Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ελληνοτουρκική Σύγκρουση – Αλήθειες και Ψέματα

Δημοσιεύτηκε στις

του Γιώργου Χατζηθεοφάνους*

Δεν είναι μαθηματικά βολικό για την Ελλάδα να τα βάλει με την Τουρκία είπε πρόσφατα ο Υπουργός Άμυνας του Ερτογάν,  πρώην αρχηγός των ενόπλων δυνάμεών της,  Ακάρ.  Δυστυχώς υπάρχουν φωνές και στην Ελλάδα που το υποστηρίζουν και ζητούν να προχωρήσουμε σε διαπραγματεύσεις μέσα από τις οποίες ουσιαστικά θα παραχωρήσουμε κυριαρχικά δικαιώματα που προκύπτουν από το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες ώστε να αποφύγουμε τον πόλεμο. Και για να μην φανούν υποτακτικοί επιχειρούν να μας πείσουν για τα δίκαια των Τούρκων και δεν διστάζουν να παρουσιάσουν την Ελλάδα ως μαξιμαλιστική Χώρα.  Τι είναι αλήθεια και τι ψέματα;

Το διεθνές σύστημα σήμερα χαρακτηρίζεται από μια μεγάλη δυναμική αλλαγών κυρίως εξαιτίας του κενού που δημιουργεί η σταδιακή απόσυρση των ΗΠΑ στην ήπειρό τους,  με συμφέροντα προσανατολισμένα, λόγω Κίνας, στον Ειρηνικό. Το κενό αυτό προκαλεί γεωπολιτικούς ανεμοστρόβιλους.  Νέοι πόλοι ισχύος, περιφερειακές συγκρούσεις, διασπορά όπλων μαζικής καταστροφής, δημόσιες, σκληρές πολλές φορές, αντιπαραθέσεις ηγετών, ακόμη και εντός του ΝΑΤΟ, το οποίο ο Πρόεδρος Μακρόν επιμένει να χαρακτηρίζει εγκεφαλικά νεκρό, το μεταναστευτικό σε εξέλιξη και την πανδημία να λειτουργεί ως καταλύτης των εξελίξεων συνθέτουν την εικόνα γεωπολιτικού χάους.

Στο δυναμικό αυτό διεθνές πλαίσιο η Τουρκία, με εφόδιο την ψυχολογική δύναμη που της παρέχεται από τα βάθη της ιστορίας της, όπως γράφει το 2001 ο κ. Νταβούτογλου στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος»,  συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση του νέου κόσμου, προφανώς για να υλοποιήσει τα μαξιμαλιστικά της σχέδια. Πεδία ενδιαφέροντός της στο πλαίσιο αυτό η εγγύς χερσαία περιοχή που περιλαμβάνει Βαλκάνια, Μέση Ανατολή και Καύκασο καθώς επίσης και η εγγύς θαλάσσια περιοχή που περιλαμβάνει Εύξεινο Πόντο, Ανατολική Μεσόγειο, Περσικό Κόλπο και Κασπία.  Η Τουρκία κατά τον Νταβούτογλου είναι μια Χώρα της Ανατολικής Μεσογείου, σε μια περιοχή που ξεκινάει από την Αδριατική και εκτείνεται ως τον κόλπο της Αλεξανδρέττας και τη διώρυγα του Σουέζ.  Το Αζερμπαϊτζάν στον Καύκασο και η Αλβανία στα Βαλκάνια οριοθετούν το χώρο επιρροής της. Είναι μια Χώρα με περιφερειακές φιλοδοξίες. Οι χώρες αυτές πρώτα προσδιορίζουν τους στρατηγικούς τους στόχους και στη συνέχεια τις απειλές για την επίτευξή τους. Αντίθετα οι χώρες χωρίς φιλοδοξίες ξεκινούν την ανάλυσή τους από τις απειλές στο υφιστάμενο status quo και στη συνέχεια ορίζουν στόχους. Και βέβαια στο πλαίσιο της επίτευξης των στόχων μιας μαξιμαλιστικής Χώρας ουδεμία αναφορά στο διεθνές δίκαιο γίνεται.

Κι αν κάποιοι θεωρούν πως τα παραπάνω αποτελούν μόνο θέσεις ενός καθηγητού έστω κι αν αυτός υπήρξε Υπουργός Εξωτερικών και Πρωθυπουργός της Τουρκίας τα γεγονότα έρχονται  να τους διαψεύσουν.  Η Τουρκία διεξάγει πολέμους σε Συρία, Ιράκ και Λιβύη, διατηρεί μέχρι σήμερα κατοχικά στρατεύματα στην Κύπρο γράφοντας στα παλιά των υποδημάτων της τα ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, προβαίνει σε συμφωνία με τη Λιβύη για την μεταξύ τους οριοθέτηση της ΑΟΖ γράφοντας και πάλι στα παλιά των υποδημάτων της το δίκαιο της θάλασσας, πραγματοποιεί έρευνες και γεωτρήσεις στην ΑΟΖ της Κύπρου, υλοποιεί τα μαξιμαλιστικά της σχέδια στα Βαλκάνια και κυρίως στην Αλβανία και δεν διστάζει να βάζει στο στόχαστρό της Γαλλική Φρεγάτα στο πλαίσιο υποστήριξης των εθνικών της συμφερόντων.

Η Ελλάδα αποτελεί εμπόδιο στους μεγαλοϊδεατισμούς της Τουρκικής ηγεσίας και στο πλαίσιο αυτό παρακολουθούμε μια συνεχή αναβάθμιση των προκλήσεων και των διεκδικήσεών της. Έφθασε στο σημείο να διεκδικεί το μισό Αιγαίο και κατοικημένα από Έλληνες πολίτες νησιά όπως οι Οινούσσες, οι Φούρνοι, η Θύμαινα, το Αγαθονήσι, οι Αρκιοί, η Γαύδος κ.ά.  Η λίστα-λάστιχο των διεκδικήσεων όπως χαρακτηριστικά κάποιοι τη χαρακτηρίζουν συνεχώς μεγαλώνει.  Στόχος της Τουρκίας να οδηγήσει την Ελλάδα υπό απειλές και φόβο σε απευθείας διαπραγματεύσεις για την επίτευξη μιας συνολικής πολιτικής λύσης διότι η συντριπτική πλειοψηφία των διεκδικήσεών της δεν έχει νομική βάση.  Στο πλαίσιο μιας επωφελούς για εκείνη διαπραγμάτευσης  φορτώνει το διαπραγματευτικό της οπλοστάσιο με όσα στην κυριολεξία ζητήματα μπορεί, και συνεχώς προσθέτει κι άλλα,  ώστε να παραχωρήσει κατά την διαπραγμάτευση όσα δεν την αφορούν ή είναι χαμηλής προτεραιότητας για να πάρει όσα πραγματικά θέλει και εξυπηρετούν τα μαξιμαλιστικά της σχέδια.

Το πρόβλημα είναι πως το παιχνίδι της αυτό το υποστηρίζουν και Έλληνες μεταξύ αυτών και ακαδημαϊκοί αλλά και πολιτικοί, που αντί ενόψει διαπραγμάτευσης να ενισχύουν το ελληνικό οπλοστάσιο όπως η Τουρκία πράττει,  κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Πριν ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις ήδη παραχωρούν την ΑΟΖ του Καστελόριζου, τον εθνικό εναέριο χώρο των 10 νμ. και υποστηρίζουν τις, χωρίς νομικές βάσεις, αξιώσεις της Τουρκίας για τα χωρικά μας ύδατα. Τέτοιες θέσεις ενόψει μιας διαπραγμάτευσης δεν δικαιολογούνται ούτε με χώρες της δύσης και μάλιστα της ΕΕ όπως η Ιταλία διότι όπως αποδείχθηκε από την τελική μορφή της πρόσφατης Συμφωνίας όλα τα κράτη φροντίζουν για τα εθνικά τους συμφέροντα. Όταν δε πρόκειται για την μαξιμαλιστική Τουρκία τότε είτε έχεις άγνοια περί διαπραγμάτευσης και γενικά τον τρόπο λειτουργίας του διεθνούς συστήματος καθώς επίσης και για τις Τουρκικές επιδιώξεις-πρακτικές είτε έχεις κυριευτεί από φόβο είτε εξυπηρετείς άλλες σκοπιμότητες.

Και η Ελλάδα;  Αγωνιά για την διατήρηση του υφιστάμενου status Quo όπως αυτό διαμορφώθηκε από τα τις διεθνείς συνθήκες και διεκδικεί αυτά της ανήκουν σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας όπως θα έκανε κάθε κυρίαρχο κράτος. Σεβόμενη το δίκαιο το θάλασσας, σύμφωνα με το οποίο η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών (ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδος) σε κράτη με έναντι ή προσκείμενες ακτές γίνεται κατόπιν Συμφωνίας στο πλαίσιο δίκαιης λύσης, απέφυγε μονομερείς ενέργειες ακόμη και μετά το απαράδεκτο Τουρκολυβικό Σύμφωνο. Απέφυγε επίσης επιμελώς μέχρι σήμερα τις προκλήσεις όπως την επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 νμ, αναφαίρετο δικαίωμα σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας.  Δυστυχώς όμως η Τουρκία δεν αντιλαμβάνεται ούτε από καλές σχέσεις γειτονίας ούτε από διεθνές δίκαιο την επίκληση του οποίου  εκλαμβάνει ως αδυναμία. Είναι μια Χώρα που σέβεται την ισχύ και περιφρονεί την αδυναμία.

Κατά συνέπεια απέναντι σε αυτήν την Τουρκία ένας είναι ο δρόμος. Πολεμική προπαρασκευή και αποφασιστικότητα, χωρίς ΚΑΝΕΝΑ δισταγμό, από την πρώτη στιγμή.  Ούτε ένα βήμα πίσω. Εάν οδηγηθούμε σε διαπραγματεύσεις υπό απειλές και φόβο ο κατήφορος δεν θα έχει τελειωμό. Όπως μας λέει ο Θουκυδίδης, ο Περικλής απευθυνόμενος στους Αθηναίους  τους είπε πως εάν ενδώσουν στις απαιτήσεις των Σπαρτιατών αυτοί θα προβάλλουν αμέσως κι άλλες διότι θα πιστέψουν πως ενέδωσαν από φόβο. Η κρίση των Ιμίων το 1996 ήρθε να τον επιβεβαιώσει. Το αποτέλεσμα δεν ήταν απλά το γκριζάρισμα των δύο βραχονησίδων όπως συνηθίζουμε να λέμε. Άνοιξε την όρεξη στους Τούρκους κι όπως δήλωσε ο Τούρκος Ναύαρχος, εμπνευστής της Γαλάζιας πατρίδας, σε πρόσφατη συνέντευξή του  ήταν η αφορμή να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο με διεκδίκηση 153 νησιών, νησίδων και βράχων. Νέα Ίμια πρέπει να αποφευχθούν με κάθε τρόπο διότι οι συνέπειες θα είναι οδυνηρές.

Και να κάνουμε πόλεμο με μια ισχυρή στρατιωτικά Τουρκία; Είναι το ερώτημα κάθε λογικού ανθρώπου που θέλει την ειρήνη. Το ζήτημα είναι πως η ειρήνη δεν εξασφαλίζεται με τον κατευνασμό, ο οποίος είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως αποτελεί τον πλέον σίγουρο τρόπο να οδηγηθείς στον πόλεμο στο πλαίσιο υποστήριξης των κυριαρχικών σου δικαιωμάτων. Σας δόθηκε η δυνατότητα να επιλέξετε μεταξύ πολέμου και ατιμίας. Επιλέξατε την ατιμία και θα έχετε πόλεμο. Ηταν ο σχολιασμός του Τσόρτσιλ στην απόφαση της Βρετανικής Ηγεσίας να υπογράψει την Συνθήκη του Μονάχου το 1938. Δεν χρειάστηκε παρά μόνο ένας χρόνος για να επιβεβαιωθεί.

Όλοι οι πόλεμοι που έγιναν στο παρελθόν μπορούσαν να αποτραπούν. Ξέσπασαν διότι η μη πολεμική προπαρασκευή τους ενός έδωσε το δικαίωμα στον άλλο να πιστέψει πως μπορεί να επιβάλει δυναμικά τις αξιώσεις του.  Αποτροπή λέγεται κι αυτό είναι το ζητούμενο μέσω της οποίας εξασφαλίζεις τα κυριαρχικά σου δικαιώματα χωρίς την ανάγκη προσφυγής σε πόλεμο. Εάν ο Ερτογάν πειστεί πως η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να μην αποδεχθεί τετελεσμένα με χρήση στρατιωτικής ισχύος δεν πρόκειται ποτέ να προχωρήσει σε έρευνες και γεωτρήσεις σε περιοχές που σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας δεν της ανήκουν. Η Ελλάδα δεν είναι Συρία ούτε Λιβύη. Διαθέτει ένοπλες δυνάμεις ικανές να επιφέρουν τέτοιο πλήγμα που το τίμημα θα είναι δυσανάλογο των όποιων οφελών ίσως αποκομίσει η Τουρκία εάν μπλέξει σε πολεμικές περιπέτειες με την Χώρα μας.

Ο πόλεμος δεν είναι μαθηματικά κι αυτό το γνωρίζει ο Ακάρ ασχέτως τι λέει.  Κανένας δεν μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα. Ο Κλαούζεβιτς  στο μνημειώδες έργο του «Περί Πολέμου” γράφει  «… ο πόλεμος στηρίζεται σε ένα παιχνίδι δυνατοτήτων, πιθανοτήτων, καλοτυχιών και κακοτυχιών, όπου η αυστηρή λογική αναγωγή πολύ συχνά γίνεται ένα άχρηστο κι αναποτελεσματικό νοητικό εργαλείο». Το γνωρίζουν οι Τούρκοι στρατηγοί. Δεν είναι ανόητος ο Ερτογάν να εμπλακεί σε πολεμικές περιπέτειες διότι το τίμημα θα είναι βαρύ και θα τον απομακρύνει από τα μαξιμαλιστικά του σχέδια που δεν περιορίζονται στην Ελλάδα.

Στο δια ταύτα, η Κυβέρνηση σε συνεργασία με την αντιπολίτευση πρέπει να ξεπεράσουν το πρόβλημα του αναποτελεσματικού, χρονοβόρου και δύσκαμπτου νόμου περί προμηθειών και με τη σύσταση ενδεχομένως μιας διακομματικής επιτροπής να προχωρήσουν άμεσα στις αναγκαίες προμήθειες ανταλλακτικών και πυρομαχικών για την υψηλή διαθεσιμότητα των πάσης φύσεως μέσων και οπλικών συστημάτων. Ταυτόχρονα θα πρέπει με τη σοβαρότητα που οι περιστάσεις επιβάλλουν να απαλλαγούν οι ένοπλες δυνάμεις από το πάσης φύσεως πάρεργο, να στελεχωθούν κατάλληλα οι επιχειρησιακές μονάδες (να παραμείνουν στο Πεντάγωνο οι άκρως απαραίτητοι) και να ξεκινήσει εκπαίδευση στο πλαίσιο της πολεμικής προπαρασκευής.  Όλη αυτή η κινητικότητα θα στείλει μήνυμα αποφασιστικότητας στον Ερτογάν και είναι βέβαιο πως θα λειτουργήσει αποτρεπτικά. Από μόνες τους οι δηλώσεις περί αποφασιστικότητας δεν παράγουν αποτελέσματα.

Και είναι βέβαιο πως έτσι θα αποφευχθεί τελικά η σύγκρουση; Απόλυτα όχι. Πάντα πρέπει να είμαστε έτοιμοι ακόμη και για πόλεμο μέσα στο άναρχο, εξαιρετικά επικίνδυνο διεθνές, σήμερα, σύστημα. Αυτό ισχύει για όλους και είναι διαχρονικό.  Όταν ρώτησαν τον Γερμανό καγκελάριο Μπέτμαν Χόλβερκ, βασικό πρωταγωνιστή του Α’ΠΠ, πως άρχισε ο πόλεμος απάντησε «Μακάρι να ήξερα», 20 εκ. νεκροί και δεν ήξερε πως ξεκίνησε ο πόλεμος. Κανένας σώφρων άνθρωπος δεν θέλει τον πόλεμο. Δεν αρκεί όμως μόνο η επιθυμία για να έχεις ειρήνη.

Και τα προβλήματα με την Τουρκία πως θα τα λύσουμε; Με επαφές και διαπραγματεύσεις ως ίσος προς ίσο. Δεν είναι κακό να συζητάς, κακό είναι να οδηγείσαι σε διαπραγματεύσεις υπό απειλές και φόβο όπως τώρα επιδιώκει η Τουρκία.

Πηγή: Ανιχνεύσεις

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή