Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Ναγκόρνο Καραμπάχ και Παντουρκισμός

Δημοσιεύτηκε στις

του Eric Denécé*

Οι μάχες μαίνονται στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ για οκτώ ημέρες τώρα. Στις 27 Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ilham Aliev ξεκίνησε μια μαζική επίθεση εναντίον αυτής της αυτοανακηρυχθείσας δημοκρατίας, με πληθυσμό Αρμενίων σε ποσοστό 100%.

Στεπανακέρτ, η πρωτεύουσα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, και τα γύρω χωριά δέχτηκαν μαζικά πυρά από το Αζέρικο Πυροβολικό.  Αυτοί οι βομβαρδισμοί προκάλεσαν την άμεση απάντηση από το Ερεβάν. Η Αρμενία και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ έχουν κηρυχθεί σε γενική κινητοποίηση και κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Το Μπακού έλαβε αμέσως παρόμοια μέτρα.

Η Τουρκία αμέσως συμμάχησε με τον Αζερo σύμμαχό της, με τον Πρόεδρο Ερντογάν να χαρακτηρίζει την Αρμενία «τη μεγαλύτερη απειλή για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή», ενώ όλοι οι άλλοι διεθνείς παράγοντες – Ρωσία, Ιράν, ΟΗΕ, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ηνωμένες Πολιτείες κ.λπ. – ζήτησαν την άμεση παύση των εχθροπραξιών.

Το Nagorno-Karabakh (επίσης γνωστό ως Artsakh) υπήρξε αρμενικό έδαφος από την αρχαιότητα, όπως αποδεικνύεται από τις πολλές εκκλησίες και τα αστικά μνημεία της περιοχής. Υπήρχε πάντα μια έντονη εχθρότητα μεταξύ των Αρμενίων και των Τατάρων του Καυκάσου, οι οποίοι από το 1918 ονομαζόταν «Αζέροι».

Το 1905-1906 ξέσπασαν πόλεμοι μεταξύ των δύο λαών. Το 1915, οι Τάταροι εθνικιστές ηγέτες από τον Καύκασο συμμετείχαν στη διαδικασία που οδήγησε στην εξόντωση των Αρμενίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. και το 1918 έγιναν σφαγές στο Μπακού, το Καραμπάχ και το Ναχίτσεβαν (επαρχία Αζερμπαϊτζάν που συνορεύει με την Τουρκία), μια ιστορικά αρμενική επικράτεια που έχασε τον αρμενικό πληθυσμό της μετά τη σοβιετικοποίηση.

Στη συνέχεια, οι περιφερειακοί εθνικισμοί καταπνίχθηκαν υπό την κυριαρχία του Κομμουνιστικού Κόμματος καθ ‘όλη τη σοβιετική περίοδο. Η περιφέρεια Ναγκόρνο-Καραμπάχ εντάχθηκε αυθαίρετα από τον Στάλιν στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν (SSR) το 1921, προκειμένου να διατηρήσει «καλές σχέσεις» με την Τουρκία του Μουσταφά Κεμάλ, παρόλο που ο πληθυσμός του ήταν 94% Αρμένιοι.

Οι Αρμένιοι του Ναγκόρνο-Καραμπάχ έγιναν θύματα πολλαπλών διακρίσεων από τους Αζέρους, οι οποίοι προσπάθησαν να αποτρέψουν τους δεσμούς τους με τη γειτονική ΣΣΔ της Αρμενίας. Μια πραγματική πολιτική αφομοίωσης της περιοχής έχει εφαρμοστεί από τις αρχές του Μπακού, ιδίως μέσω τον εκτοπισμό πληθυσμών και της διάλυσης χωριών. Όταν η ΕΣΣΔ διαλύθηκε το 1991, η κατανομή του πληθυσμού παρέμεινε 76% Αρμένιοι και 24% Αζέροι.

Τον Φεβρουάριο του 1988, οι κάτοικοι του Ναγκόρνο-Καραμπάχ ζήτησαν και πάλι να συνδεθεί η περιοχή τους με την ΣΣΔ  της Αρμενίας. Σε απάντηση, οι Αζέροι σφαγιάζουν τους αρμενικούς πληθυσμούς στο Sumgaït, το Μπακού και το Kirovabad. Σχεδόν 400.000 Αρμένιοι από το Αζερμπαϊτζάν κατέφυγαν στην Αρμενία και τη Μόσχα. Ταυτόχρονα, περίπου 150.000 Αζέροι έφυγαν από τη Σοβιετική Αρμενία λόγω φόβου για αντίποινα.

Ακολουθεί μια ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ των δύο ΣΣΔ. Αρχικά (1988-1991), η ΕΣΣΔ και ο Κόκκινος Στρατός υποστήριξαν το Αζερμπαϊτζάν. Στη συνέχεια, η ισορροπία δύναμης αντιστρέφεται για δεύτερη φορά (1991-1994), μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Οι Αρμένιοι εθελοντές εισέρχονται και προκαλούν πολλές φθορές σε έναν ανεπαρκώς εξοπλισμένο και πολύ άσχημα διοικούμενο στρατό Αζέρων.

Από την άνοιξη του 1993, οι Αρμενικές δυνάμεις ανέλαβαν τον έλεγχο περιοχών στα περίχωρα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, από όπου ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί πυροβολικού εναντίον της επαρχίας τους. Οι αρμενικές στρατιωτικές επιτυχίες είναι τέτοιες που το Αζερμπαϊτζάν επιβάλλει εκεχειρία το 1994.

Στο τέλος του πολέμου, οι Αρμένιοι ελέγχουν όχι μόνο την ορεινή περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (11.000 km2), αλλά και το 9% του εδάφους του Αζερμπαϊτζάν. Εκδιώκουν περίπου 800.000 Αζέρους από τις περιοχές γύρω από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, συμμετέχοντας σε εθνοκάθαρση, αλλά χωρίς σφαγή. Από την πλευρά τους, οι Αζέροι απέλασαν περισσότερους από 400.000 Αρμένιους.

Από την ημερομηνία αυτή, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο χωρών ξεκινούν, υπό την επίβλεψη της Ομάδας του Μινσκ, αλλά ποτέ δεν πέτυχαν, διότι αντιτίθενται σε δύο νομικές αρχές: το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση (Ναγκόρνο Καραμπάχ) έναντι του σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας (Αζερμπαϊτζάν).

Παντουρκισμός

Μετά την άνοδο του Ερντογάν στην προεδρία (2014), η Τουρκία προσπάθησε να επανασυνδεθεί με το «χαμένο μεγαλείο» της και με το οθωμανικό της παρελθόν. Έτσι, ο εκ νέου εξισλαμισμός, ο εθνικισμός και ο παρτουρκισμός ενθαρρύνθηκαν ευρέως από τον Ερντογάν, ο οποίος ξεκίνησε μια επιθετική διεθνή πολιτική.

Αυτό παρατηρήθηκε ιδιαίτερα από το 2011 στη Συρία, τη Λιβύη και την Αίγυπτο – υποστήριξη για τζιχαντιστές και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα – και από το καλοκαίρι του 2020 στην Ανατολική Μεσόγειο, κατά της Ελλάδας και της Κύπρου. Πάνω απ ‘όλα, εκφράζεται μέσω της πολιτικής και στρατιωτικής υποστήριξης της Άγκυρας στο Μπακού  εναντίον των αρμενικών εδαφών του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, δίνοντας μια περιφερειακή διάσταση στη σύγκρουση.

Σε αυτήν την υπόθεση, η Τουρκία είναι η μόνη δύναμη που δεν ζητά την κατάπαυση του πυρός μεταξύ των εμπόλεμων. Το αντίθετο: ισχυρίζεται ότι θα είναι πάντα δίπλα στο Αζερμπαϊτζάν, το οποίο ενθαρρύνει να πάρει πίσω τα «κατεχόμενα εδάφη» του.

Το χειρότερο, η Άγκυρα συνεχίζει να ρίχνει λάδι στη φωτιά. Ο Yunus Kilic, μέλος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) είπε πριν από λίγες μέρες: “Οι πρόσφατες επιθέσεις της Αρμενίας δεν στοχεύουν μόνο το Αζερμπαϊτζάν αλλά και τον τουρκικό κόσμο συνολικά” .

Όπως και στο πλαίσιο των δράσεών της στη Λιβύη, η τουρκική κυβέρνηση δεν δίστασε να κινητοποιήσει – ταυτόχρονα με την αποστολή μαχητικών αεροσκαφών, στρατιωτικών συμβούλων και μελών της ιδιωτικής στρατιωτικής της εταιρείας (SADAT) – αρκετές εκατοντάδες τζιχαντιστών που στο παρελθόν χρησιμοποιούσε ενάντια στο καθεστώς του Άσαντ στη Συρία και στη Λιβύη, ενάντια στις δυνάμεις του στρατάρχη Χατάρ. Έτσι, ο Ερντογάν για άλλη μια φορά οργανώνει τους τζιχαντιστές προς όφελός του, μετατρέποντας την πολιτική-στρατιωτική σύγκρουση σε θρησκευτικό πόλεμο.

Ενθαρρύνοντας και υποστηρίζοντας το Αζερμπαϊτζάν σε αυτήν τη σύγκρουση, ο Τούρκος πρόεδρος πιστεύει ότι μπορεί να επιτύχει μια εύκολη και δημοφιλή νίκη εναντίον των Αρμενίων του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Πράγματι, βιώνει μια σημαντική πτώση της δημοτικότητας στη χώρα του.

Από την αρχή της σύγκρουσης, ο Πρόεδρος Ilham Aliev ισχυρίστηκε επανειλημμένα ότι ο στρατός του ανταποκρίνεται μόνο στην αρμενική επίθεση. Αυτό είναι προφανώς καθαρή παραπληροφόρηση.  «Έχουμε μόνο μία προϋπόθεση: την πλήρη, άνευ όρων και άμεση απόσυρση των Ενόπλων Δυνάμεων της Αρμενίας από τη γη μας. Εάν η κυβέρνηση της Αρμενίας αποδεχτεί αυτήν την προϋπόθεση, οι μάχες θα σταματήσουν και το αίμα θα σταματήσει να χύνεται», είπε.

Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν ευχαρίστησε τον Τούρκο ομόλογό του για την υποστήριξη του Αζερμπαϊτζάν ενόψει των αρμενικών «επιθέσεων». «Από τις πρώτες ώρες της επίθεσης από την Αρμενία, η Τουρκία, ειδικά ο Ερντογάν, καταδίκασε έντονα την επίθεση και έδειξε ισχυρή υποστήριξη. Ο λαός των Αζερμπαϊτζάν χαιρετίζει αυτήν την υποστήριξη ».

Ο Αλίεφ είπε ότι «το Αζερμπαϊτζάν θα είναι πάντα δίπλα στην Τουρκία. Το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία δείχνουν την αλληλεγγύη τους σε όλους τους τομείς σύμφωνα με την αρχή «ένα έθνος, δύο κράτη» και υποστηρίζουν πάντα το ένα το άλλο χωρίς δισταγμό».

Η προπαγάνδα Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν, από την άλλη πλευρά, δεν διστάζει να ισχυριστεί ότι «πριν ξεκινήσει τις επιθέσεις της εναντίον οικισμών στο Αζερμπαϊτζάν, η Αρμενία συμφώνησε με την αυτονομιστική τρομοκρατική οργάνωση PKK / YPG. Στο πλαίσιο της συμφωνίας που επιτεύχθηκε τον Ιούλιο, σχεδόν 300 τρομοκράτες PKK / YPG στάλθηκαν στην Αρμενία και το Καραμπάχ. Μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης σχημάτισαν αρμενικές πολιτοφυλακές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αυτές οι πολιτοφυλακές χρησιμοποιούνται κυρίως σε επιθέσεις που στοχεύουν πολίτες».

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: Σήμερα υπάρχουν 150.000 κάτοικοι στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ και η γειτονική Αρμενία έχει πληθυσμό 3 εκατομμυρίων, με ΑΕΠ 12 δισ. δολαρίων. Το Αζερμπαϊτζάν έχει 10 εκ κατοίκους και ΑΕΠ 47 δισ. Ο δημογραφικός λόγος είναι επομένως 1 προς 3 και αυτός του ΑΕΠ 1 προς 4. Επιπλέον, το Μπακού υποστηρίζεται πολύ ανοιχτά από την Τουρκία – 82 εκατομμύρια κατοίκους – και τον στρατό της.

Παραδόξως, αυτός ο πόλεμος δεν είναι πολύ δημοφιλής στο Αζερμπαϊτζάν, μια διεφθαρμένη δικτατορία και μια έντονα διχασμένη χώρα. Ο πληθυσμός των Αζέρων, εμπλέκεται σε αυτήν τη σύγκρουση από την τρέλα του Aliev και του Erdogan. Γι ‘αυτό ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν κάλεσε τους τζιχαντιστές να συμμετάσχουν στις μάχες προκειμένου να περιορίσουν τις απώλειες του Αζερμπαϊτζάν.

Αυτοί οι ισλαμιστές μαχητές έφτασαν από τη Λιβύη με τουρκικά αεροσκάφη, παρά τις αρνήσεις από την Άγκυρα και το Μπακού. Η μεταφορά τους ξεκίνησε από τα μέσα Σεπτεμβρίου, επιβεβαιώνοντας ότι το Αζερμπαϊτζάν προετοιμάζει στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ναγκόρνο-Καραμπάχ για αρκετές εβδομάδες. Προς το παρόν, ο αριθμός τους εκτιμάται μεταξύ αρκετών εκατοντάδων και χίλια άτομα.

Σημειώστε ότι ο επίσημος Τύπος του Αζερμπαϊτζάν αρχίζει επίσης να στοχεύει τον Πρόεδρο Μακρόν, ο οποίος έχει λάβει σταθερή στάση εναντίον της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο και κατήγγειλε την αποστολή τζιχαντιστών στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. 

Σύμφωνα με τον Ερεβάν, η Τουρκία χρησιμοποίησε F-16 καταρρίπτοντας ένα Αρμένικο Σουχόι. Οι Αρμένιοι απείλησαν να χρησιμοποιήσει τους πυραύλους Ισκαντέρ με τους οποίους ο στρατός τους είναι εξοπλισμένος από το 2016. Ορισμένοι παρατηρητές ανησυχούν για μια πιθανή άμεση τουρκική στρατιωτική επέμβαση που θα μπορούσε να προκαλέσει περιφερειακή σύγκρουση. Στις 29 Σεπτεμβρίου, ο αρχηγός των ιρανικών συνοριοφυλάκων, στρατηγός Ghassem Rezaei, προειδοποίησε πολύ σαφώς το Ερεβάν και το Μπακού για τυχόν διαρροή συγκρούσεων στο ιρανικό έδαφος.

Σημειώνουμε την εξαιρετικά αμφισβητήσιμη θέση του Ισραήλ, το οποίο υποστηρίζει και οπλίζει το Αζερμπαϊτζάν, με το οποίο το Τελ Αβίβ έχει καθιερώσει μια σημαντική ενεργειακή εταιρική σχέση. Επιπλέον, πρέπει να θυμόμαστε ότι το εβραϊκό κράτος, που δημιουργήθηκε από τη Δύση μετά το Ολοκαύτωμα, δεν αναγνώρισε ποτέ επίσημα τη γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, λόγω των «καλών σχέσεών του» με την Άγκυρα …

*Ο Eric Denécé είναι Διευθυντής του Κέντρου Ερευνών CF2R στο Παρίσι και πρώην αναλυτής πληροφοριών

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω των 200 στρατιωτικών ειδικών, ενώ το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι μαχητικά του βομβαρδίζουν την Υεμένη.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η αναζωπύρωση του πολέμου στην Υεμένη θέτει σε δοκιμασία την αμυντική συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με αναφορές για μεταφορά στρατιωτικών μέσων και προσωπικού προς το σαουδαραβικό έδαφος. Ωστόσο, η έκταση της εμπλοκής κάθε χώρας παραμένει κρίσιμο και αμφισβητούμενο ζήτημα.

Το The Cradle, σε δημοσίευμά του στις 8 Οκτωβρίου, επικαλείται ρεπορτάζ των New York Times, σύμφωνα με το οποίο ανώνυμος ανώτερος Πακιστανός στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε ότι μαχητικά της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν σε πλήγματα κατά της οργάνωσης Ανσαράλλαχ, γνωστής ως Χούθι.

Την ίδια ημέρα, όμως, το πακιστανικό υπουργείο Ενημέρωσης απέρριψε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό ως «ψευδή και κατασκευασμένο». Όπως μετέδωσε το κρατικό Radio Pakistan, το υπουργείο κάλεσε τα διεθνή μέσα να αποφεύγουν εικασίες για τη χρησιμοποίηση των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας. Συνεπώς, η συμμετοχή πακιστανικών αεροσκαφών σε βομβαρδισμούς δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως επιβεβαιωμένο γεγονός.

Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος του Πακιστάν, Άχμεντ Σαρίφ Τσόντρι, είχε επιβεβαιώσει στο CNN ότι πακιστανικές δυνάμεις βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία. Η δήλωση αυτή αφορά τη στρατιωτική παρουσία στο βασίλειο, χωρίς να επιβεβαιώνει συμμετοχή σε αεροπορικές επιθέσεις κατά της Υεμένης.

Στο τουρκικό σκέλος, η Türkiye Gazetesi υποστηρίζει ότι έχουν μεταφερθεί στη Σαουδική Αραβία περισσότεροι από 200 στρατιωτικοί ειδικοί, μαζί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και πυραυλικά συστήματα. Η εφημερίδα περιγράφει ένα «μοντέλο Λιβύης»: παροχή τεχνολογικής, τακτικής και επιμελητειακής υποστήριξης στις δυνάμεις που πολεμούν τους Χούθι.

Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι δεν αναμένεται τουρκική επιθετική δράση στην Υεμένη και ότι η ευρύτερη ανάπτυξη δυνάμεων απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση. Επομένως, η αναφορά σε αποστολή ειδικών δεν ταυτίζεται με επιβεβαιωμένη ανάπτυξη τουρκικών μονάδων μάχης στην Υεμένη.

Το Reuters μεταδίδει επίσης, επικαλούμενο δύο αξιωματούχους, ότι η τουρκική συνδρομή αφορά κυρίως αμυντική και τεχνική υποστήριξη.

Προσοχή απαιτεί και η αναφορά σε Σύρους στρατιώτες. Το The Cradle υποστηρίζει ότι εκατοντάδες Σύροι μαχητές έχουν αναπτυχθεί υπέρ της σαουδαραβικής πλευράς. Ωστόσο, το τουρκικό άρθρο στο οποίο παραπέμπει περιγράφει διαφορετικό ισχυρισμό: παρουσία περισσότερων από 400 πρώην στρατιωτικών του καθεστώτος Άσαντ στα μέτωπα της Σαναά και της Ταΐζ, στο πλαίσιο αναφορών για ενίσχυση του στρατοπέδου των Χούθι. Δεν τεκμηριώνει την αποστολή Σύρων στρατιωτών υπέρ του Ριάντ.

Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας, με στόχους αεροδρόμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το κίνημα ανακοίνωσε πλήγμα στο αεροδρόμιο του Ριάντ, ενώ η σαουδαραβική πλευρά ανέφερε ζημιές από συντρίμμια αναχαιτισμένου πυραύλου.

Η αλληλουχία επιθέσεων και στρατιωτικών ενισχύσεων αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής εμπλοκής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η υποστήριξη των συμμάχων του Ριάντ θα περιοριστεί στην προστασία του σαουδαραβικού εδάφους ή θα επεκταθεί σε άμεση συμμετοχή στον πόλεμο της Υεμένης.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη του, κατάφερε να αποτρέψει αεροπορική τραγωδία σε πτήση της Flydubai με προορισμό το Ισραήλ. Η συγκλονιστική ιστορία του έμπειρου πιλότου, η απρόσμενη διαδρομή του προς την αεροπορία, η ιδιαίτερη σχέση του με τη Μύκονο και τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά ασφαλείας που επέτρεψαν στον δράστη να βρεθεί στο πιλοτήριο.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα πραγματικό θρίλερ εκτυλίχθηκε στους αιθέρες της Μέσης Ανατολής στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ένας συγκυβερνήτης επιτέθηκε με τσεκούρι στον κυβερνήτη επιβατικού αεροσκάφους της Flydubai, επιχειρώντας να αποκτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου που εκτελούσε πτήση από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ.

Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της δραματικής προσπάθειας αποτροπής της τραγωδίας ήταν ο Ινδός πιλότος Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα του πιλοτηρίου, επιτρέποντας σε μέλη του πληρώματος και επιβάτες να ακινητοποιήσουν τον δράστη.

Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737, είχε εισέλθει σε επικίνδυνη κάθοδο, προτού ανακτηθεί ο έλεγχός του και πραγματοποιηθεί αναγκαστική προσγείωση στο Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας.

Σύμφωνα με το Associated Press, στην πτήση επέβαιναν συνολικά 182 άνθρωποι, ενώ η αποφασιστική παρέμβαση του κυβερνήτη απέτρεψε μια ενδεχόμενη πολύνεκρη καταστροφή.

Ο συγκυβερνήτης που επιχείρησε να ρίξει το αεροσκάφος

Οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων χαρακτήρισαν το περιστατικό απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας.

Ως δράστης κατονομάστηκε ο υπήκοος του Ομάν Hamam al-Hammami, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε τσεκούρι έκτακτης ανάγκης για να επιτεθεί στον κυβερνήτη και να καταλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο συγκυβερνήτης είχε αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προηγούμενη επαγγελματική του σταδιοδρομία, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις και ενδεχόμενη ριζοσπαστικοποίησή του.

Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, ιδιαίτερα σε πτήσεις προς περιοχές με αυξημένο γεωπολιτικό κίνδυνο.

Η δικαστική διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στις 7 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα αεροπορικής ασφάλειας με συμμετοχή αρμόδιων φορέων από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ποιος είναι ο Smit Machchhar – Από την οικογενειακή επιχείρηση στο πιλοτήριο

Η ιστορία του Ινδού κυβερνήτη παρουσιάστηκε αναλυτικά από τον δημοσιογράφο Michael Jansen, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026 στην εφημερίδα Gulf Today.

Ο Machchhar κατάγεται από τη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς του.

Αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει την οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας. Ωστόσο, μία ημερίδα για την αεροπορία, την οποία παρακολούθησε σε ηλικία 19 ετών, άλλαξε ριζικά την πορεία του.

Αποφάσισε να εγκαταλείψει τα αρχικά επαγγελματικά του σχέδια και να ακολουθήσει το όνειρο της πτήσης.

Το 2008 ταξίδεψε στη Νέα Ζηλανδία, όπου εκπαιδεύτηκε επί 18 μήνες για να γίνει πιλότος. Μέχρι τότε δεν είχε σχεδόν καμία ταξιδιωτική εμπειρία εκτός Ινδίας και είχε χρησιμοποιήσει ελάχιστες φορές το αεροπλάνο ως επιβάτης, καθώς τα σιδηροδρομικά εισιτήρια ήταν οικονομικότερα.

Η πρώτη του εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μπανγκαλόρ και Νέου Δελχί, παρουσία έμπειρων εξεταστών. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που τον φόβισε περισσότερο δεν ήταν η ίδια η πτήση, αλλά η ευθύνη για τους ανθρώπους που μετέφερε.

Περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία ασφαλείας

Πριν ενταχθεί στη Flydubai, όπου εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο Machchhar είχε υπηρετήσει επί 11 χρόνια στην ινδική αεροπορική εταιρεία SpiceJet.

Εκεί απέκτησε περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης, αναλαμβάνοντας παράλληλα καθήκοντα εκπαίδευσης και καθοδήγησης νεότερων πιλότων.

Η επαγγελματική του φιλοσοφία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών.

Όπως έχει εξηγήσει, δεν θεωρεί πρόβλημα την καθυστέρηση μιας πτήσης όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας. Για τον ίδιο, σημασία έχει όλοι οι επιβάτες να αποβιβάζονται σώοι.

Αυτή η προσέγγιση τον είχε οδηγήσει επανειλημμένα να καθυστερεί αναχωρήσεις για τεχνικούς ελέγχους ή να εκτρέπει αεροσκάφη όταν παρουσιάζονταν έκτακτα ιατρικά περιστατικά.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε εκπαιδευτεί και στα Boeing 737 MAX, αντιμετωπίζοντας από κοντά την κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους το 2018 και το 2019.

Η πολυετής εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική κατά την επίθεση της 30ής Σεπτεμβρίου.

Η ελληνική σύνδεση: Η Μύκονος και η επικίνδυνη προσέγγιση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό παρουσιάζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της επαγγελματικής πορείας του Ινδού κυβερνήτη.

Όπως αναφέρει ο Michael Jansen, μία από τις πιο δύσκολες πτήσεις της σταδιοδρομίας του Machchhar πραγματοποιήθηκε κατά την προσέγγιση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου.

Ο έμπειρος πιλότος αντιμετώπισε το φαινόμενο της διάτμησης ανέμου (windshear), κατά το οποίο παρατηρούνται απότομες μεταβολές της ταχύτητας ή της διεύθυνσης του ανέμου.

Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά τις φάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς μπορεί να επηρεάσει αιφνιδιαστικά την ταχύτητα και τη σταθερότητα του αεροσκάφους.

Ο Machchhar αναγκάστηκε να εκτελέσει ειδικό ελιγμό διαφυγής, τον οποίο οι πιλότοι εξασκούν συστηματικά στους εξομοιωτές πτήσης.

Παρά τη δύσκολη εμπειρία, ο Ινδός κυβερνήτης χαρακτήρισε στη συνέχεια το αεροδρόμιο της Μυκόνου ως το αγαπημένο του.

Η συγκεκριμένη αναφορά προσδίδει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον στην ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με μία από τις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας επαγγελματίας πιλότος.

Η πτήση στην οποία γεννήθηκε ένα μωρό

Ο Machchhar έχει μοιραστεί και μία άλλη ασυνήθιστη εμπειρία από την καριέρα του.

Κατά τη διάρκεια πρωινής πτήσης, λίγο μετά την απογείωση, το πλήρωμα καμπίνας ενημέρωσε το πιλοτήριο ότι μία έγκυος επιβάτιδα αντιμετώπιζε πρόωρους πόνους τοκετού.

Ο ίδιος και ο συγκυβερνήτης του ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες εκτροπής της πτήσης, εξετάζοντας τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα κοντινών αεροδρομίων.

Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, ήρθε μια απρόσμενη ενημέρωση από το πλήρωμα: το μωρό είχε ήδη γεννηθεί.

Το αεροπλάνο προσγειώθηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα και το νεογέννητο, που ήταν και οι δύο καλά στην υγεία τους.

Η αναγνώριση από τον Μόντι και η οικογένεια

Η γενναιότητα του Ινδού πιλότου προκάλεσε κύμα συγκίνησης και αναγνώρισης διεθνώς.

Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, επικοινώνησε μαζί του μέσω βιντεοκλήσης, επαινώντας την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του.

Ο κυβερνήτης, ο οποίος νοσηλεύθηκε στο Άμπου Ντάμπι εξαιτίας των τραυμάτων του, μπόρεσε επίσης να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του και τα δύο μικρά παιδιά τους, ηλικίας επτά και δύο ετών.

Παρά τη διεθνή προβολή, ο Machchhar έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι επιθυμεί να διαχωρίζει απολύτως την επαγγελματική του ζωή από την οικογένειά του.

Όταν φορά τη στολή, είναι αφοσιωμένος αποκλειστικά στα καθήκοντά του. Όταν όμως αποχωρεί από το πιλοτήριο, θέλει να αφήνει πίσω του την αεροπορία και να αφιερώνει τον χρόνο του στα παιδιά του.

Ένας ήρωας που έφερε στο φως τα κενά ασφαλείας

Η ιστορία του Smit Machchhar δεν περιορίζεται στην προσωπική γενναιότητα ενός πιλότου.

Η επίθεση στο πιλοτήριο επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη διεθνή πολιτική αεροπορία: Πώς είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας χειριστής, για τον οποίο φέρεται να υπήρχαν προηγούμενες ενδείξεις ριζοσπαστικοποίησης, να συνεχίζει να εργάζεται σε επιβατικές πτήσεις χωρίς οι σχετικές πληροφορίες να οδηγούν σε αποτελεσματικούς ελέγχους;

Το περιστατικό αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, κρατικών αρχών και υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις βίαιου εξτρεμισμού.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πλέον προηγμένα τεχνολογικά συστήματα εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση σε μία κρίσιμη στιγμή.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Smit Machchhar βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επίθεση την οποία κανένας πιλότος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει.

Παρά τον τραυματισμό του, διατήρησε την ψυχραιμία του και συνέβαλε καθοριστικά ώστε 182 άνθρωποι να επιστρέψουν ζωντανοί στις οικογένειές τους.

Και αυτό είναι το στοιχείο που μετέτρεψε έναν έμπειρο Ινδό κυβερνήτη σε διεθνές σύμβολο επαγγελματισμού και θάρρους.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Τουρκική οπλική υποστήριξη

Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.

Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.

Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις

Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.

Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.

Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».

Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.

Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια

Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.

Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.

Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν

Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.

Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.

Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.

Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας

Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.

Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.

Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ

Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.

Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.

Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.

Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.

Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.

Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ

Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.

Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.

Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Το τουρκοκαταριανό μάθημα του Ισραήλ! Τι γνώριζε η Άγκυρα πριν από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου

Η Άγκυρα παρείχε στη Χαμάς ασφαλές καταφύγιο, χρηματοοικονομικές υποδομές και πολιτική νομιμοποίηση, ενώ αντιτασσόταν σε μια περιφερειακή τάξη που απειλούσε...

Διεθνή7 ώρες πριν

Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα

Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!

Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής

Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.

Διεθνή10 ώρες πριν

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...

Δημοφιλή