Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.

Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.

«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.

Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;

Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;

Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο

Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..

Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».

Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.

Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.

__________________

Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026

«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»

Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*

Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.

Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).

Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.

Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.

Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.

Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**

Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.

Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.

Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.

Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.

Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.

Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…

Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου

Καρδιολόγος

* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955

** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026

Στο επίκεντρο ενός σύνθετου γεωπολιτικού και ενεργειακού ανταγωνισμού βρίσκεται η Ελλάδα, καθώς η προώθηση του Κάθετου Διαδρόμου και της ηλεκτρικής διασύνδεσης Great Sea Interconnector προκαλεί έντονες αντιδράσεις και αναδιατάξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στη νέα εκπομπή «Direct News», ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει πληροφορίες και αναλύσεις για τις πιέσεις που, όπως υποστηρίζει, ασκούνται με στόχο να περιοριστεί ο ενεργειακός ρόλος της χώρας. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε δημοσιεύματα αμερικανικών μέσων σχετικά με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και πρόσωπα που συνδέονται με τον ενεργειακό σχεδιασμό Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών.

Σύμφωνα με την εκπομπή, πίσω από τη δημόσια αντιπαράθεση βρίσκεται μια ευρύτερη σύγκρουση επιχειρηματικών και γεωπολιτικών συμφερόντων για τον έλεγχο των ενεργειακών διαδρομών προς την Ευρώπη. Διατυπώνεται, μάλιστα, ο ισχυρισμός ότι συμφέροντα τα οποία επιδίωκαν την ενεργειακή αναβάθμιση της Τουρκίας επιχειρούν να πλήξουν τον ελληνικό σχεδιασμό. Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί παρουσιάζονται ως πληροφορίες και εκτιμήσεις της εκπομπής και χρειάζονται ανεξάρτητη επιβεβαίωση.

Η Ελλάδα φιλοδοξεί να εδραιωθεί ως βασική πύλη εισόδου φυσικού αερίου και αμερικανικού LNG προς την ευρωπαϊκή ενδοχώρα. Ο Κάθετος Διάδρομος αποτελεί κομβικό τμήμα αυτού του σχεδιασμού, καθώς συνδέει τις ελληνικές ενεργειακές υποδομές με τις αγορές των Βαλκανίων και της Κεντρικής Ευρώπης.

Παράλληλα, το Great Sea Interconnector αποκτά ιδιαίτερη στρατηγική σημασία. Το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ εμφανίζεται στην εκπομπή ως πεδίο άμεσης ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης. Διπλωματικές πηγές που επικαλείται το «Direct News» υποστηρίζουν ότι η Αθήνα είναι αποφασισμένη να επανεκκινήσει το έργο και ότι η Ουάσιγκτον τοποθετείται θετικά απέναντι στην υλοποίησή του.

Την ίδια στιγμή, στην Τουρκία εντείνονται οι αντιδράσεις. Τουρκικές πολιτικές και αναλυτικές φωνές συνδέουν το καλώδιο με τις διεκδικήσεις της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ επαναφέρουν απειλητική ρητορική τόσο για το GSI όσο και για το δικαίωμα επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

Κατά την εκπομπή, το ενδεχόμενο επέκτασης των χωρικών υδάτων νοτίως και ανατολικά της Κρήτης παραμένει στην ελληνική πολιτική και διπλωματική ατζέντα. Μια τέτοια κίνηση θα επηρέαζε καθοριστικά τις ισορροπίες στην περιοχή, χωρίς ωστόσο να παρουσιάζεται στους υπότιτλους επίσημη κυβερνητική απόφαση ή συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

Νέα δεδομένα δημιουργεί και η ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Τουρκικά μέσα εστιάζουν στην απόκτηση των F-35, στα Rafale και στα αναβαθμισμένα F-16 Viper, επιχειρώντας να υπολογίσουν τη νέα επιχειρησιακή ισορροπία στο Αιγαίο. Η σχετική συζήτηση συνοδεύεται από σενάρια για τις δυνατότητες των ελληνικών αεροσκαφών, τα οποία προκαλούν εμφανή ανησυχία στην τουρκική δημόσια σφαίρα.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται, επίσης, στην εμβάθυνση των σχέσεων Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας. Η αμυντική συνεργασία, οι επενδύσεις και οι ενεργειακές συνδέσεις συνθέτουν έναν νέο στρατηγικό χάρτη, ο οποίος περιορίζει την ικανότητα της Άγκυρας να εμφανίζεται ως ο μοναδικός περιφερειακός κόμβος.

Το βασικό συμπέρασμα της εκπομπής είναι σαφές: το GSI δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό έργο τοποθέτησης καλωδίου. Μαζί με τον Κάθετο Διάδρομο, αποτελεί δοκιμασία της δυνατότητας της Ελλάδας να υλοποιεί κυριαρχικές και στρατηγικές επιλογές, να ενισχύει τον περιφερειακό της ρόλο και να προστατεύει μεγάλα έργα από εξωτερικές πιέσεις.

Η ενεργειακή σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου αλλάζει γρήγορα. Το ερώτημα είναι εάν η Αθήνα θα κινηθεί εγκαίρως, μετατρέποντας τις διεθνείς συνεργασίες και τα ενεργειακά σχέδια σε πραγματικά γεωπολιτικά τετελεσμένα.