Απόψεις
Ένα τσουχτερό χαστούκι για το «Δυτικό Συνασπισμό»
του Γάλλου στρατηγού ε.α. Dominique Delawarde*
.
Οι προεδρικές εκλογές του 2020 στη Βολιβία επιβεβαίωσαν από το πρώτο γύρο ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων υποστηρίζει το MAS, το κόμμα του Έβο Μοράλες … Ωστόσο, το ίδιο κόμμα είχε κατηγορηθεί από πραξικοπηματίες ότι είχε νοθεύσει τις προεδρικές εκλογές, πριν από ένα χρόνο, το 2019.
Ο Έβο Μοράλες, όταν ήταν πρόεδρος, με το δελφίνι του, Λούις Άρσε.
.
Στις 20 Οκτωβρίου 2019, ο πρόεδρος Έβο Μοράλες είχε κερδίσει τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της Βολιβίας με το 47,08% των ψήφων, έναντι στο 36,51% για τον Κάρλος Μέσα, τον φιλοαμερικανό και φιλοδυτικό αντίπαλό του. Το σύνταγμα της Βολιβίας προβλέπει ότι σε περίπτωση που ένας υποψήφιος λαμβάνει στο πρώτο γύρο περισσότερο από το 40% των ψήφων με διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων που υπερβαίνει τα 10 σημεία, εκείνος που ηγείται εκλέγεται στον πρώτο γύρο. Το Ανώτατο Εκλογικό Δικαστήριο είχε επομένως κηρύξει τον Έβο Μοράλες νικητή.
.
Όπως το κάνουν συχνά όταν χάνουν (Βολιβία, Βενεζουέλα, Λευκορωσία πρόσφατα) οι φιλοδυτικοί υποψήφιοι, υποστηριζόμενοι από τα κράτη-χορηγούς τους του «δυτικού συνασπισμού», με επικεφαλής τις ΗΠΑ, ουρλιάζουν για εκλογική απάτη και προσπαθούν να αντιστρέψουν τα αποτελέσματα της κάλπης με διαταραχές του δρόμου, με την υποστήριξη και την πολιτική παρέμβαση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, με διπλωματικές παρεμβάσεις και μερικές φορές στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του διαβολικού τρίο που εδρεύει στο Συμβούλιο “δήθεν” Ασφαλείας του ΟΗΕ, το τρίο “Σπορέας του χάους” στον πλανήτη, με τις ενέργειές παρέμβασης του: (ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία). Αυτό που ονομάζονται σεμνά στη Δύση επιχειρήσεις για «αλλαγή καθεστώτος», «έγχρωμες» επαναστάσεις, ακόμη και «ανοίξεις»! …
.
Αυτό το είδος επιχειρήσεων «αλλαγής καθεστώτος» δεν πετυχαίνει πάντα (για παράδειγμα η Βενεζουέλα, η Λευκορωσία), αλλά μερικές φορές πετυχαίνει, όπως συνέβη στη Βολιβία τον Οκτώβριο του 2019. Η διαφθορά των κορυφαίων στρατιωτικών, αστυνομικών και δικαστικών ιεραρχιών στη Βολιβία άρκεσε στους μειοψηφούντες να αναγκάσει τον συντριπτικό νικητή των εκλογών, Έβο Μοράλες, να παραιτηθεί και να εξοριστεί στην Αργεντινή. Μια γερουσιαστής από το χαμένο στρατόπεδο, η Jeanine Anez, αυτό-ανακήρυξε τότε τον εαυτό της ως προσωρινό πρόεδρο και αμέσως αναγνωρίστηκε από τις ΗΠΑ, οι οποίες ανέλαβαν έτσι την υποστήριξή τους στους πραξικοπηματίες και υπέγραψαν σαφώς την παρέμβασή τους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Γαλλία “έλαβαν γνώση” της (αναγκαστικής) παραίτησης του Μοράλες και για την κατάληψη εξουσίας από τους μειοψηφούντες χωρίς να βρει τίποτα το επιλήψιμο.
.
Για να αποφευχθεί η επιστροφή του πολύ δημοφιλούς προέδρου Έβο Μοράλες, η προσωρινή (και μειοψηφική) διακυβέρνηση μήνυσε αμέσως τον εκλεγμένο πρόεδρο για «τρομοκρατία και γενοκτονία» (ορίστε! …) και καθυστέρησε όσο το δυνατόν περισσότερο τη διοργάνωση νέων εκλογών με την ελπίδα ότι ο λαός της Βολιβίας τελικά θα αλλάξει γνώμη και θα την ψηφίσει. Αυτή η διακυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε φυσικά την ευκαιρία για να διώξει όλους τους υπεύθυνους της πλειοψηφίας του Μοράλες και τους πολιτικούς της συμμάχους προκειμένου να αποκεφαλίσουν οποιαδήποτε αντιπολίτευση.
.
Αυτή η φάρσα δημοκρατίας, η οποία ήταν ξεκάθαρα ένα προμελετημένο και οργανωμένο φιλοδυτικό πραξικόπημα, μπόρεσε να παιχτεί με την ενεργή συνενοχή των ΗΠΑ και την παθητική συνενοχή της ΕΕ και της Γαλλίας.
.
Η εκδίκηση έφτασε επιτέλους στις 20 Οκτωβρίου 2020 με μια θριαμβευτική νίκη για το κόμμα του Evo Morales, το οποίο, όχι μόνο επιβεβαιώθηκε, αλλά και ενισχύθηκε. Μην έχοντας την άδεια να ξαναπαρουσιαστεί, ο Έβο Μοράλες είδε το δελφίνι του, Λούις Άρσε, να κερδίζει τις εκλογές στον πρώτο γύρο με το 52,4% των ψήφων και με διαφορά 21 πόντων από τον κύριο φιλο-αμερικανό αντίπαλό του. Δεν μπορούμε παρά μόνο να χαρούμε ο για τη Βολιβία για αυτη την ευτυχή, αλλά πολύ αργοπορημένη κατάληξη.
.
Συμπεράσματα:
.
1 – Υπήρξε πράγματι πραξικόπημα στη Βολιβία το Οκτώβριο του 2019, καθώς το αποτέλεσμα του 2019 επιβεβαιώνεται σε μεγάλο βαθμό το 2020. Αυτό το πραξικόπημα είχε πετύχει με την υποστήριξη των ΗΠΑ και τη συνεργασία μιας υψηλής στρατιωτικής ιεραρχίας , της διεφθαρμένης αστυνομίας και του δικαστικού σώματος της Βολιβίας και τη συνενοχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης και της χρηματοπιστωτικής οικονομίας που γνωρίζουμε ποιος την ελέγχει, στη Βολιβία όπως και αλλού. Είχε πετύχει με τη σιωπηλή συγκατάθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Γαλλίας.
.
2 – Εάν θέλει να διαρκέσει, αυτή η νέα κυβέρνηση του προέδρου Luis Arce θα πρέπει να καθαρίσει το τοπίο και να απολύσει το συντομότερο δυνατό όλα τα ύπουλα φίδια που συμμετείχαν στην οργάνωση του πραξικοπήματος του 2019, να τα φέρει στη δικαιοσύνη και να τα καταδικάσει έτσι ώστε να τους κάνει να περάσει η επιθυμία που ήδη έχουν εκφράσει να επαναλάβουν. Η εκκαθάριση θα πρέπει να πραγματοποιηθεί σε βάθος, σε μερικά στρώματα της ανώτερης ιεραρχίας, επειδή οι κακούργοι προφανώς ευνόησαν την προώθηση των πιστών τους, οι οποίοι μπορεί και να είναι οι πραξικοπηματίες του αύριο. Η νέα εξουσία θα πρέπει επίσης να φροντίσει να πάρει πίσω τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και να απαγορεύσει, δια νόμου, οποιαδήποτε συγκέντρωση της διάταξης των μέσων ενημερώσεων στα χέρια ενός μικρού αριθμού ατόμων που είναι μερικές φορές (συχνά;) κακόβουλα…
.
3 – Το αποτέλεσμα αυτής της νέας εκλογής είναι χαστούκι για τους Δυτικούς, δωρητές μαθημάτων, που παρεμβαίνουν στις υποθέσεις κυρίαρχων χωρών στο όνομα μιας δημοκρατίας μεταβλητής γεωμετρίας που ισχυρίζονται ότι προωθούν. Βάζει στο φώς της ημέρας την διπροσωπία και τους ελάχιστα δημοκρατικούς τρόπους δράσης τους σε πρόσφατες υποθέσεις: πραξικόπημα Μαϊντάν, προεδρικές εκλογές της Βραζιλίας, όπου απαγόρευσαν στον δημοφιλέστερο υποψήφιο (Λούλα) να θέσει υποψηφιότητα μέσω χειραγώγησης της δικαιοσύνης, προεδρικές εκλογές στη Βενεζουέλα και τη Λευκορωσία, όπου η Δύση αναγνωρίζει ρητά ή σιωπηρά τους πολύ μειοψηφούντες υποψηφίους ως νικητές, για τον μοναδικό λόγο ότι είναι φιλοδυτικοί, Συριακές προεδρικές εκλογές όπου, μόνο οι Δυτικοί και οι “πελάτες” τους, δεν αναγνωρίζουν τον πρόεδρο Μπασάρ ελ Άσαντ, ο οποίος ωστόσο εξελέγχτηκε με μεγάλη πλειοψηφία, επειδή δεν τους κάνει, ή ακριβέστερα, επειδή δεν αρέσει στο κράτος του Ισραήλ…
.
4 – Οι πληθυσμοί των μεγάλων Δυτικών Κρατών θα έπρεπε να αναρωτηθούν για τη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η δική τους δημοκρατία και για το ρόλο του χρήματος, των μέσων ενημέρωσης και των δικαστών που στρεβλώνει τα εκλογικά αποτελέσματα στην ίδια τη χώρα τους. Αρκεί να παρατηρήσουμε σήμερα τις εκλογικές εκστρατείες στις ΗΠΑ του 2016 και του 2020 για να συνειδητοποιήσουμε ότι το ψέμα, τα άτιμα χτυπήματα και το δικαστικό σύστημα ευνοούν καθημερινά τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης και εκείνης του ψηφοφόρου, κύριος στόχος αυτών των χειρισμών. Αρκεί επίσης να έχετε ζήσει τις γαλλικές εκλογές του 2017, στις οποίες οι ίδιες μέθοδοι χειραγώγησης χρησιμοποιήθηκαν από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και από τους δικαστές, κατασκευαστές βασιλιάδων, για να φέρουν στην εξουσία εκείνον που είχαν επιλέξει τα χρηματοπιστωτικά λόμπι.
.
5 – Πριν να τρέξουν για να δίνουν μαθήματα διακυβέρνησης και ηθικής σε άλλους, όπως το κάνει, για παράδειγμα, ο Γάλλος πρόεδρος προς τη Συρία, την Ουκρανία ή τη Λευκορωσία, τα στελέχη των μεγάλων δυτικών κρατών θα έπρεπε να αναρωτηθούν για τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα των αποφάσεων που λαμβάνουν. Η υιοθέτηση της Συνθήκης του Μάαστριχτ ενάντια στο πολύ σαφές αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2005, με ένα πονηρό κόλπο του πρόεδρου Σαρκοζί (Συνθήκη της Λισαβόνας) ή την εγκατάλειψη, με κυρίαρχη απόφαση του προέδρου Μακρόν, του σχεδίου αεροδρομίου της Notre-Dame des Lande κατά της γνώμης που εκφράστηκε με δημοψήφισμα με ποσοστό άνω του 55%, θα έπρεπε να θέτει τον ψηφοφόρο να προβληματιστεί σχετικά με την τιμιότητα των ηγετών του, όλο και πιο περίεργα εκλεγμένων, που τον κυβερνούν.
.
Το χαστούκι που δόθηκε στους δυτικούς ηγέτες από το λαό της Βολιβίας είναι επομένως ευπρόσδεκτο. Υπενθυμίζει σε αυτούς τους ηγέτες ότι σε μια δημοκρατία, η εξουσία πρέπει να προέρχεται από τον λαό, και ότι, αργά ή γρήγορα, ο λαός θα τους «απολύσει» αν κυβερνήσουν εναντίον του.
.
*Στρατηγός Dominique Delawarde, Πρώην επικεφαλής του τμήματος Επιχειρησιακού Σχεδιασμού « Κατάσταση-Νοημοσύνη-Ηλεκτρονικός Πόλεμος » στο Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας
.
ΔΙΚΤΥΟ ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ| ΠΑΡΙΣΙ (ΓΑΛΛΙΑ) | 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2020
.
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
GEOPOLITICO
Η Ελένη, ο Σεφέρης και….το Καλώδιον
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
«….. αν είναι αλήθεια
πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,
ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη
ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο
είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,
δεν το ’χει μες στη μοίρα του ν’ακούσει
μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε
πως τόσος πόνος τόση ζωή
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη»
Έτσι τελειώνει το ποίημά του «Ελένη» ο Γιώργος Σεφέρης.*
Δεδομένων των εμπειριών του από την Μικρασιατική καταστροφή και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, σε συνδυασμό με την διπλωματική του ιδιότητα, αξίζει τον κόπο να το μελετήσει κάποιος ολόκληρο, για να παρακολουθήσει τις πιο κάτω σκέψεις.
Πολύς θόρυβος γίνεται και ποικίλες κατηγορίες εκτοξεύονται μεταξύ των πολιτευομένων για τη διαχείριση της ηλεκτρικής συνδέσεως Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ (Καλωδίου).
Οι αντεγκλήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από δύο θέματα. α) Το Εθνικό-Πατριωτικό σε σχέση με την Τουρκία και β) Οικονομικά συμφέροντα.
Στο πρώτο κυριαρχεί η ρητορική μονομαχία μεταξύ “Εθνικής μειοδοσίας και υπερπατριωτισμού.”Στο δεύτερο η καχυποψία για έκνομες συναλλαγές.
Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός, ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός αλλά τεχνοκράτης που χαίρει εκτιμήσεως για την ακεραιότητά του, παρ’ ολίγον να ριχθεί στην πυρά, γιατί ετόλμησε να μιλήσει για την ανάγκη υπολογισμού της σχέσεως κόστους-οφέλους του έργου, πριν αποφασιστεί το επόμενο βήμα.
Έλαβα το θάρρος να καταθέσω αυτούς τους προβληματισμούς μετά που διάβασα το άρθρο του κυρίου Ραφαήλ Μωυσή, «Χίλιες λεύγες κάτω από την θάλασσα»**
Εκεί είδα μία ψύχραιμη και τεκμηριωμένη εκτίμηση από έναν άνθρωπο εγνωσμένης εμπειρίας και αποτελεσματικότητος στην θητεία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής.
Διερωτώμαι αν οι πολιτικοί ταγοί της Πατρίδος μας έχουν υποβληθεί στην βάσανο των προβληματισμών του, ή έστω κάποιων αντιστοίχου σοβαρότητος.
Τώρα, γιατί προτάσσω την «Ελένη» του Σεφέρη, με αφετηρία τον μεγάλο τραγικό Ευριπίδη.
Ο Ελληνισμός εμεγαλούργησε και επέζησε δια μέσου των αιώνων, μέσα από αναμετρήσεις, θυσίες και αδιάκοπους πολέμους. Είναι τοις πάσι γνωστές οι ολέθριες συνέπειες άστοχων και παρορμητικών κινήσεων και πολέμων αφενός και το ηθικό και ιστορικό όφελος από πολυαίμακτες μεν αλλά υπέρ δικαίου θυσίες αφετέρου.
Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία αποτελεί μία διαρκή απειλή και είναι πολύ πιθανόν κάποτε να αναμετρηθούμε μαζί της για προάσπιση της ακεραιότητος των αδελφών κρατών μας.
Ας μην απαλλοτριώσουμε την προοπτική επιτυχούς διεκδικήσεως των δικαίων μας, αντί ένεκα ουσιαστικών λόγων, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…
Δρ. Νίκος Ερρ. Ιωάννου
Καρδιολόγος
* Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄«Κύπρον ου μη εθέσπισεν», 1955
** Καθημερινή, 4 Οκτωβρίου 2026
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας