Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ο επιθετικός παροξυσμός της Άγκυρας δεν αντιμετωπίζεται με πολιτικές κατευνασμού

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ Πρέσβυς ε.τ.

Ο μεγάλος Θεμιστοκλής στην Αρχαία Αθήνα «έβλεπε» ότι οι Πέρσες θα ξανάρθουν και ότι η αναμέτρηση δεν είχε τελειώσει με τον Μαραθώνα. Οι Αθηναίοι είχαν γυρίσει στα συνηθισμένα και φαινόταν δύσκολο να τους πείσει κανείς για τον «μακρινό» κίνδυνο μιας νέας Περσικής εκστρατείας.

Επιστράτευσε γι’ αυτό ως αμεσότερο και ορατό κίνδυνο τη γειτονική Αίγινα, η οποία ήταν για την ανερχόμενη Αθήνα παραδοσιακός εχθρός και ανταγωνιστική ναυτική δύναμη. Με την επίκληση του κινδύνου αυτού, ο Θεμιστοκλής έπεισε τους Αθηναίους να μη γίνει διανομή κερδών από την εκμετάλλευση ενός νέου κοιτάσματος αργύρου στο Λαύριον και τα κέρδη να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή τριακοσίων νέων τριήρεων. Με αυτές τις τριήρεις κερδήθηκε η ναυμαχία της Σαλαμίνος.

Συγκρίνετε τη στρατηγική διορατικότητα του Θεμιστοκλή με τη συμπεριφορά και την κρίση των σημερινών ηγεσιών της Ελλάδος. Ο Ερντογάν διακηρύσσει τη φιλοδοξία του και κτίζει συστηματικά τη στρατιωτική ισχύ για να κάνει πάλι την Τουρκία «μεγάλη». Υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι το Τουρκικό αυτό «μεγαλείο» επιδιώκεται σε βάρος της Ελλάδος; Μπορεί να υπάρξει Τουρκική ηγεμονία χωρίς αμφισβήτηση του Ελληνικού Αιγαίου και επιδίωξη κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο;

Ενώ όμως τα πράγματα είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού, οι Ελληνικές ηγεσίες ακολούθησαν πολιτική στρουθοκαμήλου και δεν έδωσαν τη δέουσα προσοχή στην υπόσκαψη της αεροναυτικής ισορροπίας στο Αιγαίο από τους Τουρκικούς στρατιωτικούς εξοπλισμούς και την αλματώδη ανάπτυξη της Τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.

Πολύ χειρότερα ακόμη, με αρχιτέκτονα τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, υπονόμευσαν την εφαρμογή των Ελληνικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, που απορρέουν από τη Σύμβαση του Montego Bay, με ανακοινωθέντα τύπου Μαδρίτης του 1997 και με κατευναστικές πολιτικές, υπό την πίεση και τις νουθεσίες της Ουάσινγκτον.

Στο ίδιο πνεύμα, οι άνθρωποι Σημίτη, με το κύρος που τους προσδίδει η εκπροσώπηση ή αναμετάδοση ιδεών, που είναι αρεστές στον ξένο παράγοντα, συνέχισαν να παίζουν ρόλους και να διαμορφώνουν πολιτικές προς την ίδια κατεύθυνση και στις επόμενες κυβερνήσεις.

Η κίνηση της Άγκυρας προς τη Λιβύη και η υπογραφή μνημονίου περί θαλασσίων ζωνών με τον εγκάθετό της στην Τρίπολη Αλ Σάρατζ αφαίρεσε από τους υπερμάχους του κατευνασμού κάθε πρόσχημα. Η Άγκυρα τα θέλει όλα και αναγνωρίζει ως μόνο δίκαιο την ισχύ της, για την οποία κο­μπάζει ότι είναι δήθεν ασυναγώνιστη από τη μικρή Ελλάδα. Προσπαθεί, με άλλα λόγια, να εκφοβίσει την Ελλάδα για να δεχθεί συζητήσεις και διαπραγματεύσεις, εκτός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου και πάνω στη βάση των επιχειρουμένων Τουρκικών τετελεσμένων.

Είναι μια στιγμή αλήθειας για την Ελλάδα, η οποία πρέπει να οργανώσει την άμυνά της, χωρίς ψευδαισθήσεις, δίνοντας προτεραιότητα στην άμεση ενίσχυση της αμυντικής της ισχύος και των συμμαχιών της. Η ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα δεν πρέπει, με κανέναν τρόπο, να εξαρτηθεί μονομερώς από τις ΗΠΑ, γιατί είναι γνωστό ότι οι τελευταίες χρησιμοποιούν την εξοπλιστική εξάρτηση για να επηρεάσουν την Ελληνική πολιτική, προς κατευναστική κατεύθυνση, για λόγους δικών τους στρατηγικών συμφερό­ντων και υπέρ της συνοχής του ΝΑΤΟ. Το ίδιο ισχύει για την Πολεμική Αεροπορία.

Οι μακρόσυρτες διαπραγματεύσεις για τις νέες ψηφιακές Γαλλικές φρεγάτες Belharra είναι καιρός να καταλήξουν, ώστε να μην απομακρύνεται συνεχώς και ο χρόνος παραδόσεώς τους. Με την ίδια ευκαιρία και σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στη Λιβύη και γενικότερα στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι επίσης σκόπιμη η εμβάθυνση και η περαιτέρω ενίσχυση της στρατηγικής και συμμαχικής σχέσεως μεταξύ Ελλάδος και Γαλλίας.

Οι δύο υπερσύγχρονες Γαλλικές φρεγάτες, με προσαρμοσμένο εξοπλισμό, σύμφωνα με τις επιθυμίες του Πολεμικού Ναυτικού, δεν αρκούν για να στηρίξουν την ισχύ του Πολεμικού Ναυτικού στην προοπτική των επόμενων χρόνων. Η Τουρκία θα παραλάβει κατά τα επόμενα χρόνια έξι νέες, υπερσύγχρονες φρεγάτες και έξι νέα υποβρύχια 214, της κλάσεως και της τεχνολογίας των δικών μας υποβρυχίων, πέρα από τα άλλα σκάφη και τα δύο μικρά αεροπλανοφόρα που ναυπηγεί.

Χρειάζεται η Ελλάδα να αναστήσει τα ναυπηγεία της και να προγραμματίσει άμεσα την κατασκευή δύο άλλων Γαλλικών φρεγατών στην Ελλάδα, τη ναυπήγηση δύο νέων υποβρυχίων 214 και τον εκσυγχρονισμό των υπαρχουσών φρεγατών του Στόλου. Χρειάζεται επίσης να εξετάσει σοβαρά τις υπάρχουσες προτάσεις για νέες φρεγάτες και κορβέτες. Διακυβεύεται σήμερα ο έλεγχος του Αιγαίου και η παρουσία της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο και οποιαδήποτε ολιγωρία και αδράνεια είναι ανεπίτρεπτη.

Πολλά θα εξαρτηθούν από την εξέλιξη των πραγμάτων στη Λιβύη. Η τολμηρή κίνηση της Άγκυρας να παρέμβει στη Λιβύη αντιπροσωπεύει την πιο τυχοδιωκτική μέχρι τώρα κίνηση του Ερντογάν. Εάν κατορθώσει να τη στηρίξει μέχρι τέλους με επιτυχία και να εγκα­ταστήσει την Τουρκία ως κυρίαρχη δύναμη στη Λιβύη, θα έχει επιτύχει μέγα έργο και θα έχει προσδώσει στην Τουρκία περιφερειακή ισχύ στην Κεντρική Μεσόγειο και στη Βόρεια Αφρική. Η Ελλάδα πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί, σε συνεργασία με τους συμμάχους της, ώστε το σχέδιο του Ερντογάν να ναυαγήσει και να γίνει μπούμερανγκ για τον ίδιο.

Στο πλαίσιο αυτό, ήταν σωστή η κίνηση Δένδια προς τον Πρόεδρο του Λιβυκού Κοινοβουλίου. Η υπογραφή συμφωνίας οριοθετήσεως ΑΟΖ με το εκλεγμένο και νόμιμο Λιβυκό Κοινοβούλιο, που είναι το μόνο αρμόδιο να επικυρώσει διεθνείς συμφωνίες, θα ήταν μια απάντηση προς το παράνομο μνημόνιο Αλ Σάρατζ και εντός του πλαισίου του διεθνούς θαλασσίου δικαίου. Είναι προφανές όμως ότι τα πράγματα εξαρτώνται τελικά από την έκβαση των πολεμικών επιχειρήσεων.

Η Άγκυρα και ο εγκάθετός της Αλ Σάρατζ θέτουν ως προϋπόθεση την κατάληψη της Σύρτεως και της βάσεως Αλ Γκούφρα, πριν δεχθούν εκεχειρία, που θα οδηγούσε σε πολιτική λύση. Η Άγκυρα υπολογίζει σε Αμερικανική στήριξη, προβαλλόμενη ως ανάχωμα σε Ρωσική επιρροή στη Λιβύη. Γαλλία, Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Σαουδική Αραβία, αλλά και Ρωσία, η οποία ενεργεί άτυπα, με τη μορφή ιδιωτών μισθοφόρων, αντιτίθενται με σφοδρότητα στα Τουρκικά σχέδια στη Λιβύη. Είναι φανερό ότι η Ελλάδα πρέπει να συμβάλει, όσο μπορεί, με την πολιτική της, στην ήττα της Τουρκικής εκστρατείας στη Λιβύη.

Η Κύπρος δεν μπορεί να λείπει από την εξίσωση. Η παρουσία της Γαλλικής φρεγάτας στα ανοικτά της Πάφου είναι μια απάντηση στις θλιβερές δηλώσεις Αναστασιάδη, που αποτελούν πραγματικό όνειδος. Δεν υπάρχει αλληλεγγύη μ’ έναν λαό που δεν αγωνίζεται. Όταν ο ίδιος ο Πρόεδρος της χώρας μιλά απαξιωτικά για την άμυνα και την αντίσταση στους επιδρομείς, δεν υποσκάπτει μόνο το φρόνημα του λαού στο εσωτερικό. Διεμβολίζει επίσης τις συμμαχίες που επιχειρεί να κτίσει με άλλες χώρες, που έχουν τους δικούς τους λόγους για να αντιτίθενται στον Τουρκικό επεκτατισμό.

Η σύγχρονη τεχνολογία παρέχει τεράστιες δυνατότητες αποτροπής ακόμη και σε μικρές χώρες. Η Κύπρος είχε τους οικονομικούς πόρους για να οργανώσει μια αποτελεσματική άμυνα, η οποία θα ήταν σε ανταπόκριση και συνεργασία με την Ελλάδα και άλλες χώρες, στο πλαίσιο του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος – Κύπρου και περιφερειακών συμμαχιών.

Οι δηλώσεις Αναστασιάδη, πέρα από τις δικές του προσωπικές ευθύνες, αποκαλύπτουν ένα βαθύτερο πρόβλημα, που βρίσκεται στην πολιτική των ηγεσιών των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Με αναφορά μια ανερμάτιστη πολιτική για δήθεν «προσέγγιση» με τους Τουρκοκυπρίους, οι ηγεσίες αυτές διολισθαίνουν σταδιακά, αλλά σταθερά στην προσέγγιση με τον «Αττίλα» και στην αποδοχή σχεδίων «λύσεως» του Κυπριακού που θέτουν σε κίνδυνο ολόκληρη την Κύπρο και τον Κυπριακό Ελληνισμό.

Πηγή: Το παρόν

 

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή