Άμυνα
Η Μάχη της Αδριανούπολης και η μεταναστευτική-προσφυγική κρίση
Μάριος Πούλλαδος
Πριν από τέσσερα χρόνια η «Σημερινή» προειδοποιούσε, το μεταναστευτικό πρόβλημα ήταν υπαρκτό αλλά είχε μόλις αρχίσει να αποκαλύπτει το εφιαλτικό του πρόσωπο για τους λαούς και τα κράτη της Δύσης που βρίσκονταν σε πνευματική, κυρίως, καταστολή.
Στις 20 Φεβρουαρίου 2016, σε άρθρο στην εφημερίδα «Σημερινή» με τίτλο «Το deja vu της Αιώνιας Πόλης», προειδοποιούσαμε ότι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση και δημογραφική αλλοίωση της Ευρώπης, η αδυναμία φύλαξης των συνόρων και η πολιτική διαφθορά που επικρατεί στη Γηραιά Ήπειρο, θυμίζει την εποχή κατάρρευσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Πριν από τέσσερα χρόνια, όταν γράφτηκε το άρθρο, το μεταναστευτικό πρόβλημα ήταν υπαρκτό αλλά είχε μόλις αρχίσει να αποκαλύπτει το εφιαλτικό του πρόσωπο για τους λαούς και τα κράτη της Δύσης που βρίσκονταν σε πνευματική, κυρίως, καταστολή.
Η χαλάστρα του Ερντογάν
Η πολιτική που διατυμπάνιζε τα κοινωνικο-οικονομικά οφέλη των «ανοιχτών συνόρων», της «πολυπολιτισμικότητας», της «ενσωμάτωσης μεταναστών» αποτελούσε εξάλλου (και συνεχίζει να αποτελεί) το αλφαβητάρι της διεθνιστικής μαρξιστική Αριστεράς, που τείνει να ταυτιστεί με τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά. Όλα τα πιο πάνω ψευδοαφηγήματα κατέρρευσαν μέσα σε ένα βράδυ, όταν ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν άνοιξε τις πύλες, όπως είχε επανειλημμένως προειδοποιήσει, σπρώχνοντας με τη βία χιλιάδες λαθρομετανάστες και πρόσφυγες προς την Ευρώπη μέσω Ελλάδας. Πρόκειται για την κήρυξη ενός υβριδικού πόλεμου και μιας ασύμμετρης απειλής, το επίκεντρο της οποίας είναι τα νησιά του Αιγαίου και η Θράκη, η περιοχή όπου πριν από περίπου 1.700 χρόνια έγινε η μάχη που σήμανε τη ληξιαρχική πράξη της χιλιόχρονης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Η μάχη της Αδριανούπολης
Στις 3 Αυγούστου 378 μ.Χ, στη μάχη που διεξήχθη στην Αδριανούπολη, ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Ουάλης, ο επονομαζόμενος “τελευταίος αληθινός Ρωμαίος”, σκοτώθηκε από εξεγερμένους Γότθους, οι οποίοι είχαν ήδη εγκατασταθεί στην επικράτεια της Αυτοκρατορίας. Ήταν η μάχη που ο Άγιος Αμβρόσιος περιέγραψε ως «το τέλος όλης της ανθρωπότητας, το τέλος του κόσμου». Στην περιοχή των συνόρων της Αδριανούπολης είναι που η Τουρκία έστειλε την Πέμπτη 1000 οπλισμένους Ειδικούς Αστυνομικούς, για να αποτρέψουν «την απώθηση (push back) των προσφύγων από τις ελληνικές Αρχές», σε μια κίνηση που δείχνει διάθεση κλιμάκωσης της κατάστασης.
Η ήττα της Αδριανούπολης τον 4ον αιώνα π.Χ. δεν προέκυψε εξαιτίας της επίμονης δίψας του Αυτοκράτορα Ουάλη για ισχύ ή επειδή υποτίμησε τις δυνατότητες των «βαρβάρων Γότθων», όπως τους αποκαλούσαν οι Ρωμαίοι. Αυτό που ήταν αναμφισβήτητα η πιο σημαντική ήττα στην ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε τις ρίζες της σε κάτι άλλο, όπου οι ιστορικοί συγκλίνουν: την προσφυγική κρίση.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Αιμιλιανό Μαρκελλίνο, το 376 οι Γότθοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα εδάφη τους, κατευθυνόμενοι στην περιοχή της σημερινής Ανατολικής Ευρώπης, κατατρεγμένοι από τους Ούννους. Οι τελευταίοι ήταν έφιπποι τοξότες, με αρχηγό τον Αττίλα, από τον οποίον οι Τούρκοι εμπνεύστηκαν για να ονομάσουν την εισβολή του 1974 στην Κύπρο. Η εισβολή των Ούννων οδήγησε με τη βία πολλές γερμανικές φυλές, μεταξύ των οποίων και οι Γότθοι (Οστρογότθοι-Βησιγότθοι), οι Μογγόλοι, οι Βουργουνδοί και οι Βάνδαλοι, στα αφύλακτα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Οι αιματοχυσίες και οι πόλεμοι οδήγησαν όλους τους πιο πάνω, όπως πολλούς σήμερα Σύριους-Αφγανούς-Πακιστανούς και άλλους εκτοπισμένους, να μεταναστεύσουν. Οι μετανάστες της τότε εποχής αποφάσισαν ότι η εγκατάσταση στη ευρύτερη περιοχή της Θράκης, ακριβώς απέναντι από τον ποταμό Δούναβη, ήταν η καλύτερη λύση και η γη ήταν εύφορη για να αρχίσουν μια καλύτερη ζωή. Όντως αυτά τα εδάφη υπό ρωμαϊκή κυριαρχία χρειάζονταν καλλιέργεια, και οι Ρωμαίοι άρπαξαν την ευκαιρία να εντάξουν τους μετανάστες στο στράτευμά τους. Αυτή ήταν η «πολιτική ενσωμάτωσης» της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Η επανάληψη της Ιστορίας
Όλα ξεκίνησαν μάλλον ειρηνικά και, όπως σημειώνουν ιστορικοί, οι Ρωμαίοι έθεσαν σε λειτουργία μια υπηρεσία όχι διαφορετική από ένα σύγχρονο πρόγραμμα έρευνας και διάσωσης. «Δεν έμεινε κανένας πίσω», γράφει ο Αμμιανός Μαρκελλίνος, «ούτε καν εκείνοι που είχαν πληγεί από θνησιγενή νόσο». Οι Γότθοι «διασχίζουν το ρεύμα μέρα-νύχτα, χωρίς να παύουν να τους επιβιβάζουν τα στρατεύματα πάνω σε πλοία και σχεδίες και καγιάκ από τους κοίλους κορμούς δέντρων». Ο Μαρκελλίνος αφηγείται ότι «πολλοί άνθρωποι πνίγηκαν, οι οποίοι, επειδή ήταν πάρα πολύ πολυάριθμοι για τα πλοία, προσπάθησαν να κολυμπήσουν και παρά τις προσπάθειές τους τούς είχε παρασύρει το ρέμα».
Στα χρόνια ωστόσο που ακολούθησαν, η κακοδιαχείριση των πρώην μεταναστών (πλέον υπηκόων με δικαιώματα και αξιώματα στο στράτευμα) από τους Ρωμαίους πυροδότησε μιαν αλυσίδα γεγονότων, που οδήγησε σε εξεγέρσεις και τέλος στην κατάρρευση μιας από τις μεγαλύτερες πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις που έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα, τον πρόδρομο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Ρώμη.
Σήμερα η Ευρώπη έχει να αντιμετωπίσει, αν όχι τις ίδιες, παρόμοιας φύσης σοβαρές προκλήσεις σε σχέση με το μεταναστευτικό. Η σταδιακή ενσωμάτωση στην ΕΕ όχι μόνο δεν θα λύσει το πρόβλημα στο σύνολό του, αλλά ήδη δημιουργεί εσωτερικούς τριγμούς στο οικοδόμημα της Ένωσης. Αυτό που απαιτείται είναι μια συλλογική, συντονισμένη προσπάθεια από τους λαούς της Δύσης, ούτως ώστε να επιλύσουν το πρόβλημα της μετανάστευσης στον πυρήνα του, που είναι φυσικά η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης μέσα στις ίδιες τις χώρες, από τις οποίες ξεκινούν τα καραβάνια των μεταναστών.
Οι Τρεις Εποχές της Μετανάστευσης
Το φαινόμενο της μετανάστευσης δεν είναι καινούργιο, αφού στην ιστορία της η ανθρωπότητά βίωσε ήδη δυο μεγάλα παγκόσμια κύματα. Λαμβάνοντας υπόψη την κρίση μετανάστευσης στην Αμερική, τις αναταραχές στη Μέση Ανατολή και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας στην Ασία, θα μπορούσαμε να είμαστε στην αυγή της «Τρίτης Εποχής της Μετανάστευσης». Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι, κάποτε στον 12ον αιώνα π.Χ., μια δεκαετής ξηρασία – αλλαγή του κλίματος – σε συνδυασμό με μια πεντηκονταετή «σεισμική καταιγίδα» προκάλεσε σοβαρές οικονομικές ανησυχίες, αναγκάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες να εκτοπιστούν για αναζήτηση άλλων πατρίδων. Αυτή ήταν η πρώτη εποχή της μετανάστευσης, ενώ η δεύτερη εποχή ήταν εκείνη των Ρωμαϊκών χρόνων.
Ορισμένοι ιστορικοί προβάλλουν το επιχείρημα ότι οι αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών ή οι μετακινήσεις προσφύγων συσχετίζονται σίγουρα με τον πόλεμο, αλλά όχι με αιτιώδη τρόπο. Η αλλαγή του κλίματος συσχετίζεται σίγουρα με τον πόλεμο και φαίνεται να είναι ένας σημαντικός αιτιώδης παράγοντας. Η κλιματική αλλαγή και οι μετακινήσεις προσφύγων επίσης συσχετίζονται και σήμερα φαίνεται να βρισκόμαστε στη νέα τρίτη εποχή των προσφύγων της κλιματικής αλλαγής. Εκτιμάται πως ακόμη και τώρα, στα αρχικά στάδια της αρχής της σημαντικής κλιματικής αλλαγής, τα νησιωτικά έθνη όπως οι Μαλδίβες προετοιμάζονται να εκκενώσουν τα νησιά τους, καθώς κατακλύζονται από την αύξηση των ωκεανών. Έτσι μια νέα κατηγορία κλιματικών προσφύγων αρχίζει να εμφανίζεται. Οι κοινωνίες μπορούν να βελτιώσουν και να απορροφήσουν αυτές τις αλλαγές αν έχουν αντοχή στις περιβαλλοντικές αλλαγές. Οι δημοκρατίες είναι η μορφή διακυβέρνησης που έχει γενικά την πιο πολιτική ανθεκτικότητα. Όταν κάποιος χαρτογραφεί τις περιοχές του πλανήτη όπου είναι πιθανό να εμφανιστούν κινήσεις προσφύγων και όπου οι πιο ακραίες κλιματικές αλλαγές πιθανόν να συμβούν τον επόμενο αιώνα, υπάρχει σύγκλιση σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, στο κέντρο των οποίων βρίσκεται η Ευρώπη.
Μαρξ και μετανάστευση
Είναι πάντως αξιοπερίεργο το πώς οι νεο-μαρξιστές σήμερα, που είναι υπέρμαχοι των δικαιωμάτων των μεταναστών, αγνοούν το πώς ο ίδιος ο Κάρολος Μαρξ είχε αντιληφθεί το θέμα της μετανάστευσης με αφορμή τη μετανάστευση Ιρλανδών στην Αγγλία. Ο ίδιος, μελετώντας τη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος, εντόπισε ότι η εισροή χαμηλόμισθων Ιρλανδών μεταναστών στην Αγγλία συμπίεσε προς τα κάτω τους μισθούς για τους γηγενείς Άγγλους εργαζόμενους. Στην πραγματικότητα, αυτό που βιώνουμε σήμερα είναι ότι πολλοί υποστηρικτές των δικαιωμάτων των μεταναστών πέρασαν στην αντίπερα όχθη των φιλελεύθερων οικονομολόγων, που επιμένουν ότι η μετανάστευση υποβοηθά στην αύξηση των μισθών των γηγενών εργαζομένων. Συγκεκριμένα, σε επιστολή του το 1870, ο Μαρξ δήλωσε ότι η αγγλική πολιτική έναντι της Ιρλανδίας βασιζόταν κυρίως στα οικονομικά συμφέροντα των βιομηχανικών καπιταλιστών της Αγγλίας και της αριστοκρατίας. Η αγγλική αριστοκρατία και η αστική τάξη, έγραψε, είχαν «κοινό συμφέρον… να μετατρέψουν την Ιρλανδία σε απλό βοσκοτόπι, που παρέχει στην αγγλική αγορά κρέας και μαλλί στις φθηνότερες δυνατές τιμές». Ένας άλλος παράγοντας που αγνοούν οι οικονομολόγοι είναι ακριβώς αυτός που ο Μαρξ θεωρεί «πιο σημαντικό απ’ όλα»: ο τρόπος με τον οποίο η μετανάστευση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει «μια εργατική τάξη χωρισμένη σε δύο εχθρικά στρατόπεδα».
Στις μέρες μας η κυρίαρχη δύναμη στην Ευρώπη, η Γερμανία, ήταν αυτή που χρειαζόταν πρώτη τα φτηνά εργατικά χέρια για να συντηρήσει τις βιομηχανίες της. Αυτή άνοιξε πρώτη τις αγκάλες για πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά όταν οι ανάγκες της καλύφθηκαν και οι αντιδράσεις και τα προβλήματα στο εσωτερικό κλιμακώθηκαν, έκλεισε πύλες της Ευρώπης, για να τις ανοίξει πάλι κατά το δοκούν.
Πηγή: Σημερινή
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας