Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Χαμένη ευκαιρία με τη Λιβύη από το 2010

Δημοσιεύτηκε στις

Μου αρέσουν πολύ οι βιογραφίες πολιτικών, διπλωματών, δικαστών, στρατηγών, ιεραρχών, οικονομολόγων, καθηγητών ΑΕΙ, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων, ιατρών, όλων όσοι μετέχουν στον δημόσιο βίο.

Από τον Μανώλη Κοττάκη

Πάντα έχεις να κερδίσεις κάτι από κάποιον που αποφασίζει να «τραβήξει» την κουρτίνα, να σε ξεναγήσει στα άδυτα και να μιλήσει για πτυχές χειρισμών του, έστω και αν τις περισσότερες φορές εξωραΐζει τα πράγματα με περιγραφές από τη δική του σκοπιά. Έχω ειδικό ράφι στη βιβλιοθήκη μου για τα βιβλία που γράφουν οι διπλωμάτες μας. Τους έχω μεγάλο σεβασμό. Πόσο μάλλον που σε αρκετές δημοσιογραφικές αποστολές είχα την ευκαιρία να δω υπό ποιες, αντίξοες, εργασιακές συνθήκες και με ποιες αμοιβές δίνουν τη μάχη για το εθνικό συμφέρον – τελευταία εμπειρία, η πρεσβεία μας στα Σκόπια το 2018.

Τα βιβλία που έχουν γράψει ο Βύρων Θεοδωρόπουλος (κλασικό έπειτα από τόσα χρόνια το «Οι Τούρκοι και Εμείς», Φυτράκης), ο Άγγελος Βλάχος («Μια φορά και έναν καιρό, ένας διπλωμάτης», Εστία), ο Γιώργος Σεφέρης («Η αλληλογραφία του με τον Αβέρωφ από τον Γ. Γεωργή», Καστανιώτης), ο Δημήτρης Μπίτσιος («Πέρα από τα σύνορα»), ο Χρήστος Ζαχαράκις (για το Σκοπιανό – Λιβάνης), ο αείμνηστος Θέμος Στοφορόπουλος (ο οποίος παραιτήθηκε διαφωνώντας με τον Ανδρέα για το Νταβός), ο Μιχάλης Δούντας («Είναι ανεξάρτητη η Ελλάς;», Κάκτος), ο Αλέξανδρος Μαλλιάς(ετοιμάζει νέο βιβλίο με τον Σιδέρη – Τα Σύνορα), ο Παύλος Αποστολίδης (για την εμπειρία του στην ΕΥΠ – Παπαζήσης), ο Γιώργος Κασκαρέλης («Η Τέλεια Καταιγίδα», Μεταίχμιο), ο Γιώργος Σαββαΐδης («Ανάλεκτα Ελληνικής Διπλωματίας», Παπαζήσης), ο Αριστείδης Αγαθοκλής (μόλις κυκλοφόρησε το «Ταξίδι ενός διπλωμάτη», Παπαζήσης), ο τέως ΥΠΕΞ της Κύπρου Ιωάννης Κασουλίδης (αν και γιατρός, επιτομή το τελευταίο του – «Καθημερινή»), θεωρώ πως πρέπει να κοσμούν τη βιβλιοθήκη κάθε νέου ακολούθου του ΥΠΕΞ. Η εμπειρία δεν αγοράζεται ούτε διδάσκεται – μελετάται.

Αλλά και από τις νεότερες εκδόσεις τα βιβλία του πρέσβη Οικονομίδη (υιού της αείμνηστης Λένας Τριανταφύλλη -εξαιρετικό χιούμορ και λεπτότης- Gemma), της Φωτεινής Τομαή («Και εσένα τι σε νοιάζει» το τελευταίο της, Λιβάνης), της Ρωξάννης Αργυροπούλου για τον διπλωμάτη του Μεσοπολέμου Αργυρόπουλο (ιδιωτική έκδοση) είναι εξαιρετικά. Νομίζω πως από τη λίστα εκείνων που θα έπρεπε να γράψουν ή να μιλήσουν απουσιάζουν ο πρύτανης Πέτρος Μολυβιάτης, ο κορυφαίος των νεότερων καιρών Δημήτρης Παρασκευόπουλος (η θεσμική μνήμη του ΥΠΕΞ), ο Δημήτρης Καραϊτίδης (παρών τη βραδιά των Ιμίων στο Πεντάγωνο) και ο Γιάννης Κοραντής (για τις θητείες του στην Αγκυρα). Στέκομαι σήμερα στις βιογραφίες των διπλωματών για τρεις λόγους. Πρώτον, γιατί θεωρώ ότι πρέπει να δημιουργηθεί μια διπλωματική βιβλιοθήκη στο Ίδρυμα «Νιάρχος». Τόση σωρευμένη εμπειρία είναι αμαρτία να μην είναι συγκεντρωμένη κάπου. Η Εθνική Βιβλιοθήκη είναι το κατάλληλο μέρος.

Δεύτερον, διότι οι βιογραφίες διπλωματών και λοιπών πρωταγωνιστών του δημόσιου βίου προσφέρονται προς μελέτη για να διακρίνει κανείς τα λάθη ή τα σωστά των πολιτικών μας ηγετών. Πάντα έχουν τον τρόπο τους να περιγράφουν τα λάθη των πολιτικών προϊσταμένων τους οι διπλωμάτες μας, έστω με τρόπο κομψό. Τα βιβλία που έχουν γράψει οι συνταξιούχοι πρέσβεις μας Μαλλιάς και Ζαχαράκις για τα ελληνοτουρκικά και το Μακεδονικό είναι εξαιρετικά αποκαλυπτικά. Συζητάμε σήμερα για την ΑΟΖ, λ.χ., η οποία ήταν όμως αντικείμενο χλευασμού από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών το 2010.

Τρίτον, διότι οι βιογραφίες των διπλωματών μάς επιτρέπουν να διακρίνουμε και τα λάθη των ίδιων των διπλωματών, όταν αυτοί ηγούνται διαπραγματευτικών ομάδων.Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου να σταθώ περισσότερο. Διότι, όσα ανακαλύπτουν αυτόν τον καιρό στο υπουργείο Εξωτερικών ψάχνοντας στα διπλωματικά μας αρχεία για επιχειρήματα κατά του τουρκολιβυκού μνημονίου, κάνουν τους νυν χειριστές να απορούν -η πλέον επιεικής λέξη- για τους προκατόχους τους. Μερικές στιγμές, μάλιστα, η απορία γίνεται και δημόσια κριτική, αν κρίνω από όσα δήλωσε προχθές ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης για το θέμα.

Αντιγράφω δηλώσεις του από ραδιοφωνικό σταθμό: «Σε κάθε φάση που είχαν ξεκινήσει οι διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση με την Ιταλία ή τη Λιβύη, οι απόλυτα μαξιμαλιστικές τάσεις οι οποίες επικράτησαν στη δική μας διαπραγματευτική ομάδα, ανεξαρτήτως κυβερνήσεως, δεν μας έχουν οδηγήσει στο να έχουμε φθάσει σε μια συμφωνία η οποία σήμερα θα μας κατοχύρωνε. Και αυτό δείχνει ότι, όταν διαπραγματευόμαστε τα εθνικά μας δίκαια, θα πρέπει να δίνουμε στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία ένα περιθώριο διαπραγμάτευσης και ευελιξίας (…), ώστε πραγματικά με τον άλλον να βρεις μια συμφωνία η οποία να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές».

Γιατί τα είπε αυτά ο Μιλτιάδης; Διότι, μελετώντας κατ’ εντολήν του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια τα πρακτικά της διαπραγματευτικής ομάδας Ελλάδας – Λιβύης, προκειμένου να στείλουμε notam στην Τρίπολη για το ανυπόστατο μνημόνιο, ανακάλυψε ότι το 2010 «πετάχτηκε» κοπιώδης διπλωματική εργασία ετών του Γιάννη Βαληνάκη στον κάλαθο των αχρήστων, επειδή η ομάδα μας με επικεφαλής έμπειρο διπλωμάτη δεν δέχθηκε την πρόταση της Λιβύης να μειωθεί κατά 3,7% η επήρεια της Γαύδου στην οριοθέτηση. Επήρεια την οποία η Λιβύη τότε αναγνώριζε, και αυτό προκύπτει από τους χάρτες Βαληνάκη που ανακάλυψε το υπουργείο Εξωτερικών στο αρχείο του. Χάρτες που είχαν δώσει στον τότε υφυπουργό Εξωτερικών οι ίδιοι οι Λίβυοι.

Η διήγηση Βαρβιτσιώτη «δένει» απολύτως με τη διήγηση Βαληνάκη στο τελευταίο του βιβλίο «Η Ελλάς των Τεσσάρων Θαλασσών» (Σιδέρης). Έτσι κατέρρευσε το 2010 η συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με τη Λιβύη. Εξαιτίας του μαξιμαλισμού της διαπραγματευτικής μας ομάδας (εκτός και αν εκτελούσε πολιτική εντολή από το επιτελείο Παπανδρέου). Η συνειδητοποίηση του διπλωματικού λάθους τώρα, που στο ΥΠΕΞ διαβάζουν τα τηλεγραφήματα και τα πρακτικά, καθίσταται οδυνηρή για τρεις λόγους: Ο πρώτος είναι πως για 3,7% επήρεια δεν κλείσαμε ως χώρα τη συμφωνία που είχε σχεδόν έτοιμη η κυβέρνηση Καραμανλή. Κανένα τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν θα υπήρχε σήμερα, αν ήμασταν τόσο δα ευέλικτοι.

Ο δεύτερος λόγος είναι -κρύος ιδρώτας λούζει στο ΥΠΕΞ την ιεραρχία- πως κάποιοι σκέπτονται τι θα συνεβαινε αν, εκτός από τους Λίβυους, είχαν υπογράψει και οι Αιγύπτιοι συμφωνία με τους Τούρκους! Η απάντηση είναι ότι θα είχαμε χάσει Μεσόγειο και Αιγαίο μαζί. Θα είχαν μετατραπεί σε τουρκική λίμνη! Θα είχαμε χάσει το πλεονέκτημα του Αρχιπελάγους!

Ο τρίτος λόγος είναι αμιγώς εσωτερικός. Κάποιοι κάνουν την αυτοκριτική τους σήμερα για τις επιθέσεις που έκαναν στον Νίκο Κοτζιά και σε άλλους τον καιρό της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, απαιτώντας πλήρη επήρεια για τα Διαπόντια Νησιά στις διαπραγματεύσεις με την Αλβανία ή πλήρη επήρεια στη Γαύδο στις διαπραγματεύσεις με τη Λιβύη. Βεβαίως, είναι γνωστό στην πατρίδα μας το δόγμα «Ποτέ δεν κινδυνεύεις να κατηγορηθείς για κάτι που δεν έκανες».

Το έχει υπόψη του και ο Νίκος Δένδιας. Αλλά εδώ αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι μια διακρατική συμφωνία σε ανύποπτους καιρούς -το 2010 η Τουρκία ήταν γονατισμένη- είναι προτιμότερη από ένα ναυάγιο στις λεπτομέρειες. Αυτό πρέπει να το έχουν πάντα κατά νου οι έμπειροι διπλωμάτες μας, οι οποίοι, όταν γράφουν βιβλία, καλό είναι, εκτός από κριτική, να κάνουν και αυτοκριτική. Αυτά!

newsbreak.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός10 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή