Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Οι προβληματισμοί των εξοπλιστικών μέσα από τον πόλεμο των φρεγατών

Δημοσιεύτηκε στις

Όπως συμβαίνει κάθε φορά που δρομολογείται (ή υπάρχουν ενδείξεις δρομολόγησης) ένα μείζον εξοπλιστικό πρόγραμμα εμφανίζονται δεκάδες δημοσιεύματα επί της προμήθειας από πολλαπλές κατευθύνσεις και με διαφορετικές στοχεύσεις. Ως συνήθως, η σοβαρότητα και αξιοπιστία αυτών των δημοσιευμάτων ποικίλει από την πλήρη ασχετοσύνη και γελοιότητα μέχρι και τον σοβαρότατο προβληματισμό και κατάθεση τεκμηριωμένων απόψεων, γνώσεων, προβληματισμών και προτάσεων. Αντίστοιχα ποικίλουν και οι προθέσεις των δημοσιευμάτων που είναι αποδεκτό να αποσκοπούν ακόμη και στη διαφήμιση και προώθηση συγκεκριμένων προτάσεων.

Παρά τις ακρότητες αρκετών δημοσιευμάτων, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ως θετική την ευρεία ενασχόληση ειδικών, ημιμαθών και απληροφόρητων με τα αμυντικά προβλήματα της χώρας. Παρά ταύτα μας λυπεί το γεγονός ότι παραπλήσιο ενδιαφέρον στο παρελθόν -έστω και σε μικρότερη κλίμακα- δεν κατόρθωσε να παρακινήσει τους ταγούς μας να προχωρήσουν έγκαιρα στην λήψη των επιτακτικών αποφάσεων και δρομολόγηση των ενεργειών ενίσχυσης της αμυντικής μας ισχύος.

Αναπόφευκτα το τεράστιο σε κόστος αλλά και σημασία, πρόγραμμα προμήθειας νέων φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό μας μαζί με τα συναφή και συμπαρασυρόμενα υποπρογράμματα κυριαρχεί στην ειδησιογραφία. Η υλοποίηση αυτού του προγράμματος υπό τις βέλτιστες συνθήκες, που αναπόφευκτα είναι και μερικώς αλληλοσυγκρουόμενες, έχει καταστεί ζωτική προτεραιότητα. Καίτοι δεν προέρχομαι από τον χώρο του Πολεμικού Ναυτικού ούτε κατέχω εξειδίκευση στο σύνθετο χώρο των αμυντικών προμηθειών θα τολμήσω να προχωρήσω στην κατάθεση ορισμένων σκέψεων με στόχο, όχι φυσικά την αξιολόγηση οποιοδήποτε προσφορών, αλλά τη διευκόλυνση της μεθοδολογικής προσέγγισης στο θέμα ή σε άλλα παραπλήσια.

Αρχικά πρέπει να κατανοήσουμε ότι κανένα κύριο οπλικό σύστημα, όσο σημαντικό και αν είναι (φρεγάτες, υποβρύχια, νέα μαχητικά αεροσκάφη, συστήματα αεράμυνας) δεν μπορούμε να το βλέπουμε μεμονωμένο παρά μόνο ως ένα κομμάτι από το πολύπλοκο «puzzle» του συνολικού αμυντικού μας οικοδομήματος. Συνεπώς και το πλέον υποσχόμενο οπλικό σύστημα αν, για διαφόρους λόγους, δεν μπορεί να συνεργαστεί αρμονικά με τα λοιπά συστήματα ή υποσυστήματα και να ενταχθεί ομαλά στο σύστημα υποστήριξης και στα δόγματα δράσης των ενόπλων δυνάμεων θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με επιφύλαξη. Εξαιρέσεις πάντα μπορεί να υπάρχουν.

Επίσης πρέπει να αποβάλλουμε την λανθασμένη εντύπωση ότι ένας Κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων θα διεξαγάγει μόνος του τον πόλεμο και κατά συνέπεια θα πρέπει να έχει τις ικανότητες να επιχειρήσει με τις δικές του και μόνο δυνάμεις καλύπτοντας το σύνολο της Ανατολικής Μεσογείου. Ο πόλεμος θα διεξαχθεί διακλαδικά και συλλογικά και κάθε Κλάδος-όπλο-σύστημα-μαχητής θα πρέπει να αναλάβει την αποστολή που μπορεί να φέρει επιτυχώς σε πέρας με την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και το μικρότερο κόστος.

Επίσης, κανένα κύριο οπλικό σύστημα δεν καλύπτει στο 100% τις επιχειρησιακές απαιτήσεις των πιθανών πελατών και αυτό είναι φυσικό λόγο της πολυπλοκότητας και εξειδίκευσης των συστημάτων και υποσυστημάτων αλλά και των πανσπερμίας των απειλών που καλείται να αντιμετωπίσει. Ανέκαθεν η διεύρυνση του φάσματος των αποστολών-λειτουργιών έρχεται σε αντίθεση με την εξειδικευμένη αποτελεσματικότητα και η επίτευξη της απαιτούμενης ισορροπίας απαιτεί αξιόπιστο συγκερασμό επιδιώξεων και απειλών, σημερινών και σε βάθος χρόνου.

Για παράδειγμα, ένα άκρως αποτελεσματικό σκάφος αντιαεροπορικής αμύνης περιοχής δύσκολα θα μπορούσε να κατέχει τα πρωτεία και στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο και συγχρόνως να διαθέτει ανεξάντλητα αποθέματα υποστρατηγικών κατευθυνομένων βλημάτων (εκτός και αν παραγγείλουμε το Battleship Galactica!).

Βέβαια πρέπει να επισημάνουμε ότι οι ικανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης κατευθυνομένων βλημάτων (από όπου και αυτά αν προέρχονται ή όποια μορφή και να έχουν) αποτελεί ίσως το σημαντικότερο επιζητούμενο από τις υπό προμήθεια φρεγάτες λόγω της φύσεως της απειλής και της μορφής του θεάτρου επιχειρήσεων. Η ικανότητα αυτή εξασφαλίζεται (φυσικά ποτέ απόλυτα) με τη σωστή αναλογία και αριθμό διαφορετικού μεθόδου λειτουργίας συστημάτων και όπλων που συνδυαστικά εγγυώνται το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα ανά περίπτωση καλύπτοντας ακόμη και περιπτώσεις συνδυασμένων επιθέσεων κορεσμού.

Αν μάλιστα αντιληφθούμε ότι τα περισσότερα κύρια οπλικά συστήματα (σε ξηρά, θάλασσα και αέρα) πρέπει να αντιμετωπίζονται ως φορείς ζωτικών αλληλοσυμπληρούμενων και αλληλοϋποστηριζόμενων υποσυστημάτων, κάθε σύγκριση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη. Η επιτυχημένη προμήθεια φρεγατών δεν εξαρτάται μόνο από την επιλογή του βασικού σκάφους αλλά και από την ορθή επιλογή της διαμόρφωσης και των δεκάδων υποσυστημάτων και οπλικών συστημάτων που θα εγκατασταθούν επ’ αυτής.

Ο προβληματισμός επιτείνεται με το ερώτημα της προμήθειας μεγαλύτερου αριθμού συστημάτων μετρίων σχετικά επιδόσεων (συνήθως χαμηλότερου κόστους πρόκτησης και λειτουργίας ανά μονάδα και συνεπώς «ευκολότερα αναλώσιμων» αν επιτρέπεται να πούμε κάτι τετοιο) έναντι της απόκτησης πανάκριβων και ολιγάριθμων «state of the art» συστημάτων υψηλότερων επιχειρησιακών ικανοτήτων και δυσαναπλήρωτων.

Άλλος σοβαρότατος προβληματισμός έχει να κάνει με τη γενικότερη ισορροπία των κυρίων μονάδων. Πόσες φρεγάτες (και σε τι ρόλους), πόσες κορβέτες, πόσες πυραυλακάτους, πόσα υποβρύχια, πόσα συστήματα κατευθυνόμενων βλημάτων εδάφους-επιφανείας χρειάζεται ο στόλος μας; Μήπως κάποια καθήκοντα μπορούν να αναληφθούν περισσότερο cost-effective από άλλα μέσα (πχ αεροσκάφη, ελικόπτερα, εκτοξευτές πυραύλων) ; Η επιλογή ενός κυρίου συστήματος σίγουρα συμπαρασύρει ποσοτικά αλλά και ποιοτικά (διαμόρφωση) και τα υπόλοιπα συστήματα. Δηλαδή ο αριθμός και διαμόρφωση των υπό προμήθεια φρεγατών συνδέεται με τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά και αριθμούς των κορβετών και πυραυλακάτων που πλαισιώσουν ή μελλοντικά θα πλαισιώσουν τον στόλο μας.

Η απλή αντιπαράθεση αριθμών και της ποικιλίας των υποσυστημάτων που μεταφέρει το κάθε κύριο οπλικό σύστημα μπορεί να είναι ενδιαφέρουσα αλλά δεν είναι καθοριστική αν δεν ενταχθεί στη συνολική μορφή του στόλου που επιθυμούμε να αποκτήσουμε. Φυσικά και δεν πρέπει να λησμονούμε ότι οδηγός για κάθε απόφαση στον τομέα των εξοπλισμών πρέπει να είναι η εκπλήρωση των στόχων της εθνικής στρατηγικής λαμβάνοντας υπόψη την εξελισσόμενη μορφή της εχθρικής απειλής σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό βάθος.

Στην υποθετική δε περίπτωση που παραλαμβάνουμε -έστω άνευ κόστους- το τελειότερο οπλικό σύστημα (πχ την ικανότερη φρεγάτα) πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι μπορούμε να την αξιοποιήσουμε και να την υποστηρίξουμε -συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων αναβαθμίσεων- σε βάθος ικανού χρόνου (μιλάμε για 3 τουλάχιστον δεκαετίες). Δυστυχώς η οικονομία κλίμακος εφαρμόζεται και στα στρατιωτικά συστήματα! Οι εξειδικευμένες εκδόσεις (configurations) που απευθύνονται σε μοναδικούς πελάτες και σε περιορισμένους αριθμούς, έστω και αν ενσωματώνουν πρωτόγνωρες τεχνολογίες και καινοτομίες, έχουν συνήθως άσχημη κατάληξη ειδικά από πλευράς υποστήριξης. Αντίθετα, οπλικά συστήματα που εντάχθησαν στις ένοπλες δυνάμεις διαφόρων κρατών και παρήχθησαν σε ικανούς αριθμούς με την πρόβλεψη συμπαραγωγών, συνήθως σημείωσαν επιτυχία ενώ έδωσαν το κίνητρο στους συμμετέχοντες να εξασφαλίσουν την μακροημέρευση τους «εν υπηρεσία».

Μιας και αναφερθήκαμε σε καινοτομίες, πράγματι η καινοτομία στη στρατιωτική τέχνη είναι ένα εχέγγυο της επιτυχίας αλλά εμπεριέχει και σημαντικούς κινδύνους από την εμφάνιση «νηπιακών» προβλημάτων μέχρι και την περίπτωση πλήρους αποτυχίας εκπλήρωσης των υψηλών συνήθως επιχειρησιακών προσδοκιών. Μπορούμε να καυχηθούμε ότι το Πολεμικό μας Ναυτικό έχει συχνά στην σύγχρονη ιστορία του προχωρήσει σε πρωτοποριακές επιλογές οπλικών συστημάτων και υιοθέτηση νέων τακτικών διεθνούς αναφοράς.

Στον κυκεώνα όλων αυτών των συγκρουόμενων στοιχείων προστίθενται και άλλα εξίσου σημαντικά διαβαθμισμένα χαρακτηριστικά και παράμετροι που αφορούν τις πραγματικές επιδόσεις των συστημάτων (ημετέρων και εχθρικών), τακτικές, αποστολές και απειλές, διαθεσιμότητες και απαιτήσεις στελέχωσης και υποστήριξης.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα που εστιάζουμε σήμερα την προσοχή μας (προμήθεια νέων φρεγατών σε μερική αντικατάσταση των γηρασμένων φρεγατών S), συνδέεται και με τον απολύτως αναγκαίο και απαράδεκτα καθυστερημένο εκσυγχρονισμό των 4 υπηρετούντων φρεγατών ΜΕΚΟ. Η επίτευξη παρόμοιων διαμορφώσεων σε κρίσιμα υποσυστήματα μεταξύ των υπό προμήθεια και εκσυγχρονιζόμενων φρεγατών αποτελεί πολλαπλασιαστή ισχύος. Επιπρόσθετα οποιαδήποτε σημερινή επιλογή πρέπει να λαμβάνει υπόψη και την σταδιακή και όχι μακρινή, πλήρη απόσυρση των 9 φρεγατών τύπου S και την αντικατάσταση τους (με φρεγάτες, κορβέτες, συνδυασμό παραπάνω, νέες προτάσεις). Φυσικά ανάλογες αποφάσεις ξεπερνούν τις στενές επιχειρησιακές απαιτήσεις και εισέρχονται και σε πεδία εξωτερικών σχέσεων και διεθνών ισορροπιών αλλά και ανάπτυξης των ημετέρων ναυπηγοεπισκευαστικών ικανοτήτων ενώ τα κόστη και οι διευκολύνσεις πληρωμών διατηρούν ουσιαστική -ίσως και πρωταρχική- σημασία.

Είναι σίγουρο ότι το Πολεμικό Ναυτικό -υπό την καθοδήγηση του ΓΕΕΘΑ- κατέχει την εμπειρία, τεχνογνωσία και το σύνολο των στοιχείων-πληροφοριών για να προχωρήσει στην βέλτιστη διακλαδική επιχειρησιακή επιλογή φρεγάτας (συμπεριλαμβανόμενης της πλήρους διαμόρφωσης και των υποσυστημάτων). Επί αυτού του θέματος δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία. Ενδεχόμενες διαφοροποιήσεις επιχειρημάτων αλλά και επιλογών, εντός της ναυτικής οικογένειας, είναι αποδεκτές καθώς εκπροσωπούν διαφορετικές σχολές σκέψεως του ναυτικού πολέμου ή ακόμη και μια ασυνείδητη προτίμηση σε κατασκευές σκαφών με τα οποία έχει συνδεθεί η ναυτική σταδιοδρομία ορισμένων στελεχών. Σίγουρα όμως η επιτελική επεξεργασία και συνδιαμόρφωση θα καταλήξει σε προτάσεις που θα καλύπτουν πλήρως τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του στόλου.

Αντιλαμβάνομαι όμως και τη δικαιολογημένη ανησυχία πολλών αναγνωστών για ενδεχόμενη επικράτηση μη επιχειρησιακών κριτηρίων στη διαδικασία επιλογής. Αναμφισβήτητα η τελική επιλογή αποτελεί ευθύνη και αρμοδιότητα της εκάστοτε πολιτικής κυβέρνησης. Η τελευταία θα πρέπει να συναξιολογήσει την ενδεχόμενη απόκτηση αξιόπιστων εγγυήσεων ασφαλείας από τον πιθανό προμηθευτή (κράτος), την μερική ικανοποίηση ορισμένων άλλων ανταγωνιστών (αυτό που κατακρίνεται ως «μοίρασμα της πίτας των εξοπλιστικών» αλλά μπορεί να προσαυξήσει σε σημαντικό βαθμό την θέση της χώρας αν υπάρξουν σωστοί χειρισμοί), την υλοποίηση σχετικών άμεσων ξένων επενδύσεων, την εγχώρια προστιθέμενη αξία με την ανάθεση ικανού ναυπηγοεπισκευαστικού έργου και μεταφορά τεχνογνωσίας και φυσικά με τα διαθέσιμα ταμειακά αποθέματα, τα κόστη και τα προσφερόμενα χρηματοδοτικά προγράμματα. Δυστυχώς η χώρα μας έχει να αντιμετωπίσει και το τιτάνιο έργο της υπέρβασης μιας δαιδαλώδους και απαγορευτικής για αμυντικές προμήθειες νομοθεσίας που αδυνατεί να αποδεχθεί και την δωρεάν προσφορά του συνόλου του 6ου στόλου!

Η συναξιολόγηση όλων αυτών των δεδομένων και η λήψη της βέλτιστης απόφασης δεν είναι εύκολη υπόθεση καθώς οι αντίπαλοι υποψήφιοι προμηθευτές συναγωνίζονται σκληρά με δελεαστικές προσφορές εκμεταλλευόμενος έκαστος τα δικά του πλεονεκτήματα και διασύροντας μέχρι υπερβολής τα αδύνατα σημεία των άλλων. Συχνά μάλιστα, αντιλαμβανόμενοι την υπεροχή μιας πλευράς επανέρχονται με νέες δελεαστικές προσφορές της τελευταίας στιγμής δημιουργώντας νέα δεδομένα, ίσως ευκαιρίες αλλά σίγουρα και καθυστερήσεις.

Οι απαράδεκτες όμως παλινδρομήσεις και καθυστερήσεις των τελευταίων ετών για την ανανέωση του στόλου μας έχουν προσδώσει κρίσιμη αξία στον παράγοντα χρόνο με τις ημερομηνίες παράδοσης των νέων μονάδων και την αγωνιώδη αναζήτηση «ενδιάμεσων» λύσεων να καθίστανται σημαντικότατοι παράγοντες της επιλογής. Να μην λησμονούμε λοιπόν τον καθοριστικό ρόλο που έχει η παροχή μιας δελεαστικής «ενδιάμεσης λύσης» (επί της ουσίας άμεσης λύσης) που αφορά την ταχύτατη ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού με 2-3 ισχυρές μονάδες επιφανείας. Αν μάλιστα οι μονάδες αυτές ήταν συμβατές με τα υπό προμήθεια πλοία ή/και συμπλήρωναν τις επιχειρησιακές ικανότητες των τελευταίων (για παράδειγμα προσέδιδαν την επιζητούμενη αντιαεροπορική άμυνα περιοχής σε φρεγάτες πολλαπλών ρόλων), με ικανό χρονικό περιθώριο παραμονής στην υπηρεσία, ενδεχομένως τότε και να αποτελούσαν το ισχυρό «χαρτί» της κάθε προσφοράς.

Ορισμένοι εύλογα ανησυχούν και για αθέμιτες πρακτικές από πλευράς των εταιρειών που ενίοτε βρίσκουν ανταπόκριση σε κυβερνητικούς αξιωματούχους σε διάφορα επίπεδα και θέσεις. Εξυπακούεται ότι οποιαδήποτε κυβερνητική απόφαση (οποιασδήποτε κυβέρνησης) θα προκαλέσει την αρνητική τοποθέτηση της (οποιασδήποτε) αντιπολίτευσης και τα αρνητικά σχόλια του «έγκυρου» τύπου. Φυσικά και δεν θα λείψουν οι συγκρίσεις κόστους των φρεγατών με κλίνες των ΜΕΘ και η αναγωγή τους σε αριθμό εμβολίων κατά του Covid-19!

Η κυβέρνηση με την απόφαση της επιλογής του προγράμματος νέων φρεγατών σίγουρα θα απολογηθεί έναντι της αντιπολίτευσης, των ψηφοφόρων, του ναυτικού και της ιστορίας. Η ιστορία των «αχρήστων υποβρυχίων που έγερναν» απέδειξε ότι η σωστή επιχειρησιακή επιλογή, παρά τα πολιτικά παιχνίδια, τις προσωπικές σκοπιμότητες, τις αστοχίες της σύμβασης, τις τυχόν υπερτιμολογήσεις αλλά και τις «μίζες», δικαίωσε το Πολεμικό Ναυτικό για άλλη μια φορά. Για την υποβολή μιας ανάλογης αξίας εμπεριστατωμένης επιχειρησιακής πρότασης του Πολεμικού Ναυτικού είμαστε και σήμερα βέβαιοι. Η επιλογή ή επιλογές αυτές (καθόσον μπορεί να υπάρξει ιεραρχημένη λίστα επιχειρησιακώς αποδεκτών προσφορών) θα πρέπει να προσδίδει και τον αναγκαίο χώρο στην κυβέρνηση να κινηθεί στην διεκδίκηση και συναξιολόγηση και των λοιπών ζωτικών σημείων των προσφορών.

Οποιαδήποτε όμως πρόταση δεν καλύπτει τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού -και του ΓΕΕΘΑ- πρέπει ξεκάθαρα και άνευ αστερίσκων να επισημανθεί στην κυβέρνηση έστω και με την αντιδεοντολογική προειδοποίηση παραιτήσεων εκ μέρους της ανώτατης ηγεσίας. Εκτιμούμε ότι ουδεμία κυβέρνηση θα ριψοκινδύνευε να αναλάβει το ρίσκο μιας μη αποδεκτής από τις Ένοπλες Δυνάμεις επιλογής όσο δελεαστικές και αν θα ήταν οι λοιπές πρόνοιες της συγκεκριμένης πρότασης. Αν παρά ταύτα η κυβέρνηση είναι πεπεισμένη για την ορθότητα των υπολογισμών της δικαιούται να προχωρήσει στην επιλογή της, ανεξαρτήτως των επιχειρησιακών προτάσεων και ενδεχομένων αναταράξεων και όλοι μας ευελπιστούμε να δικαιωθεί εκ των αποτελεσμάτων.

* Ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Αντιστράτηγος (εα), Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ) και συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) και του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων (fainst.eu).

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.

Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.

Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο

Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.

Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.

Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο

Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.

Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.

Ανάλογη σημασία είχε και η παρουσία ινδικών μαχητικών Su-30MKI στις ελληνικές ασκήσεις «ΗΝΙΟΧΟΣ», με την αεροπορική συνεργασία να δημιουργεί δυνατότητες ανταλλαγής τακτικών γνώσεων και εμπειρίας.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.

Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.

Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.

Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.

Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.

Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.

Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.

Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.

Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.

Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο

Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.

Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.

Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.

Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.

Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.

Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία

Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.

Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.

Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα

Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.

Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.

Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.

Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.

Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.

Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.

Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.

Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

  • πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
  • νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
  • υποστήριξη ελληνικών F-16,
  • υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
  • καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».


 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.

Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.

Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.

Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.

Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:

Σημείο Βόρειο πλάτος Ανατολικό μήκος
1 36°05,00΄ 28°44,00΄
2 36°02,40΄ 29°20,58΄
3 36°09,28΄ 29°29,82΄
4 36°08,50΄ 29°34,58΄
5 36°06,48΄ 29°37,77΄
6 35°03,00΄ 29°38,00΄
7 35°30,00΄ 28°10,00΄

Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO32 λεπτά πριν

Για ένα Ελληνικό καινούριο κόσμο Μέγα!

Η Ελλάς μπορεί! Μπορεί να καταστεί πλανητική κομβική πολιτισμική και πολιτική δύναμη ειρήνης!

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Αλεξανδρούπολη: Το λιμάνι που αλλάζει τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής

Από τον Βόσπορο και τα Βαλκάνια έως την Ουκρανία, την ενέργεια και την Ινδία. Του Θεόδωρου Ατματζίδη.

Διεθνή3 ώρες πριν

Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση

Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Φαραντούρης: Ναυάγιο IMEC όπως EastMed; Η απάντηση της Κομισιόν

Προειδοποίηση για τον κίνδυνο να ναυαγήσει το πρότζεκτ εμπορικής σύνδεσης Ινδίας – Ευρώπης μέσω Ελλάδας (ΙΜΕC), απηύθυνε σήμερα απ’ το...

Δημοφιλή