Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Κατεπείγουσα ανάγκη ενίσχυσης των Ενόπλων μας Δυνάμεων

Δημοσιεύτηκε στις

«ὦ δαιμόνιοι, μέχρι κόσου ἔτι πρύμνην ἀνακρούεσθε;»

Ηρόδ. VIII 84,2

  Β. Λ. Κωνσταντινόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου

2500 χρόνια κλείνουμε φέτος τον Σεπτέμβριο από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας και είναι σκόπιμο να θυμίσουμε ότι αυτή η εξαιρετική νίκη των Ελλήνων κατά του περσικού ιμπεριαλισμού οφειλόταν πρωτίστως στην αδάμαστη αποφασιστικότητα και τη ναυτική τεχνολογική υπεροχή ενός αξιοθαύμαστου ναυτικού οπλικού συστήματος, της τριήρους, απέναντι στα δυσκίνητα φοινικικά πολεμικά πλοία. Οφειλόταν επίσης και στο περίφημο στρατήγημα του Θεμιστοκλή, δηλαδή στην εφαρμογή υποχωρητικού ελιγμού στα στενά της Σαλαμίνας και εγκλωβισμού με επιθετική κίνηση των δύο άκρων της ναυτικής παράταξης, κάτω από τον ήχο και την πατριωτική ενθάρρυνση του Παιάνα Ἴτε παῖδες Ἑλλήνων. Ενδιαφέρον είναι αυτό που ο Ηρόδοτος μας αναφέρει για την εμφάνιση μιας γυναικείας μορφής, η οποία, προφανώς αγανακτισμένη από την υποχωρητικότητα των Ελλήνων, αναφώνησε δυνατά: «Δύσμοιροι, μέχρι πόσο ακόμα θα υποχωρείτε;», δίνοντας έτσι το έναυσμα για τη μάχη, που οδήγησε σε αποφασιστική νίκη των ελληνικών όπλων.

  Οι ισχυρές αναλογίες μιας έστω και ακροθιγούς σύγκρισης με τα σημερινά γεγονότα, όποτε ο εξ Ανατολών κίνδυνος εποφθαλμιά την κατάκτηση ελληνικών εδαφών, προδίδουν το μέγεθος της δικής μας αβελτερίας έναντι της προνοητικής σύνεσης των προγόνων μας. Εκείνοι, μολονότι το στρατηγικό τέχνασμα του Μιλτιάδη επέφερε συντριπτικό πλήγμα στους Πέρσες εισβολείς, θεμελιώνοντας για πρώτη φορά μια ανώτερη στρατηγική και τακτική σκέψη, που ακολουθήθηκε έκτοτε με διάφορες παραλλαγές από πολλούς στρατηγούς (Αλέξανδρος, Αννίβας, Καίσαρας, Βοναπάρτης, Mannstein), δεν εφησύχασαν, αλλά ενίσχυσαν την αποτρεπτική τους δύναμη, κυρίως στη θάλασσα με την ίδρυση μάλιστα και του πρώτου ταμείου άμυνας που πρότεινε ο Θεμιστοκλής, για να υπάρχει αμέριστη οικονομική υποστήριξη της πολεμικής προετοιμασίας. Έτσι  ο Θεμιστοκλής έστρεψε το ενδιαφέρον των Αθηναίων στη θάλασσα και μετέτρεψε την Αθήνα σε ναυτική δύναμη με εξαιρετικής σημασίας ευεργετήματα για τη συλλογική ασφάλεια της Ελλάδος (Α΄ Αθηναϊκή ή Δηλιακή Συμμαχία), αφού υπό την ηγεσία του Κίμωνα, ο αθηναϊκός στόλος με σημαντικές νίκες υποχρέωσε τους Πέρσες να υπογράψουν την Ειρήνη του Καλλία (449 π.Χ.), τη σπουδαιότερη συνθήκη μεταξύ Ανατολής και Δύσεως, η οποία με τις πρόνοιές της μετέτρεπε την Ανατολική Μεσόγειο σε mare nostrum. Η ναυτική επίσης στροφή των Αθηναίων συνέβαλε στην εγκαθίδρυση της αθηναϊκής θαλασσοκρατορίας με τον Περικλή και την εμβάθυνση της δημοκρατίας, αφού τα πληρώματα των πλοίων αποτελούνταν από ελεύθερους φτωχούς Αθηναίους πολίτες και όχι σκλάβους ή δούλους, όπως έκαναν αργότερα οι Ρωμαίοι και οι Ισπανοί.

  Η σημερινή προσκόλληση στην  προστασία του διεθνούς δικαίου και των υπερεθνικών οργανισμών (ΟΗΕ, ΕΕ, ΝΑΤΟ), ενώ αυτά έχουν δώσει απτά δείγματα της αναποτελεσματικότητάς τους και της αφερεγγυότητάς τους, προδίδουν μια γεωπολιτική αγκύλωση που μπορεί να αποβεί μοιραία για τα εθνικά συμφέροντα, αν δεν υποκρύπτουν μία λανθάνουσα πρόθεση επώδυνου συμβιβασμού σε βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας. Άλλωστε 46 ολόκληρα χρόνια από την εισβολή και κατοχή της βόρειας Κύπρου τίποτα δεν επετεύχθη από την εμμονή της χώρας στις υποτιθέμενες καταλυτικές τους παρεμβάσεις για την εκδίωξη του εισβολέα, ενώ τα ψηφίσματα του ΟΗΕ έμειναν κενό γράμμα. Και αντί η Ελλάδα, μαζί με την Κύπρο, να προσανατολισθούν στην ανάπτυξη αμυντικής βιομηχανίας με προηγμένα οπλικά συστήματα βαυκαλίζονται με τη σκέψη ότι το κακό μπορεί να εκδιωχθεί με ξόρκια. 26 χρόνια επίσης μετά το «γκριζάρισμα» των Ιμίων, η Ελλάδα αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων, όπως δήλωνε ο τότε Πρωθυπουργός, μη έχοντας τη δύναμη σήμερα, παρά τις μεγαλόστομες δηλώσεις, να απομακρύνει τον παράνομο εισβολέα από την υφαλοκρηπίδα μας, την οποία προκλητικά παραβιάζει, μπαινοβγαίνοντας κατά το δοκούν, ως εάν πρόκειται για δικό του έδαφος με έκδηλη την πρόθεση δημιουργίας τετελεσμένων. Δυστυχώς, το καθόλα αξιοσέβαστο διεθνές δίκαιο δεν προβλέπει κυρώσεις για τέτοιου είδους χιτλερικής έμπνευσης πραξικοπήματα και η Ελλάδα διαπιστώνει άλλη μια φορά πως οι σύμμαχοι αρκούνται σε φραστικά αμφίσημες δηλώσεις και ανέχονται λόγω συμφερόντων την επιθετική συμπεριφορά μιας νεοοθωμανικής δύναμης με τη Γερμανία ιδιαίτερα να ξεπληρώνει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Τουρκία για τη βοήθεια που ης προσέφερε στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Και βέβαια εδώ αξίζει να θυμηθεί κανείς τη φράση του Συρακούσιου Ερμοκράτη: Θουκ. IV 61,5 οὐ τοῖς ἄρχειν βουλομένοις μέμφομαι, ἀλλὰ τοῖς ὑπακούειν ἑτοιμοτέροις οὖσιν (δεν κατηγορώ αυτούς που θέλουν να εξουσιάζουν, αλλά αυτούς που είναι πρόθυμοι να σκύβουν το κεφάλι).

  Και το πιο επίφοβο είναι ότι μας ωθούν σε έναν διάλογο για αποκλιμάκωση της έντασης, η οποία θα επέλθει, όπως verbis et factis αποδεικνύει ο τούρκος σουλτάνος, με την παραχώρηση μεγάλου μέρους της εδαφικής μας κυριαρχίας και όχι μόνο, αφού έπεται η διεκδίκηση της γαλάζιας πατρίδας και η διεκδίκηση των δικαιωμάτων των Μουσουλμάνων της Θράκης και πολλών άλλων, όπως έδειξε η περίπτωση της Αγίας Σοφίας.

  Μας διαφεύγει, όμως, ότι η νίκη των Ελλήνων στη Σαλαμίνα οφειλόταν στην ύπαρξη μιας εθνικής στρατηγικής, ενός αμυντικού σχεδίου και μιας στρατιωτικής τακτικής, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σήμερα, οπότε οι βερμπαλισμοί, οι μεγαλοστομίες, που αποδεικνύονται τελικά πομφόλυγες, προδίδουν σοβαρό έλλειμμα των προειρημένων προϋποθέσεων της εθνικής μας ισχύος. Αντίθετα, ο νεοοθωμανός σουλτάνος προβάλλει την ισχύ του, γνωρίζοντας αυτό που ο Θουκυδίδης ήδη διαπίστωνε από τον 5ο προχριστιανικό αιώνα, ότι δηλαδή στις διεθνείς σχέσεις επικρατεί η βούληση του ισχυροτέρου. Είναι πολλαπλά χρήσιμο να θυμηθούμε την περίφημη φράση των Αθηναίων στον Διάλογο των Μηλίων: Θουκ. V 89 δυνατὰ δὲ οἱ προύχοντες πράσσουσι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν (οι ισχυροί επιβάλλουν τις θελήσεις τους κατά το μέτρο της δύναμής τους, ενώ οι ανίσχυροι υποτάσσονται), φράση της οποίας η διαχρονική αξία έχει πολλαπλώς αποδειχθεί και αποτελεί κεντρικό άξονα της Realpolitik.

  Η επιθετικότητα του νεοοθωμανού σουλτάνου είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων, της υπεροπλίας, που του εξασφαλίζει η αμυντική του βιομηχανία και το εξοπλιστικό του πρόγραμμα (μέχρι και 100 F-35 είχε παραγγείλει και το βαθύ αμερικανικό κράτος του τα είχε εγκρίνει, με προφανείς συνέπειες για την εδαφική μας κυριαρχία) και της ενδοτικότητας, που εμείς ακολουθούμε, λόγω εγγενούς αδυναμίας, ανεξάρτητης μάλιστα από την παραδοσιακή ευψυχία των Ελλήνων και την ποιοτική διαφορά του ελληνικού στρατού. Άλλωστε είναι εύκολο να φαντασθεί κανείς ότι θα ήταν διαφορετική η συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα, αν αυτή διέθετε, όπως και όφειλε, την αμυντική ισχύ του Ισραήλ για παράδειγμα. Ποτέ όμως μέχρι τώρα δεν ιεραρχήσαμε τις ανάγκες και τα προτάγματα ενός βιομηχανικού αμυντικού σχεδιασμού, ο οποίος και σημαντική ανάπτυξη θα προσέφερε στη χώρα, απασχολώντας τους νέους μας που μεταναστεύουν, αλλά κυρίως υπόληψη και σεβασμό ανάμεσα στους συμμάχους, τους οποίους τώρα ασκόπως εκλιπαρούμε. Υπάρχει βέβαια και ο αντίλογος ενός πλαστού διλήμματος προερχόμενου από κάποιους φοβικούς κύκλους, δηλαδή επιλογής ανάμεσα στον ΠΟΛΕΜΟ και την ΕΙΡΗΝΗ, αλλά σε αυτό η απάντηση είναι απλούστατη, αφού το διακύβευμα δεν είναι ΠΟΛΕΜΟΣ ή ΕΙΡΗΝΗ, αλλά ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ή ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Η διπλωματία εξάλλου καθίσταται αποτελεσματικότερη, όταν εδράζεται σε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις.

  Επειδή λοιπόν η νεοοθωμανική Τουρκία, όσο ισχυροποιείται τόσο θα διαβαθμίζει και θα εντείνει τις επιθετικές της διεκδικήσεις, επειδή οι Μεγάλες Δυνάμεις ανέχονται λόγω συμφερόντων την πολιτική αυτή, ξεχνώντας ότι η χώρα μας ήταν αυτή που σε δύο πολέμους έχυσε ποταμούς αίματος υπέρ τους, επειδή οι υπερεθνικοί οργανισμοί απέδειξαν από το 1974 και εντεύθεν την αναξιοπιστία τους με την ανοχή, συνενοχή ή υποστήριξή τους στον τουρκικό επεκτατισμό, είναι condition sine qua non για την εθνική μας ύπαρξη  και την εθνική μας αξιοπρέπεια, μια δομική αλλαγή της εξωτερικής μας πολιτικής, η οποία δεν θα στηρίζεται τόσο στα λόγια, όσο στα έργα. Γι’ αυτό, εκτός από τις θεωρητικές αναλύσεις, υπάρχει ανάγκη δραστικών μέτρων που πρέπει οι κυβερνώντες να λάβουν, για να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, όπως:

α. ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ενίσχυση της Πολεμικής μας Αεροπορίας με 40 έως 60 Rafale (αδιαφορώντας για την αντίδραση της Αμερικής, το βαθύ κράτος της οποίας είναι υπέρ των Τούρκων, όπως αποδεικνύεται) σε σύμπραξη με την Κύπρο, επαληθεύοντας έτσι έμπρακτα τη στρατηγική του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.

β. ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ενίσχυση του Πολεμικού μας Ναυτικού με 2 έως 4 φρεγάτες.

γ. ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ενίσχυση του Στρατού Ξηράς σε αρματικό δυναμικό, ΤΟΜΠ και ΤΟΜΑ, πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών και πυραυλικά συστήματα, ανεπάνδρωτα αεροσκάφη κ.τ.λ.

δ. ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ενίσχυση της άμυνας του Καστελόριζου, το οποίο πρέπει στη συνείδηση όλων να θεωρηθεί το ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ της ελληνικής αμυντικής γραμμής.

ε. ΑΜΕΣΗ ίδρυση Ταμείου Εθνικής Άμυνας σε Ελλάδα, Κύπρο και ομογένεια, που θα διαχειρίζεται με διαφάνεια ανεξάρτητη αρχή.

στ. ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΗ ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας, κρατικής και ιδιωτικής, εξέλιξη που θα σηματοδοτήσει την ταχεία ανάπτυξη της χώρας με τον προσανατολισμό της σε νέες τεχνολογίες, οι οποίες και θα διαχυθούν στον ειρηνικό τομέα, αντί να προωθεί το μοντέλο της ανάπτυξης που μας μεταβάλλει γκαρσόνια της Ευρώπης.

  Μόνο κάτω από τις προϋποθέσεις αυτές η Ελλάδα θα αποδείξει ότι είναι σε θέση να κατατροπώσει κάθε επίδοξο κατακτητή που επιβουλεύεται τα ιερά της εδάφη και ταυτόχρονα θα δημιουργήσει προϋποθέσεις της απαραίτητης για τη χώρα οικονομικής ανάπτυξης.

  Αν οι κυβέρνηση δεν έχει την ισχύ να προβεί στην αγορά γαλλικού αεροπορικού και ναυτικού αμυντικού υλικού, φοβούμενη, όπως ακούγεται, έξωθεν παρεμβάσεις, τότε πρέπει να σχηματισθεί μια κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας που θα επωμισθεί την ευθύνη των αλλαγών έναντι της χώρας, της Ιστορίας της και του λαού της.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή