Πολιτική
Oι μεγάλες γεωπολιτικές προκλήσεις / απειλές για το 2020
Περισσότερο από φανερή έγινε το 2019 η αστάθεια που χαρακτηρίζει το σύγχρονο, υπό διαμόρφωση προς μια πολυπολική δομή, διεθνές σύστημα. Μεγάλες προκλήσεις συνεχίζουν να βρίσκονται ενώπιον μας, καθώς ο κόσμος αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια ένα συνεχώς αυξανόμενο αριθμό διασυνδεδεμένων γεωπολιτικών απειλών. Και ενώ θέλουμε να ελπίζουμε σε ένα πιο ευοίωνο μέλλον, την ίδια ώρα, το κλειδί βρίσκεται στο να κατανοήσουμε τι επίκειται στον ορίζοντα, ώστε να προετοιμαστούμε για τον τρόπο αποτελεσματικής αντιμετώπισης των κινδύνων.
Στην αρχή λοιπόν της νέας δεκαετίας εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα σχετικά με το αντίκτυπο του Brexit, η παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ βρίσκεται σε υποχώρηση, η Κίνα γίνεται όλο και πιο επιφυλακτική στην προσπάθειά της να εδραιώσει τη θέση της, η Ρωσία συνεχίζει να επεκτείνει την επιρροή της, ο αριθμός των επαναστάσεων σε όλο τον κόσμο αυξάνεται, όπως και η ένταση μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν, καθώς οι δύο χώρες αγωνίζονται για την υπεροχή στη Μέση Ανατολή.
Και ενώ συγκεκριμένες απειλές για κάθε χώρα δύναται να περιπλέξουν την παγκόσμια σκακιέρα, την ίδια ώρα, ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή, η ψηφιακή «αναταραχή» και η μετανάστευση, αναμένεται να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές των απειλών, επιτείνοντας τους κινδύνους που προκαλούνται από παράγοντες όπως η φτώχεια και τα αδύναμα θεσμικά όργανα για τη διαχείριση των πόρων και την επίλυση συγκρούσεων.
Σε μεγάλο βαθμό, οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι προκύπτουν κυρίως από την ανικανότητα των κυβερνήσεων να προβλέψουν, αλλά και να διαχειριστούν αποτελεσματικά τις μελλοντικές αλλαγές, με τρόπο που να διατηρούν ή να δημιουργούν ασφάλεια και ευημερία στους πολίτες. Η ετοιμότητα και η εκτεταμένη, συστηματική ανάλυση κινδύνου, καθίσταται επιτακτική ανάγκη για την ελαχιστοποίηση των ζημιών και τη μεγιστοποίηση των ευκαιριών το 2020.
Ας δούμε όμως συνοπτικά κάποιες από τις σημαντικότερες προκλήσεις/απειλές που βρίσκονται ενώπιον μας κατά τον τρέχοντα –και όχι μόνο – χρόνο.
Κλιματική αλλαγή
Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δεν μπορεί παρά να ληφθούν υπόψη σε κάθε ανάλυση των παγκόσμιων γεωπολιτικών κινδύνων. Το νερό, η τροφή, οι μεταφορές, τα ενεργειακά συστήματα, οι φυσικοί πόροι που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο για τη διατήρηση της ασφάλειας και σταθερότητας των κρατών, σχετίζονται άμεσα με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.
Οι ελλείψεις τροφίμων και νερού συμβάλλουν στις παγκόσμιες μεταναστευτικές ροές, επηρεάζοντας τις πολιτικές στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και σε διάφορα άλλα μέρη του κόσμου. «Αν δεν μειώσουμε τις εκπομπές και προσαρμοστούμε τώρα, θα έχουμε 100 εκατομμύρια περισσότερους ανθρώπους να ζουν υπό συνθήκες φτώχειας μέχρι το 2030», προειδοποίησε χαρακτηριστικά ο Τζον Ρουμ, ανώτερος διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας για την κλιματική αλλαγή. «Γνωρίζουμε επίσης ότι όσο λιγότερο αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα προληπτικά σε τρεις περιοχές – την Αφρική, τη Νότια Ασία και τη Λατινική Αμερική – θα έχουμε 133 εκατομμύρια κλιματικούς μετανάστες και πρόσφυγες», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο Ρομ στο Γαλλικό Πρακτορείο Τύπου.
Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής ποικίλλουν σημαντικά από περιοχή σε περιοχή, αλλά το επίπεδο γεωπολιτικού κινδύνου μπορεί να αυξηθεί δυσανάλογα, καθώς οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής αλληλεπιδρούν με άλλους πιθανούς κινδύνους, όπως τρομοκρατικές επιθέσεις ή μια φθίνουσα οικονομία. Για το λόγο αυτό, οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις πρέπει να είναι προετοιμασμένες για ένα ευρύ φάσμα πιθανών σεναρίων, που θα μπορούσαν να διαταράξουν τις προγραμματισμένες δράσεις τους.
Μετανάστευση
Είτε οφείλεται στην έλλειψη πολιτικής βούλησης είτε στην έλλειψη ενός υπάρχοντος μηχανισμού αντιμετώπισης του ζητήματος , η διεθνής κοινότητα δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει επαρκώς ότι οι μεγάλες και ξαφνικές μεταναστευτικές ροές είναι προβληματικές, όχι μόνο από πλευράς ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και από άποψη ασφάλειας. Ο μακρόχρονος εκτοπισμός εκατομμυρίων ανθρώπων αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την οικοδόμηση πιο σταθερών κρατών και για τη δημιουργία βιώσιμης ανάπτυξης, τόσο στο κράτος προέλευσης, όσο και στο κράτος υποδοχής οικονομικών μεταναστών και αιτούντων άσυλο.
Ενώ τόσο οι θετικές όσο και οι αρνητικές επιπτώσεις της μετανάστευσης είναι γεωγραφικά πολύπλοκες, είναι γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων σε όλο τον κόσμο έχει καταφύγει σε ορισμένες από τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, όπου οι κυβερνήσεις αγωνίζονται να εξασφαλίσουν τους πολίτες τους, πόσο μάλλον τους άλλους. Οι συνέπειες μάλιστα έχουν διαδοχική επίδραση καθώς πολλές φορές διασταυρώνονται με άλλους προϋπάρχοντες ή χειρότερους, απρόβλεπτους κινδύνους στη χώρα υποδοχής.
Για τη διαχείριση των γεωπολιτικών συνεπειών της μετανάστευσης καθίστανται αναγκαία τα εξής: Οι κυβερνήσεις των κρατών δεν πρέπει να φοβούνται να πραγματοποιούν δύσκολες συνομιλίες σχετικά με τις πολιτισμικές, κοινωνικές και οικονομικές πραγματικότητες της μετανάστευσης, ενώ πρέπει να είναι σε θέση να ελέγχουν αποτελεσματικά τα σύνορά τους. Όταν μία χώρα δεν έχει επαρκές επίπεδο ελέγχου των συνόρων της, τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα δύνανται να έχουν αποσταθεροποιητικό αποτέλεσμα στο εσωτερικό της.
Λαϊκές εξεγέρσεις – Κύμα επαναστάσεων
Το 2019 ήταν ένα έτος ορόσημο για διαμαρτυρίες και ίσως το πιο αξιοσημείωτο από τότε που η «Αραβική Άνοιξη» σάρωσε τμήμα της Μέσης Ανατολής το 2011. Οι πρωτοφανείς λαϊκές εξεγέρσεις εξανάγκασαν ηγέτες να παραιτηθούν από την εξουσία, σε κράτη όπως ο Λίβανος, η Βολιβία και το Ιράκ, ενώ σε άλλες χώρες, όπως το Ιράν, η Ισπανία και το Χονγκ Κονγκ, οι συνεχιζόμενες λαϊκές εξεγέρσεις δεν επέφεραν την αποφασιστική και ουσιαστική αλλαγή που θα μπορούσε να θέσει τους τοπικούς πληθυσμούς σε μια νέα πορεία προς μεγαλύτερη ευημερία και ελευθερία. Αντιθέτως, το δυναμικό τέτοιων εξεγέρσεων παρεμποδίστηκε από ένα δυσανάλογο πλεονέκτημα δυνάμεων από πλευράς του κράτους ή από την έλλειψη μιας εύκολα αναγνωρίσιμης και βιώσιμης εναλλακτικής ηγεσίας. Σε μια εποχή όπου πολλές εξεγέρσεις, ξεκινούν διαδικτυακά και η ορμή τους εξαπλώνεται μέσω της έλξης που προκαλείται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πολλά κινήματα οικοδομούνται χωρίς σαφή ηγεσία ή χωρίς επίσημη διαμόρφωση των στόχων τους, πέραν από την αλλαγή του καθεστώτος. Κατά το 2020, είναι δύσκολο να επιλυθεί η σύγκρουση στις περιοχές που αναφέραμε παραπάνω, ενώ είναι πιθανό η σχετική επιτυχία κάποιων κινημάτων να εμπνεύσει περισσότερο, αυξάνοντας τον βαθμό στον οποίο οι επαναστάσεις καθίστανται σταδιακά ένα εδραιωμένο φαινόμενο.
Mέση Ανατολή
- H στρατηγική της Ρωσίας
Η Ρωσία συνεχίζει να προωθεί την εδραίωση της στρατηγικής παρουσίας της στη Μέση Ανατολή. Μέσω της επέκτασης της σφαίρας επιρροής της Μόσχας, ο Βλαντιμίρ Πούτιν επιδιώκει την αποκατάσταση της ηγεμονικής θέσης που απολάμβανε η χώρα σε παλαιότερες εποχές της πρόσφατης ιστορίας. Το 2020 είναι πιθανό λοιπόν να υπάρξει μια περίοδος, κατά την οποία η Ρωσία θα φτάσει σε νέα ορόσημα στην προσπάθειά της να εδραιώσει μια σταθερή και μακροπρόθεσμη παρουσία στη Μέση Ανατολή.
Είναι προφανές ότι οι παρεμβάσεις της Ρωσίας στην περιοχή θα αυξηθούν, μέσω ενεργειών που συνεπάγονται αναπόφευκτα κινδύνους για την ασφάλεια. Αυτό που είναι σημαντικό να αντιληφθούμε είναι ότι μια τέτοια παρέμβαση δεν σχεδιάζεται αποκλειστικά για βραχυπρόθεσμη υλοποίηση: Oι ρωσικές ενέργειες αποσκοπούν στην υποβάθμιση της αυτονομίας των περιφερειακών κρατών κατά τη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών
- Ιράν: Πόλεμος δι’αντιπροσώπων
Όσο το πετρέλαιο εξακολουθεί να κυριαρχεί στην οικονομία της Μέσης Ανατολής και ο υπόλοιπος κόσμος εξακολουθεί να εξαρτάται από αυτήν, οι ενέργειες του Ιράν, αλλά και των «αντιπροσώπων» του σε κράτη της περιοχής, ασκούν μεγάλη επιρροή στη γεωπολιτική σταθερότητα. Η επίθεση στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας αναμένεται ότι δεν θα είναι η τελευταία εχθρική πράξη που αποδίδεται στο Ιράν τους επόμενους μήνες. Στην πραγματικότητα, θα πρέπει να χρησιμεύσει ως προάγγελος για το τι είναι πιθανό να συμβεί το 2020.
Μετά την υπογραφή της συμφωνίας πυρηνικής ενέργειας του Ιράν το 2015, η εξωτερική πολιτική και η ρητορική της Δύσης και των συμμάχων των ΗΠΑ σε χώρες της Μέσης Ανατολή,ς επικεντρώθηκαν στη συμμόρφωση του Ιράν με τη συμφωνία και την απειλή που θα δημιουργούσε η χώρα, τόσο στους γείτονές της όσο και στους αντιπάλους της, αν αποκτούσε πυρηνικά όπλα. Αν και η απειλή ενός πυρηνικά ενόπλου Ιράν είναι σημαντική, η κυριαρχία αυτού του ζητήματος στον διεθνή δημόσιο διάλογο έχει μέχρι πρόσφατα αποκρύψει το πεδίο και τον επείγοντα χαρακτήρα των απειλών που θέτουν οι αντιπρόσωποι του Ιράν.
H Tεχεράνη έχει αναπτύξει ένα εκτεταμένο δίκτυο αντιπροσώπων που είναι εξοπλισμένοι όχι μόνο με πυραύλους αλλά και με πολιτική επιρροή. Από τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο ως τους αντάρτες Χούτι στην Υεμένη, το Ιράν ασκεί εξουσία και εμποδίζει τους εχθρούς του μέσω ένοπλων αντιπροσώπων, oı oποίοι του παρέχουν εκτεταμένη υπεράσπιση πολύ πέρα από τα σύνορά του, οδηγώντας τους αντιπάλους του να σκεφτούν δύο φορές πριν ξεκινήσουν μια επίθεση εναντίον του. Η πρόκληση λοιπόν τους επόμενους μήνες, τόσο για τους δημόσιους όσο και για τους ιδιωτικούς φορείς που έχουν συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, θα είναι η εφαρμογή των κατάλληλων επιπέδου ελέγχου στις ενέργειες των αντιπροσώπων του Ιράν.
Οι γεωπολιτικές επιπτώσεις της ψηφιακής εποχής
Το 2020, η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών θα συνεχίσει να επιταχύνεται με γοργούς ρυθμούς, οι οποίες φθάνουν πολύ πριν από τους κανονισμούς και τα πρότυπα, που απαιτούνται να τις διέπουν. Για όλα τα οφέλη που έχουν προέλθει από την πρόοδο της τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένης της παγκόσμιας συνδεσιμότητας, υπήρξε και μια σκοτεινή πλευρά – η οποία έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει τεράστιες αλλαγές σε ένα παγκόσμιο γεωπολιτικό περιβάλλον, που είναι ήδη γεμάτο με πρωτοφανή επίπεδα μεταβλητότητας.
Με δισεκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να έχουν πρόσβαση σε πλατφόρμες όπως το Facebook, το WhatsApp, το Twitter και το Instagram, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν καταστεί μια ισχυρή δύναμη για πολιτικές και πολιτιστικές αλλαγές, και η οποία είναι κάτι περισσότερο από ικανή να επηρεάσει την παγκόσμια γεωπολιτική. Μόνο τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση που διαδόθηκε στις πλατφόρμες των κοινωνικών μέσων, οδήγησαν στη ρωσική παρέμβαση στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2016 και στην εμβάθυνση του κομματικού διαχωρισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ διαδραμάτισε ρόλο σε αρκετές διαμαρτυρίες, που οδήγησαν σε κυβερνητικές αλλαγές, όπως στο Σουδάν. Το 2020 και μετά, η τάση κακόβουλων δρώντων – είτε πρόκειται για κρατικές είτε για μη κρατικές οντότητες – συνίσταται στη συνέχιση της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, καθώς είναι μακράν το ισχυρότερο μη στρατιωτικό εργαλείο που διατίθεται για επέκταση επιρροής και προπαγάνδας.
Επίσης χώρες ή ακόμα και μη κρατικοί φορείς, με καλύτερη πρόσβαση στα δεδομένα και με κατανόηση του τρόπου χρήσης τους, αναδεικνύονται ως οι πιο σημαντικοί παράγοντες στον κόσμο. Τα κοινωνικά μέσα επιτρέπουν σε όσους μπορούν να τα εκμεταλλευτούν, για να ελαττώσουν την ασυμμετρία στην ισορροπία δυνάμεων και να αμφισβητήσουν το παραδοσιακό κρατοκεντρικό μοντέλο σκληρής ισχύος.
Η σχέση μεταξύ κυβερνήσεων και πολιτών μετατοπίζεται επίσης, καθώς οι ψηφιακές τεχνολογίες και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιτρέπουν ευκολότερη και ταχύτερη κινητοποίηση πολιτών για πολιτικούς σκοπούς. Οι ψηφιακές τεχνολογίες και οι εκστρατείες επιρροής έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν και να επιταχύνουν δραματικά τις πολιτικές αναταραχές.
Σε κάθε περίπτωση, το κλειδί βρίσκεται στο να κατανοήσουμε τι επίκειται στον ορίζοντα, ώστε να προετοιμαστούμε για τον τρόπο αποτελεσματικής αντιμετώπισης των κινδύνων.
GEOPOLITICO
Μαυρίδης: Ο Ερντογάν προστάτης των φονιάδων «Χαμάς» και «Αδελφών Μουσουλμάνων»
«Γνωρίζουμε ποιος στηρίζει και προωθεί τη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα», ανέφερε με νόημα στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ο Κύπριος Ευρωβουλευτής.
Τη δράση της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» στην ΕΕ με την στήριξη της Τουρκίας και την ανάγκη για ευρωπαϊκή αντιμετώπισή της, ανέδειξε ο Ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης (ΔΗΚΟ – S&D) στην συζήτηση με θέμα την ανάγκη για μια στρατηγική της ΕΕ για την αντιμετώπιση της ισλαμιστικής επιρροής και του δικτύου της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας», ενώπιον του αρμόδιου Ευρ. Επιτρόπου, στην ολομέλεια του Ευρ. Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο.
Στην παρέμβασή του ο κ. Μαυρίδης ανέφερε τα εξής: «Τέτοια μέρα πριν από τρία χρόνια, οι τρομοκράτες της Χαμάς διέπραξαν ανείπωτα εγκλήματα σε βάρος ανδρών, γυναικών και παιδιών. Κανένας πολιτισμένος άνθρωπος δεν μπορεί να παραμείνει σιωπηλός απέναντι σε τέτοιες φρικαλεότητες. Όσον αφορά, όμως, συγκεκριμένα τη «Μουσουλμανική Αδελφότητα», η δράση της δεν περιορίζεται πλέον στη βία ή σε εξτρεμιστικούς πυρήνες. Σήμερα χρηματοδοτεί τζαμιά, συλλόγους, σχολεία, φιλανθρωπικές οργανώσεις και δίκτυα, μέσω των οποίων προωθεί το ριζοσπαστικό πολιτικό Ισλάμ. Αυτό, κύριε Επίτροπε, δεν είναι ζήτημα ιδεολογίας, είναι μια πραγματικότητα.»
Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε εκείνους που βρίσκονται πίσω από την δράση της τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Ωστόσο, όλοι γνωρίζουμε ποιος είναι «ο ελέφαντας στο δωμάτιο». Γνωρίζουμε ποιος είναι το πραγματικό αφεντικό. Γνωρίζουμε ποιος στηρίζει και προωθεί τη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Έχει όνομα. Είναι εκείνος που ορισμένοι στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και εκτός αυτού -και ίσως, κύριε Επίτροπε, ακόμη και εσείς- θεωρούν σήμερα στρατηγικό εταίρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ποιος είναι αυτός ο επικεφαλής; Ο νέος σουλτάνος της Άγκυρας: ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.»
Πολιτική
Ένταση για την Κύπρο στον ΟΑΣΕ – Τι υποστήριξε Τούρκος βουλευτής (ΒΙΝΤΕΟ)
Ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) από την Καχραμανμαράς, Αλί Οζτούντς, δημοσίευσε σήμερα, Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, βίντεο από την τελευταία ημέρα της συνόδου, υποστηρίζοντας ότι οι εργασίες σημαδεύτηκαν εκ νέου από το Κυπριακό.
Αντιπαράθεση για το Κυπριακό σημειώθηκε στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), που πραγματοποιήθηκε στην Ανδόρα από τις 7 έως τις 9 Οκτωβρίου 2026, με αφορμή αναφορές Ελληνοκύπριων βουλευτών στην τουρκική κατοχή.
Ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) από την Καχραμανμαράς, Αλί Οζτούντς, δημοσίευσε σήμερα, Παρασκευή 9 Οκτωβρίου, βίντεο από την τελευταία ημέρα της συνόδου, υποστηρίζοντας ότι οι εργασίες σημαδεύτηκαν εκ νέου από το Κυπριακό.
Αντιπαράθεση για την τουρκική εισβολή
Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Τούρκος βουλευτής, Ελληνοκύπριοι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι κατηγόρησαν την Τουρκία για τη συνεχιζόμενη κατοχή εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι απάντησε στις κατηγορίες, επικαλούμενος όσα χαρακτήρισε «σφαγές» σε βάρος των Τουρκοκυπρίων πριν από το 1974.
Παράλληλα, υιοθέτησε την επίσημη τουρκική θέση που παρουσιάζει τη στρατιωτική εισβολή του 1974 ως «ειρηνευτική επιχείρηση».
Επικαλέστηκε και το Σχέδιο Ανάν
Η αντιπαράθεση είχε ξεκινήσει ήδη από τις προηγούμενες ημέρες της συνόδου, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού πρακτορείου ΑΝΚΑ.
Ο Οζτούντς φέρεται να απάντησε σε Ελληνοκύπριο βουλευτή που έκανε λόγο για κατοχή, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία του τουρκικού στρατού στην Κύπρο αποσκοπεί, κατά τον ίδιο, στη διατήρηση της ειρήνης.
Επικαλέστηκε επίσης την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν από την ελληνοκυπριακή κοινότητα στο δημοψήφισμα του 2004, χρησιμοποιώντας το αποτέλεσμα ως επιχείρημα υπέρ της τουρκικής θέσης.
Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı Parlamenterler Asamblesi Genel Kurulunun son gününe yine Kıbrıs damgasını vurdu. Güney Kıbrıslı parlamenterler bir kez daha hadsizce Türkiye’yi işgalle suçladı. Had bildirmek de yine bize düştü. 74 Kıbrıs barış harekatı öncesi adada Türk nüfusa uygulanan katliamı hatırlatıp gerçekleri tüm dünyaya bir kez daha haykırdık.
— Ali Öztunç (@Ali_Oztunc) October 9, 2026
Αναφορές σε Ουκρανία και Παλαιστίνη
Ο Τούρκος βουλευτής επέκτεινε την παρέμβασή του και σε άλλα διεθνή ζητήματα, κατηγορώντας τη διεθνή κοινότητα για εφαρμογή «δύο μέτρων και δύο σταθμών».
Σύμφωνα με τις τουρκικές αναφορές, συνέκρινε τη στάση της διεθνούς κοινότητας απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία με την αντιμετώπιση των εξελίξεων στην Παλαιστίνη, αναφερόμενος στις επιθέσεις της Χαμάς και στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις.
ΠΗΓΗ: SigmaLive
GEOPOLITICO
Μητσοτάκης: Το καλώδιο θα προχωρήσει χωρίς εκπτώσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα – Μηνύματα σε Τουρκία, ΗΠΑ και Ισραήλ
Μήνυμα σιγουριάς για την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου έστειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπογραμμίζοντας ότι το έργο πρέπει να προχωρήσει χωρίς υποχωρήσεις στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, στις σχέσεις με την Τουρκία, στην αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ, στην απόκτηση των F-35 και στον γεωπολιτικό διάδρομο IMEC, ενώ εξαπέλυσε αιχμές κατά της αντιπολίτευσης για την κριτική της στα εθνικά θέματα.
Σε μια συνέντευξη με ιδιαίτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ 100,3 και τον Άρη Πορτοσάλτε, την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίασε τις βασικές προτεραιότητες της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, εστιάζοντας στην ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, στην ενεργειακή ασφάλεια και στην προοπτική της Ελλάδας να αποτελέσει κρίσιμο κόμβο διασυνδεσιμότητας μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ινδίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχαν οι αναφορές του στο Great Sea Interconnector, σε μια περίοδο κατά την οποία η υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης βρίσκεται στο επίκεντρο των ελληνοτουρκικών σχέσεων και των ευρύτερων γεωπολιτικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η επίσκεψη Ρούμπιο και η στρατηγική σχέση Ελλάδας–ΗΠΑ
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε θετικό το αποτύπωμα της επίσκεψης του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, επισημαίνοντας ότι επιβεβαιώθηκε η σημασία της Ελλάδας για την αμερικανική εξωτερική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Η επίσκεψη αυτή του Μάρκο Ρούμπιο έγινε στα πλαίσια του Στρατηγικού Διαλόγου Ηνωμένων Πολιτειών-Ελλάδος, είναι μια θεσμοθετημένη διαδικασία ενίσχυσης των διμερών μας σχέσεων. Και θέλω να θυμίσω στους ακροατές σας ότι ο κύριος Ρούμπιο δεν ταξιδεύει συχνά στο εξωτερικό για να συμμετέχει σε τέτοιου είδους στρατηγικούς διαλόγους. Το έχει κάνει μία φορά μόνο, πήγε στην Ινδία πέρυσι, και η δεύτερη φορά που το έκανε είναι να έρθει στην Ελλάδα».
Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, οι διμερείς σχέσεις έχουν πλέον αποκτήσει ευρύτερο περιεχόμενο, πέρα από την παραδοσιακή αμυντική συνεργασία.
«Είχα την ευκαιρία να τον συναντήσω κι εγώ, και νομίζω ότι η επίσκεψή του αυτή επιβεβαίωσε το εξαιρετικό πλαίσιο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, σχέσεις οι οποίες έχουν προφανώς μια έντονη αμυντική και πολιτικοδιπλωματική διάσταση, αλλά που επεκτείνονται πλέον και σε ζητήματα ενέργειας, διασυνδεσιμότητας, και επενδύσεων. Άρα, νομίζω ότι αναμφίβολα το αποτύπωμα ήταν θετικό».
Ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει αναδειχθεί σε αναντικατάστατο στρατηγικό εταίρο των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ανατολική Μεσόγειο, συνδέοντας τον ρόλο αυτό με τις αμυντικές επενδύσεις, τις ενεργειακές υποδομές και τη γεωγραφική θέση της χώρας.
Great Sea Interconnector: Ευρωπαϊκό έργο με αμερικανική και γαλλική υποστήριξη
Στο ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε τη θέση ότι το έργο μπορεί και πρέπει να προχωρήσει χωρίς εκπτώσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.
Επικαλέστηκε τη στήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης, αλλά και την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση του έργου, υπογραμμίζοντας τη συμμετοχή της Γαλλίας μέσω του επενδυτικού κεφαλαίου Meridiam.
«Νομίζω ότι και ο κύριος Ρούμπιο είπε ξεκάθαρα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν αυτά τα έργα διασυνδεσιμότητας. Και τα στηρίζουν, πιστεύω, ακριβώς για το καλό, γι’ αυτό μπορεί να καταλήξει μέχρι το Ισραήλ, κάτι το οποίο προφανώς ενδιαφέρει ιδιαίτερα τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά το έργο αυτό δεν είναι πια ένα ελληνοκυπριακό έργο. Είναι ένα ευρωπαϊκό έργο, εξαρχής ήταν ευρωπαϊκό έργο, διότι θέλω να θυμίσω ότι λαμβάνει παραπάνω από 600 εκατομμύρια ευρωπαϊκή επιδότηση. Και τώρα, βέβαια, με τη συμμετοχή της Γαλλίας και του γαλλικού επενδυτικού κεφαλαίου Meridiam, ως πλειοψηφικού μετόχου στο έργο, καταλαβαίνετε ότι πια αυτό το έργο ενδιαφέρει πολιτικά, οικονομικά, και την φίλη Γαλλία. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες».
Η τοποθέτηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να αναδείξει τη διεθνή διάσταση του Great Sea Interconnector, απέναντι στις τουρκικές παρεμβάσεις και διεκδικήσεις στην περιοχή.
Ωστόσο, το κρίσιμο ζήτημα παραμένει η πρακτική συνέχιση των ερευνών και των εργασιών πόντισης του καλωδίου. Η πολιτική υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γαλλίας αποτελεί σημαντική παράμετρο, χωρίς από μόνη της να απαντά στο ερώτημα της αντιμετώπισης ενδεχόμενων νέων τουρκικών παρεμβάσεων.
IMEC: Η Ελλάδα γέφυρα προς τη Μέση Ανατολή και την Ινδία
Σημαντική ήταν και η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στον οικονομικό διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), τον οποίο συνέδεσε ευθέως με τις ελληνικές ενεργειακές και μεταφορικές υποδομές.
«Εγώ θέλω να θυμίσω ότι η Ελλάδα δεν είναι απλά μια χώρα η οποία είναι ενταγμένη στο σκληρό πυρήνα της Δύσης. Είναι μια χώρα η οποία είναι και μια γέφυρα αυτή τη στιγμή προς τη Μέση Ανατολή, προς την περιοχή του Κόλπου, και προς την Ινδία. Δεν αναφέρομαι τυχαία στην Ινδία, γιατί θεωρώ ότι αυτός ο νέος γεωπολιτικός και γεωοικονομικός διάδρομος στον οποίο αποκαλούμε IMEC, Ινδία-Μέση Ανατολή-Ευρώπη, έχει καθοριστική σημασία για τη χώρα μας. Είμαστε ένας κρίσιμος κρίκος σε αυτή την αλυσίδα, αρκεί να το δει κανείς στον χάρτη της δυνατότητας που έχουμε στα θέματα διασυνδεσιμότητας. Και εκεί εντάσσονται, βέβαια, και τα μεγάλα έργα διασυνδεσιμότητας, όπως ”τα”, όχι ”το”, γιατί δεν είναι ένα μόνο, όπως τα ηλεκτρικά καλώδια, τα οποία τελικά καταλήγουν στην πατρίδα μας».
Η αναφορά στον IMEC εντάσσει τις ελληνικές ενεργειακές διασυνδέσεις σε μια ευρύτερη στρατηγική, στην οποία η χώρα φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως πύλη εισόδου εμπορίου, ενέργειας και επενδύσεων προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Ισραήλ: Στρατηγική σχέση με το κράτος, όχι κατ’ ανάγκη με την κυβέρνηση
Ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκε τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ, διαχωρίζοντας τις διακρατικές σχέσεις από την πολιτική της εκάστοτε ισραηλινής κυβέρνησης.
Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην ανάπτυξη του ελληνικού αμυντικού συστήματος «Ασπίδα του Αχιλλέα», παρουσιάζοντας τη συνεργασία με το Ισραήλ ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μεταφοράς προηγμένης αμυντικής τεχνολογίας.
«Θα πω ότι η στρατηγική σχέση της Ελλάδος είναι με το κράτος του Ισραήλ, όχι κατ’ ανάγκη με τη σημερινή κυβέρνηση. Αυτή η στρατηγική σχέση, η οποία έχει πολλαπλά οφέλη για την χώρα μας, να δώσω μόνο ένα παράδειγμα, ο ‘’θόλος του Αχιλλέα’’ είναι ένα υπερσύγχρονο αμυντικό σύστημα. Νομίζετε ότι οι Ισραηλινοί το πουλάνε σε οποιονδήποτε; Με πολύ προχωρημένη τεχνολογία και με δυνατότητα της πατρίδας μας να έχει την ιδιοκτησία και το software του κώδικα, του πηγαίου κώδικα, για την ανάπτυξη αυτού του συστήματος. Να λοιπόν ένα άμεσο όφελος από αυτήν την ισχυρή πολιτική σχέση. Θα έλεγα όμως, γιατί υπάρχει, μπορεί να υπάρχει μια βάση σε αυτήν την κριτική, ότι αυτή η σχέση δεν έχει αποβεί εις βάρος των πολύ ισχυρών δεσμών που έχει η πατρίδα μας με τον αραβικό κόσμο, με την παλαιστινιακή αρχή. Ούτε μας έχει εμποδίσει να εκφραστούμε ανοιχτά και να επικρίνουμε την κυβέρνηση του Ισραήλ, όταν αυτή ξεπερνάει τα όρια, όπως παραδείγματος χάρη έχει συμβεί επανειλημμένα στη Δυτική Όχθη, πιέζουμε για να πάμε από την πρώτη φάση του Σχεδίου Ειρήνης Τραμπ στη Γάζα στη δεύτερη, αλλά έχουμε ασκήσει, και θα έλεγα, μια κριτική στο Ισραήλ, οπότε κρίνουμε ότι η παρούσα κυβέρνηση κινείται με έναν τρόπο ο οποίος δεν συνάδει με τις δικές μας αρχές και αξίες».
Με την τοποθέτησή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να καταστήσει σαφές ότι η συνεργασία με το Ισραήλ δεν περιορίζει τις διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας με τις αραβικές χώρες και την Παλαιστινιακή Αρχή.
F-35: Αιχμές κατά Τσίπρα και αναφορά στον αποκλεισμό της Τουρκίας
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο πρωθυπουργός απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή τις δημόσιες τοποθετήσεις του για την ελληνική εξωτερική πολιτική και τα εξοπλιστικά προγράμματα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστήριξε ότι η Ελλάδα βρίσκεται ήδη στο πρόγραμμα των F-35, ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να παραμένει εκτός, εξαιτίας της απόκτησης των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400.
«Μου κάνει πολύ εντύπωση πώς ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της χώρας για 4,5 χρόνια και φιλοδοξεί να επανέλθει στην πολιτική, δεν γνωρίζει τα βασικά. Δεν αναφέρομαι στο θέμα του καλωδίου, διότι, αυτό μπορεί να είναι ενδεχομένως και ένα επαναλαμβανόμενο σαρδάμ. Αλλά το γεγονός ότι ο κύριος Τσίπρας δεν γνωρίζει ή δεν θέλει να γνωρίζει ή δεν ομολογεί ότι σήμερα η Ελλάδα είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα των F-35 και ότι αυτά θα έρθουν ουσιαστικά το ’29 και το ’30 στην χώρα μας, ότι οι πιλότοι μας σύντομα θα αρχίσουν να εκπαιδεύονται, ότι ξεκινάμε τις πολύ σημαντικές επενδύσεις στη βάση της Ανδραβίδας για να τα υποδεχθούμε, και ότι η Τουρκία αυτή τη στιγμή που μιλάμε, τουλάχιστον, είναι εκτός των προγραμμάτων F-35. Και περίπου να προεξοφλεί ο κύριος Τσίπρας ότι η Τουρκία θα πάρει τα F-35 όταν αυτό δεν είναι κάτι που το λένε ούτε καν οι Τούρκοι, μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση. Από εκεί και πέρα, ας το κρίνουν οι ακροατές σας αυτό, αν αυτός συνιστά υπεύθυνη στάση. Να πω μόνο το εξής. Ο κύριος Τσίπρας είναι πρωθυπουργός. Όταν η Τουρκία παρήγγειλε τα F-35, και θα παραλάμβανε 100 F-35, αν δεν έκανε το λάθος, να αγοράσει ταυτόχρονα και το σύστημα S-400. Θυμάστε εσείς καμία δήλωση του κυρίου Τσίπρα να αντιτίθεται στην επιλογή των Ηνωμένων Πολιτειών να πουλήσουν F-35 στην Τουρκία; Γιατί εγώ δεν θυμάμαι καμία».
Ο πρωθυπουργός συνέδεσε την απόκτηση των F-35 με την ευρύτερη προσπάθεια διατήρησης ποιοτικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος έναντι της Τουρκίας, στην οποία εντάσσονται επίσης οι αναβαθμίσεις των F-16 και η ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού.
Ελληνοτουρκικά: «Ελαφρύς κυματισμός» στο Αιγαίο
Για τις σχέσεις με την Τουρκία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να περιγράψει την κατάσταση χρησιμοποιώντας έναν χαρακτηρισμό χαμηλών τόνων, παρά τις διαφορές που εξακολουθούν να υφίστανται μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.
«Τα νερά στο Αιγαίο υπάρχει ένα αεράκι, ας πούμε, ένας ελαφρύς κυματισμός, αλλά ούτε αυτό είναι ασυνήθιστο, ξέρετε. Όπως ο καιρός αλλάζει και έχουμε μπουνάτσες και ενίοτε έχουμε και μελτέμια. Το ίδιο συμβαίνει και στις ελληνοτουρκικές συναντήσεις με τον Τούρκο πρόεδρο».
Παράλληλα, διευκρίνισε ότι δεν υπάρχει προγραμματισμένη συνάντηση με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υπενθυμίζοντας πάντως ότι έχει πραγματοποιήσει περισσότερες συναντήσεις με τον Τούρκο πρόεδρο από οποιονδήποτε προηγούμενο Έλληνα πρωθυπουργό.
Η προσέγγιση αυτή αντανακλά την πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να διατηρήσει ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Άγκυρα, την ώρα που παραμένουν ανοικτά σημαντικά ζητήματα στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
Αμυντικές δαπάνες: Το 3,5% του ΑΕΠ και η κριτική στην αντιπολίτευση
Ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκε την κυβερνητική πολιτική των αυξημένων αμυντικών δαπανών, τονίζοντας ότι η ασφάλεια της χώρας αποτελεί θεμελιώδη προτεραιότητα.
«Μερικές φορές έχω την αίσθηση ότι αυτοί οι οποίοι θέλουν να μας ασκήσουν κριτική, περίπου εύχονται να υπάρχουν στραβοπατήματα στα εθνικά θέματα. Είτε η κριτική αυτή έρχεται από τα αριστερά, είτε έρχεται από τα δεξιά. Θα τους συνιστούσα να είναι πιο προσεκτικοί και να μην σπεύδουν με τέτοιο τρόπο να εκπέμψουν την εμπάθεια τους προς την κυβέρνηση και προς εμένα προσωπικά. Εδώ μιλάμε για εθνικά ζητήματα, στα οποία θα έπρεπε να υπάρχει ένα βασικό πλαίσιο συνεννόησης. Δυστυχώς, λυπάμαι, διότι αυτό το οποίο όλοι στο εξωτερικό μας πιστώνουν, ότι η Ελλάδα έχει ενισχυθεί σημαντικά, όχι μόνο οικονομικά, αλλά και αμυντικά τα τελευταία χρόνια. Κάποιοι το προσπερνούν στη χώρα μας, σαν να είναι κάτι περίπου αυτονόητο. Το γεγονός ότι μπορούμε σήμερα να έχουμε δημοσιονομικά πλεονάσματα, αλλά ταυτόχρονα να δαπανούμε και 3,5% του ΑΕΠ μας στην άμυνα, δεν ήταν κάτι εύκολο. Και αυτό γίνεται από το υστέρημα του Έλληνα πολίτη. Αν δαπανούσαμε λιγότερα χρήματα στην άμυνα, θα μπορούσαμε να διαθέσουμε περισσότερους πόρους για, παράδειγμα, για την ενεργειακή στήριξη. Το συμβόλαιο όμως το οποίο έχουμε υπογράψει με την κοινωνία, θεωρώ ότι οι προτάσεις την ασφάλεια της χώρας ως το υπέρτατο αγαθό το οποίο πρέπει να υπερασπιστούμε. Και γι’ αυτό και δαπανούμε αυτούς τους πόρους, γι’ αυτό και αποκτούμε τη (φρεγάτα) Belharra, γι’ αυτό και αναβαθμίζουμε τα F-16, γι’ αυτό και επενδύουμε στο ‘’θόλο του Αχιλλέα’’».
Η αναφορά στο 3,5% του ΑΕΠ αναδεικνύει το βάρος που αποδίδει η κυβέρνηση στις αμυντικές δαπάνες, παρά τις δημοσιονομικές και κοινωνικές πιέσεις.
Κύπρος, Ουκρανία και διεθνές δίκαιο
Στις αναφορές του για τη Ρωσία και τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας στηρίζεται στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών.
Συνέδεσε μάλιστα τη στάση της Αθήνας απέναντι στη ρωσική εισβολή με το Κυπριακό, υπενθυμίζοντας τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή.
«Μην ξεχνάμε ότι η πατρίδα μας και ο ελληνισμός κουβαλάει ακόμα ανοιχτή την πληγή της Κύπρου. Όπου 52 χρόνια μετά έχουμε να διαχειριστούμε μια εισβολή και μια κατοχή ενός σημαντικού τμήματος του νησιού».
Πρόκειται για μια αναφορά που συνδέει τη σταθερή ελληνική θέση υπέρ της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας με την ανάγκη συνεπούς εφαρμογής των ίδιων αρχών στην περίπτωση της Κύπρου.
Ενέργεια: Κάθετος Διάδρομος, Chevron και γεωτρήσεις το 2027
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε επίσης στη στρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας μέσω του Κάθετου Διαδρόμου φυσικού αερίου, τονίζοντας ότι η χώρα μπορεί να λειτουργήσει ως πάροχος ενεργειακής ασφάλειας για τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη.
«Και κλείνω με τον κάθετο διάδρομο. Είναι δεδομένο αυτό ότι έχει τελειώσει αυτό το θέμα. Μα ο κάθετος διάδρομος ήδη υπάρχει και ήδη λειτουργεί. Τι είναι ο κάθετος διάδρομος για να το εξηγήσουμε απλά; Είναι η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης να αξιοποιήσει ενεργειακές υποδομές τις οποίες διαθέτει, τους αγωγούς μας, αλλά και τους σταθμούς επαναεργοποίησης φυσικού αερίου, το οποίο μεταφέρεται υγροποιημένο, προκειμένου να μπορούμε να τροφοδοτήσουμε τους βόρειους γείτονές μας. Το γεγονός ότι η Ελλάδα καθίσταται σήμερα ένας πάροχος ενεργειακής ασφάλειας για τα Βαλκάνια, αλλά και για άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, νομίζω ότι αναβαθμίζει συνολικά το γεωγραφικό μας αποτύπωμα. Και βέβαια να πω και κάτι ακόμα. Ότι η Αμερική και η κυβέρνηση, αλλά και οι εταιρείες επέλεξαν αυτό να το κάνουν μέσω της Ελλάδας. Θα μπορούσαν να το κάνουν και μέσω άλλης χώρας. Άρα νομίζω ότι εκεί αναμφίβολα το αποτύπωμα είναι θετικό. Και συνέπεια θα σας έλεγα και με μια συνολική επιλογή της χώρας μας. Από τη μία να επενδύσει στην πράσινη μετάβαση με πολύ γρήγορους ρυθμούς, από την άλλη να ψάξουμε κι εμείς να δούμε αν έχουμε φυσικό αέριο. Και το κάνουμε με αμερικανικές εταιρείες. Και όταν η Chevron, για παράδειγμα, πηγαίνει νοτίως της Κρήτης και συνομιλεί με την ελληνική κυβέρνηση, αυτό είναι μια άμεση, ούτε καν έμμεση, αναγνώριση ότι η Ελλάδα ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα νοτίως της Κρήτης. Και βέβαια να ενημερώσω τους ακροατές μας ότι θα έχουμε την πρώτη ερευνητική γεώτρηση δυτικά της Κέρκυρας από την Exxon, το δεύτερο τρίμηνο του 2027. Αυτό έχει να γίνει 40 χρόνια μετά».
Η αναφορά στην Chevron αποκτά πρόσθετη γεωπολιτική σημασία λόγω των τουρκικών και λιβυκών διεκδικήσεων στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κρήτης.
Παράλληλα, η αναγγελία της πρώτης ερευνητικής γεώτρησης δυτικά της Κέρκυρας το δεύτερο τρίμηνο του 2027 αποτελεί συγκεκριμένο χρονικό ορόσημο για την κυβερνητική στρατηγική αναζήτησης υδρογονανθράκων.
Το γεωπολιτικό αποτύπωμα των δηλώσεων
Η συνέντευξη Μητσοτάκη αποτυπώνει την κυβερνητική επιδίωξη να εντάξει την ελληνική εξωτερική πολιτική σε ένα ευρύτερο δίκτυο αμυντικών, ενεργειακών και οικονομικών συνεργασιών.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η ενίσχυση της συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η διατήρηση της στρατηγικής σχέσης με το Ισραήλ, η αναβάθμιση των δεσμών με την Ινδία και η αξιοποίηση της ελληνικής γεωγραφικής θέσης ως κόμβου μεταξύ τριών ηπείρων.
Ωστόσο, το ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πρακτικά τεστ αυτής της στρατηγικής.
Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού περί μη υποχώρησης στα κυριαρχικά δικαιώματα διατυπώνουν την πολιτική θέση της Αθήνας. Το επόμενο κρίσιμο βήμα είναι η υλοποίηση του έργου και η δυνατότητα συνέχισης των εργασιών χωρίς να επιβληθούν περιορισμοί που θα αμφισβητούν την άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας