Ακολουθήστε μας

Διεθνή

H εντατικοποίηση του τουρκικού πολέμου εναντίον των Κούρδων σηματοδοτεί το ξεκίνημα μίας νέας Συνθήκης των Σεβρών

Δημοσιεύτηκε στις

Του  David Romano

MISSOURI: Καθώς η Τουρκία πραγματοποιεί σχεδόν καθημερινές επιθέσεις σε φτωχές κουρδικές περιοχές στη γειτονική Συρία και το Ιράκ, διατηρεί τους δικούς της εκλεγμένους κούρδους βουλευτές φυλακισμένους επ’ αόριστον, εξαναγκάζοντας τις ιρακινές αραβικές-κουρδικές αρχές να ενεργούν ως τοπική αστυνομία. Είναι δύσκολο να θυμηθούμε πως ο Αύγουστος σηματοδοτεί την εκατονταετηρίδα ενός συμφώνου το οποίο προβλέπει την δημιουργία ενός Κουρδικού κράτους.

Η Συνθήκη των Σεβρών, που υπογράφηκε στις 10 Αυγούστου 1920, ουσιαστικά καθόρισε τους όρους παράδοσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συνθήκη, η οποία περιελάμβανε υπογράφοντες από τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, υποσχέθηκε στις θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες στην Τουρκία διάφορες διασφαλίσεις για την προστασία των δικαιωμάτων τους.

Όσον αφορά τους Κούρδους, η συνθήκη ανέφερε: “Εάν εντός ενός έτους από την έναρξη ισχύος της παρούσας Συνθήκης, οι κουρδικοί λαοί εντός των περιοχών που ορίζονται στο άρθρο 62 απευθύνονται στο Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών κατά τρόπο ώστε να αποδείξουν ότι η πλειοψηφία του πληθυσμού των περιοχών αυτών επιθυμεί ανεξαρτησία από την Τουρκία, και εάν το Συμβούλιο κρίνει τότε ότι οι λαοί αυτοί είναι ικανοί για τέτοια ανεξαρτησία, τότε συνίσταται να τους χορηγηθεί. Η Τουρκία συμφώνησε με το προαναφερθέν άρθρο και δήλωσε πως θα παραιτηθεί από όλα τα δικαιώματα και τον τίτλο των περιοχών αυτών.» (Κουρδιστάν Τμήμα III Άρθρο 64)

Υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ (ο οποίος αργότερα έγινε γνωστός ως Ατατούρκ), απομεινάρια του οθωμανικού στρατού οργάνωσαν στρατιωτική αντίσταση στους όρους της συνθήκης. Πεπεισμένοι ότι αγωνίζονταν για να σώσουν το σουλτανάτο και το χαλιφάτο, υποσχέθηκαν αναγνώριση και αυτοδιοίκηση στη νέα Τουρκία. Οι περισσότερες κουρδικές φυλές ενώθηκαν με τον Ατατούρκ κατά τη διάρκεια αυτού που έγινε γνωστό ως Πόλεμος Ανεξαρτησίας της Τουρκίας.

Η αντίσταση των Τούρκων στην συνθήκη των Σεβρών αποδείχθηκε επιτυχής και η συνθήκη αντικαταστάθηκε το 1923 από τη Συνθήκη της Λωζάνης. Ωστόσο, οι εκπρόσωποι του Ατατούρκ στη Λωζάνη επέμειναν σε διατάξεις σχετικά με τα δικαιώματα των μειονοτήτων στη νέα συνθήκη, όπου στην Τουρκία αναγνωρίζονται ως “μη Μουσουλμάνοι”. Συγκεκριμένα αναφέρονταν στις εβραϊκές, ελληνικές και αρμενικές κοινότητες. Τούρκοι εκπρόσωποι στη Λωζάνη απέρριψαν την έννοια των εθνοτικών μειονοτήτων στην Τουρκία, αρνούμενοι έτσι να έχουν πολιτιστικά, γλωσσικά ή άλλα μειονοτικά δικαιώματα για τέτοιες ομάδες.

Με την απώλεια των συμμετοχών της στην Ευρώπη και τα αραβικά εδάφη, καθώς και τις γενοκτονικές εκστρατείες κατά των Χριστιανών σε οθωμανικά εδάφη, οι Κούρδοι ξεχώρισαν ως η μόνη σημαντική μειονότητα της Τουρκίας το 1923.

Η άρνηση των Τούρκων διπλωματών να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα των εθνοτικών μειονοτήτων στη Λωζάνη είχε ως στόχο την καταπολέμηση των Κούρδων. Η πολιτική τους αποτέλεσε το πρώτο βήμα για την προδοσία προηγούμενων υποσχέσεων αναγνώρισης και αυτοδιοίκησης στους Κούρδους οι οποίοι συμμετείχαν στον πόλεμο ανεξαρτησίας της Τουρκίας.

Κάτω από μουσουλμανικό σουλτανάτο και χαλιφάτο, οι Κούρδοι (η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι) θα μπορούσαν να έχουν ισόνομη θέση. Ήταν επομένως λογικό για τους Κούρδους να ενωθούν με τους Τούρκους στον αγώνα για αυτούς τους δύο θεσμούς το 1920. Ύστερα ο Ατατούρκ κατήργησε το σουλτανάτο το 1923 και το χαλιφάτο το 1924, αντικαθιστώντας το με μια κοσμική έννοια έθνους-κράτους που εισήχθη από τμήματα της Ευρώπης.

Λαμβάνοντας το σύνθημά του από τη Γαλλία ειδικότερα, ο Ατατούρκ στη συνέχεια προσπάθησε να κάνει το τουρκικό κράτος και το έθνος εντελώς co-terminous, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο μια τουρκική εθνική ταυτότητα θα επιτρέπετο στη νέα Τουρκία. Η κουρδική γλώσσα, ο πολιτισμός, η μουσική, τα ονόματα και οποιεσδήποτε άλλες εκδηλώσεις κουρδικής ταυτότητας τέθηκαν αμέσως εκτός νόμου.

Οι Κούρδοι, όπως ήταν αναμενόμενο, εξεγέρθηκαν κατά της εκκοσμίκευσης και της Τουρκοποίησης του νέου κράτους το 1925 και το 1927-30. Αυτές οι εξεγέρσεις και πολλές επακόλουθες αντιμετωπίστηκαν βάναυσα από την Τουρκία.

Η καταστολή της κουρδικής εξέγερσης στο Ντερσίμ το 1937-38 (μετονομάστηκε σε Τουνσελί από τις τουρκικές αρχές) αναγνωρίζεται από πολλούς ως γενοκτονία, με 10.000-30.000 νεκρούς, συμπεριλαμβανομένων πολιτών που κρυβόντουσαν σε σπηλιές, που δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια ή κάηκαν ζωντανοί από τις τουρκικές δυνάμεις.

Όταν οι κουρδικές ταραχές άρχισαν να εκδηλώνονται ξανά στην Τουρκία τη δεκαετία του 1960, ένα δεξιό τουρκικό εθνικιστικό περιοδικό προειδοποίησε τους Κούρδους να «θυμούνται τους Αρμένιους» — μια κάπως ειρωνική επιλογή ρητορικής δεδομένης της άρνησης των Τούρκων εθνικιστών να παραδεχθούν ότι οι Οθωμανοί διέπραξαν γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων της Ανατολίας, ο αριθμός των οποίων μειώθηκε από περίπου 2 εκατομμύρια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία την παραμονή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου σε σχεδόν εκατοντάδες μετά το 1915.

Με εξαίρεση την επέμβαση της Τουρκίας το 1974 στην Κύπρο, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις φαίνεται να ειδικεύονται σε ένα μόνο πράγμα από τη δημιουργία της Τουρκικής Δημοκρατίας: την καταστολή των Κούρδων. Εκτός από την Κύπρο και τη συμμετοχή στον Πόλεμο της Κορέας και την εκστρατεία ”καταιγίδας της ερήμου” του 1991 στο Ιράκ, οι μόνες σημαντικές επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού τον 20ο αιώνα αφορούσαν την εξέγερση κατά των Κούρδων.

Οι περισσότερες από τις στρατιωτικές εκστρατείες έλαβαν χώρα στην ίδια την Τουρκία, αλλά από τη δεκαετία του 1980 και μετά ο τουρκικός στρατός διεξήγαγε επίσης συχνά διασυνοριακές επιδρομές στο Ιράκ για να κυνηγήσει αντάρτες του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ). Και έτσι συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η εισβολή και κατοχή του Αφρίν από την Τουρκία στη βόρεια Συρία το 2018 είχε στόχο τις φιλοκουρδικές ομάδες που ήταν ευθυγραμμισμένες με το ΡΚΚ. Η τουρκική εισβολή και κατοχή περιοχών της βόρειας Συρίας ανατολικά του Αφρίν τον Οκτώβριο του 2019 είχε τον ίδιο στόχο.

Αν και δεν είχαν σημειωθεί σημαντικές επιθέσεις από τις κουρδικές δυνάμεις στη Συρία-Τουρκία από την έναρξη του συριακού εμφυλίου πολέμου το 2011, η Τουρκία ισχυρίστηκε ότι πρέπει να καταλάβει και να δημιουργήσει «ζώνες ασφαλείας» στη βόρεια Συρία. Οι τουρκικές εισβολές απείλησαν σοβαρά τις επιχειρήσεις υπό κουρδική ηγεσία εναντίον του Daesh στη Συρία.

Αν και μπορεί κανείς να μην το γνωρίζει από την ελάχιστη κάλυψη των ΜΜΕ, εδώ και αρκετά χρόνια, σχεδόν εβδομαδιαία τουρκικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν το Ιρακινό Κουρδιστάν, με εντυπωσιακά παρόμοια ρητορική σχετικά με τις απαραίτητες “ζώνες ασφαλείας”. Η πιο πρόσφατη σειρά επιχειρήσεων (που ονομάστηκε Claw-Eagle και Claw-Tiger) αφορούσε ανάπτυξη τουρκικών χερσαίων και εναέριων στρατευμάτων στην περιοχή. Μέσω αυτών των επιχειρήσεων δημιουργήθηκαν αρκετές τουρκικές βάσεις, δεδομένων αυτών που υπάρχουν ήδη στο Ιρακινό Κουρδιστάν από τα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Οι επιθέσεις το καλοκαίρι του 2020 φαίνεται επίσης να διεξάγονται σε συνεργασία με ιρανικές δυνάμεις και με τουρκικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον μαχητών του Κόμματος Ελεύθερης Ζωής του Ιρανικού Κουρδιστάν (PJAK), ενός ιρανο-κουρδικού κόμματος ευθυγραμμισμένου με το ΡΚΚ.

Πρόσφατα, επίθεση τουρκικού μη επανδρωμένου αεροσκάφους σκότωσε δύο υψηλόβαθμους αξιωματικούς του ιρακινού στρατού, οι οποίοι συναντήθηκαν με μαχητές του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ έπειτα από συγκρούσεις μεταξύ των δύο. Τόσο η Βαγδάτη όσο και η Ερμπίλ, έδρα της Αυτόνομης Περιοχής του Κουρδιστάν στο Ιράκ, έχουν επανειλημμένα διαμαρτυρηθεί κατά των παραβιάσεων της ιρακινής κυριαρχίας από την Τουρκία, αλλά με μικρές συνέπειες.

Η Τουρκία διεκδικεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να δράσει ενάντια στην παρουσία του ΡΚΚ στο Ιράκ ή ενάντια κουρδικών ομάδων που είναι ευθυγραμμισμένες με το ΡΚΚ στη Συρία.Εάν η απλή παρουσία τέτοιων ομάδων, ειδικά στα πολύ ορεινά και δυσχερή ως προς έλεγχο εδάφη κατά μήκος των συνόρων, δικαιολογεί εισβολές και καταλήψεις αραβικών εδαφών, μια παρόμοια λογική θα μπορούσε θεωρητικά να χρησιμοποιηθεί από το Ισραήλ ή τις ΗΠΑ για να στοχεύσει παλαιστίνιους ηγέτες της Χαμάς που φιλοξενήθηκαν χθες στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη. Για να μην πω τίποτα για τις αραβικές χώρες των οποίων οι ισλαμιστές επικριτές διεξάγουν εκτεταμένες εκστρατείες προπαγάνδας που δρουν από το τουρκικό έδαφος.

Η επίσημη τουρκική προσέγγιση των τελευταίων 100 ετών μοιάζει μάλλον με πολιτική αντίστασης κατά της κουρδικής αυτοδιοίκησης “ακόμα κι αν βρίσκεται στην Αλάσκα”, όπως λέει ένα δημοφιλές τουρκικό αστείο. Όταν η Τουρκία εισέβαλε στη βόρεια Συρία το 2018 και το 2019, μια δικαιολογία που προσέφεραν οι Τούρκοι ηγέτες ήταν ότι δεν ήθελαν «να δουν τη Συρία να γίνεται άλλο ένα βόρειο Ιράκ». Με αυτό, εννοούσαν την κουρδική αυτονομία στο Ιράκ, φυσικά.

Εκατό χρόνια μετά τη Συνθήκη των Σεβρών, μοιάζει με “le plus ça change, le plus c’est pareil”

• David Romano is Thomas G. Strong Professor of Middle East Politics at Missouri State University.

Μετάφραση Χωριανόπουλος Άγγελος

πηγή: www.arabnews.gr

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις16 λεπτά πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Διεθνή47 λεπτά πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Newsroom2 ώρες πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Δημοφιλή