Απόψεις
Η Τurkish Airlines στην Υπηρεσία του Νεο-Οθωμανισμού
Πρώτο Μέρος
του Julien Lebel*
Στις 22 Αυγούστου 2019 εκπρόσωποι της Turkish Airlines ταξίδεψαν στην πρωτεύουσα του Μεξικού για να γιορτάσουν τα εγκαίνια μιας νέας σύνδεσης μεταξύ της Κωνσταντινούπολης και της Πόλης του Μεξικού. Ο Μεξικανός πρεσβευτής στην Τουρκία, Μπερνάρντο Καρντόβα Τέλο, τόνισε την εξαιρετική διπλωματική σχέση που διατηρούν οι δύο χώρες και στη συνέχεια εξήγησε ότι η ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας θα διευκολυνθεί από τη νέα γραμμή της Turkish Airlines.
Μόνο ως σύμπτωση δεν πρέπει να εκληφθεί ότι το ισχυρό Τουρκικό Γραφείο Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων (DEIK) διοργάνωσε σεμινάριο για το εμπόριο και τις επενδύσεις μεταξύ των δύο χωρών στην Πόλη του Μεξικού την επόμενη ημέρα, στο οποίο συμμετείχαν από κοινού Τούρκοι και Μεξικανοί οικονομικοί παράγοντες και αξιωματούχοι.
Η συνάντηση αποδείχθηκε καρποφόρα καθώς τα ΜΜΕ ανακοίνωσαν λίγες ημέρες αργότερα την επανάληψη των διαπραγματεύσεων μεταξύ Τουρκίας και Μεξικού για μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου. Συνεπώς, η άφιξη της Turkish Airlines στην πόλη του Μεξικού και το Κανκούν είναι ένα εξαιρετικά συμβολικό βήμα, απόλυτα συνυφασμένο με τη διπλωματική ατζέντα των τουρκικών αρχών που επιθυμούν να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους με τους μεξικανούς ομολόγους τους.
Η επέκταση της Turkish Airlines υποστηρίζει έτσι την τουρκική διπλωματία. Ωστόσο, η αεροπορική εταιρεία βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο των στρατηγικών που έχει αναπτύξει η τουρκική κυβέρνηση για να εκπληρώσει τη φιλοδοξία της να αναπτύξει τον τουρισμό και τις εγχώριες εξαγωγές, και να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα των διεθνών επενδύσεων στην Τουρκία.
Η ανάπτυξη της εταιρείας συνοδεύει επίσης την επιθυμία του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να ενισχύσει την εξουσία του, συμμετέχοντας στην υλοποίηση αναπτυξιακών έργων μεγάλης κλίμακας με στόχο την ανασύνταξη της τουρκικής επικράτειας και τη διασφάλιση της προβολής της διεθνώς, όπως το νέο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, που εγκαινιάστηκε στα τέλη του 2018.
Ωστόσο, ο τουρκικός τομέας αεροπορικών εταιρειών, όπου βρίσκεται η Turkish Airlines στην πρώτη γραμμή, εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις αναταραχές της χώρας, ιδιαίτερα από τις εντάσεις που επηρεάζουν τις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και ορισμένων τρίτων χωρών. Η εσωτερική αστάθεια των τελευταίων ετών συνέβαλε επίσης στην αποδυνάμωση του σχεδίου των εθνικών αρχών να καταστήσουν την Τουρκία πραγματική διπλωματική δύναμη, τόσο σε περιφερειακό όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Οι δραστηριότητες του αερομεταφορέα ήταν κυρίως συγκεντρωμένες στην τουρκική εγχώρια αγορά μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000, και μόλις το 2008 ο αριθμός των επιβατών που ταξιδεύουν στις διεθνείς πτήσεις ξεπέρασε σημαντικά τη δραστηριότητα των εσωτερικών πτήσεων.
Η αεροπορική εταιρεία γνώρισε σημαντική άνθηση λίγο μετά την ανοδο του ΑΚΡ στην εξουσία. Το κόμμα δείχνει την πρόθεσή του να επαναφέρει την Τουρκία σε σημαντική θέση στη διεθνή σκηνή, παρέχοντας παράλληλα στη χώρα μια δυναμική και ελκυστική οικονομία για ξένους επενδυτές.
Η νέα κυβέρνηση εφάρμοσε μεταρρύθμιση το 2003 για την απελευθέρωση του τομέα των αερομεταφορών, προκειμένου να τονώσει το άνοιγμα πρόσθετων δρομολογίων σε ολόκληρη τη χώρα και να προωθήσει την ανάπτυξη διαφορετικών αερομεταφορέων. Ενώ ο αριθμός των αεροπορικών ταξιδιωτών αυξάνεται σημαντικά, η Turkish Airlines πρέπει να λάβει υπόψη τις δραστηριότητες άλλων τουρκικών αεροπορικών εταιρειών – όπως η Pegasus Airlines, Onur Air και Atlas Jet – οι οποίες εκμεταλλεύονται τους χαμηλότερους φόρους αεροδρομίου για να αυξήσουν τα έσοδα και να επεκτείνουν τους στόλους τους.
Στο πλαίσιο αυτό, η Turkish Airlines λαμβάνει την απόφαση να δημιουργήσει τη Αναντολού Jet το 2008, θυγατρική που λειτουργεί με το λεγόμενο μοντέλο χαμηλού κόστους και λειτουργεί σχεδόν αποκλειστικά δρομολόγια εσωτερικού, ως απάντηση στην επέκταση ανταγωνιστικών αεροπορικών εταιρειών.
Την ίδια στιγμή, η Turkish Airlines βελτιώνει την σύνδεση του εγχώριου δικτύου της με τα διεθνή δρομολόγιά της, γεγονός που συμβάλλει στην προβολή ως κόμβου του αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης. Αυτή η στρατηγική επιτρέπει στον τουρκικό αερομεταφορέα να διατηρήσει δεσπόζουσα θέση στον εγχώριο τομέα των αερομεταφορών.
Το αναπτυξιακό μοντέλο του τουρκικού αερομεταφορέα θεωρείται επιτυχία από αναλυτές οι οποίοι επισημαίνουν διάφορα πλεονεκτήματα και σχετικά χαμηλά λειτουργικά έξοδα, ενώ οι μεταρρυθμίσεις στο καταστατικό του προσωπικού που πραγματοποιήθηκαν, διατηρησαν το χάσμα με τα μισθολογικά πρότυπα των εταιρειών σημαίας που εδρεύουν στη Δυτική Ευρώπη.
Επισημαίνεται ότι η THY ακολουθεί μια στρατηγική σχετικά παρόμοια με εκείνη των αεροπορικών εταιρειών του Κόλπου, διατηρώντας μια ισορροπία μεταξύ της Airbus και της Boeing για τον εξοπλισμό του στόλου της. Η Turkish Airlines εφαρμόζει αυτή τη μέθοδο τόσο για τα αεροσκάφη μικρών και μεσαίων αποστάσεων όσο και για τα αεροσκάφη μεγάλων αποστάσεων
Αν και η Turkish Airlines δεν μπορεί να καυχηθεί ότι προσφέρει πτήσεις σε όλες τις ηπείρους – όπως η Qatar Airways και η Emirates Airline, η Τουρκική αεροπορική εταιρεία θεωρείται ότι εξυπηρετεί τις περισσότερες χώρες του κόσμου, μια καταμέτρηση που συχνά τονίζει στις εκστρατείες επικοινωνίας της. Η ανάπτυξη του δικτύου είναι πολύ δυναμική από το 2008 έως το 2016 οταν ο τουρκικός αερομεταφορέας εγκαινίασε περισσότερους από εκατό διεθνείς προορισμούς, ιδίως στην Αφρική, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.
Η Turkish Airlines έχει επίσης καθιερωθεί ως σημαντικός παράγοντας στις εμπορευματικές μεταφορές. Εκτός από τα 24 αεροσκάφη που εκμεταλλεύεται η Turkish Cargo η τουρκική αεροπορική εταιρεία παρέχει επίσης υπηρεσίες μεταφοράς εμπορευμάτων στις τακτικές εμπορικές πτήσεις της, αξιοποιώντας τις συνδέσεις της με πολλές χώρες και συνδυάζοντας έτσι τις δραστηριότητες επιβατών και φορτίου της. Μια τέτοια στρατηγική ευνοείται ιδιαίτερα στην Αφρική ή την Κεντρική Ασία, περιοχές στις οποίες οι τούρκοι οικονομικοί παράγοντες είναι πολύ ενεργοί, ενώ οι τουριστικές ροές παραμένουν περιορισμένες.
Πολλοί ταξιδιώτες επαινούν την ποιότητα των υπηρεσιών της, γεγονός που επέτρεψε στην Turkish Airlines να λάβει τα ευσημα ορισμένων οργανισμών που αξιολογούν τις αεροπορικές εταιρείες με βάση το επίπεδο ικανοποίησης των πελατών, όπως η περίφημη κατάταξη που έκανε η Skytrax.
Η τελευταία, για παράδειγμα, ονόμασε την Turkish Airlines ως την “καλύτερη ευρωπαϊκή αεροπορική εταιρεία” για έξι συναπτά έτη. Ωστόσο, διάφορες διαταραχές στις υπηρεσίες του τουρκικού αερομεταφορέα, όπως η αναστολή της εναέριας κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια της απόπειρας στρατιωτικού πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016, ή η μεταφορά εμπορικών πτήσεων στο νέο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, ανέδειξαν τις δυσκολίες της Turkish Airlines να διαχειριστεί αποτελεσματικά τη νεα κατασταση
Το ΑΚΡ θεωρεί τις αεροπορικές μεταφορές στρατηγικό εργαλείο από την ανάληψη της εξουσίας το 2002, για την επίτευξη του διττού στόχου του για ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας και επηρεασμού της διεθνούς σκηνής. Σε ολόκληρη τη χώρα, αυτό αντικατοπτρίζεται ιδιαίτερα στην επέκταση του δικτύου αερολιμένων, τις νέες εγχώριες συνδέσεις για την ενίσχυση των δεσμών με πολιτικά (Άγκυρα) και οικονομικά κέντρα (Κωνσταντινούπολη). Ταυτόχρονα, η αναπτυξιακή στρατηγική της Turkish Airlines ευθυγραμμίζεται σταδιακά με τα συμφέροντα της τουρκικής κυβέρνησης.
Παρά τα μέτρα ιδιωτικοποίησης, η κυβέρνηση εξακολουθεί να συμμετέχει σε μεγάλο βαθμό στις δραστηριότητες της Turkish Airlines. Το προφίλ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου καταδεικνύει την ύπαρξη στενών δεσμών με το ΑΚΡ. Ο σημερινός Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής του Αερομεταφορέα, Μεχμέτ «lker Ayc», υπήρξε σύμβουλος του Ερντογάν όταν ο τελευταίος ηταν δήμαρχος της Κων/πολης από το 1994 έως το 1998.
Ο Temel Kotil, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας μέχρι το 2016, είχε επίσης εργαστεί στην μητροπολιτική κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης την ίδια περίοδο. Στη συνέχεια συνέχισε την καριέρα του στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά το «μεταμοντέρνο πραξικόπημα» του 1997 που οδήγησε στην παραίτηση του πρωθυπουργού Νετζμέττιν Ερμπακάν, μέντορα του Ερντογάν, και τη διάλυση του πολιτικού του κόμματος, του Refah Partisi (Κόμμα Ευημερίας).
* O Julien Lebel είναι Διδάκτωρ της Γεωγραφίας στο Γαλλικό Ινστιτούτο Γεωπολιτικής / Paris Université
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
GEOPOLITICO
Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»
Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*
Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.
Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).
Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.
Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.
Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.
Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**
Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.
Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.
Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.
Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.
Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…
Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου
Καρδιολόγος
* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955
** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας