Του Άρη Πετάση*
Πληθαίνουν τα Αγγλοσαξονικά ΜΜΕ που επιμένουν πως αυτοί, και όχι εμείς, θα πρέπει να  καθορίζουν την συμπεριφορά μας έναντι στην Ρωσία (και σύντομα έναντι στην Κίνα μια και εναντιώνονται στο «Δρόμο του Μεταξιού.)  Αναφέρω ενδεικτικά έντυπα:  Foreign Policy, Economist, BBC και Financial Times (FΤ). Το τελευταίο, στις 15 Μαΐου, 2020 δημοσίευσε μακροσκελή ανάλυση με τίτλο, «Η Μόσχα στην Μεσόγειο: η Κύπρος και οι Ρώσοι της». Προσέξτε το «οι Ρώσοι της». Δηλαδή, τα αδέλφια της.  Πληθαίνουν τέτοιου τύπου ανταποκρίσεις με βάση τις οποίες οι ΗΠΑ αποφάσισαν πως σε ότι αφορά τα ενεργειακά κοιτάσματα όλες οι θάλασσες ανά το παγκόσμιο από τώρα και στο εξής ανήκουν στην Αμερική – και σε κανένα άλλο!   Ανησυχητικός και ο υπότιτλος του συγκεκριμένου άρθρου, «Καθώς οι εντάσεις μεταξύ του Κρεμλίνου και της ΕΕ αυξάνονται, το μικρό νησί έχει γίνει τρυβλίο Petri (Petri dish)  δυτικών ανησυχιών».  Ο δημοσιογράφος πήρε και συνεντεύξεις κυρίως από τους συνήθεις ύποπτους.  Τα τελευταία ξένα δημοσιεύματα μου θυμίζουν την προπαγάνδα που δεχόταν η Κύπρος πριν από την εισβολή των Τούρκων το 1974: «ο Κάστρο της Μεσογείου» (για τον Μακάριο), «Κύπρος η Κούβα της Μεσογείου» και άλλες ανοησίες.  Μας ήθελαν να πιστέψουμε πως ο πρωθιερέας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρο ήταν κουμουνιστής και άθεος. Τροτσκιστής. Θεός φυλάξει!
Όταν διαβάσει κάποιος τον πρόσφατο αμερικάνικο νόμο Μενέντεζ («Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act of 2019») για άρση του εμπάργκο Αμερικανικών όπλων προς την Κύπρο θα φρίξει με τους όρους που βάζουν στην Κύπρο και που έχουν σχέση με την Ρωσία. Η Κύπρος θα πρέπει να απογυμνωθεί από τα λίγα όπλα που διαθέτει και που είναι Ρωσικά και βασικά θα πρέπει να τερματίσει τις σχέσεις της με την Ρωσία. Συγκεκριμένα (Παρ.(15) και (18)):  «Να παρακινήσει (ο νόμος) χώρες τής περιοχής (δες Κύπρο- Ελλάδα) να μην προσφέρουν λιμενικές υπηρεσίες σε Ρωσικά πλοία, που υποστηρίζουν την Κυβέρνηση της Συρίας και να υποστηρίξει (ο νόμος) τις προσπάθειες τους (των χωρών) να απενεργοποιήσουν Ρωσικό στρατιωτικό υλικό που έχουν στο οπλοστάσιο τους και να στραφούν σε  υλικό προερχόμενο από το ΝΑΤΟ και τους συμμάχους του.»
Ο νόμος προβλέπει και για αμερικάνικα δολάρια για «επιμόρφωση» της μελλοντικής ηγεσίας της Κύπρου ώστε να τυγχάνουν κανονικής πλύσης εγκεφάλου προτού αναλάβουν τον ρόλο που θα τους ανατίθεται. Ο νόμος Μενέντεζ κάλλιστα θα μπορούσε να είχε τον τίτλο, «Νόμος που προβλέπει για την ολοκληρωτική εξαφάνιση κάθε ρωσικού στοιχείου από την Κύπρο.»
Η συγκεκριμένη Αγγλοαμερικάνικη προπαγάνδα αναφέρει πως στην βάση της απογραφής πληθυσμού του 2011 στην Κύπρο ζούσαν 10,000 Ρώσοι, παρουσιάζοντας τον αριθμό σαν υπέρογκο.  Καμία αναφορά όμως στους 41,000 τούρκους στρατιώτες κατοχής και στους 300,000 έποικους  από την Ανατολία. Σύνολο: 341000 παράνομοι Τούρκοι πολλοί εκ των οποίων ένοπλοι.   Φαίνεται πως ζούμε ξανά το Ανατολικό Ζήτημα με διαφορετικά όμως χρώματα και με μια αποδυναμωμένη Βρετανία που παράδωσε τα ηνία στους Αμερικάνους.  Όπου, σύμφωνα με τον έγκριτο Βρετανό ιστορικό και γνώστη των Ελληνικών θεμάτων καθηγητή του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Beaton, η Ελλάδα παραμένει αποικία της Αμερικής από το 1947.  Με την διακυβέρνηση Σύριζα το αμερικάνικο αποικιοκρατικό καθεστώς της Ελλάδος έφθασε στο αποκορύφωμα ξαφνιάζοντας έτσι τους αδαείς που νόμιζαν πως το Σύριζα ήταν φιλελεύθερο, αριστερό κόμμα και άλλα ευτράπελα. Ακολούθησαν οι Πρέσπες, υπό αμερικάνικη επίβλεψη, και οι μάσκες του Σύριζα έγινα θρύψαλα.  Αναμένουμε να δούμε τι θα κάνει η σημερινή κυβέρνηση που μας εξέπληξε ευχάριστα και μας ενεθάρρυνε με τον χειρισμό της στον Έβρο και την απειλούμενη εισβολή εκατομμυρίων από την Τουρκία.
Λόγω του φόβου της Τουρκίας η Κύπρος σχεδόν πάντοτε διατηρούσε μια πολύ-επίπεδη εξωτερική πολιτική. Έχει αμέτρητες κακές εμπειρίες από το παρελθόν όπου έμενε πάντοτε αβοήθητη ακόμα και από την μητέρα Ελλάδα με το φρικιαστικό «η Κύπρος κείται μακράν») του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974, την βοήθεια της Αμερική προς την Τουρκία κατά την εισβολή και την Αγγλική διπλοπροσωπία.  Κυρίως, όμως, εύλογα θα μπορούσε κάποιος να διερωτηθεί γιατί η Κύπρος να χαλάσει τις σχέσεις της με μια φίλη  και ορθόδοξη στρατιωτική υπερδύναμη και να απογυμνωθεί τελείως στρατιωτικά; Ποίος ο λόγος; Ο αρθρογράφος του FΤ σημειώνει κάτι που του είπε συνομιλητής του, «πολλοί Έλληνες της Κύπρου εμπιστεύονται την Ρωσία περισσότερο από την Αμερική ή το Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ).  Νομίζουν πως η Ευρώπη ουδέποτε θα τους γλυτώσει εάν υπάρχει επεισόδιο με την Τουρκία. Αυτό τα λέει όλα.»  Αυτή πιστεύω είναι και η πεμπτουσία του όλου προβλήματος.  Γιατί οι Έλληνες επιμένουν να εμπιστεύονται και να συμπαθούν την Ρωσία και όχι την Αμερική ή το ΗΒ.  Απλά η Ρωσία ποτέ της δεν έκανε κακό στην Κύπρο και την τελευταία φορά που όλοι την κορόιδευαν για την δεινή οικονομική της κατάσταση μόνο η Ρωσία της δάνεισε ορισμένα δισεκατομμύρια.  Επίσης, όταν κανένας δεν παραχωρούσε οπλισμό στην Κύπρο, η Ρωσία προσέτρεξε σε βοήθεια.   Ακόμα και ς300 θα έφερνε στην Κύπρο εάν δεν ναυαγούσε την προσπάθεια ο τότε  Πρωθυπουργός της Ελλάδος και διαχειριστής της τραγωδίας των Ιμίων.
Σε επιστολή του προς το Ελληνο-Αμερικάνικο Ινστιτούτο ο Αμερικάνος Αναπληρωτής Υφυπουργός Εξωτερικών Mathew Palmer ανάφερε (προειδοποίησε!) πως η Κύπρος θα πρέπει να τερματίσει τις «τακτικές επισκέψεις Ρωσικών πολεμικών πλοίων στα Κυπριακά λιμάνια».  Γιατί, «η Ρωσική παρουσία αποτελεί αποσταθεροποιητικό παράγοντα στην Συρία». Και εμείς νομίζαμε πως η Τουρκία είναι η μόνη επεμβατική και αποσταθεροποιητική δύναμη στην Συρία αφού προηγουμένως η Αμερική φρόντισε να εγκαταλείψει στην τύχη τους όλους τους Κούρδους της περιοχής που αρχικά τους είχε ενθαρρύνει να πολεμήσουν και να θυσιάσουν 34,000 νεκρούς μαχητές.  Διαβάσαμε και τούτο στην FΤ, πως  διπλωμάτες της ΕΕ (χωρίς να αναφέρονται ονόματα) αγωνιούν δήθεν γιατί, «Η Κύπρος βρίσκεται πολύ κοντά στην Ρωσία»  και πως ο Πρόεδρος της Κύπρου το 2015 ήταν ο μοναδικός  πρόεδρος χώρας μέλους της ΕΕ που παραβρέθηκε στις εκδηλώσεις για την μεγαλειώδη παρέλαση στις 9 Μαίου για την νίκη στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.  Αντί να γράψει πως θα πρέπει να ντρέπονται όσοι δεν τιμούν την θυσία των 28 εκατομμυρίων Σοβιετικών ώστε να μην επικρατήσει ο φασισμός μέμφονται τον μόνο πρόεδρο που είχε αντίληψη του τι πρόσφερε τότε η Σοβιετική Ένωση προς ολόκληρο τον κόσμο.  Επίσης, δεν τους άρεσε η δήλωση του κύπριου Προέδρου προς στα ξένα ΜΜΕ που ήταν η εξής, «Υποστηρίζουμε αυτές τις χώρες –  συμπεριλαμβανόμενης και της Γαλλίας – που ευνοούν τον μεγαλύτερο διάλογο με την Ρωσία.»   Οι συγκεκριμένοι κύκλοι ισχυρίζονται πως λόγω της Κριμαίας θα πρέπει να απομονωθεί η Ρωσία αλλά ούτε λόγο για την Τουρκία που προέβη σε εθνικό ξεκαθάρισμα και καταπατεί τα εδάφη της Κύπρου για 46 τόσα χρόνια και στέλνει χιλιάδες εποίκους για να την αλλοιώσει δημογραφικά.  Δηλαδή, κανένα ενδιαφέρον για μια χώρα της ΕΕ μεγάλο μέρος της οποίας βρίσκεται υπό στρατιωτική κατοχή και τεράστιο ενδιαφέρον για την Κριμαία την ιστορική  ιδιομορφία της οποίας γνωρίζουν πολύ καλά. Δηλαδή, άκρα υποκρισία.  Το χειρότερο είναι πως θέλουν να πιστέψουμε όσα ευτράπελα μας λένε.
Το μέγιστο πρόβλημα του ελληνισμού σε ότι αφορά τα εθνικά θέματα είναι πως τα τελευταία 70 τόσα χρόνια δεν καταφέραμε να βρούμε ούτε ένα  αξιόπιστο σύμμαχο ενώ παραχωρούμε βάσεις κτλ και δημιουργούμε ψευδαισθήσεις περί συμμαχιών.  Τα Τούρκικα πολεμικά πλοία  περνούν σύριζα από την Κρήτη και την Σούδα για να μεταφέρουν στρατεύματα στην Λιβύη και να εγκλωβίσουν την ΑΟΖ της Ελλάδος. Κανένα αμερικάνικο πλοίο που σταθμεύει στην Σούδα δεν κάνει την παραμικρή κίνηση για να σταματήσει αυτή την παρανομία.  Κατά τα άλλα έχουμε συμμάχους!  Εάν κάποιος αμφιβάλλει τα πιο πάνω ας ρωτήσει υψηλόβαθμο στέλεχος των ‘συμμάχων’ μας Αμερικάνων να του πει κατά πόσο τα Ίμια είναι Ελληνικά ή όχι και εάν πάρει θετική και καθαρή απάντηση τότε  ακυρώνονται όλα τα ανωτέρω .
Και επειδή δεν έχουμε ούτε ένα αξιόπιστο σύμμαχο ας εφαρμόσουμε μια πολύ-επίπεδη πολιτική που να συμπεριλαμβάνει την ΕΕ, την Ρωσία και την Αμερική καθώς και τις γειτονικές μας χώρες και κυρίως την Αίγυπτο και το Ισραήλ.  Χωρίς συμμάχους δεν θα μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε .  Η ιστορία καταγράφει και τις νίκες και τις ήττες μας και τον ρόλο που διαδραμάτισαν σ’ αυτές οι ξένοι.   Καθοδηγητής μας θα πρέπει να είναι το Ναβαρίνο του 1827.  Έχοντας γείτονα που αδίστακτα βυσσοδομεί εναντίον μας δεν έχουμε την πολυτέλεια να διώχνουμε φίλους αιώνων και δη ορθόδοξους γιατί συμφεροντολογικά κάποιος άλλος δεν τους πάει.

*Συγγραφέας του βιβλίου Leadership Triumphs & Failures (2019) στο Amazon.co.uk

konstantakopoulos.gr