Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ένας νόμος που πλήττει τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας

Δημοσιεύτηκε στις

Οι νόμοι δεν είναι χαραγμένοι σε λίθινες πλάκες, όπως οι πλάκες του Μωυσέως, για να παραμένουν αναλλοίωτοι το χρόνο. Καθορίζουν και καταγράφουν προβλέψεις, απαιτήσεις και διαδικασίες, για έναν τομέα, σε μία χρονική στιγμή. Προφανώς και τροποποιούνται ή αναθεωρούνται, όποτε απαιτηθεί. Έτσι, αλγεινή εντύπωση προκαλεί η διατήρηση του ν. 3978/11 (νόμος Βενιζέλου) επί σχεδόν μία δεκαετία, παρά την αποδεδειγμένη αδυναμία του να ρυθμίσει τα περί αμυντικών προμηθειών.

Γράφει ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ

Το κύριο πρόβλημα του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου περί αμυντικών προμηθειών έγκειται στο ότι αναφέρεται σε μία άλλη εποχή, η οποία έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Τω καιρώ εκείνω, υπήρχε ακόμα η λογική των μεγάλων προμηθειών, ενώ οι εξοπλιστικοί προϋπολογισμοί ανέρχονταν σε κάμποσα δισ. ευρώ. Παράλληλα, ήταν νωπές οι αποκαλύψεις περί… αμαρτιών της περιόδου Άκη και Γιάννου.

Έτσι, ο 3978/11, πέραν της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2009/81/ΕΚ, περιελάμβανε επιπρόσθετες προβλέψεις περί “διαφάνειας και καταπολέμησης της διαφθοράς”. Όμως, κάποιες από αυτές είναι αδύνατο να εφαρμοστούν στην πράξη. Ακόμα χειρότερα, για μερικά θέματα παραπέμπει σε ορισμένα υπερβολικά άρθρα του 3433/06 (νόμος Σπηλιωτόπουλου), καθώς ποτέ δεν εκδόθηκε ένα ΠΔ που υποτίθεται ότι θα ρύθμιζε τα θέματα αυτά (βλ. άρθρο 105 του 3978/11).

Εν ολίγοις, το ισχύον θεσμικό πλαίσιο περιλαμβάνει προβλέψεις που θα είχαν ίσως έννοια σε μεγάλες προμήθειες, π.χ. προμήθεια 100 νέων αρμάτων μάχης ή 40 νέων μαχητικών, όπως είχε εξηγηθεί παλαιότερα. Όμως, εδώ και πολλά χρόνια οι λειτουργικοί και αναπτυξιακοί προϋπολογισμοί έχουν περικοπεί δραματικά, ενώ οι ανάγκες μας περιορίζονται πλέον σε συμβάσεις εν συνεχεία υποστήριξης (περισσότερο γνωστές ως συμβάσεις FOS – Follow On Support), κυρίως για προμήθεια – επισκευή ανταλλακτικών.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, καθίστανται υπερβολικές οι προβλέψεις π.χ. περί εκπτώτου, οι πολλαπλές εγγυητικές επιστολές ή τα χωρίς άνω όριο πρόστιμα εκπρόθεσμης παράδοσης. Προβλέψεις σαν αυτές αποθαρρύνουν τους υποψήφιους προμηθευτές ή τελικά επαυξάνουν το κόστος, καθώς οι προμηθευτές μεταφράζουν το αυξημένο ρίσκο τους σε χρήμα, το οποίο μετακυλίουν στον πελάτη.

Το υπόψη θεσμικό πλαίσιο έχει δημιουργήσει σοβαρότατες δυσχέρειες στις Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), καθώς για την προμήθεια ή επισκευή οποιουδήποτε αμυντικού υλικού απαιτείται “ενεργοποίηση υποπρογράμματος”, δηλαδή μίας μακρόσυρτης γραφειοκρατικής διαδικασίας, ακόμα κι αν το εν λόγω υλικό είναι ευτελούς αξίας.

Με απλά λόγια, ακόμα κι αν ένα μαχητικό είναι καθηλωμένο από ένα υλικό αξίας 1000 €, δεν επιτρέπεται η προμήθεια του υλικού αυτού, παρά μόνο εάν υπάρχει σχετική σύμβαση υποστήριξης, κατόπιν ενεργοποίησης υποπρογράμματος κλπ.

Ακόμα χειρότερα, οι υπερβολικές απαιτήσεις του νόμου δημιουργούν σοβαρά εμπόδια στους υποψήφιους προμηθευτές, με αποτέλεσμα οι συμβάσεις που έχουν υπογραφεί με βάση τις προβλέψεις του ν. 3978/11, και για τους τρεις Κλάδους των ΕΔ, να μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Εξαίρεση αποτελούν οι διακρατικές συμβάσεις (π.χ. FMS), οι οποίες παρακάμπτουν τις προβλέψεις του νόμου. Έτσι, τα F-16 ή τα Patriot, που υποστηρίζονται μέσω FMS, εμφανίζουν σχετικά αποδεκτές διαθεσιμότητες. Βέβαια, το FMS συνεπάγεται κατά κανόνα υψηλότερο κόστος σε σχέση με αντίστοιχες εμπορικές συμβάσεις. Όμως, όσα συστήματα δεν υποστηρίζονται μέσω FMS ή άλλης διακρατικής συμφωνίας (δηλαδή τα περισσότερα) αντιμετωπίζουν προβλήματα υποστήριξης.

Έτσι, έχουν παρατηρηθεί επανειλημμένως τα ακόλουθα κωμικοτραγικά:
α. Έστω ότι έχουμε προμηθευτεί το “Χ” οπλικό σύστημα (ΟΣ), με απευθείας ανάθεση (όπως ήταν ο κανόνας παλαιότερα). Έστω ότι το εν λόγω ΟΣ κατασκευάζει και υποστηρίζει ένας και μόνο προμηθευτής (συνήθης περίπτωση). Για την υποστήριξη του εν λόγω ΟΣ, ενεργοποιούμε σχετικό υποπρόγραμμα, ακολουθώντας την πεπατημένη, δηλαδή διαγωνισμό!

Μα αφού είπαμε ότι είναι ένας (όπως μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε, μέσω πρόσκλησης σε τεχνικό διάλογο), γιατί κάνουμε διαγωνισμό; “Και πού το ξέρουμε ότι δεν υπάρχει άλλος;” θα πει κάποιος.

Ναι αλλά οποιοσδήποτε νοήμων άνθρωπος, με στοιχειώδεις γνώσεις του αμυντικού χώρου, αντιλαμβάνεται το παρανοϊκό της υπόθεσης: προμήθεια με απευθείας ανάθεση και διαγωνισμό για υποστήριξη, ενώ εκ των προτέρων γνωρίζουμε ότι το υποστηρίζει μόνον ο κατασκευαστής! Η διαδικασία αυτή ΔΕΝ διασφαλίζει τη διαφάνεια αλλά αντιθέτως ΕΚΘΕΤΕΙ τη χώρα, καθώς εμφανίζεται ως να μην αντιλαμβάνεται τα στοιχειώδη.

β. Συνεχίζοντας, προχωράμε τις διαδικασίες διαγωνισμού: εκπόνηση τεχνικών προδιαγραφών, ειδικών όρων και εκτιμώμενου κόστους. Όλα αυτά, μαζί με ένα αχανές “πακέτο γενικών όρων”, που είναι ένα συνονθύλευμα νόμων και διατάξεων, “βγαίνουν στον αέρα” και προκηρύσσεται ο διαγωνισμός.

Εάν είμαστε τυχεροί, ο μοναδικός υποψήφιος προμηθευτής θα υποβάλει προσφορά (καθώς υπήρξαν περιπτώσεις όπου ουδείς ανταποκρίθηκε). Συχνάκις όμως ο μοναδικός υποψήφιος “κόβεται”, καθώς “δεν πληροί τους όρους”…

Βεβαίως, δύσκολα θα μπορούσε να κατηγορήσει κανείς τον υποψήφιο προμηθευτή, ο οποίος προφανώς θέλει να κερδίσει χρήματα, παρέχοντας υποστήριξη, όπως πιθανότατα κάνει για το ίδιο ΟΣ σε πολλές άλλες χώρες. Η ευθύνη μάλλον βαραίνει την Υπηρεσία, η οποία ζήτησε πράγματα που δεν γίνονται. Αποτέλεσμα: η χώρα εκτίθεται διπλά, ενώ τα ΟΣ παραμένουν χωρίς υποστήριξη… και υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα.

Είναι αλήθεια ότι για το τέλμα στο οποίο έχουν περιπέσει οι ΕΔ, όσον αφορά τις διαθεσιμότητες αρκετών ΟΣ, δεν ευθύνεται μόνον ο ν. 3978/11 αλλά και η ερμηνεία του, η γενικότερη πρακτική, καθώς και οι υπερβολικές απαιτήσεις των Γενικών Επιτελείων που δεν συνάδουν με το εκτιμώμενο κόστος. Και βεβαίως, οι ισχνοί αμυντικοί προϋπολογισμοί.

Όμως είναι πασιφανές ότι απαιτείται δραστική αναθεώρηση του γενικότερου πλαισίου αμυντικών προμηθειών. Ο προηγούμενος Γενικός Διευθυντής ΓΔΑΕΕ είχε εκκινήσει τη σχετική διαδικασία. Και μετά, τίποτα… Καλώς ή κακώς, το βάρος πέφτει τώρα στην παρούσα πολιτική και στρατιωτική Ηγεσία.

Οι απέναντι δεν κρύβουν καθόλου τις προθέσεις τους, ενώ έχουν επιτύχει ένα μικρό θαύμα στην αμυντική τους βιομηχανία, παρότι ξεκίνησαν αργότερα από εμάς. Η κατάσταση είναι πιεστική και η επίκληση του διεθνούς δικαίου αγγίζει πλέον τα όρια του γελοίου.

Είναι εθνικό έγκλημα να διαθέτουμε ικανότατα οπλικά συστήματα, τα οποία να μην υποστηρίζονται επαρκώς, λόγω του ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ νόμου. Ο νόμος είναι το μέσο, όχι αυτοσκοπός. Ο υπέρτατος σκοπός είναι η υπεράσπιση της χώρας και του εθνικού συμφέροντος.

Δυστυχώς ο χρόνος παρήλθε και ο εχθρός είναι προ των πυλών. Ήγγικεν η ώρα για την άμεση αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου περί προμηθειών αμυντικού υλικού, με έμφαση σε απλές και λειτουργικές συμβάσεις υποστήριξης, καθώς και για την αύξηση του αμυντικού προϋπολογισμού.

Εν ανάγκη, ας προσφύγουμε στο άρθρο 346 της ΣΛΕΕ, στο πνεύμα του άρθρου 135 του προταθέντος σχεδίου νόμου, ώστε το κράτος να λάβει “τα μέτρα που θεωρεί αναγκαία για την προστασία ουσιωδών συμφερόντων της ασφαλείας του”.

Πηγή: defence-point.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις12 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή