Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Σ. Καλεντερίδης: Κάντε ξανά την Ελλάδα κράτος: με ασφαλή σύνορα, ισχυρή άμυνα και υπερήφανη εξωτερική πολιτική

Δημοσιεύτηκε στις

Κερδίζουμε επάξια τον τίτλο του «μη κράτους»

Του Σάββα Καλεντερίδη

Ασφαλώς η διπλωματία θα πρέπει να ασκείται με βάση ορισμένες αρχές, όπως για παράδειγμα η μυστικότητα των χειρισμών, γιατί η αποκάλυψη μπορεί να στοιχίσει στον πολιτικό στόχο που θέτει κάθε φορά η όποια κυβέρνηση.

Όμως σε κάθε περίπτωση, η διπλωματία πρέπει να ασκείται με βάση το εθνικό συμφέρον.

Το ίδιο ισχύει για την πολιτική.

Φυσικά μέγα ερώτημα είναι το πού βρίσκεται ο πολίτης σε όλα αυτά, ειδικά όταν πολιτικοί και διπλωματικοί χειρισμοί αφορούν σοβαρά εθνικά ζητήματα, από την κατάληξη των οποίων θα κριθεί το μέλλον των επόμενων γενεών αλλά και της ίδιας της πατρίδας και του Ελληνισμού.

Οι πολίτες, στο κοινοβουλευτικό σύστημα που ισχύει, δίνουν κάθε φορά την εξουσιοδότηση στο κόμμα που κερδίζει τις εκλογές, να εφαρμόσει τα υπεσχημένα, με βάση το πρόγραμμα που παρουσίασε προεκλογικά.

Και κρίνεται γι’ αυτό στο τέλος της τετραετίας.

Υπό την έννοια αυτή, οι πολίτες έχουν κάποιο ρόλο και ευθύνη, αν και το παιχνίδι είναι τόσο στημένο και υπονομευμένο, που η ευθύνη βαραίνει πάντα του πολιτικούς, αφού ο ρόλος του πολίτη είναι στην κυριολεξία αυτός του κομπάρσου, αντί του πρωταγωνιστή, όπως θα έπρεπε να είναι σε ένα πραγματικά δημοκρατικό και όχι δημοκρατικοφανές ολιγαρχικό πολίτευμα, όπως είναι το δικό μας.

Όμως, έστω και αν κάνουμε τις παραπάνω παραδοχές, για θέματα που προκύπτουν ή δεν έχουν συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα, κανονικά θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να λαμβάνεται υπ’ όψιν η βούληση των πολιτών, πριν η όποια κυβέρνηση αποφασίσει να εφαρμόσει την πολιτική της.

Η ανάγκη αυτή είναι πρόδηλη, όταν πρόκειται για εθνικά θέματα, που θα καθορίσουν την πορεία της Ελλάδας και του Ελληνισμού για τις επόμενες δεκαετίες ή και αιώνες.

Τρανό παράδειγμα είναι η διαχείριση του ακανθώδους ζητήματος της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12νμ και της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών με τις γειτονικές χώρες.

Το ζήτημα αυτό αποκτά χαρακτήρα επείγοντος, λόγω των εξελίξεων και του χρονοδιαγράμματος για την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της Αν. Μεσογείου, του Λιβυκού και του Ιονίου Πελάγους.

Η κατάσταση αυτή είναι που ώθησε την Τουρκία να κάνει ένα νέο στρατηγικό σχέδιο, με βάση το οποίο θα σφετεριστεί θαλάσσιες ζώνες στην Αν. Μεσόγειο, το Λιβυκό, το Μυρτώο και το Αιγαίο Πέλαγος, εις τους αιώνας των αιώνων.

Η Γαλάζια Πατρίδα και η συμφωνία με τη Λιβύη, είναι εφαρμογές αυτού του στρατηγικού σχεδίου.

Ενώ λοιπόν συμβαίνουν αυτά, οι ελληνικές κυβερνήσεις και το κράτος, ακολουθούν πολιτικές ερήμην των πολιτών, που επιδεινώνουν τη θέση της πατρίδας μας στα ζητήματα αυτά.

Είναι αυτό που λέει ο λαός μας «κάθε πέρσι και καλύτερα», αφού η επιθετικότητα και οι διεκδικήσεις της Τουρκίας, κάθε χρόνο επεκτείνονται εις βάρος μας.

Όλο αυτό το πράγμα, πέραν του ότι γίνεται εις βάρος και στην πλάτη των Ελλήνων πολιτών, έχει αποδειχθεί πλέον ότι όχι μόνο δεν είναι εθνοφελές, αλλά θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς με επιείκεια πατριδοβόρο.

Υπό την έννοια ότι κατατρώει τα συμφέροντα της πατρίδας.

Ενώ βρισκόμαστε λοιπόν αντιμέτωποι με τετελεσμένα που προσπαθεί να δημιουργήσει η Τουρκία, στο θέμα των θαλασσίων ζωνών, αντί να ενημερωθεί σωστά και αντικειμενικά ο ελληνικός λαός και να συμμετέχει με κάποιο τρόπο, στην επιλογή της πολιτικής που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση, είναι θύμα προπαγάνδας που ασκεί η κυβέρνηση και τα θεσμικά και παραθεσμικά της όργανα.

Και μάλιστα μια προπαγάνδα που ασκείται με τρόπο άγαρμπο και αναιδή, χωρίς καν να τηρούνται τα προσχήματα.

Για παράδειγμα, το ΕΛΙΑΜΕΠ, το κατ’ εξοχήν συμβουλευτικό ίδρυμα για θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, που χρηματοδοτείται από το ελληνικό κράτος αλλά και από τον Σόρος, αντί να δείχνει σεβασμό στους Έλληνες πολίτες με τα έργα και τις πράξεις του, τους προσβάλει βάναυσα.

Τρανταχτή απόδειξη η εκδήλωση που οργάνωσε πρόσφατα, με τίτλο «Μας συμφέρει η Χάγη;».

Πέραν του ότι ο τίτλος είναι «χειριστικός», κάλεσαν στο ίδιο τραπέζι προσωπικότητες της ίδιας άποψης, οι οποίοι όλοι τους, όλως τυχαίως, ήταν αυτοί που πρόσβαλαν σκαιότατα τους Έλληνες της Κύπρου, προσπαθώντας με διάφορους τρόπους να του αλλάξουν την πίστη. Εννοώ την άποψή τους για το αντιδημοκρατικό και κατάπτυστο σχέδιο Ανάν, που διέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία.

Για να φανταστούν οι Έλληνες πολίτες το βαθμό της αναισθησίας και της αναίδειάς του, δεν έβαλαν στο τραπέζι ούτε έναν με διαφορετική άποψη.

Ο χαρακτηρισμός και αναισθησίας και αναίδειας δεν γίνεται με κοινωνικούς, αλλά με πολιτικούς και εθνικούς όρους.

Όταν κάποιος είναι σε τέτοιο βαθμό αναίσθητος και αναιδής, είναι ικανός για όλα, ακόμα και να παραδώσει ο μισό αιγαίο στους Τούρκους.

Για όσους έχουν αμφιβολία, ας ρωτήσουν ένα ψυχολόγο, για να μην πω ψυχίατρο.

Χωρίς να θέλω να στοχοποιήσω προσωπικά κανέναν, πολιτικά και εθνικά μιλάμε, παραθέτω απόσπασμα από την εισήγηση του καθηγητή κ. Ροζάκη, ο οποίος συμμετείχε σε μυστική σύσκεψη στου Μαξίμου, υπό τον κ. Μητσοτάκη, για τα θέματα που προανέφερα.

Είπε λοιπόν ο κ. καθηγητής:

«Η Ελλάδα έχει τηρήσει μια μαξιμαλιστική θέση σε όλα της τα ζητήματα. Έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει ΑΟΖ μέχρι την Κύπρο, πράγμα αδύνατον. Έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει 12νμ παντού. Έχει θεωρήσει ότι μπορεί να έχει εναέριο χώρο μεγαλύτερο από την αιγιαλίτιδα ζώνη της».

Να ξεκινήσω από το τελευταίο.

Δεν είπε «ότι μπορεί να έχει αιγιαλίτιδα ζώνη μικρότερη από τον εναέριο χώρο», αλλά το αντίθετο.

Δηλαδή, δείχνει το απαράδεκτο, να μειώσει η Ελλάδα τον εναέριο χώρο, αντί να αυξήσει την αιγιαλίτιδα ζώνη.

Όσον αφορά τις… μαξιμαλιστικές θέσεις.

Ο κ. καθηγητής δεν περιμένει καν την απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης, ήδη έβγαλε την ετυμηγορία του. «Η Ελλάδα δεν μπορεί αν έχει ΑΟΖ μέχρι την Κύπρο, πράγμα αδύνατον».

Για τα 12νμ, επίσης έβγαλε την ετυμηγορία του.

«Η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει 12νμ παντού»

Γιατί;

Όχι γιατί δεν μας το επιτρέπει το διεθνές δίκαιο.

Ίσα ίσα, εξ όσων γνωρίζω, το διεθνές δίκαιο μας δίνει δικαίωμα να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα παντού στα 12νμ.

Και μάλιστα το διεθνές δίκαιο είναι αυτό που προνοεί για τις θάλασσες που κλείνουν από τα χωρικά ύδατα.

Δεν γνωρίζω, μάλιστα, άλλη χώρα στον κόσμο, που δεν έχει κάνει πλήρη χρήση αυτού του δικαιώματος.

Με βάση τη λογική του συμβούλου του κ. Σημίτη και τώρα του κ. Μητσοτάκη, “η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει 12νμ παντού”, επειδή δεν μας το επιτρέπει η Τουρκία με εξοφθάλμως παράνομο τρόπο, που απαγορεύεται από τι διεθνές δίκαιο.

Και το τελευταίο, αν και οι πληγές στο θέμα αυτό δεν τελειώνουν.

Κανείς από τους ομιλητές αλλά και από την κυβέρνηση, που τους δίνει το «ποίημα» που μας προπαγανδίζουν, δεν θέτουν το θέμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων ως ΒΑΣΙΚΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ για παραπομπή στη Χάγη.

Γιατί είναι προφανές ότι την αιγιαλίτιδα ζώνη δεν μπορεί καν η Ελλάδα να την πάει ως διαφορά στη Χάγη, γιατί αυτή ορίζεται ως κυρίαρχο δικαίωμα από κάθε χώρα, με βάση το διεθνές δίκαιο.

Και λέμε βασική προϋπόθεση, γιατί το δικαστήριο θα δικάσει με βάση τα χωρικά ύδατα που έχεις ορίσει.

Αν έχεις απεμπολήσει κυριαρχικό δικαίωμα, πριν καν πας στη Χάγη, είναι αυτό που λένε οι ποδοσφαιρόφιλοι «έχεις φάει γκολ από τα αποδυτήρια».

Με την πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» που εφάρμοσαν οι ιδεοληπτικοί ροζ εθνομηδενιστές και συνεχίζουν να εφαρμόζουν οι μπλε συνάδελφοί τους, κερδίσαμε τον τίτλο του μη κράτους.

Με την πολιτική μας στο θέμα που αναπτύξαμε στο άρθρο, τον κατοχυρώνουμε.

Και όλα αυτά τα παιχνίδια τα παίζουν οι αναίσθητοι και αναιδείς της καθηγητικής, πολιτικής και διπλωματικής ελίτ, στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών και της Πατρίδας.

Το ερώτημα είναι ως πότε.

Πότε επιτέλους θα ξυπνήσουν οι πολίτες;

Δημοσιεύεται στην κυριακάτικη δημοκρατία και το pontos-news

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή