Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Διπλωματία στην Επιχειρησιακή Διαχείριση κρατικών αμυντικών βιομηχανιών

Δημοσιεύτηκε στις

Βασίλειος Μπαλτάς*

«Διπλωματία ονομάζεται η τέχνη (και η πρακτική) της διεξαγωγής διαπραγματεύσεων μεταξύ εκπροσώπων ομάδων ή κρατών (μέσω της αλληλεπίδρασης επαγγελματιών διπλωματών) σχετικά με θέματα που αφορούν την ειρήνη, το εμπόριο, τον πόλεμο, την οικονομία, τον πολιτισμό, το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα, κ.α.) για την εύρεση κοινά αποδεκτών λύσεων μέσω της παράθεσης επιχειρημάτων».

«Μάνατζμεντ (management) ονομάζεται η Επιχειρησιακή Διαχείριση / διοίκηση των πόρων (resources) ενός οργανισμού, μίας επιχείρησης, ενός ιδρύματος εν γένει ή ενός φορέα οργάνωσης ατόμων, με στόχο την καλύτερη δυνατή λειτουργία του φορέα αυτού και η επίτευξη αποτελεσμάτων (οικονομικά, χρονικά, ποιοτικά, περιβαλλοντολογικά, κοινωνικά, επιχειρησιακά, κ.α.) στο πλαίσιο κάποιων στόχων».

Τι κοινό μοιράζονται οι δύο αυτοί ορισμοί; Απλούστατα, την ικανότητα στο να επιτευχθούν αποτελέσματα, δηλαδή την «αποτελεσματικότητα».

Τι είναι όμως η αποτελεσματικότητα; Σε ελεύθερη απόδοση είναι «η επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος με τους λιγότερους απαιτούμενους πόρους (χρήμα, προσπάθεια, ανταλλάγματα, χρόνο, δικαιώματα, προνόμια, κ.α.).

Θεωρήσαμε χρήσιμη την μικρή αλλά διευκρινιστική αυτή αναφορά για να εστιάσουμε στα προσόντα (qualifications) που οφείλουν να διαθέτουν τα πρόσωπα στα οποία ανατίθεται η αποστολή να πετύχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα ή/και να βελτιώσουν ανεπιθύμητες ή δυσμενείς καταστάσεις μεγάλων οργανισμών του δημοσίου, στις κρατικές αμυντικές βιομηχανίες και τις πρώτην ΔΕΚΟ.

Κι αυτό γιατί, όπως όλοι, πληροφορούμαστε κατά καιρούς από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και διαβάζουμε τακτικά σε έντυπα και αλλού, για την τοποθέτηση προσώπων σε διοικήσεις ιδρυμάτων, οργανισμών και γενικά σε υψηλές θέσεις (διοικήσεις) νομικών προσώπων της κρατικής μηχανής με στόχο να αναστρέψουν την αρνητική πορεία κάποιου απ΄αυτούς ή να διαμορφωθεί μια νέα αφετηρία, να εκκινήσει μια αναπτυξιακή διαδρομή και γενικά να συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία τους.

Οι σχετικές ανακοινώσεις αναφέρουν αρχικά, πως τέτοια άτομα διαθέτουν σίγουρα μια «δέσμη» σημαντικών «θεωρητικών» προσόντων στοιχεία που βεβαίως έλαβαν υπόψη οι αποφασίζοντες και που θεωρητικά δημιουργούν προσδοκίες και προβάλλουν παρακαταθήκες για μια επιτυχημένη διαχείριση και λειτουργική διαδρομή, του κατά περίπτωση οργανισμού από τα πρόσωπα αυτά.

Βασικά, οι έχοντες γνώση του τρόπου λειτουργίας των επιχειρήσεων, εννοώντας των επιτυχημένων επιχειρήσεων, δηλαδή αυτών που διατηρούν μια «περίοπτη» λειτουργία, παρουσιάζουν αποτελέσματα, εμφανίζουν θετικούς δείκτες επιχειρηματικότητας και «αντέχουν» στις χρηματοοικονομικές αναλύσεις, κάθε τέτοια τοποθέτηση που έρχεται σε γνώση τους, την αντιμετωπίζουν, τουλάχιστον αρχικά, με επιφύλαξη και σκεπτικισμό.

Κι αυτό γιατί από την εμπειρία τους γνωρίζουν πως για την επιτυχή διοίκηση μεγάλων οργανισμών και την αποτελεσματική διαχείριση των παραμέτρων λειτουργίας τους, είναι αναγκαίο, τέτοια άτομα να συγκεντρώνονται κι άλλα εφόδια και προσωπικές δεξιότητες πέραν των θεωρητικών προσόντων όπως αυτά παρουσιάζονται μέσω των σπουδών και των τίτλων που απέκτησαν.

Μα, θα διερωτηθεί κανείς, δεν είναι ικανοποιητικά τα τόσα προσόντα που καταγράφονται στα βιογραφικά τέτοιων προσώπων; Δεν αποτελούν εγγύηση και δεν επαρκούν τόσοι τίτλοι σπουδών που αναφέρονται στη σύνοψη της καριέρας τους; Δεν είναι σημαντικά τα στοιχεία της σταδιοδρομίας τους και οι αξιοσημείωτες θέσεις που υπηρέτησαν προηγούμενα;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ!

Δεν επαρκούν μόνο τα στοιχεία και τα προσόντα αυτά. Δεν απαξιώνουμε την παιδεία και τις θεμελιώδεις γνώσεις και δεξιότητες που αποκτά κανείς μέσω της πολύχρονης εκπαιδευτικής διαδικασίας στο αντικείμενο ή την κατεύθυνση που επέλεξε αλλά και την γενικότερη.

Απεναντίας, θεωρούμε την παιδεία και τη διάβαση μέσα από μια πολύχρονη εκπαιδευτική διεργασία (ιδιαίτερα την Πανεπιστημιακή και ερευνητική) αναπόσπαστο μέρος μια επιτυχημένης επαγγελματικής προσωπικότητας. Όμως, δεν επαρκεί αυτό για να εξελιχτεί ένα άτομο σε επιτυχημένο διαχειριστή (manager) των υποθέσεων ενός οργανισμού! Όπως δεν επαρκεί για ένα διπλωμάτη η απόκτηση μόνο τίτλων σπουδών και θεωρητικών γνώσεων αν δεν διαθέτει κι άλλα εφόδια – προσόντα.

Κάποιος που του κίνησαν το ενδιαφέρον τα παραπάνω, θα ρωτήσει, τι περισσότερο χρειάζεται;

Γνώμη μας είναι πως, απαραίτητα στοιχεία και προϋποθέσεις για ένα επιτυχημένο manager (ηγέτη, υψηλόβαθμο αλλά και σε χαμηλότερη βαθμίδα) είναι τρία, δηλ. «παιδεία», «εμπειρία» και «ικανότητα».

Αν και είμαστε διστακτικοί να τα ιεραρχήσουμε κατά σειρά σπουδαιότητας προκρίνουμε ωστόσο την «ικανότητα» ως το πρώτο μεταξύ ίσων.

Τα τρία αυτά στοιχεία κυριαρχούν στην όλη πλατφόρμα προσόντων και δεξιοτήτων και συμβάλλουν απόλυτα μεσο-μακροπρόθεσμα στην επιτυχία έχοντας μόνο αντίπαλο την «τύχη».

Πρώτο απαραίτητο από τα στοιχεία που απαιτούνται, όπως προαναφέρθηκε, είναι οι θεωρητικές γνώσεις ενός ατόμου, δηλαδή η παιδεία. Κι αυτό γιατί μέσω της παιδείας το κάθε άτομο διέρχεται μέσα από μια εκπαιδευτική «δοκιμασία» και αποκτάει την ικανότητα να κάνει συλλογισμούς. Αποκτά μια γενική καλλιέργεια, συμπληρώνει τις αρχές που απέκτησε από την οικογένειά του και διδάσκεται για τις ανώτερες αξίες που διέπουν την κοινωνία. Μαθαίνει το πώς, από κάποια δεδομένα μέσω συλλογισμών και με την εφαρμογή «τύπων» μπορεί να εξάγει συμπεράσματα που οδηγούν σε λύσεις. Μέσω της παιδείας δίνεται η ευκαιρία σε όποιον προσπαθεί, να αυτοπειθαρχεί και να συνδιαλέγεται με επιχειρήματα και τέλος με την παιδεία γνωρίζει τις αρχές που διέπουν τις διάφορες θεωρίες και την αλληλεπίδραση μεταξύ τους.

Το δεύτερο απαραίτητο στοιχείο που συμβάλλει στην επιτυχία ενός μάνατζερ, είναι η εμπειρία. Κι αυτό διότι χωρίς εμπειρία βρίσκεται κανείς διαρκώς μπροστά σε πρωτόγνωρες καταστάσεις, αντιμετωπίζει προβλήματα που δεν ξανασυνάντησε και συνεπώς η επίλυσή τους εμπεριέχει τον κίνδυνο της ελλιπούς εκτίμησης και εσφαλμένης ή ατελούς αντιμετώπισης.

Για ένα μάνατζερ χωρίς εμπειρίες σε κάποιο τομέα, κάθε ζήτημα που προκύπτει είναι πρωτοφανές, κάθε νέο πρόβλημα είναι άγνωστο και κάθε πρωτοεμφανιζόμενη ανεπιθύμητη κατάσταση εμπεριέχει τον κίνδυνο του ανεπιτυχούς σχεδιασμού για να ξεπεραστεί.

Διαθέτοντας κανείς εμπειρία στο πεδίο ευθύνης του, σημαίνει πως δοκιμάστηκε σε κάποιες δύσκολες επαγγελματικές συνθήκες και αντιμετώπισε (επιτυχώς ή όχι) αντιξοότητες που προέκυψαν. Έτσι, διαθέτει το προνόμιο να λαμβάνει σωστότερες αποφάσεις και να περιορίζει τον κίνδυνο λανθασμένης δράσης όταν ξανασυναντήσει παρόμοιες καταστάσεις. Ακόμη, έχοντας εμπειρία, ένας ηγέτης διακρίνεται από το πλεονέκτημα να μπορεί να αξιολογεί αυτά που του αναφέρουν οι συνεργάτες του και διαθέτει την δυνατότητα να τους ελέγχει αλλά το κυριότερο, είναι σε θέση να τους κατευθύνει.

Το άλλο αναγκαίο στοιχείο είναι η ικανότητα. Πολλές είναι οι περιπτώσεις ατόμων με τεράστια δεξαμενή γνώσης (θεωρητικής) και μακροχρόνια εμπειρία (προϋπηρεσία) σε ένα τομέα, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία στη διαχείρισή του! Η ικανότητα στην διαχείριση πόρων (resources) είναι πολυσχιδής και έχει αρκετές συνιστώσες. Για μια επιτυχημένη ηγεσία, απαιτείται ικανότητα στη διοίκηση, την οργάνωση και τον σχεδιασμό (planning), ικανότητα στην διαχείριση ανθρώπων, ικανότητα στον εντοπισμό ευκαιριών και την διαπραγμάτευση, διορατικότητα και οξυδέρκεια, ικανότητα στην αντιμετώπιση κρίσεων, στην συνεργασία, στην αμοιβαιότητα, στην τήρηση χρονοδιαγραμμάτων, στην συμπεριφορά και παρακίνηση ανθρώπων και αρκετές άλλες.

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε είναι σχεδόν βέβαιο, περιπτώσεις επιχειρηματιών ή/και ανώτερων στελεχών επιτυχημένων οργανισμών (θα έλεγα επί το πλείστον στον ιδιωτικό τομέα) που διέγραψαν μια άκρως επιτυχημένη και σε ορισμένες περιπτώσεις, εντυπωσιακή επαγγελματική πορεία παρότι υπολείπονταν σε τίτλους σπουδών και σε μακρόχρονη θεωρητική καλλιέργεια και διαπαιδαγώγηση. Υπερτερούσαν όμως σημαντικά στο εφόδιο της ικανότητας και των προσωπικών δεξιοτήτων.

Διακρίθηκαν έτσι για την εργατικότητά τους, την τόλμη τους, την διορατικότητα, την προσήλωσή τους στο όραμα που τους ενέπνευσε, την επιμονή και υπομονή τους στην επίτευξη των στόχων που έθεταν, την συμπεριφορά, την ευπροσηγορεία τους, την καλλιέργεια πνεύματος ομαδικότητας και αποδοτικού περιβάλλοντος εργασίας, την ικανότητα παρακίνησης (motivation) των συνεργατών τους, την διαρκή εξέλιξη της επιχείρησης που ηγούντο με την αφομοίωση σύγχρονων εργαλείων διοίκησης και λειτουργίας και αρκετές άλλες.

Έτσι, σαν ικανοί επιχειρηματικοί «διπλωμάτες», πέτυχαν αποτελέσματα, κατάφεραν επικερδείς συμφωνίες, ανέπτυξαν ρωμαλέες (robust) και εύρωστες επιχειρήσεις και διακρίθηκαν στο πεδίο της επιχειρηματικότητας ή/και της διαχείρισης πόρων.

Ορθώς αποκαλούν πολλοί τα τρία αυτά στοιχεία (παιδεία-εμπειρία-ικανότητα), ως το «τρίγωνο της επιτυχίας» σαν μέρος του γενικού «πρίσματος» του ανταγωνισμού. Συγκρίνοντας το με το γνωστό «τρίγωνο του ανταγωνισμού (ποιότητα-χρόνος-τιμή)» διαπιστώνει κανείς ομοιότητες.

ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ

Αν όμως τα παραπάνω συμβαίνουν επί το πλείστον στον ιδιωτικό τομέα, κοινή διαπίστωση είναι πως δεν βρίσκουν συνήθως εφαρμογή στον δημόσιο. Αυτό που παρατηρείται κατά την τοποθέτηση προσώπων στις διοικήσεις των οργανισμών και επιχειρήσεων που ελέγχει το δημόσιο, είναι η ρηχή αξιολόγηση, κυρίως των θεωρητικών προσόντων όσων αξιολογούνται και ίσως μερικώς η εμπειρία τους σε συναφείς θέσεις.

Ο βαθμός «ικανότητας» στη διαχείριση πόρων και των πολύπλοκων υποθέσεων του οργανισμού/φορέα, ελάχιστα έως καθόλου λαμβάνεται υπόψη και “de facto” δεν αξιολογείται! Αυτό κατά τη γνώμη μας είναι ολέθριο, συνιστά λάθος και οδηγεί σε αποτυχία κάθε τέτοια πρακτική.

Πολλές οι περιπτώσεις προσώπων που επιλέχθηκαν και τοποθετήθηκαν στην ηγεσία μεγάλων οργανισμών και επιχειρήσεων του δημοσίου (κατά κόρον στις κρατικές αμυντικές βιομηχανίες), τα οποία διέθεταν βιογραφικά με πληθώρα τίτλων, συνωστισμό διατριβών και υπέρτατες εκπαιδεύσεις αλλά απέτυχαν ολοσχερώς στη διοίκηση (διαχείριση) και την επιτυχημένη πορεία αυτών. Μοιραία ακολούθησε η απογοήτευση, η διάψευση προσδοκιών και η κατακρήμνιση των οραμάτων των ενδιαφερομένων μερών.

Κι αυτό γιατί ? Διότι στην επιλογή των προσώπων αυτών, αγνοήθηκε να αξιολογηθεί μαζί με τα υπόλοιπα προσόντα και η ικανότητα που διαθέτουν στον τομέα που αναλαμβάνουν.

Όπως κανένα κράτος δεν θα αναθέσει κρίσιμες υποθέσεις του και «λεπτές» αποστολές σε μέτριους διπλωμάτες έτσι και κανένας ιδιώτης μέτοχος δεν θα εμπιστευόταν τη διοίκηση σημαντικών επιχειρήσεων σε μέτριους ή αμφίβολα ικανούς μάνατζερ – ηγέτες!

Αυτό συνέβη κατ’ επανάληψη μέχρι το εγγύς παρελθόν με την τοποθέτηση διοικήσεων στις παραπαίουσες ή έστω στάσιμες σήμερα κρατικές βιομηχανίες του αμυντικού τομέα της χώρας μας. Χωρίς αμφιβολία, τα περισσότερα πρόσωπα που τοποθετήθηκαν διαχρονικά στις ηγεσίες των οργανισμών αυτών διέθεταν επάρκεια σπουδών και τίτλων και σταδιοδρόμησαν για αρκετά χρόνια σε κάποιον τομέα, συναφή ή όχι.

Τα περισσότερα όμως υστερούσαν στην ικανότητα να διαχειριστούν αποτελεσματικά τον οργανισμό (επιχείρηση) που αναλάμβαναν διότι αφενός δεν είχαν παρόμοιες εμπειρίες, αγνοούσαν οικτρά το ειδικό επιχειρηματικό του περιβάλλον και κυρίως δεν διέθεταν τις αναγκαίες ικανότητες να τον «διοικήσουν» αποτελεσματικά και να επιφέρουν τα αποτελέσματα που σχεδιάστηκαν και αναμένονταν.

Δύσκολα θα επικρίνει κανείς πρόσωπα που δέχτηκαν να αναλάβουν την ηγεσία κρίσιμων και πολύπλοκων οργανισμών, καθόσον η προσωπική φιλοδοξία του καθενός είναι θεμιτή και αποδεκτή.

Οι γνωρίζοντες όμως, ασκούν την κριτική τους σε αυτούς που πήραν την απόφαση και τοποθέτησαν αναρμόζωντα πρόσωπα σε τόσο σημαντικές θέσεις. Οι αποφασίζοντες (μέτοχοι) δέχονται ακόμη επικρίσεις διότι συστηματικά απέφευγαν να θέσουν συγκεκριμένους χρονικά ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους στους τοποθετημένους επικεφαλής των κρατικών οργανισμών και το κυριότερο δεν προχώρησαν σε ενέργειες όταν διαπίστωναν το έλλειμμα ικανής διοίκησης/διαχείρισης που εφάρμοζαν.

Έτσι, η αποτυχημένη πολύχρονη αυτή «φόρμουλα» που ακολουθήθηκε διαχρονικά από τους περισσότερους μετόχους των κρατικών αμυντικών βιομηχανιών οδήγησε στα σημερινά αδιέξοδα των επιχειρήσεων αυτών και την σχεδόν σταδιακή τους απαξίωση.

Θέλουμε να ελπίζουμε πως οι σημερινοί μέτοχοι των κρατικών αμυντικών βιομηχανιών που απέμειναν, ενήργησαν με περισσότερο ορθολογισμό, απαίτησαν τεκμήρια ικανότητας, απέφυγαν την αποτυχημένη φόρμουλα των προκατόχων τους και έκαναν επιλογές που, αν δεν ταυτίζονται τουλάχιστον πλησιάζουν τα κριτήρια επιλογής διοικήσεων από τους ιδιώτες επιχειρηματίες.

Υπό αυτό το «πρίσμα» οι προσδοκίες είναι αισιόδοξες, άλλως, το μέλλον των κρατικών αυτών βιομηχανιών είναι επισφαλές και η επιχειρησιακή τους αυτοτέλεια θα εξακολουθήσει κλονισμένη, κάτι που όλοι, όσοι ενδιαφέρονται το απεύχονται.

*Αεροναυπηγός, Πρ. Διευθντής εργοστασίου ΤΑΤΑ – Sikorsky / India

Πηγή: Λίμπεραλ

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

GEOPOLITICO

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.

Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.

Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο

Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.

Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.

Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο

Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.

Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.

Ανάλογη σημασία είχε και η παρουσία ινδικών μαχητικών Su-30MKI στις ελληνικές ασκήσεις «ΗΝΙΟΧΟΣ», με την αεροπορική συνεργασία να δημιουργεί δυνατότητες ανταλλαγής τακτικών γνώσεων και εμπειρίας.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.

Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.

Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.

Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.

Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.

Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.

Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.

Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.

Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.

Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο

Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.

Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.

Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.

Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.

Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.

Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία

Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.

Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.

Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα

Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.

Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.

Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.

Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.

Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.

Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.

Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.

Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

  • πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
  • νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
  • υποστήριξη ελληνικών F-16,
  • υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
  • καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».


 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.

Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.

Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.

Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.

Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:

Σημείο Βόρειο πλάτος Ανατολικό μήκος
1 36°05,00΄ 28°44,00΄
2 36°02,40΄ 29°20,58΄
3 36°09,28΄ 29°29,82΄
4 36°08,50΄ 29°34,58΄
5 36°06,48΄ 29°37,77΄
6 35°03,00΄ 29°38,00΄
7 35°30,00΄ 28°10,00΄

Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO23 λεπτά πριν

Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής

Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.

Διεθνή1 ώρα πριν

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Φαραντούρης: Ναυάγιο IMEC όπως EastMed; Η απάντηση της Κομισιόν

Προειδοποίηση για τον κίνδυνο να ναυαγήσει το πρότζεκτ εμπορικής σύνδεσης Ινδίας – Ευρώπης μέσω Ελλάδας (ΙΜΕC), απηύθυνε σήμερα απ’ το...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Μαυρίδης προς ΕΕ: Επιβολή κυρώσεων στον επιδρομέα αντί για “θετική ατζέντα”

Παρέμβαση του Ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη ενώπιον του Ραφαέλε Φίτο, Ειδικού Εκπροσώπου της Ευρ. Επιτροπής για το Κυπριακό και Εκτελεστικού Αντιπροέδρου...

Δημοφιλή