(η εικόνα είναι αραβική, διαβάζεται από δεξιά προς αριστερά)

του  Mohammad Sadek al–Houssaïni* (Λίβανος)
.
Ο ασθενής Αμερικανός εν μέσω κρίσης ζει τις πιο κρίσιμες στιγμές του ως μεγάλη δύναμη που ξεκίνησε έναν ανοιχτό πόλεμο ενάντια στον άξονα της Αντίστασης, το μέτωπο της Άρνησης και ακόμη και τους διεθνείς φίλους του σε μερικά εδάφη. Κάνει ελιγμούς ανοιχτά και χωρίς παρακάμψεις, χρησιμοποιώντας τα απομεινάρια του Ντάες για να μας αποσπάσει τη προσοχή από την αρχική αποστολή: να διαλύσει τη στρατιωτική του βάση στην κατεχόμενη Παλαιστίνη.
.
Πρόσφατα, λάβαμε μια έκθεση με τίτλο: ”  ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΥ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΑΡΑΒΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΑΣΙΑΣ  “. Εδώ είναι το περιεχόμενο:
.
«Μια ευρωπαϊκή πηγή – ειδικευμένη στην παρακολούθηση των κινήσεων τρομοκρατικών στοιχείων στη Μέση Ανατολή, στις χώρες της Κεντρικής Ασίας και στη Κίνα – γνωστοποίησε ότι στο πλαίσιο των στρατηγικών επιχειρήσεων που στοχεύουν στην ολοκλήρωση της περικύκλωσης της Κίνας και της Ρωσίας και στη συνέχεια να κινηθεί προς τη Θάλασσα της Κίνας και να αναπτυχθεί εκεί, οι ενδιαφερόμενες αμερικανικές υπηρεσίες έχουν δημιουργήσει μια ενοποιημένη στρατιωτική διοίκηση για όλους τους εν λόγω “μουτζαχεντίν” με τον τρόπο που είχε γίνει τη δεκαετία του ‘80 του περασμένου αιώνα. Τα πρώτα βήματα για την εφαρμογή αυτού του σχεδιασμού ήταν τα εξής:  

1. Ανάθεση στη Τουρκία του καθήκοντος να δημιουργήσει στρατόπεδα εκπαίδευσης για τα απομεινάρια της Ντάες που θα μεταφερθούν σε αφρικανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, εποπτεία της εκπαίδευσης και της προετοιμασίας για μάχες, παρακολούθηση των μελλοντικών επιχειρήσεων στο έδαφος σε μερικές αραβικές και μουσουλμανικές χώρες.
2. Χρέωση στο Κατάρ της χρηματοδότησης όλων των εργασιών προετοιμασίας, εκπαίδευσης και εξοπλισμού αυτών των στοιχείων. Αποστολές που πραγματοποιήθηκαν από την Τουρκία και το Κατάρ με τη δημιουργία δύο μεγάλων στρατοπέδων εκπαίδευσης στο έδαφος της Λιβύης, φιλοξενώντας  2.680  άτομα που προετοιμάστηκαν έτσι.  
3. Χρέωση στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα της χρηματοδότησης και διοίκησης των εκπαιδευτικών στρατοπέδων που βρίσκονται σε περιοχές που ελέγχονται από το κόμμα της Υεμένης “Hizb al–Islah“, προκειμένου να εξοπλιστούν και να τεθούν σε ετοιμότητα τα στοιχεία που θα αναπτυχθούν σε ορισμένα κράτη της Κεντρικής Ασίας και της δυτικής Κίνας. Αυτά τα στρατόπεδα συγκεντρώνουν  3.842  στοιχεία διαφόρων εθνικοτήτων και προορίζονται να σταλούν σε διάφορες κατευθύνσεις:      

• 1.000 στοιχεία θα μεταφερθούν, υπό αμερικανική και σαουδική εποπτεία, σε συνεργασία με τις πακιστανικές υπηρεσίες πληροφοριών, στο Μπαλουχιστάν. Θα ενταχθούν για να ενισχύσουν τις εξτρεμιστικές τρομοκρατικές ομάδες που βρίσκονται στην παραμεθόρια περιοχή μεταξύ του Πακιστάν και του Ιράν και θα πρέπει να προετοιμαστούν για τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων στο εσωτερικό του Ιράν.·        
• 1.460 στοιχεία, που είναι Κινέζοι Ουιγούροι, θα μεταφερθούν στην επαρχία Badakhshan του Αφγανιστάν, που συνορεύει με τα δυτικά σύνορα της Κίνας. Στη συνέχεια,  460  από αυτούς θα κατευθυνθούν προς τα νοτιοανατολικά του Τατζικιστάν [μια περιοχή που ονομάζεται Gorno Badakshan στο Τατζικιστάν]. Θα αναπτυχθούν στα βουνά της επαρχίας Morghob, η οποία είναι μέρος της υψηλής οροσειράς του Παμίρ και της οποίας η πρωτεύουσα, Murghab, απέχει περίπου 80 χλμ. από τα δυτικά σύνορα της Κίνας.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η αμερικανική τακτική που σχετίζεται με την Κίνα, σε εξέλιξη μέσω της ανακύκλωσης των απομειναρίων του Ντάες, ουδόλως σημαίνει την εγκατάλειψη της στρατηγικής αποχώρησης από τη Μέση Ανατολή προκειμένου να κινηθεί προς την Ανατολή, αλλά μάλλον γράφεται περισσότερο στη στρατηγική που αποσκοπεί στην αποδυνάμωση της Κίνας με τη δημιουργία εστιών χάους και συγκρούσεων μεταξύ των διαφόρων τοπικών εθνοτικών ομάδων, προτού ξεκινήσουν σοβαρές διαπραγματεύσεις με αυτήν ».Με τη διαβίβαση αυτής της εκθέσης ως έχει, στόχος μας είναι να ρίξουμε φως σε δύο μέγιστα γεγονότα:

• Η τρέχουσα κλιμάκωση μιας συστηματικής και οργανωμένης τρομοκρατίας στο βόρειο Λίβανο.

• Η επανέναρξη μιας παλιάς πληγής, αυτής της σύγκρουσης μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν για την περιοχή Ναγκόρνο-Καραμπάχ. 

Όσον αφορά τον Λίβανο, πρέπει να προειδοποιήσουμε ότι ο στόχος του ελιγμού δεν είναι μόνο η εξάντληση του στρατού του Λιβάνου που έχει υποστεί κακομεταχείριση και η εκτροπή των ζωντανών δυνάμεων όπως η Αντίσταση από τη μάχη της ενάντια στις αμερικανο-σιωνιστικές επιθέσεις, αλλά περισσότερο να προσπαθήσουν να ανοίξουν ένα νέο μέτωπο υπό την αιγίδα της Τουρκίας του Ερντογάν και με γνωστούς τοπικούς πράκτορες, προκειμένου να ολοκληρώσουν αυτό που ξεκίνησαν οι Αμερικανοί, μέσω της έκρηξης του λιμανιού της Βηρυτού, επεκτείνοντας τις ζώνες δράσης επανεκπαιδευμένων τρομοκρατικών ομάδων επιφορτισμένων με νέες αποστολές..
Ο στόχος είναι ο έλεγχος του λιμανιού της Τρίπολης ως βάση στήριξης και αναχώρησης προς ολόκληρη την περιοχή, ειδικότερα, προς την περιοχή της Χομς και τις συριακές ακτές. Γνωρίζοντας ότι σε περίπτωση αποτυχίας, θα μπορούσαν να ανατινάξουν το λιμάνι της Τρίπολης, όπως συνέβη με το λιμάνι της Βηρυτού.  
.
Πηγές που ειδικεύονται στην παρατήρηση τέτοιων διαδικασιών επιβεβαιώνουν ότι αυτή η αμερικανική επίθεση είναι το αντίστοιχο της δράσης της Γαλλίας από τη Βηρυτό, από της λεγόμενης «Γαλλικής Πρωτοβουλίας» και της Résidence des Pins, προς όφελος των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Πράγματι, παρά τις δικές τους φιλοδοξίες και τις διαφορές τους, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μοιράζονται τον στρατηγικό στόχο που ηγούνται οι Αμερικανοί προς όφελος του Ισραήλ, ήτοι, να προωθήσουν τα λιμάνια της Χάιφα και του Άσντοτ, έτσι ώστε να αντικαταστήσουν όλα τα λιμάνια των χωρών του Λεβάντε στη Μεσόγειο Θάλασσα.Εξάλλου, βρίσκονται σε εξέλιξη σχολαστικές προετοιμασίες για τη διασύνδεση της Αραβικής Χερσονήσου, είτε με το λιμάνι του Ashdod μέσω του σαουδικού λιμανιού της Yanbu, είτε με το λιμάνι της Χάιφας μέσω της Ιορδανίας, ο απώτερος στόχος είναι να παρακάμπτουν τη διώρυγα του Σουέζ και τα στενά του Bab al-Mandeb και του Hormuz.
.
Όσον αφορά τη σύγκρουση μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν  γύρω από την περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ο τελικός στόχος της Αμερικής μέσω του Ερντογάν, προφανώς, είναι η ενίσχυση της στρατηγικής κινητοποίησης ενάντια στο Ιράν, τη Ρωσία και την Κίνα. Αυτό δεν αποκλείει την ύπαρξη συγκεκριμένων φιλοδοξιών της Τουρκίας, εν προκειμένω, η επιθυμία της να συνδέσει τη γεωγραφία της με αυτήν του Αζερμπαϊτζάν, που κλίνει προς τη δυτική πλευρά.  Φιλοδοξία την οποία η Τουρκία ισχυρίζεται ότι την επιτυγχάνει σε δύο στάδια: επιστροφή στο 1994, δηλαδή ανάκτηση της αρμενικής επικράτειας που το Μπακού έχασε εκείνο το έτος και μετά, προσάρτηση στο Αζερμπαϊτζάν.
.
Ωστόσο, έχει πλέον αποδειχθεί ότι η μονάδα επιχειρήσεων που διευθύνει τους Τούρκους συμβούλους στο Αζερμπαϊτζάν, καθώς και τις δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν που πολεμούν στα σύνορα της περιοχής Ναγκόρνο-Καραμπάχ – με τη βοήθεια περίπου  4.000  μισθοφόρων του Ντάες και από διαφορετικές εθνοτικές ομάδες του Καύκασου, ​​της Κεντρικής Ασίας και της Ιντλίμπ- σχηματίζεται από μια ομάδα Ισραηλινών στρατηγών και Αμερικανών αξιωματικών.
.
Ο τακτικός στόχος αυτών των επιχειρήσεων είναι να προσπαθήσουν να προσελκύσουν τους Ρώσους και τους Ιρανούς σε αυτήν την περιφερειακή σύγκρουση και, ως εκ τούτου, να μετρήσουν την αντοχή του ευρασιατικού μετώπου για το οποίο η Μόσχα εργάζεται εδώ και αρκετό καιρό για να αντιμετωπίσει τον επεκτατισμό του ΝΑΤΟ. Οι στρατιωτικές ασκήσεις «Καύκασος ​​2020» που έγιναν πριν από λίγες ημέρες και αποτελέσαν μια από τις σημαντικότερες επιχείρησεις στρατηγικού συντονισμού, περιλαμβάναν τη συμμετοχή της Κίνας, του Ιράν, του Πακιστάν και άλλων χωρών.
.
Πρέπει να σημειωθεί ότι παράλληλα με την κινητοποίηση εναντίον της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν, μια σχεδόν πανομοιότυπη κινητοποίηση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της λεγόμενης διαδικασίας «εξομάλυνσης» που ξεκίνησε με την ισραηλινή απόβαση στο Αμπού Ντάμπι. Αντιστοιχεί σε μια προσπάθεια παγίδευσης αυτών των τριών ανερχόμενων δυνάμεων, ξεκινώντας στα βόρεια από τη Κασπία Θάλασσα [Αζερμπαϊτζάν], στα νότια από τον Αραβο-Περσικό Κόλπο.
.
Αλλά αυτό που λείπει από τη φαντασία του Αμερικανού καουμπόη είναι ότι αυτοί οι δύο χώροι προς τα βόρεια και τα νότια θεωρούνται ως μαλακό υπογάστριο του κάθε ξένου επιτιθέμενου ή κατακτητή, είτε έρχεται από την ανοικτή θάλασσα είτε πιστεύει ότι είναι ικανός να παίξει έναν ρόλο που ξεπερνά το μπόι του, είτε είναι οθωμανός είτε είναι ισραηλινός. Και αυτό επειδή δεν διαθέτει το στρατηγικό βάθος του ιρανικού οροπεδίου που αντιστέκεται στην κατοχή, την υπακοή και την υποταγή για αιώνες. Εν πάση περιπτώσει, τουλάχιστον από το 1826, όταν οι τελευταίες εισβολές των Ρώσων τσάρων συγκρούστηκαν με τον μεγάλο Ιρανό μεταρρυθμιστή Αμπούλ-Κασάμ Φαραχάνι Κάιμ Μακάμ, ο οποίος πλήρωσε με τη ζωή του για αυτήν την αντίσταση έχοντας διατηρήσει την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν μέχρι στιγμής.
.
Όσον αφορά την Τεχεράνη, η οποία ήταν, το 1943, ο τόπος της πρώτης συνάντησης των τριών μεγάλων συμμάχων στο δρόμο προς τη νίκη εναντίον των Ναζί, του Ρούσβελτ, του Στάλιν και του Τσόρτσιλ, ενώ η χώρα ήταν υπό κατοχή από σοβιετικές και βρετανικές δυνάμεις, είναι τώρα ανεξάρτητη, επαναστατική, μουσουλμάνη, καθοδηγούμενη από ηγέτες μεγάλης σοφίας και πιο ικανούς από ποτέ να αποκρούουν τις επιθέσεις από βόρεια ή νότια.
.
Δεν θα περιμένουμε πολύ για να δούμε τους εισβολείς να εγκαταλείπουν την περιοχή, είτε είναι Οθωμανοί, Αμερικανοί ή εντολοδόχοι Ισραηλινοί.
.
Είμαστε ακόμα ζωντανοί. Πέστε Αλληλούια!
.
Μετάφραση: Κριστιάν Ακκυριά 
.
Mohammad Sadek al–Houssaïni
.
Μεταφράστηκε από τα Αραβικά από τον  Mouna Alno-Nakhal
.
Πηγή: Al-Binaa (Λίβανος)
.
https://www.al-binaa.com/archives/268828
.
*Ο Mohammad Sadek al–Houssaïni είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος και ερευνητής. Κατείχε τη θέση του Γενικού Γραμματέα του «αραβο-ιρανικού Φόρουμ Διαλόγου».
.
Réseau International