Ακολουθήστε μας

Πολιτική

“Θέατρο πολέμου” στο Αιγαίο πριν την παράδοση ελληνικής ΑΟΖ στην Τουρκία (Ιούλιος 1974 – Ιούλιος 2020)

Δημοσιεύτηκε στις

Γιώργος Ρωμανός

Συγγραφέας, ιστορικός ερευνητής

Όσοι έχουμε άμεσες εμπειρίες από τις επιχειρήσεις του ελληνικού στρατού, τον Ιούλιο του 1974 και όχι μόνο, γνωρίζουμε καλά το δήθεν αξιόμαχο του τουρκικού στρατού και το πώς αυτός πολεμάει. Παράλληλα, έχουμε ξεκάθαρη εικόνα και αδιάσειστα στοιχεία για το ότι τότε λόγω του εγκληματικού και εθνοκτόνου πραξικοπήματος τα αποδιοργανωμένα και ασυντόνιστα σπαράγματα των ελληνικών δυνάμεων (Εθνική Φρουρά και ΕΛΔΥΚ), χωρίς αεροπορική και ναυτική κάλυψη, είχαν να αντιμετωπίσουν μια πλήρως οργανωμένη τουρκική στρατιά άνω των εκατό χιλιάδων ανδρών, με απόλυτη ναυτική και αεροπορική κάλυψη-υπεροχή.

Κι όμως η Τουρκία δεν θα νικούσε! Το απέδειξαν οι επικές μάχες των Ελλήνων στον Άγιο Ιλαρίωνα, (η νυχτερινή καταδρομή της 33ης Μοίρας Καταδρομών Κύπρου, με επικεφαλής τον ηρωικό Υπολοχαγό Ηλία Γλεντζέ, η οποία είχε καθολικά… ολέθριο αποτέλεσμα για τους Τούρκους). Ηγέτης της 33ης ήταν ο αείμνηστος Ταγματάρχης, τότε, Γεώργιος Κατσάνης, ο οποίος στις δέκα το πρωί, της 21ης Ιουλίου 1974, έπεσε μαχόμενος υπέρ βωμών και εστιών πολεμώντας, όρθιος και ατρόμητος μπροστά από τους λοκατζήδες του. Τον ίδιο ηρωικό θάνατο είχε και ο Υπολοχαγός Νικόλαος Κατούντας που έπεσε στο ίδιο σημείο μαχόμενος ως άλλος Λεωνίδας, τελικά μόνος του, προκειμένου να καλύψει, ως τελευταίος…, τους άντρες του.

Στο Αεροδρόμιο Λευκωσίας, οι Τούρκοι νικήθηκαν εξευτελιστικά από την Α΄ Μοίρα Καταδρομών, με απαράμιλλο ηγέτη τον Ταγματάρχη Παπαμελετίου. Τα ίδια συνέβησαν στο Κιόνελι, στη Διάβαση Βασιλείας και σε δεκάδες άλλα μέρη όπου οι Έλληνες μαχόμενοι σταμάτησαν τους υπερπολλαπλάσιους Τούρκους και τους Μεγάλους Συμμάχους τους.

Αυτοί και πολλοί άλλοι ηρωικοί πολεμιστές και οι οικογένειές τους αγνοήθηκαν και περιφρονήθηκαν βάναυσα επί δεκαετίες από την ένοχη ελληνική πολιτεία της Μεταπολίτευσης, και έπρεπε οι απόστρατοι συνάδελφοί τους και ιδιώτες να φροντίσουν για την αποκατάσταση της ιερής μνήμης τους και να στήσουν τις προτομές τους κάνοντας εράνους.

Ωστόσο για να ηττηθούν τελικά οι ελληνικές δυνάμεις χρειάστηκε να βοηθήσουν αποφασιστικά τους Τούρκους οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Ρωσία, ο ΟΗΕ (οι δυνάμεις του έβαλαν κατά των ελληνικών στο Αεροδρόμιο της Λευκωσίας), το ΝΑΤΟ…, καθώς και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις της Ευρώπης που συνέδραμαν παντοιοτρόπως την Τουρκία μέχρι και την τελική διχοτόμηση της νήσου. Τότε, γνωστή μεγάλη δύναμη, με ηλεκτρονικές παρεμβολές, είχε “τυφλώσει” κατ’ επανάληψη τα ραντάρ των ελληνικών αντιτορπιλικών της γραμμής επιχειρήσεων.

Άλλη δυτική δύναμη απογείωνε από βάση της, και από γνωστό… ελικοπτεροφόρο, πολεμικά αεροσκάφη της τα οποία αρχικά “έδιναν” στους Τούρκους τα ακριβή στίγματα των ελληνικών θέσεων προκειμένου να τις βομβαρδίσουν, αλλά βλέποντας την αστοχία των Τούρκων ανέλαβαν τον βομβαρδισμό οι ίδιοι.

Στη συνέχεια η ίδια μεγάλη δύναμη επιτίθετο εναντίον των Ελλήνων καλύπτοντας τις τραγικές αδυναμίες της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, η οποία από τότε κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ απωλειών, χάνοντας 24 αεροσκάφη της όλων των τύπων σε 24 ώρες.

Ετέρα δύναμη που είχε στρατηγικό συμφέρον από την σύγκρουση μεταξύ “συμμάχων” του ΝΑΤΟ ανέθεσε σε ειδικά πλοία της την ανακοπή του πλου των ελληνικών υποβρυχίων τα οποία μπορούσαν να διαλύσουν την τουρκική απόβαση και στις δύο φάσεις της “Αττίλας” Ι και ΙΙ.

Το εγκληματικό και εθνοκτόνο πραξικόπημα της δεύτερης Δικτατορίας, (25 Νοεμβρίου 1973–20 Ιουλίου 1974), επί Ιωαννίδη, που εξελίχθηκε στην Κύπρο σε θανάσιμη παγίδα για τον ελληνισμό, έγινε με ενθάρρυνση και κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις “υπηρεσιακών” παραγόντων της υπερδύναμης, ότι δήθεν θα στήριζαν την ένωση Ελλάδος–Κύπρου. Ενώ, την ίδια στιγμή, η επίσημη πολιτική των ΗΠΑ, δια του ΥΠΕΞ Χ. Κίσινγκερ, στήριζε απόλυτα την Τουρκική εισβολή και την Διχοτόμηση υπό την απόλυτη συναίνεση της εταίρας «Εγγυήτριας Δύναμης», της Αγγλίας, η οποία βρισκόταν σε πλήρη συνεννόηση με αυτόν.

Το πολύτιμο βιβλίο« Διζωνική Εκτέλεση της Κυπριακής Δημοκρατίας 1955-2014» της Φανούλας Αργυρού, αλλά και πλήθος στοιχείων που έχουμε υπόψη μας αποδεικνύουν ότι στις 17 Ιουλίου 1974 ο Τζέημς Κάλαχαν, ΥπΕξ. της Βρετανικής Κοινοπολιτείας υποσχέθηκε στον Τούρκο πρωθυπουργό Ετσεβίτ να μπλοκάρει την Ελλάδα, πράγμα που έπραξε, ώστε να μην σπεύσει σε βοήθεια της Κύπρου. Η άμεση παρέμβαση υψηλά ισταμένων πολιτικών, Αμερικανών και Άγγλων, υπέρ των Τούρκων είναι πασίγνωστη και αυταπόδεικτη πλέον.

Έτσι, στις 20 Ιουλίου 1974 ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα, Χένρι Τάσκα και ο υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζόζεφ Σίσκο, ως εντολοδόχος του Κίσινγκερ συμμετείχαν στο Ελληνικό Πολεμικό Συμβούλιο και σε συνεννόηση με τους Βρετανούς, τελικά…, έδωσαν χρόνο στην Τουρκία να παγιώσει την κατάσταση. Ο Σίσκο, μάλιστα, πήγε και στην Άγκυρα προκειμένου να επιβεβαιώσει ο ίδιος στους Τούρκους τα φιλοτουρκικά σχέδια των ΗΠΑ (Κίσινγκερ) και της Αγγλίας. Τον Σίσκο συνοδεύει ο Έλσγουερθ (Αμερικανός αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας). Άμεσα σχετική με τα γεγονότα και η προς το Λονδίνο, υπαρκτή… αναφορά του Βρετανού πρέσβη στην Αθήνα, σερ Ρόμπιν Χούπερ, με ημερομηνία 20 Ιουλίου 1974.

Εκ των υστέρων κάποιοι παρουσιάζουν τον Σίσκο ως θύμα της πανουργίας Κίσινγκερ. Έτσι ή αλλιώς το εφιαλτικό (εκ του προδότη Εφιάλτη…) αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Είναι απολύτως βέβαιο, ότι χωρίς την άφθονη και καλά συντονισμένη βοήθεια των ύπουλων και εκ του αποτελέσματος καταστροφικών “Συμμάχων” της Ελλάδος, οι Τούρκοι δεν θα κατόρθωναν τίποτε και θα υφίσταντο δεινή ήττα.

Στα 46 χρόνια της Μεταπολίτευσης, που το αποτέλεσμά της ήταν τα 4 εξίσου εθνοκτόνα Μνημόνια (τα 2 επί ΣΥΡΙΖΑ –και με την εκχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας μας για 99 χρόνια), διογκώθηκε στο έπακρο μόνο το –από κάθε πλευρά– εγκληματικό πραξικόπημα της Δικτατορίας Ιωαννίδη, που έδωσε την ολέθρια αφορμή να κατακτηθεί αρχικά μέχρι και το 7,4% του εδάφους της Κύπρου.

Οι Τούρκοι από τις 20 ως τις 22 Ιουλίου παρά τις λυσσαλέες επιθέσεις κατά στίφη από ξηρά, θάλασσα και αέρα, το μόνο που είχαν κατορθώσει ήταν να δημιουργήσουν ένα μικρό και απελπισμένο προγεφύρωμα, με μια μικρή δύναμη στην ακτή «Πέντε Μίλι».

Ωστόσο, αποσιωπάται επιμελώς το ότι επί δημοκρατικής ελληνικής κυβέρνησης, μετά τις 23 Ιουλίου, παραδόθηκε στους Τούρκους πολλαπλάσιο ποσοστό εδάφους το οποίο έφτασε στο 36,4 % της Κύπρου. Την Ελλάδα κυβερνούσε τότε η οικουμενική κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, με υπουργούς τους Ε. Αβέρωφ, ΥΠΕΘΑ, και Γ. Μαύρο, ΥΠΕΞ. Στον Κ. Καραμανλή έχει χρεωθεί η ρήση-απόφαση: “η Κύπρος κείται μακράν…” πριν την εγκαταλείψει στο (μη) έλεος των Τούρκων.

Όπως μαρτυρούν οι ζώντες πολεμιστές μας είχαν διαταγές, επί Ε. Αβέρωφ, στο μεν Πολεμικό Ναυτικό “να παραμείνουν τα πυροβόλα στο διάμηκες…”, δηλαδή ούτε καν να στρέψουν τα πυροβόλα κατά των τουρκικών πλοίων τα οποία είχαν εγκλωβίσει (!) τα ελληνικά στις 1.800 γιάρδες… Δηλαδή κάποιοι είχαμε οπτική επαφή! Ενώ, στις δυνάμεις πεζικού στην Κύπρο, κατά την διαβόητη εκεχειρία μετά τις 23 Ιουλίου, εν Δημοκρατία, η διαταγή ήταν να μη πέσει σφαίρα κατά την τουρκική προέλαση.

46 χρόνια μετά ο κατ’ ευφημισμόν λεγόμενος “Φάκελος της Κύπρου” ανοίγει και κλείνει επιλεκτικά, σύμφωνα με τα πολιτικά συμφέροντα του ενιαίου Κυβερνητισμού της χώρας μας, και καταφανώς δεν θα ανοίξει πλήρως ποτέ. Έτσι δεν θα μάθει ποτέ ο ελληνικός λαός αυτά που κάποιοι γνωρίζουν καλά, αφού τα έζησαν στα πεδία των μαχών ή σε κρίσιμες επιτελικές θέσεις. Κι όπως έχουμε ξαναγράψει: “αν δεν γνωρίζεις την αληθινή Ιστορία σου είσαι καταδικασμένος να την ξαναζήσεις ως την μελλοντική καταστροφή σου.”

Τότε οι ελληνικές δυνάμεις πολέμησαν με απαράμιλλη γενναιότητα εναντίον των Τούρκων, μόνο και μόνο από πατριωτισμό και φιλότιμο, έστω κι αν δέχονταν τις απολύτως απαράδεκτες εντολές της καταστροφικής στρατιωτικής ηγεσίας της Δικτατορίας Ιωαννίδη, και μετά τις 23 Ιουλίου τις φοβικές εντολές Ε. Αβέρωφ ο οποίος διέταξε και την τελική υποχώρηση με τα γνωστά ολέθρια εθνικώς αποτελέσματα.

Έτσι, τα ετοιμοπόλεμα 16, από τα 17…, Phantoms δεν πέταξαν ποτέ (ούτε καν στις 14 Αυγούστου 1974!…) ούτε τα υποβρύχια Γλαύκος και Νηρεύς χτύπησαν, τα οποία με 13 τορπίλες το καθένα μπορούσαν να διαλύσουν τελείως την τουρκική απόβαση.

Αυτά τα ελάχιστα στοιχεία, ας τα λάβουν υπόψη τους στο κυνικό πεδίο της Γεωπολιτικής αυτοί που ανησυχούν πραγματικά με όσα “πολεμικά” συνέβησαν στο Αιγαίο, τον Ιούλιο του 2020. Δυστυχώς η πολιτική κάποιων ελίτ στις ΗΠΑ αποδείχθηκε ολέθρια για τη χώρα μας σε πολλές περιπτώσεις Μεταπολεμικά.

Τελευταία “επιτυχία” των ΗΠΑ, και της Γερμανίας, η πλέον της εικοσιπενταετίας! αφόρητα εκβιαστική πολιτική τους για επιβολή της “Συμφωνίας των Πρεσπών”, με την παράδοση του ονόματος και της Ιστορίας της μίας και μοναδικής Μακεδονίας μας στο τουρκο-αλβανο-σλαυο-ρομά εθνοτικό ψηφιδωτό, με καταπιεσμένο και τρομαγμένο το ελληνικό ιθαγενές στοιχείο του. Μια “επιτυχία” που φέρνει τις ΗΠΑ και την Γερμανία σε αντίθεση με περισσότερο από το 80 % του ελληνικού λαού.

Οι πρόσφατες (22/7/2020) δηλώσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για “διαφιλονικούμενα ή αμφισβητούμενα ύδατα” στην περιοχή της -οψέποτε ανακηρυχθησομένης(;)- ελληνικής ΑΟΖ δείχνουν πως για μία ακόμη φορά κάποιοι στις ΗΠΑ συνεχίζουν την ίδια πολιτική σε βάρος της Ελλάδος, που για τους γνωρίζοντες κορυφώθηκε πιεστικά το 1964. Από τότε υπάρχει διαχρονικά σταθερή στάση των αμερικανικών ελίτ, για “συνεκμετάλλευση με την Τουρκία” με οποιοδήποτε κόστος για την Ελλάδα. Σε αυτό οφείλεται και η μη ανακήρυξη ΑΟΖ εκ μέρους όλων των ενδοτικών ελληνικών κυβερνήσεων του ενιαίου (και σε αυτό το μέγιστο ζήτημα) Κυβερνητισμού της χώρας μας.

Σήμερα οι ίδιες ανθελληνικές ελίτ των ΗΠΑ έχουν κάνει την επιλογή τους, μαζί με τον στενότατο σύμμαχό τους, επιστήθιο φίλο του προέδρου Τραμπ, τον Ερντογάν, που είναι επιφανές μέλος των Αδελφών Μουσουλμάνων τους οποίους κατά τα άλλα μάχονται οι ΗΠΑ. Τελικός στόχος τους είναι το να ακρωτηριαστεί η κυριαρχία της Ελλάδος. Το πολλαπλώς διαρρέον σχέδιό τους προβλέπει μερική ανακήρυξη ΑΟΖ Ελλάδος–Τουρκίας, και μοίρασμα της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας και πλούτου με τους Τούρκους. Ενώ, τα “υπόλοιπα” της ελληνικής ΑΟΖ θα μείνουν για το μέλλον μέχρι να τα αποδεχτεί η επόμενη κυβέρνηση ελληνώνυμου ενδοτισμού.

Απόδειξη αυτού του σχεδίου αποτελούν οι δηλώσεις (28/7/2020) του ΥΠΕΞ Δένδια: «Θα μπορούσε η συμφωνία με την Αίγυπτο να έχει φάσεις, και η πρώτη φάση να είναι μία μερική οριοθέτηση». Αλλά έτσι η Ελλάδα απεμπολεί τα δικαιώματα που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, και τα παραβιάζει η ίδια υπέρ των θέσεων της Τουρκίας! Στην ίδια συνέντευξη ο ΥΠΕΞ προχώρησε σε μερική αναγνώριση του παράνομου Τουρκο-λιβυκού Συμφώνου, λέγοντας:

«Για μας είναι τελείως ανύπαρκτο, η αντίληψη ότι μπορείς να μοιράζεις θαλάσσιες ζώνες αγνοώντας την Κρήτη, δεν αντέχει σε κριτική, βεβαίως εμείς δεν το έχουμε τελείως αρνηθεί(;) από κει και πέρα όμως το θεωρούμε ανύπαρκτο».

Με τα εκπεμπόμενα αυτά μηνύματα όμως από πλευράς Αθηνών, αυξάνεται κατακορύφως ο κίνδυνος να θεωρηθεί ενδοτική, υποχωρητική και ηττοπαθής η Ελλάς, και σε συνδυασμό με την «γερμανική ενθάρρυνση προς διάλογον Αθήνας-Αγκύρας», οδηγούμεθα μοιραία στην σαλαμοποίηση της εθνικής μας κυριαρχίας και την παράδοσή της τμηματικώς στην Τουρκία, εάν όχι και στην Αίγυπτο.

Οι ΗΠΑ δείχνουν να ενδιαφέρονται πλατωνικά για το ότι η Τουρκία επιτίθεται από παντού κατά της Ελλάδος: σε ΑΟΖ, εναέριο εθνικό χώρο, Έβρο, Αιγαίο (Ίμια έως Μύκονο!), Καστελόριζο, Κρήτη, Ιόνιο (…Αυλώνα και Αλβανο-τουρκικό σύμφωνο συνεργασίας), Σκόπια (διαρκώς αυξανόμενη επιρροή Τουρκίας), και σε Κύπρο (από τον απειλούμενο εποικισμό της Αμμοχώστου μέχρι την ΑΟΖ της Μεγαλονήσου).

Ταυτόχρονα, όμως, από τον Λυκαβηττό… του ελληνικού πολιτικού συστήματος έχουν ηχήσει εδώ και μήνες τα κανόνια του ενδοτισμού συστημικών μανδαρίνων που μας προτρέπουν, να δώσουμε “ολίγο Καστελόριζο και να πάρουμε ολίγην Λήμνο ή Ρόδο”, δεν έγινε και τίποτε! Ή, ότι “το Καστελόριζο δεν ανήκει στα Δωδεκάνησα”, και “επειδή βρίσκεται κοντά στην Τουρκία έχει μειωμένη επήρεια στον προσδιορισμό της ελληνικής ΑΟΖ”. Ειδικά, οι “ΕΛΙΑΜπέηδες” διοργανώνοντας πανάκριβα συνέδρια αδρά χρηματοδοτούμενα (και) από γνωστό εθνοπολτοποιητικό κέντρο που απαιτεί την “Αλληλεγγύη Τώρα”, μας ζητούν να προχωρήσουμε σε μία εφ’ όλης της ύλης συνθηκολόγηση με την Τουρκία, ώστε να μοιράσουμε στη μέση, “καζάν–καζάν”, την εθνική μας επικράτεια. Αντίθετα, οι ίδιοι κύκλοι για τις συνεχείς παραβιάσεις της κυπριακής ΑΟΖ δεν λένε κουβέντα! Σημειώνουμε ότι κάποιοι από τους ως άνω μανδαρίνους του ενδοτισμού είναι επιφανείς, στενοί σύμβουλοι της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού.

Ο πρόσφατος κατάπλους, νοτίως Κρήτης, του αεροπλανοφόρου Αϊζενχάουερ συνοδευόμενου από 12 πολεμικά συμπίπτει με παντός είδους πιέσεις προς την ελληνική κυβέρνηση για εκχώρηση στην Τουρκία της ελληνικής ΑΟΖ. Προ ολίγων ημερών συνέβη η ακύρωση της Ελληνο-γαλλικής αμυντικής συμμαχίας και της προμήθειας των φρεγατών Belh@ra. Τις ίδιες μέρες έγιναν και οι ποδηγετούμενες από την Γερμανία ενδοτικές μυστικές συνομιλίες με τους Τούρκους οι οποίοι με την “ατζέντα Kαλίν” απαιτούν τα πάντα από την Ελλάδα. Δύο μέρες μετά τον εν λόγω κατάπλου, στις 28/7/2020, ο Ερντογάν ζήτησε την διακοπή των ερευνών του Ορούτς Ρέις στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, ως (δήθεν) “δείγμα καλής θελήσεως”, ενώ την ίδια στιγμή η Τουρκία εξέδιδε Navtex ερευνών με το Μπάρμπαρος στην κυπριακή ΑΟΖ! Εκεί προφανώς δεν της ζητήθηκε από τις ΗΠΑ και Γερμανία να επιδείξει “καλήν θέλησιν”.

Θεωρούμε πάντως, σημαντικό το ότι όλες τις μέρες του Ιουλίου του 2020 που ο ελληνικός στόλος επιχειρούσε στο Αιγαίο, δεν εδέχθη ηλεκτρονικές παρεμβολές στα ραντάρ του από Μεγάλη Δύναμη, όπως το 1974. Σημαντικό είναι και το ότι η Τουρκία φαίνεται πως προσωρινά έχει αμφιβολίες για την πολλαπλή στρατιωτική βοήθεια που θα λάβει από τις Μεγάλες Δυνάμεις, όπως γίνεται κάθε φορά προκειμένου όλες μαζί να καταβάλουν την Ελλάδα.

Η Μεταπολίτευση στιγματίστηκε ανεξίτηλα με την αμαχητί, εν Δημοκρατία, από την παράδοση στους Τούρκους του 36,4 % της Κύπρου, το 1974, τα Ίμια, 1996, που “γκριζάρισαν” το μισό Αιγαίο, τις διαβόητες Συμφωνίες Σημίτη, υπέρ της Τουρκίας, τα Μνημόνια, την παράδοση της Μακεδονίας μας, με την “Συμφωνία των Πρεσπών”, την συστηματική αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης του ελληνικού λαού με την λαθρομετανάστευη, τον εθνομηδενισμό, την ουδετεροθρησκεία, και τώρα με την επαπειλούμενη και επερχόμενη παράδοση της ελληνικής ΑΟΖ στην Τουρκία, μέσω μυστικών συνομιλιών, ακριβώς όπως έγινε με τις “Πρέσπες”.

Σε αυτή την πολύχρονη γεωπολιτική εξίσωση που βιώνει η χώρα μας επί 46 χρόνια είναι κρίσιμο το ποιος είναι ο ασταθής παράγων. Δυστυχώς, όπως πάντοτε έτσι και σήμερα ο ασταθής παράγων είναι μία ελληνική κυβέρνηση. Ας αποδείξει η σημερινή (το ευχόμαστε!) ότι δεν είναι, ανακηρύσσοντας ΑΟΖ με την Κύπρο και επέκταση Χωρικών Υδάτων μας στα 12 μίλια. Ας το αποδείξει υπερασπιζόμενη την ακεραιότητα της χώρας μας έναντι και κάποιων “Συμμάχων” μας από τους οποίους κινδυνεύουμε εξίσου με τους εχθρούς μας.

Οι Τούρκοι είναι αυτοί που ήταν πάντοτε: το σκοινί στην διελκυστίνδα των Μεγάλων Δυνάμεων. Μόνο που το σκοινί δεν έχει δική του δύναμη, μεταφέρει δύναμη. Αλλά, όπως έχει αποδείξει η ελληνική Ιστορία, τα σκοινιά και οι κόμποι κόβονται με το “ξίφος”. Και η προς όλους  αποφασιστικότητα αυτού που κρατά το ξίφος είναι η καλύτερη αποτρεπτική δύναμη ενός πολέμου που δεν αποτελεί απλώς θέατρο.

Αρκεί να υπάρξει κυβέρνηση με συναίσθηση πατριωτικού καθήκοντος και αγάπη προς το Έθνος και την Πατρίδα των Ελλήνων.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του Σταθμού Ηρακλείου. Η κίνηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία για την επανέναρξη των ερευνών της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, με το γαλλικής σημαίας πλοίο «Abeille Marengo».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέο επεισόδιο στον ανταγωνισμό για τις θαλάσσιες αρμοδιότητες στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί η Τουρκία, αυτή τη φορά σε περιοχή από την οποία προβλέπεται να διέλθει το ερευνητικό σκάφος που θα πραγματοποιήσει εργασίες για το υποθαλάσσιο καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.

Ο τουρκικός Σταθμός Αττάλειας εξέδωσε ναυτική αγγελία, αμφισβητώντας την αρμοδιότητα του ελληνικού Σταθμού Ηρακλείου σε θαλάσσια περιοχή νότια του Καστελλόριζου.

Η τουρκική ενέργεια σημειώθηκε λίγες ώρες μετά την έκδοση ελληνικής NAVTEX, με την οποία δεσμεύτηκε η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή για τη διεξαγωγή της πολυεθνικής άσκησης πυρών «EUNOMIA», στις 19 Οκτωβρίου.

Η Άγκυρα απάντησε εκδίδοντας δική της NAVTEX, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή εμπίπτει στη δική της ζώνη ευθύνης για την έκδοση ναυτικών αγγελιών.

Μάλιστα, προχώρησε στην επανέκδοση της αγγελίας για τη συμμαχική άσκηση, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες συντεταγμένες που είχαν περιληφθεί στην ελληνική ανακοίνωση.

Η κίνηση αυτή δεν αφορά την πραγματοποίηση διαφορετικής τουρκικής άσκησης, αλλά τη διεκδίκηση της αρμοδιότητας έκδοσης της σχετικής ναυτικής προειδοποίησης.

Το γαλλικό ερευνητικό και η επανεκκίνηση του Great Sea Interconnector

Το περιστατικό αποκτά ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση καθώς συνδέεται χρονικά και γεωγραφικά με την προετοιμασία για την επανέναρξη των εργασιών του Great Sea Interconnector.

Πρόκειται για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης–Κύπρου, το οποίο προβλέπει την εγκατάσταση υποθαλάσσιου καλωδίου υψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος 500 kV.

Στις 14 Οκτωβρίου, η γαλλική Nexans, ανάδοχος του καλωδίου, προχώρησε στις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση NAVTEX, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία έγκρισης της συμμετοχής του γαλλικής σημαίας ερευνητικού πλοίου «Abeille Marengo».

Το συγκεκριμένο πλοίο πρόκειται να πραγματοποιήσει προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες στη διαδρομή μεταξύ της Κορακιάς Ηρακλείου και της Κύπρου.

Οι εργασίες περιλαμβάνουν τη χαρτογράφηση του βυθού, την εξέταση της μορφολογίας του και τον προσδιορισμό της καταλληλότερης όδευσης για την τοποθέτηση των καλωδίων.

Η περιοχή νότια του Καστελλόριζου, στην οποία εκδηλώθηκε η νέα τουρκική αμφισβήτηση, περιλαμβάνεται στη σχεδιαζόμενη πορεία του ερευνητικού.

Δεν έχει, ωστόσο, ανακοινωθεί ακόμη οριστική ημερομηνία έναρξης των νέων ερευνών.

Το έγγραφο του Λιμενικού και η προθεσμία της 16ης Οκτωβρίου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το έγγραφο του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος, με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2026, το οποίο αφορά την αίτηση εξαίρεσης για τη χρήση του γαλλικού πλοίου.

Σύμφωνα με το έγγραφο, το αίτημα είχε υποβληθεί στις 9 Οκτωβρίου από το ναυτικό πρακτορείο «Δ. Πατρίκιος ΙΚΕ», για λογαριασμό της ιταλικής Next Geosolutions Europe SpA.

Η ιταλική εταιρεία έχει αναλάβει τις προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες για λογαριασμό της Nexans.

Η χρησιμοποίηση πρόσθετου ερευνητικού σκάφους κρίθηκε απαραίτητη εξαιτίας των ιδιαίτερα απαιτητικών τεχνικών χαρακτηριστικών της προβλεπόμενης όδευσης.

Συγκεκριμένα, οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν σε περιοχές μεγάλου βάθους, με απότομες υποθαλάσσιες πλαγιές και γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά που απαιτούν εξειδικευμένο εξοπλισμό.

Το Λιμενικό κάλεσε τις αρμόδιες λιμενικές αρχές και τους ναυτιλιακούς φορείς να διερευνήσουν εάν υπάρχουν διαθέσιμα πλοία ελληνικής σημαίας με αντίστοιχες δυνατότητες.

Η προθεσμία για την υποβολή των σχετικών απαντήσεων λήγει σήμερα, Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στις 13:00.

Το έγγραφο κοινοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού.

Οι έρευνες έχουν παράταση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026

Σημαντική λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός ότι οι υποθαλάσσιες έρευνες είχαν αρχικά εγκριθεί από το υπουργείο Εξωτερικών τον Ιούνιο του 2024.

Με νεότερη απόφαση, τον Φεβρουάριο του 2026, δόθηκε παράταση της σχετικής έγκρισης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Η επανέναρξη των εργασιών προϋποθέτει την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών, ενώ προβλέπεται ενημέρωση της Υδρογραφικής Υπηρεσίας και της Διοίκησης Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού τουλάχιστον 72 ώρες πριν από την έναρξη των ερευνών.

Η επίσημη ανακοίνωση του Λιμενικού επιβεβαιώνει την υποβολή αίτησης για τη χρησιμοποίηση του «Abeille Marengo», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ήδη δοθεί η τελική έγκριση ή ότι το πλοίο έχει ξεκινήσει τις εργασίες του.

Η «EUNOMIA» και το γεωπολιτικό μήνυμα στην Ανατολική Μεσόγειο

Η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA» πραγματοποιείται στο πλαίσιο της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Γαλλίας και Ιταλίας για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες πληροφορίες, το πρόγραμμα δραστηριοτήτων εκτείνεται από τις 16 έως τις 22 Οκτωβρίου, με επιπλέον δραστηριότητα στις 26 Οκτωβρίου. Η συγκεκριμένη NAVTEX που επικαλείται το Liberal αφορά άσκηση πυρών στις 19 Οκτωβρίου.

Η τουρκική παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή σημειώνεται σε περιοχή που συνδέεται με τον σχεδιασμό ενός ευρωπαϊκού ενεργειακού έργου.

Η Άγκυρα δεν αμφισβητεί απλώς μια ναυτική ανακοίνωση. Επαναφέρει τη διεκδίκησή της περί αρμοδιότητας έκδοσης NAVTEX σε μια θαλάσσια ζώνη όπου η ελληνική πλευρά προετοιμάζει δραστηριότητες που αφορούν την ηλεκτρική διασύνδεση.

Πρέπει, ωστόσο, να διακρίνεται η αρμοδιότητα έκδοσης ναυτικών αγγελιών από την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Πρόκειται για διαφορετικά νομικά ζητήματα και η έκδοση μιας NAVTEX δεν καθορίζει από μόνη της κυριαρχικά δικαιώματα.

Το κρίσιμο τεστ για την Αθήνα: Τι θα συμβεί όταν φτάσει το γαλλικό σκάφος;

Το πραγματικό ενδιαφέρον πλέον μετατοπίζεται στην επόμενη φάση.

Όταν ολοκληρωθεί η αδειοδότηση και εκδοθεί η NAVTEX για τις έρευνες του «Abeille Marengo», θα διαπιστωθεί εάν η Τουρκία περιοριστεί σε νέα αμφισβήτηση μέσω ναυτικών αγγελιών ή προχωρήσει σε άλλες ενέργειες.

Το προηγούμενο των εντάσεων γύρω από τις έρευνες για το καλώδιο καθιστά το συγκεκριμένο ερώτημα ιδιαίτερα σημαντικό για την Αθήνα και τη Λευκωσία.

Επιπλέον, η συμμετοχή γαλλικής εταιρείας και πλοίου γαλλικής σημαίας προσδίδει στο θέμα ευρωπαϊκή διάσταση, χωρίς να συνεπάγεται αυτομάτως στρατιωτική ή διπλωματική αντίδραση του Παρισιού.

Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των εργασιών και τις αποφάσεις των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων.

Η ουσία είναι ότι το Great Sea Interconnector επανέρχεται στο επίκεντρο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης πριν ακόμη αρχίσουν οι νέες έρευνες.

Η ελληνική πλευρά έχει ενεργοποιήσει τη διαδικασία για την επιστροφή του ερευνητικού σκάφους στη θάλασσα. Η Τουρκία, από την πλευρά της, επέλεξε να επαναφέρει την αμφισβήτηση της αρμοδιότητας του Ηρακλείου με αφορμή την άσκηση «EUNOMIA».

Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν οι νέες έρευνες θα προχωρήσουν χωρίς παρεμπόδιση ή εάν το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου θα αποτελέσει ξανά πεδίο έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και η ερμηνεία της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα από τον τουρκικό Τύπο. Ξεχωριστή θέση κατέχουν η 66η επέτειος της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και η δυναμική παρουσία των Ελληνοκυπρίων στη βρετανική αυτοδιοίκηση.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με πλούσια θεματολογία γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, το Κυπριακό, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και τη δραστηριότητα της ελληνικής και κυπριακής ομογένειας κυκλοφόρησε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026 το 1308ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ελευθερία» του Λονδίνου.

Η έκδοση αναδεικνύει τις διπλωματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και τον ενεργό ρόλο του απόδημου ελληνισμού στη δημόσια ζωή της Βρετανίας.

Κυπριακό: Καμία ουσιαστική μετακίνηση από την τουρκική πλευρά

Ένα από τα κεντρικά πολιτικά θέματα της εφημερίδας αφορά τη συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν.

Με τίτλο «Καμία μετακίνηση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό», η «Ελευθερία» επισημαίνει ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε περιορισμένης σημασίας ζητήματα, χωρίς να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στον πυρήνα του προβλήματος.

Οι συμφωνίες αφορούν την κοινή παρουσία των δύο ηγετών στο 6ο Δικοινοτικό Φεστιβάλ Ειρήνης στην Πύλα, τη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις τεχνικών επιτροπών και τον προγραμματισμό νέας συνάντησης.

Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα, η τουρκική πλευρά εξακολουθεί να θέτει ως προϋπόθεση για την επανέναρξη των ουσιαστικών συνομιλιών την αποδοχή της λεγόμενης «κυριαρχικής ισότητας».

Το δημοσίευμα στρέφει επίσης την προσοχή στην επικείμενη επίσκεψη της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, και στο ερώτημα αν θα μπορέσει να επανεκκινήσει η διαπραγματευτική διαδικασία πριν ολοκληρωθεί η θητεία του Αντόνιο Γκουτέρες.

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα και η αντίδραση του τουρκικού Τύπου

Ξεχωριστή θέση στην έκδοση καταλαμβάνει το άρθρο του δημοσιογράφου Χρήστου Κωνσταντινίδη, με τίτλο «Πώς ερμήνευσε η Τουρκία την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα», το οποίο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αντιμετώπισαν τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών.

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα και η προβολή της Ελλάδας ως στρατηγικού εταίρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτέλεσαν αντικείμενο σχολιασμού από τουρκικές εφημερίδες και αναλυτές.

Στο επίκεντρο βρίσκονται η αμερικανική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, η ενεργειακή ασφάλεια και η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.

Σε άλλη παρέμβαση της έκδοσης, ο ακαδημαϊκός Αυγουστίνος Αυγουστή θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι θετικές δηλώσεις της αμερικανικής πλευράς συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.

Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση: Ανοίγει η συζήτηση για υπέρβαση του Brexit

Στο βρετανικό μέτωπο, η «Ελευθερία» αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην προσπάθεια της κυβέρνησης του Άντι Μπέρναμ να διαμορφώσει μια νέα σχέση με τις Βρυξέλλες.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός εμφανίζεται να θεωρεί ανεπαρκές το σημερινό πλαίσιο συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι το Brexit προκάλεσε μεγαλύτερη οικονομική ζημιά από τα αναμενόμενα οφέλη.

Η εφημερίδα αναφέρεται στην προγραμματισμένη για τις 20 Νοεμβρίου σύνοδο κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ηνωμένου Βασιλείου στις Βρυξέλλες, όπου αναμένεται να εξεταστούν νέες συμφωνίες για το εμπόριο, την κινητικότητα των νέων και την οικονομική συνεργασία.

Στη συζήτηση περιλαμβάνονται ακόμη η πιθανότητα στενότερης σύνδεσης της Βρετανίας με την ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση, καθώς και οι προοπτικές μιας νέας συζήτησης για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μετά τις επόμενες γενικές εκλογές.

Ουκρανία και Ιράν: Αμυντική συνεργασία και ζητήματα ασφάλειας

Στη διεθνή επικαιρότητα, η εφημερίδα παρουσιάζει τη συνάντηση του Βρετανού πρωθυπουργού με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Λονδίνο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, βασικά θέματα των συνομιλιών αποτέλεσαν η ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, η διάθεση νέων πυραυλικών συστημάτων και η αντιμετώπιση των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Παράλληλα, καταγράφονται οι βρετανικές ανησυχίες για πιθανή ιρανική εμπλοκή σε περιστατικό ασφαλείας στη στρατιωτική βάση RAF Fairford, που χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Η εφημερίδα αποδίδει στον Μπέρναμ την εκτίμηση ότι η εμπλοκή των Φρουρών της Επανάστασης είναι «σχεδόν βέβαιη».

Η ομογένεια τίμησε την Κυπριακή Ανεξαρτησία

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην 66η επέτειο της ανακήρυξης της Κυπριακής Ανεξαρτησίας.

Η εφημερίδα καταγράφει την επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσαν στο βόρειο Λονδίνο η Κυπριακή Υπάτη Αρμοστεία και η Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα Λονδίνου, παρουσία διπλωματών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, της βρετανικής αυτοδιοίκησης και της ομογένειας.

Ο Ύπατος Αρμοστής Κυριακός Κούρος αναφέρθηκε στη σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης, στην ανάγκη τερματισμού της τουρκικής κατοχής και στη συμβολή της κυπριακής παροικίας στην ενημέρωση της βρετανικής κοινωνίας για το Κυπριακό.

Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο πρόεδρος της Αδελφότητας Φάνος Θεοφάνους και η δήμαρχος Μπάρνετ Zahra Beg, η οποία περιέγραψε τις εντυπώσεις της από πρόσφατη επίσκεψή της στην κατεχόμενη Μόρφου.

Τιμή στους 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους

Η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία Ηνωμένου Βασιλείου τίμησε 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές και προσφέρουν στις κοινότητες όπου ζουν.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, με συμμετοχή της αναπληρώτριας Υπάτης Αρμοστή Άννας Παπασάββα, του προέδρου της Ομοσπονδίας Χρίστου Καραολή και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η παρουσία των Ελληνοκυπρίων σε θεσμικές θέσεις από το Λονδίνο μέχρι το Κάρντιφ και άλλες βρετανικές πόλεις παρουσιάζεται ως σημαντικό κεφάλαιο για την ενίσχυση της πολιτικής εκπροσώπησης της ομογένειας.

Ιστορική μνήμη, ελληνική πολιτική και πολιτισμός

Στις υπόλοιπες σελίδες της έκδοσης παρουσιάζονται ακόμη οι εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή, η συζήτηση για τον περιορισμό της πρόσβασης παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι δημοσιογραφικές αναφορές στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.

Ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Παύλο Μελά και τον Μακεδονικό Αγώνα, ενώ η εφημερίδα φιλοξενεί παρουσίαση του βιβλίου της Tanya Liveras Candy για τη ζωή και τη δολοφονία του Ανδρέα Λιβέρα κατά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη το 2008.

Στην έκδοση περιλαμβάνονται επίσης αφιερώματα στην εκπαιδευτική, πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα των Ελλήνων και Κυπρίων της Βρετανίας.

Με το νέο της φύλλο, η «Ελευθερία» του Λονδίνου συνδυάζει την ελληνική και κυπριακή επικαιρότητα με τις εξελίξεις στη βρετανική και διεθνή πολιτική σκηνή, δίνοντας παράλληλα χώρο στους ανθρώπους και τους θεσμούς που διατηρούν ζωντανή την παρουσία του ελληνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO12 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός12 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις13 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή