Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο Στέλιος ήταν κάργα Πόντιος! Η σύζυγος του Καζαντζίδη, Βάσω, μιλά αποκλειστικά στο pontos-news.gr

Δημοσιεύτηκε στις

Σαν χθες, ανήμερα του Σταυρού άφησε την τελευταία του πνοή ο κορυφαίος καλλιτέχνης, αυτός που άγγιξε την ελληνική ψυχή όσο κανένας άλλος. Ο Στέλιος, ο Στελάρας, που λατρεύτηκε από τον κόσμο ήταν ένας απλός άνθρωπος. Οικογενειάρχης, Πόντιος, ΑΕΚτζής, φίλος, οπαδός του απλού, του λαϊκού αλλά σοφού.

Είκοσι τρία χρόνια για κάποιους είναι μια ολόκληρη ζωή. Σε εκείνη όμως δεν έφθασαν. Ακόμα τον περιμένει να γυρίσει. Και δεν είναι η μόνη. Μαζί με τη Βάσω Καζαντζίδη, τον «θησαυρό» του Στέλιου, εκατομμύρια Έλληνες θα έδιναν χρόνο από τη ζωή τους για να ακούσουν το «αηδόνι του Πόντου» να ξανατραγουδάει.

Τι κι αν σήμερα κλείνουν 13 χρόνια από την ημέρα που έφυγε, στις 14 Σεπτεμβρίου του 2001, η αγάπη τους για τον Στέλιο Καζαντζίδη παραμένει αιώνια. Τιμούν την μνήμη του όπως μπορούν,  εξομολογείται στη συνέντευξη που μας παραχώρησε η σύζυγος του τρανού καλλιτέχνη, αφήνοντας λίγα λουλούδια στο μνήμα του, διοργανώνοντας εκδηλώσεις όπου ακούγονται τα τραγούδια του. Ο κόσμος και κάποιοι ιδιώτες, φίλοι του Στέλιου, έκαναν και κάνουν ό,τι δεν στάθηκε άξια να πράξει η πολιτεία: να τον τιμήσει όπως του αρμόζει.
Στη συνέντευξή της, μια συνέντευξη γεμάτη συναίσθημα αλλά και ευγνωμοσύνη για τον άνθρωπο που έφερε η ζωή στη ζωή της, η Βάσω Καζαντζίδη μας μιλάει για το ταξίδι στον Πόντο που δεν πρόλαβε να κάνει ο Στέλιος, για την αγάπη που μοιράστηκαν, τη σχέση του με το γυναικείο φύλο, την πεθερά της την κα Γεσθημανή και την ΑΕΚ.
Ας δούμε, λοιπόν, τον Στέλιο μέσα από τα μάτια της…
Κα Καζαντζίδη, πόσο Πόντιος αισθανόταν ο Στέλιος; 
Ήταν πολύ περήφανος για την καταγωγή του. Για αυτό άλλωστε ήθελε να αφήσει πίσω του και κάποια τραγούδια ποντιακά. Και έκανε τρεις δίσκους. 
Τα Αηδόνια του Πόντου, το Συναπάντεμαν, έκανε και μια δουλειά με τον Χάρυ Κλυνν, την Λιζέττα Νικολάου και άλλους τραγουδιστές. Έκαναν την Ποντιακή Ραψωδία που περιείχε το τραγούδι «300 Κοπρομούμουλα». Άφησαν πίσω τους παρακαταθήκη. Μια καλή κληρονομιά και για τους Ποντίους. Είναι καταπληκτικά τραγούδια. 
Τραγούδησε με τον Στάθη Νικολαΐδη, με τον αείμνηστο Χρύσανθο, τον Χρήστο Χρυσανθόπουλο. Ήταν μια καταπληκτική δουλειά. 
Ο Στέλιος ήταν κάργα Πόντιος.
Έχω διαβάσει ότι φοβόταν να κάνει ποντιακά τραγούδια επειδή δεν μιλούσε καλά την ποντιακή.
Κι όμως την μιλούσε πάρα πολύ καλά. Απλά, επειδή η πεθερά μου ήταν Μικρασιάτισσα μιλούσαν τα τούρκικα περισσότερο. Αλλά όταν άρχισε να μιλάει με τον Χρύσανθο, με τον Χρήστο Χρυσανθόπουλο, με τον Στάθη Νικολαΐδη, τα δούλεψε κάνα μήνα και ήταν τέλειος. Ήταν πάρα πολύ ωραίοι αυτοί οι δίσκοι. 
Ακούστε τον να τραγουδάει ποντιακά
Ήταν και ΑΕΚτζής…
Ναιιιιιι! (γέλια). Πάντα. Παλαιότερα πήγαινε και στο γήπεδο. Παρακολουθούσε τους αγώνες. Μετά μεγάλωσε και σταμάτησε. Αλλά πάντα προσπαθούσε να στρέψει και τα εγγόνια μας προς τα εκεί. Μόνον ΑΕΚ, τίποτα άλλο δεν ήθελε να γίνουν.Και πολλά χρόνια πριν, είχε γράψει και τη μουσική για τον πρώτο ύμνο της ΑΕΚ, που τον τραγούδησε ο Μίμης Παπαϊωάννου.
Έχετε εσείς ανέκδοτα τραγούδια ή ηχογραφήσεις που δεν έχουν κυκλοφορήσει;
Δεν έχω. Ό,τι υπήρχε, ποντιακά ή άλλα τραγούδια, παρεΐστικα ή από βραδιές εδώ στο σπίτι, τα κυκλοφορήσαμε πριν από τέσσερα-πέντε χρόνια. Αυτή ήταν η τελευταία συλλογή με τραγούδια του Στέλιου. 
Εγώ δεν έχω τίποτα άλλο. Ό,τι είχα το έδωσα στον κόσμο. Είπα ότι δεν μου ανήκουν και τα έδωσα. Να φανταστείτε ότι τα είχαν ηχογραφήσει εδώ στην αυλή του σπιτιού με ένα μικρό κασετοφωνάκι. Κάποιοι φίλοι είχαν την ιδέα να καταγράψουν αυτές τις βραδιές. Ευτυχώς! Γιατί εγώ πίστευα ότι ο Στέλιος δεν θα φύγει ποτέ από τη ζωή. Ήταν τόσο γερός άνθρωπος, τόσο δυνατός που ακόμα δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω.
Μα δεν νομίζω ότι έχει φύγει. Ο κόσμος το αποδεικνύει καθημερινά.
Κι εγώ νομίζω ότι είναι ταξίδι και όλο τον περιμένω. Κάπως έτσι αισθάνομαι. 
Κι ο κόσμος… Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει. Έχουν περάσει 13 χρόνια από το θάνατό του. Αλλά ο κόσμος εξακολουθεί να έρχεται σήμερα από εδώ, στον Άγιο Κωνσταντίνο, για να δουν πού ζούσε ο Στέλιος, πώς ζούσε, τη βάρκα του την οποία έχω εδώ. 
Κάποια στιγμή, όταν ο Δημήτρης Μελισσανίδης κάνει το μουσείο η βάρκα θα πάει εκεί. Έχουμε ήδη μιλήσει και τα πράγματα του Στέλιου θα πάνε όλα εκεί. Στο γήπεδο της ΑΕΚ.
Πηγαίνω στο νεκροταφείο και βρίσκω λουλούδια. Ο κόσμος δεν ξεχνάει. Κι άλλωστε πώς να ξεχαστεί ένας τέτοιος άνθρωπος. Δεν αναφέρομαι στον καλλιτέχνη αλλά στον άνθρωπο. 
Μόνος του, στο σπίτι τραγουδούσε;
Πάρα πολύ. Αφού κάποια βράδια που έκλεινα την πόρτα και πήγαινα για ύπνο μου έλεγε «εάν ήξερε ο κόσμος μόνο ότι γρατζουνάω την κιθάρα μου, θα ήταν σκαρφαλωμένος στα μπαλκόνια για να μ’ ακούσει. Εσύ μου κλείνεις και την πόρτα κυρα-Βάσω, ε; Καλά. Καλά» (γέλια). 
Κάθε βράδυ τραγουδούσε. Ο Στέλιος αγαπούσε πάρα πολύ το σπίτι και δεν έβγαινε. Κι αφού ξυπνούσε το απόγευμα ξεκούραστος, τα βράδια έπιανε την κιθάρα του, έφτιαχνε διάφορες μελωδίες. Πότε τις κρατούσε, πότε όχι. Τραγουδούσε συνήθως ανατολίτικα. 
Μιλούσε τούρκικα;
Βέβαια. Πολύ καλά. 
Παρά το ότι ήταν μισός Πόντιος, μισός Μικρασιάτης, οι Τούρκοι τον αγαπούσαν.
Πράγματι. Πολύ. Μάλιστα σε κάποια ταξίδια που κάναμε τον αναγνώριζαν αμέσως. Μια φορά, μπήκαμε σε ταξί για να μας πάει στο ξενοδοχείο γιατί δεν ξέραμε την Πόλη κι αμέσως κάποιος του φώναξε «μπρε, Καζαντζίδη!». Ο Στέλιος του απάντησε στα τούρκικα «δεν είμαι εγώ. Ο αδερφός του Καζαντζίδη είμαι». 
Μου έλεγε: «τουλάχιστον, εδώ που ήρθαμε να καθίσουμε λίγες μέρες, να ξεκουραστώ κι εγώ». 
Είχε και φλερτ στην Τουρκία…
Βέβαια! Ο Στέλιος και το γυναικείο φύλο… τι να λέμε; (γέλια)
Φλέρταρε με την ηθοποιό Τουρκιάν Σοράι. Μια πανέμορφη, καταπληκτική ηθοποιό. Αλλά τότε ήταν παντρεμένος με την Μαρινέλλα.
Στα ταξίδια σας είχατε πάει ποτέ στον Πόντο;
Δεν είχαμε φθάσει τόσο μακριά. Δεν είχε πάει ούτε μόνος του να δει από πού κατάγεται ο πατέρας του. Αλλά πολλές φορές έλεγε να βρούμε καλή συντροφιά, να νοικιάσουμε ένα πούλμαν- γιατί δεν έμπαινε σε αεροπλάνο- και να πάμε εκεί. 
Είναι αλήθεια ότι στην Αμερική είχε παντρευτεί και με μια ομογενή, την Αντωνία Κωνσταντουλάκη;
Ναι, είχε κάνει πολιτικό γάμο. Όταν έφυγε από την Ελλάδα για να πάει στην Αμερική με την προοπτική να μην ξαναγυρίσει και να φτιάξει εκεί τη ζωή του, να πάρει και την μαμά του μαζί, αποφάσισε να παντρευτεί. Ξέρετε είχε προβλέψει όλα αυτά που μας συμβαίνουν σήμερα και για αυτό ήθελε να φύγει. Η μαμά του όμως δεν ήθελε να πάει στην Αμερική και έτσι επέστρεψε. Ο γάμος δεν κράτησε. Δεν πήγε καλά και στο χρόνο πάνω διαλύθηκε. Αμέσως μετά επέστρεψε και τότε γνώρισε εμένα, το ‘78.
Γιατί τον ερωτευτήκατε;
Στην αρχή ήμουν απλώς μια θαυμάστρια του και εγώ. Ήμασταν σε μια κοινή συντροφιά. Είχα μια φίλη που ήταν η αισθητικός μου. Ο άνδρας της ήταν σε αυτή την παρέα.
Μια μέρα μου είπε «θα βγούμε για φαγητό το βράδυ με τον Στέλιο». Κι επειδή το άκουγα συνέχεια αυτό το όνομα, ρώτησα «μα ποιος είναι αυτός ο Στέλιος βρε παιδιά, που τον περιμένετε πώς και πώς να έρθει;».  Ο Καζαντζίδης, μου είπαν. Τους ρώτησα εάν χωράω στην παρέα και μου είπαν «τι 15, τι 16 άτομα». Εκεί γνωριστήκαμε. Με κυνήγησε πολύ. Πάρα πολύ. 
Ήρθαμε πιο κοντά, βγήκαμε για φαγητό και γνωριστήκαμε καλύτερα. Ήταν να φύγει για την Αθήνα, αλλά τελικά έμεινε. Έκατσε στη Θεσσαλονίκη, γιατί εκεί ζούσα εγώ. 
Κάποια στιγμή μου ζήτησε να πάμε στο εξοχικό. «Είναι η μητέρα μου εκεί. Θέλω να σε γνωρίσει» μου είπε. Κι έτσι σιγά-σιγά ήρθαμε πιο κοντά. 
Ο άνθρωπος ήταν που με τραβούσε. Είχε γκελ! 
Σας είχε αδυναμία όμως. Πολλές φορές είχε πει σε συνεντεύξεις ότι ήσασταν ο «θησαυρός» του.
Ο Στέλιος δεν ήταν από τους ανθρώπους που έλεγαν πολλά. Την αγάπη του την έδειχνε με τα έργα του. Και πολλές φορές όταν ήμασταν οι δυο μας, μου έλεγε ότι έπρεπε να είχα μπει στη ζωή του τουλάχιστον 20 χρόνια πριν. Του άρεσαν βέβαια οι όμορφες γυναίκες. Ήταν μονογαμικός όμως. 
Εσείς δεν έχετε σχέση με τον Πόντο ή την Μικρά Ασία;
Όχι εγώ από την Λαμία είμαι. Απλώς έμενα στη Θεσσαλονίκη, επειδή εκεί είχα παντρευτεί. Έχω μια κόρη (τη Σοφία) και δυο εγγόνια. Ο ένας τέλειωσε Πληροφορική και η άλλη Φιλοσοφική. Ξέρετε με τον Στέλιο δεν είχαμε δικά μας παιδιά. 
Με την εγγονή του
Έλεγε στη Σοφία: «Σοφία μου, τη λέξη παππούς δεν θα την άκουγα ποτέ. Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ». Αφού όταν γέννησε, πέρα από όλα τ’ άλλα, της είχε πάρει μια πάρα πολύ ωραία εικόνα του Αγίου Στυλιανού. «Ο Άγιος Στυλιανός είναι για τα παιδάκια, κι εγώ τον ευχαριστώ έτσι που θα ακούσω τη λέξη ‘παππού’» της είπε τότε. 
Φυσικά, όταν κι αυτά μεγάλωσαν κι έγιναν 2,5-3 ετών δεν ξεκολλούσαν από πάνω του. Τα αγαπούσε πολύ τα παιδιά. Τα λάτρευε. Θα ήταν καταπληκτικός πατέρας! Αλλά δυστυχώς…
Όταν αρρώστησε και μπήκαμε στο Ιατρικό Κέντρο μου είπε «να πεις στη Σοφία, το σαββατοκύριακο να μου φέρει τα παιδιά». Κι όταν τα είδε, τα έσφιξε στην αγκαλιά του με το δεξί χέρι, γιατί το αριστερό δεν μπορούσε να το κουνήσει, τα φιλούσε κι έκλαιγε. Τα παιδιά του έλεγαν «γιατί παππού κλαις; Θα γίνεις καλά!». Αλλά τα δάκρυα, ποτάμι. Γιατί ήταν πανέξυπνος άνθρωπος και είχε καταλάβει.
Δεν ήξερε πόσο σοβαρά ήταν;
Όχι. Δεν ήθελα να ξέρει ότι τελειώνει. Κι επειδή είχε αυχενικό, οι γιατροί του είχαν πει πως δεν μπορεί να κουνήσει το χέρι του λόγω αυτού του προβλήματος, ότι θα ταλαιπωρηθεί λίγο αλλά θα περάσει.  Εμείς, όμως, ξέραμε ότι κάθε μέρα που περνούσε ο Στέλιος έφευγε από κοντά μας. Γι’ αυτό και 6,5 μήνες δεν έφυγα λεπτό από κοντά του. Κι όταν νύσταζα, κοιμόμουν εκεί δίπλα του κρατώντας το χέρι του.
Όταν έχεις ζήσει με ένα θρύλο όπως ο Καζαντζίδης, είναι δύσκολο να τον αφήσεις να φύγει. Δεν θέλεις να φύγει.
Δεν με ενδιέφερε ο θρύλος. Ο άνθρωπος δεν ήθελα να φύγει. Τον γνώρισα σαν καλλιτέχνη, αλλά μετά αυτό δεν με ένοιαζε. Μείναμε μαζί, παντρευτήκαμε. Με ενδιέφερε ο άνθρωπος. Γιατί είχα βγει από ένα γάμο και η εμπειρία μου δεν ήταν καλή. Ευτυχώς μου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσω ευτυχισμένη μαζί του.
Βέβαια σε ένα γάμο γίνονται και υποχωρήσεις. Πριν να πέσει σε κώμα συζητούσαμε μια μέρα στο νοσοκομείο και μου λέει «θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη». Τον ρώτησα γιατί και μου είπε «εάν βάλεις στη ζυγαριά τις πίκρες που μου έδωσες θα γύρει λίγο. Οι πίκρες που σου έδωσα εγώ όμως θα αναποδογυρίσουν και το τραπέζι».
Με τον Στέλιο ζήσαμε πάρα πολύ ωραία. Αν και έτρεμα στην ιδέα ενός δεύτερου γάμου, πόσο μάλλον με έναν καλλιτέχνη, ευτυχώς τα χρόνια που ζήσαμε μαζί ήταν ευτυχισμένα.
Η ζωή μας ήταν ήρεμη. Έκανε κανέναν δίσκο, ψαρεύαμε, περνάγαμε χρόνο με φίλους καλούς, κάναμε τα γενέθλιά του, μας τραγουδούσε… Ήταν άνθρωπος που δεν είχε πατήσει μυρμήγκι.  
Πιστεύετε ότι έχει τιμηθεί όσο του αξίζει από την πολιτεία;
Ο Στέλιος καταξιώθηκε από τον απλό κόσμο. Ήταν βασιλιάς στις καρδιές του κόσμου. Από την πολιτεία όχι. Δεν έκαναν τίποτα. 
Ο μόνος που έκανε κάτι ήταν ο Νικήτας Κακλαμάνης για πέντε μέρες στην Τεχνόπολη στο Γκάζι. Έγινε έκθεση και με τα προσωπικά αντικείμενα του Στέλιου. Είχαμε πάρα πολύ κόσμο. 
Από την πολιτεία, τίποτα, όμως.
Επί Ζαχόπουλου, προσπαθούσα να κάνω το μουσείο του Στέλιου. Ήταν αδύνατο. Έγιναν δυο ραντεβού, μου είπε «βεβαίως, για τον Στέλιο μας», όμως στη συνέχεια όχι μόνο δεν απαντούσε στο τηλέφωνο αλλά κι όταν πήγα στο γραφείο του κρυβόταν. Κάποια στιγμή άνοιξε η πόρτα και τον είδα. 
Όχι δεν έχουν κάνει τίποτα για να τον τιμήσουν.
Το μόνο που μου είπαν, επί Βενιζέλου, ήταν να γίνει δημοσία δαπάνη η κηδεία του. Ωστόσο δεν το δέχθηκα γιατί ήταν επιθυμία του Στέλιου. Έλεγε ότι «εάν ποτέ πεθάνω, αυτό το πράγμα δεν θα το δεχθείς. Ποτέ». Κι έτσι έκανα.
Το εντυπωσιακό ήταν ότι μετά το θάνατο του Στέλιου μας κάλεσαν να πάμε στην Κύπρο. Εκεί έκαναν μια εβδομάδα εκδηλώσεις στη μνήμη του.    
Όσο για τα «Καζαντζίδεια» στον Άγιο Κωνσταντίνο, τα παιδιά που το διοργανώνουν πασχίζουν πάρα πολύ. Μαζεύουν χρήματα όπως-όπως. Φέτος ο δήμαρχος της πόλης έδωσε 2.000 ευρώ και τα μαγαζιά στην πλατεία όπου φιλοξενήθηκαν οι εκδηλώσεις από 500 ευρώ, για να προχωρήσει η διοργάνωση. Ο κόσμος ήταν πάρα πολύς. Καλύφθηκαν πάνω από 5.500 θέσεις. Υπήρχε κόσμος που έφευγε.
Στην αρχή κάναμε την εκδήλωση στο σπίτι, αλλά φέτος τα παιδιά που το διοργάνωναν δεν μπορούσαν. Κι έτσι το κάναμε στην πλατεία του χωριού.
Δεν του έλειπε που δεν τραγουδούσε καθημερινά σε μαγαζί;
Όχι. Όταν έφυγε από αυτή τη δουλειά, είχε πει ότι θα υπάρχει δισκογραφικά και ότι θα κάνει κάποιες εμφανίσεις. Αλλά τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα υπολόγιζε και δεν είχε και την καλύτερη ψυχολογία. Οπότε εγκατέλειψε και αυτή την ιδέα.
Υπήρχε κάτι που ήθελε να κάνει και δεν πρόλαβε;
Ναι, ήθελε να κάνει μια συναυλία. Είχαν κανονίσει μάλιστα και σε ποιες πόλεις του εξωτερικού θα πήγαιναν. Την ετοίμαζαν και ξαφνικά ένα πρωί μου είπε ότι δεν είναι καλά και πως δεν μπορεί να γράψει. 
«Ήθελα να δώσω ένα αυτόγραφο σε ένα κοριτσάκι που με είδε και με σταμάτησε την ώρα που έμπαινα στο αυτοκίνητο και δεν μπορούσα. Το στυλό μου έφυγε από τα χέρια» μου είπε. 
Ξεκινήσαμε να κάνουμε εξετάσεις και δυστυχώς έτσι ανακαλύψαμε το πρόβλημα της υγείας του.
Είχατε κοντά σας ανθρώπους που σας στήριξαν; Που του στάθηκαν;
Είχαμε. Φίλους και κουμπάρους. Μας στέκονταν και μου στέκονται ακόμα. Έχω και την οικογένεια μου, που πάντα είναι δίπλα μου. Τα αδέρφια μου, τα ανίψια μου, τα εγγόνια μου… Είμαστε μεγάλη οικογένεια.
Με την μαμά του, ήταν τόσο πολύ δεμένος όσο λένε;
Έως ενός σημείου. Ο Στέλιος πάντα έκανε αυτό που ήθελε. Όταν πέθανε ο πατέρας του ήταν 14 ετών και είχαν και τον αδερφό του τον Στάθη που ήταν 8 μηνών. Ο Στέλιος ήταν ο άνδρας του σπιτιού. Ήταν τα πάντα για ‘κείνη.
Και να είναι καλά εκεί που βρίσκεται (η κυρία Γεσθημανή) γιατί πολλές φορές όταν από τη φτώχεια καταφέρεις να βγάλεις χρήματα, μπορεί να περάσεις στο άλλο άκρο. Εκείνος όμως είχε μια μάνα πίσω που τον στήριζε, που τον μάλωνε, που του φώναζε και του έλεγε «πρέπει να κάνεις οικονομία, πρέπει να έχεις πέντε δραχμές στην άκρη».
Δηλαδή είχε καταφέρει να βγάλει χρήματα;
Δόξα τω Θεώ! Ο Στέλιος δεν κυνηγούσε το χρήμα. Γιατί εάν ήθελε, η μισή Ελλάδα χωρίς υπερβολές θα ήταν δική του. 
Ο Στέλιος είχε μια δική του φιλοσοφία και πάντα έλεγε «Τα πολλά και τα καθόλου βλάπτουν».  
Είχαμε αυτά που χρειαζόμασταν κι αυτά που θέλω για να ζήσω το  υπόλοιπο της ζωής μου. Δεν είμαστε πλούσιοι, αλλά δεν έχω την ανάγκη να χτυπήσω καμία πόρτα, να απλώσω το χέρι σε κανέναν.
Ο Στέλιος πάντα έκανε οικονομία. Όταν αρρώστησε χρειαζόμασταν πολλά χρήματα. Η ασθένεια του είναι ασθένεια των πλουσίων. 
Κι από εδώ θέλω να ευχαριστήσω τον Γιώργο Αποστολόπουλο (τον πρόεδρο του Ιατρικού Κέντρου) που μου είπε ότι το νοσοκομείο ήταν δικό μας και πως μπορούσαμε να έχουμε ό,τι θέλουμε για τον Στέλιο. Δεν πλήρωσα ούτε μισό ευρώ για τη νοσηλεία του! Τον ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Όπως και τον Νίκο Ζαμπόγλου, που είναι και φανατικός ΑΕΚτζής, τον γιατρό που τον κούραρε στη Γερμανία. Γίναμε και κουμπάροι, του βάφτισα το παιδί. Όταν πήγαμε εκεί στο νοσοκομείο, μου είχαν ζητήσει 70.000.000 δραχμές προκαταβολή. Αλλά χάρη στον Νίκο δεν πληρώσαμε τίποτα.
Να είναι καλά ο Στέλιος μου εκεί που πήγε. Και τον αδερφό του φρόντισε οικονομικά και εμένα. Για να μην έχει πρόβλημα και παράπονο κανένας.

Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Στέλιου Καζαντζίδη
Θα θέλατε να προσθέσετε κάτι;
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Δημήτρη Μελισσανίδη γιατί ήταν ο μεγάλος χορηγός στο ντοκιμαντέρ «Στέλιος Καζαντζίδης: τ’αχνάρια ενός μύθου…». Χωρίς αυτόν δεν θα γινόταν αυτό το έργο. Θέλω να τον ευχαριστήσω για την αγάπη που δείχνει για τον Στέλιο. Να είναι καλά και να του ευχηθώ να έχει υγεία αυτός και η οικογένειά του. 
Έτσι θα ήθελα να κλείσω. 
Συνέντευξη-Κείμενο: Πόπη Παπαγεωργίου για το pontos-news.gr

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός8 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή