας στα drones, στον ηλεκτρονικό πόλεμο, στην τεχνητή νοημοσύνη και στις ναυτικές τεχνολογίες. Χαρακτήρισε την προσέγγιση Αθήνας–Νέου Δελχί αντίβαρο στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν.
Στα ενεργειακά, περιέγραψε έναν ευρύτερο σχεδιασμό που περιλαμβάνει το GSI, τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Αιγύπτου και την κινητικότητα στον Πρίνο. Αναφέρθηκε επίσης σε σχεδιαζόμενη ερευνητική γεώτρηση στο Block 2, δυτικά της Κέρκυρας, το 2027, και σε εκτιμήσεις για σημαντικό δυναμικό φυσικού αερίου. Πρόκειται για προσδοκίες που, όπως προκύπτει και από την παρουσίασή του, μένει να δοκιμαστούν μέσω των ερευνών.
Ο παρουσιαστής σχολίασε δημοσιεύματα για πακιστανική εμπλοκή στον πόλεμο της Υεμένης και σενάρια αποστολής συριακών δυνάμεων, αναφέροντας παράλληλα τις διαψεύσεις των εμπλεκόμενων πλευρών. Παρουσίασε ακόμη ισραηλινή αρθρογραφία με καταγγελίες για τουρκική υποστήριξη προς τη Χαμάς και σύνδεση της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου με την υπονόμευση του διαδρόμου IMEC. Οι αναφορές αυτές μεταφέρθηκαν ως ισχυρισμοί και ερμηνείες της συγκεκριμένης αρθρογραφίας.
Στην υπόλοιπη θεματολογία περιλήφθηκαν σενάρια για τον Nord Stream, η παρέμβαση εκπροσώπου των Πομάκων σε διάσκεψη του ΟΑΣΕ κατά της επιβολής τουρκικής ταυτότητας και η κριτική του Μουντζουρούλια προς τον Αλέξη Τσίπρα για αναφορά του στο GSI ως καλώδιο τηλεπικοινωνιών.
Η εκπομπή έκλεισε με αιχμηρή τοποθέτηση για τη Γαλλία. Επικαλούμενος ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, ο Μουντζουρούλιας εξέφρασε ανησυχία για συνεργασία Άγκυρας–Παρισιού σε πληροφορίες, κοινές ασκήσεις και βιομηχανικά προγράμματα. Υποστήριξε ότι η Αθήνα οφείλει να συνδέσει τις μελλοντικές αμυντικές προμήθειες από τη Γαλλία με τη στάση της απέναντι στην Τουρκία, προτείνοντας να τεθεί ξεκάθαρα το ζήτημα στις διμερείς επαφές.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας