Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Οι Ελληνοτουρκικές Σχέσεις στο Νέο υπό Διαμόρφωση Διεθνές Σύστημα

Δημοσιεύτηκε στις

Του Γιώργου Χατζηθεοφάνους*

Το διεθνές σύστημα διανύει μια περίοδο μεγάλων αλλαγών, τις οποίες ήρθε να επιταχύνει και να επηρεάσει η πανδημία του Κορονοϊού. Η περίοδος αυτή των αλλαγών έχει την αφετηρία της στην οικονομική κρίση του 2008, που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και σταδιακά εξαπλώθηκε σε όλο τον πλανήτη. Ένα χρόνο μετά και λίγο πριν το θάνατό του ο νομπελίστας οικονομολόγος, διατελέσας σύμβουλος δύο Προέδρων των ΗΠΑ, Πολ Σαμιουέλσον, σε συνέντευξή του, πέραν των άλλων εξαιρετικά ενδιαφερόντων, είπε πως η κρίση εκείνη σηματοδότησε την απαρχή της αποκαθήλωσης των ΗΠΑ από την πρωτοκαθεδρία της παγκόσμιας δύναμης που μέχρι τότε κατείχε. Έκτοτε παρακολουθούμε τη μετάβαση του διεθνούς συστήματος από την μονομέρεια στην πολυμέρεια με την εμφάνιση νέων πόλων ισχύος όπως η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία.

Η Ευρώπη ως Ένωση συνεχίζει να απέχει από τις εξελίξεις όχι όμως το κάθε κράτος-μέλος ξεχωριστά. Η κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα στην οποία πολλοί επενδύουν δεν μπορεί να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο από τη στιγμή που δεν υπάρχουν κοινά συμφέροντα. Κάποια δευτερεύοντα κοινοτικοποιούνται όμως τα ζωτικά και κυρίως τα συμφέροντα επιβίωσης παραμένουν στην ευθύνη του κάθε κράτους-μέλους. Η επίδειξη αλληλεγγύης της Γερμανίας, στο πλαίσιο της Ένωσης, προς την Ελλάδα σταματά εκεί που αρχίζουν να διακυβεύονται τα ζωτικά της συμφέροντα, τα οποία επιβάλλουν καλές σχέσεις με την Τουρκία. Οι δημόσιοι εναγκαλισμοί της Μέρκελ με τον δικτάτορα Ερτογάν αποτελούν ντροπή για κάθε Ευρωπαίο πολίτη. Η Ενωση παραμένει οικονομικός γίγαντας, πολιτικός νάνος και στρατιωτικό σκουλήκι, όπως την χαρακτήρισε το 1993 ο τότε ΥΠΕΞ του Βελγίου Μάρκ Εϊσκενς. Είναι ανόητο η Ελλάδα να περιμένει ουσιαστική βοήθεια από την ΕΕ σε ενδεχόμενη στρατιωτική ενέργεια από την Τουρκία σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Αν θα θέλαμε με μια πρόταση να περιγράψουμε την κατάσταση του διεθνούς, σήμερα, συστήματος, θα λέγαμε πως βρίσκεται σε μια επικίνδυνη για την ειρήνη αστάθεια, προϊόν της δυναμικής των αλλαγών, η οποία θα τερματιστεί όταν φθάσουμε στο νέο σημείο ισορροπίας την μορφή του οποίου προς το παρόν αγνοούμε όπως αγνοούμε το χρόνο και κυρίως τον τρόπο που θα φθάσουμε σε αυτό.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον των μεγάλων αλλαγών, που αποτελούν την μεγάλη εικόνα, εξελίσσονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, τις οποίες συνθέτουν μια Τουρκία που θεωρεί τη συμμετοχή της στη διαμόρφωση του νέου κόσμου, στο πλαίσιο επίτευξης των μαξιμαλιστικών της σχεδίων, ως ιστορική ευθύνη, και στην κατεύθυνση αυτή δεν διστάζει να συμμετέχει στους πολέμους στη Συρία και στη Λιβύη, και μια Ελλάδα, βασικό εμπόδιο στα μαξιμαλιστικά σχέδια του Ερτογάν, που αγωνιά για τη διατήρηση του υφιστάμενου status quo, το οποίο κινδυνεύει από την αναθεωρητική, σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, Τουρκία.

Ωστόσο απέναντι στην Ελλάδα ο Ερτογάν ήταν μέχρι τώρα ιδιαίτερα προσεκτικός. Αν εξαιρέσουμε τις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, που, με συνέχεια και συνέπεια, πραγματοποιεί εδώ και πολλές 10ετίες η Τουρκία, απέφυγε επιμελώς τη στρατικοποίηση κάποιας κρίσης. Τα επεισόδια γύρω από τα Ίμια έγιναν με σκάφη του λιμενικού ενώ η πρόσφατη Τουρκολιβυκή Συμφωνία ήταν μια καθαρά πολιτικο-διπλωματική ενέργεια. Το ίδιο θεωρώ πως θα πράξει και στο άμεσο μέλλον με έρευνες στην Ελληνική Υφαλοκρηπίδα, αμφισβητώντας εμπράκτως πως τα ελληνικά νησιά διαθέτουν. Η πρόκληση μιας νέας κρίσης σε αυτό το επίπεδο, χωρίς ή με διακριτική παρουσία πολεμικών ναυτικών μονάδων, θα φέρει σε δύσκολη θέση τη Χώρα μας σε ότι αφορά την μορφή αντίδρασης στο πλαίσιο υποστήριξης κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Βέβαια πίσω από όλες αυτές τις ενέργειες της Τουρκίας υπάρχουν ισχυρές ένοπλες δυνάμεις που με πολλαπλασιαστή ισχύος την αποφασιστικότητα που επιδεικνύει ο Ερτογάν, συνθέτουν μια αξιοσημείωτη εθνική ισχύ για την επίτευξη των στόχων του.

Στόχος της Τουρκίας να ασκήσει πιέσεις στην Ελλάδα και να την οδηγήσει υπό απειλές και φόβο σε απευθείας διαπραγματεύσεις για συνολική διευθέτηση των διαφορών που σχεδόν στο σύνολό τους αποτελούν διεκδικήσεις σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων όπως αυτά διαμορφώνονται από το διεθνές δίκαιο και τις υφιστάμενες συνθήκες. Αυτός είναι κι ο λόγος που επιδιώκει πολιτική λύση. Στο πλαίσιο αυτό έβαλε στη φαρέτρα του ζητήματα που ουσιαστικά δεν τον ενδιαφέρουν τα οποία θα ανταλλάξει μέσα από μια διαπραγμάτευση με αυτά που διακαώς επιθυμεί. Τέτοια ζητήματα είναι η αποστρατικοποίηση των νήσων του Αν. Αιγαίου αλλά και το πρόσφατο Τουρκολυβικό μνημόνιο το οποίο δεν έχει καμιά απολύτως νομική βάση. Ωστόσο σε μια διαπραγμάτευση θα μπορέσει να το ανταλλάξει με την ΑΟΖ του Καστελόριζου. Τι σημαίνει αυτό; Πως θα κερδίσει την ΑΟΖ του Καστελόριζου χωρίς καμιά ουσιαστικά παραχώρηση.

Και τι κάνει η Ελλάδα; Χωρίς Εθνική Στρατηγική τρέχει ασθμαίνοντας πίσω από τις εξελίξεις που η Τουρκία δρομολογεί για την επίτευξη των στόχων τής Εθνικής της Στρατηγικής που φρόντισε να διαμορφώσει. Η επιλογή του αναποτελεσματικού, κρινόμενου εκ του αποτελέσματος, κατευνασμού, η επίκληση του δικαίου, εργαλείου των αδύναμων από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τώρα και η επίδειξη «στρατηγικής ψυχραιμίας» οφείλεται ακριβώς στην απουσία εθνικής στρατηγικής. Χωρίς Εθνική Στρατηγική ο κάθε Πρωθυπουργός είναι εγκλωβισμένος στο φαινόμενο «Escalation of Commitment» δηλαδή δεσμευμένος σε μια προηγούμενη απόφαση (πολιτική) ενώ τα δεδομένα υποδεικνύουν πως πρόκειται για μια κακή απόφαση. Κάπως έτσι καταλήγουμε κάθε φορά, εδώ και 10ετίες, στην επιλογή του κατευνασμού, ο οποίος αποτελεί τον πλέον ασφαλή τρόπο να οδηγηθείς κάποια στιγμή σε πόλεμο στην προσπάθεια υποστήριξης των εθνικών σου συμφερόντων.

Η Ελλάδα πρέπει να υιοθετήσει άμεσα ένα νέο θεσμικό πλαίσιο με συγκεκριμένες διεργασίες-διαδικασίες και όργανα διαμόρφωσης και εφαρμογής μιας αποτελεσματικής Εθνικής Στρατηγικής μέσα από την οποία, επιγραμματικά: 1) Θα προσδιοριστούν τα εθνικά συμφέροντα της Χώρας και θα εκπονηθεί ένας αποτελεσματικός σχεδιασμός για την προώθησή τους μέσα από μια επιθετική εξωτερική πολιτική 2) Θα επαναξιολογηθεί, με τα σημερινά δεδομένα, η απειλή, 3) θα προσδιοριστεί η αναγκαία εθνική ισχύς για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων και βέβαια την αντιμετώπιση της απειλής. 4) θα προκύψει ένας νέος στρατηγικός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση της απειλής. Είναι ακατάλληλος και αναποτελεσματικός ο υφιστάμενος 4) θα επαναπροσδιοριστούν οι αναγκαίες δυνατότητες για την αντιμετώπιση της απειλής και θα εκπονηθεί ένα σχέδιο εξασφάλισής τους με νέες ένοπλες δυνάμεις (μέγεθος, σύνθεση, διάταξη και μέσα. Και βέβαια μέσα από τη διαδικασία αυτή θα προκύψει και το ύψος της στρατιωτικής θητείας, την οποία σήμερα ο καθένας αυθαίρετα προσδιορίζει). Η αναδιοργάνωση στη βάση αυτή των ενόπλων δυνάμεων πρέπει να προχωρήσει το ταχύτερον δυνατόν. Μέσα από τη διαδικασία αυτή προκύπτουν και οι ανάγκες σε εξοπλισμούς κι όχι με εκθέσεις ιδεών και προσωπικές εκτιμήσεις 5) Θα επανασχεδιαστεί μια εγχώρια, υγιή αμυντική βιομηχανία, μέσω συμπαραγωγής του προς προμήθεια πολεμικού υλικού (πολεμικά αεροσκάφη, συσκευές επικοινωνιών, άρματα, οπλικά συστήματα, πυρομαχικά κλπ) στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο και της απόκτησης σχετικής τεχνογνωσίας και βέβαια μέσα από την προώθηση του τριγώνου «Ελληνικό Πανεπιστήμιο (έρευνα)- Ένοπλες Δυνάμεις- (μη κρατική) εγχώρια αμυντική Βιομηχανία», για την κάλυψη των αναγκών των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων αλλά και με προσανατολισμό στον εξαγωγικό τομέα.

Οι δηλώσεις περί επίδειξης αποφασιστικότητας δεν παράγουν από μόνες τους αποτέλεσμα. Η Ελλάδα πρέπει μέσα από μια Εθνική Στρατηγική να εξασφαλίσει αποτελεσματική αποτροπή απέναντι στην Τουρκική επιθετικότητα και να φροντίσει για την ανάσχεση της τουρκικής επιρροής κυρίως στα Βαλκάνια μέσω της οποίας επιτυγχάνει τη στρατηγική περικύκλωση (βλ. βάσεις στην Αλβανία). Η σημερινή εικόνα του διεθνούς περιβάλλοντος όπως στην αρχή περιγράφηκε εγκυμονεί κινδύνους και δεν επιτρέπει ολιγωρίες. Η γεωγραφία και η ιστορία μας έδωσαν έναν κακό και δύστροπο γείτονα που αποτελεί μοναδική περίπτωση διεθνών σχέσεων και η εξασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων χωρίς της προσφυγή σε πόλεμο, διότι αυτό είναι το ζητούμενο, απαιτεί σοβαρότητα. Η ειρήνη δεν εξασφαλίζεται φωνάζοντας ειρήνη.

*Ο Γιώργος Χατζηθεοφάνους είναι Υποστράτηγος ε.α. και Οικονομολόγος

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Μακεδονία” 06.06.20

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός8 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή