Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ανδρέας Ματζάκος: Οι πρόσφυγες ως εργαλείο στα χέρια της Τουρκίας

Δημοσιεύτηκε στις

Την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου, πάνω από 15.000 πρόσφυγες και μετανάστες που είχαν μεταφερθεί από το επίσημο τουρκικό κράτος στις Καστανιές του Ν. Έβρου, προσπάθησαν να ρίξουν τον φράκτη και να περάσουν δια της βίας σε ελληνικό έδαφος. Ήταν η πρώτη οργανωμένη προσπάθεια για μαζική παράνομη είσοδο μεταναστών στην Ελλάδα δια μέσου των χερσαίων συνόρων. Είχε προηγηθεί την 5η Σεπτεμβρίου 2019, απειλή του προέδρου της Τουρκίας κ. Ερντογκάν σε ομιλία του στην Τουρκία,  ότι θα ανοίξει τις πύλες και θα αφήσει να φύγουν στην Ευρώπη, πρόσφυγες και μετανάστες που κρατούνται στην Τουρκία, αν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη δεν τον βοηθούσαν να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας εντός συριακού εδάφους για την εγκατάσταση Σύρων προσφύγων. 

Γιατί όμως ο Ερντογκάν απεφάσισε την παρούσα χρονική στιγμή να πραγματοποιήσει αυτήν την απειλή; Τι σκοπό εξυπηρετεί η ενέργεια αυτή; Χρησιμοποιεί η Τουρκία τους πρόσφυγες ως όπλο για την επίτευξη σκοπών της εξωτερικής της πολιτικής, ή πράγματι ήθελε να τους δώσει την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη;

Η θέση του άρθρου είναι ότι ο πρόεδρος Ερντογκάν χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες και μετανάστες ως εργαλείο για την επίτευξη πολιτικών σκοπών, τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό της χώρας του. Το προσφυγικό που προέκυψε λόγω της Συρίας το 2011, κινείται για τον Ερντογκάν σ’ ένα εκκρεμές το ένα άκρο του οποίου είναι μια επίφαση ανθρωπισμού, το δε άλλο είναι ο στυγνός εκβιασμός. Ενδιαμέσως δε, η Τουρκία εκμεταλλεύεται την ευαισθησία της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, προκειμένου να επιτύχει δικούς της σκοπούς.

Στην πρώτη παράγραφο θα αναλυθεί εν συντομία η εξέλιξη του προσφυγικού λόγω Συρίας, στην δεύτερη πως αυτό το πρόβλημα συνδέθηκε από την Τουρκία με το κουρδικό, στην συνέχεια θα δούμε την κίνηση του εκκρεμούς προς τον εκβιασμό και το άρθρο θα κλείσει με επίλογο.

Πόλεμος στη Συρία και προσφυγική κρίση

Όταν τον Μάρτιο του 2011 ξέσπασε ο πόλεμος στην Συρία, άρχισε η ροή προσφύγων από την Συρία στο έδαφος της Τουρκίας προκειμένου να γλιτώσουν την ζωή τους. Ένα χρόνο μετά, στις 20 Αυγούστου 2012, σε μια συνέντευξη στην  εφημερίδα Hurriet, ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου είχε δηλώσει πως, ‘’αν οι φιλοξενούμενοι σε ειδικά κέντρα σε τουρκικό έδαφος πρόσφυγες από την Συρία, που τότε αριθμούσαν τις 70.000, ξεπερνούσαν τις 100.000, τότε θα έπρεπε ο ΟΗΕ να ενεργήσει για την δημιουργία Ζώνης Ασφαλείας (ΖΑ) εντός συριακού εδάφους, ώστε όλοι να μεταφερθούν εντός Συρίας. Τα πρώτα δυο έτη της κρίσεως λοιπόν, το εκκρεμές ήταν στο άκρο του ανθρωπισμού.  (Βλέπε Εικόνα 1- Εκκρεμές Προσφυγικού)

Η Τουρκία πριν το 2011 δεν ήθελε ξέσπασμα ταραχών στην Συρία για να μην έρθουν στην επιφάνεια διεκδικήσεις των Κούρδων της Συρίας που κατοικούν στα τουρκο-συριακά σύνορα. Όταν τελικώς ξέσπασε η κρίση, υπεστήριξε τους αντιφρονούντες Σουνίτες που προσπαθούσαν για την ανατροπή του Ασαντ. Σκοπός της ήταν να προκύψει μια σουνιτική κυβέρνηση στην Συρία, στην μετά Ασαντ εποχή, στην οποία ως σουνιτική και η ίδια, θα είχε επιρροή. Όμως η κρίση δεν άφησε αδιάφορους τους Κούρδους της Συρίας όπως θα δούμε στην παράγραφο που ακολουθεί.

Κουρδικό πρόβλημα στην Συρία και προσφυγική κρίση

Οι Κούρδοι της Συρίας, έχοντας διδαχθεί μαθήματα από το παρελθόν για την αγριότητα με την οποία ο Ασαντ αντιμετώπιζε εντάσεις στις περιοχές τους, δεν αναμείχθηκαν στην κρίση. Το 2012 όμως σχημάτισαν πολιτοφυλακές για την απαγόρευση εισόδου αραβικών πληθυσμών στα εδάφη τους, προκειμένου να μην αλλοιωθεί η υπάρχουσα αναλογία των πληθυσμιακών υπο-ομάδων των περιοχών τους. Αιχμή του δόρατος, μια μεικτή δύναμη, οι Syrian Democratic Forces (SDF). Οι SDF αποτελούνται από Κούρδους στην πλειονότητα, αλλά και Άραβες μαχητές και άλλες εθνικότητες. Όταν το 2013 το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), εξαπλώθηκε από το Ιράκ και στην Συρία και τον Σεπτέμβριο του 2014 πολιόρκησε το Κομπάνι, οι SDF αντιστάθηκαν σθεναρά με αποτέλεσμα να κερδίσουν την υποστήριξη των ΗΠΑ. Έτσι οι SDF όχι μόνο διετήρησαν τα εδάφη τους στο βόρειο τμήμα της Συρίας, αλλά κατέλαβαν και άλλα εδάφη στα οποία δεν κατοικούσαν κουρδικοί πληθυσμοί πριν την κρίση. Αυτό κινητοποίησε τα αντανακλαστικά της Τουρκίας, η οποία είχε δει εν τω μεταξύ τον αριθμό των προσφύγων από την Συρία να φθάνει τα 2 εκατομμύρια. Στις 27 Ιουλίου 2015, σε συνέντευξη που παρεχώρησε ο πρωθυπουργός πλέον της Τουρκίας κ. Νταβούτογλου στο CNN, πρότεινε την δημιουργία ΖΑ σε συγκεκριμένη περιοχή εντός των κουρδικών καντονιών, για την εγκατάσταση των προσφύγων. (Βλέπε Χάρτη 1 – Προταθείσα ΖΑ. Με πράσινο χρώμα, τα κουρδικά καντόνια) 

Με την πρόταση αυτή, άρχισε και η μετακίνηση του εκκρεμούς προς την εκμετάλλευση του προσφυγικού για την επίτευξη πολιτικών σκοπών, όπως θα δούμε στην παρακάτω παράγραφο. (Βλέπε Εικόνα 1 – Εκκρεμές Προσφυγικού)

Εκμετάλλευση

Η επίσημη δικαιολογία για την δημιουργία της ΖΑ εντός των κουρδικών περιοχών ήταν ότι:

– Οι Σύροι πρόσφυγες θα έπρεπε να μείνουν εντός συριακού εδάφους.

– Σε μια τέτοια περιοχή θα μπορούσαν να αναδιοργανωθούν οι δυνάμεις της αντιπολιτεύσεως, ώστε να διεκδικήσουν την εξουσία από τον Ασαντ.

– Η περιοχή θα μπορούσε να εξασφαλισθεί από επιθέσεις του ΙΚ.

Στην πραγματικότητα όμως η Τουρκία με την πρόταση αυτή, θα έβρισκε την ευκαιρία να εμποδίσει την συνένωση των τριών κουρδικών καντονιών, απομακρύνοντας τον κίνδυνο για:

– Δημιουργία de facto ανεξαρτήτου κουρδικού κρατιδίου στα νώτα της, στο πρότυπο αυτού που δημιουργήθηκε στο Ιράκ το 2005. 

– Να επιχειρήσουν οι Κούρδοι να φθάσουν μέχρι την Μεσόγειο, αφού η απόσταση του ανατολικότερου καντονιού του Αφρίν από την θάλασσα είναι 70 Χλμ. 

– Να χάσει την επικοινωνία της με την Συρία σε όλο το μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων.

Αφού η δημιουργία της ΖΑ δεν έγινε κατορθωτή μέσω της διπλωματίας, ακολούθησε η επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη με την οποία στις 29 Μαρτίου 2017, ολοκληρώθηκε η κατάληψη αυτής ακριβώς της περιοχής. Οπότε με πρόσχημα το προσφυγικό, η Τουρκία δημιούργησε μια σφήνα μεταξύ των τριών κουρδικών καντονιών. Η περιοχή αυτή και σήμερα, κατέχεται από τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις. Το προσφυγικό παραμένει εργαλείο στα χέρια της Τουρκίας, αφού εν των μεταξύ ο αριθμός των προσφύγων που καταφεύγουν σε τουρκικό έδαφος αυξάνεται και φθάνει τα 3,6 εκατομμύρια, οπότε το εκκρεμές αρχίζει να μετακινείται προς τον εκβιασμό όπως θα δούμε στην συνέχεια.

Εκβιασμός

Παράλληλα με την πρόταση αυτή του 2015, η Τουρκία άνοιξε τα σύνορα της ώστε μετανάστες και πρόσφυγες να φύγουν προς την Ευρώπη, μέχρι που το 2016, η λεγόμενη βαλκανική διαδρομή, έκλεισε για τους πρόσφυγες, με αποτέλεσμα να μειωθούν κατά 80% και οι ροές αυτών που έφευγαν προς Ευρώπη. (Βλέπε Πίνακα 2 – Συλληφθέντες για Παράνομη Είσοδο στην Ελλάδα από Στεριά και Θάλασσα).

Οι Ευρωπαϊκές χώρες που δέχθηκαν μετανάστες στα εδάφη τους, θορυβημένες από τις ατελείωτες ροές, κλείνουν τα σύνορα τους. Αυτή η εξέλιξη οδήγησε την Τουρκία, τον Μάρτιο του 2016, να παζαρέψει συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Συμφωνία προέβλεπε μεταξύ άλλων, να δέχεται όσους πρόσφυγες δεν χρήζουν διεθνούς προστασίας πίσω και, οικονομική βοήθεια ύψους 3 δις ευρώ αρχικά και άλλων 3 στην συνέχεια, προκειμένου να δημιουργήσει συνθήκες διαβιώσεως για τους πρόσφυγες στο έδαφος της.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η συμφωνία αυτή όχι μόνο δεν λειτούργησε όπως προβλεπόταν, αλλά οι πρόσφυγες και μετανάστες των οποίων οι ροές προς τα ελληνικά νησιά συνεχίζονταν χωρίς οι τουρκικές αρχές να λαμβάνουν μέτρα, άρχισαν να εγκλωβίζονται σ’ αυτά. 

Ο εκβιασμός έγινε ακόμη πιο καθαρός και σε όσους είχαν ψευδαισθήσεις, όταν:

– Στις 29 Φεβρουαρίου του 2020, έγινε προσπάθεια εισβολής παρανόμων μεταναστών στην χώρας μας από το χερσαίο τμήμα των συνόρων μας στο Κάραγατς, στον Εβρο.

– Από τους 66 παράνομους πρόσφυγες που κατάφεραν να περάσουν στην Ελλάδα το διήμερο 29 Φεβρουαρίου – 1 Μαρτίου και συνελήφθησαν,  ουδείς ήταν από την Συρία. Ήταν όλοι από Αφγανιστάν, Πακιστάν και Ιράν, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι τουρκικές αρχές είχαν κάνει διαλογή των όσων είχαν μεταφέρει στο Κάραγατς. 

– Η εισβολή που επιχειρήθηκε στον Εβρο, ήταν αμέσως μετά τον θάνατο 33 Τούρκων στρατιωτών στην επαρχία Idlib της Συρίας, συνεπεία επιθετικής ενεργείας των δυνάμεων του Ασαντ για εκδίωξη των υπολειμμάτων ομάδων τζιχαντιστών από την επαρχία. Η Τουρκία με την κίνηση αυτή, ήθελε να δείξει στην Ευρώπη, ότι αυτή προσπαθεί για την ειρήνη στην Συρία, ενώ οι δυνάμεις του Ασαντ με την υποστήριξη της Ρωσίας της προξενούν απώλειες.  

– Στις 7 Μαρτίου, ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν έδωσε εντολή στην τουρκική ακτοφυλακή να μην επιτρέπει πλέον σε μετανάστες να επιχειρούν να διασχίσουν το Αιγαίο, στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως μετέδωσε γερμανικό μέσο ενημέρωσης αρχικά και αναμετέδιδαν τα τουρκικά ΜΜΕ στη συνέχεια. Άρα οι ροές προς τα ελληνικά νησιά, ελέγχονται απολύτως από τις τουρκικές αρχές όταν θέλουν και άρα θα μπορούσαν να είχαν γλυτώσει από πνιγμό πολλές αθώες ψυχές στην προσπάθεια τους να περάσουν στα ελληνικά νησιά με φουσκωτές βάρκες.

Επίλογος

Η Τουρκία, μια χώρα που θέλει να έχει σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ασφαλής χώρα, για τον μεγαλύτερο αριθμό εθνικοτήτων που προσφεύγουν στο έδαφος της, αφού δεν διεξάγεται πόλεμος στο έδαφος της. Συνεπώς δεν έχει λόγο να μην εξετάζει τα αιτήματα όσων ζητούν άσυλο, στο έδαφος της.

Αντ’ αυτού, επιλέγει να διατηρεί την δυνατότητα να στέλνει ροές προσφύγων και μεταναστών στα ελληνικά νησιά και στον Έβρο, καθ’ ότι δι’ αυτών  επιτυγχάνει στόχους της εξωτερικής της πολιτικής. Κυριότεροι εξ αυτών είναι:

– Τριβή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, Στρατού-Ναυτικού και Αεροπορίας, με την διαρκή επαγρύπνηση για την φύλαξη των συνόρων και κυρίως, με την συνεχή προσοχή για την μη πρόκληση θερμού επεισοδίου στην προσπάθεια αυτή.

– Δημιουργία διαφωνιών μεταξύ τοπικών κοινωνιών στις περιοχές των οποίων δημιουργούνται δομές φιλοξενίας μεταναστών και της κυβερνήσεως, ώστε να διασαλευθεί η ενότητα της ελληνικής κοινωνίας.

– Διαπραγμάτευση συμφωνιών με την Ευρώπη προκειμένου να λαμβάνει οικονομική βοήθεια για τον έλεγχο των  ροών των μεταναστών. Στην πραγματικότητα όμως, όχι μόνο δεν τις ελέγχει, αλλά και έχει την ευχέρεια να τις αυξομειώνει σύμφωνα με τις συνθήκες που διαμορφώνονται και σε άλλα πεδία για τα συμφέροντα της, όπως πχ η εξέλιξη του πολέμου στην Συρία, ή στην Λιβύη.

Πλέον του εξωτερικού μετώπου όμως, υπάρχει και το εσωτερικό. Η κοινή γνώμη στην Τουρκία δεν διάκειται ευμενώς προς τους Σύρους πρόσφυγες και τους μετανάστες γενικότερα. Έρευνα του Κέντρου Μελετών για την Μετανάστευση του Πανεπιστημίου Bilgi της Κων/πολεως, είχε διαπιστώσει από το 2018, ότι το 75% των Τούρκων που ρωτήθηκαν, ανεξαρτήτως κομματικής προτιμήσεως, ήθελε επαναπατρισμό των προσφύγων. Λίγους μήνες μετά από αυτήν την έρευνα, το κόμμα του Ερντογκάν έχασε όλους τους μεγάλους δήμους της χώρας στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου του 2019, σε μια εκλογική αναμέτρηση που το προσφυγικό ήταν πολύ ψηλά στην ατζέντα.

Στην ουσία λοιπόν, οι πρόσφυγες και μετανάστες είναι πιόνια στα χέρια της Άγκυρας, η οποία χωρίς να καταναλίσκει εθνικούς πόρους, προσπαθεί για την επιτυχία στόχων της πολιτικής της ατζέντας.

Πηγή: Λίμπεραλ

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός13 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις13 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή