Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ενεργειακός, εμπορικός και στρατιωτικός κόμβος η Αλεξανδρούπολη

Δημοσιεύτηκε στις

O Αμερικανός πρέσβης Τζέφρεϊ Πάιατ μίλησε στην εκδήλωση για τα 150 χρόνια του λιμένα της Αλεξανδρούπολης, την περασμένη Πέμπτη. Φωτ. ΑΠΕ-ΜΠΕ / ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΟΥΔΗΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ. Ενα γιγαντιαίο φορτηγό πλοίο, το μεγαλύτερο που «έπιασε» ποτέ στην Αλεξανδρούπολη, ξεφόρτωνε στρατιωτικά κοντέινερ, Hummer και ελικόπτερα Black Hawks που συναρμολογούνταν από Αμερικανούς τεχνικούς σε ελάχιστα λεπτά στον προβλήτα για να πετάξουν προς βορρά. Μερικά μέτρα παρακάτω, στον ίδιο προβλήτα, ένα άλλο αμερικανικό πολεμικό πλοίο καταμαράν (USNS YUMA) εφοδιασμένο με υπερσύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα παρακολούθησης και ελέγχου συνεπικουρούσε τη διέλευση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων με προορισμό τη Ρουμανία και σίγουρα (θα) έριχνε και κάποιες «ματιές» στα γειτονικά στενά των  Δαρδανελλίων και προς το νότιο Αιγαίο.

Το σκηνικό «έδενε» απολύτως με τα τεκταινόμενα στο κεντρικό και νότιο Αιγαίο όπου οι πολεμικοί στόλοι Ελλάδας και Τουρκίας είχαν λάβει ήδη επίκαιρες θέσεις και οι ανησυχίες ότι από στιγμή σε στιγμή θα μπορούσε να ξεσπάσει «καταιγίδα» σκίαζαν τη λαμπρότητα της ημέρας που υπαγόρευε η ανάδειξη της ακριτικής πόλης σε νευραλγικής σημασίας κόμβο στις παγκόσμιες μεταφορές, και τους στρατιωτικούς σχεδιασμούς της Δύσης. Τούτες τις δύσκολες για την ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ώρες ήταν αυτή, στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, στα μέσα της εβδομάδας, η μόνη, φανερή τουλάχιστον, αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην πιο εύφλεκτη περιοχή του πλανήτη.
Μόνο που οι Αμερικανοί δεν βρίσκονταν εκεί για να παρεμβληθούν, εάν χρειαστεί, στο Αιγαίο ώστε να εμποδίσουν μια ενδεχόμενη ανάφλεξη, μολονότι τόσο ο πρέσβης των ΗΠΑ Τζέφρεϊ Πάιατ όσο και ο υπουργός Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος είχαν στο μυαλό τους –και στις ομιλίες– το Καστελλόριζο, αλλά περνούσαν για να αναπτυχθούν στη Μαύρη Θάλασσα. 

«Σε άλλες εποχές θα ήταν αυτοί που θα μπορούσαν να παρεμβληθούν με τα πλοία τους ανάμεσα σε Ελληνες και Τούρκους και να αποτρέψουν ένα θερμό επεισόδιο, τώρα τους βλέπουμε στην Αλεξανδρούπολη αντί για την καυτή ζώνη στον νότο», σχολίαζε σε μεταξύ μας συζήτηση, στο περιθώριο των εκδηλώσεων, απόστρατος αξιωματικός του στρατού που έχει περάσει από υψηλά πόστα στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.

«Ακόμα όμως και έτσι, αυτό εδώ σήμερα (σ.σ. η υποδοχή της διέλευσης της αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης), είναι σημαντική υπόθεση για την ασφάλεια της χώρας μας», τόνιζε.
Και δεν είχε άδικο, αφού πλέον η αμερικανική παρουσία στην Αλεξανδρούπολη, επενδυτική και στρατιωτική θα είναι μόνιμη, γεγονός που όπως επισήμαινε τοπικός παράγοντας «υψώνει μια ασπίδα προστασίας στα σύνορά μας στον Εβρο και αυτό μπορεί να φέρει και άλλες επενδύσεις στην περιοχή». Πλέον η Αλεξανδρούπολη παίρνει αυτό με το οποίο η φύση, η γεωγραφία, την προίκισε: τον αναβαθμισμένο γεωπολιτικό της ρόλο ο οποίος αναγνωρίζεται και αναβαθμίζεται διά της αξιοποίησης του λιμανιού της και των συνδυασμένων μεταφορών προς δύσκολες εμπορικά και στρατιωτικά περιοχές, όπως αυτές της Μαύρης Θάλασσας, Ρωσίας, Ουκρανίας, Καυκάσου.

Παράκαμψη του Βοσπόρου

«Σήμερα, με την έναρξη των συνδυασμένων μεταφορών (πλοίο, σιδηρόδρομος, αυτοκινητόδρομος), ξεκίνησε η παράκαμψη των στενών του Βοσπόρου», είπε στην «Κ» ο πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Κώστας Χατζημιχαήλ, ο οποίος στην ομιλία του ανέδειξε την ιστορική διαδρομή και την κομβική θέση της Αλεξανδρούπολης: «Το 1870 η Εταιρεία των Ανατολικών Σιδηροδρόμων επέλεξε τη σημερινή περιοχή της Αλεξανδρούπολης προκειμένου να δημιουργήσει τερματικό σταθμό στο Αιγαίο Πέλαγος. Ετσι ξεκινά η ιστορία αυτού του λιμένα. Γύρω του –και για τα επόμενα 50 χρόνια– δομήθηκε μια μικρή εμπορική και διπλωματική κοινωνία που μετεξελίχθηκε τον επόμενο αιώνα –εντός του εθνικού κορμού της σύγχρονης Ελλάδας– στη σημερινή Αλεξανδρούπολη. Σήμερα, εκατόν πενήντα χρόνια μετά τη δημιουργία του πρώτου λιμανιού, ερχόμαστε μαζί να υλοποιήσουμε ξανά τον σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκε».

Πριν από λίγες ημέρες τέθηκε σε κίνηση ο διεθνής διαγωνισμός για την παραχώρηση (67%) του λιμανιού, με καταληκτική προθεσμία στις αρχές Οκτωβρίου.  Μνηστήρες για την αγορά του κατά καιρούς υπήρξαν πολλοί (Ρώσοι, Κινέζοι, Αραβες), αλλά ο κ. Πάιατ –και όχι μόνο– το έχει ξεκαθαρίσει προ πολλού ότι «δεν θα αφήσουμε (σ.σ. μαζί με αυτό της Καβάλας) να πέσουν σε λάθος χέρια».

Για τους Δυτικούς (Αμερικανούς και Ευρωπαίους) η Αλεξανδρούπολη εξελίσσεται πλέον, σε στρατιωτικό επίπεδο, στη σημαντικότερη ίσως πύλη μεταφοράς από τον νότο προς τη Ρωσία και τις πέριξ αυτής δύσκολες περιοχές. Μάλιστα πληροφορίες αναφέρουν ότι συζητείται η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ με τη μορφή περιστασιακού ανεφοδιασμού ή και ελλιμενισμού για επισκευές πολεμικών πλοίων κ.λπ. Πιθανότατα, επίσης, αμερικανική στρατιωτική δύναμη με υπερσύγχρονα άρματα μάχης θα πάρει μέρος στη μεγάλη άσκηση «Παρμενίων» των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, που πρόκειται να διεξαχθεί τον Σεπτέμβριο στον Εβρο.

Ο κ. Παναγιωτόπουλος, επιπλέον, ανακοίνωσε τη σύνδεση της Αλεξανδρούπολης με τους αγωγούς καυσίμων του ΝΑΤΟ, γεγονός που αναβαθμίζει το ενδιαφέρον της Ατλαντικής Συμμαχίας για τη μεθόριο του Εβρου.
Αλλά η Αλεξανδρούπολη χάρη στο λιμάνι της δένεται και με ισχυρά ενεργειακά και μεταφορικά συμφέροντα, καθώς εγκαθίσταται οσονούπω στο θαλάσσιο στόμιό της η εξέδρα αεριοποίησης του υγροποιημένου αμερικανικού φυσικού αερίου, ενώ η διέλευση φορτίων, οδικώς, προς και από τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας θα γίνεται πολύ πιο φτηνά και σε συντομότερο χρόνο απ’ ό,τι σήμερα μέσω Βοσπόρου.

Οι μελέτες

Με βάση σχετικές μελέτες, η μεταφορά ενός κοντέινερ από το λιμάνι του Πειραιά μέσω Βοσπόρου κοστίζει 1.500 δολάρια και τρεις έως τέσσερις μέρες, ανάλογα με τον συνωστισμό στα Στενά, ενώ μέσω Αλεξανδρούπολης χρειάζεται 6,5 ώρες (πλοίο και σιδηρόδρομος) και κόστος τετρακόσια έως πεντακόσια δολάρια.

Μερικές ώρες μετά την «ιστορική ημέρα», όπως χαρακτηρίστηκε από τους ομιλητές στη λαμπρή αλλά «σκιασμένη» από τα γεγονότα στο Καστελλόριζο τελετή, την Πέμπτη 23 Ιουλίου, το πρώτο τρένο αναχωρούσε φορτωμένο με στρατιωτικό εξοπλισμό από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης για την Κοστάντζα της Ρουμανίας, εγκαινιάζοντας επισήμως το σύστημα των συνδυασμένων μεταφορών και μαζί τον αποκαλούμενο «χερσαίο Ελλήσποντο» που αναμένεται να μεταβάλει το τοπίο των μεταφορών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ελληνοτουρκική συνάντηση

Την ώρα που όλα τα φώτα ήταν στραμμένα στο Καστελλόριζο, στην Αλεξανδρούπολη λάμβανε χώρα μια ελληνοτουρκική συνάντηση άκρως ενδιαφέρουσα.

Επιτροπές στρατιωτικών, τεχνικών και εμπειρογνωμόνων των δύο πλευρών βρέθηκαν την Τετάρτη στα Υψαλα της Τουρκίας και την Πέμπτη στην Αλεξανδρούπολη, στη σκιά της έντασης των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Αντικείμενο της «τεχνοκρατικού χαρακτήρα» συνάντησης ήταν το θέμα της απεικόνισης της ήδη υφιστάμενης οριοθέτησης, βάσει του πρωτοκόλλου του 1926, της συνοριακής γραμμής στην τοποθεσία Μελισσοκομείο του ποταμού Εβρου, που πρόσφατα αποτέλεσε σημείο τριβής για τις
δύο πλευρές.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι τα μέλη των δύο επιτροπών επισκέφθηκαν και το επίμαχο σημείο στο Μελισσοκομείο, αλλά κατά βάσιν οι συζητήσεις έγιναν «επί χάρτου» και τα αποτελέσματα θα δοθούν στα υπουργεία Εξωτερικών των δύο χωρών.

Καθημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός13 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις13 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή